Amerykańska biała ciemiężyca. Szkarłatka indiańska. N. O. Melanthaceæ (z Liliaceæ). Nalewka ze świeżego korzenia zebranego jesienią. [Burt przeprowadził próbę lekową z płynnym wyciągiem Squibba i twierdzi, że żadnego innego preparatu nie uznał za zadowalający.]

Zastosowanie kliniczne

Ślepota / Brak miesiączki / Udar mózgu / Astma / Haluksy / Kątnica, zapalenie / Odmroziny / Pląsawica / Przekrwienie / Drgawki / Podwójne widzenie / Zapalenie przepony / Bolesne miesiączkowanie / Róża / Ból głowy, nerwowy; z nudnościami / Serce, schorzenia / Czkawka / Hiperpyreksja / Grypa / Gorączka malaryczna / Odra / Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych / Miesiączka, zahamowana / Ból mięśni / Przełyk, skurcz / Zapalenie jądra / Zapalenie płuc / Ból odbytnicy / Drgawki połogowe / Mania połogowa / Sen z marzeniami sennymi / Kręgosłup, przekrwienie / Śledziona, przekrwiona / Udar słoneczny / Dur brzuszny / Macica, przekrwienie

Charakterystyka

Verat. v. jest amerykańską białą ciemiężycą. Rosnące obok siebie Verat. a. i Verat. v. są niemal nie do odróżnienia, gdy nie kwitną. Millspaugh twierdzi jednak, że choć w drobniejszych cechach Ver. v. bardzo przypomina Ver. alb., wyglądem ogólnym wyraźnie się od niego różni: ma znacznie bardziej spiczaste liście oraz luźniejsze i bardziej rozgałęzione wiechy; grona Ver. a. są bardziej zwarte i jako całość cylindryczne, natomiast grona Ver. v. — rozproszone, rozgałęzione i nieregularne. Ver. a. bujnie rośnie na górskich łąkach, Ver. v. zaś na bagnach, podmokłych łąkach i nad górskimi strumieniami, od Kanady po Karoliny. Cooper zwrócił uwagę (H. W., xxxvi. 153) na zamieszanie wynikające z tego, że rośliny z rodzaju Veratrum również nazywa się ciemiernikami. Ver. v. to „American White Hellebore”, a nie „Green Hellebore” (którym jest Helleborus viridis). Wskutek tego pomieszania przypadkową próbę lekową tej ostatniej rośliny (G. C. Edwards, Nr 11 w Allen) włączono do patogenezy Ver. v. Rośliny te należą do różnych rzędów, choć trzeba przyznać, że ich działanie jest bardzo podobne. Korzeń Ver. v. zawiera Veratrin oraz inne alkaloidy występujące w korzeniu Ver. a., lecz w odmiennych proporcjach. To przede wszystkim Hale przyczynił się do wprowadzenia Ver. v. do homeopatii, stosując ten lek w gorączkach, a szczególnie w zapaleniu płuc. Burt przeprowadził heroiczną próbę lekową płynnego wyciągu; jego mała córka (w wieku dwudziestu jeden miesięcy) omal nie zmarła po zażyciu kilku kropli nalewki z fiolki. Po dwóch minutach zaczęła wymiotować. Jako odtrutki podano kawę i Camphor. Po pięciu minutach szczęki były sztywne; źrenice szeroko rozszerzone; twarz sina; dłonie i stopy zimne; na nadgarstku nie wyczuwano tętna. Brzuch i plecy nacierano Camphor, po czym wystąpiły skurcze z gwałtownymi wrzaskami. Skurcze te często się powtarzały, a gorąca kąpiel najskuteczniej rozluźniała mięśnie. Wymioty ciągliwym śluzem utrzymywały się przez trzy godziny. Tętno niewyczuwalne; dłonie i stopy pomarszczone. Po trzech i pół godzinach zasnęła spokojnie i głęboko, a następnego ranka czuła się dobrze, tylko była nieco osłabiona. Burt przywołuje własny objaw: „stałe, tępe, uporczywe bóle tylnej części szyi i barków”, i wnioskuje, że Ver. v. działa na szyjną część rdzenia kręgowego oraz podstawę mózgu. Uważa również, że działa na nerw błędny i poraża aparat krążenia. Wielkim objawem kluczowym Ver. v. jest przekrwienie i właśnie w ustępowaniu stanów zastoinowych lek ten odnosił największe sukcesy. Podobieństwo obrazu jest przybliżone i stosowano głównie niskie potencje. D. McLellan opowiedział mi o swoim przypadku. Wezwano go w środku nocy do starszej pani, którą zastał siedzącą w łóżku, z trudem chwytającą oddech i siną. Doszło do gwałtownego przekrwienia płuc. Napad wystąpił nagle. Ver. v. szybko wybawił chorą ze stanu bezpośredniego zagrożenia. Współwystępowanie objawów zastoinowych, a także nudności i wymiotów, stanowi jedno z głównych wskazań do Ver. v. w bardzo różnorodnych przypadkach. Odczucia pełności („Głowa wydaje się pełna i ciężka”; „napływ krwi do głowy”; „twarz zaczerwieniona”; „brzęczenie w uszach”; „klatka piersiowa ściśnięta”; albo „uciskana jakby wielkim ciężarem”) wskazują na skłonność do przekrwienia. Miejsca najsilniej przekrwione przez Ver. v. to: podstawa mózgu; klatka piersiowa; kręgosłup; żołądek. Zwolnienie czynności serca jest jednym z głównych skutków prób lekowych (wynika z działania na mięsień sercowy i zwoje sercowe; Dig. działa na nerw błędny); Ver. v. stosowano też do „zbijania” gorączki, tak samo jak Acon. Nash zwraca uwagę, że wiąże się to z pewnym ryzykiem. Gdy po raz pierwszy wprowadzono Ver. v., stosował go szeroko i z powodzeniem w wielu przypadkach; lecz w jednym przypadku, którego przebieg wydawał się pomyślny, chory zmarł nagle. Nash przypisuje to Ver. v. W pląsawicy Ver. v. odnosił wiele sukcesów: „drgania podczas snu” były cechą charakterystyczną niektórych przypadków. „Stałe szarpanie lub kiwanie głową” oraz „szarpnięcia i drżenie, grożące drgawkami” to inne główne objawy. W drgawkach połogowych Ver. v. był skuteczny tylko wtedy, gdy podawano dawki wywołujące nudności. W reumatyzmie mięśniowym i stawowym stosowano go zarówno miejscowo, jak i wewnętrznie; w pląsawicy zaś użycie na kręgosłup nalewki rozcieńczonej spirytusem okazało się pożytecznym leczeniem wspomagającym. Do innych wskazań dla Ver. v. należą: „Bardzo silne bóle towarzyszące zapaleniu”. „Głowa pełna, tętnice pulsują, nadwrażliwość na dźwięki, podwójne lub częściowe widzenie”. Nagłość: nagłe omdlenie; krańcowe osłabienie; nudności. Objawem kluczowym jest: czerwone pasmo pośrodku języka. Ver. v. wywiera wyraźne działanie na przełyk; powoduje rodzaj ruchu przeżuwania lub odwróconej perystaltyki. Wśród skutków Ver. v. wyraźnie zaznacza się drętwienie. Potencją 30. wyleczyłem 56-letniego mężczyznę z następujących objawów: zamglone widzenie, jakby przed oczami znajdowały się łuski; drętwienie; ból głowy, jakby otaczała ją ciasna opaska; napływ krwi do głowy; bezsenność. Szczególne odczucia: Uczucie splątania w głowie, jakby głowa miała pęknąć. Jakby części ciała polano wrzącą wodą. Język jakby oparzony. Jakby kula wznosiła się do przełyku. Jakby żołądek był mocno przyciągnięty do kręgosłupa. Jakby ciężar spoczywał na klatce piersiowej. Jakby kostki były zniekształcone. Jakby w kończynach przechodziły wstrząsy galwaniczne. Jakby na rękach i nogach znajdowała się wilgotna odzież. Ver. v. jest odpowiedni dla osób pełnokrwistych, o budowie plethorycznej. Śnienie o wodzie jest cechą charakterystyczną, którą potwierdziłem. Objawy: > Od rozcierania. > Od ucisku (ból głowy). Ruch <. Nagły ruch = omdlewanie i ślepota. Podnoszenie się <. Chodzenie <; = ślepota. Leżenie < (ból głowy, oddychanie itd.); > omdlewanie i ślepotę. Zamykanie oczu i oparcie głowy > zawroty głowy. < Przy przechodzeniu z ciepła do zimna. < Po narażeniu na czynniki atmosferyczne. Najmniejsza ilość pokarmu wywołuje wymioty. < Rano po przebudzeniu; także wieczorem.

Zależności

Odtrutki: Gorąca kawa. Odtrutka na strychninę. Porównać: Drgawki połogowe, Gels. (Gels. ma tępy, senny stan umysłu); Ver. v. — stan apoplektyczny między napadami, twarz czerwona, oczy przekrwione, gwałtowne drgawkowe szarpnięcia. Przekrwienia, Fer. ph., Bell. Plethora, Aco. Pląsawica, Hyo. Zapalenie płuc z nawałem krwi, Sang. (u Ver v. wyraźniejsze napięcie tętnicze). Oparzony język, Sang. Tężec, Nux, Hyperic. Gorączka reumatyczna, Bry., Sal. ac. Udar słoneczny; podwójne lub częściowe widzenie, Glon., Gels. Wolne, nieregularne, przepuszczające tętno, Dig., Tab. Tępy, uporczywy ból pęcherzyka żółciowego, Bap. Gorąco w sercu, Lachn., Rhod., Kalm. Niezręczność ruchowa, Bov. Jakby wilgotna odzież znajdowała się na nogach, Calc. (u Ver. v. także na rękach). Kiwanie głową, Lyc., Stram. Osłabienie mięśni szyi, Ant. t., Ver. a.

Przyczyny

Słońce. Zahamowana miesiączka. Zahamowane odchody połogowe.

1. Umysł

Osłupienie; przekrwienie. Splątanie umysłowe, utrata pamięci. Przemijające majaczenie. Kłótliwy i majaczący, uderza i kopie prawą ręką i stopą (chwilami ruchy te wydawały się mimowolne); stan ten przechodził w radosne i komiczne majaczenie. Depresja i krańcowe osłabienie. Wielki lęk przed śmiercią. Gdy nie wymiotował, leżał w stuporze. Mania połogowa: milcząca, podejrzliwa; obawia się otrucia. Gadatliwość z wyolbrzymieniem idei.

2. Głowa

Zawroty głowy: z nudnościami i nagłym krańcowym osłabieniem; z wymiotami natychmiast po podniesieniu się; ze światłowstrętem, > przy zamykaniu oczu i oparciu głowy. Udar słoneczny z krańcowym osłabieniem, pobudzeniem gorączkowym i przyspieszonym tętnem. Ból głowy z zawrotami, zamglonym widzeniem i rozszerzonymi naczyniami. Głowa wydaje się pełna i ciężka. Pełność w głowie, pulsowanie, tępy, uporczywy ból, brzęczenie w uszach, podwójne lub częściowe widzenie. Stały tępy ból głowy w okolicy czołowej, z bólami neuralgicznymi w prawej skroni, blisko oka. Napływ krwi do głowy. Ból głowy, jakby była ciasno związana. „Jeden z głównych leków na ból głowy” (Cooper). [Cooper przekazał mi następujące wyleczone przypadki: Ból głowy z nudnościami; oczy bolą i pieką, straszny ból głowy oraz ból dolnej części pleców rano po przebudzeniu, wiercenie w barkach. Ból głowy zwykle przed miesiączką, z wielką nadwrażliwością nerwów; musi przebywać w ciemnym pokoju; ból < za powiekami; nie znosi dźwięków. Ból głowy z nudnościami trwający od dzieciństwa, często na początku lub pod koniec miesiączki, z silną depresją, trwający dwa dni. Ból głowy u 23-letniej dziewczyny, trwający od dwóch lat; po wstaniu rano ma bardzo silne zawroty głowy i słabość w kolanach, pada zemdlona na ulicy; zawroty, nudności i bóle całej głowy, < na szczycie głowy, za uszami i w potylicy; nie znosi rozmawiania ani hałasu. Bolesny obrzęk boków szyi; także głowa wydaje się obrzęknięta, z uczuciem duszenia, kichaniem i dreszczami schodzącymi w dół pleców (Ver. v. wyleczył po niepowodzeniu Apis). Ból głowy z nudnościami, wymioty, < od zmęczenia.]. Po przebudzeniu z krótkiego snu nieopisane odczucie wznosi się od czoła ku ciemieniu i zdaje się obejmować szczyt głowy oraz potylicę. Tępy potyliczny ból głowy. Stałe szarpanie lub kiwanie głową. Udar mózgu z przekrwienia. Zapalenie opon u podstawy mózgu. Podrażnienie mózgu; zagrożenie wodogłowiem. Róża prawej strony głowy i twarzy, z obrzękiem. Ropowicza róża skóry głowy.

3. Oczy

Pełne, uciskowe, ciężkie odczucie w oczach. Silny, strzelający ból lewego oka, nagle ustępujący. Pobolewanie: w górnej części prawego oczodołu; bezpośrednio nad prawym okiem. Pełność wokół powiek jak po płaczu. Powieki ciężkie i senne. Obfite łzawienie. Widzenie: zamglone (jakby łuski znajdowały się przed oczami); niestabilne; podwójne; zamglone z omdlewaniem przy podnoszeniu się. Zielone kręgi wokół płomienia gazowego. Ogromne zielone kręgi wokół świecy, które wraz z nadejściem zawrotów głowy i zamknięciem oczu zmieniały się w czerwone. Nagła ślepota w górnej połowie pola widzenia. Nie może chodzić; jeśli próbuje, ogarnia go silne omdlenie i całkowita ślepota; musi pozostawać w pozycji poziomej, godz. 14.20. Światłowstręt i zawroty głowy > przy zamykaniu oczu i oparciu głowy, rano.

4. Uszy

Pełność i pulsowanie w uszach (zwłaszcza w lewym). Stosowany miejscowo łagodzi ból ucha (R. T. C.). Ból ucha z bezsennością i niepokojem, czasami opuszczający lewe ucho i wznoszący się ku szczytowi głowy, przez co bolą gałki oczne i tylna część głowy; dreszcze schodzące w dół pleców oraz elektryczne drgania palców obu rąk, obejmujące również język; wysoka temperatura i tętno (wielka ulga. R. T. C.). Niedosłuch wywołany szybkim ruchem, z omdlewaniem. Dzwonienie; brzęczenie z nadwrażliwością na hałas.

5. Nos

Nos zapadnięty i siny. Nieżyt i kichanie. Obfite wydzielanie śluzu z nosa. Świąd najpierw prawego, potem lewego skrzydełka nosa.

6. Twarz

Twarz: bardzo blada; o trupim wyglądzie; sina; hipokratesowa; zaczerwieniona. Kłucie w prawej kości jarzmowej. Bóle w prawym kącie żuchwy. Szczękościsk. Drgawkowe skurcze mięśni twarzy. Usta ściągnięte ku dołowi w jednym kąciku. Wargi suche, a śluz w jamie ustnej gęsty. (Ropowicza róża twarzy i głowy.)

8. Jama ustna

Język: biały jakby wybielony (nie obłożony); biały pośrodku, z czerwonymi brzegami i końcem; truskawkowy; czerwony pośrodku, z żółtymi brzegami, sprawia wrażenie oparzonego; czerwone pasmo pośrodku; skłonny do wysychania. Gryzące uczucie pieczenia w jamie ustnej. Słaby zapach chloroformu lub eteru w ustach. Znacznie zwiększone wydzielanie śliny oraz śluzu z żołądka i nosa. Smak: mdły; jak woda wapienna; gorzkawy i osobliwy, przypominający zapach nasienia. Utrata mowy.

9. Gardło

Suchość i gorąco w gardle, z silną czkawką. Pieczenie w cieśni gardzieli i przełyku, ze stałą skłonnością do przełykania. Drętwienie cieśni gardzieli. Stałe, gwałtowne skurcze przełyku, z wznoszeniem się krwistego, pienistego śluzu lub bez niego; z gwałtowną czkawką. Uczucie kuli przesuwającej się w przełyku aż do górnego końca mostka.

11. Żołądek

Wilczy apetyt; po przebudzeniu. Bardzo silne pragnienie; pije mało, co na krótko >. Czkawka: stała; niezwykle bolesna i gwałtowna. Odbijania: częste, powietrzem; gryzące, kwaśne podchodzenie treści. Nudności i zawroty głowy, po których następuje gorąco powierzchni ciała. (Nieustanne nudności i uczucie mdłości z odrazą do pokarmu u chorego na zapalenie oskrzeli. R. T. C.). Zawartość żołądka zostaje wyrzucona z bulgoczącym ruchem, bez nudności. Uczucie, jakby żołądek powoli zaciskał się na swej zawartości i wtłaczał ją do przełyku, wywołując wrażenie kuli wznoszącej się do górnego końca mostka. Odruchy wymiotne z rozdzierającym bólem. Najmniejsza ilość pokarmu = gwałtowne wymioty. Wymioty: obfite, gęstym, szklistym śluzem; pokarmem; żółcią; z zapaścią i zimnym potem. Skręcająco-rwący ból żołądka < od najmniejszego ruchu. Jakby fale wznosiły się z żołądka ku klatce piersiowej, po przebudzeniu. Bóle żołądka, ostre; przelotne. Wielka podrażliwość żołądka. (Zablokowana śledziona. R. T. C.)

12. Brzuch

Tępy, ciężki, uporczywy ból w okolicy pęcherzyka żółciowego oraz w okolicy pępkowej. Ból neuralgiczny od prawej strony pępka do pachwiny. W okolicy pępkowej: silne tnące, uporczywe bóle z burczeniem; tępy, uporczywy ból; dolegliwości. Zapalenie otrzewnej, gdy tętno jest twarde i pełne (A. C. Clifton). Ból i bolesność w poprzek brzucha, tuż nad miednicą. Ból jelit promieniował do moszny; ból moszny ustąpił jako ostatni.

13. Stolec i odbyt

Pełzanie w odbycie. Parcie na stolec i biegunka, obfity i cuchnący stolec, z pieczeniem odbytu oraz bladą twarzą; parcie i pieczenie przed oddaniem stolca i aż do jego rozpoczęcia, nie podczas ani po wypróżnieniu; > po stolcu. Nagłe, nadmierne parcie na stolec. Stolce: obfite, jasne, rano; papkowate, z parciem i pieczeniem; krwiste (czarne w durze brzusznym); ciastowate, ciągliwe, trudne do wydalenia; na przemian miękkie i twarde co dwie godziny.

14. Narządy moczowe

Pieczenie w cewce moczowej podczas oddawania moczu. Mocz: skąpy; bardzo przejrzysty; mętny, z czerwonawym osadem i kożuchem na powierzchni. Krwotok w przebiegu fungus hæmatodes vesicæ.

15. Męskie narządy płciowe

Bóle obu jąder, < lewego, rano; czasami strzelają ku górze, do brzucha. Silny ból lewego jądra przez cały okres próby lekowej.

16. Żeńskie narządy płciowe

(Przekrwienie narządów miednicy, tkliwość macicy; gorączka; gorąco; niepokój; kołatanie serca; znieczulenie miejscowe lub ogólne. Kolka miesiączkowa lub bolesne miesiączkowanie; nasilone nudności i wymioty; plethora; przekrwienie mózgu. Błoniaste bolesne miesiączkowanie, bolesność jak od czyraka w okolicy macicy. Zahamowana miesiączka z przekrwieniem mózgu; plethora. Brak miesiączki wskutek narażenia na czynniki atmosferyczne; dreszcz, całkowite zahamowanie wydzieliny, ciężki, uciskowy, uporczywy ból w okolicy macicy; bardzo silny ból głowy z gorącem i pulsowaniem tętnic; błądzenie myśli, łkanie; skłonność do skurczów histerycznych. Wymioty podczas ciąży. Sztywne ujście macicy. Drgawki połogowe z pobudzeniem tętniczym; zimny, lepki pot. Gorączka połogowa, nagłe zahamowanie wydzielania mleka i odchodów połogowych; tętno szybkie, słabe albo twarde i uderzające. Zatrzymane łożysko po poronieniu. Zapalenie sutka z wielkim pobudzeniem tętniczym i nerwowym.)

17. Narządy oddechowe

Wieczorem łaskoczący, skurczowy kaszel, pochodzący z miejsca tuż nad mostkiem. Oddychanie: utrudnione; z nudnościami; wolne między napadami wymiotów; drgawkowe, niemal aż do uduszenia. Ucisk oddychania przy próbie chodzenia, nieregularne wypróżnienia, bezsenność; pełność i ciężkość w okolicy śledziony, przebyta we wczesnym okresie życia zimnica; po Ver. v. wystąpiła obfita biegunka, przynosząc wielką ulgę (R. T. C.). (Błoniczy krup, po Acon.). Kaszel: krótki; suchy; pokasłujący; wilgotny, rzężący; < przy przechodzeniu z ciepła do zimna.

18. Klatka piersiowa

Ściśnięcie klatki piersiowej; gdy ustają wymioty. Ucisk w klatce piersiowej jak przy silnym przeziębieniu. (Ucisk w klatce piersiowej z flegmistymi nudnościami u 83-letniej kobiety. R. T. C.). Uczucie przemieszczenia w klatce piersiowej podczas chodzenia. Pulsowanie po prawej stronie klatki piersiowej. Bóle wokół lewej brodawki sutkowej. (Przekrwienie klatki piersiowej z przyspieszonym oddychaniem, nudnościami i wymiotami; tępe pieczenie w okolicy serca. Zapalenie płuc i opłucnej: tętno twarde, silne, szybkie albo wolne i przepuszczające; płuca przepełnione krwią; uczucie omdlewania w żołądku; wysoka gorączka, twarz zaczerwieniona.). (Dawne przekrwienie płuc z nałożonym ostrym zapaleniem opłucnej. R. T. C.)

19. Serce

Kłujące bóle w okolicy serca z bólem głowy. Stałe piekące dolegliwości w okolicy serca. Pieczenie pod mostkiem. Tępy, gorący, uporczywy ból w okolicy serca, godz. 15. Bóle neuralgiczne serca. Zwolniona czynność serca. Kołatanie serca i duszność. Gwałtowne kołatanie serca i uczucie omdlewania (agg. R. T. C.). Omdlewanie i dolegliwości żółciowe; przy podnoszeniu się z pozycji leżącej; wskutek nagłego ruchu; podczas spokojnego leżenia. Tętno: wolne, miękkie i słabe; nieregularne, przepuszczające; nagle przyspiesza, po czym stopniowo zwalnia poniżej normy.

20. Szyja i plecy

Pobolewanie szyi i barku, niemal nie może utrzymać głowy uniesionej. Mięśnie pleców przykurczone, odciągają głowę ku tyłowi. Ból po prawej i lewej stronie szyi. Pulsowanie i pełzanie po lewej stronie pleców. Ból po prawej stronie kości krzyżowej, w miejscu jej połączenia z miednicą.

21. Kończyny

Reumatyzm, zwłaszcza lewego barku, biodra i kolana; wysoka gorączka, skąpy czerwony mocz. Niezręczność ruchowa. Utrata siły mięśni brzuchatych łydek i mięśni przedramion. Lekkie ciągnięcie w prawym łokciu i łydkach. Pulsowanie w lewej kości promieniowej i prawej kości udowej. Uczucie jakby wstrząsów galwanicznych w kończynach.

22. Kończyny górne

Pobolewanie: na szczycie lewego barku, powyżej grzebienia łopatki; w rękach i szyi. Dreszczowe drżenie kolejno lewego i prawego barku. Ból: w nadkłykciu bocznym prawej kości ramiennej; w prawym łokciu; w prawej i lewej kości łokciowej; w palcach i kciuku.

23. Kończyny dolne

Całkowita utrata zdolności poruszania się przez kilka godzin. Bóle każdego z krętarzy większych podczas leżenia na nim. Silny ból stawów biodrowych i okolic kłykci. Kurcze nóg. Uczucie kurczu mięśni brzuchatych łydek z niemożnością ich napięcia. Ciągnięcie w prawej łydce podczas chodzenia. Przeszywający ból prawego biodra. Stawy obrzęknięte, bardzo tkliwe, wysoka gorączka. (Kolano tkliwe i obrzęknięte po skręceniu.). Prawa kostka wydaje się zwichnięta, ledwie może chodzić; później lewa.

24. Objawy ogólne

Bladość z omdleniem. Drżenie. Skurcz z gwałtownymi wrzaskami; opistotonus; twarz ciemnosina; oddech zatrzymany; trwa dwie minuty i powraca po kilkuminutowej przerwie. (Napady padaczkowe u dziecka, ciężki przypadek. R. T. C.). Napad nerwowy z trzęsieniem, drżeniem i uczuciem zimna (agg. R. T. C.). Drętwienie. Odzież drażni, jakby źle leżała. Drgawki. Pląsawica, ruchy utrzymują się podczas snu. Często wskazany w krwotoku z różnych narządów (R. T. C.). Bóle grypowe; bóle głowy, bóle żołądka, bóle łydek (R. T. C.).

25. Skóra

Świąd w wielu miejscach. (Rumień. Róża. Zastoinowy okres osutki.). Stosowany miejscowo łagodzi ból w róży (R. T. C.). (Odra z intensywnym zapaleniem spojówek i wysoką gorączką. R. T. C.)

26. Sen

Bardzo senny. Śpiączka; sina twarz; skurcze. Niespokojny i bezsenny. Sny: straszne; o przebywaniu na wodzie; o tonących ludziach; o wodzie, łowieniu ryb itd.; żywe, w których jego zamiary były nieustannie udaremniane, co go drażniło.

27. Gorączka

Dreszcze; ciało zimne, lecz skóra wilgotna. Zimne dreszcze, głowa i stopy zimne oraz zdrętwiałe; uczucie pełzło w górę rąk i nóg, jakby były owinięte wilgotną odzieżą. Po gorącu występowały zawroty głowy i nudności; po gorącu następowało lodowate zimno. Stan gorączkowy; depresja psychiczna i osłabienie fizyczne, osłabienie, bóle barku i całego ciała jak przy grypie, z kłującą, drażniącą wysypką na czole, twarzy i klatce piersiowej (agg. R. T. C.). Obfite pocenie i poczucie zupełnego wyczerpania. Oblany zimnym potem. Zimny, lepki pot na czole. (Gorączka z podrażnienia, z przekrwieniem mózgu. Gorączka paciorkowcowa; szybkie i gwałtowne wahania temperatury. Gorączki jednodniowe z nudnościami i odruchami wymiotnymi. Gorączka mózgowo-rdzeniowa. Dur brzuszny. Żółta febra.). (Dur brzuszny, czwarty tydzień, język jak surowy befsztyk; nudności, chory nie może utrzymać żadnego pokarmu, wielkie krańcowe osłabienie i uczucie zapadania w nadbrzuszu. R. T. C.)

Veratrum Viride