Morphinum

NO3

Περιλαμβάνονται τα διάφορα άλατα, στα οποία γίνεται αναφορά στον κατάλογο των πηγών.

Παρασκευή , Λειοτριβήσεις ή διαλύματα σε αλκοόλη.

Πηγές.

1 , Sertürner (ο ανακαλυπτής της M.), έλαβε 1/2 κόκκου, επανέλαβε μετά από μισή ώρα και ξανά μετά από ένα τέταρτο της ώρας, Annali Univerz. di Med., xxvii (Buchner's Toxicologie, 1827, p. 201)· 2 , Bally, πειραματική επίδραση μέτριων δόσεων, καθώς και 2 κόκκων sulf. ή acet., Méd. de l'Acad. Roy. de Méd. a Paris (από τον Wibmer)· 3 , Charvet, πειράματα στον εαυτό του με 1 κόκκο οξικού άλατος, Wirkung des Op., p. 176 (Wibmer)· 4 , ο ίδιος, άνδρας ηλικίας τριάντα έξι ετών, έλαβε 6 κόκκους οξικού άλατος σε μία δόση· 5 , ο ίδιος, ένας άλλος άνδρας έλαβε 6 κόκκους οξικού άλατος· 6 , Chevallier, Rev. Med., 1824, έλαβε 1/4 του κόκκου οξικού άλατος (Wibmer)· 6 a , ο ίδιος, έλαβε την επόμενη ημέρα 1/3 του κόκκου· 6 b , ο ίδιος, έλαβε την ακόλουθη ημέρα 1/2 κόκκου· 6 c , ο ίδιος, έλαβε την ακόλουθη ημέρα 1 κόκκο· 7 , Wibmer, έλαβε 1/4 του κόκκου οξικού άλατος, που επαναλήφθηκε μετά από μιάμιση ώρα· 7 a , ο ίδιος, έλαβε 1/4 του κόκκου M., που επαναλήφθηκε μετά από μιάμιση ώρα· 8 , Beraudi (πειράματα σε αρκετά υγιή άτομα, Horn's Archiv, 1829, από τον Wibmer), ένας άνδρας ονόματι Allinio έλαβε 1/8 του κόκκου οξικού άλατος, σφυγμός πριν από τη δόση 66· 8 a , ο ίδιος άνδρας έλαβε αργότερα 1/4 του κόκκου· 8 b , ο ίδιος άνδρας έλαβε 1 κόκκο· 9 , Beraudi στον Crispo, ηλικίας είκοσι ενός ετών, επιδράσεις 1/6 του κόκκου οξικού άλατος· 9 a , ο ίδιος άνδρας έλαβε 1/3 του κόκκου· 9 b , ο ίδιος άνδρας έλαβε 1/2 κόκκου· 10 , Beraudi στον Rabuni, ηλικίας δεκαεννέα ετών, επιδράσεις 1/8 του κόκκου οξικού άλατος· 10 a , ο ίδιος άνδρας, επιδράσεις 1/4 του κόκκου· 10 b , ο ίδιος άνδρας, 1/2 κόκκου· 11 , Beraudi στον εαυτό του, επιδράσεις 1/2 κόκκου οξικού άλατος· 11 a , ο ίδιος, 2/3 του κόκκου· 11 b , ο ίδιος, 1 κόκκος· 12 , Beraudi στον Sella, επιδράσεις 1/2 κόκκου οξικού άλατος· 13 , Bonnet και Trousseau, Bull. Gén. de Thérap., 32 (Wibmer), γενικές επιδράσεις των αλάτων· 14 , Ronander, Hecker's Annal. de Méd., 1834 (Wibmer), επιδράσεις 1/4 έως 1 κόκκου οξικού άλατος· 15 , Tully, Bost. M. and S. J., 1832, επιδράσεις 1/4 του κόκκου θειικού άλατος στον εαυτό του· 16 , ο ίδιος, επιδράσεις 1/4 του κόκκου θειικού άλατος για πόνο στο στομάχι· 17 , Bonjean, ένας άνδρας έλαβε 55 κόκκους εφάπαξ, Schm. Jahrb., 52, 156· 18 , Leissier, επιδράσεις 33 έως 36 κόκκων οξικού άλατος σε έναν άνδρα, Journ. de Conn. Méd., 1838 (A. H. Z., 18, 288)· 19 , Anderson, επιδράσεις 1/4 του κόκκου θειικού άλατος, που επαναλήφθηκε μετά από δύο ώρες, σε γυναίκα που υπέφερε από αϋπνία, Am. J. Med. Sc., 1848· 20 , Anderson, επιδράσεις 2 ουγγιών διαλύματος υδροχλωρικού άλατος κατά τη διάρκεια τριάντα έξι ωρών, σε ασθενή που υπέφερε από delirium tremens, Month. J. Med. Sc., 1854· 21 , Shearman, επιδράσεις 3 κόκκων σε γυναίκα, Med. Times and Gaz., 1857· 22 , Kreisig, επιδράσεις διαλύματος σε κορίτσι ηλικίας δεκαέξι ετών, Inaug. Diss. (S. J., 93, 175)· 23 , Salviat, επιδράσεις 2 γραμμαρίων σε άνδρα ηλικίας τριάντα ετών, Union Med. d. l. Gironde, 1859 (από τον Tardieu, Empoison.)· 24 , Rodgers, επιδράσεις 1 κόκκου σε άνδρα που υπέφερε από νευραλγία του προσώπου (η post-mortem εξέταση έδειξε πάσχοντες νεφρούς), Lancet, 1861· 25 , Zepuder, επιδράσεις 1/12 του κόκκου οξικού άλατος σε παιδί ηλικίας έντεκα εβδομάδων, Wien Med. Halle, 1861 (A. H. Z., Mbl., 3, 49)· 26 και 27 , παραλείπονται· 28 , Dr. A.M. Cushing, δοκιμές, Mass. Hom. Med. Soc. Trans., vol. 3, p. 569, επιδράσεις 100 σταγόνων της 3d dil., το βράδυ της πρώτης και της δεύτερης ημέρας, 1 δραχμής το βράδυ της τρίτης ημέρας, 1 1/2 δραχμών το βράδυ της τέταρτης ημέρας· 29 , Alexander, Wien Med. Presse, 1865 (S. J. 128, p. 294), επιδράσεις 1/6 του κόκκου σε παιδί· 30 , Am. Hom. Obs., 1864, p. 169, επιδράσεις 1 1/2 κόκκων M., που ελήφθησαν κατά λάθος αντί κινίνης για ελαφρά δυσπεψία· 31 , Maschka, θανατηφόρες επιδράσεις μεγάλων δόσεων, Prag. Vjs., 1867 (A. H. Z., Mbl., 16, p. 57)· 32 , παραλείπεται· 33 , Brain, επιδράσεις ενέσεων 1/3 του κόκκου οξικού άλατος σε γυναίκα ηλικίας τριάντα πέντε ετών, για πόνο σε δόντι, Med. Times and Gaz., 1868· 34 , Reyher, δηλητηρίαση από M., Deutsch Arch. f. Clin. Med., 4, 602· 35 , Pfister, επιδράσεις διαλύματος, S. J., 15, p. 16· 36 , Verdi, επιδράσεις 15 κόκκων σε γυναίκα, Ohio M. and S. Rep., 3, 156· 37 , Cattell, συμπτώματα του υδροχλωρικού άλατος, Br. J. of Hom., 11, 337· 38 , Goodno, επιδράσεις διαλύματος οξικού άλατος (3 κόκκοι σε 1 ουγγιά), δόσεις ενός κουταλιού του γλυκού για δυσμηνόρροια, Am. J. H. M. M., 4, 60· 39 , Tellar, επιδράσεις ένεσης 1/12 του κόκκου, A. H. Z., 83, p. 40· 40 , Gross, επιδράσεις ενέσεων υδροχλωρικού άλατος σε κορίτσι ηλικίας είκοσι ετών που υπέφερε από χρόνια νευρίτιδα, Am. Hom. Obs., 1870, p. 420· 41 , Model, επιδράσεις δώδεκα δόσεων του 1/4 του κόκκου οξικού άλατος για αϋπνία, Ærzt. Intell. Bl., 1871 (A. H. Z., Mbl., 25, p. 2)· 42 , Oliver, επιδράσεις σε μία περίπτωση, Practitioner, 1871, p. 79· 43 , Ferris, επιδράσεις διαλύματος υδροχλωρικού άλατος για βήχα και διάρροια, Br. Med. J., 1871· 44 , Schroff, Lehrbuch der Pharm., p. 515, γενικές επιδράσεις μικρών δόσεων· 44 a , ο ίδιος, μεγαλύτερες δόσεις, 14 έως 36 χιλιοστογραμμάρια· 44 b , ο ίδιος, δόσεις έως 7 εκατοστογραμμάρια· 45 , Tardieu, δηλητηρίαση από 2 γραμμάρια, Sur. l'Empoison., 1058· 46 , Martin, επιδράσεις ένεσης υδροχλωρικού άλατος, Gaz. des Hôp., 1874· 47 , Transk, επιδράσεις 6 ή 7 κόκκων θειικού άλατος στον εαυτό του, 2 κόκκων στην κόρη του και 3 κόκκων σε άλλη νεαρή γυναίκα, N. Y. Med. J., 1874· 48 , Schweig, επιδράσεις 7 κόκκων θειικού άλατος σε υγιή άνδρα, N. Y. Med. J., 1874· 49 , Dr Helen J. Underwood, επιδράσεις ποσότητας ίσης με όση μπορούσε να τοποθετηθεί πάνω σε ένα νόμισμα έξι πενών, σε κορίτσι με επαπειλούμενη χορεία, Med. Invest., 1875, p. 282· 50 , C. B. Gatchell, επίδραση της έγχυσης 1/4 του κόκκου στον ίδιο του τον βραχίονα, η δόση επαναλήφθηκε μετά από δεκαπέντε λεπτά, Med. Invest., 1875, p. 244· ( 51 έως 59 , πειράματα του Harley, Old Veg. Neurotics)

51 , Michael, ηλικίας σαράντα οκτώ ετών, «εύρωστος αλλά ανήμπορος λόγω ισχιαλγίας», επιδράσεις της ένεσης 1/4 κόκκου του οξικού άλατος· 52 , John L., ηλικίας πενήντα τεσσάρων ετών, με νευραλγία του προσώπου, επιδράσεις 1/6 κόκκου του οξικού άλατος· 53 , Samuel M., ηλικίας σαράντα εννέα ετών, με νευραλγία του προσώπου, επιδράσεις ενέσεων 1/6 κόκκου οξικού άλατος, κατόπιν 1/4 κόκκου και ξανά 1/2 κόκκου· 54 , John W., ηλικίας τριάντα τριών ετών, με οσφυϊκή νευραλγία, έλαβε με ένεση 1/4 κόκκου και, μερικές εβδομάδες αργότερα, 1/2 κόκκου· 55 , Charles V., ηλικίας τριάντα δύο ετών, με χρόνια οσφυαλγία, έλαβε με ένεση 1/4 κόκκου οξικού άλατος· 56 , Mary B., ηλικίας σαράντα έξι ετών, χωλή λόγω ισχιαλγίας, έλαβε με ένεση 1/6 κόκκου του οξικού άλατος· 57 , κυρία N., ηλικίας σαράντα ετών, με νευραλγία στον δεξιό ώμο, έλαβε με ένεση 1/7 κόκκου Morph. acetate· 58 , κυρία E. W., ηλικίας τριάντα τεσσάρων ετών, έγκυος τεσσάρων μηνών, υστερική και νευραλγική, επιδράσεις 1/15 κόκκου του οξικού άλατος και κατόπιν 1/12 κόκκου· 59 , δεσποινίς L., ηλικίας τριάντα επτά ετών, επιδράσεις 1/8 κόκκου, μέρα παρά μέρα το πρωί· 60 , Berridge, επίδραση της ένεσης 1/8 κόκκου, N. Am. J., 1872, p. 102· 61 , Levinstein, επιδράσεις ενέσεων M., 22 έως 30 κόκκοι ημερησίως, για νευραλγία, Berl. Kl. Woch., 1877· 62 , ο ίδιος, επιδράσεις σε γυναίκα έως και 15 κόκκων ημερησίως, ενέσεις για χρόνια ρευματικά συμπτώματα· 63 , ο ίδιος, επιδράσεις σε άνδρα με ρευματισμό, από ενέσεις 1/2 έως 1 γραμμαρίου ημερησίως· 64 , ο ίδιος, σε άνδρα, ενέσεις 1 έως 1 1/2 γραμμαρίου ημερησίως (άρχισε τη χρήση του για συφιλιδική «ιρίτιδα»)· 65 , Berridge, «ένας άνδρας έλαβε Morph. acet. εννέα ημέρες μετά από μια δοκιμή Cannabis indica», Hahn. Month., 3, 462· 66 , Fiedler, γενικές επιδράσεις, Schmidt's Jahrb., 172, 236· 67 , ο ίδιος, θανατηφόρο περιστατικό σε γυναίκα, μετά τη διακοπή της καθ’ έξιν χρήσης M.· 68 , ο ίδιος, επιδράσεις της διακοπής της καθ’ έξιν χρήσης σε άνδρα ηλικίας τριάντα πέντε ετών· 69 , ο ίδιος, άλλο περιστατικό που αναφέρθηκε από τον Kapf· 70 , Roberts, επιδράσεις υποδόριας ένεσης σε άνδρα, Med. Times and Gaz., 1868· 71 , Anstie, επιδράσεις 3 κόκκων που εγχύθηκαν στο ορθό άνδρα ο οποίος έπασχε από συρίγγιο, Med. Times and Gaz., 1863, p. 134· 72 , Anstie, επιδράσεις της παρατεταμένης χρήσης M. σε μικρές δόσεις (1/4 κόκκου ημερησίως) σε κυρία που έπασχε από ισχιαλγία, Practitioner, 1871, p. 153· 73 , Levinstein, Die Morphium-sucht, eine Monographie, Berlin, 1877, γενικές επιδράσεις. [ Σημείωση: Το παραλήρημα της δηλητηρίασης από Morphine συνίσταται σε μια σειρά συμπτωμάτων που διαθέτουν σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά του αλκοολικού παραληρήματος. Από τις παρατηρήσεις μου μπορούν να διακριθούν δύο μορφές παραληρήματος από Morphine, η οξεία και η χρόνια. Η χρόνια μορφή αναπτύσσεται κατά την πορεία της δηλητηρίασης από Morphine, συνεχίζεται κατά την περίοδο αποχής και διαδράμει χωρίς διέγερση. Η οξεία μορφή εμφανίζεται ως συνέπεια της διακοπής του φαρμάκου και εκδηλώνεται με βίαια συμπτώματα. Στη χρόνια μορφή η κατάθλιψη ποικίλλει· οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν κάποια ευθυμία, η οποία διακόπτεται μόνο για λίγο από άγχος· σε ορισμένα άτομα η διάθεση είναι καταθλιπτική κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ το βράδυ υπάρχει κάποια διέγερση και, κατά διαστήματα, παραισθήσεις των αισθήσεων. Ο τρόμος των χεριών και οι μυϊκές συσπάσεις αποτελούν σταθερές εκδηλώσεις της νόσου. Παρά τις εναλλαγές, οι ασθενείς έχουν πλήρη διαύγεια και αυτοκυριαρχία. Είναι σε θέση να συγκρατούν για μεγαλύτερο ή μικρότερο διάστημα την καταθλιπτική ή διεγερμένη διάθεσή τους και μπορούν να συναναστρέφονται με άλλους. Το οξύ τρομώδες παραλήρημα από Morphine αναπτύσσεται μέσα σε έξι έως δώδεκα ώρες μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Αρχικά οι ασθενείς διεγείρονται και γίνονται ανήσυχοι· τρέχουν αδιάκοπα μέσα στο δωμάτιο, κλαίνε και φωνάζουν και, τέλος, περιπίπτουν σε παραλήρημα υπό την επίδραση οδυνηρών αισθημάτων και ψευδαισθήσεων. Τις προσβολές, οι οποίες διαρκούν μόνο λίγες ώρες, ακολουθεί ένα ήρεμο στάδιο, κατά το οποίο οι ασθενείς έχουν ψευδαισθήσεις που αφορούν όλα τα αισθητήρια όργανα εκτός από εκείνο της γεύσης. Βλέπουν πτηνά με λαμπερά χρώματα, ακούν φωνές, αισθάνονται σαν να κάθονται σε κάτι βρεγμένο και αντιλαμβάνονται τις πλέον ποικίλες οσμές. Αυτές οι παραισθήσεις συνδέονται με υποχονδριακή διάθεση· ο ασθενής νομίζει ότι θα πεθάνει· νομίζει ότι έχει δει την ίδια του την ταφή· του φαίνεται ότι βλέπει τα άτομα δίπλα του να γίνονται συνεχώς όλο και μεγαλύτερα κ.λπ.· επίσης μιλά συχνά στον εαυτό του και σε απόντα πρόσωπα. Ο τρόμος των χεριών αυξάνεται και συνοδεύεται από μυϊκές συσπάσεις, νυσταγμό και τρόμο ολόκληρου του σώματος. Κατά την έναρξη του οξέος παραληρήματος, η φωνή και η ομιλία μεταβάλλονται. Αυτό το τρομώδες παραλήρημα από Morphine δεν πρέπει να συγχέεται με την κατάσταση διέγερσης που εμφανίζεται κατά την περίοδο αποχής, ιδίως μετά τη χορήγηση Chloral hydrate· εάν, κατά τις πρώτες δύο έως τέσσερις ημέρες της αποχής, χορηγηθεί στον ασθενή δόση 3 ή 4 γραμμαρίων για την αϋπνία, λίγες ώρες μετά τη δόση το άτομο καταλαμβάνεται από διέγερση υψηλού βαθμού· αναγκάζεται να ανασηκωθεί στο κρεβάτι, το εγκαταλείπει και τρέχει μέσα στο δωμάτιο κλαίγοντας, γελώντας, τραγουδώντας, φωνάζοντας και πέφτοντας πάνω σε πόρτες και παράθυρα, αναποδογυρίζει τα έπιπλα και, τέλος, γίνεται επιθετικό προς όσους βρίσκονται γύρω του· ηρεμεί μόνο προς το πρωί και κοιμάται για ελάχιστο χρόνο, ξυπνώντας χωρίς να θυμάται τα συμβάντα της νύχτας ή μπορώντας να τα ανακαλέσει μόνο με δυσκολία. Η διαφορική διάγνωση μεταξύ του τρομώδους παραληρήματος από Morphine και άλλων μορφών παραληρήματος είναι δύσκολη μόνο όταν ο ιατρός αγνοεί την αιτία και όταν ο ασθενής βρίσκεται στο μεταγενέστερο στάδιο της δηλητηρίασης από Morphine (όταν υπάρχει τρόμος, αϋπνία, ορισμένες διαταραχές της ομιλίας, ανησυχία, άγχος, νοητικές παραισθήσεις), οπότε είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τον χρόνιο αλκοολισμό. Επιπλέον, δεν είναι εύκολο να αναγνωριστεί όταν το άτομο που έχει δηλητηριαστεί από Morphine συνήθιζε να καταναλώνει άφθονα οινοπνευματώδη ποτά και έχει γνωστοποιήσει στον ιατρό μόνο το τελευταίο αυτό γεγονός. Το οξύ τρομώδες παραλήρημα από Morphine μπορεί να διακριθεί από το οξύ delirium tremens potatorum από τα ακόλουθα: 1ον. Το delirium potatorum εμφανίζεται αυτόματα ή μετά από τρόμους ή κατά την πορεία οξέων νόσων· το οξύ παραλήρημα από Morphine εμφανίζεται μόνο κατά τη μερική ή πλήρη αποχή από Morphine.

2ον. Στην κορύφωση του delirium potatorum το παραλήρημα ως επί το πλείστον εξαφανίζεται, ενώ στο παραλήρημα από Morphine αυξάνεται.

3ον. Τα οινοπνευματώδη ποτά, τα οποία ο ασθενής συχνά επιθυμεί έντονα, ως επί το πλείστον επιδεινώνουν τον παροξυσμό και ποτέ δεν τον ανακόπτουν ούτε τον εξαλείφουν. Ο ασθενής που χρησιμοποιεί Morphine λαχταρά Morphine και ηρεμεί για κάποιο διάστημα με μια μεγάλη δόση της.

4ον. Το delirium potatorum συνεχίζεται επί ημέρες ή εβδομάδες, ενώ η διάρκεια του τρομώδους παραληρήματος από Morphine σπανίως υπερβαίνει τις σαράντα οκτώ ώρες.

5ον. Το delirium potatorum καταλήγει σε κατάρρευση, η οποία είναι συχνά θανατηφόρα· στο τρομώδες παραλήρημα από Morphine δεν υπάρχει κατάρρευση. Το παραλήρημα από Morphine δύσκολα μπορεί να συγχέεται με εκείνο του μολύβδου (delirium saturninum), επειδή στο τελευταίο η μολύβδινη γραμμή στα ούλα, η παράλυση των εκτεινόντων και οι εναλλασσόμενες καταστάσεις διέγερσης και εμβροντησίας είναι επαρκώς διακριτικές.]

ΝΟΥΣ

• Συναισθηματική σφαίρα.
• Επίγνωση κάποιου βαθμού διεγερτικής επίδρασης στον εγκέφαλο· αίσθημα που δεν διέφερε πολύ από τις πρώιμες φυσιολογικές επιδράσεις του Quinine (σχεδόν αμέσως), 47.
• Γενική κατάσταση διέγερσης· ο ασθενής φαίνεται εξαιρετικά ζωηρός και εντελώς άγρυπνος, με κάποια ανησυχία, αστάθεια και βιασύνη, καθώς και με σπινθηροβόλο βλέμμα, 66.
• Μεγάλη διέγερση, χωρίς υπνηλία, 4.
• Βίαιη εγκεφαλική διέγερση, ώστε ο ασθενής χρειάστηκε να απομονωθεί, 67.
• Παραλήρημα, 62 · (μετά από δύο ώρες), 43.
• Ψευδαισθήσεις επί πολλές ημέρες, 37.
• Ψευδαίσθηση και παραλήρημα, 66.
• Υπάρχει μεγάλη ομοιότητα μεταξύ της δηλητηρίασης από Morphine και εκείνης από οινόπνευμα· αλλά το παραλήρημα από οινόπνευμα είναι πιο εύθυμο, ενώ εκείνο από Morphine είναι σχεδόν ζοφερό και μελαγχολικό, 66. [10.]
• Όταν προσπαθούσε να περιγράψει τα συμπτώματά της και να ζητήσει εξηγήσεις από τους φίλους της, δεν μπορούσε εξαιτίας των δακρύων και των λυγμών της, τους οποίους αδυνατούσε να συγκρατήσει, 49.
• (Από τότε που άρχισε να το χρησιμοποιεί, απολαμβάνει σε μεγάλο βαθμό μια ήρεμη ευτυχία· ο νους της είναι ενεργός και διαυγής, αν και τα συναισθήματά της εξακολουθούν να διεγείρονται πολύ εύκολα), 72.
• Με πεσμένο ηθικό (μετά από δύο ώρες και δεκαοκτώ λεπτά), 51.
• Πλήρης μελαγχολία, σε σημείο που επιθυμούσε να αυτοκτονήσει, 68.
• Ορισμένοι ασθενείς κάθονται σε βουβή απελπισία, αναζητώντας κάποια ευκαιρία να απαλλαγούν από τα βάσανά τους, 73.
• Ορισμένα άτομα υπομένουν τα προβλήματά τους με εγκαρτέρηση· παραμένουν ήσυχα στο κρεβάτι, μετά βίας προφέροντας λέξη· άλλα, αλλά πολύ λίγα, περνούν τον χρόνο σε κατάσταση νάρκης· άλλα δεν έχουν καθόλου ησυχία, σηκώνονται από το κρεβάτι, τρέχουν με αγωνία μέσα στο δωμάτιο, ουρλιάζουν και κλαίνε· είτε ηρεμούν σταδιακά είτε, σπανίως, η διέγερσή τους αυξάνεται, 73.
• Κατάσταση άγχους, με ψευδαισθήσεις και κάθε είδους παραισθήσεις σχεδόν όλων των αισθητηρίων οργάνων, που φαίνονται να περιλαμβάνουν το σύνολό τους, κάπως ανάλογη με εκείνη που προκαλείται από το οινόπνευμα, 73.
• Λίγες ώρες μετά την τελευταία ένεση, ο ασθενής αρχίζει να αισθάνεται δυσφορία και ανησυχία και γίνεται εξαιρετικά καταθλιπτικός· ήπιες κρίσεις βήχα, με κατάσταση άγχους, 73.
• Άγχος, 68.
• Εσωτερικό άγχος και ανησυχία, 66. [20.]
• Αισθανόταν παράξενα, σαν να την κυρίευε ένα είδος τρόμου (πριν περάσει μισή ώρα), 49.
• Ο ασθενής έβγαλε κραυγή με έκφραση μεγάλου φόβου (αμέσως), 42.
• Δυσθυμία, 66.
• Διανοητική σφαίρα.
• Υπάρχει κάποια ομοιότητα μεταξύ της δηλητηρίασης από Morphine και της εγκεφαλικής παράλυσης, ιδίως ως προς τα κινητικά συμπτώματα· η ουσιώδης διαφορά συνίσταται στο ότι, στη δηλητηρίαση από Morphine, διατηρούνται η πλήρης επίγνωση της κατάστασης και η μνήμη, ενώ η ικανότητα συγκέντρωσης του νου παραμένει ανεπηρέαστη, τουλάχιστον όσο δεν υπάρχει κατάσταση πραγματικής μανίας, 66.
• Η ροή των ιδεών έγινε ταχύτερη και ευχάριστη, 60.
• Ενώ ασχολούμουν με το γδύσιμό μου, ο νους μου ήταν πολύ ενεργός, αλλά φαινομενικά χωρίς τον έλεγχο της βούλησης· οι σκέψεις διαδέχονταν η μία την άλλη με μεγάλη ταχύτητα και ο νους μεταπηδούσε γρήγορα από το ένα θέμα στο άλλο· η κατάσταση φαινόταν ανάλογη με εκείνη που υπάρχει όταν ένα όνειρο, το οποίο φαίνεται να διαρκεί ημέρες και εβδομάδες, διαπιστώνεται ότι καταλαμβάνει μόνο λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά, 50.
• Η διαύγεια του νου και η μνήμη επηρεάστηκαν πάρα πολύ, 69.
• Νωθρότητα του νου, 6b.
• Αδύνατον να μελετήσει ή να προσηλώσει τον νου του σε οποιοδήποτε θέμα (δεύτερο πρωί), 50. [30.]
• Φαινόταν ανίκανη να σκεφτεί ή να αναγνωρίσει οποιονδήποτε βρισκόταν στο δωμάτιο (μετά από τέσσερις ώρες), 36.
• Επί μία ώρα μετά την έγερση, όταν μιλούσε, αναγκαζόταν να σταματά στη μέση ακόμη και της απλούστερης πρότασης για να σκεφτεί ποια λέξη να πει στη συνέχεια (δεύτερο πρωί), 50.
• Απώλεια συνείδησης, 5.
• Η μαστίγωση, τα τσιμπήματα κ.λπ. δεν κατόρθωσαν να προκαλέσουν σημεία αντίληψης, 48.
• Εμβροντησία, 2, 5, 44a · (μετά από είκοσι λεπτά), 9.
• Εμβροντησία, στα όρια της λιποθυμίας, 1.
• Σε ημικωματώδη κατάσταση (μετά από οκτώ ώρες), 27.
• Πλήρης κωματώδης αναισθησία (μετά από δύο ώρες), 23.
• Βαθύ κώμα, 20 · (μετά από εννέα ώρες και μισή), 71.

ΚΕΦΑΛΗ

• Σύγχυση και ίλιγγος.
• Μετά από έναν υπνάκο, το αίσθημα θολούρας και η σύγχυση στην κεφαλή παρέμειναν για αρκετή ώρα, σαν από διαταραχή του στομάχου· κατόπιν ήπιε μια γουλιά ξίδι, μετά την οποία αυξήθηκαν η ναυτία και η κεφαλαλγία και, μετά το φαγητό, αυξήθηκαν το βάρος και η θόλωση της κεφαλής, ώστε αναγκάστηκε να ξαπλώσει, 7. [40.]
• Ίλιγγος, 2, 14, 17 κ.λπ.
• Έντονος ίλιγγος, κατά την έγερση (δεύτερο πρωινό), 50.
• Υπερβολικός ίλιγγος, 35.
• Σφοδρός ίλιγγος, 39.
• Δυσάρεστος ίλιγγος και ναυτία (μετά από έξι ώρες), 15.
• Επεισόδια ζάλης και απώλειας της όρασης, όλη την ημέρα (τρίτη ημέρα), 28.
• Συχνά επεισόδια ζάλης, με στιγμιαία απώλεια της όρασης (δεύτερη ημέρα), 28.
• Αισθάνθηκε ζαλισμένος και βάδιζε προσεκτικά (μετά από δυόμισι ώρες), 52.
• Κάποια ζάλη και νύστα (πενήντα λεπτά μετά τη λήψη 1/4 κόκκου), 54.
• Ζάλη και νύστα (μία ώρα μετά τη λήψη 1/15 του κόκκου)· η ζάλη και η νύστα υποχώρησαν (δύο ώρες μετά τη λήψη 1/15 του κόκκου), 58. [50.]
• Ζάλη και υπνηλία (μετά από δέκα λεπτά)· παραπονέθηκε για πολύ έντονη ζάλη και είπε ότι όλα περιστρέφονταν (μετά από μία ώρα), 56.
• Ελαφρά ζάλη, 55.
• Αισθάνθηκε λίγο ζαλισμένος (μετά από μία ώρα και είκοσι λεπτά), 51.
• Αισθάνθηκε «τρομερά μεθυσμένος» (μετά από σαράντα λεπτά), 57.
• Γενικά για την κεφαλή.
• Η κεφαλή τραβηγμένη προς τα πίσω, 5.
• Συμφόρηση της κεφαλής, 68.
• Άρχισε να αισθάνεται ελαφράδα στην κεφαλή και νύστα (μία ώρα και ένα τέταρτο μετά τη λήψη 1/4 κόκκου), 54.
• Θολούρα στην κεφαλή, 35.
• Θολούρα και θερμότητα στην κεφαλή, 44b.
• Θολούρα στην κεφαλή, επί αρκετές ημέρες, 7a. [60.]
• Κάποια θολούρα στην κεφαλή, με δυσκολία στη σκέψη (μετά από μισή ώρα), 7a.
• Γενικευμένη θολούρα στην κεφαλή (μετά από μία ώρα), 7.
• Θολούρα στην κεφαλή, ιδίως στη μετωπιαία χώρα (μετά από δέκα λεπτά), 7.
• Βάρος στην κεφαλή, 3, 14· (μετά την πρώτη ημέρα, 1/4 κόκκου), 50· (μετά από πενήντα λεπτά), 9.
• Κεφαλή βαριά, θερμή, 7.
• Κεφαλή βαριά, με αίσθημα τάσης σε αυτήν, σαν πίεση που απομάκρυνε προς τα έξω και τα δύο βρεγματικά οστά· το αίσθημα αυτό δυσχέραινε τη σκέψη και τη γραφή, 7.
• Κάτι τινάχθηκε προς την κεφαλή σαν αστραπή, ακριβώς τη στιγμή που έγινε η ένεση, 42.
• Πόνος στην κεφαλή (μετά από επτά ώρες), 43.
• Αμβλύς πόνος στην κεφαλή, με θόλωση, 1.
• Πόνος στην κεφαλή κατά την αφύπνιση, που εξαφανιζόταν όταν κινούνταν, 6. [70.]
• Κεφαλαλγία, 2, 14, 64 κ.λπ.
• Κεφαλαλγία, κατά την αφύπνιση από τον ύπνο, 6c.
• Κεφαλαλγία, μετά το φαγητό, 11b.
• Κεφαλαλγία, περισσότερο στη δεξιά πλευρά παρά στην αριστερή, διάρκειας μισής ώρας, που άφηνε πίσω της ένα επώδυνο αίσθημα, 6.
• Αιφνίδια κεφαλαλγία, 44.
• Σφοδρή κεφαλαλγία, 6c· (μετά από μισή ώρα), 6a, 6b, 8b.
• Έντονη κεφαλαλγία, 37.
• Αίσθημα τάσης στην κεφαλή, σαν να ήταν το κρανίο πολύ μικρό για τον εγκέφαλο· η ανάγνωση, η γραφή ή η σκέψη ήταν πολύ δύσκολες· αναγκαζόταν κατά διαστήματα να σταματά (μετά από μισή ώρα), 7a.
• Πιεστική κεφαλαλγία, με τάση για ύπνο (μετά από δυόμισι ώρες), 7.
• Πιεστική κεφαλαλγία, με τάση για ύπνο· η ανάγνωση και η σκέψη αύξαναν την κεφαλαλγία (μετά από δυόμισι ώρες), 7. [80.]
• Σφύξη σαν παλμός· η κεφαλή έμοιαζε έτοιμη να σπάσει, 68.
• Μέτωπο.
• Βάρος στη μετωπιαία χώρα, 8b· (μετά από μιάμιση ώρα), 8.
• Πόνος στη μετωπιαία χώρα (μετά από μισή ώρα), 8.
• Πόνοι στη μετωπιαία χώρα, κατά την αφύπνιση από τον ύπνο, 9b· (μετά από δυόμισι ώρες), 8b.
• Σφοδρός πόνος στο μέτωπο (μετά από μισή ώρα), 8a.
• Σφοδρός πόνος στη δεξιά πλευρά του μετώπου (δεύτερο πρωινό), 8b. προς τα έξω, 39.
• Αμβλύς πόνος στη μετωπιαία χώρα, ιδίως στη δεξιά πλευρά, 11a.
• Αμβλεία μετωπιαία κεφαλαλγία, το πρωί (πέμπτη ημέρα), 28.
• Σφύζων πόνος στο μέτωπο (μετά από πενήντα λεπτά), 8.
• Κρόταφοι. [90.]
• Η δεξιά κροταφική αρτηρία έσφυζε με πλήρεις και γρήγορους παλμούς (μετά από μιάμιση ώρα), 60.
• Βρεγματικές χώρες.
• Πόνος στη δεξιά πλευρά της κεφαλής (αμέσως), 11a.
• Ανυπόφορος πόνος στη δεξιά πλευρά της κεφαλής (μετά από τριάντα πέντε λεπτά), 11.
• Ινίο.
• Πόνος στο ινίο (μετά από πενήντα λεπτά), 11.

ΜΑΤΙ

• Αντικειμενικά.
• Βλέμμα ατενές, 25.
• Βλέμμα ατενές, χωρίς αντίδραση στο φως (μετά δύο ώρες), 26.
• Μάτια στιλπνά (μετά πενήντα λεπτά), 9.
• Μάτια πολύ στιλπνά (μετά μία ώρα), 8.
• Μάτια σπινθηροβόλα, 11a.
• Μάτια υπεραιμικά, 11b, 17· (μία ώρα μετά από 1/2 grain), 53. [100.]
• Οι μεμβράνες των ματιών πολύ υπεραιμικές (μισή ώρα μετά από 1/2 grain), 53.
• Κερατοειδής υπεραιμικός (μετά μισή ώρα), 6a.
• Μάτια βυθισμένα, ιδίως το δεξί, 6.
• Μάτια βυθισμένα, μισάνοιχτα, όχι στραμμένα προς τα πάνω, αλλά με βλέμμα ευθεία εμπρός και με τους οπτικούς άξονες παράλληλους, 41.
• Μάτια προσηλωμένα, χωρίς αντίδραση στο φως (μετά δύο ώρες), 23.
• Τα μάτια είναι συχνά χωρίς λάμψη, με όψη αδυναμίας, εξάντλησης και φόβου, ενώ μετά από νέα ένεση γίνονται ζωηρά, φλογερά ή σαν τα μάτια ατόμου σε παραλήρημα, 73.
• *Το βλέμμα γίνεται ασταθές, 66.
• Υποκειμενικά.
• Πόνος πάνω και στο πλάι του αριστερού ματιού όλη την ημέρα, με κάποιον πόνο στο αριστερό αυτί (πέμπτη ημέρα), 28.
• Στην αρχή της πορείας τα μάτια ήταν θερμά και με αίσθημα αδυναμίας· τοποθετήθηκαν πάνω τους κομμάτια πάγου, με ανακούφιση, 49.
• Αίσθηση ότι τα μάτια ήταν μικρά, υπερβολικά μικρά για τους κόγχους (δεύτερο πρωί), 50.
• Φρύδι και κόγχος. [110.]
• Πίεση πάνω από τα μάτια (μετά πενήντα λεπτά), 11.
• *Πάρεση των έσω ορθών μυών, 61.
• Αίσθημα πληρότητας στους κόγχους (μετά μία ώρα), 3.
• Βλέφαρα.
• Βλέφαρα κυανωπά, πεσμένα, 13.
• Ελαφρά πτώση βλεφάρου, 64.*
• Άνω βλέφαρα παράλυτα, 17.
• Επιπεφυκότας.
• Επιπεφυκότας υπεραιμικός, 9a, 11a· (μετά πενήντα λεπτά), 8, 11.*
• Οι επιπεφυκότες και των δύο οφθαλμικών βολβών ήταν πολύ ερυθροί, έντονα υπεραιμικοί, ιδίως ο υποεπιπεφυκοτικός ιστός, με έναν ρόδινο ερυθρό κύκλο στην πρόσθια ακτινωτή περιοχή, σαν εκείνον που παρατηρείται συχνά στην ιρίτιδα, 41.
• Δακρυϊκή συσκευή.
• Μάτια δακρυσμένα (δέκα λεπτά μετά από 1/2 grain), 53.
• Βολβός.
• Τα μάτια έμοιαζαν σαν να επρόκειτο να προβάλλουν έξω από τους κόγχους τους, 8b. [120.]
• Οφθαλμικοί βολβοί προέχοντες (αμέσως), 42.
• Μάτια που προβάλλουν έξω από τους κόγχους τους, 68· (μετά δύο ώρες), 43.
• Σπασμωδικές κινήσεις των οφθαλμικών βολβών, 17.
• Μάτια στραμμένα σπασμωδικά προς τα πάνω και έξω, 17.
• Μάτια άκαμπτα, στραμμένα προς τα πάνω, 29.
• Αποκλίνων στραβισμός και των δύο ματιών, 22.
• Κόρη.
• Κόρες διεσταλμένες, 44, 44b· (αμέσως), 8b· (μετά είκοσι λεπτά), 8a, 9, 9a· (μετά μισή ώρα), 6b, 9b, 10b· (μετά πενήντα λεπτά), 11.
• Οι κόρες παρέμειναν διεσταλμένες όλη τη νύχτα (πρώτη νύχτα), 9a.
• Κόρες κάπως διεσταλμένες (σύντομα), 6.
• Κόρες πολύ διεσταλμένες (μετά είκοσι λεπτά), 8. [130.]
• Κόρες πολύ διεσταλμένες, ακόμη και κατά την παρατήρηση του ήλιου (σύντομα), 11a.
• Συστολή των κορών, 2, 13, 14, κ.λπ.· (μετά οκτώ ώρες), 27· (δεύτερη ημέρα), 23.
• Κόρες συνεσταλμένες, χωρίς αντίδραση, 22, 25.
• Κόρες κατά κανόνα συνεσταλμένες, 66.
• Πολύ ελαφρά συστολή της κόρης, παρατηρήσιμη επί δύο ή τρεις ώρες μετά την ένεση, 72.
• Έντονα συνεσταλμένες κόρες (μετά εννέα ώρες και μισή)· και χωρίς αντίδραση στο φως (μετά έντεκα ώρες και μισή), 71.
• Κόρη πάρα πολύ συνεσταλμένη (μετά τέσσερις ώρες), 36.
• Κόρες πάρα πολύ συνεσταλμένες· δεν αντιδρούσαν στο φως (δεύτερο πρωί), 50.
• Κόρες πάρα πολύ συνεσταλμένες, όχι μεγαλύτερες από κεφαλή καρφίτσας, και έβλεπε ερυθρές και μαύρες κηλίδες να αιωρούνται μπροστά στα μάτια (μετά τέσσερις ώρες), 43.
• Κόρες εξαιρετικά συνεσταλμένες, χωρίς αντίδραση, 18, 34. [140.]
• Κόρη ελάχιστου μεγέθους· μάτια ατελώς κλειστά, 48.
• Κόρες συνεσταλμένες σε απλό σημείο, 20.
• Κόρες συνεσταλμένες σε βαθμό που παρατηρείται μόνο μετά από μεγάλες δόσεις Calabar· πράγματι, οι κόρες διακρίνονταν μόνο ως ένα απειροελάχιστο σημείο και δεν παρουσίαζαν καμία αντίδραση, 41.
• Κόρες άνισες, 62.
• Κόρες στο φως 1/7", προς τα πλάγια μόλις 1/5 (πριν από την ένεση)· στο φως 1/8", προς τα πλάγια 1/6 (μετά μία ώρα)· στο φως 1/9", προς τα πλάγια 1/7" (μετά δύο ώρες), 56.
• Κόρες 1/8" (πριν από το πείραμα)· 1/12 (μετά δύο ώρες και μισή), 52.
• Κόρες 1/10 (πριν από την ένεση)· 1/12 (μετά σαράντα λεπτά), 57.
• Κόρες 1/10" στο φως, 1/6" προς τη σκοτεινή πλευρά του δωματίου (πριν από την ένεση)· 1/12 στο φως, μακριά από το φως 1/3 (τρία τέταρτα της ώρας και δύο ώρες μετά από 1/15th grain), 58.
• Κόρες στο φως 1/10", προς τα πλάγια 1/7· στη σκοτεινή πλευρά του δωματίου 1/6 (πριν από την ένεση)· 1/12, προς τα πλάγια· 1/10 στη σκοτεινή πλευρά του δωματίου· 1/7 (μετά τριάντα λεπτά και τέσσερις ώρες), 55.
• Κόρες διαμέτρου 1/10" στο φως, με διαστολή έως 1/6" προς τη σκοτεινή πλευρά του δωματίου (πριν από το πείραμα)· διαστέλλονται από 1/12 σε 1/8 (μετά τριάντα λεπτά και μετά δύο ώρες και δεκαοκτώ λεπτά), 51. [150.]
• Κόρες στο φως 1/9", προς τα πλάγια 1/6 (πριν από την ένεση)· 1/12" (δύο ώρες μετά από 1/6 grain)· 1/10 (τριάντα λεπτά μετά από 1/4 grain)· 1/12" (τρία τέταρτα της ώρας μετά από 1/4 grain)· 1/10 (δύο ώρες και ένα τέταρτο μετά από 1/4 grain)· 1/12, προς τα πλάγια 1/9 (δέκα λεπτά μετά από 1/2 grain)· 1/12, προς τα πλάγια 1/10 (μία ώρα μετά από 1/2 grain)· 1/10, προς τα πλάγια 1/8 (τρεις ώρες μετά από 1/2 grain), 153.
• Κόρη 1/6" (πριν από τα πειράματα)· 1/7" (μία ώρα και μισή μετά από 1/4 grain)· 1/7 (τρεις ώρες μετά από 1/4 grain)· συνέχισε να διαβάζει τις εφημερίδες επί μία ώρα και ένα τέταρτο μετά την ένεση 1/4 grain· 1/8· όραση για κοντινά και μακρινά αντικείμενα ανεπηρέαστη· διαβάζοντας τις εφημερίδες δεν μπόρεσε να διακρίνει καμία μεταβολή στην όρασή του και διέκρινε καθαρά ένα δυσδιάκριτο αλεξικέραυνο, μια ράβδο πάχους όσο το μικρό δάκτυλο, δίπλα σε μια καπνοδόχο, σε απόσταση περίπου εβδομήντα γιαρδών (μία ώρα και ένα τέταρτο μετά από 1/4 grain), 54.
• Όραση.
• Αδυναμία της όρασης, 2, 14.*
• Όραση εξασθενημένη και αδύναμη, 37.*
• Τα μάτια, που προηγουμένως παρουσίαζαν μόνο μέτρια υπερμετρωπία, έγιναν πολύ υπερμετρωπικά, 69.
• Κατά διαστήματα η όραση φαινόταν σαν να θαμπώνεται από ομίχλη, 7a.*
• Δεν μπορούσε να δει (μετά δύο ώρες), 43.
• Όραση παραμορφωμένη και εξασθενημένη, 18.
• Μπορεί να διακρίνει μόνο το ένα κατακόρυφο ήμισυ των αντικειμένων μπροστά της (όπως το ένα μάτι, το ένα χέρι κ.λπ.), 37.
• Διπλωπία και μειωμένο εύρος προσαρμογής παρατηρούνται συχνά· οι κόρες είναι συνήθως συνεσταλμένες, συχνά άνισες, σπάνια διεσταλμένες, 73. [160.]
• Η διπλωπία εξαφανίστηκε στο τέλος μίας εβδομάδας, αλλά η ανισότητα των κορών παρέμεινε καθ’ όλο το διάστημα που βρισκόταν υπό θεραπεία· άλλοτε ήταν διεσταλμένη η μία κόρη και άλλοτε η άλλη, 62.
• Διπλωπία και διαταραχή της προσαρμογής, συχνά συνοδευόμενες από δακρύρροια, 73.*

MORPHINUM. ΑΥΤΙ

• Κάποιος πόνος στο αριστερό αυτί, με πόνο πάνω και στο πλάι του αριστερού ματιού όλη την ημέρα (πέμπτη ημέρα), 28.
• Κουδούνισμα στα αυτιά (μετά μία ώρα), 3.
• Συρτός βόμβος στα αυτιά, 40.
• Tinnitus aurium, 37.
• Βούισμα σαν βοή στα αυτιά, 44a.

ΜΥΤΗ

• Φτέρνισμα, 62, 64.
• Παροξυσμοί φτερνίσματος, 63. [170.]
• Ιδιόμορφη αίσθηση γαργαλήματος στη μύτη, στον οισοφάγο και στον λάρυγγα, όπως όταν πρόκειται να φτερνιστεί κανείς, αισθητή μετά από κάθε ένεση, 40.
• Κόρυζα, 73.

ΠΡΟΣΩΠΟ

• Η όψη ήταν πολύ βαριά (μετά σαράντα λεπτά), 57.
• Η όψη φαινόταν πολύ αγριωπή (μετά εννέα ώρες), 24.
• Αγριωπή, συγχυσμένη έκφραση μετά τον ύπνο, 6c.
• Το πρόσωπο φαινόταν καταπονημένο και τα μάτια δακρυσμένα, σαν άτομο που είχε επιδοθεί σε καταχρήσεις (δεύτερο πρωί), 50.
• Πρόσωπο εξέρυθρο (μετά δύο ώρες), 23.
• Πρόσωπο ελαφρώς εξέρυθρο, 54, 58.
• Πρόσωπο έντονα εξέρυθρο (μετά λίγα λεπτά)· ακολούθησαν έμετος και κατόπιν πλήρης λιποθυμία και αγωνιώδης προσπάθεια για αναπνοή, με τον σφυγμό μόλις αντιληπτό, 70.
• Το πρόσωπό της ήταν ερυθρό, 62. [180.]
• Πρόσωπο ερυθρό (σύντομα), 1.
• Πρόσωπο και χείλη ερυθρά (μετά μισή ώρα), 6a.
• Πρόσωπο ερυθρό, χείλη ωχρά, 8b.
• Πρόσωπο ερυθρό, οιδηματώδες, 9a.
• Πρόσωπο ερυθρό, οιδηματώδες, χείλη πελιδνά (μετά πενήντα λεπτά), 8.
• Το συνήθως ωχρό πρόσωπο έγινε ερυθρό, με σταγόνες ιδρώτα πάνω του (μετά τριάντα πέντε λεπτά), 11.
• Πρόσωπο πολύ ερυθρό (αμέσως), 42.
• Έντονη αλλά παροδική ερυθρότητα του προσώπου, 40.
• Το πρόσωπο έγινε ερυθρό, σχεδόν κυανωτικό, 68.
• Πρόσωπο σχεδόν πελιδνό (μετά μία ώρα), 11. [190.]
• Κυανωπή όψη, 5.
• Πρόσωπο βαθυκύανου χρώματος, 34.
• Πρόσωπο κυανωτικό, 48.
• Πρόσωπο και άκρα κυανωτικά, 31.
• Το πρόσωπο έγινε ιώδες, 17.
• Πρόσωπο ωχρό, 18.
• Πρόσωπο και χείλη ωχρά (μετά δεκαπέντε λεπτά), 33.
• Πρόσωπο ωχρό και ανήσυχο (μία ώρα και τρία τέταρτα μετά από 1/12 grain), 58.
• Πρόσωπο ωχρό και βυθισμένο, 66.
• Ωχρότητα και ψυχρότητα επί τέσσερις ώρες (μετά δύο ώρες), 57. [200.]
• Πολύ ωχρό πρόσωπο, με συσπασμένη και επώδυνη έκφραση (μετά τέσσερις ώρες), 36.
• Πρόσωπο διογκωμένο, 11b· (μετά δύο ώρες), 43.
• Πρόσωπο πολύ διογκωμένο (αμέσως), 12.
• Πρόσωπο κάπως οιδηματώδες, 25.
• Παρειές.
• Παρειές ερυθρές, 22.
• Περιγεγραμμένη ερυθρότητα των παρειών (μετά πενήντα λεπτά), 9.
• Χείλη.
• Χείλη με αλλοιωμένο χρώμα (μετά εννέα ώρες), 24.
• Χείλη πελιδνά, 8a, 25, 29· (μετά έντεκα ώρες και μισή), 71.
• Χείλη ωχρά, 11a.
• Πηγούνι.
• Στόμα άκαμπτα κλειστό, 34. [210.]
• Στόμα κλειστό, με τις γνάθους σφιγμένες μεταξύ τους όπως στον τέτανο, 41.
• Μύες της γνάθου έντονα συσπασμένοι, ώστε το στόμα μόλις και μετά βίας να μπορεί να ανοίξει καθόλου (μετά έντεκα ώρες και μισή), 71.
• Δόντια σφιγμένα, ώστε να μην μπορεί να εξαναγκαστεί να καταπιεί ούτε μία σταγόνα (μετά δύο ώρες), 23.
• Ελαφρός τρισμός, 31.
• Στόμα και μάτια ορθάνοιχτα, 29.
• Αίσθηση σαν να ήταν σφιγμένα τα δόντια και στις δύο πλευρές του στόματος, 65.
• Αίσθηση ότι τα δόντια και στις δύο πλευρές του στόματος ήταν σφιγμένα (μετά δύο ώρες)· είχε παρόμοια αίσθηση από Cannabis indica, αλλά σε καμία άλλη περίσταση, 60.

ΣΤΟΜΑ

• Γλώσσα.
• Ξηρή, καστανή γλώσσα, 37.
• Ερυθρότητα της γλώσσας, 10a, 11b· (μετά από είκοσι λεπτά), 8a, 9a, κ.λπ.
• Άκρο και χείλη της γλώσσας κόκκινα, 10. [220.]
• Άκρο της γλώσσας κόκκινο, υπερώα κατακόκκινη, κάπως επώδυνη, 8b.
• Γλώσσα κόκκινη στα χείλη, ιώδης στο μέσο, 6.
• Γλώσσα κόκκινη στο άκρο και στα χείλη και ιώδης στο μέσο, 11a.
• Γλώσσα πελιδνή, 41.
• Γλώσσα ωχρή (δεύτερο πρωινό), 8b.
• Γλώσσα ρυπαρή (δεύτερο πρωινό), 43.
• Γλώσσα καθαρή και υγρή (πριν από την ένεση)· υγρή, με ελαφρό υπόλευκο επίχρισμα, με εντυπώματα (μετά από δύο ώρες), 56.
• Γλώσσα βαριά, ωχρή (μετά από δεκαπέντε λεπτά), 11.
• Γλώσσα ξηρή, με παχιά, ρυπαρή βλέννα, 35.
• Πρόσθιο μέρος της γλώσσας κάπως ξηρό (τρεισήμισι ώρες μετά από 1/2 grain), 53. [230.]
• (Τα συμπτώματα της γλώσσας, για τα οποία είχε συνταγογραφηθεί Quinine, δηλαδή αίσθημα πάχυνσης και αδυναμία ευκρινούς άρθρωσης, εξαφανίστηκαν εντελώς), 49.
• Γενικά για το στόμα.
• Λίγη βλέννα στο στόμα, 5.
• Ξηρότητα του στόματος και του λαιμού, 13.
• Στόμα ξηρό, το πρωί και μετά το φαγητό (πέμπτη ημέρα), 28.
• Στόμα και ισθμός του φάρυγγα ξηρά, μετά τον ύπνο, 7a.
• Στόμα κολλώδες, 6, 6a.
• Ο βλεννογόνος του στόματος είναι συνήθως ξηρός· ο ασθενής παραπονείται για δίψα, ναυτία, έμετο, αποστροφή προς το κρέας, απώλεια της όρεξης. Η γλώσσα, κατά διαστήματα, τρέμει όταν προβάλλεται. Η κένωση σχεδόν πάντοτε καθυστερεί, ενώ διάρροια εμφανίζεται σπάνια, 73.
• Σάλιο.
• Εκροή υδαρούς σάλιου από το στόμα, 29.
• Γεύση.
• Διαταραγμένη γεύση, 62.
• Στόμα πικρό, κολλώδες (δεύτερη ημέρα), 8b.
• Ομιλία. [240.]
• Παρήγαγε παράξενο ήχο με το στόμα (μετά από εννέα ώρες), 24.
• Ομιλία βιαστική, 66.
• Διαταραχές της ομιλίας, παραδείγματος χάριν τραυλισμός, 73.
• Ομιλία δυσχερής και ασθενής, 37.
• Οι μύες της γλώσσας επηρεάστηκαν τόσο πολύ, ώστε η άρθρωση ήταν σχεδόν αδύνατη (μετά την τέταρτη δόση), 19.

ΛΑΙΜΟΣ

• Ξηρότητα και σύσφιξη στον λαιμό (μετά από μισή ώρα), 6a.
• Πόνος και απόφραξη (?) στο οπίσθιο τμήμα του λαιμού (δεύτερο πρωινό), 11a.
• Ερεθισμός στον λαιμό, 6b.
• Ιδιόμορφη αίσθηση στην περιοχή του ισθμού του φάρυγγα (σχεδόν αμέσως), 47.
• Ισθμός του φάρυγγα και φάρυγγας.
• Αίσθημα καύσου στο οπίσθιο τμήμα του ισθμού του φάρυγγα (μετά από πέντε λεπτά), 9a. [250.]
• Παράλυση του φάρυγγα, 35.
• Οι μύες του ισθμού του φάρυγγα και της γλωττίδας επηρεάστηκαν τόσο πολύ, ώστε η κατάποση ήταν σχεδόν αδύνατη (μετά την τέταρτη δόση), 19.
• Κατάποση.
• Παραπονέθηκε ότι δεν μπορούσε να καταπιεί, 17.
• Εξωτερική περιοχή του λαιμού.
• Σφαγίτιδες φλέβες διογκωμένες, 34.
• Σφοδρές σφύξεις στις τραχηλικές και τις κροταφικές αρτηρίες, 25.

ΣΤΟΜΑΧΙ

• Όρεξη.
• Μειωμένη όρεξη, 64.
• Απώλεια της όρεξης, 66, 68· (δεύτερη ημέρα), 3.
• Πλήρης απώλεια της όρεξης, 69.
• Πλήρης αποστροφή προς την τροφή (δεύτερη ημέρα), 30.
• Δίψα.
• Δίψα, 13. [260.]
• Έντονη δίψα, 64.
• Μεγάλη δίψα, 8a· (μετά από μία ώρα), 8.
• Φλογερή δίψα, 6b, 6c· (δεύτερη ημέρα), 23.
• Ερυγές και λόξυγκας.
• Ερυγές και έμετος επί δύο ημέρες, 44b.
• Συχνές ερυγές και ναυτία, με αναγωγές μικρής ποσότητας όξινης βλέννας, 7a.
• Σφοδρές ερυγές, 44b.
• Λόξυγκας, 62· διάρκειας τριών τετάρτων της ώρας, 12.
• Παρατεταμένος λόξυγκας (συχνά), 40.
• Ναυτία και έμετος.
• Ναυτία, 11a· (μετά από τέσσερα λεπτά), 9· (μετά από ένα τέταρτο της ώρας), 6, κ.λπ.
• Ναυτία και ερυγές (μετά από δυόμισι ώρες), 7. [270.]
• Υπέφερε από ναυτία, τάση λιποθυμίας και συνεχείς προσπάθειες προς έμετο, με εναλλασσόμενα κύματα θερμότητας και ψύχους, επί πέντε ώρες (μετά από δύο ώρες), 56.
• Ναυτία και τάση προς έμετο (μετά από τέσσερις ώρες), 8.
• Ξύπνησε από τον ελαφρό ύπνο λόγω ναυτίας και τάσης προς έμετο, 3.
• Ναυτία και τάση προς έμετο λίγο μετά το φαγητό, 8b.
• Συνεχής ναυτία (μετά από τέσσερις ώρες), 11.
• Ελαφρά ναυτία, με αυξημένη θερμότητα του προσώπου, 7.
• Λίγη ναυτία (στην αρχή)· υποχώρησε (μετά από μία ώρα και είκοσι λεπτά), 51· (μεταξύ πέντε και έξι ωρών μετά την ένεση), 55.
• Ναυτία και τάση λιποθυμίας, 57, 58.
• Ελαφρά ναυτία (μετά από επτά ώρες), 43.
• Πολύ έντονη ναυτία, μετά από μεγάλη ποσότητα ζεστού νερού (μετά από δύο ώρες), 43. [280.]
• Αρκετή ναυτία και υπνηλία (μετά από δύο ώρες), 56.
• Όταν σηκώθηκα το πρωί, το στομάχι μου δεν άντεξε και αναγκάστηκα να πέσω στο κρεβάτι για να μην κάνω έμετο· στο κρεβάτι αισθανόμουν απολύτως καλά, αλλά μόλις στις 4 P.M. επέτρεψε το στομάχι στο κεφάλι να παραμείνει όρθιο (δεύτερη ημέρα), 30.
• Τάση προς έμετο, 6c· (μετά από ένα τέταρτο της ώρας), 9b.
• Έμετος, 64, 70· σπάνια, 40.
• Έμετος μισή ώρα μετά από φρέσκο γάλα (δεύτερο πρωινό), 5.
• Ναυτία και έμετος, 14· (μετά από λίγες δόσεις), 28· (μετά από δύο ώρες), 11b.
• Προσπάθειες προς έμετο και έμετος, 62· επί έξι ώρες (μετά από 1/2 gr.), 58.
• Έμετος επί τρεις ημέρες, 2.
• Επίμονος έμετος, 2.
• Έμετος και διάρροια, 73. [290.]
• Υπέφερε από συνεχή ναυτία και έκανε έμετο δύο φορές (μετά από δύο ώρες)· παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση επί τέσσερις ώρες· η τάση προς ναυτία δεν υποχώρησε επί μία εβδομάδα, 57.
• Έμετος καφέ, 39.
• Παρουσίασε ναυτία και έκανε έμετο μικρής ποσότητας αφρώδους υγρού (μετά από τέσσερις ώρες), 49.
• Έμετος πράσινης ύλης, 11a.
• Ναυτία και ανακάτωμα· και, μετά από μερικές ώρες, πραγματικός έμετος ενός ξινού, ζωηρά πράσινου υγρού, τον οποίο ακολούθησε παροδική ανακούφιση της ναυτίας, 7a.
• Έμετος χολής, 67.
• Στομάχι.
• Ακανόνιστη πέψη, 66.
• Δυσπεψία, 62.
• Πόνος στο στομάχι, 14· αμέσως, 8b· επί τρεις ημέρες, 11b· επιδεινούμενος με τη λήψη τροφής, 11.
• Πόνοι στο στομάχι, στον ομφαλό και στην ουροδόχο κύστη, το βράδυ (πρώτη ημέρα), 11. [300.]
• Πόνος στο κοίλωμα του στομάχου, 8b, 10b· αμέσως, 9a, 11a· (μετά από πέντε λεπτά), 8· (μετά από δύο ώρες), 9.
• Πόνος στην επιγαστρική χώρα, 1, 11b· (δεύτερη ημέρα), 23.
• Πόνος στην επιγαστρική χώρα και, κατόπιν, γύρω από τον ομφαλό και έπειτα στην περιοχή της οσφύος, 12.
• Επώδυνη αίσθηση στο κοίλωμα του στομάχου, που εκτεινόταν προς τα κάτω μέχρι την ουροδόχο κύστη (αμέσως), 11.
• Επώδυνη αίσθηση στο στομάχι, στον ομφαλό και στην ουροδόχο κύστη, 11a.
• Σφοδρός πόνος στο κοίλωμα του στομάχου (μετά από τέσσερις ώρες), 8.
• Σφοδρός πόνος στο κοίλωμα του στομάχου ή στα έντερα, 2.
• Σφοδρός πόνος στο κοίλωμα του στομάχου και στην ουροδόχο κύστη, με αφύπνιση από τον ύπνο (μετά από τέσσερις ώρες), 11.
• Σφοδρός πόνος στο στομάχι μετά το φαγητό, ώστε χρειάστηκε να πάει στο κρεβάτι, 11b.
• Αίσθημα σύσφιξης και πίεσης στο στομάχι, 44b. [310.]
• Ξύπνησε με κράμπα στο επιγάστριο, σαν να το έσφιγγε ένα χέρι (τέταρτη ημέρα), 28.
• Κωλικοειδείς πόνοι στο στομάχι, 6b.
• Αίσθηση ερπυσμού στο στομάχι, 44b.

ΚΟΙΛΙΑ

• Ομφαλική χώρα.
• Πόνος στην ομφαλική χώρα, 5· (μετά από τέσσερις ώρες), 8, 11.
• Σφοδρός πόνος στην ομφαλική χώρα, 9b.
• Γενικά για την κοιλιά.
• Μέτριος μετεωρισμός, 31.
• Βορβορυγμοί στην κοιλιά (μετά από είκοσι λεπτά), 9.
• Συχνοί βορβορυγμοί στην κοιλιά (μετά από μισή ώρα), 7a.
• Πόνος στα έντερα (μετά από μισή ώρα), 43.
• Οξύς πόνος στην κοιλιά και κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, με κάθε εισπνοή, 6b. [320.]
• Κωλικός, 14, 45· ανακουφιζόταν γυρίζοντας ανάσκελα, το πρωί (πέμπτη ημέρα), 28.
• Ξύπνησε με έντονο κωλικό (τρίτη ημέρα), 28.

ΚΕΝΩΣΕΙΣ

• Διάρροια.
• Διάρροια, 62, 64, κ.λπ.· (δεύτερο πρωινό), 11· δεύτερη και επόμενες ημέρες, 11b· (βράδυ, πρώτη ημέρα), 11.
• Το οξικό άλας προκαλούσε γενικά διάρροια, 13.
• Υδαρής διάρροια (μετά από δύο ώρες), 9· (δεύτερο πρωινό), 8b.
• Είχαν γίνει δύο χαλαρές κενώσεις (μετά από δύο ώρες), 57.
• Δύο επώδυνες κενώσεις (δεύτερη ημέρα), 8b.
• Έπειξη προς κένωση επί δύο ώρες και κατόπιν μικρή κένωση με μεγάλη προσπάθεια εξώθησης, το πρωί· μαλακή, χαλαρή κένωση στις 2 P.M., με φρικτό τεινεσμό, προσπάθεια εξώθησης, και αίσθημα καύσου στο ορθό, που σχεδόν προκαλούσαν παραφροσύνη (πέμπτη ημέρα), 28.
• Άφθονες κενώσεις του εντέρου, 5.
• Δυσκοιλιότητα.
• Δυσκοιλιότητα, 2, 3, 18, κ.λπ.· (δεύτερη ημέρα), 23· (τρίτη ημέρα), 30. [330.]
• Η Morphia προκαλούσε πάντοτε δυσκοιλιότητα, 13.
• Δυσκοιλιότητα επί μεγάλο χρονικό διάστημα, 4.
• Δυσκοιλιότητα, την οποία συχνά ακολουθούσε διάρροια, 14.
• Επίσχεση κοπράνων, 44b.
• Σχεδόν πλήρης αναστολή της αποβολής κοπράνων και ούρων, 69.
• Καμία κένωση, αντίθετα προς το σύνηθες (δεύτερο πρωινό)· αλλά στις 2 η ώρα πραγματοποιήθηκε πολύ βραδεία αποβολή μικρής ποσότητας κοπράνων, με επώδυνη έπειξη, 7.

ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

• Ουροδόχος κύστη.
• Πάρεση της ουροδόχου κύστης, 61.
• Ελαφρά πάρεση της ουροδόχου κύστης, 62.
• Πόνος στην περιοχή της ουροδόχου κύστης (μετά από μία ώρα), 8.
• Πόνος στην ουροδόχο κύστη, 8b· (μετά από δύο ώρες), 9.
• Ούρηση. [340.]
• Αποβολή λιγοστών ούρων, με έντονη έπειξη (μετά από τέσσερις ώρες), 11.
• Ούρησε ελάχιστα, με μεγάλη δυσκολία (την πρώτη νύχτα), 43.
• Άκαρπες προσπάθειες για ούρηση (μετά από επτά ώρες)· κατόρθωσε να ουρήσει (εννέα ώρες αργότερα), 3.
• Συνεχής επιθυμία για ούρηση και αδυναμία ούρησης επί δώδεκα ώρες, 44b.
• Πλήρης ισχουρία, 18.
• Συχνά προκαλείται στραγγουρία, 13.
• Επίσχεση ούρων, 2.
• Ούρα.
• Ούρα έντονα χρωματισμένα και λιγοστά, 66.
• Ούρα λιγοστά, 25.
• Μειωμένη έκκριση ούρων, 14. [350.]
• Συχνά η έκκριση είναι μειωμένη, αν και κατά διαστήματα είναι αυξημένη, 13.
• Αναστολή της απέκκρισης ούρων (δεύτερη ημέρα), 23.
• Αναστολή της αποβολής ούρων και κοπράνων, 35.
• Πλήρης αναστολή της απέκκρισης ούρων, 4.
• Ούρα θολά και γλοιώδη, 6b.
• Στα ούρα ανιχνεύθηκε λευκωματίνη, χωρίς δομικά στοιχεία, 64.
• Απέβαλε 3ix ούρων, sp. gr. 1010.4 (μόλις σηκώθηκε, πριν από την ένεση)· 3xviiiss. ούρων, αλκαλικών, sp. gr. 1008.8 (μετά από δύο ώρες)· 3vij, με ελεύθερη οξύτητα, sp. gr. 1009.2 (μετά από τέσσερις ώρες), 55.
• Οι νεφροί απεκκρίνουν λευκωματουρικά ούρα, στις σοβαρές περιπτώσεις. Η αποβολή των ούρων είναι συχνά δύσκολη και η ποσότητά τους συχνά μικρή· το ειδικό βάρος κυμαίνεται εντός των πλέον ακραίων ορίων· έχω βρει ούρα από 1004 έως 1038· γενικά, στην αρχή τα ούρα έχουν το υψηλότερο ειδικό βάρος· προς το τέλος της θεραπείας το ειδικό βάρος μειώνεται· φυσικά, αυτό ποικίλλει ανάλογα με την ποσότητα των ούρων που αποβάλλεται. Τα ούρα σχεδόν όλων όσοι πάσχουν από δηλητηρίαση από μορφίνη ανάγουν αλκαλικό διάλυμα θειικού χαλκού χωρίς να το κατακρημνίζουν ως οξείδιο, ενώ συγχρόνως τα ούρα συνήθως στρέφουν την ακτίνα πόλωσης προς τα αριστερά, 73.
• Ούρα όξινα, sp. gr. 1022, περίπου 3ij ανά ώρα (πριν από την ένεση)· κατά τη διάρκεια δύο ωρών και ενός τετάρτου εκκρίθηκαν 3iv διαυγών όξινων ούρων, sp. gr. 1029 (μετά από 1/4 gr.)· 3ij ωχρών όξινων ούρων, sp. gr. 1009.2, ανά ώρα (πριν από 1/2 gr.)· 3vss. διαυγών όξινων ούρων, sp. gr. 1022.0, κατά τη διάρκεια των τριών ωρών (μετά από 1/2 gr.), 53.
• Αρχικά, το ειδικό βάρος των ούρων, μολονότι η ποσότητα ήταν μόνο μέτρια, ήταν 1000· και σε τρεις εβδομάδες ανήλθε σε 1014· επί περίπου τρεις εβδομάδες η ποσότητα της λευκωματίνης ήταν πολύ άφθονη· κατόπιν μειώθηκε αργά και εξαφανίστηκε τον τέταρτο μήνα· δεν βρέθηκαν έμμορφα στοιχεία, 61. [360.]
• Το ειδικό βάρος των ούρων κυμαινόταν από 1007 έως 1012· τα ούρα ανήγαγαν αλκαλικό διάλυμα θειικού χαλκού, έστρεφαν το επίπεδο πόλωσης προς τα αριστερά και εμφάνιζαν αξιοσημείωτη ποσότητα λευκωματίνης· η μικροσκοπική εξέταση, κατά τις πρώτες δεκατέσσερις ημέρες της παραμονής της στο νοσοκομείο, ανίχνευσε κηρώδεις κυλίνδρους και λευκά αιμοσφαίρια· πέντε εβδομάδες αργότερα υπήρχαν μόνο λίγα ίχνη λευκωματίνης, 62.
• Το ειδικό βάρος των ούρων κυμαινόταν από 1026 έως 1035· έγινε εξέταση για σάκχαρο, αλλά δεν βρέθηκε· λευκωματίνη υπήρχε σαφώς, αλλά σε μικρές ποσότητες· δεν υπήρχαν δομικά στοιχεία· αφού η λευκωματίνη είχε εξαφανιστεί για μερικές ημέρες, παρατηρήθηκε ξανά για σύντομο διάστημα, 63.
• Τα ουροποιητικά όργανα προσβάλλονται γενικά περισσότερο στους άνδρες παρά στις γυναίκες, 13.
• Ούρα διαβητικού τύπου, με αναγωγικές και αριστερόστροφες ιδιότητες, σε περιπτώσεις χρόνιας δηλητηρίασης· το γεγονός αυτό είχε ήδη διαπιστωθεί, αλλά η εμφάνισή του σε οξεία δηλητηρίαση, που παρατηρείται τώρα, είναι νέο εύρημα, 73.
• Λευκωματίνη βρίσκεται συχνά στα ούρα σε περιπτώσεις δηλητηρίασης από μορφίνη, τόσο κατά τη συνεχιζόμενη χρήση μορφίνης όσο και κατά την περίοδο αποχής. Αυτή η λευκωματίνη εμφανίζεται κατά τη μακροχρόνια χρήση μορφίνης είτε ως παροδικό σύμπτωμα που παρουσιάζεται ακανόνιστα, συχνά διαρκώντας μόνο λίγες ημέρες, είτε ως σταθερό σύμπτωμα που εξαφανίζεται μόνο έπειτα από εβδομάδες ή μήνες μετά την πλήρη διακοπή του φαρμάκου. Λευκωματίνη βρίσκεται πολύ συχνότερα κατά την περίοδο αποχής παρά κατά τη συνεχιζόμενη χρήση μορφίνης, όπως παρατηρήθηκε σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις· εμφανίζεται τρεις έως έξι ημέρες μετά την έναρξη της αποχής και εξαφανίζεται σε δύο έως τέσσερις ημέρες. Ποικίλλει από την ελαφρότατη θολερότητα έως κροκιδώδες ίζημα. Προτού παρατηρήσω περιπτώσεις του τελευταίου αυτού χαρακτήρα, θεωρούσα την ελαφρά θολερότητα τυχαία και εξαρτώμενη από μια ελαφρά καταρροϊκή κατάσταση των ουρογεννητικών οργάνων· η παρουσία του ιζήματος δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με παθολογικές μεταβολές στο ουροποιητικό σύστημα. Κατά τη χημική εξέταση των ούρων, όλα τα αντιδραστήρια (νιτρικό οξύ, οξικό οξύ, καρβολικό οξύ, σιδηροκυανιούχο κάλιο και θειικό νάτριο) υποδεικνύουν αμέσως λευκωματίνη. Σε ορισμένες περιπτώσεις η δράση του νιτρικού οξέος ήταν αξιοσημείωτη και έφερνε στον νου την περίπτωση του Bence Jones και της όξινης λευκωματίνης του. Όταν το νιτρικό οξύ χρησιμοποιήθηκε άφθονα και τα ούρα θερμάνθηκαν, δεν κατακρημνίστηκε λευκωματίνη όσο ήταν θερμά, αλλά κατακρημνίστηκε αφού τα ούρα ψύχθηκαν και διαλύθηκε ξανά με θέρμανση, 73.

ΓΕΝΝΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

• Άρρεν.
• Ανικανότητα· η μαρτυρία όλων των ανδρών που πάσχουν από δηλητηρίαση από μορφίνη είναι ομόφωνη ως προς το ότι η γενετήσια ικανότητά τους επηρεάζεται από το φάρμακο. Μερικές φορές η γενετήσια διέγερση, οι ηδονικές αισθήσεις και, εν μέρει, οι στύσεις είναι ατελείς, λιγότερο έντονες και συντομότερης διάρκειας ή δεν εμφανίζονται καθόλου. Έτσι, σε αυτή την περίπτωση απαντούν όλοι οι βαθμοί, από απλή γενετήσια αδυναμία έως πλήρη ανικανότητα. Η μεγάλη πλειονότητα απέχει από τη σεξουαλική επαφή, είτε από έλλειψη ενδιαφέροντος είτε από αδυναμία, επειδή οι στύσεις είναι ατελείς ή απουσιάζουν εντελώς. Οι άγαμοι άνδρες καθίστανται ανίκανοι νωρίτερα από τους έγγαμους. Σε πολλούς άνδρες η πρώτη επίδραση της μορφίνης είναι διέγερση της γενετήσιας σφαίρας και, κατόπιν, η συνήθης παράλυση. Πολλοί άγαμοι άνδρες χρησιμοποιούν αυτό το γεγονός για να καταπνίξουν τις γενετήσιες επιθυμίες τους όταν αυτές διεγείρονται κατά το διάστημα χωρίς μορφίνη. Τίθεται το ερώτημα μήπως υπάρχουν και άλλα αίτια της ανικανότητας πέρα από τη μορφίνη. Θα μπορούσε να υποτεθεί ότι η κατάσταση κατάθλιψης που προκαλείται σε πολλά άτομα αποτελεί ψυχική ανικανότητα, αλλά υπάρχουν επίσης περιπτώσεις στις οποίες υπήρχε κατάσταση ευτροπίας, καθώς και άλλες στις οποίες η μορφίνη δεν ασκεί καμία απολύτως επίδραση στη συναισθηματική φύση, και οι οποίες εμφανίζουν μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ανικανότητας. Λόγω έλλειψης επαρκών δεδομένων, είναι αβέβαιο αν παύει νωρίτερα η ικανότητα στύσης ή αν, επειδή οι εκσπερματίσεις δεν είναι συχνές, παύει νωρίτερα η λειτουργία των σπερματογόνων οργάνων. Η μαρτυρία των ανδρών συνήθως δεν είναι σαφής· πολλοί δεν επιθυμούν να μιλούν για την ανικανότητά τους· πολλοί υγιείς άνδρες πράγματι δεν αντιλαμβάνονται αυτή την κατάσταση ή την προσπερνούν επιπόλαια ή σιωπούν γι’ αυτήν. Στο μητρώο των δηλητηριάσεων από μορφίνη στη Maison de Santé διαπιστώνεται ότι καμία από τις συζύγους των ανδρών που είχαν κάνει ενέσεις μεγάλων δόσεων μορφίνης δεν είχε φυσιολογική κύηση κατά τα τελευταία δύο χρόνια, μολονότι ήταν νέες γυναίκες και, πριν από τη χρήση μορφίνης από τους συζύγους τους, γεννούσαν παιδιά κάθε χρόνο, 73.
• Ανικανότητα, 61.
• Είχε καταστεί ανίκανος από τότε που άρχισε να χρησιμοποιεί Morphia, 64.
• Πόνος στα γεννητικά και ουροποιητικά όργανα, ιδίως στον δεξιό σπερματικό τόνο (μετά από μιάμιση ώρα), 8.
• Μειωμένη γενετήσια επιθυμία, 66, 68.
• Θήλυ. [370.]
• Αμηνόρροια. Σε όλες τις γυναίκες που υποβλήθηκαν από εμένα σε θεραπεία για δηλητηρίαση από μορφίνη, η έμμηνος ρύση ήταν ακανόνιστη ή είχε κατασταλεί επί μήνες ή χρόνια. Οι γυναίκες αυτές είχαν ηλικία από είκοσι πέντε έως τριάντα πέντε ετών και χρησιμοποιούσαν επί μακρόν υποδόριες ενέσεις μορφίνης. Τα συμπτώματα που παρατηρούνταν κατά την έναρξη και την πορεία της αμηνόρροιας, όπως κεφαλαλγία, ίλιγγος, απροθυμία για εργασία, απώλεια όρεξης, έμετος, δυσκοιλιότητα, αίσθημα παλμών, υστερικές κρίσεις κ.λπ., συμπίπτουν με εκείνα της δηλητηρίασης από μορφίνη, ώστε συχνά είναι δύσκολο να διακριθεί αν προκαλούνται από τη δηλητηρίαση από μορφίνη ή αποτελούν συνέπεια της αμηνόρροιας. Δεν παρατήρησα ποτέ στις περιπτώσεις μου διόγκωση των μαστών ή αναπληρωματικές αιμορραγίες. Η αμηνόρροια από μορφίνη αναπτύσσεται βαθμιαία από δυσμηνόρροια ή εμφανίζεται αιφνίδια. Σύλληψη δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ σε αμηνορροϊκές γυναίκες, ενώ ορισμένες από αυτές είχαν μείνει επανειλημμένα έγκυες πριν από τη χρήση μορφίνης. Επομένως, φαίνεται πιθανό ότι η παύση της εμμήνου ρύσεως εξαρτάται από ανωμαλίες των ωοθηκών, κατά τις οποίες αυτές φαίνονται ανενεργές. Σύμφωνα με τη θεωρία του Pflüger, στην αμηνόρροια από μορφίνη η ανάπτυξη των κυττάρων των ωοθηκών παύει από τη μία περίοδο στην άλλη και, κατά συνέπεια, απουσιάζει η διεγερσιμότητα που μεταδίδεται από τα ωοθηκικά κύτταρα και προκαλεί, αφενός, τη ρήξη των γραφιανών ωοθυλακίων και, αφετέρου, καθορίζει την αντανακλαστική κατάσταση συμφόρησης των γεννητικών οργάνων. Κατά συνέπεια, η μορφίνη επηρεάζει τις ωοθήκες όπως και τους άλλους εκκριτικούς αδένες, δηλαδή τις καθιστά ανίκανες να επιτελέσουν τις λειτουργίες τους. Το πιθανότερο είναι ότι η έμμηνος ρύση παύει επειδή παύει η ωορρηξία, και αυτό εξηγεί επίσης τη στειρότητα. Η υπόθεση ότι η ένεση μορφίνης προκαλεί αναστολή της λειτουργίας των γεννητικών οργάνων δικαιολογείται από το γεγονός ότι, μετά τη διακοπή της μορφίνης, τα όργανα αυτά ανακτούν τη δραστηριότητά τους. Η γενετήσια επιθυμία αρχικά αυξάνεται με την καθ’ έξιν χρήση μορφίνης, αλλά, αφού αναπτυχθούν τα σοβαρότερα συμπτώματα δηλητηρίασης, εξαφανίζεται σχεδόν εντελώς, όπως και στους άνδρες. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι οι γυναίκες που έπασχαν από fluor albus γενικά απαλλάσσονται από αυτό κατά την παρατεταμένη χρήση μορφίνης· επανεμφανίζεται μόνο μετά τη διακοπή του φαρμάκου, συχνά με πόνους σαν του τοκετού. Οι γυναίκες που πάσχουν από δηλητηρίαση από μορφίνη και στις οποίες η έμμηνος ρύση εξακολουθεί να είναι φυσιολογική μπορούν να συλλάβουν· έχω όμως παρατηρήσει ότι η κύηση ακολουθεί φυσιολογική πορεία μόνο όταν οι γυναίκες χρησιμοποιούν μικρές δόσεις· με μεγάλες δόσεις αποβάλλουν, 73.
• Έμμηνος ρύση πολύ πρώιμη, 66.
• Έμμηνος ρύση γενικά αφθονότερη και πολύ πρώιμη, 13.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

• Ελαφρός ρόγχος βλέννας στην τραχεία, 31.
• Φωνή.
• Βράγχος φωνής, περισσότερο ή λιγότερο έντονο, 15.
• Συχνά βράγχος φωνής όταν μιλά για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα, ενώ η φωνή της είναι συνήθως εξαιρετικά καθαρή, 40.
• Ομιλία ασαφής (μη ακουστή), (σύντομα, μετά από δεκαπέντε λεπτά), 33.
• Αναπνοή.
• Αναπνοή θορυβώδης και ρογχώδης (μετά από έντεκα ώρες και μισή), 71.
• Αναπνοή στερτορώδης, 34.
• Αναπνοή στερτορώδης, μόλις 4 ή 5 αναπνοές ανά λεπτό, 20. [380.]
• Αυξημένη συχνότητα αναπνοών, με οξείς πόνους στον θώρακα, 6b.
• Αναπνοές 19, 20 (πριν από την ένεση)· 15, κανονικές (τρία τέταρτα της ώρας μετά από 1/4 gr.)· 16, κανονικές (δέκα λεπτά μετά από 1/2 gr.)· 14, κανονικές (τρεισήμισι ώρες μετά από 1/2 gr.), 53.
• Αναπνοές 9 και 10 όλη την ημέρα (δεύτερη ημέρα), 30.
• Αναπνοή ρογχώδης, βραδεία, 8 ανά λεπτό, 29.
• Αναπνοή πολύ επιπόλαιη, μόνο ανά δώδεκα ή δεκαπέντε δευτερόλεπτα, 41.
• Αναπνοή βραχεία και ακανόνιστη, 35.
• Αναπνοή ακανόνιστη, με συχνούς αναστεναγμούς (μία ώρα και τρία τέταρτα μετά από 1/2 gr.), 58.
• Αναπνοή απερίγραπτη, με τη θωρακική αναπνοή φαινομενικά εντελώς ανασταλμένη, 48.
• Αναπνοή δύσκολη, 68· (μετά από πέντε λεπτά), 8· (μετά από δεκαπέντε λεπτά), 11.
• Αναπνοή βραδεία και δύσκολη (μετά από τέσσερις ώρες), 36. [390.]
• Ελαφρά δυσκολία στην αναπνοή (μετά την τρίτη δόση)· αναπνοή σε μεγάλο βαθμό παρεμποδισμένη (μετά την τέταρτη δόση), 19.
• Πολύ δύσκολη αναπνοή, 5.
• Αγωνιώδης προσπάθεια να αναπνεύσει, 70.

ΘΩΡΑΚΑΣ

• Σφίξιμο του θώρακα και δυσκολία στην αναπνοή, και ζήτησε να την ανασηκώσουν, λέγοντας ότι αισθανόταν σαν να πέθαινε (μετά από δεκαπέντε λεπτά), 33.
• Έντονος πόνος στον θώρακα και αδυναμία να πάρει βαθιά ανάσα (μετά από μισή ώρα)· ο πόνος εντοπιζόταν κυρίως στο μέσο του στέρνου, η αναπνοή ήταν βραχεία και γρήγορη και αναστέναζε συχνά (μετά από τέσσερις ώρες), 43.
• Αισθανόταν πολύ άρρωστη, με «μια απερίγραπτη αίσθηση, πιο δυσβάστακτη από οποιονδήποτε πόνο», πίσω από το κάτω ήμισυ του στέρνου (μετά από μία ώρα), 57.

ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΣΦΥΓΜΟΣ

• Καρδιακή λειτουργία.
• Αίσθημα παλμών, 40, 66.
• Βίαιοι σφυγμοί στην καρδιά και στις καρωτίδες, 35.
• Ο καρδιακός παλμός δεν μπορούσε να γίνει αισθητός· με το αυτί ακουγόταν αμυδρά μόνο κατά διαστήματα, 41.
• Συμφορήσεις της κεφαλής, αίσθημα παλμών της καρδιάς, με τεταμένο σφυγμό· ο τελευταίος συχνά εξαφανίζεται αιφνίδια και δίνει τη θέση του σε έναν μόλις αντιληπτό, νηματοειδή, βραδύ και διαλείποντα σφυγμό, ο οποίος σηματοδοτεί την έναρξη σοβαρής κατάρρευσης· αυξημένη αντανακλαστική ευερεθιστότητα· ο ασθενής έχει συχνές κρίσεις πταρμού και χασμουρητού· πετάγεται τρομαγμένος αν κάποιος τον πλησιάσει· το άγγιγμα του δέρματος προκαλεί κράμπα και τινάγματα, 73.
• Σφυγμός. [400.]
• Σφυγμός πλήρης και ελαφρώς επιταχυνόμενος (μετά από δύο ώρες), 23.
• Σφυγμός ισχυρός και συχνός, 37.
• Ο σφυγμός στις βαριές περιπτώσεις είναι μικρός, κατά διαστήματα τεταμένος ή νηματοειδής. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρούνται δυσχέρεια της αναπνοής και αίσθημα παλμών, 73.
• Σφυγμός ισχυρός, ταχύς, 6b· (μετά από μισή ώρα), 6a.
• Σφυγμός μικρός και ταχύς, 66, 67.
• Σφυγμός μικρός, συσπασμένος, ταχύς, 18.
• Σφυγμός μόλις αντιληπτός, ταχύς, αδύναμος, πτερυγώδης, περίπου 140 ή 150, 41.
• Σφυγμός πυρετώδης, 11a.
• Ο σφυγμός αρχικά πέφτει και κατόπιν αυξάνεται κατά αρκετές σφύξεις, 44a.
• Σφυγμός 79 (μετά από είκοσι λεπτά), 9. [410.]
• Σφυγμός κυμαινόμενος από 140 έως 160, εξαιρετικά ευπίεστος, ασθενής, πτερυγώδης, 48.
• Σφυγμός 63 (πριν από τη λήψη)· 108 (μετά από μισή ώρα), 10.
• Σφυγμός 66 (πριν από τη λήψη)· 94 (μετά από είκοσι λεπτά), 8.
• Ο σφυγμός αυξήθηκε από 68 σε 78 (αμέσως)· σε 88 (μετά από μία ώρα), 8b.
• Ο σφυγμός αυξήθηκε από 84 σε 94 (μετά από μισή ώρα), 9b.
• Ο σφυγμός αυξήθηκε από 61 σε 86 (μετά από λίγα λεπτά), 11a.
• Ο σφυγμός αυξήθηκε από 66 σε 82 (μετά από μισή ώρα)· σε 90 (μετά από μιάμιση ώρα), 10b.
• Σφυγμός 60 (πριν από τη λήψη)· 80 (μετά από μισή ώρα), 11b.
• Σφυγμός 65 (πριν από τη λήψη)· 68 και ακανόνιστος (μετά από είκοσι πέντε λεπτά), 9a.
• Σφυγμός 66 (πριν από τη λήψη)· 80 (μετά από μισή ώρα), 8a. [420.]
• Σφυγμός 80 (πριν από τις ενέσεις)· επιταχυνόμενος κατά 6 σφύξεις (τρία τέταρτα της ώρας και μία ώρα μετά από 1/15 grain)· 80, κανονικός, καλού εύρους και ισχύος (δύο ώρες μετά από 1/15 grain)· ασθενέστερος (τρία τέταρτα της ώρας μετά από 1/12 grain)· ασθενής, μειωμένος κατά 4 σφύξεις (μία ώρα και τρία τέταρτα μετά από 1/12 grain)· πολύ μικρός, αδύναμος, διαλείπων, επιταχυνόμενος κατά 6 σφύξεις (τρεισήμισι ώρες μετά από 1/12 grain), 58.
• Σφυγμός 74, ικανοποιητικού εύρους και ισχύος (πριν από το πείραμα)· 70, λίγο πληρέστερος και ισχυρότερος (δύο ώρες μετά από 1/6 grain)· επιταχυνόμενος κατά 6 σφύξεις, αμετάβλητος ως προς το εύρος και την ισχύ, με τρεις διαλείψεις σε δύο λεπτά (τριάντα λεπτά μετά από 1/4 grain)· επιταχυνόμενος κατά 8 σφύξεις (τρία τέταρτα της ώρας μετά από 1/4 grain)· επιταχυνόμενος μόνο κατά 1 σφύξη, μειωμένου εύρους (μία ώρα μετά από 1/4 grain)· μειωμένος κατά 8 σφύξεις και μικρότερου εύρους και ισχύος απ’ ό,τι πριν από την ένεση (δύο ώρες και ένα τέταρτο μετά από 1/4 grain)· επιταχυνόμενος κατά 16 σφύξεις (δέκα λεπτά μετά από 1/2 grain)· επιταχυνόμενος κατά 20 σφύξεις, με αυξημένη ισχύ (μισή ώρα μετά από 1/2 grain)· έφθασε στη μέγιστη επιτάχυνσή του κατά 26 σφύξεις, ισχυρός και κανονικός και καλού εύρους· σφυγμός ενδεικτικός ισχυρής διέγερσης (μία ώρα μετά από 1/2 grain)· η μέγιστη επιτάχυνση παρέμεινε αμετάβλητη (δύο ώρες μετά από 1/2 grain)· έπεσε από 100 σε 96 και είχε σχεδόν επανέλθει στο αρχικό του εύρος και στην αρχική του ισχύ (τρεις ώρες μετά από 1/2 grain)· 94, ακόμη λίγο πληρέστερος και ισχυρότερος (τρεισήμισι ώρες μετά από 1/2 grain), 53.
• Μείωση της ταχύτητας του σφυγμού (αμέσως), 44.
• Σφυγμός υπερβολικά αδύναμος και μάλλον βραδύς, 20.
• Ο σφυγμός πέφτει κατά αρκετές σφύξεις στη διάρκεια της πρώτης ώρας, 44b.
• Ο σφυγμός μειώθηκε κατά 4 έως 8 σφύξεις, αλλά μόνο σε υγιή άτομα ή σε όσους έπασχαν από απλά νευραλγικά ενοχλήματα (μετά από μισή ώρα), 46.
• Σφυγμός περίπου 60 (μετά από τέσσερις ώρες), 43.
• Φυσιολογικός σφυγμός 60· όλη την ημέρα ήταν 49 και 50 (δεύτερη ημέρα), 30.
• Σφυγμός 65, κανονικός (πριν από τη λήψη)· 90 (μετά από είκοσι πέντε λεπτά)· 80 (μετά από σαράντα λεπτά)· 62 (μετά από τρεις ώρες), 3.
• Σφυγμός 75 (πριν από τη λήψη)· 72 (μετά από ένα τέταρτο της ώρας)· 75 (μετά από τρία τέταρτα της ώρας)· 68 (μετά από μιάμιση ώρα)· 66 (μετά από δύο ώρες)· 70 (μετά από τρεις ώρες), 7. [430.]
• Σφυγμός 80 (πριν από την ένεση)· αυξημένου εύρους και ισχύος, προφανώς υπό την επίδραση ισχυρής διέγερσης (μετά από μία ώρα)· 74, κανονικός, του ίδιου εύρους και της ίδιας ισχύος όπως πριν από την ένεση (μετά από δύο ώρες), 56.
• Σφυγμός 74, κανονικός, καλού εύρους και ισχύος (πριν από το πείραμα)· μειωμένος κατά 19 σφύξεις και πλέον 55, αμετάβλητος ως προς το εύρος και την ισχύ (μετά από δυόμισι ώρες), 52.
• Σφυγμός 100 (πριν από την ένεση)· μειωμένος κατά 4 σφύξεις, κανονικός (μετά από μία ώρα)· μειωμένος κατά 30 σφύξεις, ασθενής και ελαφρώς ακανόνιστος (μετά από δύο ώρες), 57.
• Σφυγμός 76 (πριν από την ένεση)· μειωμένος κατά 16 σφύξεις, κανονικός, με αμετάβλητο εύρος και ισχύ (μετά από μιάμιση ώρα)· μειωμένος κατά 20 σφύξεις (μετά από δύο ώρες)· μειωμένος κατά 22 σφύξεις και πλέον 54, κανονικός και καλού εύρους και ισχύος (μετά από τέσσερις ώρες), 55.
• Σφυγμός 78 (πριν από τα πειράματα)· μειωμένος κατά 4 σφύξεις (πενήντα λεπτά μετά από 1/4 grain)· μειωμένος κατά 10 σφύξεις, αμετάβλητος ως προς το εύρος και την ισχύ (μιάμιση ώρα μετά από 1/4 grain)· 60, μειωμένος κατά 16 σφύξεις, φυσιολογικού εύρους και ισχύος (τρεις ώρες μετά από 1/4 grain)· μειωμένος κατά 4 σφύξεις, αμετάβλητος ως προς το εύρος και την ισχύ (μία ώρα και ένα τέταρτο μετά από 1/2 grain), 54.
• Σφυγμός ακανόνιστος (σύντομα, μετά από δεκαπέντε λεπτά)· αργότερα δεν ήταν ψηλαφητός, 33.
• Σφυγμός βραδύς, πλήρης, διαλείπων, 6.
• Σφυγμός μικρός, συσπασμένος, διαλείπων, 5.
• Σφυγμός σκληρός, 35.
• Σφυγμός έντονα συσπασμένος, 5. [440.]
• Σφυγμός εξαιρετικά αδύναμος (μετά από έντεκα ώρες και μισή), 71.
• Σφυγμός μικρός, 29.
• Σφυγμός πολύ μικρός (μετά από τέσσερις ώρες), 36.
• Σφυγμός εξαιρετικά μικρός (αμέσως), 42.
• Σφυγμός μόλις αντιληπτός, 70.
• Πολύ μεγάλη μείωση της ισχύος του σφυγμού και σημαντικά μειωμένη αρτηριακή τάση, 46.
• Η αύξηση ή η μείωση της αρτηριακής τάσης δεν πραγματοποιείται ανάλογα με την ποσότητα που εγχύθηκε και η μεγαλύτερη δόση απλώς παρατείνει τη μειωτική επίδραση, 46.
• Καταγραφή σχεδόν ευθείας γραμμής, που αντιπροσώπευε τη μέγιστη επίδραση στην αρτηριακή τάση, η οποία στη συνέχεια άρχισε να αυξάνεται (μισή ώρα μετά από 1 εκατοστόγραμμο)· αξιοσημείωτη αύξηση του κύματος που αντιστοιχεί στην αρτηριακή διαστολή· αλλά η μικρότερη προεξοχή, που προκαλείται από τον δικροτισμό, δεν είναι ακόμη ορατή (μία ώρα και δέκα λεπτά μετά από 1 εκατοστόγραμμο)· η καταγραφή επανήλθε στο φυσιολογικό περίγραμμα (δύο ώρες και δέκα λεπτά μετά από 1 εκατοστόγραμμο), 46.

ΑΥΧΕΝΑΣ ΚΑΙ ΡΑΧΗ

• Δυσκαμψία του αυχένα (δεύτερο πρωί), 43.
• Έντονος πόνος στη ράχη (μετά από δύο ώρες), 43. [450.]
• Πόνοι που εκτείνονται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης, 6a.
• Πόνος και τινάγματα σε όλο το μήκος της σπονδυλικής της στήλης (μετά από τέσσερις ώρες), 43.
• Αδυναμία της οσφύος, επί αρκετές ημέρες, 7a.

ΑΚΡΑ ΓΕΝΙΚΑ

• Αντικειμενικά.
• Τρόμος των χεριών, 73.
• Τρέμουλο των άκρων, 61.
• Τρέμουλο των άκρων και γενική δυσφορία, 67.
• Τινάγματα των άκρων, 1.
• Τα δάκτυλά της συσπώνταν και εκτείνονταν ακούσια· αισθάνθηκε κάποια ενόχληση γύρω από τους αγκώνες και τα γόνατα (μετά την τρίτη δόση)· οι μύες των χεριών και των ποδιών συσπάστηκαν άκαμπτα· τα πόδια τραβήχτηκαν προς τους μηρούς και οι μηροί προς την κοιλιά· οι βραχίονες κάμπτονταν και εκτείνονταν εναλλάξ και κατόπιν συσπώνταν σταυρωτά πάνω στον θώρακα (μετά την τέταρτη δόση)· πράγματι, η σπασμωδική δράση όλων των εκούσιων μυών ήταν τόσο έντονη, ώστε προσομοίαζε με γνήσια περίπτωση τραυματικού τετάνου· χρησιμοποιήθηκαν οινόπνευμα, αμμωνία, καφές, ψυχρές και θερμές πλύσεις και συνεχείς εντριβές, χωρίς αποτέλεσμα· η σπασμωδική δράση άρχισε στις 2 μ.μ. και συνεχίστηκε έως τις 5.30 μ.μ., 19.
• Ελαφρά δυσκαμψία ή βαρύτητα των άκρων (μετά από μία ώρα), 7.
• Άκρα παράλυτα (μετά από δύο ώρες), 23. [460.]
• Άκρα αδύναμα, 6a.
• Αδυναμία και κάποιο τρέμουλο των άκρων, 7a.
• Αδυναμία των αρθρώσεων, 11a.
• Υποκειμενικά.
• Αισθανόταν τα χέρια και τα πόδια της σαν να ήταν ζωντανά και σαν να επρόκειτο να τιναχτούν προς τα πάνω (μετά από είκοσι ώρες), 43.
• Αίσθημα μεγάλης κόπωσης στα άκρα, με τάση των δεξιών βλεφάρων να κλείνουν· έντονη λαχτάρα για ανάπαυση (μετά από μία ώρα), 7a.
• Ασυνήθιστες αισθήσεις στα άκρα, συνδεόμενες με σιελόρροια, 73.
• Βαρύτητα των άκρων, 17· (μετά από μισή ώρα), 7a.
• Πόνοι στις αρθρώσεις, 8b, 66.
• Βίαιος πόνος στις αρθρώσεις, 66.

ΑΝΩ ΑΚΡΑ

• Δυσκαμψία και πόνος στους βραχίονες, μετά τον ύπνο, 6b. [470.]
• Βάρος στους βραχίονες (μετά το πρώτο 1/4 κόκκου), 50.
• Ιδιόμορφη αίσθηση τραβήγματος, σχεδόν επώδυνη, στον καρπό, 44b.
• Τρέμουλο των χεριών, 63.
• Τα χέρια έτρεμαν κάπως, μετά τον ύπνο, 7a.
• Ελαφρό τρέμουλο και αστάθεια των χεριών, κατά το γράψιμο, 7.
• Μούδιασμα των δακτύλων, και οι δύο αντίχειρες τραβηγμένοι σφιχτά προς τις παλάμες, 33.

ΚΑΤΩ ΑΚΡΑ

• Βάδισμα αβέβαιο και παραπαίον, 66.
• Βάδισμα ακανόνιστο· παραπατούσε σαν μεθυσμένος (το δεύτερο πρωί), 50.
• Τα πόδια της τινάχτηκαν προς τα πάνω και παρακαλούσε να της τα κρατούν, επειδή δεν μπορούσε να τα κρατήσει ήρεμα, και έλεγε ότι ένιωθε σαν να υπήρχαν σκουλήκια μέσα τους (μετά τέσσερις ώρες), 43.
• Λίγες τινακτικές συσπάσεις του αριστερού ποδιού (μετά μία ώρα), 60. [480.]
• Τα πόδια πρησμένα, ώστε δεν μπορούσε να φορέσει μπότες (τη δεύτερη ημέρα), 45.
• Κράμπες σε διάφορους μυς, 61.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

• Αντικειμενικά.
• Απίσχνανση, 69.
• Έχασε περίπου 15 λίβρες σωματικού βάρους, 63.
• Γενική καχεξία, 66.
• Τρέμουλο, 68.
• Τρέμει ολόκληρο το σώμα, 66.
• Τινακτικές συσπάσεις των μυών, 5, 62, 69.
• Κατά διαστήματα, τινακτικές συσπάσεις των μυών του προσώπου και των άκρων, 7.
• Και οι δύο πλευρές του στόματός της παρουσίαζαν τινακτικές συσπάσεις· οι βραχίονες ήταν λυγισμένοι και κινούνταν σπασμωδικά προς τα πίσω και προς τα εμπρός· οι κινήσεις σύντομα έπαψαν, αλλά επανήλθαν (μετά δύο ώρες), 43. [490.]
• Τινάγματα σε ολόκληρο το σώμα, 68.
• Βίαια τινάγματα στους βραχίονες, στο κεφάλι και ιδιαίτερα στο πρόσωπο, 3.
• Σπασμωδικές κινήσεις, 2· (τη δεύτερη ημέρα), 23.
• Σπασμωδικοί και τετανικοί σπασμοί, 25.
• Σπασμοί, 66.
• Σπασμοί των άκρων και του προσώπου, με μερικό οπισθότονο· οι σπασμοί ανανεώνονταν με γαργαλισμό ή πίεση πάνω στο δέρμα, χωρίς καμία απώλεια συνείδησης, 21.
• Μερικό οπισθότονο (μετά δύο ώρες), 43.
• Εκλαμψία, 37.
• Αίσθημα τραβήγματος και δυσκαμψία των μυών, 66.
• Ο ασθενής άκαμπτος, απολύτως ακίνητος· τα άκρα δεν παρουσίαζαν καμία απολύτως ευκαμψία και η παροδική σύσπαση έμοιαζε με νεκρική ακαμψία· πράγματι, οι αρθρώσεις κινούνταν με δυσκολία, 41. [500.]
• Το μυϊκό σύστημα πολύ χαλαρό (μετά τέσσερις ώρες), 36.
• Τα αισθητικά νεύρα είχαν σχεδόν πάψει να λειτουργούν, ενώ και η κινητική μοίρα είχε επηρεαστεί σημαντικά από το φάρμακο (μετά τέσσερις ώρες), 36.
• Τα φρενικά και τα πνευμονογαστρικά νεύρα είχαν υποστεί σημαντική νάρκωση (μετά τέσσερις ώρες), 36.
• Μεγάλη κόπωση (μετά τριάντα έξι ώρες), 23.
• Αδυναμία, 1, 8b, 14, κ.λπ.
• Ψυχική και σωματική αδυναμία και χαλαρότητα, 66.
• Αδυναμία των άκρων, της οσφύος, του αυχένα και των αρθρώσεων (μετά είκοσι πέντε λεπτά), 9a.
• Μεγάλη αδυναμία, 12.
• Μεγάλη αδυναμία του σώματος, ώστε με δυσκολία μπορούσε να μπει στο κρεβάτι, 39.
• Σχεδόν ανίκανος να περπατήσει επί τέσσερις ώρες (μετά δύο ώρες)· δεν ανέκαμψε από την αδυναμία επί μία εβδομάδα, 57. [510.]
• Δεν μπορούσε να σηκωθεί το πρωί (τη δεύτερη ημέρα), 45.
• Κατάπτωση, 14, 18, 66, κ.λπ.
• Γενική κατάπτωση, 6.
• Αδυναμία και γενική κατάπτωση, 6c.
• Πλήρης μυϊκή κατάπτωση, 48.
• Αιφνίδια κατάπτωση· δεν είχε τη δύναμη να σηκωθεί όρθια, 49.
• Έπεσε ξαφνικά στο έδαφος, σαν να τον είχε χτυπήσει κεραυνός (μετά ένα τέταρτο της ώρας), 23.
• Γενική αδυναμία και απώλεια δύναμης, 73.
• Παρουσιάστηκαν ορισμένοι σπασμοί των μυών του προσώπου και έπεσε προς τα πίσω, φαινομενικά νεκρή· το πρόσωπο χλώμιασε, ο σφυγμός δεν ήταν ψηλαφητός και η αναπνοή δεν γινόταν αντιληπτή· η αναισθησία διήρκεσε περίπου τρία λεπτά), 33.
• Αναίσθητος (μετά εννέα ώρες), 24· (μετά εννέα ώρες και μισή), 71. [520.]
• Κατάρρευση· τη δεύτερη ή την τρίτη ημέρα μετά τη διακοπή της Morphine, ως συνέπεια της προηγηθείσας πενιχρής διατροφής, της διάρροιας, της αϋπνίας και του χασμουρητού, εμφανίζεται σχεδόν σε όλους τους ασθενείς μια κατάσταση αδυναμίας· ο σφυγμός γίνεται μικρός, το πρόσωπο βαθουλωμένο, οι ασθενείς δεν μπορούν να εγκαταλείψουν το κρεβάτι και έχουν έκφραση πλήρους εξάντλησης· αυτή η απλή κατάρρευση δεν είναι επικίνδυνη· είτε εξαφανίζεται μόλις ο ασθενής αρχίσει να λαμβάνει τακτική τροφή είτε μεταπίπτει σε σοβαρότερη μορφή· η τελευταία αυτή μορφή αρχίζει συχνά με αλλοίωση της φωνής και της άρθρωσης· οι ασθενείς είναι βραχνοί, τραυλίζουν ή διστάζουν κατά την ομιλία· οι μύες του προσώπου παρουσιάζουν τινακτικές συσπάσεις, το τρέμουλο των χεριών αυξάνεται· μερικές φορές αυτή η σοβαρή κατάρρευση εμφανίζεται ξαφνικά, ακόμη και όταν οι εκδηλώσεις της αποχής, όπως ο έμετος και η διάρροια, φαίνεται να έχουν υποχωρήσει και όταν είναι λιγότερο αναμενόμενη. Ακόμη και ενώ οι ασθενείς κάθονται στο κρεβάτι, απασχολημένοι με όσα βρίσκονται γύρω τους, πέφτουν προς τα πίσω αναίσθητοι και αρχικά μπορούν να αφυπνιστούν μόνο με τα εντονότερα μέσα· το πρόσωπο γίνεται βαθουλωμένο ή νεκρικά ωχρό, η μύτη οξύνεται, τα μάτια στρέφονται προς τα πάνω και βυθίζονται, η αναπνοή γίνεται δύσκολη, αναστενακτική και αργή, ο σφυγμός γίνεται αισθητός μόνο στην καρδιά· ή το πρόσωπο γίνεται βαθύ κόκκινο, τα μάτια λαμπερά, ο σφυγμός 44 και 40, και μετά από παροδική ναυτία και αίσθηση θανάτου ο ασθενής χάνει και πάλι τις αισθήσεις του· όταν ανασηκώνεται, το κεφάλι πέφτει προς τα εμπρός πάνω στο στήθος. Δεν επιτυγχάνεται καμία αντίδραση ούτε με φωνές ούτε με ερεθισμό του δέρματος· αυτή η κατάσταση, η οποία διαρκεί από δεκαπέντε λεπτά έως σχεδόν μία ώρα, επαναλαμβάνεται τρεις ή τέσσερις φορές, σε μικρά χρονικά διαστήματα μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες, κατά τα οποία ο ασθενής παραμένει μόνο εν μέρει σε συνείδηση, ή η συνείδηση επανέρχεται πλήρως, ή ο ασθενής μπορεί να πεθάνει με συμπτώματα παράλυσης του εγκεφάλου, 73.
• Πήγε για ύπνο στις 8 P.M., νιώθοντας, όπως είπε, «εντελώς μεθυσμένη»· περίπου μία ώρα αργότερα βρέθηκε πλήρως αναίσθητη· ήταν ξαπλωμένη ανάσκελα, με τα μάτια ανοιχτά, ελαφρό κοκκίνισμα στα μάγουλα και τα κάτω άκρα παράλυτα, πολύ κρύα και ζυμώδη· τα άκρα τσιμπήθηκαν βίαια και τρυπήθηκαν με βελόνες, ακόμη και μετά την επάνοδο της συνείδησης, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα· η συνείδηση επανήλθε εν μέρει σε μία ώρα, οπότε ο δεξιός βραχίονας και το πόδι ήταν παράλυτα, με βίαιο τρέμουλο ή τίναγμα· Nux 200 ανακούφισε (μετά λίγες δόσεις), 38.
• Ο ασθενής βρέθηκε σε αποπληκτική κατάσταση, αναίσθητος, με στεντόρεια αναπνοή και κυανωτική συμφόρηση του προσώπου, 35.
• Αίσθημα λιποθυμίας, ναυτία και συνεχείς προσπάθειες για έμετο, με εναλλασσόμενες εξάψεις θερμότητας και αισθήματα ψύχους, επί πέντε ώρες (μετά δύο ώρες), 56.
• Δύο επεισόδια λιποθυμικής τάσης, με διεσταλμένες κόρες (το δεύτερο πρωί), 8b.
• Ένιωθε ότι θα λιποθυμήσει και ήταν σχεδόν έτοιμος να σωριαστεί (μετά δύο ώρες και δεκαοκτώ λεπτά)· συνήλθε σε περίπου μισή ώρα αφού ήπιε ένα φλιτζάνι τσάι, αλλά εξακολουθούσε να αισθάνεται αδιάθετος και νυσταγμένος, 51.
• Τόσο έντονο αίσθημα λιποθυμίας και ναυτία, ώστε παρέμεινε καθηλωμένη στο κρεβάτι για το υπόλοιπο της ημέρας, δηλαδή επί επτά ή οκτώ ώρες (μετά τρεις ώρες), 16.
• Βαθιά λιποθυμία, 70.
• Λιποθύμησε αρκετές φορές, ώστε θεωρήθηκε νεκρή (μετά δύο ώρες), 43.
• Όταν σηκώθηκε ξαφνικά μετά την αφόδευση, λιποθύμησε και σύντομα πέθανε (μετά τρεις ημέρες), 20. [530.]
• Ανησυχία, 14, 18, 62, 66.
• Γενικευμένη υπεραισθησία, 66.
• Υποκειμενικά.
• Αύξηση της αντανακλαστικής διεγερσιμότητας, 66.
• Η αντανακλαστική διεγερσιμότητα φαινόταν να έχει εκλείψει εντελώς· το δάκτυλο και, στη συνέχεια, ένα φτερό, όταν εφαρμόστηκαν στον ισθμό του φάρυγγα και στο ανώτερο τμήμα του οισοφάγου, δεν προκάλεσαν καμία απολύτως αντανακλαστική αντίδραση, 48.
• (Έχει σχετική, αν και όχι πλήρη, απαλλαγή από τον πόνο), 72.
• Αρχικά, ευχάριστη αίσθηση, 3.
• Ένα είδος ευχάριστης κόπωσης, 60.
• Περπάτησε τρία μίλια, ένιωθε μεγάλη αδυναμία καθώς προχωρούσε (μετά δύο ώρες και δεκαοκτώ λεπτά), 51.
• Επί δεκαπέντε λεπτά ένιωθε λιποθυμική τάση, έτρεμε και είχε ναυτία (τρία τέταρτα της ώρας μετά 1/12 κόκκου), 58.
• Βάρος σε ολόκληρο το σώμα, 44b. [540.]
• Απερίγραπτη αίσθηση αδιαθεσίας και δυσφορίας, και κατάσταση που άγγιζε τα όρια του παραληρήματος, 69.
• Προσβάλλεται γενικά το νευρικό σύστημα· εμφανίζονται ανησυχία, αϋπνία, ψευδαισθήσεις, εναλλαγές της διάθεσης, υπεραισθησία, νευραλγία, παραισθησία, τρέμουλο των χεριών και αυξημένη αντανακλαστική διεγερσιμότητα, καθώς και άλλα συμπτώματα αυτού του είδους, 73.
• Προς τις 3 η ώρα το απόγευμα (δύο ώρες πριν από τη συνήθη ώρα της ένεσης), η ευεργετική επίδραση της Morphia συνήθως έχει υποχωρήσει, όχι —εκτός από εξαιρετικές περιπτώσεις— δίνοντας τη θέση της σε σαφή πόνο, αλλά σε εκείνο το απερίγραπτο αίσθημα κατάπτωσης το οποίο οι ασθενείς του Niemeyer τού απέδιδαν τόσο παραστατικά με τη λέξη «katzenjammer»· αυτό το αίσθημα εξαφανίζεται σχεδόν αμέσως μετά την ένεση, 72.
• Πολύ αδιάθετη μετά την επάνοδο της αισθητικότητας, 33.
• Αίσθημα πίεσης, 66.
• Νευραλγία, 62.
• Νευραλγία σε διάφορα μέρη του σώματος, στο μέτωπο, στο ινίο και στο στομάχι, 73.
• «Επώδυνη ευαισθησία σε όλο το σώμα» (το δεύτερο πρωί), 43.
• Αίσθηση σαν να έτρεμε η σάρκα πάνω στα οστά, 49.
• Αίσθημα σαν να έρπει κάτι και τρέμουλο στις άκρες των δακτύλων και σε ολόκληρο το σώμα, 68. [550.]
• Αφού εξαφανιστούν τα σοβαρά συμπτώματα της περιόδου αποχής και οι ασθενείς φαίνονται να αναρρώνουν, το σύνολο των συμπτωμάτων εκδηλώνεται ξαφνικά και πάλι· αυτή η αναζωπύρωση, ωστόσο, δεν ασκεί περαιτέρω επίδραση στην πορεία της περίπτωσης και γενικά διαρκεί μόνο μία ή δύο ημέρες· σε αυτόν τον ασθενή, η υποτροπή ήταν σοβαρή και διήρκεσε τριάντα έξι ώρες, 62.
• Σαφή διαστήματα δύο ή τριών λεπτών μεταξύ των παροξυσμών πόνου και σπασμών, 43.

ΔΕΡΜΑ

• Αντικειμενικά.
• Δέρμα νεκρικά ωχρό, 29.
• Το δέρμα έχασε την ελαστικότητά του, 69.
• Εξάνθημα σε όλο το σώμα (το δεύτερο πρωινό), 9a.
• Εξανθήματα με ερυθρά σπυράκια, 6b.
• Πολυάριθμες σκούρες κυανωπές κηλίδες στη ράχη και στον μηρό, 35.
• Εξάνθημα στο πρόσωπο και σε μεγάλο μέρος του σώματος (δεύτερη ημέρα), 9b.
• Εξάνθημα στο όγδοο μεσοπλεύριο διάστημα, το οποίο, εκτός από την απουσία πόνου, έμοιαζε με έρπητα ζωστήρα, 61.
• Το δέρμα χάνει τη σπαργή, το χρώμα και την τάση του. Ο υποδόριος κυτταρικός ιστός ατροφεί (αν και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως στις γυναίκες, περιέχει λίπος). Το πρόσωπο είναι ως επί το πλείστον ωχρό, σταχτί γκρίζο, σπάνια βαθύ ερυθρό και μερικές φορές φυσιολογικού χρώματος· η εφίδρωση είναι συνήθως πολύ πιο άφθονη από το φυσιολογικό, ενώ εξάνθημα παρατηρείται πολύ σπάνια. Φλεγμονή των σμηγματογόνων αδένων και ζωστήρας, που προσβάλλουν ιδίως το πηγούνι, τις παρειές και τα μεσοπλεύρια διαστήματα, εμφανίζονται κατά διαστήματα, υποχωρούν και επανέρχονται ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, επιμένουν. Στο σημείο ένεσης Morphine σχηματίζονται αποστήματα και διηθήσεις στο δέρμα, μερικές φορές πολύ μεγάλου μεγέθους. Ο ασθενής παραπονείται για ψυχρότητα ή ακόμη και αίσθημα κρυάδας, 73. [560.]
• Βραχίονες και πόδια καλυμμένα με ερυθρά σπυράκια, 6c.
• Υποκειμενικά.
• Αίσθημα δαγκώματος στο δέρμα· αυτό το αίσθημα συνοδεύεται μερικές φορές από μικρά στρογγυλά επάρματα, 2.
• Αίσθημα ερπυσμού, γαργαλητό και κνησμός σε όλο το σώμα, 68.
• Μυρμηκιάσεις, 62.
• Μυρμηκίαση παντού (δεύτερη ημέρα), 23.
• Κνησμός στο δέρμα, 14, 18, 66· (μετά από τριάντα πέντε λεπτά), 11· (μετά από μισή ώρα), 8.
• Σύντομα ξύπνησα από αίσθημα κνησμού σε όλο το σώμα, που με έκανε να ξύνομαι έντονα και διαρκώς· το αίσθημα αυτό γινόταν αισθητό σε κάθε μέρος του σώματος, από την κορυφή της κεφαλής έως τα πέλματα· η κεφαλή μου είχε κνησμό σαν να έρπονταν αναρίθμητα έντομα μέσα στα μαλλιά μου· στο πρόσωπο αισθανόμουν σαν να ήταν καλυμμένο με ιστούς αράχνης, τους οποίους προσπαθούσα να απομακρύνω σκουπίζοντάς τους· στα πέλματα αισθανόμουν σαν να είχα χιονίστρες· τα πόδια, οι βραχίονες, η κοιλιά, ο θώρακας και η ράχη με έτρωγαν όλα σαν να τα γαργαλούσαν με φτερά, και δεν σταματούσα να ξύνομαι από την κεφαλή έως τα πόδια· αυτό διήρκεσε μέχρι το πρωί και διστάζω να πω πόσες φορές πέρασα με τα δέκα νύχια των χεριών μου ολόκληρο το σώμα μου· νομίζω ότι, αφού ξυνόμουν σχολαστικά παντού, αποκοιμιόμουν, αλλά σύντομα ξυπνούσα από τον κνησμό και έπρεπε να ξυστώ εντονότερα από ποτέ. Περίμενα να βρω το σώμα μου καλυμμένο με κηλίδες, αλλά το δέρμα μου ήταν λευκό και λείο όπως πάντα· κατά διαστήματα, όλη την επόμενη ημέρα και το βράδυ, αισθανόμουν εδώ κι εκεί στο σώμα ελαφρύ κνησμό· και, αν βρισκόμουν στην αμμώδη παραλία της Carolina, θα σκεφτόμουν ότι θύμιζε ψύλλους, 50.
• Συνεχής κνησμός, ιδίως στο πρόσωπο, που τον υποχρέωνε συχνά να ξύνεται, 7a.
• Έντονος κνησμός σε όλο το σώμα, το βράδυ (πρώτη ημέρα), 7.
• Μερικές φορές προκαλεί ενοχλητικό κνησμό του δέρματος, ο οποίος σε ορισμένες περιπτώσεις είναι γενικευμένος, ενώ σε άλλες περιορίζεται στη μύτη, στον αυχένα, στην οσφύ και στην έσω επιφάνεια των μηρών, 15. [570.]
• Δυσάρεστος κνησμός στο δέρμα, ιδίως στον πρωκτό (μετά από μισή ώρα), 6a.
• Αίσθημα «μυρμηγκιάσματος» ή νυγμών στα άκρα (λίγο μετά την τρίτη δόση), 19.
• Μυρμήγκιασμα στα πόδια (μετά το πρώτο 1/4 κόκκου), 50.

ΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ

• Υπνηλία.
• Χασμουρητό, 62, 64.
• Τάση για ύπνο (μετά από πέντε λεπτά), 8.
• Υπνηλία, 9· (μετά από μισή ώρα), 8.
• Περιστασιακά, ελαφρώς αυξημένη υπνηλία, που καθιστά κάπως δύσκολο για την ασθενή να ξυπνήσει πλήρως το πρωί, 72.
• Τόση υπνηλία, ώστε μόνο με μεγάλη δυσκολία μπόρεσα να φτάσω στο δωμάτιό μου και να γδυθώ (λίγο μετά τη δεύτερη ένεση), 50.
• Αίσθημα βάρους και υπνηλία καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, 59.
• Παρέμενε με αίσθημα βάρους και υπνηλία (μετά από μία ώρα και είκοσι λεπτά), 51. [580.]
• Νύστα (μετά από δεκαπέντε λεπτά)· έκτοτε κοιμόταν (μετά από τριάντα λεπτά)· η νύστα είχε συνεχιστεί και εξακολουθούσε (μετά από δύο ώρες και δεκαοκτώ λεπτά)· κοιμήθηκε περίπου δύο ώρες (αργότερα), 51.
• Νύστα (δεκαπέντε λεπτά μετά από 1/15 gr.)· αισθανόταν νυσταγμένος και ζαλισμένος (μετά από μία ώρα)· η νύστα και η ζάλη είχαν πλέον υποχωρήσει (δύο ώρες μετά από 1/15 gr.)· είχε πάρει έναν υπνάκο είκοσι λεπτών (μία ώρα και τρία τέταρτα μετά από 1/12 gr.)· κοιμήθηκε άλλη μισή ώρα (τρεισήμισι ώρες μετά από 1/12 gr.)· η νύστα συνεχίστηκε για λίγο, αφού περπάτησε έως το σπίτι, 58.
• Περιστασιακή νύστα (δεύτερη ημέρα), 30.
• Λίγη νύστα και ζάλη (πενήντα λεπτά μετά από 1/4 gr.)· νυσταγμένος και με αίσθημα ελαφρότητας στην κεφαλή (μία ώρα και ένα τέταρτο μετά από 1/4 gr.)· λαγοκοιμήθηκε και κοιμήθηκε λίγο βαθιά (από μιάμιση έως τρεις ώρες μετά από 1/4 gr.)· κοιμήθηκε βαθιά για μισή ώρα και τώρα είχε μεγάλη υπνηλία και ζάλη (μία ώρα και ένα τέταρτο μετά από 1/2 gr.), 54.
• Η νύστα υποχώρησε (μετά από μία ώρα), 57.
• Υπνηλότητα· αποκοιμήθηκε και πήρε έναν σύντομο υπνάκο (μισή ώρα μετά από 1/6 gr.)· η υπνηλότητα είχε συνεχιστεί και εξακολουθούσε να αισθάνεται λίγη υπνηλία (δύο ώρες μετά από 1/6 gr.)· μεγάλη υπνηλότητα (δεκαπέντε λεπτά μετά από 1/4 gr.)· η υπνηλότητα συνεχιζόταν (δύο ώρες και ένα τέταρτο μετά από 1/4 gr.)· σε καμία στιγμή δεν ήταν τόσο μεγάλη ώστε να μην μπορεί να αποτρέψει τον ύπνο και, όταν ενέδιδε σε αυτήν, περνούσε σε ελαφρύ ύπνο, από τον οποίο τον ξυπνούσε ένας ελαφρός θόρυβος (μετά από 1/4 gr.)· άρχισε να αισθάνεται μεγάλη υπνηλία (δέκα λεπτά μετά από 1/2 gr.)· χωρίς μεταβολή (δύο ώρες μετά από 1/2 gr.)· μικρότερη, αλλά εξακολουθούσε να έχει μεγάλη υπνηλία (τρεις ώρες μετά από 1/2 gr.)· είχε κοιμηθεί συνεχώς άνετα και λίγο βαθύτερα από ό,τι στον συνήθη ύπνο· δεν είχε επίγνωση ότι ονειρευόταν, αλλά μουρμούριζε πολύ (τρεισήμισι ώρες μετά από 1/2 gr.)· λίγη υπνηλία κατά τις επόμενες σαράντα οκτώ ώρες, 53.
• Υπνηλότητα και ζάλη (μετά από δέκα λεπτά)· έπειτα αποκοιμήθηκε για τρία τέταρτα της ώρας· είχε αισθανθεί έντονη νύστα και ελαφρά αδιαθεσία (μετά από δύο ώρες), 56.
• Μεγάλη υπνηλότητα (μετά από δεκαπέντε λεπτά)· είχε παραμείνει πολύ νυσταγμένος και κοιμόταν κατά διαστήματα (μετά από δυόμισι ώρες)· περπάτησε έως το σπίτι και εξακολούθησε να νυστάζει για δύο ή τρεις ώρες, 52.
• Ελαφρύς ύπνος, κατά τον οποίο είχε επίγνωση τιναγμάτων στα άκρα, διάρκειας δέκα λεπτών (μετά από δυόμισι ώρες), 7.
• Βρισκόταν ξαπλωμένος σε κατάσταση μισοξύπνια και μισοαποχαυνωμένη, αλλά με πλήρη ικανότητα να σκέφτεται διάφορα πράγματα, αν και ταυτόχρονα ήταν απασχολημένος με συγκεχυμένες φαντασιώσεις· κατά τη διάρκεια αυτού του ύπνου, τα άκρα παρέμεναν σαν να ήταν δύσκαμπτα και ακίνητα και μπορούσαν να κινηθούν μόνο με μεγάλη προσπάθεια της βούλησης, 7a. [590.]
• Κατά την πρώτη νύχτα ο ασθενής κοιμήθηκε και δεν ξύπνησε το πρωί, 41.
• Αποκοιμήθηκε (μετά από τέσσερις ώρες)· η σύζυγός του δεν κατάφερε να τον ξυπνήσει παρά μόνο αφού πέρασαν άλλες πέντε ώρες, 24.
• Σχεδόν συνεχής ύπνος επί πεντέμισι ώρες (μετά από μία ώρα), κατά τον οποίο ονειρεύτηκε διάφορα πράγματα, άκουγε όλα όσα συνέβαιναν γύρω του και είχε σχεδόν πάντοτε επίγνωση της κατάστασής του, 3.
• Μακρύς, ήρεμος ύπνος, 6c.
• Ήρεμος ύπνος, διάρκειας πέντε ωρών, μετά την αφύπνιση από τον οποίο είχε κεφαλαλγία στη δεξιά πλευρά, 6a.
• Βαθύς ύπνος, διάρκειας πέντε ωρών, από τον οποίο ξύπνησε με αμβλύ αίσθημα στο μέτωπο (μετά από δέκα ώρες), 6.
• Βαθύς ύπνος, που διακοπτόταν κατά διαστήματα από σπασμωδικές κράμπες, 25.
• Ύπνος πολύ βαθύς και ήρεμος, με ευχάριστα όνειρα, 37.
• Βαρύς ύπνος, με κόκκινα μάγουλα, 11a.
• Λήθαργος, 18.
• Αϋπνία. [600.]
• Καμία διάθεση για ύπνο· κοιμήθηκε μόνο μία ώρα την επόμενη νύχτα, 43.
• Οι περισσότεροι ασθενείς που λαμβάνουν Morphine κοιμούνται υπερβολικά λίγο, 66.
• Αδυναμία να κοιμηθώ έως περίπου τις 2 η ώρα το πρωί, αν και ο ύπνος κατά το υπόλοιπο της νύχτας φάνηκε να με αναζωογονεί όσο και αν είχα κοιμηθεί όλο αυτό το διάστημα, 15.
• Ανήσυχος ύπνος, με συχνά απότομα τινάγματα, διάρκειας έξι ωρών, 6.
• Ύπνος μη βαθύς και συχνά διακοπτόμενος από ζωηρές φαντασιώσεις· ξύπνησε νωρίς το πρωί, 30.
• Περιέπεσε σε ταραγμένο, παραληρηματικό ύπνο, από τον οποίο ξύπνησε ύστερα από λίγες στιγμές, με την αίσθηση ότι είχε κοιμηθεί επί εβδομάδες· αυτό το είδος ύπνου και αφύπνισης επαναλαμβανόταν όλη την ημέρα, 49.
• Αϋπνία, 14, 62, 68.
• Αϋπνία, ακολουθούμενη από λήθαργο, 18.
• Νύχτα, ανήσυχη, 5· (πρώτη νύχτα), 11.
• Ανήσυχος ύπνος, με συχνά απότομα τινάγματα, 6b. [610.]
• Ύπνος ανήσυχος, με πυρετό και κεφαλαλγία, καθώς και κνησμό στο δέρμα (πρώτη νύχτα), 1b.
• Ύπνος ανήσυχος, διακοπτόμενος· διάρκειας τριών ωρών (μετά από μία ώρα), 11.
• Πολύ ανήσυχος όλη τη νύχτα· καθόλου ύπνος, 45.
• Όνειρα.
• Τρομακτικά όνειρα, 2.

MORPHINUM. ΠΥΡΕΤΟΣ

• Αίσθημα ψύχρας.
• Δέρμα δροσερό· τα πόδια ζεστά, 34.
• Η επιφάνεια του σώματος ψύχεται γρήγορα (μετά από εννέα ώρες και μισή), 71.
• Το δέρμα ολόκληρου του σώματος ήταν κάπως κυανωτικό, ιδίως στα χείλη και τα νύχια, και, μαζί με τα άκρα που ήταν καλυμμένα, ήταν πολύ ψυχρό και καλυμμένο με ψυχρό, κολλώδη ιδρώτα, 41.
• Ψυχρότητα και ωχρότητα, επί τέσσερις ώρες (μετά από δύο ώρες), 57.
• Γενική ψυχρότητα και τρόμος (μία ώρα και τρία τέταρτα μετά από 1/12 gr.), 58.
• Δέρμα παγωμένο, 29. [620.]
• Μειωμένη θερμοκρασία (αμέσως), 44.
• Η θερμοκρασία μειώθηκε κατά ένα τέταρτο έως μισό βαθμό (μετά από μισή ώρα), 46.
• Η θερμοκρασία αρχικά πέφτει και κατόπιν ανεβαίνει, 44a.
• Αίσθημα ψύχρας, 62.
• Έρποντα κύματα ψύχρας τη διατρέχουν, ιδίως από τα ισχία προς τα γόνατα και πάλι πίσω προς τα ισχία, 49.
• Βίαιοι ανατριχιασμοί, 2.
• Έντονα ρίγη, 64.
• Η θερμότητα του προσώπου μειώθηκε και το πρόσωπο έγινε ωχρότερο από το συνηθισμένο· με γενική αδυναμία (συνέπεια της ναυτίας), (μετά από δύο ώρες), 7.
• Άκρα δροσερά, 35.
• Κεφαλή, πρόσωπο και χέρια δροσερά (δύο ώρες και ένα τέταρτο μετά από 1/4 gr.), 53. [630.]
• Άκρα ψυχρά (μετά από δεκαπέντε ή είκοσι λεπτά), 32.
• Άκρα ψυχρά, νύχια κυανά (μετά από τέσσερις ώρες), 36.
• Όλα τα άκρα και τα χέρια ψυχρά και κυανωτικά, 17.
• Τα χέρια και τα πόδια έγιναν ψυχρά (μετά την τρίτη δόση), 19.
• Κάτω άκρα ψυχρά, 5.
• Θερμότητα.
• Δέρμα θερμό και ξηρό, 37.
• Καυστική θερμότητα του δέρματος (μετά από μισή ώρα), 8a.
• Η θερμοκρασία ανεβαίνει κατά 2/10° (Κελσίου), 44b.
• Γενική διάχυση θερμότητας σε όλο το σώμα (μία ώρα μετά από 1/2 gr.), 53.
• Γενική αύξηση της θερμότητας, ιδίως στο πρόσωπο (μετά από μισή ώρα), 7a. [640.]
• Θερμότητα σε όλο το σώμα, τη νύχτα, 18.
• Θερμότητα και κνησμός σε όλο το σώμα, 12.
• Εναλλασσόμενα κύματα θερμότητας και ψύχους, με ναυτία, τάση λιποθυμίας και συνεχείς προσπάθειες εμέτου, επί πέντε ώρες (μετά από δύο ώρες), 56.
• Πυρετός, 61.
• Ο διαλείπων πυρετός του μορφινισμού, ο οποίος έλαβε αρχικά τριταίο και κατόπιν καθημερινό χαρακτήρα, 61.
• Ο διαλείπων πυρετός από δηλητηρίαση με Μορφίνη φαίνεται να εξαρτάται από ιδιαίτερη νευροπαθητική προδιάθεση, καθώς πολλά άτομα δεν εμφανίζουν παροξυσμούς διαλείποντος πυρετού, παρά τις μεγάλες δόσεις και την παρατεταμένη χρήση Μορφίνης. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποδοθεί άλλη αιτία για την εμφάνιση του διαλείποντος πυρετού εκτός από τη χρήση της Μορφίνης, διότι προσβάλλονται από αυτόν ασθενείς που ζουν σε περιοχές απαλλαγμένες από ελονοσία, ενώ παρόμοια συμπτώματα δεν παρατηρούνται σε άλλα μέλη της οικογένειας που ζουν υπό τις ίδιες συνθήκες. Διακρίνονται ήπιες και βαριές μορφές του διαλείποντος πυρετού από Μορφίνη. Και οι δύο έχουν κοινά με τον ελονοσιακό πυρετό, πέρα από τον ρυθμικό τύπο, τα εξής: πρώτον , ότι οι παροξυσμοί φαινομενικά εξαφανίζονται μετά το Chinin., μολονότι, παρά τη συνεχιζόμενη χορήγηση του τελευταίου, αργά ή γρήγορα επανεμφανίζονται· δεύτερον , ότι βελτιώνονται με την αλλαγή τόπου και προκαλούνται εκ νέου από οποιαδήποτε απροσεξία (θαλάσσιο ταξίδι, διαιτητικά σφάλματα). Τα χαρακτηριστικά του διαλείποντος πυρετού από Μορφίνη είναι εκείνα του ελονοσιακού πυρετού: αίσθημα ψύχρας που φθάνει έως ρίγος με έντονο τρέμουλο, κεφαλαλγία, αίσθημα πίεσης, θερμότητα και ιδρώτας. Διακρίνονται από το γεγονός ότι, μετά την αποχή από τη Μορφίνη, οι πυρετικοί παροξυσμοί, μολονότι υπήρχαν επί μακρό χρονικό διάστημα, εξαφανίζονται χωρίς θεραπεία· σε ορισμένες περιπτώσεις ο διαλείπων πυρετός εμφανίζεται σαν febris arthritica· σε ακαθόριστους χρόνους εκδηλώνονται προσβολές με αίσθημα ψύχρας, θερμότητα και ιδρώτα. Οι προσβολές αυτές επαναλαμβάνονται τρεις έως έξι φορές, σε ολοένα μεγαλύτερα διαστήματα, και κατόπιν γενικά δεν υποτροπιάζουν. Συνήθως ο διαλείπων πυρετός από Μορφίνη έχει τριταίο ή, μερικές φορές, καθημερινό τύπο· άλλοτε προτρέχει και άλλοτε καθυστερεί· οι προσβολές διαρκούν από τέσσερις έως δέκα ώρες και ακολουθούνται από φυσιολογική κατάσταση· μόνο κατ’ εξαίρεση οι παροξυσμοί ανακουφίζονται με τη διακοπή της Μορφίνης. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο ασθενής παραπονείται ότι, την ώρα κατά την οποία συνήθως εκδηλώνεται ο πυρετός, αισθάνεται αδιαθεσία, ιδίως εξάντληση. Με τους πυρετικούς παροξυσμούς συνυπάρχουν νευραλγίες σε διάφορες νευρικές περιοχές, καθώς και υπερκόγχιοι, μεσοπλεύριοι και καρδιακοί πόνοι· η θερμοκρασία ανεβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις και κυμαίνεται από 38.5° έως 40° (C). Ο σπλήνας είναι συνήθως διογκωμένος. Μετά τον παροξυσμό παρατηρείται ίζημα στα ούρα. Στη βαρύτερη μορφή του διαλείποντος πυρετού από Μορφίνη εκδηλώνεται παραλήρημα κατά την κορύφωση του πυρετού· κατά το παραλήρημα αυτό ο ασθενής δεν μπορεί να παραμείνει στο κρεβάτι και η διέγερσή του φθάνει έως τη μανιώδη παραφορά. Μεγάλη εξάντληση και κατάπτωση ακολουθούν τον πυρετό και συνεχίζονται κατά την απυρεξία, 73.
• Τριταίος διαλείπων πυρετός, με παραλήρημα κατά τους παροξυσμούς· ο πυρετός αυτός αποτελούσε αίνιγμα για τον τότε θεράποντα ιατρό, καθώς στην περιοχή δεν εμφανίζονται ελονοσιακά νοσήματα και η θεραπεία με κινίνη ήταν αναποτελεσματική· επρόκειτο για διαλείποντα πυρετό από μορφινισμό, 62.
• Τα κάτω άκρα είχαν κάπως υψηλότερη θερμοκρασία από τα μέρη που συνήθως παραμένουν ακάλυπτα, μολονότι η θερμοκρασία των τελευταίων ήταν πολύ χαμηλότερη από τη φυσιολογική, 41.
• Θερμότητα στο πρόσωπο (μετά από τρία τέταρτα της ώρας), 7.
• Κεφαλή θερμότερη από το συνηθισμένο, 7a. [650.]
• Ελαφρά θερμότητα και έξαψη του προσώπου, 55.
• Πρόσωπο και κεφαλή θερμά και αναψοκοκκινισμένα (μία ώρα μετά από 1/2 gr.), 53.
• Παρειές θερμές και αναψοκοκκινισμένες· το τριχωτό της κεφαλής λίγο λιγότερο (μισή ώρα μετά από 1/2 gr.), 53.
• Παρειές και μέτωπο θερμά και αναψοκοκκινισμένα, χέρια θερμά, «αισθανόταν ζέστη παντού» (μετά από μία ώρα), 56.
• Ιδρώτας.
• Δέρμα πολύ υγρό, 48.
• Ιδρώτας, 61.
• Εφίδρωση, 5.
• Γενικευμένη εφίδρωση, 66.
• Εφίδρωση σε όλο το σώμα, με αυξημένη θερμότητα και ερυθρότητα· συχνότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες, 13.
• Υπερβολική εφίδρωση, 64. [660.]
• Άφθονη εφίδρωση, 9 · παντού (μετά από είκοσι λεπτά), 8.
• Πολύ άφθονος ιδρώτας, 62, 67 · (δεύτερη ημέρα), 23.
• Γενικευμένη, πολύ άφθονη εφίδρωση (μετά από πέντε λεπτά), 11.
• Πολύ άφθονη εφίδρωση, ώστε άλλαξε ρούχα δεκαεννέα φορές μέσα σε μία νύχτα, 4.
• Λουσμένος στον ιδρώτα (μετά από δύο ώρες), 43.
• Ιδρώτας που εξαντλεί, 69.
• Ψυχρός ιδρώτας, 66.
• Εμφάνισε ψυχρό ιδρώτα ενώ περπατούσε τρία μίλια (μετά από δύο ώρες και δεκαοκτώ λεπτά), 51.
• Ψυχρός ιδρώτας σε όλο το σώμα (μετά από πενήντα λεπτά), 9.
• Κολλώδης ιδρώτας σε όλο το σώμα, 17. [670.]
• Δέρμα ξηρό, με κνησμό (πρώτη νύχτα), 11.
• Καταβολικοί ιδρώτες, με βαθιά ερυθρότητα του προσώπου, 73.
• Πρόσωπο καλυμμένο με ιδρώτα (μετά από μία ώρα), 8b.
• Το άνω μέρος του σώματος καλυμμένο με κολλώδη ιδρώτα, 15.
• Ψυχρός ιδρώτας στην πλάτη (δεύτερο πρωί), 8b.

ΣΥΝΘΗΚΕΣ

• Επιδείνωση.
• ( Πρωί ), Κατά την αφύπνιση, υποχωρεί όταν κινείται· η κεφαλή πονά.
• ( Μετά το φαγητό ), Βάρος κ.λπ. στην κεφαλή· πόνος στο στομάχι.
• ( Μετά τον ύπνο ), Δυσκαμψία στα άνω άκρα· τα χέρια τρέμουν.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: MORPHINUM. Πηγές.

74 , Le Cliniq. (Lond. Med. Gaz., vol. iii, 1829, p. 851), ο κ. G. έλαβε 24 κόκκους του οξικού άλατος, διαλυμένους σε 1 ουγγιά απεσταγμένου νερού· 75 , M. Martin-solon, Bull. de l'Acad. Roy. de Méd., 1836, and Brit. and For. Med. Rev. (Am. Journ. of Med. Sci., 22, 1838, p. 202), επιδράσεις της εμβάπτισης της αιχμής ενός νυστεριού σε υδατικό διάλυμα και της εισαγωγής της κάτω από την επιδερμίδα· [Από τον ενοφθαλμισμό όλων των συνήθων σκευασμάτων Οπίου παρατήρησε τις ίδιες επιδράσεις, εκτός από το ότι οι θηλές αποκτούσαν μερικές φορές διάμετρο μιάμισης ίντσας και κατόπιν γίνονταν ακτινωτές και διάχυτες.]

76 , ίδια, επιδράσεις του Μουριατικού άλατος που βίωσε ο Dr. Lafargue από δεκατρείς νυγμούς στην πρόσθια επιφάνεια του αντιβραχίου· 77 , Blanchard Fosgate, M.D., Amer. Journ. of Med. Sci., New Ser., 1, 1841, p. 112, για οδονταλγία έλαβε 1 ουγγιά διαλύματος που περιείχε 1 1/4 κόκκους του Θειικού άλατος, αφού επί δεκαοκτώ ώρες δεν είχε λάβει ούτε τροφή ούτε ποτό· 78 , παραλείπεται· 79 , Lond. Med. Gaz. (Bost. Med. and Surg. Journ., vol. xxxiii, 1845, p. 128), μια νεαρή γυναίκα, για σκίρρο της μήτρας, έμετο και πόνο στο στομάχι, εφάρμοσε στο επιγάστριο, από το οποίο είχε αφαιρεθεί το δέρμα με τη δημιουργία πομφόλυγας, 1/32 κόκκου του Μουριατικού άλατος· το ίδιο επαναλήφθηκε το επόμενο πρωί· 80 , Chas. Foulke, M.D., Amer. Journ. Med. Sci., New Ser., 15, 1848, p. 568, η Mrs. R., æt. δεκαέξι ετών, στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης, έλαβε για τις ωδίνες του τοκετού 11 1/2 κόκκους του Θειικού άλατος μέσα σε τρεις ώρες· 81 , C. S. S., Bost. Med. and Surg. Journ., 63, 1860, p. 325, ένας νεαρός έκανε καθ' έξιν χρήση μορφίνης, λαμβάνοντας γενικά το ένα πέμπτο μιας φιάλης (1-8 ουγγιές) σε νερό· 82 , J. S. L., ibid., p. 391, η Mrs. A. H. S., æt. σαράντα δύο ετών, λάμβανε μορφίνη επί χρόνια· όταν εξετάστηκε για πρώτη φορά, λάμβανε από 4 έως 6 δραχμές την εβδομάδα· 83 , B. Woodward, M.D., ibid., vol. lxv, p. 157, έλαβα 1/3 κόκκου του Θειικού άλατος στις 7, στις 10, στη 1 και στις 4. Επανέλαβα αυτό το πείραμα τέσσερις φορές, ανά διαστήματα πέντε ημερών, με τις ίδιες επιδράσεις· αργότερα υπέβαλα πέντε νεαρούς στο ίδιο πείραμα και στους τέσσερις διαπίστωσα πολύ μεγάλη αύξηση της ποσότητας των ούρων και χαμηλότερο ειδικό βάρος· σε έναν από αυτούς, σε δύο δοκιμές, δεν διαπίστωσα αντιληπτή αύξηση ή ελάττωση της ποσότητας, αλλά σαφή ελάττωση του ειδικού βάρους· δεν έλαβα τα ίδια αποτελέσματα από το ίδιο το Opium, αλλά δεν υπήρχε διαφορά είτε χρησιμοποιούνταν το Μουριατικό είτε το Θειικό άλας· 84 , Wm. Norris, M.D., Amer. Journ. Med. Sci., New Ser., 44, 1862, p. 395, ένα άτομο, æt. δεκαεννέα ετών, έλαβε 75 κόκκους Θειικού άλατος σε νερό· 85 , Medical Circular, 10 Ιουνίου 1863 (Brit. Journ. of Hom., 22, 348), επιδράσεις διαλύματος Mor. mur., που λαμβανόταν στις συνήθεις δόσεις, αλλά υπερβολικά συχνά, για κρυολόγημα στο στήθος· 86 , Dr. J. L. Prentiss, Chicago Med. Journ., Δεκέμβριος 1866 (Amer. Journ. of Med. Sci., New Ser., 53, p. 565), αναφέρθηκε ότι μια γυναίκα είχε λάβει 5 κόκκους μορφίας· 87 , J. R. Wiest, M.D., Cincin. Journ. of Med. Μάιος 1867, p. 265, ο Mr. W., æt. πενήντα ετών, έλαβε άγνωστο αριθμό χαπιών, καθένα από τα οποία περιείχε 1/6 κόκκου του Θειικού άλατος· 88 , Benj. B. Wilson, M.D., Med. and Surg. Reporter, vol. xix, 1868, p. 369, μια γυναίκα που λάμβανε υποδόριες ενέσεις 1/4 κόκκου του Θειικού άλατος έλαβε τώρα μία κάπως μεγαλύτερη· 89 , J. J. Lyons, M.D., New Orleans Med. and Sur. Journ., vol. xxii, 1869, p. 292, ένα κορίτσι, æt. πέντε ετών, έλαβε 5 κόκκους Θειικού άλατος για να αποτραπεί η επάνοδος ενός διαλείποντος πυρετού, από τον οποίο έπασχε την προηγούμενη εβδομάδα· 90 , John Sprott, M.D., ibid., p. 506, για ρευματισμούς χρησιμοποιούσε καθημερινά επί τρία χρόνια από 2 έως 4 κόκκους Θειικού άλατος· 91 , C. H. Alden, Philad. Med. Times, vol. i, 1871, p. 295, ο L. R. έλαβε με υποκλυσμό μεταξύ 12 και 15 κόκκων Θειικού άλατος, διαλυμένων σε 2 υγρές ουγγιές νερού· 92 , W. W. Grisson, M.D., St. Louis Med. and Surg. Journ., 1872, p. 353, μια γυναίκα, æt. τριάντα ενός ετών, έλαβε 6 κόκκους μορφίνης· 93 , Geo. Bayles, M.D., Virginia Med. Rec., 1875, p. 188, ο Mr. S., για πλευρίτιδα της δεξιάς πλευράς, έλαβε μέσα σε τρεισήμισι ώρες 50 minims διαλύματος μορφίας του Squibb· 94 , Dr. A. P. Hull, Philad. Med. Times, Σεπτέμβριος 1876, p. 581, ένα βρέφος, æt. έξι εβδομάδων, έλαβε 1/2 κόκκου Θειικού άλατος· 95 , E. H. Coover, Philad. Med. and Surg. Reporter, vol. xxxvi, 1877, p. 452, ο John H., æt. τριάντα ετών, για ένα απόστημα στην αριστερή παρωτίδα, έλαβε 2 σκόνες, που περιείχαν πιθανώς 2 1/2 κόκκους Θειικού άλατος, με μεσοδιάστημα δώδεκα ωρών· 96 , S. B. Chase, ibid., vol. xxxiv, p. 37, ένας άνδρας, æt. τριάντα πέντε ετών, έλαβε 6 ή 7 κόκκους μορφίας.

ΨΥΧΙΣΜΟΣ

• Τη βρήκα, όπως βρισκόταν επί μερικές ώρες, αλλόφρονα, με τρία ή τέσσερα άτομα να την κρατούν στο κρεβάτι· στα μεσοδιαστήματα των ελαφρών σπασμών βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση αλλοφροσύνης, 80.
• Μετά την έναρξη της ναυτίας και πριν από τη χορήγηση ενός γκιλ δυνατού κρύου καφέ, η ψυχική μου διάθεση ήταν καταβεβλημένη και τη διακατείχε σημαντική ανησυχία, αλλά συγχρόνως περιοριζόταν στην εξέταση της κατάστασης του οργανισμού μου και δεν είχα βιώσει καμία ευχάριστη αίσθηση. Ο καφές, ωστόσο, απομάκρυνε σύντομα αυτό το βάρος της ψυχικής πίεσης και, μπορώ να προσθέσω, επίσης την ελεγκτική δύναμη της λογικής· στη θέση τους, η φαντασία, στην πιο αχαλίνωτη έκτασή της, περιπλανήθηκε μέσα σε σκηνές έκστασης και μεγαλείου, τις οποίες ο νους του ασθενούς, χωρίς τη συνδρομή τόσο ισχυρών επιδράσεων, είναι εντελώς ανίκανος να προσεγγίσει. Αυτή η απολαυστική περιπλάνηση της φαντασίας συνεχίστηκε επί πέντε ή έξι ώρες και, κατά το διάστημα αυτό, όσοι με φρόντιζαν, οι οποίοι μου μίλησαν αρκετές φορές, δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν αν κοιμόμουν ή όχι· ούτε μπορώ εγώ ο ίδιος να λύσω το ζήτημα, διότι, αν κοιμόμουν, ξυπνούσα τόσο εύκολα ώστε η μετάβαση δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτή. Έχω όμως επίγνωση ότι αυτή η κατάσταση νοητικού παραληρήματος κατέληξε σε βαθύ ύπνο, τον οποίο διαδέχθηκαν λίγες ώρες καταβολής, 77.
• Τόσο νευρική, ώστε και η παραμικρή κίνηση μέσα στο δωμάτιο την έκανε να πετάγεται από το κρεβάτι, 82.
• Μερικές φορές μιλούσε με εν μέρει ασυνάρτητο και διεγερμένο τρόπο (μετά τρεις ώρες), 91.
• Ασυναρτησία του λόγου επί τρεις εβδομάδες, 79. [680.]
• Μεγάλη νοητική σύγχυση, αλλά όταν της απηύθυναν επίμονα τον λόγο, αφυπνιζόταν η προσοχή της και απαντούσε, αν και μάλλον ασυνάρτητα (μετά τρεις ώρες)· ο νους εντελώς διαυγής (τέταρτη ημέρα), 91.
• Έχασε τη μνήμη του (μετά έξι ή επτά λεπτά), 74.
• Εμβροντησία, 79.
• Η εμβροντησία πλησίαζε γρήγορα, αλλά δεν ήταν πλήρης· περιστασιακά ξυπνούσε και δυσανασχετούσε (μετά τρεις ώρες), 79.
• Πλήρης απώλεια αισθήσεων, 89, 96 , κ.λπ.
• Σε κωματώδη κατάσταση, αν και με επίμονο ταρακούνημα και δυνατή ομιλία μπορούσε να αφυπνιστεί για σύντομο διάστημα, 87.

ΚΕΦΑΛΗ

• Ζάλη, 79.
• Αργή περιστροφική κίνηση της κεφαλής (μετά τρεις ώρες), 91.
• Πόνος στην κεφαλή, 79.
• Αίσθηση μεγάλης βαρύτητας της κεφαλής (μετά τρεις ώρες), 91. [690.]
• Βαρύτητα της κεφαλής, 76.

ΟΦΘΑΛΜΟΙ

• Μάτια βυθισμένα στην κεφαλή, 82.
• Βλέφαρα μισόκλειστα· επιπεφυκότες υπεραιμικοί, κόρες συσπασμένες σε απλά σημεία· ίριδες ακίνητες (μετά τρεις ώρες)· κόρες φυσιολογικού μεγέθους ή σχεδόν φυσιολογικού και ίριδες κινητές (τέταρτη ημέρα), 91.
• Κόρη συσπασμένη (μετά τρεις ώρες), 95 , κ.λπ.
• Κόρες συσπασμένες στο μέγεθος κεφαλής καρφίτσας, 94 , κ.λπ.
• Κόρες συσπασμένες σε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από κεφαλή καρφίτσας, 96.
• Συσπασμένη κόρη και πλήρης απώλεια αισθήσεων, 96.
• Μεγάλη σύσπαση των κορών, σχεδόν πλήρης τύφλωση, 89.
• Έβλεπε κάθε αντικείμενο διπλό και πολύ ασαφώς (μετά τρεις ώρες), 91.
• Έβλεπε μόνο το ένα ήμισυ των γύρω αντικειμένων· για παράδειγμα, στην περίπτωση ενός ατόμου που στεκόταν μπροστά της, μπορούσε να δει μόνο το δεξιό ή το αριστερό ήμισυ του σώματος· πέρασαν τρεις εβδομάδες προτού αποκατασταθεί πλήρως η όραση, 79.

ΩΤΑ. [700.]

• Κουδούνισμα στα αυτιά, 79.

ΠΡΟΣΩΠΟ

• Όψη εξέρυθρη και πορφυρή, 88.
• Κυανωτική χροιά, 93.
• Όψη σκουρόχρωμη, 94.
• Πρόσωπο και χείλη πελιδνά, 80.
• Έτριβε συνεχώς τη μύτη, τα μάτια και το πρόσωπο, 89.
• Γνάθοι άκαμπτες, 96.
• Μασητήρες μύες άκαμπτοι (μετά έξι ώρες), 86.

ΣΤΟΜΑ

• Δόντια ερμητικά κλεισμένα (μετά έξι ώρες), 86.
• Γλώσσα ξηρή και κατά τόπους ραγισμένη, 82. [710.]
• Κολλώδης αίσθηση στο στόμα, 76.
• Το σάλιο μέσα στο στόμα αναδευόταν και γινόταν αφρός, ο οποίος ανέβαινε και κατόπιν εξαφανιζόταν με κάθε επάνοδο και υποχώρηση της αναπνευστικής κίνησης, 93.
• Βραδύς στην ομιλία, αν και, όταν τον ρωτούσαν απότομα, απαντούσε λέγοντας το όνομά του, 84.
• Μπορούσε να μιλήσει έτσι ώστε να γίνεται κατανοητή μόνο με μεγάλη δυσκολία, 82.

ΣΤΟΜΑΧΟΣ

• Δίψα, 84.
• Μεγάλη ναυτία και πολλές προσπάθειες προς έμετο (μετά πέντε ώρες), 77.
• Έκανε εμετό κατά διαστήματα (μετά τρεις ώρες), 91.
• Έμετος το βράδυ, 85.
• Ο πόνος στο στομάχι της επανερχόταν κάθε λίγα λεπτά και κατά διαστήματα γινόταν πολύ έντονος· έβγαζε δυνατές κραυγές, έτριζε τα δόντια της και πετούσε βίαια τα χέρια της γύρω της· περιέγραφε τον πόνο σαν κράμπα (μετά έξι ώρες)· ο πόνος μειωνόταν σταδιακά και γινόταν περισσότερο αισθητός στην περιοχή του ομφαλού (μετά εννέα ώρες), 91.
• Συχνά προκαλεί επώδυνο σπασμό του στομάχου και είναι ιδιαίτερα πιθανό να το κάνει σε άτομα που δεν έχουν συνηθίσει να το χρησιμοποιούν. Η επίδραση αυτή ανακουφίζεται εύκολα με μικρή ποσότητα κάποιου διεγερτικού, με αποτελεσματικότερα το μπράντι ή το αλκοολούχο διάλυμα καμφοράς. Το ένα όγδοο του κόκκου δρα ισχυρότερα με άδειο στομάχι από ό,τι μισός κόκκος μετά το φαγητό, 90.

ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ. [720.]

• Πόνος εγκάρσια στην περιοχή των νεφρών, ακολουθούμενος από διούρηση, 81.
• Κυστικός τεινεσμός, αλλά αδυνατούσε να αποβάλει ούρα· αφαιρέθηκαν με καθετήρα περίπου 8 ή 10 υγρές ουγγιές (μετά τρεις ώρες)· αφαιρέθηκαν ούρα δύο φορές, περίπου 12 υγρές ουγγιές κάθε φορά (δεύτερη ημέρα)· ούρησε φυσιολογικά (τρίτη ημέρα), 91.
• Δρα σχεδόν απαρέγκλιτα ως διουρητικό μέσα σε μία έως δύο ώρες, 90.
• Απέβαλε 28 ουγγιές ούρων, με ειδικό βάρος 1014, μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες (πριν από το πείραμα)· στις 9 μ.μ. μέτρησα όλα τα ούρα που είχαν αποβληθεί και διαπίστωσα ότι ήταν 48 ουγγιές, πολύ διαυγή, ειδικού βάρους 1003 (την ημέρα του πειράματος), 83.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

• Όταν λαμβάνεται σε πλήρη δόση, μεταβάλλει τη φωνή, προκαλώντας προσωρινή βραχνάδα, 90.
• Αναπνοή επιταχυσμένη, 82.
• Αναπνοή όχι συχνότερη από μία φορά ανά σαράντα έξι δευτερόλεπτα (μετά πεντέμισι ώρες), 80.
• Το παιδί ανέπνεε περίπου μία φορά ανά πενήντα δευτερόλεπτα επί επτά ώρες, 90.
• Αναπνοή ρογχώδης, 10 ανά λεπτό, 87.
• Ρογχώδης αναπνοή, 94. [730.]
• Η ρογχώδης αναπνοή ήταν πολύ έντονη· στην πραγματικότητα, ο ασθενής σταματούσε να αναπνέει, καθώς το διάστημα παρατεινόταν στο ένα τέταρτο του λεπτού ή σχεδόν τόσο, 88.
• Η αναπνοή ήταν ρογχώδης, ακανόνιστη και πολύ αργή, όχι περισσότερες από δύο αναπνοές το λεπτό, 93.
• Αναπνοή ρογχώδης και ασθενής, τόσο ώστε ανέπνεε μόλις τέσσερις φορές το λεπτό (πέντε ώρες μετά τη δεύτερη δόση), 93.
• Αναπνοή ρογχώδης· κατά διαστήματα αναστελλόταν επί ένα λεπτό (μετά έξι ώρες), 86.
• Αναπνοή χαρακτηριστική του τελευταίου σταδίου δηλητηρίασης από Opium, 96.
• Αναστολή της αναπνοής, 92.

ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΣΦΥΓΜΟΣ

• Κυκλοφορία πλήρης αλλά βραδεία, 77.
• Σφυγμός ισχυρός και συχνός, 79.
• Σφυγμός 130 και ασθενής, 92.
• Σφυγμός 120 και μέτριας ισχύος, 87. [740.]
• Σφυγμός 110, 82.
• Σφυγμός 80, μετρίως πλήρης (μετά έξι ώρες), 86.
• Σφυγμός 80 και μαλακός, 84.
• Σφυγμός πλήρης και ελαφρώς διεγερμένος (μετά τρεις ώρες), 89.
• Σφυγμός 60 (μετά τρεις ώρες), 91.
• Σφυγμός ασθενής και ακανόνιστος (πέντε ώρες μετά τη δεύτερη δόση), 95.
• Βραδύς, κοπιώδης σφυγμός, 94.
• Ο σφυγμός ήταν διαλείπων και τόσο ασθενής ώστε να είναι σχεδόν ανεπαίσθητος στους καρπούς, ενώ ήταν ορατή μια τρεμοπαίζουσα κίνηση και στις δύο πλευρές του τραχήλου, 93.
• Άσφυγμος, 96.

ΚΑΤΩ ΑΚΡΑ

• Βάδιση παραπαίουσα, 84. [750.]
• Τα κάτω άκρα είχαν μειωμένη αισθητικότητα και παρέμεναν ακίνητα (μετά τρεις ώρες), 91.

ΓΕΝΙΚΑ

• Πολύ μεγάλη απίσχνανση, 82.
• Περίπου μισή ντουζίνα ελαφρών σπασμών, 80.
• Σπασμοί, 79.
• Τρομακτικοί σπασμοί, 74, 96.
• Μετά από μισή ώρα, αίσθηση πάχυνσης και δυσκαμψίας των μυών της οπίσθιας πλευράς του αυχένα, η οποία σύντομα επεκτάθηκε στους καμπτήρες μύες όλων των άκρων και συνεχίστηκε μέχρις ότου ανακόπηκε η νοσηρή δράση. Δεν επρόκειτο για κατάσταση ακαμψίας όπως εκείνη που παρατηρείται στις κράμπες, αλλά ελεγχόταν από τη βούληση και ήταν μάλλον εκείνο το αίσθημα που φανταζόμαστε ότι θα βίωνε κανείς σε έναν παροξυσμό καταληψίας, αν ήταν δυνατόν ο ασθενής να αντιλαμβάνεται τις κινήσεις των άκρων του, 77.
• Το παιδί βρισκόταν υπό την επίδραση της Morphia· εντελώς χαλαρό, επί επτά ώρες, 80.
• Αιφνίδια κατέρρευσε (τέσσερις ώρες μετά τη δεύτερη σκόνη), 95.
• Αξιόλογος βαθμός κατάπτωσης και απάθειας, 77.
• Μερικές ώρες καταβολής, μετά τον βαθύ ύπνο, 77. [760.]
• Διατηρώντας κανείς ελαφρώς την επίδρασή της, αποτελεί τέλειο αντίδοτο κατά του κρυολογήματος, 90.

ΔΕΡΜΑ

• Πελίδνωση, 92.
• Το δέρμα γύρω από το πρόσωπο, τον λαιμό, τον θώρακα, τους βραχίονες και τα χέρια είχε κυανωτική όψη (πέντε ώρες μετά τη δεύτερη δόση), 95.
• Δέρμα κίτρινο και συρρικνωμένο, 82.
• Σκούρα νύχια των δακτύλων (πέντε ώρες μετά τη δεύτερη δόση), 95.
• Περίπου ενάμισι λεπτό μετά την επέμβαση παρατηρείται ένα μικρό σπυρί, με διάχυτη ρόδινη άλω και ελαφρό κνησμό. Σε περίπου είκοσι λεπτά, το σπυρί αποκτά διάμετρο περίπου τεσσάρων γραμμών και πάχος μίας γραμμής· είναι πεπλατυσμένο. Το χρώμα του είναι κάπως εντονότερο από εκείνο του δέρματος, είναι σκληρό, η άλως του είναι πολύ κόκκινη και έχει διάμετρο περίπου μιάμιση ίντσα· η θερμότητά του έχει αυξηθεί, αλλά η αίσθηση κνησμού παραμένει περίπου η ίδια. Κατά την πρώτη ώρα, το σπυρί και η άλως του βρίσκονται στον μέγιστο βαθμό ανάπτυξής τους· από αυτό το χρονικό σημείο οι εκδηλώσεις υποχωρούν και, στο τέλος δύο ή τριών ωρών, το κόκκινο χρώμα του δέρματος έχει εξαφανιστεί εντελώς και το σπυρί έχει γίνει πολύ επίπεδο, αλλά δεν εξαφανίζεται πλήρως παρά μόνο δώδεκα έως είκοσι τέσσερις ώρες μετά την επέμβαση. Εάν γίνουν πολλές νύξεις κοντά η μία στην άλλη, με τον ίδιο τρόπο, τα χαρακτηριστικά των σπυριών είναι όπως περιγράφηκαν παραπάνω, αλλά οι άλω είναι συρρέουσες· η θερμότητα και ο κνησμός αυξάνονται σημαντικά. Ωστόσο, οι εκδηλώσεις εξαφανίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως όταν γίνεται μία μόνο νύξη, 75.
• Εξάνθημα που άρχισε στο πρόσωπο εξαπλώθηκε σε ολόκληρο το σώμα, επεκτεινόμενο γρήγορα από το πρόσωπο στον λαιμό, στον κορμό και στα κάτω άκρα· έμοιαζε τόσο έντονα με ιλαρά, τουλάχιστον ως προς τη μηνοειδή διάταξή του, ώστε άλλος ιατρός το είχε χαρακτηρίσει ως ιλαρά· τη διακοπή του αιτίου ακολούθησε ταχεία υποχώρηση του φαινομενικού εξανθήματος και την επόμενη ημέρα απέμεναν ελάχιστα ίχνη του εξανθήματος, 85.
• Ανυπόφορος κνησμός του δέρματος (μετά από τρεις ώρες), 89, 91.
• Ανυπόφορος κνησμός και νυγμοί στο δέρμα, 80.
• Αξιόλογη αίσθηση νυγμών στο δέρμα, 77.

ΥΠΝΟΣ. [770.]

• Συχνά χασμουρητά, 76.
• Υπερβολική υπνηλία, «αποκοιμιόταν ακόμη και ενώ μιλούσε», 83.
• Ακατανίκητη επιθυμία για ύπνο, 76.
• Η τάση για ύπνο αυξήθηκε κάπως για ένα διάστημα και αποκοιμήθηκε δύο φορές, παρά τη συνεχή απεύθυνση λόγου, αλλά αφυπνιζόταν σύντομα (μετά από τρεις ώρες), 91.
• Θα κοιμόταν ακόμη και όρθιος, αν όσοι τον στήριζαν δεν τον κρατούσαν διαρκώς σε κίνηση, 84.
• Σε βαθύ ύπνο, δεν μπορούσε να αφυπνιστεί (πέντε ώρες μετά τη δεύτερη δόση), 95.
• Βαθύς ύπνος· αν την άφηναν μόνη της, γρήγορα περιερχόταν σε κατάσταση βαθιάς καταστολής και έχανε κάθε συνείδηση, αναπνέοντας όχι συχνότερα από μία φορά ανά σαράντα έξι δευτερόλεπτα (μετά από πεντέμισι ώρες), 90.
• Βαθιά υπνηλία επί δεκαοκτώ ώρες· μερική υπνηλία μεταξύ δυόμισι και τρεισήμισι ωρών, 93.

ΠΥΡΕΤΟΣ

• Δέρμα κρύο (μετά από έξι ώρες), 86, 96.
• Δέρμα δροσερό· πόδια εντελώς κρύα (μετά από τρεις ώρες), 91. [780.]
• Δέρμα ωχρό, μάλλον δροσερό και λουσμένο στον ιδρώτα, 87.
• Άκρα κρύα, 92.
• Δέρμα θερμό και ξηρό, 79.
• Δέρμα ζεστό και υγρό, 80.
• Εάν καθυστερούσε τη συνήθη δόση πέρα από έναν ορισμένο αριθμό ωρών, εμφανιζόταν εφίδρωση και αισθανόταν χαλάρωση του οργανισμού του, 81.
• Σώμα λουσμένο σε κρύο ιδρώτα (πέντε ώρες μετά τη δεύτερη δόση), 95.
• Η επιφάνεια του προσώπου, του τριχωτού της κεφαλής και των χεριών καλυμμένη με μεγάλες σταγόνες κρύου ιδρώτα, οι οποίες, γύρω από τη μύτη και το στόμα, συνενώνονταν και κυλούσαν επάνω στα κλινοσκεπάσματα, 93.
• Κολλώδης ιδρώτας σε ολόκληρη την επιφάνεια, 82.