Ammonium carbonicum

Ogólne: Gdybyśmy praktykowali dawnym sposobem i brali pod uwagę zdumiewającą lotność Ammonium carb. w niektórych jego postaciach, widzielibyśmy w nim jedynie środek łagodzący omdlenia i lekkie dolegliwości oraz używalibyśmy go w postaci soli trzeźwiącej (hartshorn) dla pokrzepienia starych panien i niektórych innych kobiet.

Jednak Ammonium carb. jest głęboko działającym lekiem konstytucyjnym, środkiem antysorycznym. Powoduje szybkie zmiany we krwi, zaburza funkcjonowanie całego ustroju i wytwarza konstytucję szkorbutową. Wszystkie płyny ustrojowe stają się drażniące.

Ślina nabiera drażniącego charakteru i nadżera wargi, wskutek czego pękają one w kącikach i pośrodku, stają się odarte, suche i pokryte strupami.

Powieki ropieją, wysychają i pękają pod wpływem drażniącej wydzieliny z oczu.

Stolec jest drażniący i powoduje nadżerki.

Narządy płciowe kobiety stają się otarte i bolesne wskutek drażniącego krwawienia miesiączkowego oraz upławów; wszędzie zaś, gdzie na skórze występuje owrzodzenie, sączący się z niego płyn nadżera otaczające tkanki. Ten nadżerający charakter cechuje wszystkie sączące się płyny i wydzieliny.

Lek ten ma krwawienia czarną krwią, często płynną i niekrzepnącą, wypływającą z nosa, macicy, pęcherza moczowego i jelit.

Krew jest ciemna, co wskazuje, że w krążeniu zachodzą poważne zaburzenia.

Skóra ma plamisty wygląd, przeplatający się z wielką bladością.

Lek wywiera gwałtowne działanie na serce: występuje słyszalne kołatanie, a każdy ruch nasila tętnienie. Towarzyszy temu wielkie wyczerpanie sił.

Dość osobliwym zbiegiem okoliczności jest to, że starożytni wiedzieli, iż Amm. carb. może pokonać trudności w oddychaniu podczas napadów sercowych, a woda amoniakalna lub sól trzeźwiąca są do dziś w pewnym zakresie używane przy wskazaniach podobnych do wymienionych.

Stosuje się je jako środki pobudzające, lecz gdy lek jest wskazany, wystarcza pojedyncza dawka w bardzo wysokiej potencji.

Starożytni wiedzieli również dość dużo, by stosować sól trzeźwiącą w adynamicznych postaciach zapalenia płuc, w chwili przesilenia zaawansowanego stadium. Była to dawna praktyka alopatyczna, miała jednak związek homeopatyczny z niektórymi przypadkami.

Od czasu do czasu udawało im się wyleczyć chorego w straszliwym stanie wyczerpania, z niewydolnością serca pod koniec zapalenia płuc; ponieważ zaś pomogli jednemu takiemu choremu, środek ten uznano potem za lek do stosowania we wszystkich przyszłych przypadkach.

Ammonium carb. wywołuje stan podobny do zatrucia krwi, jaki spotykamy w róży i najbardziej złośliwych postaciach płonicy, z wyczerpaniem sił i wielką dusznością, tak że wydaje się, jakby serce przestawało działać.

Towarzyszy temu niezwykła, plamista zmiana powierzchni skóry, spowodowana porażennym stanem naczyń krwionośnych, a także powiększenie gruczołów oraz sinawy odcień i obrzmienie twarzy.

Amm. carb. od stuleci stosowano alopatycznie właśnie w takim stanie, a swoją skutecznością wykazał on homeopatyczny związek z tym obrazem.

Serce

Obraz leku obejmuje zwykłe osłabienie, słabe serce i wyniszczenie. Objawów jest bardzo niewiele, a reakcji na leki brak.

Chory musi leżeć w łóżku z powodu kołatania serca i trudności w oddychaniu podczas ruchu. Jest to kwestia samej słabości. Jeden taki przypadek dostarczał mi wiele rozrywki przez półtora roku.

W tym mieście mieszkała kobieta odpowiadająca dokładnie takiemu opisowi. Jej stan polegał na osobliwym osłabieniu serca, z dusznością i kołataniem podczas ruchu. Leczyłem ją, lecz nie zbadałem jeszcze przypadku w pełni, a ponieważ pod moją opieką nie następowała poprawa, odebrano mi chorą i powierzono jednemu z naszych najzdolniejszych neurologów. Zalecił jej „ kurację wypoczynkową ” i obiecał, że po sześciu tygodniach będzie całkowicie zdrowa.

Po sześciu tygodniach była jednak w gorszym stanie niż kiedykolwiek, sprowadzono więc kardiologa, aby ją zbadał.

Stwierdził on, że serce rzeczywiście nie jest silne, lecz nie ma w nim zmian organicznych, wobec czego przypadek nie należy do jego specjalności.

Następnie sprowadzono pulmonologa, a później badali ją wszelkiego rodzaju specjaliści. Wszystkie jej narządy dokładnie zbadano i ogłoszono, że nic im nie dolega; biedna kobieta nie mogła jednak chodzić z powodu swych cierpień i kołaczącego serca.

Miała niewielki, suchy, urywany kaszel, który nie przedstawiał niczego istotnego; zbadano jednak jej klatkę piersiową i nie znaleziono żadnych nieprawidłowości.

Kiedy jednak przez około trzy miesiące pozostawała pod tym nieustannym ostrzałem, a jej stan stale się pogarszał, ta część rodziny, która była po mojej stronie, przekonała pozostałych i ponownie udałem się ją zobaczyć.

Nadal studiowałem ten niezwykle niejasny przypadek, w którym nie było nic prócz tych kilku objawów, aż w końcu zdecydowałem się na Ammonium carb.; chora przyjmuje ten lek od osiemnastu miesięcy.

Obecnie wspina się po górach, robi wszystko, na co ma ochotę, i jest niemal gotowa ponownie prowadzić własny dom.

Z przypadku określanego jako wyczerpanie nerwowe, wyczerpanie umysłowe czy jakakolwiek inna diagnoza, którą można było jej przypisać, stała się zdrową kobietą — pod wpływem tego jednego leku.

Pokazuje to, jak głęboko działa ten lek. Jedna dawka działa na nią zazwyczaj od sześciu tygodni do dwóch miesięcy, za każdym razem przynosząc stałą poprawę.

Wyczerpanie pojawiające się przy każdej miesiączce. Napad cholery albo czegoś, co można omyłkowo wziąć za cholerę, występujący pierwszego dnia miesiączki; obfita biegunka.

Czasami jest to wyczerpanie z wymiotami, wyczerpanie jak u Veratrum, z zimnem, sinieniem, uczuciem zapadania się i dusznością.

Astma: Rodzaj duszności, o którym mówiłem dotychczas, nie jest dusznością astmatyczną; jest to duszność sercowa, spowodowana słabym sercem. Lek ten ma jednak również astmę, a w astmie występuje następująca osobliwość: jeżeli w pomieszczeniu jest ciepło, duszność nasila się, aż uczucie duszenia się wydaje się nieuchronne; jakby chory miał umrzeć z braku powietrza.

Chory jest zmuszony wyjść na zimne powietrze, aby doznać ulgi. Choć ciepłe pomieszczenie nasila duszność w dolegliwościach astmatycznych, ogólny stan chorego pogarsza zimno.

Ogólne dolegliwości i bóle głowy nasilają się od zimna.

Kości: Wspólnym rysem przewijającym się przez obraz tego leku jest ból kości. Kości bolą, jakby miały pęknąć. Zęby bolą gwałtownie przy każdej zmianie pogody albo zmianie temperatury w jamie ustnej. Bolą szczęki lub korzenie zębów.

Wybitną cechą jest wypadanie włosów; paznokcie palców żółkną, dziąsła cofają się od zębów i krwawią, a zęby stają się luźne — wszystko to odpowiada konstytucji szkorbutowej.

Histeria: Lek ten ma w swoim obrazie histerię i nie dziwi, że nerwowe kobiety noszą na łańcuszku buteleczkę amoniaku.

Wiele kobiet tak czyni, ponieważ gdy tylko znajdą się w ciasnym, zamkniętym miejscu, mdleją i muszą użyć soli trzeźwiącej.

Jeżeli stan ten występuje u kobiety w łagodnym stopniu, nie jest histeryczny; należy do wrażliwej natury kobiet. Jeżeli jednak osiąga bardziej wyraźne nasilenie, ma charakter histeryczny.

Histerycznemu omdleniu zapobiegnie użycie soli trzeźwiącej. Amm. carb. pobudzi czynność serca i przyniesie ulgę.

Depresja: Obraz leku jest pełen obniżenia nastroju. Kobieta dużo płacze, ma napady omdlenia, lęk, niepokój i wyczerpanie wskutek ruchu. Jest nadmiernie wrażliwa na to, co słyszy z ust innych ludzi.

Dolegliwości powstają od słuchania cudzych rozmów. Zarówno objawy psychiczne, jak i fizyczne nasilają się podczas wilgotnej pogody; chora jest wrażliwa na zimną, surową i mokrą aurę.

Dolegliwości dnawe, nerwowe, wyczerpanie sił, dolegliwości sercowe, duszność, bóle głowy itd. pojawiają się podczas surowej pogody.

Ból głowy: Zastoinowy ból głowy pojawia się podczas wilgotnej pogody i wskutek zmian pogody. Wrażenie, jakby mózg miał wysączyć się przez czoło i oczy.

„Pulsowanie i bicie w czole, jakby miało pęknąć”.

Ból głowy nasila się od stąpania, zwłaszcza bóle głowy występujące podczas miesiączki.

Ból głowy gorszy rano. Przy takich bólach głowy, z opisanymi przeze mnie objawami, lek ten wykazuje działanie odtruwające wobec Lachesis , ponieważ Lachesis wywołuje cały ten stan wyczerpania sił.

W dawnych podręcznikach można zauważyć określenie: „ Niezgodny z Lachesis”.

Oznacza ono, że kiedy Lachesis podano w wysokiej potencji i zadziałało leczniczo, Ammonium carb. prawdopodobnie nie zadziała po nim leczniczo, a czasami może zaburzyć przypadek, zagmatwać go i pomieszać objawy.

Kiedy jednak Lach . podano w zbyt niskiej potencji, a chorego zatruto surową substancją leczniczą, wówczas omawiany lek staje się antidotum, stosowanym w wysokiej potencji ze względu na podobieństwo działania.

Usunie wiele objawów zatrucia występujących w takim przypadku. Jeśli przyjrzycie się wyglądowi ludzi ukąszonych przez węże, a następnie zbadacie patogenezę tego leku, dostrzeżecie między nimi wielkie podobieństwo.

Powszechnie wiadomo, że lek ten wielokrotnie stosowano po ukąszeniach węży. Najwyraźniej nie uratował wszystkich ukąszonych, musiał jednak przynosić pewne skutki w tych przypadkach, inaczej nie zdobyłby tak wielkiej sławy.

Nie należy podawać go jako antidotum per se, lecz wtedy, gdy jest wskazany w zatruciu krwi oraz po ukąszeniach i pogryzieniach przez zwierzęta, ze stanem zymotycznym i skłonnością do krwawienia czarną, płynną krwią, jak u Elaps.

W całym obrazie jadów wężowych przewija się skłonność do krwawienia czarną krwią, która nie krzepnie.

Oczy

Lek ma wiele objawów ocznych.

Iskry przed oczami w związku z bólami głowy; podwójne widzenie; niechęć do światła.

„Po szyciu przed oczami unosi się duża czarna plama”.

Kiedy objawy te występowały w opisanym przeze mnie stanie konstytucyjnym, lek wyleczył zaćmę; wyleczył chorego, a w końcu soczewka odzyskała przejrzystość.

Pieczenie oczu, szczypanie oczu, oczy przekrwione.

Lek zaburza słuch, powodując niedosłuch i wypływ drażniącego płynu z uszu.

Nos

Mamy tu opisany już szkorbutowy, nieżytowy stan nosa.

Wydzielina z nosa jest drażniąca.

„Silny ból, jakby mózg wypychał się na zewnątrz tuż ponad nosem”.

„Krwawienie z nosa podczas porannego mycia twarzy lub rąk”.

Lek ma wiele dolegliwości związanych z myciem i kąpielą, a wybitną cechą jest pokrywanie się skóry po kąpieli czerwonymi, plamistymi wykwitami.

Kąpiel wywołuje gwałtowne napływy krwi w różnych miejscach całego ciała, a także krwawienie z nosa. Kołatanie serca nasila się wskutek kąpieli.

W gardle widzimy obraz przypominający złośliwą płonicę, błonicę i inne stany zymotyczne: gardło jest purpurowe, obrzęknięte, owrzodziałe, krwawiące i zgorzelinowe; towarzyszy temu wielkie wyczerpanie, z powiększeniem migdałków i gruczołów.

Gruczoły w okolicy gardła i na szyi są powiększone i wyczuwalne jako guzki. W błonicy, kiedy nos jest zatkany, dziecko zrywa się ze snu, łapiąc powietrze. Ponownie dostrzegamy tu związek leku z Lachesis i lekami z jadów wężowych: wkrótce po zaśnięciu chory budzi się z uczuciem duszenia się; w błonicy i dolegliwościach klatki piersiowej z wielkim wyczerpaniem sił stan chorego pogarsza się po śnie.

Miesiączka

Miesiączka zbyt wczesna.

„Krew miesiączkowa jest czarniawa, często ze skrzepami”.

Upławy są drażniące.

„Gwałtowny, rozdzierający ból brzucha i pochwy”.

„Podrażnienie łechtaczki”.

Obrzęk narządów płciowych. Powiem teraz o czymś, czego tutaj nie wymieniono, lecz co jest ważne: o uczuciu bolesności wszystkich narządów miednicy mniejszej; chwilami wydaje się kobiecie, jakby wszystkie jej wewnętrzne części były odarte i stanowiły żywą ranę.

Jest to uczucie bolesności; okolica nie zawsze jest bolesna przy dotyku. To wrażenie głęboko położonej bolesności odczuwa się szczególnie podczas miesiączki.

Przez cały okres miesiączki występują bolesność i uczucie żywej rany.

„Miesiączka przedwczesna, obfita, czarniawa, często ze skrzepami, poprzedzona kurczowymi bólami i kolką”.

Klatka piersiowa

Obraz leku jest pełen objawów nieżytowych i kaszlu, z obfitym rzężeniem śluzu w klatce piersiowej i drogach oddechowych.

Ucisk utrudniający oddychanie, duszność nieżytowa. Lek ten jest szczególnie wskazany, gdy objawy się zgadzają, w przekrwieniu opadowym płuc, przy wypełnieniu dróg oddechowych śluzem, który trudno odkrztusić; występują wtedy silne rzężenia w klatce piersiowej i wielka słabość.

Jest dobrym środkiem paliatywnym w końcowych stadiach gruźlicy. Dawka Ammonium carb. jest wskazana, gdy występują wielkie zimno, wyczerpanie sił i osłabienie w klatce piersiowej.

Nie różni się to bardzo od uczucia osłabienia w klatce piersiowej charakterystycznego dla Stannum . Chory ledwie może głośno zakaszleć, a z powodu słabości nie jest w stanie odkrztusić śluzu, jak u Ant. tart ., Krótki kaszel astmatyczny.

Dolegliwości tego leku pojawiają się zwłaszcza o trzeciej nad ranem. O tej godzinie pojawia się kaszel. U osób starszych cierpiących na nieżyt klatki piersiowej o trzeciej nad ranem następuje pogorszenie, z kołataniem serca i wyczerpaniem sił; budzą się wtedy z zimnym potem i dusznością.

Tętno prawie niewyczuwalne; osłabienie serca. Twarz blada i zimna.

„ Wielkie znużenie.” Osłabiona reaktywność w przebiegu albo pod koniec ciężkich chorób zymotycznych: duru brzusznego, błonicy, płonicy, róży itd.

W chorobach, które powinny dojść do przesilenia, jeżeli mimo dość trafnie dobranych leków chory popada w stan wielkiego wyczerpania, mamy przykład sytuacji, w której lek ten rywalizuje z Arsenicum w obrazie wyczerpania nerwowego.

W literaturze starej szkoły spotykacie określenie „ niewydolność serca ”. Pisze się tam, że chory radził sobie bardzo dobrze, lecz ostatecznie zmarł wskutek niewydolności serca.

W bardzo wielu przypadkach podanie Ammonium carb. we właściwym czasie uratowałoby życie.

„Niechęć do chodzenia na świeżym powietrzu”.

„Dzieci nie lubią się myć”.

Ciepło łóżka łagodzi bóle reumatyczne i dreszcze.

„W ciepłym pomieszczeniu ból głowy się zmniejsza”.

„Po myciu nawrót objawów: krwawienie z nosa, sine ręce, obrzęknięte żyły”.

„Gorzej na zimnym powietrzu”.

Skóra

Przechodzimy teraz do wyglądu skóry:

„Ciało czerwone, jakby pokryte wysypką płoniczą”.

„Gnilne, płaskie owrzodzenia z ostrym, szczypiącym odczuciem”.

„Złośliwa płonica z sennością i zrywaniem się ze snu”.

„Róża u osób starszych, kiedy rozwijają się objawy mózgowe”.

Ilekroć podczas leczenia ciężkiej postaci choroby na powierzchni skóry pojawia się wykwit, taki jak karbunkuł lub róża, a nie przynosi choremu ulgi, powstaje niebezpieczeństwo.

Trzeba szybko znaleźć lek. Kiedy u chorego rozwijają się ciężkie dolegliwości wewnętrzne, nierzadko pojawiają się niezdrowo wyglądające czyraki, karbunkuły albo plamy róży.

Sytuacja jest zawsze poważna, gdy po tych zmianach nie następuje natychmiastowa ulga dla chorego.

Wskazuje to na zgubny stan, który pozostawał uwięziony, lecz nie może być dłużej powstrzymywany, a gwałtowność tego procesu doprowadzi do zniszczenia.

Jest to jeden z leków, których można poszukiwać, aby zahamować postęp takich stanów.

Oczywiście należy podać ten lek, który odpowiada całokształtowi objawów.