Repertoriumblad (repertorisatieblad): sjabloon

Kort samengevat: Een repertoriumblad (ook wel repertorieblad of repertorisatieblad genoemd) is het raster waarin een repertorisatie in tabelvorm wordt vastgelegd: de geselecteerde rubrieken staan langs de ene as, de kandidaatmiddelen langs de andere, en elke cel bevat de graad van het middel in die rubriek. Elke kolom eindigt met twee totalen: het aantal rubrieken waarin het middel voorkomt en de som van de graden. Op deze pagina vind je een leeg sjabloon om af te drukken of te kopiëren, een duidelijk fictief ingevuld voorbeeld waarvan elke graad naar Kent te herleiden is, vier manieren om de totalen van hetzelfde raster te berekenen en uitleg om dezelfde zes rubrieken in een gratis online analyse te gebruiken.

Het blad hoort bij de fase waarin de repertorisatie in tabelvorm wordt vastgelegd, stap 4 in de reeks uit onze gids over de stappen van repertorisatie. De totalen vormen de basis voor stap 5, bevestiging in de materia medica; deze pagina herhaalt die stappen niet. Sommige opleidingen tellen meer stappen: de hpathy-reeks "Stappen van de repertorisatie" behandelt vastlegging, symptoomevaluatie, het repertorisatieresultaat en de analyse elk in een afzonderlijke aflevering (bron: hpathy.com, 20 september 2026), maar het blad blijft in beide indelingen hetzelfde. Voor het sjabloon en het uitgewerkte voorbeeld hoef je je niet te registreren, en hetzelfde raster is als analyseblad beschikbaar binnen het gratis abonnement van Similia.

Dit is onderwijsmateriaal voor gekwalificeerde homeopaten en serieuze studenten, geen advies voor zelfbehandeling door het publiek. Een ingevuld blad is een onderwijshulpmiddel dat eindigt met een selectie voor bestudering in de materia medica, nooit met een voorschrift.

Het lege sjabloon voor een repertoriumblad

Druk dit gedeelte vanuit je browser af als pdf (liggend, "aanpassen aan pagina"), of kopieer de twee tabellen naar een rekenblad als je opleiding andere kolommen verlangt. Gebruik één repertorium per blad, een casuscode in plaats van een naam en geen identificerende gegevens. Importeren in Similia is niet mogelijk: net als het anamneseformulier is het blad een papieren registratie naast de software.

De acht rubriekrijen zijn bewust gekozen: vijf tot tien kenmerkende rubrieken is het gebruikelijke bereik, en een blad waarvoor meer rijen nodig zijn, heeft meestal juist minder rubrieken nodig. Zes middelkolommen passen op een telefoon; breid dit op papier uit tot twaalf.

Wat een repertoriumblad is en waarom het drie namen heeft

Indiase bronnen, zoals het hpathy-artikel uit 2009, gebruiken de Engelse benaming repertorial sheet; de Engelse termen repertorisation sheet en repertorization sheet verschillen alleen door de Britse en Amerikaanse spelling; Similia noemt het raster zelf het analyseblad. Ze beschrijven allemaal hetzelfde hulpmiddel. Kent noemde het invullen ervan de wetenschappelijke methode: in "Gebruik van het repertorium", opgenomen bij zijn repertorium, beschrijft hij hoe je alle symptomen neemt en "alle bijbehorende middelen met hun graden uitschrijft en aan het einde een samenvatting maakt waarin de graden zijn aangegeven", tegenover een artistieke methode die eerst beoordeelt welke symptomen kenmerkend zijn (Kent, Repertory of the Homoeopathic Materia Medica, tekst uit het publieke domein; bron: homeoint.org, 20 september 2026).

De klassieke uitgewerkte bladen zijn de zes casussen die Margaret Tyler en John Weir in hetzelfde boek opnamen onder "Repertoriseren". Elke rubriek is uitgeschreven met het paginanummer en de middelen in drie letterstijlen, de waarden zijn vastgelegd als "Hoofdletters = 3; Cursief = 2; Gewoon = 1", en in vijf van de zes casussen eindigt elk kandidaatmiddel met twee getallen, Ars. 8 16, Nat-m. 12 22: eerst het aantal gedekte rubrieken, daarna de som van de graden. Ze geven ook de waarschuwing die op elk blad thuishoort: Natrum muriaticum paste bij hun tweede casus "niet alleen omdat het getalsmatig het hoogst scoort, maar omdat het overeenkomt met het type patiënt", en "werken met het repertorium is nooit mechanisch en dient alleen als leidraad voor de bestudering van de materia medica" (bron: homeoint.org, 20 september 2026).

Het raster bestond al vóór alle software, en het idee werd zelfs gepatenteerd. Het Amerikaanse patent 1,526,717, "Homeopathisch bladrepertorium", werd op 13 juli 1922 aangevraagd door Enrique Jiménez Núñez uit San José, Costa Rica, en op 17 februari 1925 verleend: één kaart per symptoom, ongeveer 425 genummerde vakjes, één per middel, waarbij de vakjes van de middelen die dat symptoom dekken, zijn geperforeerd en voorzien van kleuren die hun graad aangeven. De kaarten voor de symptomen van een patiënt worden op elkaar gelegd, zodat alleen de middelen die op elke kaart geperforeerd zijn, zichtbaar blijven: een eliminerend blad dat met perforaties werkt, waarbij de kleuren onderscheid maken tussen de overgebleven middelen (bron: patents.google.com, 20 september 2026). Een raster in potlood op ruitjespapier volgt dezelfde logica, en Bogers General Analysis (1931), gratis beschikbaar op Similia, legt uit hoe je met algemene rubrieken tot een middel komt: de korte rubriekenlijst waarvoor een blad zich goed leent.

De opbouw van het raster

De rubriekrijen

Schrijf de rubriek precies over zoals die in het repertorium staat, met het volledige pad van hoofdstuk tot subrubriek, en noteer het repertorium, de editie en het paginanummer in de bronkolom, net zoals het anamneseformulier dat in zijn brongedeelte doet. Graden verschillen tussen edities, dus alleen "Kent" is geen bronvermelding en kan bij een vervolgconsult niet opnieuw worden gecontroleerd. Zet kenmerkende symptomen vóór algemeen voorkomende symptomen: op een blad volgens Kent eerst de mentale symptomen, daarna de algemene en vervolgens de plaatselijke symptomen.

De middelkolommen

Er zijn twee conventies die bepalen welke middelen een kolom krijgen. De klassieke aanpak neemt elk middel uit de eerste rubriek op, en daarom wordt die rubriek zo zorgvuldig gekozen. De andere gebruikt een dekkingsdrempel: elk middel dat in minstens een vastgesteld aantal rubrieken voorkomt krijgt een kolom; het uitgewerkte voorbeeld gebruikt vier van de zes, wat negen kolommen oplevert. De kolomkoppen zijn afkortingen; onze gids over middelafkortingen behandelt de conventies (Nux-v., Puls., Nat-m.).

De cellen: wat de graden betekenen

Kent gebruikte drie graden. Onze gids over Kent licht ze toe: graad 3 (vetgedrukt) voor een middel dat door uitgebreide klinische ervaring en geneesmiddelproeven is bevestigd; graad 2 (cursief) voor goede onderbouwing met minder uitgebreide bevestiging; graad 1 (gewone of rechtopstaande druk) voor een middel dat in verband met het symptoom is vermeld, maar met minder zekerheid. Bogers BBCR deelt middelen in vijf typografische graden in, zoals onze gids over Boenninghausen en Boger uitlegt, en het repertorium van Murphy gebruikt er vier. Tel daarom nooit graden van verschillende schalen op één blad bij elkaar op: gebruik één repertorium per blad, of reken de graden expliciet om en vermeld de omrekening bovenaan.

De totalen

Twee totalen per kolom. Gedekte rubrieken is het aantal cellen met een graad. Som van de graden is wat het hpathy-artikel "Stappen van de repertorisatie" uit 2009 het proces van totale optelling noemt: elk middel wordt bij elke rubriek genoteerd en de punten per middel worden aan het einde opgeteld (bron: hpathy.com, 20 september 2026). Schrijf ze samen zoals Tyler en Weir deden, 5/11 voor vijf rubrieken en elf punten; de verhouding laat zien of een middel breed vertegenwoordigd is (veel rubrieken, lage graden) of sterk (minder rubrieken, hogere graden).

Uitgewerkt voorbeeld: een ingevulde fictieve casus

De conventies zijn dezelfde als die van het uitgewerkte verslag in de anamnesehandleiding: een verzonnen volwassene, casuscode TRAINING 002, een gedateerde onderwijsoefening, geen diagnose, geen dosis, geen uitkomst en een blad dat eindigt met een selectie voor bevestiging in de materia medica, niet met een voorschrift. De zes rubrieken beschrijven iemand die ongewild huilt en huilt wanneer ze haar klachten beschrijft, troost niet verdraagt, geen dorst heeft, een afkeer heeft van vet of machtig voedsel en naar buitenlucht verlangt.

Elke graad is op 20 september 2026 overgenomen uit de tekst in het publieke domein van Kents Repertory of the Homoeopathic Materia Medica in de Médi-T-weergave op homeoint.org. De gebruikte gedrukte editie wordt daar niet vermeld, maar de paginering komt overeen met de paginaverwijzingen van Tyler en Weir; de paginanummers zijn overgenomen zoals ze daar staan aangegeven. Geen enkele graad komt uit het geheugen, en graden verschillen tussen edities, dus controleer elke cel opnieuw in de Kent die je zelf gebruikt voordat je naar het blad verwijst.

De kolommen bevatten de negen middelen die in minstens vier van de zes rubrieken voorkomen. Lees de twee totalen samen. Sepia is het enige middel dat in alle zes voorkomt, 6/14. Pulsatilla ontbreekt in één rubriek, maar staat vetgedrukt in elke rubriek waarin het voorkomt, 5/15, en staat daardoor bovenaan bij de som van de graden. Natrum muriaticum scoort 5/11. De overige zes komen elk in vier rubrieken voor en worden niet in de selectie opgenomen. Het verschil tussen de totalen is geen tekortkoming; daarvoor dient het blad juist.

De selectie wordt vervolgens aan de materia medica getoetst, en de gratis leesweergaven op Similia bevatten de bevestigende en tegensprekende passages. Bij Sepia schrijft Boericke "huilt bij het vertellen van de symptomen" en "heeft een afkeer van vet" (Boericke, Kent's Lectures). Bij Pulsatilla schrijft Boericke "huilt gemakkelijk", "houdt van medeleven", "heeft een afkeer van vet voedsel", heeft een "droge mond, zonder dorst" en "zoekt de buitenlucht op" (Boericke, Kent's Lectures). Bij Natrum muriaticum vermeldt Boericke "troost verergert" en "wil alleen zijn om te huilen", maar ook "onlesbare dorst" (Boericke, Kent's Lectures). Daarom weegt de graad 1 bij Dorstloos zwaarder dan het totaal doet vermoeden. Het blad stopt hier; welk van de drie middelen, als er al een past, bij de fictieve persoon aansluit, vergt een beoordeling op basis van de materia medica, en deze oefening legt daarover geen oordeel vast.

Vier manieren om de totalen van een repertoriumblad te berekenen

Dezelfde zes rijen, vier interpretaties, elk met een eigen onderbouwing in de literatuur; door een blad met de hand in te vullen zie je dat ze de kolommen verschillend rangschikken.

1. Gedekte rubrieken (het aantal)

Welk middel komt in de meeste rubrieken voor? Deze aanpak is snel, houdt geen rekening met de sterkte en laat polychresten vanzelf winnen, omdat een middel dat met graad 1 in de meeste grote rubrieken staat, alles dekt. Uitgewerkt voorbeeld: Sepia 6, gevolgd door Pulsatilla en Natrum muriaticum met 5.

2. Som van de graden (totaal aantal punten)

Het proces van totale optelling. Het beloont sterkte: een middel dat in drie rubrieken vetgedrukt staat (3/9), scoort hoger dan een middel dat in vijf rubrieken in gewone druk staat (5/5). Uitgewerkt voorbeeld: Pulsatilla 15, Sepia 14, Natrum muriaticum 11. Toon altijd beide totalen naast elkaar; een blad dat maar één totaal weergeeft, verbergt het verschil dat je moet kunnen zien.

3. Eerst een eliminerende rubriek

De eliminerende rubriek wordt aan het begin gekozen omdat je ervan overtuigd bent dat elk aannemelijk middel erin moet voorkomen, doorgaans een sterk algemeen symptoom of een opvallend mentaal symptoom; alleen de middelen die erin staan, behouden hun kolom. Het homeobook-artikel "Methoden en technieken van repertorisatie" uit 2012 noemt dit de eliminatie- of artistieke methode, tegenover de aggregatie- of wetenschappelijke methode die alles bij elkaar optelt (bron: homeobook.com, 20 september 2026). Tyler en Weir gebruiken hiervoor de lijst van Gibson Miller met overwegend warme en kouwelijke middelen, waarmee bij een warme patiënt de kouwelijke middelen worden geschrapt voordat er ook maar één rubriek wordt overgenomen; een sterk uitgesproken algemene modaliteit, volgens de aanpak van Boenninghausen, dient hetzelfde doel.

Uitgewerkt voorbeeld: als rij 1 als eliminerend is aangevinkt, verliezen Pulsatilla en Phosphorus hun kolom omdat geen van beide voorkomt in Troost vererg., en wordt de volgorde Sepia 6/14, Natrum muriaticum 5/11, gevolgd door Arsenicum, Helleborus en Platina met 4/8; de koploper bij de som van de graden is verdwenen. De waarschuwing van Tyler en Weir hoort op elk dergelijk blad: een voorschrijver sloot Sulphur uit door "beter door buitenlucht" als eliminerende rubriek te gebruiken, terwijl het symptoom van de patiënt "verlangen naar buitenlucht" was. Sulphur, waarin elk ander belangrijk symptoom van de casus in hoofdletters stond, was het middel dat genas. Een onzorgvuldig gekozen eliminerende rubriek verwijdert het simillimum; het hpathy-artikel voegt eraan toe dat een rubriek met slechts enkele middelen nooit voor eliminatie mag worden gebruikt.

4. Gewogen algemene symptomen

Vermenigvuldig de graden van elke rij met een gewicht voordat je ze optelt: mentale symptomen boven algemene symptomen, algemene symptomen boven plaatselijke symptomen, volgens de hiërarchie van Kent in onze repertorisatiegids, of volgens de totaliteit van Boger, waarin algemene symptomen vooropstaan. Het uitgewerkte voorbeeld kent gewichten toe per hoofdstuk, 3 (Gemoed), 2 (Algemeen) en 1 (Maag): Sepia 33, Pulsatilla 30, Natrum muriaticum 25, Platina 20. Gewichten zijn een beoordeling, geen vaststaand gegeven uit het repertorium: Tyler en Weir wijzen erop dat dorst een algemeen symptoom van de patiënt is, hoewel het repertorium het onder Maag plaatst. Een tweede student zou rij 5 dus redelijkerwijs gewicht 2 kunnen geven, waardoor de voorsprong van Sepia op Pulsatilla tot twee afneemt. Noteer de gewichten op het blad, zodat een lezer ze ter discussie kan stellen.

In Similia komen deze vier overeen met Aantal rubrieken, Som van de graden, Eliminatie en rubriekgewichten, die hieronder worden beschreven.

Veelgemaakte fouten bij het invullen van een blad

Deze fouten zijn specifiek voor het blad; algemene fouten bij repertorisatie worden in de repertorisatiegids behandeld.

• Meer dan tien rubrieken. Elke extra algemeen voorkomende rubriek geeft de polychresten weer een extra cel. Tyler en Weir beschrijven een blad dat hun werd toegestuurd met alle middelen uitgeschreven in negenenveertig rubrieken, en waarschuwen dat op zulke bladen meestal een half dozijn middelen dicht bij elkaar bovenaan eindigt.
• Twee schalen op één blad optellen. De drie graden van Kent en de vijf van de BBCR kun je niet zomaar bij elkaar optellen.
• Een rubriek die geen onderscheid maakt. Kents Huilen bevat 166 middelen en Dorst 211; Dorstloos bevat er 87 en Huilen, bij het vertellen over haar ziekte, vier. Controleer de omvang voordat je de rubriek overneemt.
• Geen bron of editie. Graden veranderen tussen edities, en een blad waarop alleen "Kent" staat, kan niet worden gecontroleerd. Noteer de editie, het paginanummer en de datum.
• Graden uit het geheugen invullen. Het blad is er juist om dit te voorkomen; elke cel hierboven is overgenomen van de pagina die in de bronkolom staat.
• Het hoogste totaal als voorschrift lezen. Tyler en Weir sloten Pulsatilla bij hun tweede casus uit, ongeacht de getallen, vanwege de uitgesproken verergering door troost. Het blad levert een selectie op; de materia medica geeft de doorslag.
• Een afgewezen rubriek weggooien in plaats van haar vast te leggen. Het anamneseformulier bewaart afgewezen alternatieven en de reden waarom ze niet pasten; om dezelfde reden heeft het blad daarvoor een regel.
• Een ongedateerd blad. Bij een vervolgconsult vergelijk je dezelfde rubrieken in dezelfde editie, en zonder datum kun je niet vaststellen welke editie dat was.

Hetzelfde blad als digitaal raster

Het analyseblad van Similia is de werklijst met rubrieken waarmee de middelresultaten worden berekend, zoals de handleiding voor het toevoegen en ordenen van rubrieken het omschrijft: elke rubriek wordt met haar volledige pad toegevoegd, het gewicht kan worden aangepast en de resultaten worden bijgewerkt zodra de lijst verandert. De vier interpretaties op papier komen overeen met de sorteermodi, hier genoemd zoals in de gebruikersinterface:

• Aantal rubrieken staat voor gedekte rubrieken: deze modus "rangschikt middelen op basis van het aantal geselecteerde rubrieken waarin ze voorkomen", ongeacht de sterkte.
• Som van de graden staat voor de opgetelde graden: deze modus "rangschikt middelen op basis van het totaal van hun graden (1–4) in alle geselecteerde rubrieken", waarbij het aantal gedekte rubrieken bij een gelijke stand de doorslag geeft.
• De modus Eliminatie komt overeen met de eliminerende rubriek: geselecteerde rubrieken filteren middelen die er niet in voorkomen uit het raster (sinds 21 januari 2026 vermeld in het wijzigingsoverzicht).
• Rubriekgewichten geven de gewogen interpretatie weer en worden per rubriek ingesteld.

Drie andere interpretaties hebben geen equivalent op papier. Evenwichtig combineert "symptoomsterkte, breedte van de dekking, een kleine verhoging voor zeer specifieke rubrieken en een kleine verhoging voor minder gangbare middelen"; Kleine middelen "geeft een hogere positie aan middelen die in het hele repertorium in minder rubrieken voorkomen, zodat ze niet door polychresten worden verdrongen"; Kleine rubrieken "geeft een hogere positie aan middelen die in zeer specifieke (kleine) rubrieken voorkomen". De weergave-instellingen omvatten de celvorm, graadnummers en een sjabloon Standaard of Compact, en Analyse exporteren als PNG levert een blad op dat een student kan inleveren; de export werkt momenteel alleen in Chrome.

Over de abonnementen: het gratis abonnement omvat acht klassieke repertoria (Kent, Boericke, het Boenninghausen-repertorium van Boger, het repertorium van Knerr bij Hering's Guiding Symptoms, Boger's Synoptic Key, de repertoria Sensations As If van Ward en Roberts en Boenninghausen's Therapeutic Pocket Book) met semantisch zoeken met AI in repertoria, 27 klassieke materia-medicaboeken en eenvoudig casusbeheer met maximaal drie nieuwe casussen en drie analyses per maand; de repertorisatiehulpmiddelen, inclusief weging en eliminatie, staan op de lijst van het gratis abonnement. Pro voegt onbeperkte casussen en analyses en de AI-gereedschapsset toe: Notes-to-Rubric, AI-casusanalyse, rechtstreekse audiotranscriptie en fotoanalyse. Notes-to-Rubric (Pro) is hier niet nodig: de zes rubrieken worden met de hand ingevoerd.

Om het voorbeeld uit te voeren: maak een duidelijk fictieve casus aan (dit gebruikt één van de drie toegestane nieuwe casussen van die maand); voeg de zes Kent-rubrieken via hun volledige pad toe en controleer elke graad aan de hand van het blad; wissel vervolgens tussen Aantal rubrieken en Som van de graden en vergelijk de uitkomsten met de totalen op papier. Als een cel afwijkt, verschilt de editie; daarvoor dient de bronkolom.

Is er een repertoriumblad als pdf en welk formaat verlangt je opleiding?

Ja: het lege sjabloon hierboven kan vanuit elke browser zonder registratie als pdf worden afgedrukt. Als je opleiding eigen kolommen voorschrijft, kopieer je het naar een document en voeg je die toe, waarbij je ongeacht de indeling de twee totalen en de bronkolom behoudt. De indelingen verschillen inderdaad: het hpathy-artikel uit 2009 beschrijft een repertoriumblad waarop de middelen alfabetisch staan en kolommen de punten per rubriek bevatten (bron: hpathy.com, 20 september 2026), een andere indeling dan hierboven. De door studenten geüploade documenten op websites voor het delen van documenten zijn aantekeningen van onbekende herkomst en worden hier niet gelinkt.

Conclusie

Een repertoriumblad leert je iets wat geen enkele sorteervolgorde kan: breedte en sterkte zijn verschillende vragen, en het antwoord op een casus staat zelden bovenaan een van beide kolommen. Vul er een paar met de hand in, met paginanummers, voordat je op een standaardrangschikking vertrouwt; voer daarna dezelfde zes rubrieken in op het gratis analyseblad van Similia en kijk hoe de volgorde verandert tussen Aantal rubrieken en Som van de graden. Dat verschil is de les, en de uitgebreide gids over het homeopathisch repertorium is de volgende stap.