Kalium bromatum

Βρωμιούχο κάλιο.

Παρασκευή , Λειοτριβήσεις.

Πηγές.

1 , Dr. Hœring, Inaug. Diss., Tubingen, 1838 (Hygea, 8, p. 547), λάμβανε καθημερινά δόσεις του 1 κόκκου, οι οποίες αργότερα αυξήθηκαν· 2 , Dr. Hermerdinger, Inaug. Diss., Tubingen, 1838 (Hygea, 10, 449), έλαβε 1/2 δραχμή σε νερό, νηστικός, και κατόπιν 1 δραχμή σε έξι διαιρεμένες δόσεις, κατά τη διάρκεια μίας ημέρας· 3 , Otto Græf, De Kali bromat., Leipsic, 1840 (A. H. Z., 19, 126), λάμβανε καθημερινές δόσεις διαλύματος, οι οποίες αργότερα αυξήθηκαν και επαναλήφθηκαν· 4 , ο ίδιος, M. M., άνδρας, 22 ετών· 5 , ο ίδιος, R., άνδρας, 26 ετών, επιδράσεις μεγαλύτερων δόσεων· 6 , ο ίδιος, K., 24 ετών· 7 , ο ίδιος, L., 32 ετών· 8 , ο ίδιος, M., 27 ετών· 9 , ο ίδιος, M., 27 ετών (άλλος δοκιμαστής)· 10 , ο ίδιος, S., 25 ετών· 11 , ο ίδιος, B., 28 ετών· 12 , Bowditch, Boston Med. Jour., Oct. 1868, επιδράσεις 30 κόκκων, πείραμα σε φοιτητή ιατρικής· 13 , Rabuteau, Gaz. Hebd., April 24th, 1868, πείραμα στον εαυτό του με 1 γραμμάριο (διαλυμένο σε νερό)· 14 , Laborde, πείραμα στον εαυτό του με 15 γραμμάρια, τα οποία έλαβε δύο φορές, Gaz. Méd. de Paris, 1869, p. 553· 14 a , ο ίδιος, επιδράσεις 6 έως 8 γραμμαρίων, με μία επανάληψη έπειτα από ένα τέταρτο ή μισή ώρα· 15 , Bill, Am. Jour. Med. Sci., N. S., 56, 17, πείραμα σε ένα άτομο (επιδράσεις στα ούρα)· 16 , Amburger, πείραμα στον εαυτό του και σε άλλους ιατρούς με 218 κόκκους καθαρής ουσίας, που ελήφθησαν μεταξύ 2 και 3 P.M., Practitioner, Jan. 1874· 17 , Nicol και Mossop, οφθαλμοσκοπικές παρατηρήσεις στους εαυτούς τους σε οκτώ περιστάσεις μετά από δόσεις 10 κόκκων έως 1 δραχμής, Brit. and For. Med.-Chir. Rev., July, 1872· 18 , Huette, γενικές επιδράσεις δόσεων 10 έως 15 γραμμαρίων, Gaz. Méd. de Paris, June, 1850· 19 , Garrod, γενικές επιδράσεις, Med. Times and Gaz., 1864, p. 276· 20 , Bartholow, γενικές επιδράσεις, Am. Jour. Med. Sci., N. S., 51, 1866, p. 282 (Cincinnati Lancet and Obs.)· 21 , Tilbury Fox, Lancet, 1867, p. 455, γενικές επιδράσεις· 22 , Harneau, δηλητηρίαση επιληπτικής γυναίκας από καθημερινές δόσεις περίπου 16 γραμμαρίων επί ένα έτος, Gaz. Hebd., April, 1868· 23 , Braman, δηλητηρίαση άνδρα με άσθμα από 20 κόκκους, Boston Med. and Surg. Jour., June, 1868· 24 , Cholmeley, επιδράσεις 15 έως 25 κόκκων, τρεις φορές ημερησίως, σε αγόρι ηλικίας 13 ετών, για επιληψία, Brit. Med. Jour., Dec. 1869· 25 , Bazaine, «Βρωμισμός» γενικά, που προκαλούνταν σε περίπου δέκα ημέρες από δόσεις 30 έως 40 κόκκων δύο ή τρεις φορές την ημέρα, Brit. Jour. of Hom., 27, 10· 26 , Brit. Med. Jour., Oct. 1869, λάμβανε 20 κόκκους την ημέρα (σύντομα σταμάτησε το «petit mal») και αύξησε τη δόση σε 70 και 80 κόκκους την ημέρα· 27 , Clarke, επιδράσεις δόσεων 1/2 δραχμής στις 11 A.M. και στις 5 1/2 P.M., Brit. Med. Jour., Oct. 1869· 28 , Williams, επιδράσεις σε επιληπτικούς ασθενείς, όλους σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό παράφρονες, Brit. Jour. of Hom., 22, 684 (Med. Times and Gaz.)· 29 , Hammond, επιδράσεις 30 κόκκων τρεις φορές την ημέρα για τρομώδη παράλυση, Brit. Med. Jour., Jan. 1870 (Quar. Jour. of Psycol. Med., 1869)· 30 , Hammond, άνδρας με έντονες κεφαλαλγίες λάμβανε, από διάλυμα 1 ουγγιάς σε 4 ουγγιές νερού, ένα κουταλάκι του γλυκού τρεις φορές την ημέρα· η κεφαλαλγία υποχώρησε, αλλά τα ακόλουθα ψυχικά συμπτώματα εμφανίζονταν πάντοτε μετά τη λήψη του φαρμάκου· από τη Μονογραφία του Hale για το Kali brom., 1870· 31 , ο ίδιος, μία επιληπτική κυρία λάμβανε 30 κόκκους τρεις φορές την ημέρα, ενώ αργότερα η δόση αυξήθηκε σε 40 κόκκους, ibid.· 32 , ο ίδιος, παρόμοια περίπτωση, ibid.· 33 , ο ίδιος, άνδρας με τρομώδη παράλυση λάμβανε δόσεις 30 κόκκων τρεις φορές την ημέρα, ibid.· 34 , Van Buren, επιδράσεις μεγάλων δόσεων σε γυναίκα με επιληψία, ibid.· 35 , ο ίδιος, παρόμοια περίπτωση, ibid.· 36 , ο ίδιος, παρόμοια περίπτωση, ibid.· 37 , ο ίδιος, μεγάλες δόσεις για τρομώδη παράλυση σε άνδρα· 38 , ο ίδιος, μεγάλες δόσεις για επιληψία σε γυναίκα· 39 , ο ίδιος, άνδρας λάμβανε 20 κόκκους τρεις φορές την ημέρα για αγρυπνία· 40 , ο ίδιος, δόσεις 15 κόκκων για επιληψία σε γυναίκα· 41 , ο ίδιος, επίδραση δόσεων 1 δραχμής στην επιληψία· 42 , ο ίδιος, άνδρας λάμβανε για αγρυπνία 20 κόκκους στις 11 P.M. και στις 3 A.M.· 42 a , ο ίδιος, μία κυρία έλαβε μία ουγγιά μέσα σε διάστημα ενός μηνός· 43 , Dr. Fabret, γενικές επιδράσεις στην επιληψία· 44 , Lisigue, στην ίδια πάθηση· 45 , Wood, έπειτα από αρκετές μέτριες δόσεις οι επιδράσεις εμφανίζονται αιφνίδια, Brit. Med. Jour., Oct. 1871· 46 , ο ίδιος, επίδραση αυξανόμενων δόσεων έως μία δραχμή τρεις φορές την ημέρα στην οξεία μανία· 47 , ο ίδιος, επίδραση 1/2 έως 1 δραχμής τρεις φορές την ημέρα στη γενική παράλυση των παραφρόνων· 48 , Clarke και Amory, γενικές επιδράσεις, Monograph, Boston, 1874· 49 , C. Wesselhœft, επιδράσεις νυχτερινών δόσεων 5 έως 20 κόκκων επί τρεις ημέρες για νευρική κατάπτωση, αϋπνία κ.λπ., N. E. Med. Gaz., 8, p. 514· 50 , Neumann, γενικές επιδράσεις, Wien. Med. Woch., 1873· 51 , Turnbull, επιδράσεις παρατεταμένης χρήσης του φαρμάκου, από τη Μονογραφία του Hale· 52 , Ramskill, γαστρικές επιδράσεις, από τον Hale· 53 , Puche, επιδράσεις τεράστιων δόσεων (360 κόκκων) σε συφιλιδικούς ασθενείς, Hale· 54 , Voisin, «De l'Eruptions de Brom. de Pot.», p. 70, γενικές επιδράσεις· 55 , ο ίδιος, επιδράσεις σε επιληπτικό αγόρι από 1 1/2 έως 5 γραμμάρια ημερησίως επί επτά μήνες· 56 , ο ίδιος, μεγάλες δόσεις σε επιληπτικό αγόρι· 57 , ο ίδιος, σε επιληπτική γυναίκα· 58 , ο ίδιος, παρόμοια περίπτωση· 59 , ο ίδιος, παρόμοια περίπτωση· 60 , ο ίδιος, γενικές επιδράσεις· 61 , Lubben, γυναίκα με μανία λάμβανε 2 1/2 γραμμάρια τρεις φορές ημερησίως, Allg. Zeit. für Psychol., 1874· 62 , ο ίδιος, επιδράσεις σε επιληπτικό ασθενή έπειτα από δέκα ημέρες· 63 , Palm, δηλητηρίαση παιδιών από κρυστάλλους, Med. Corresp. Blatt, 1852.

ΝΟΥΣ

• Συναισθηματική κατάσταση.
• Παραλήρημα, 22.
• Γενικευμένο παραλήρημα, με ψευδαισθήσεις· παραληρητικές ιδέες καταδίωξης και βίας, 54.
• Αναμφισβήτητα παράφρων· είχε την παραληρητική ιδέα ότι ακόλαστες γυναίκες είχαν μπει στο σπίτι της μητέρας του· ότι τον καταδίωκε η αστυνομία· ότι μέλη της οικογένειας απειλούσαν τη ζωή του· ότι είχε χιλιάδες δολάρια σε χρυσό ραμμένα μέσα στα ρούχα του κ.λπ.· η εμφάνιση και η συμπεριφορά του έμοιαζαν πολύ με εκείνες μεθυσμένου ανθρώπου, με τη διαφορά ότι το πρόσωπό του ήταν υπερβολικά ωχρό· ο σφυγμός του, που κανονικά ήταν περίπου 80, είχε πέσει στους 60· δέρμα δροσερό· κόρες συνεσταλμένες· η συμπεριφορά του ήταν διεγερμένη και ασυνάρτητη, και τα χέρια του ήταν διαρκώς απασχολημένα, είτε ψαχουλεύοντας τις τσέπες του, δένοντας τα παπούτσια του, μαζεύοντας κλωστές από τα ρούχα του είτε αναζητώντας τον χρυσό που πίστευε ότι ήταν κρυμμένος στη φόδρα του παλτού του· και ο χαρακτήρας του είχε επίσης υποστεί ριζική μεταβολή: από πολύ ειλικρινής και γενναίος είχε γίνει υπερβολικά δειλός και καχύποπτος απέναντι σε κάθε ασήμαντη περίσταση· εξακριβώθηκε ότι είχε κρύψει μεγάλες ποσότητες του βρωμιούχου σε διάφορα απόμερα σημεία του σπιτιού· αρκετές φορές επιχείρησε να πέσει από παράθυρο και γκρέμισε μια πόρτα με τσεκούρι, για να διαφύγει από κάποιο φανταστικό κίνδυνο· μεταφέρθηκε σε άσυλο φρενοβλαβών, όπου τα συμπτώματα υποχώρησαν βαθμιαία, και έπειτα από έναν μήνα επέστρεψε υγιής στο σπίτι του, 30.
• Φανταζόταν ότι είχε επιλεγεί ιδιαίτερα ως στόχος θείας εκδίκησης και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της βραδιάς θρηνώντας μεγαλόφωνα τη θλιβερή μοίρα του, ενώ ανά διαστήματα λίγων λεπτών αποκοιμιόταν ξαφνικά· προς τις 12 η ώρα ηρέμησε και πέρασε την υπόλοιπη νύχτα σε βαθύ ύπνο (πρώτη ημέρα)· βημάτιζε στο δωμάτιό του, βογκώντας και σφίγγοντας με απόγνωση τα χέρια του· με πληροφόρησε ότι τον είχαν κατηγορήσει πως λήστεψε έναν φίλο και ότι οι αστυνομικοί τον αναζητούσαν (δεύτερη ημέρα)· κοιμήθηκε περίπου από τις 6 μ.μ. έως τις 5 π.μ., οπότε ήταν ήρεμος, συγκροτημένος και απολύτως στα λογικά του (τρίτο πρωινό), 33.
• Είχε την εσφαλμένη ιδέα ότι την είχαν εγκαταλείψει όλοι οι φίλοι της και, κατά συνέπεια, περνούσε κλαίγοντας όλες τις στιγμές της εγρήγορσής της, οι οποίες δεν ήταν πολλές· μια άλλη παραληρητική ιδέα, ότι το παιδί της ήταν νεκρό, είχε κυριεύσει σταθερά τον νου της· δήλωνε ότι το έβλεπε νεκρό μπροστά της και, όταν της το έφεραν, αρνήθηκε να αναγνωρίσει ότι ήταν δικό της ή ότι έμοιαζε καθόλου με εκείνο που φανταζόταν ότι ήταν νεκρό (όγδοη ημέρα), 31.
• Πολύ σύντομα άρχισε να εμφανίζει συμπτώματα μελαγχολίας, συνοδευόμενα από παραληρητικές ιδέες· μεταφέρθηκε στο Long Branch και, όσο παρέμενε εκεί, εξακολουθούσε να είναι παράφρων· φανταζόταν ότι οι ένοικοι του ξενοδοχείου την προσέβαλλαν και θεωρούσε τους εβδομαδιαίους λογαριασμούς του ξενοδόχου αποδείξεις μιας συνωμοσίας που είχε οργανωθεί εναντίον του πατέρα της· κατά την επιστροφή από το Long Branch προς αυτή την πόλη, ενώ στεκόταν στο πλευρικό κατάστρωμα του πλοίου, έβγαλε ξαφνικά μια δυνατή κραυγή και δήλωσε ότι είχε δει τον αδελφό της να πέφτει στη θάλασσα· η χορήγηση του βρωμιούχου διακόπηκε και, μέσα σε λίγες ημέρες, ο νους της επανήλθε στη λογική και έκτοτε παρέμεινε έτσι· καθ’ όλη την εξέλιξη αυτής της περίπτωσης υπήρχε βαθιά ψυχική κατάπτωση και όλες οι παραληρητικές ιδέες της είχαν μελαγχολικό χαρακτήρα, 34.
• Ο νους ήταν πιο συγκροτημένος και πολύ λιγότερο ευερέθιστος από ό,τι συνήθως (κατά τη λήψη του φαρμάκου), 49.
• Όταν το φάρμακο δρα ευνοϊκά, η χορήγησή του συνοδεύεται από αίσθημα ευεξίας, άνεσης και ανακούφισης, μάλλον παρά από κατάπτωση, 48.
• Συχνά ξεσπούσε σε κλάματα χωρίς καμία απολύτως αιτία (έπειτα από τρεις ημέρες), 31. [10.]
• Ψυχική κατάπτωση επί δύο μήνες, η οποία κατόπιν εξαφανίστηκε βαθμιαία, 35.
• Κατάπτωση του φρονήματος, κατά τη διάρκεια της οποίας βίωνε τις πιο ζοφερές ιδέες σχετικά με την παρούσα και τη μελλοντική του κατάσταση, αν μπορούσε να σχηματιστεί γνώμη από τις εκδηλώσεις οδύνης —όπως το κλάμα, οι στεναγμοί και το απελπισμένο σφίξιμο των χεριών— τις οποίες εξακολουθούσε να παρουσιάζει· δύο ώρες αργότερα αποκοιμήθηκε και, όταν ξύπνησε έπειτα από οκτώ ώρες, ήταν απολύτως στα λογικά του (τέταρτη ημέρα), 33.
• Ψυχική κατάπτωση, 41.
• Έκδηλη ψυχική κατάπτωση (έπειτα από έναν μήνα), 31.
• Μεγάλη ψυχική κατάπτωση, αίσθημα επικείμενου θανάτου, 40.
• Τρομερά καταβεβλημένος ψυχικά και συχνά έκλαιγε, 51.
• Η επίγνωση ότι τα ρεύματα ή οι πηγές της ψυχικής δύναμης παρεμποδίζονται κάνει μερικές φορές έναν διανοούμενο ασθενή, που έχει υποστεί μέτρια επίδραση του βρωμιούχου, να οδηγείται μέσω συλλογισμών σε ψυχική κατάπτωση· η αυθόρμητη κατάπτωση όμως είναι σπάνια, 48.
• Πολύ αφηρημένη, κατηφής και παιδαριώδης, ενδίδοντας στα συναισθήματά της, 38.
• Καμία διάθεση για διανοητική διέγερση ή διασκέδαση· μάλλον θλιμμένος και αδιάφορος για τα πράγματα, επί πέντε ημέρες (έκτη ημέρα), 49.
• Οδυνηρή θλίψη, βαθιά αδιαφορία και σχεδόν αποστροφή προς τη ζωή (έπειτα από μία έως δύο ώρες), 14. [20.]
• Βαθιά μελαγχολία, με παραληρητικές ιδέες, 29.
• Τόσο έντονη μελαγχολία και αδυναμία, ώστε αναγκάστηκα να μειώσω την ποσότητα στους 20 κόκκους, 36.
• Το άμεσο αποτέλεσμα ήταν η πρόκληση εντονότατης μελαγχολίας, συνοδευόμενης από επεισόδια ανεξέλεγκτου κλάματος· αυτά τα συμπτώματα διήρκεσαν τρεις ή τέσσερις ημέρες και κατόπιν συνοδεύτηκαν από περιόδους σαφούς παραληρητικής ιδέας· βαθμιαία εξαφανίστηκαν, μολονότι οι δόσεις του φαρμάκου δεν μειώθηκαν, 32.
• Αίσθημα άγχους, κατάπτωσης κ.λπ., 16.
• Ο ασθενής, που ήταν βίαια διεγερμένος και καυχιόταν για τη φανταστική σωματική και πνευματική του δύναμη, γίνεται αποκαρδιωμένος, απότομος, μελαγχολικός και συχνά δακρύζει, φθάνοντας πολλές φορές ακόμη και στην απελπισία, 45.
• Κατά διαστήματα έκλαιγε με μεγάλη πικρία, κι όμως δώδεκα ώρες νωρίτερα τραγουδούσε και χόρευε, λέγοντας ότι ήταν «ο ευτυχέστερος άνθρωπος που ζει», 47.
• Άτονος, απαθής, 25.
• Διανοητική κατάσταση.
• Διάνοια και βούληση ανεπηρέαστες και ενεργές, 14a.
• Η διάνοια και το συναίσθημα μπορεί να φαίνονται νωθρά, όταν όμως διεγερθούν λειτουργούν φυσιολογικά, 48.
• Νους ήρεμος, χωρίς τη συνήθη ανησυχία και ευερεθιστότητα· μάλλον απρόθυμος να χρησιμοποιήσει καθόλου τον νου (πέμπτη ημέρα), 49. [30.]
• Ο ασθενής ήταν διανοητικά νωθρός, 62.
• Διάνοια θολωμένη· νους συγκεχυμένος· αδυναμία συγκέντρωσης των σκέψεων· βραδύτητα αντίληψης· οι ερωτήσεις πρέπει να υποβάλλονται αρκετές φορές προτού γίνει κατανοητό το νόημά τους και δοθεί απάντηση, 25.
• Διανοητική νωθρότητα, αποχαύνωση, 54.
• Νωθρός, καταβεβλημένος, με ακανόνιστο βάδισμα, το πρωί· το απόγευμα εντελώς ανήμπορος, 47.
• Μετά την αφύπνιση, η δύναμη της βούλησης φαίνεται χαμένη και η σκέψη και η αυτοσυνειδησία δεν μπορούν να ανακτηθούν· αισθάνεται κανείς σαν βυθισμένος σε διανοητική νωθρότητα και λήθαργο (έπειτα από μία έως δύο ώρες), 14.
• Διανοητική άμβλυνση (έπειτα από μεγάλες και συνεχιζόμενες δόσεις), 43.
• Βραδύτητα κατανόησης, 54.
• Σαφής εξασθένηση της διάνοιας, 18.
• Εξασθένηση της διανοητικής ικανότητας· μια μικρή σελίδα στους λογαριασμούς μου, την οποία συνήθως θα είχα συντάξει και ισοσκελίσει σε μισή ώρα, μου πήρε δύο ή τρία βράδια εργασίας· αλλά η χειρότερη τάση ήταν να μιλώ αγγλικά τύπου «Mrs. Malaprop», αντικαθιστώντας μια λέξη που τελείωνε σε «tion» με μια άλλη, με τρόπο εξαιρετικά εκνευριστικό αλλά και κωμικό· κάποτε χρειάστηκε να γράψω μερικές επιστολές υπενθυμίζοντας σε ορισμένους ότι οι συνδρομές τους έπρεπε να καταβληθούν, και είχα την ατυχία να μου επιστρέψει ο υπάλληλος τις επιστολές μου (νομίζω μία ή δύο από αυτές), επισημαίνοντάς μου ότι είχα γράψει «contraction» ή κάποια παρόμοια λέξη αντί για «subscription», 26.
• Δυσκολία στη συγκέντρωση των ιδεών, 51. [40.]
• Αδυναμία έκφρασης, 54.
• Αξιοσημείωτη βραδύτητα της ομιλίας και δυσκολία στη συγκέντρωση και την έκφραση των ιδεών, 51.
• Βρισκόμουν σε τέτοια κατάσταση σύγχυσης, ώστε δεν μπορούσα να προχωρήσω την εργασία μου (δεύτερο πρωινό), 27.
• Ασυνάρτητη, γεμάτη παραληρητικές ιδέες χωρίς σταθερό χαρακτήρα και αξιοσημείωτα καταβεβλημένη ψυχικά (έβδομη ημέρα), 31.
• Αισθάνομαι σαν καθετί που νιώθω, βλέπω ή σκέφτομαι να το είχα βιώσει προηγουμένως, όπως σε όνειρο· αυτή η παραληρητική ιδέα είναι τόσο ισχυρή, ώστε θα μπορούσα να ορκιστώ ότι τα ονειρεύτηκα όλα (έξι ώρες και μισή μετά τη δεύτερη δόση), 27.
• Η επίδραση στον νου ήταν αρκετά έκδηλη και σαφώς θεραπευτική, διότι βελτίωσε τη μνήμη και διέλυσε μια κατάσταση διάσπασης και έλλειψης αυτοελέγχου του νου, 41.
• Οι ψυχικές και σωματικές εντυπώσεις που γίνονται αντιληπτές κατά τα διάφορα στάδια της φαρμακευτικής δράσης διατηρούνται πολύ καθαρά στη μνήμη, 14.
• Εξασθένηση της μνήμης, 54.
• Η μνήμη και η ικανότητα σκέψης είχαν εξασθενήσει, 53.
• Μερικές φορές παροδική εξασθένηση της μνήμης (έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48. [50.]
• Έκπτωση της μνήμης, 29.
• Απώλεια μνήμης επί δύο μήνες, η οποία κατόπιν επανήλθε βαθμιαία, 35.
• Απώλεια μνήμης σε τέτοιον βαθμό, ώστε ξέχασε πώς να μιλά· για παράδειγμα, όταν ρωτήθηκε γιατί έλαβε τόσο μεγάλη δόση, προσπαθούσε επί δύο ολόκληρα λεπτά να διατυπώσει μια απάντηση και κατόπιν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την προσπάθεια λέγοντας «Δεν μπορώ»· στην πραγματικότητα, υπήρχε σαφώς έκδηλη αμνησική αφασία, διότι δεν υπήρχε δυσκολία στον συντονισμό της κίνησης της γλώσσας, ώστε να αρθρώσει καθαρά οποιαδήποτε λέξη του ζητούσαν να προφέρει (τέταρτη ημέρα), 33.
• Η μνήμη είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά· δεν μπορούσε να θυμηθεί ούτε τα απλούστερα πράγματα και ξέχασε ακόμη και το δικό της όνομα και εκείνο του συζύγου της, μολονότι της τα είχαν υπενθυμίσει και τα δύο μόλις μια στιγμή νωρίτερα (έπειτα από τρεις ημέρες), 31.
• Όταν ξύπνησα το πρωί, δεν μπορούσα να θυμηθώ τίποτε από όσα μου είχαν συμβεί το προηγούμενο βράδυ και ρώτησα τον αδελφό μου ποια ημέρα ήταν, ποιος μήνας του έτους κ.λπ., 27.
• Όσα γράφει είναι σχεδόν ακατανόητα, εξαιτίας της παράλειψης λέξεων ή τμημάτων λέξεων· συχνά οι λέξεις επαναλαμβάνονται ή τοποθετούνται σε λάθος θέση, 54.
• Ένας νοσοκομειακός ασθενής, ο οποίος, ενώ βρισκόταν υπό τη συνεχιζόμενη επίδραση βρωμιούχου καλίου, ξεχνούσε ορισμένες συλλαβές ή τμήματα ορισμένων λέξεων και, όταν έγραφε ή μιλούσε, δεν τα έγραφε ή δεν τα πρόφερε· έτσι, αποκαλούσε το quelques, q'ques, και μερικές φορές διπλασίαζε μία ή δύο συλλαβές μιας λέξης, 48.
• Σε ορισμένα άτομα η μνήμη επηρεάζεται κατά παράξενο τρόπο· μεμονωμένες λέξεις λησμονούνται ή μία συλλαβή παραλείπεται σταθερά από μια λέξη κάθε φορά που ο ασθενής προφέρει αυτή τη λέξη, ή δύο λέξεις αντιμετατίθενται πάντοτε· έτσι, μια κυρία είκοσι οκτώ ή τριάντα ετών, που έπασχε από χρόνια νόσο των ωοθηκών και στην οποία έδινα περίπου 12 κόκκους τρεις φορές την ημέρα, με συνολική συνεχιζόμενη ημερήσια δόση σχεδόν 40 κόκκων βρωμιούχου καλίου, άρχισε, αφού το είχε λάβει επί δύο ή τρεις εβδομάδες, να αντιμεταθέτει δύο λέξεις· αποκαλούσε μια τηγανίτα από φαγόπυρο «χτένα» και τη χτένα «τηγανίτα από φαγόπυρο»· την ώρα της πρωινής της τουαλέτας έδινε εντολή στην υπηρέτριά της να της φέρει μια τηγανίτα από φαγόπυρο και να της περιποιηθεί τα μαλλιά· στο πρωινό, αν υπήρχαν τηγανίτες από φαγόπυρο στο τραπέζι, ζητούσε μια χτένα για να φάει· κάποτε, όσο υφίστατο αυτή η ιδιομορφία, επιχείρησα να την πείσω ότι είχε αντιμεταθέσει αυτές τις λέξεις και ότι η λέξη «χτένα» ήταν το προφορικό σημείο μιας χτένας και όχι μιας τηγανίτας· η προσπάθεια απέτυχε· ποτέ δεν αντιμετέθετε ούτε συνέχεε τις ιδέες της τηγανίτας και της χτένας, παρά μόνο τις λέξεις ή τα σημεία, 48.
• Αδυναμία του νου, ένα είδος εμβροντησίας, ιδίως σε άτομα με καλή μόρφωση και έντονη επαγγελματική δραστηριότητα (έπειτα από μακρά χρήση), 44.
• Διανοητική άμβλυνση, με αδυναμία σκέψης· ένα είδος εμβροντησίας, που μοιάζει με εκείνη του πρώτου σταδίου του τυφοειδούς πυρετού, 25. [60.]
• Εμβροντησία, 18, 54.
• Μετρίως βαθύ κώμα, 54.

ΚΕΦΑΛΗ

• Σύγχυση και ίλιγγος.
• Σύγχυση και θερμότητα στην κεφαλή, 62.
• Ίλιγγος, 2, 9.
• Ίλιγγος, λιποθυμία και ναυτία, ακολουθούμενα από βαθύ ύπνο, 39.
• Έντονος ίλιγγος με σύγχυση στην κεφαλή (μετά από λίγες ώρες), 2.
• Κατά την προσπάθεια να σταθεί όρθιος και, ιδιαίτερα, να περπατήσει, εμφανίζεται ένας ιδιόμορφος ίλιγγος, που χαρακτηρίζεται από αίσθηση κενού γύρω του και κάτω από τα πόδια του, ώστε φοβάται να κινηθεί· φαίνεται σαν να υποχωρεί το έδαφος και να χάνεται η αίσθηση αντίστασης· το βάδισμα είναι παραπαίον και, τελικά, το περπάτημα γίνεται σχεδόν αδύνατο ή, τουλάχιστον, αισθάνεται υποχρεωμένος να το εγκαταλείψει (μετά από μία και δύο ώρες), 14.
• Ζάλη, 18.
• Αδυναμία να σταθεί όρθιος λόγω υπερβολικής ζάλης, 62.
• Η ζάλη συνοδευόταν συνήθως από υπνηλία και, μερικές φορές, από πραγματική εμβροντησία, 53. [70.]
• Αφού εξαφανιστούν τα κύρια συμπτώματα, παραμένει μια ιδιόμορφη βαρύτητα της κεφαλής, που δεν φθάνει στο σημείο πραγματικού πονοκεφάλου, 14.
• Γενικά περί κεφαλής.
• Πονοκέφαλος, 2, 16 · (μετά από λίγες ημέρες), 28, κ.λπ.
• Αμβλύς πονοκέφαλος, 25 · (μετά από μεγάλες δόσεις), 19.
• Πονοκέφαλος, με βαρύτητα και πίεση στο μέτωπο και στους κροτάφους, 18.
• Αξιοσημείωτος πονοκέφαλος· λίγο μετά την έναρξή του αναπτύχθηκε ένα είδος πνευματικής αμβλύτητας και ζάλης, όπως μπορεί να παρατηρηθεί σε ορισμένες μορφές τύφου, 53.
• Μέτωπο.
• Πόνος στο μέτωπο και στο ινίο (μετά από μία ώρα), 13.
• Πονοκέφαλος στο δεξιό μετωπιαίο έπαρμα, μετά από λιτό δείπνο· αυξάνεται στις 9 μ.μ. (έκτη ημέρα), 49.

ΟΦΘΑΛΜΟΣ

• Αντικειμενικά.
• Ανέκφραστο βλέμμα· μάτια χωρίς λάμψη, 25.
• Βαθουλωμένα, απλανή μάτια, 54.
• Το μάτι έχασε τη λάμψη του (μετά από λίγες ημέρες), 28. [80.]
• Μάτια με θαμπή όψη, 54.
• Τα αιμοφόρα αγγεία στον βυθό του οφθαλμού ήταν διευρυμένα, 61.
• Τα αποτελέσματα των μικρότερων δόσεων δεν ήταν εντελώς ομοιόμορφα· φαινόταν, ωστόσο, ότι προκαλούνταν ορισμένος βαθμός συμφόρησης. Με δόσεις μισής δραχμής και μίας δραχμής, καθώς και μία φορά με δόση ενός σκρούπουλου, ο δίσκος και ο αμφιβληστροειδής παρουσίαζαν συμφόρηση ακόμη και δέκα λεπτά μετά τη χορήγηση, και αυτή η κατάσταση συμφόρησης εξακολουθούσε να αυξάνεται για όσο διάστημα γίνονταν εξετάσεις· ακόμη και μετά την παρέλευση αρκετών ωρών, η αυξημένη ερυθρότητα εξακολουθούσε να είναι εμφανής· διαπιστώθηκε ότι η αγγείωση ήταν μεγαλύτερη όσο αυξανόταν η δόση. Τα κατ’ εξαίρεση φαινόμενα ήταν, σε μία περίπτωση, εντονότερη ερυθρότητα των αγγείων μετά από δέκα κόκκους. Σε άλλη περίπτωση, παρατηρήθηκε θολή εικόνα των αγγείων μετά από δόση ενός σκρούπουλου, 17.
• Βλέφαρα.
• Πτώση των βλεφάρων, 54.
• Συνεχές κλείσιμο των ματιών, περισσότερο αισθητό όταν κάθεται όρθιος παρά όταν είναι ξαπλωμένος, 62.
• Βλεφαρόπτωση, που σταδιακά γίνεται πλήρης, έτσι ώστε τα βλέφαρα να κρέμονται πολύ χαμηλά πάνω από τους οφθαλμικούς βολβούς, 61.
• Επιπεφυκότας.
• Ο επιπεφυκότας συχνά παρουσιάζει συμφόρηση, 48.
• Η αισθητικότητα του επιπεφυκότα είναι τόσο αμβλυμένη, ώστε ένα δάκτυλο μπορεί να περάσει χωρίς συνέπεια πάνω από την επιφάνεια του οφθαλμικού βολβού, χωρίς να προκαλέσει βλεφαρισμό, 25.
• Κόρη.
• Διαστολή των κορών, 2.
• Διεσταλμένες και μη συσπώμενες κόρες, 48. [90.]
• Οι κόρες είναι διεσταλμένες και συσπώνται πολύ νωθρά υπό την επίδραση ισχυρού φωτός, 25.
• Κόρες συνεσταλμένες, 30 · (τέταρτη ημέρα), 33.
• Συστολή των κορών, 29, 41.
• Κόρες συνεσταλμένες (τέταρτη ημέρα), 33.
• Κόρες έντονα συνεσταλμένες, 39 · (δεύτερη ημέρα), 33.
• Κόρες σε μεγάλο βαθμό συνεσταλμένες (μετά από τρεις ημέρες), 31.
• Όραση.
• Η όραση διαταράχθηκε, 53.
• Η όραση εξασθένησε (μετά από τρεις ημέρες), 31.
• Στιγμιαία εξασθένηση της όρασης και της ακοής, 18.
• Πολύ αδύναμη όραση, 54. [100.]
• Θάμβος της όρασης, με διεσταλμένες κόρες, 45.
• Η όραση γίνεται θαμπή και τα βλέφαρα τόσο βαριά, ώστε μετά βίας μπορούν να διατηρηθούν ανοικτά· υπάρχει γενική αίσθηση νάρκης και ακατανίκητη υπνηλία (μετά από μία και δύο ώρες), 14.
• Τα μάτια δεν βλέπουν (μετά από τοξικές δόσεις), 48.
• Ψευδαισθήσεις όρασης και ακοής, με ή χωρίς μανία, προηγούνται της εγκεφαλικής αδιαφορίας, της απάθειας και της παράλυσης (μετά από τοξικές δόσεις), 48.

ΑΥΤΙ

• Η ακοή διαταράχθηκε, 53.
• Η ακοή εξασθένησε (μετά από τρεις ημέρες), 31.
• Βαρηκοΐα, 54.
• Η ακοή χάνει τη συνήθη οξύτητά της και μόνο μιλώντας με πολύ δυνατή φωνή μπορεί ο ασθενής να συνεφερθεί από την εμβροντησία του, 25.
• Τα αυτιά δεν ακούν (μετά από τοξικές δόσεις), 48.
• Τη νύχτα, στο κρεβάτι, είχε βουητό στα αυτιά, σύγχρονο με τον σφυγμό, 49.

ΜΥΤΗ. [110.]

• Ρουθούνια γεμάτα με παχύρρευστη βλέννα και κίτρινες εφελκίδες, 34.
• Το άλας ανιχνεύθηκε στη ρινική βλέννα (μετά από μισή ώρα), 13.
• Η όσφρηση εξασθένησε (μετά από τρεις ημέρες), 31.

ΠΡΟΣΩΠΟ

• Άτονη έκφραση, 54.
• Κουρασμένη, ανήσυχη όψη (μετά από λίγες ημέρες), 28.
• Φαινόταν παράξενος (το πρώτο βράδυ) και σαν φοβισμένος (το δεύτερο πρωινό), 27.
• Θολή, αποχαυνωμένη έκφραση, 54.
• Γενική όψη πνευματικής νωθρότητας και αδιαφορίας (μετά από τοξικές δόσεις), 48.
• Η έκφραση πνευματικής νωθρότητας μετατρέπεται αρχικά σε έκφραση ηλιθιότητας και κατόπιν ιδιωτείας (μετά από τοξικές δόσεις), 48.
• Κίτρινη, καχεκτική χροιά, 22. [120.]
• Βρόμικη κίτρινη χροιά, 54.
• Πρόσωπο ωχρό (δεύτερη ημέρα), 33.
• Πρόσωπο ωχρό, με έκφραση οδύνης, 63.
• Πρόσωπο υπερβολικά ωχρό, 30.
• Πρόσωπο σταχτόχρωμα ωχρό (τέταρτη ημέρα), 33.
• Πρόσωπο ισχνό, 54.

ΣΤΟΜΑ

• Ούλα.
• Επώδυνα ούλα, μερικές φορές κόκκινα και διογκωμένα, 54.
• Γλώσσα.
• Γλώσσα κόκκινη, ξηρή και διογκωμένη (μέσα σε λίγες ώρες), 54.
• Η γλώσσα είναι αρχικά υγρή και κόκκινη, αλλά μετά από λίγες ημέρες παρουσιάζει τάση να ξηραίνεται και να αποκτά καστανή χροιά, 25.
• Επιχρισμένη γλώσσα (δεύτερη ημέρα), 16. [130.]
• Δύσοσμη αναπνοή και λευκή γλώσσα, που περιλαμβάνει τα χείλη καθώς και τη ράχη και δεν είναι κατ’ ανάγκην επιχρισμένη, με μεγάλη ατονία και υπνηλία, 52.
• Η γλώσσα παρουσίαζε κάθε ένδειξη των επιδράσεων διαβρωτικού δηλητηρίου, 23.
• Διαταραγμένη λειτουργία της γλώσσας· δυσχερής ομιλία, 54.
• Στόμα γενικά.
• Δυσοσμία στο στόμα, 61.
• Ξηρότητα του στόματος, 48, 54, 62.
• Παρατεταμένη ξηρότητα του στόματος (μετά την αύξηση του σιέλου), που προκαλεί επιθυμία για πόση, μερικές φορές πολύ επιτακτική (μετά από λίγα λεπτά), 14.
• Ερεθισμός του βλεννογόνου του στόματος και των παρισθμίων· η γλώσσα ήταν επώδυνη και οι θηλές πολύ προέχουσες, με ερυθρότητα και καύσο σε ολόκληρο το στόμα και τα παρίσθμια, σαν μετά από κάποια καυστική ουσία, 10.
• Σίελος.
• Αυξημένη έκκριση σιέλου, 62.
• Αυξημένη έκκριση σιέλου, με συχνό φτύσιμο (μετά από λίγα λεπτά), 14.
• Παροδική αύξηση του σιέλου και της βλέννας στο στόμα, 2. [140.]
• Ελαφρά αύξηση της έκκρισης σιέλου (αμέσως), 14a.
• Άφθονη έκκριση κολλώδους σιέλου, με δυσοσμία από το στόμα, 61.
• Σιελόρροια, 16, 42a.
• Σιελόρροια και αλμυρή γεύση στο στόμα, 48.
• Σιελόρροια, όχι άφθονη αλλά απλώς δυσάρεστη, 48.
• Νηματοειδής βλέννα στη γλώσσα, στα χείλη και στο εσωτερικό του στόματος, 54.
• Η στοματική βλέννα γίνεται κολλώδης, 54.
• Το άλας ανιχνεύθηκε στο σίελο (μετά από μισή ώρα), 13.
• Γεύση.
• Πολύ δυσάρεστη γεύση στο στόμα (μετά από λίγα λεπτά), 14.
• Ελαφρώς αλμυρή γεύση (αμέσως), 14a. [150.]
• Η γεύση εξασθένησε (μετά από τρεις ημέρες), 31.
• Η γλώσσα δεν γεύεται, 48.
• Ομιλία.
• Μετά την αφύπνιση, η ομιλία είναι δύσκολη, αργή και δεν υποστηρίζεται, όπως συνήθως, από τις λειτουργίες της διάνοιας (μετά από μία και δύο ώρες), 14.
• Διστακτική ομιλία, 54.
• Περιστασιακός τραυλισμός (μετά από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Αδυναμία ομιλίας, 48.

ΛΑΙΜΟΣ

• Ορισμένοι ασθενείς αισθάνονται μια ιδιόμορφη αίσθηση ξηρότητας στον λαιμό και στα γειτονικά μέρη, 19.
• Ερεθισμός του βλεννογόνου του λαιμού και του στομάχου (μετά από 3 έως 4 γραμμάρια, 60 κόκκους ημερησίως), 43.
• Γαργάλημα στον λαιμό, λίγο μετά από κάθε δόση, 8.
• Σταφυλή.
• Οίδημα επακολουθεί της συμφόρησης της σταφυλής και των παρισθμίων (μετά από τοξική δόση), 48. [160.]
• Αναισθησία στην περιοχή του υπερώιου ιστίου και του φάρυγγα, 18.
• Αναισθησία του υπερώιου ιστίου, της σταφυλής και του ανώτερου τμήματος του φάρυγγα, ώστε αυτά τα μέρη μπορούν να γαργαλιστούν χωρίς να προκαλείται ναυτία ή ακούσιες καταποτικές κινήσεις· η ίδια η κατάποση, ωστόσο, παραμένει ανεπηρέαστη, 25.
• Παρίσθμια, φάρυγγας και οισοφάγος.
• Ο βλεννογόνος των παρισθμίων παρουσιάζει έντονη υπεραιμία, 23.
• Η αναισθησία των παρισθμίων φαίνεται να είναι το τελευταίο σύμπτωμα που εξαφανίζεται, 25.
• Αναισθητική επίδραση στον βλεννογόνο των παρισθμίων και των ανώτερων αναπνευστικών οργάνων, μέσω της οποίας μειώνεται η αντανακλαστική τους λειτουργία, 44.
• Μέτρια αναισθησία του φάρυγγα, 48.
• Σύμφωνα με τον Voisin, η τοπική αναισθησία του φάρυγγα δεν εμφανίζεται μετά από δόση μικρότερη των 30 κόκκων· δεν προκαλείται πάντοτε από αυτή τη δόση· αλλά, εάν χορηγηθούν δύο ή τρεις τέτοιες δόσεις με διαφορά αρκετών ωρών, η αισθητικότητα του φάρυγγα θα είναι μειωμένη επί αρκετές ώρες μετά την τελευταία δόση· συνεπώς, μια συνεχιζόμενη ημερήσια δόση άνω της μισής δραχμής επηρεάζει γενικά την αισθητικότητα του φάρυγγα ανάλογα με την ποσότητα που λαμβάνεται πέραν αυτής· αλλά μειώνεται ή καταργείται μόνο ένα μέρος ή είδος της αισθητικότητας του φαρυγγικού βλεννογόνου. «Πρέπει να διακρίνουμε», λέει ένας νεότερος συγγραφέας, [Emile Zæpffel, Thèse pour le Doctorat, etc., Paris, 1869.] «δύο είδη αισθητικότητας στην περιοχή του υπερώιου ιστίου, μια λειτουργική αισθητικότητα και μια συνήθη αισθητικότητα· η συνήθης αισθητικότητα διαφέρει μεταξύ των ατόμων, αλλά δεν αποτελεί μέτρο της λειτουργικής αισθητικότητας· η τελευταία διαφέρει ελάχιστα· αυτή η λειτουργική αισθητικότητα είναι ίδια με την αισθητικότητα του εντέρου και, όπως εκείνη, εξαρτάται, σύμφωνα με τον M. Claude Bernard, από ένα γάγγλιο, το σφηνοϋπερώιο· έχει τον δικό της ειδικό τρόπο ερεθισμού, ο οποίος δεν είναι ούτε νυγμός ούτε καύσος, αλλά η ελαφρότερη επαφή· εάν ακόμη και το άγγιγμα [ chatouillement ] υπερβεί το φυσιολογικό όριο, προκαλείται έμετος· το βρωμιούχο το εξαφανίζει αμέσως· οι καταποτικές κινήσεις παραμένουν ακέραιες στα άτομα που έχουν λάβει βρωμιούχο και δεν εκτελούνται με μικρότερη ενεργητικότητα απ’ ό,τι πριν από τη θεραπεία· όταν, με γαργαλισμό της σταφυλής, δεν προκαλείται προσπάθεια κατάποσης ή εμέτου, είναι φανερό είτε ότι ο φάρυγγας και η υπερώα δεν μεταδίδουν πλέον την απτική εντύπωση είτε ότι αυτή η εντύπωση δεν ανακλάται· επειδή η αντανακλαστική ικανότητα του νωτιαίου μυελού δεν έχει χάσει καθόλου την ενεργητικότητά της και δεν υπάρχει έλλειψη ακρίβειας της κίνησης, πρέπει να δεχθούμε ότι έχει προσβληθεί μόνο η περιφέρεια», 48.
• Γενικός ερεθισμός των παρισθμίων, με οίδημα και ερυθρότητα και, μερικές φορές, με ωχρότητα των μερών (μετά από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Συνεχής ξηρότητα του οισοφάγου, 22.
• Κατάποση.
• Δυσχερής κατάποση, 54. [170.]
• Αδυναμία κατάποσης, 48.
• Εξωτερική περιοχή του λαιμού.
• (Εξαφανίστηκε μια πολύ αισθητή διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα), (ενώ λαμβανόταν το φάρμακο ή αμέσως μετά), 42a.

ΣΤΟΜΑΧΟΣ

• Όρεξη.
• Αυξημένη όρεξη, 7, 10.
• Κάπως αυξημένη όρεξη, 4.
• Η όρεξη παραμένει πολύ καλή, ο ασθενής τρώει πολύ καλά και αποκοιμιέται αμέσως μετά, 25.
• Μειωμένη όρεξη για πρωινό, καθόλου όρεξη για δείπνο (πέμπτη ημέρα), 49.
• Απώλεια της όρεξης, 22.
• Ανορεξία, 52· (δεύτερη ημέρα), 10.
• Δίψα.
• Δίψα, 2.
• Έντονη δίψα όλη την ημέρα, αλλά μπορεί να πίνει μόνο μία γουλιά, καθώς το δροσερό νερό είναι δυσάρεστο (πέμπτη ημέρα), 49. [180.]
• Μεγάλη δίψα, 54.
• Έντονη δίψα και λαχτάρα για κρύα ποτά, 25.
• Ερυγές.
• Ερυγές, 2, 16.
• Επανειλημμένες ερυγές, 2· (έπειτα από λίγα λεπτά), 14.
• Ερυγές χωρίς ναυτία (αμέσως), 14a.
• Ερυγές με ναυτία και τάση προς έμετο, 1.
• Ναυτία και έμετος.
• Ναυτία, 16, 39· (έπειτα από μία ώρα), 13.
• Ναυτία και έμετος, 43, 63.
• Μερικές φορές ελαφρά ναυτία αμέσως μετά από μία δόση, η οποία σύντομα εξαφανίζεται, 48.
• Η ναυτία και ο πόνος στο στομάχι ήταν συχνότερα όταν ήταν ξαπλωμένος στην αριστερή πλευρά, 13. [190.]
• Ναυτία (σύντομα)· (έπειτα από λίγες ημέρες), 28.
• Ναυτία και ζάλη, 47.
• Επανειλημμένες προσπάθειες προς έμετο και έμεση, 23.
• Έμετος, 18.
• Επανειλημμένοι ορώδεις έμετοι επί σχεδόν επτά ώρες, 13.
• Έμετος αφρώδους βλέννας, 42a.
• Στόμαχος.
• Το στομάχι παρέμεινε αδύναμο για μεγάλο χρονικό διάστημα κατόπιν, 2.
• Κάποιος βαθμός γαστρικής αγωνίας (έπειτα από μία ώρα), 13.
• Συνήθης γαστραλγία, 22.
• Μεγάλη οδύνη στην περιοχή του στομάχου, 23. [200.]
• Αίσθημα πληρότητας και θερμότητας στην επιγαστρική περιοχή (έπειτα από λίγα λεπτά), 14.
• Όταν λαμβάνεται με άδειο στομάχι, ελαφρό τσίμπημα ή σύσφιξη του στομάχου (αμέσως), 14a.
• Ιδιόμορφη πίεση στην επιγαστρική περιοχή, την οποία ακολουθούν κατά διαστήματα βίαιοι κολικοί, 4.
• Βασανιστικό αίσθημα πίεσης στο στομάχι μετά το δείπνο, 2.

ΚΟΙΛΙΑ

• Ομφαλική περιοχή.
• Βίαιοι περιοδικοί πόνοι στην ομφαλική περιοχή, η οποία είναι πολύ ευαίσθητη στην αφή, χωρίς να είναι διατεταμένη (δεύτερη ημέρα), 63.
• Κολικοειδείς πόνοι στην ομφαλική περιοχή (ακόμη και έπειτα από έξι ή επτά εβδομάδες), 63.
• Κοιλιά γενικά.
• Βορβορυγμοί, 2.
• Πολλά αέρια (κατά τη λήψη του φαρμάκου), 49.
• Αποβολή αερίων, 2.
• Συχνή αποβολή αερίων, 9. [210.]
• Αποβολή πολλών αερίων, 9.
• Αίσθημα θερμότητας στην κοιλιά, 2.
• Βίαιος πόνος στην κοιλιά, 63.
• Πόνος κατά μήκος της πορείας του ανιόντος κόλου, 8.
• Κολικοί, 2, 5, 22, 16.
• Αιφνίδιος κολικός που διαταράσσει τη νυχτερινή ανάπαυση, 3.
• Προσβολή μετεωρικού κολικού στην περιοχή του δωδεκαδακτύλου, στις 4.30 π.μ. (μία ώρα μετά τη δεύτερη δόση), ο οποίος υποχώρησε με υδαρή διάρροια κατά τη διάρκεια της ημέρας, 42.

ΟΡΘΟ ΚΑΙ ΠΡΩΚΤΟΣ

• Τεινεσμός, μία φορά, 9.

ΚΕΝΩΣΕΙΣ

• Διάρροια.
• Αυξημένη κένωση του εντέρου, 1.
• Διάρροια, 16, 54. [220.]
• Διάρροια (σε λίγες σπάνιες περιπτώσεις έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Διάρροια· όταν χρησιμοποιήθηκαν πανιά, διαπιστώθηκε ότι είχαν χρωματιστεί ιώδη, 23.
• Έντονες διαρροϊκές κενώσεις, 13.
• Κάθαρση, με κοιλιακό πόνο αμβλέος, βύθιου χαρακτήρα, 45.
• Υπερκαθαρσία, η οποία επαναλαμβανόταν ξανά και ξανά κάθε φορά που λαμβανόταν το φάρμακο (σε δύο περιπτώσεις), 28.
• Έχουν καταγραφεί περιπτώσεις στις οποίες η υπερκαθαρσία ήταν τόσο έκδηλη ώστε το φάρμακο διακόπηκε· από 37 περιστατικά που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για επιληψία με αυτό το φάρμακο [Williams, abstracts in Boston M. and S. Jour., 71, 422.], 2 ασθενείς αναγκάστηκαν να διακόψουν τη χρήση του για αυτόν τον λόγο, 48.
• Μαλακά κόπρανα, 5.
• Κόπρανα μαλακότερα από το συνηθισμένο, 7, 9.
• Κόπρανα μαλακότερα και συχνότερα, 3.
• Δυσκοιλιότητα.
• Δυσκοιλιότητα, 4, 8. [230.]
• Ελαφρά δυσκοιλιότητα (έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Η λειτουργία του εντέρου ήταν βραδεία, χωρίς όμως πολύ έντονη δυσκοιλιότητα, 25.
• Τα κόπρανα ήταν μειωμένου βάρους και η αποβολή τους συνήθως καθυστερούσε, 15.
• Η συνεχιζόμενη χρήση του ακολουθείται από ξηρότητα των απεκκριμάτων του εντερικού σωλήνα και οι κενώσεις γίνονται ξηρές, σκληρές και αραιές, 48. [Έχω ακούσει για δύο περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας που ανακουφίστηκαν με μία δόση του βρωμιούχου άλατος και στις οποίες είχαν ληφθεί μεγάλες δόσεις των συνήθων καθαρτικών χωρίς να προκληθεί εντερική κένωση· σε άλλες περιπτώσεις μία ή δύο δόσεις προκάλεσαν κένωση του εντέρου.]

ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

• Ουροδόχος κύστη.
• Αίσθημα διάτασης της ουροδόχου κύστης και ακατανίκητη επιθυμία για ούρηση (κατά τον ελαφρύ ύπνο), 14a.
• Ούρηση.
• Τάση για ούρηση, 16.
• Οι κενώσεις ήταν κανονικές, με συχνή επιθυμία για ούρηση, αλλά η ποσότητα των ούρων ήταν εντούτοις μάλλον μειωμένη (κατά τη λήψη του φαρμάκου), 49.
• Συχνή αποβολή αραιών κιτρινωπών ούρων, 5.
• Αποβολή μεγάλης ποσότητας διαυγών κιτρινωπών ούρων, 3.
• Συχνή και άφθονη αποβολή ούρων, 7. [240.]
• Η αποβολή των ούρων ήταν τόσο συχνότερη όσο και αφθονότερη (ενδέκατη ημέρα), όπως και κατά την προηγούμενη νύχτα· το βράδυ της ενδέκατης ημέρας αποβαλλόταν περίπου μισή πίντα ούρων κάθε μισή ώρα επί αρκετές ώρες· τα ούρα ήταν ωχρά, υψηλού ειδικού βάρους, φορτωμένα με ό,τι φαινόταν να είναι φωσφορικά άλατα, από τα οποία ένα νεφέλωμα αποβαλλόταν μαζί με τα ούρα· οι μικροσκοπικοί κρύσταλλοι φαίνονταν καθαρά όταν το ποτήρι ζέσεως κρατούνταν προς το φως· αφού παρέμεναν σε ηρεμία για λίγα λεπτά, το ίζημα καταλάμβανε το ένα τέταρτο του χώρου που καταλάμβανε το υγρό· η θέρμανση των ούρων κατακρήμνισε τα φωσφορικά άλατα σε λευκό νεφελώδες ίζημα· η προσθήκη νιτρικού οξέος το διέλυσε αμέσως, 49.
• Η ποσότητα των ούρων που αποβλήθηκε μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες ήταν αυξημένη. Αυτό δεν οφειλόταν στην αυξημένη κατανάλωση νερού, 15.
• Ολιγοουρία, 13.
• Ούρα.
• Αύξηση της νεφρικής έκκρισης (έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Αυξημένη έκκριση ούρων, 2, 8.
• Αυξημένη έκκριση αραιών ούρων, 11.
• Μέτρια αύξηση της έκκρισης ούρων, κατά το πρωινό ή την ημέρα μετά τη λήψη, 48.
• Άφθονη έκκριση ούρων, 3.
• Άφθονη έκκριση αραιών και διαυγών ούρων, 4.
• Αυξημένα ούρα, 1. [250.]
• Αυξημένη ποσότητα ούρων, 9.
• Άφθονα, αραιά, ωχρά ούρα, με ιδιαιτέρως δυσάρεστη οσμή, 6.
• Εκκρίθηκαν 68 ουγγιές ούρων σε είκοσι τέσσερις ώρες, μολονότι την ίδια ημέρα έγινε τουρκικό λουτρό και σημαντικό μέρος του φαρμάκου αναμφίβολα αποβλήθηκε με τον ιδρώτα.
• Η μέση ημερήσια ποσότητα ούρων που απέβαλλε το ίδιο άτομο, όπως προσδιορίστηκε από παρατηρήσεις κατά επτά διαδοχικές ημέρες, ήταν 44 ουγγιές, 12.
• Μειωμένη έκκριση ούρων, 10.
• Ούρα ωχρότερα και αραιότερα από το συνηθισμένο, 9.
• Ανιχνεύθηκε ίχνος του φαρμάκου στα ούρα (έπειτα από δέκα λεπτά)· βρέθηκε σημαντική ποσότητα (έπειτα από δέκα έως είκοσι λεπτά), 13.
• Η οξύτητα των ούρων ήταν συνήθως αυξημένη· οι χρωστικές ουσίες ήταν πάντοτε αυξημένες· η ουρία δεν επηρεαζόταν· το φωσφορικό οξύ παρουσίαζε διακυμάνσεις· με μικρές δόσεις αυξανόταν· τα χλωριούχα άλατα αυξάνονταν πάντοτε και αισθητά, εκτός όταν το βρωμιούχο άλας δρούσε ως δηλητήριο· αυτό το χλωριούχο άλας που εγκατέλειπε το σώμα ήταν χλωριούχο κάλιο· οι αριθμητικές τιμές των τριών πειραμάτων έδιναν μέσο όρο 22.56 γραμμάρια χλωριούχου αργύρου σε είκοσι τέσσερις ώρες κατά τις ημέρες που προηγήθηκαν της χορήγησης βρωμίου και 24.29 κατά τις ημέρες που λαμβανόταν αυτό το άλας. Η ανάλυση έδειξε ότι σε ορισμένες από αυτές τις περιπτώσεις η ποσότητα ποτάσας στα ούρα, υπολογιζόμενη ως χλωριούχο άλας, αυξήθηκε από 2.5 σε 12.80 γραμμάρια, 15.
• Ιδιαίτερα αυξημένο ουρικό οξύ, 15.

ΓΕΝΝΗΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

• Μικρότερη ή μεγαλύτερη εξασθένηση των γεννητικών οργάνων, 18.
• Ελάττωση της σεξουαλικής ικανότητας (έπειτα από μακροχρόνια συνεχή χρήση), 43. [260.]
• Η σεξουαλική αδυναμία εξελίσσεται σε ανικανότητα (έπειτα από τοξική δόση), 48.
• Ασκεί εξαιρετικά ισχυρή επίδραση στα αναπαραγωγικά όργανα, μειώνοντας τις λειτουργίες τους σε αξιοσημείωτο βαθμό, 19.
• Κατά τον ελαφρύ ύπνο, ιδίως όταν βρίσκεται στο κρεβάτι, εμφανίζεται γρήγορα μεγαλύτερος ή μικρότερος βαθμός σεξουαλικής διέγερσης (ανάλογα με την προηγούμενη συνήθεια), συνήθως συνοδευόμενος από στύσεις και εκσπερματίσεις, οι οποίες αφυπνίζουν το άτομο και τις οποίες αντιλαμβάνεται πλήρως, 14a.
• Η καταστολή της σεξουαλικής επιθυμίας και ικανότητας συνήθως δεν εμφανίζεται προτού το άλας ληφθεί συνεχώς επί αρκετές ημέρες· η έκτασή της ποικίλλει εξαιρετικά· σε ορισμένα άτομα περιορίζεται απλώς σε μέτρια μείωση της επιθυμίας· σε άλλα υπάρχει προσωρινή εξασθένηση της ικανότητας, 48.
• Μειώνει και τελικά εξουδετερώνει πλήρως τη σεξουαλική επιθυμία, 20.
• Από την αρχή η σεξουαλική επιθυμία εξασθενεί· οι στύσεις είναι σπάνιες και ατελείς και παύουν εντελώς έπειτα από λίγες ημέρες, 25.
• Πόνος, διόγκωση και ευαισθησία του αριστερού όρχεως και του σπερματικού τόνου (δεύτερη ημέρα), 42.

ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

• Λαρυγγοβρογχική αδυναμία, άλλοτε με βήχα και άλλοτε με αλλοιωμένη ή ψιθυριστή φωνή, σπάνια με αφωνία (έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Φαίνεται να προκαλεί αναισθητική κατάσταση του λάρυγγα και του φάρυγγα, 19.
• Φωνή.
• Επώδυνη, εξαιρετικά δυσάρεστη βραχνάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, εντονότατη αφού είχε λάβει 37 κόκκους σε εννέα ημέρες, 1. [270.]
• Αδύναμη φωνή, 54.
• Η ψιθυριστή φωνή καταλήγει σε αφωνία (έπειτα από τοξικές δόσεις), 48.
• Κοφτός, ξηρός, ερεθιστικός βήχας, 1.
• Ξηρός, κοπιώδης βήχας, 22.
• Επεισοδιακός ξηρός βήχας ανά διαστήματα δύο ή τριών ωρών, με δυσχέρεια στην αναπνοή, ακολουθούμενος από έμετο βλέννας ή τροφής· χειρότερος τη νύχτα ή όταν είναι ξαπλωμένος και με μεγάλη ομοιότητα προς τον κοκκύτη, 54.
• Αναπνοή.
• Το ανθρακικό οξύ των πνευμόνων ήταν σαφώς μειωμένο. Τη μείωση του ανθρακικού οξέος ακολούθησε, κατά τις ημέρες μετά τη χρήση του βρωμιούχου άλατος, αύξηση πάνω από τη φυσιολογική ποσότητα, 15.
• Αγγειακό «bruit de souffle», 54.
• Η αναπνοή έχει δυσάρεστη οσμή, η οποία φαίνεται να χαρακτηρίζει ιδιαιτέρως όσους βρίσκονται για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα υπό την επίδραση του φαρμάκου, 45.
• Δυσώδης ή βρωμιωμένη απόπνοια (έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Η δυσώδης απόπνοια γίνεται ναυτιώδης (έπειτα από τοξική δόση), 48. [280.]
• Η αναπνοή, χωρίς τον στεντόρειο ρόγχο του οπίου ή του αλκοόλ, είναι άνετη αλλά βραδεία (έπειτα από τοξικές δόσεις), 48.
• Αναπνοή ήρεμη και γαλήνια, με περιστασιακούς αναστεναγμούς, 25.
• Αγωνιώδης αναπνοή, 22.
• Δυσχέρεια στην αναπνοή, 16.

ΘΩΡΑΚΑΣ

• Συμπτώματα πνευμονικού κατάρρου, 54.
• Σύσφιξη του θώρακα κατά την αναπνοή, 2.
• Αίσθημα πίεσης στον θώρακα, 1.

ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΣΦΥΓΜΟΣ

• Λειτουργία της καρδιάς.
• Μειώνει τη λειτουργία της καρδιάς και των αρτηριών, 20.
• Οι καρδιακοί παλμοί στερούνται ενεργητικότητας και οι καρδιακοί τόνοι είναι απόμακροι και ασθενείς (ως προς τις επιδράσεις του στην καρδιά, το φάρμακο φαίνεται να ομοιάζει με τη Digitalis), 25.
• Η λειτουργία της καρδιάς ασθενής και διαλείπουσα, 47. [290.]
• Η λειτουργία της καρδιάς εξασθενεί βαθμιαία, ώσπου παύει εντελώς, 48.
• Η λειτουργία της καρδιάς πολύ ασθενής, 46.
• Η λειτουργία της καρδιάς αργή και με πτερυγισμό (έπειτα από λίγες ημέρες), 23.
• Η λειτουργία της καρδιάς βραδύτερη και ασθενέστερη (έπειτα από τοξικές δόσεις), 48.
• Σφυγμός.
• Επιταχυνόμενος σφυγμός· έπειτα από λίγο ήταν κατά διαστήματα αρκετούς παλμούς βραδύτερος από το φυσιολογικό, 2.
• Σφυγμός ευερέθιστος και ταχύς, 63.
• Σφυγμός μικρός και πολύ συχνός, 22.
• Σφυγμός βραδύτερος, εκτός κατά τη διάρκεια του ίδιου του εμέτου, 13.
• Σφυγμός μικρός και βραδύς, 16.
• Σφυγμός ασθενής και βραδύς, 25. [300.]
• Σφυγμός αισθητά βραδύτερος, καθώς και κατασταλμένος, 14.
• Ο σφυγμός, που φυσιολογικά ήταν περίπου 80, είχε πέσει στους 60, 30.
• Σφυγμός πολύ χαμηλός (40 έως 48), 18.
• Σφυγμός πολύ χαμηλός, μετά τον πυρετό, 54.

ΡΑΧΗ

• Πόνος στην οσφύ, 16.
• Πόνος στην περιοχή των νεφρών, 9.
• Πόνος, φαινομενικά εντοπισμένος στην περιοχή των νεφρών, 8.

ΑΚΡΑ ΓΕΝΙΚΑ

• Διαταραγμένη λειτουργία των άκρων, 54.
• Ένα είδος μυϊκής κόπωσης και αίσθημα σαν από μώλωπες στα άκρα και την οσφύ (μετά την αφύπνιση), 14a.

ΑΝΩ ΑΚΡΑ

• Τρόμος των χεριών κατά τις εκούσιες κινήσεις, 54. [310.]
• Όταν σηκώνει τα χέρια του, όπως όταν πάει να φέρει κάτι στο στόμα του, αυτά τρέμουν σαν να έπασχε από τρομώδες παραλήρημα, 25.
• Ο γραφικός χαρακτήρας τρεμάμενος και ασαφής, 54.
• Χέρια και δάκτυλα σε συνεχή κίνηση (δεύτερη ημέρα), 33.
• Σχεδόν συνεχείς συσπάσεις των δακτύλων και επίμονη απασχόλησή τους με πράγματα χωρίς σημασία (έπειτα από τρεις ημέρες), 31.

ΚΑΤΩ ΑΚΡΑ

• Βάδισμα ασταθές (δεύτερη ημέρα), 33.
• Αστάθεια του βαδίσματος τόσο μεγάλη, ώστε συχνά τον περνούσαν για μεθυσμένο και, σε μία περίπτωση, συνελήφθη από την αστυνομία, κρατήθηκε σε κελί όλη τη νύχτα και του επιβλήθηκε πρόστιμο το επόμενο πρωί, παρά την έκθεσή μου των γεγονότων στον αστυνομικό διευθυντή, 30.
• Μεγάλη αστάθεια του βαδίσματος επί δύο μήνες, η οποία κατόπιν εξαφανίστηκε βαθμιαία, 35.
• Ακανόνιστος στο βάδισμά του, 47.
• Ακανόνιστο βάδισμα, με τον ασθενή να παραπαίει σαν να ήταν μεθυσμένος, 45.
• Διαταραγμένη μετακίνηση, η οποία, όταν η δόση είναι υπερβολική, ομοιάζει με το βάδισμα της κινητικής αταξίας, 48. [320.]
• Παραπαίον βάδισμα και γενική όψη μέθης, 54.
• Όταν αρχίζει να περπατά, τα πρώτα βήματα είναι διστακτικά και τρεκλίζουν, αλλά σύντομα το βάδισμα ανακτά τη σταθερότητά του (μετά την αφύπνιση), 14a.
• Τρεκλισμός, 41.
• Τρεκλίζον βάδισμα· το περπάτημα είναι αρκετά δύσκολο, 54.
• Δεν μπορούσε να περπατήσει χωρίς να τρεκλίζει πάρα πολύ, 38.
• Βαθμιαία το βάδισμά του μεταβάλλεται· κλυδωνίζεται και τρεκλίζει σαν μεθυσμένος· τα άκρα του τρέμουν και λυγίζουν κάτω από το βάρος του, 25.
• Ανίκανος να περπατήσει (έβδομη ημέρα), 31.
• Μετά βίας μπορούσε να σταθεί όρθιος, και αυτό μόνο με στήριξη, 47.
• Ανίκανος να σταθεί όρθιος (τέταρτη ημέρα), 33.
• Αδυναμία στα κάτω άκρα και αδυναμία να σταθεί ευθυτενής (έπειτα από τρεις ημέρες), 31. [330.]
• Ασυνήθιστη αδυναμία στα γόνατα (έπειτα από λίγες ημέρες), 28.
• Αδυναμία των εκτεινόντων μυών των κνημών και των άκρων ποδών, 37.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

• Αντικειμενικά.
• Αύξηση της αποδομητικής μεταμόρφωσης, χωρίς αντίστοιχη αύξηση της δομητικής μεταμόρφωσης, και επακόλουθη απίσχνανση (έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Μειώνει την οπισθοδρομική μεταμόρφωση των ιστών, 20.
• Γενική μείωση των βλεννωδών εκκρίσεων, 48.
• Η τριχοειδική κυκλοφορία επηρεάζεται ουσιωδώς, όχι μόνο στα νευρικά κέντρα αλλά σε ολόκληρο το σύστημα· αυτό, ωστόσο, είναι ανεξάρτητο από την καρδιά και τις μεγάλες αρτηρίες, 48.
• Απίσχνανση (έπειτα από μακροχρόνια συνεχιζόμενη χρήση), 43.
• Γενική απίσχνανση, 54.
• Σημαντική απίσχνανση, 54.
• Μεγάλη απίσχνανση, 22. [340.]
• Πολύ απισχνασμένος και αδύναμος, με ιδιόμορφη ωχρή χροιά, 51.
• Μαρασμός και απίσχνανση, που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή, ενδέχεται να εμφανιστούν έπειτα από υπερβολικά παρατεταμένη χρήση, 44.
• Μεταξύ των συμπτωμάτων που προκαλεί το φάρμακο υπάρχουν ορισμένα που έχουν διαφύγει της προσοχής προηγούμενων παρατηρητών, αλλά τα οποία, εάν δεν αναγνωριστούν, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σοβαρά διαγνωστικά σφάλματα. Αναφέρομαι σε εγκεφαλονωτιαίες παθήσεις _ που χαρακτηρίζονται από γενικευμένο παραλήρημα, ψευδαισθήσεις, φαντασιώσεις ότι καταδιώκεται, βίαιες πράξεις, αταξία των άκρων και της γλώσσας και δυσχέρεια στην άρθρωση _ οι οποίες θα μπορούσαν να εκληφθούν ως ενδείξεις γενικής παράλυσης. Όλα αυτά τα ανησυχητικά συμπτώματα εξαφανίζονται με τη διακοπή του φαρμάκου, 60.
• Καλύτερα από ό,τι συνήθως, λιγότερο κουρασμένος, με μεγαλύτερη ικανότητα και διάθεση για περπάτημα από προηγουμένως (ενώ λάμβανε το φάρμακο), 49.
• Καταστολή, 20.
• Αποστροφή προς τη σωματική άσκηση· κάθεται και ξαπλώνει νωχελικά, 25.
• Καθόταν απαρέγκλιτα κουλουριασμένος δίπλα στη φωτιά όλη την ημέρα, εμφανώς στερημένος από κάθε ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα, 28.
• Απρόθυμος να μιλήσει, να διαβάσει ή να μελετήσει, να περπατήσει ή να εργαστεί· εντελώς αδιάφορος απέναντι σε πολλές εξωτερικές ενοχλήσεις που συνήθως τον εκνεύριζαν· στην πραγματικότητα, υπέρμετρα οκνηρός, αδιάφορος και νυσταγμένος, αλλά, με ισχυρή προσπάθεια της θέλησης, ικανός να συνομιλεί, να μελετά, να συγγράφει, να περπατά, να εργάζεται και να εκνευρίζεται όπως πάντοτε, 48.
• Νωθρότητα των κινήσεων, 54.
• Μεγάλη νωθρότητα, 52. [350.]
• Ασυνήθιστα ήρεμος, καθισμένος νωχελικά σε μια καρέκλα· δεν μπορούσε να συγκεντρώσει τις σκέψεις του ώστε να απαντήσει σωστά σε μια ερώτηση, 46.
• Κόπωση (σύντομα), 28.
• Αδυναμία, 2.
• Αδυναμία του μυϊκού συστήματος, 20.
• Τόσο ακραίος βαθμός αδυναμίας, ώστε το φάρμακο έπρεπε να διακοπεί, 40.
• Μεγάλη σωματική και διανοητική εξασθένηση, μετά την εξαφάνιση των συμπτωμάτων, 25.
• Γενική εξασθένηση, 54.
• Μεγάλη μυϊκή εξασθένηση, 45.
• Σημαντική κατάπτωση, που τον αναγκάζει να ξαπλώσει (έπειτα από μία ώρα), 13.
• Μεγάλη σωματική κατάπτωση, 45. [360.]
• Ακραία γενική κατάπτωση, 54.
• Αδυναμία βάδισης ή ορθοστασίας, 54.
• Αδυναμία να κρατηθεί όρθια, 61.
• Ανίκανος να κινηθεί ή να αισθανθεί, 48.
• Έπειτα από κάποιο διάστημα αναγκάζεται να παραμείνει κλινήρης, 25.
• Εξαιρετικά αδυναμική κατάσταση, 54.
• Κείται ήσυχα, ανίκανος να κινηθεί, να αισθανθεί, να καταπιεί ή να μιλήσει (έπειτα από τοξική δόση), 48.
• Υπάρχει μια κατηγορία φαινομένων που εξαρτώνται από την καχεξία από βρώμιο _ η οποία πρέπει να διακρίνεται με ακρίβεια _ δηλαδή, εκείνα που οφείλονται στον αδυναμικό χαρακτήρα τον οποίο ενδέχεται να προσλάβουν οξείες παθήσεις που μπορεί να προσβάλουν έναν επιληπτικό ασθενή κατά τη χορήγηση του φαρμάκου. Έτσι, μια πνευμονία, μια εντερίτιδα, μια ρευματική προσβολή ή ένας απλός δοθιήνας μπορεί να συνοδεύεται από τέτοια εξασθένηση των ζωτικών δυνάμεων, ώστε να επιφέρει ταχέως θανατηφόρα έκβαση, 60.
• Λιποθυμία, 39.
• Η μυϊκή αδυναμία εξελίσσεται σε πλήρη παράλυση (έπειτα από τοξική δόση), 48. [370.]
• Αξιοσημείωτος βαθμός ανησυχίας και αστάθειας των κινήσεων, ως συνέπεια της ζάλης ή της μέθης, με τους ασθενείς ορισμένες φορές να αδυνατούν να σταθούν όρθιοι, 53.
• Υποκειμενικά.
• Γενική μείωση της νευρικής αισθητικότητας και, ιδίως, μείωση της αντανακλαστικής αισθητικότητας, 48.
• Διανοητική και σωματική κόπωση, απροθυμία για προσπάθεια και αδιαφορία απέναντι σε όλα τα ήπια αίτια νευρικού ερεθισμού· το κλάμα των παιδιών στο σπίτι, ο κρότος των αμαξών πάνω στο οδόστρωμα, η ενόχληση από βασανιστικές ή αγχώδεις σκέψεις, όλα παραβλέπονται· η γλυκιά ανεμελιά της απραξίας, το dolce far niente του Ναπολιτάνου, σχεδόν πραγματώνεται· αυτή η κατάσταση σύντομα ακολουθείται από υπνηλία και η υπνηλία από ύπνο (έπειτα από 20 ή 30 κόκκους), 48.
• Έκδηλη αιμωδία σε ολόκληρο το σώμα και πολύ σαφής μείωση της αισθητικότητας (έπειτα από τρεις ημέρες), 31.
• Μεγάλη άμβλυνση των αισθήσεων· ο ασθενής δείχνει ότι έχει συνείδηση μόνο όταν τον φωνάζουν δυνατά, 61.
• Μειωμένη αισθητικότητα του δέρματος, ώστε τα τσιμπήματα και οι νυγμοί μετά βίας γίνονται αντιληπτά, 35.
• Η απτική αισθητικότητα και οι αισθήσεις της θερμοκρασίας και του γαργαλήματος φαίνεται να μεταβιβάζονται ατελώς, αλλά στην πραγματικότητα παραμένουν ανεπηρέαστες, 48.
• Η αισθητικότητα έχει χαθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε το δέρμα μπορεί να νύσσεται, να τσιμπιέται, ακόμη και να καίγεται, χωρίς ο ασθενής να έχει καμία απολύτως επίγνωση· ωστόσο, αυτή η αναισθησία εμφανίζεται μόνο έπειτα από συνεχιζόμενη χορήγηση τεράστιων δόσεων, 53.
• Καθ’ όλη την περίοδο της δράσης, ακόμη και κατά την υποχώρησή της, γίνεται αισθητή βαθιά άμβλυνση της απτικής αισθητικότητας σε όλες τις μορφές της, αλλά ιδίως σε εκείνες που σχετίζονται με αντανακλαστικές εκδηλώσεις. Έτσι, το γαργάλημα των άκρων ποδών μετά βίας γίνεται αισθητό και δεν προκαλεί πλέον τα συνήθη αποτελέσματά του· η δερματική αισθητικότητα, όταν δοκιμάζεται με τσίμπημα, διαπιστώνεται μειωμένη· η αντίληψη της αφής με το χέρι είναι τόσο τροποποιημένη, ώστε οι κινήσεις σύλληψης στερούνται ακρίβειας, 14.
• Οι αντανακλαστικές, γενικές και ειδικές αισθήσεις εξαφανίζονται, 48. [380.]
• Γενικό αίσθημα ευεξίας και γαλήνης, που προδιαθέτει σε ύπνο, 14a.
• Αίσθημα διανοητικής και σωματικής νωθρότητας ή αδυναμίας (έπειτα από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.

ΔΕΡΜΑ

• Η επιφάνεια γενικά, και ιδίως το δέρμα του προσώπου, νεκρικά λευκού χρώματος, 54.
• Σημαντική αλλοίωση του χρώματος του δέρματος και των βλεννογόνων, 54.

I

• Εντοπισμένο εξάνθημα, που ομοιάζει τόσο με acne simplex όσο και με indurata· προηγείται σημαντικός κνησμός· εμφανίζεται κυρίως στον θώρακα και το πρόσωπο, ιδίως στους ώμους, το μέτωπο και τη μύτη. Αποτελείται από κυανέρυθρες φλύκταινες, μόλις τόσο μεγάλες όσο η κεφαλή μιας καρφίτσας, με ερυθρή άλω, οι οποίες σύντομα γίνονται κιτρινόλευκες στις κορυφές. Οι βάσεις τους είναι αρκετά σκληρές και παραμένουν έτσι επί αρκετές ημέρες, μερικές φορές επί έναν μήνα, οπότε διαπυούνται, αφήνοντας σκληρό πυρήνα και βαθυκόκκινη ερυθρότητα, με ελαφρά διόγκωση, που διαρκούν επί μακρόν. Ο αριθμός των φλυκταινών ποικίλλει εξαιρετικά και αυξάνεται κυρίως ανάλογα με τη δόση. Ορισμένες καταστάσεις του δέρματος, όπως όταν είναι παχύ και υγραίνεται άφθονα από ελαιώδη έκκριση, φαίνεται να ευνοούν την εξάπλωση αυτού του εξανθήματος, ενώ οι λεμφικές και αιματώδεις ιδιοσυγκρασίες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε αυτό. Είναι επίσης αφθονότερο κατά τη νεότητα και την ενήλικη ζωή. Κατά τις περιόδους αυτές, μερικές φορές καλύπτει ακόμη και ολόκληρο το πρόσωπο, παραμορφώνοντάς το σε μεγάλο βαθμό. Η διάρκεια των φλυκταινών ποικίλλει επίσης πολύ, οκτώ ημέρες, περισσότερο ή λιγότερο· εξαρτάται πάντοτε από τη συνέχιση των μεγάλων δόσεων· έτσι, όταν έχει εμφανιστεί εκτεταμένο ακμοειδές εξάνθημα από δόσεις 5 γραμμαρίων ή περισσότερο, ο αριθμός των φλυκταινών μειώνεται αισθητά εάν η δόση μειωθεί στα 3 γραμμάρια.

II

• Ο δεύτερος τύπος εξανθήματος από βρώμιο δεν μοιάζει με καμία άλλη πάθηση του δέρματος. Περιορίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στα κάτω άκρα, όπου εμφανίζεται υπό μορφή επιμήκων ή κυκλικών πλακών, διαμέτρου αρκετών εκατοστών, με θηλοειδή όρια, οι οποίες είναι γενικά ρόδινες ή κερασέρυθρες, αλλά διάστικτες με κίτρινο, σαν από υποδόρια πυώδη διήθηση. Η συνηθέστερη εντόπισή του είναι η γαστροκνημία, όπως φαίνεται ακόμη και σε περιπτώσεις επανειλημμένης υποτροπής. Σε δύο ασθενείς, που είχαν προσβληθεί τρεις ή τέσσερις φορές ο καθένας, το εξάνθημα εμφανιζόταν πάντοτε σε αυτή την εντόπιση. Το κεντρικό τμήμα, όπως και τα όρια των πλακών, είναι μερικές φορές θηλοειδή· οι προσεκβολές, στην περίπτωση αυτή, σχηματίζονται από φλύκταινες όμοιες με εκείνες της ακμής, τόσο πυκνά συσσωρευμένες ώστε να συνιστούν διόγκωση· ανυψώνονται σε ύψος 3 ή 4 χιλιοστών και οι βάσεις τους είναι σκληρυμένες· μέσα σε λίγες ημέρες, οι προσεκβολές υποχωρούν εν μέρει και από τις κορυφές τους εκρέει οροπυώδες υγρό. Στη συνέχεια, το κέντρο κάθε φλύκταινας παρουσιάζει ομφαλωτή εντύπωση, από την οποία εξιδρώνεται κρεμώδης υγρασία που ξηραίνεται σχηματίζοντας παχιές κίτρινες εφελκίδες. Αυτές οι προσεκβολές είναι εξαιρετικά ευαίσθητες στην επαφή και μερικές φορές καθιστούν αδύνατη τη βάδιση. Αξίζει να σημειωθεί ότι, αντιθέτως, το εντυπωμένο κεντρικό τμήμα τους είναι εντελώς αναίσθητο και ανώδυνο. Περιβάλλονται από ερυθρή άλω, με κάποια διόγκωση. Υποχωρούν όταν εξέλθει το περιεχόμενό τους, αλλά αυτή η διεργασία είναι εξαιρετικά αργή και η έκκριση, η οποία μπορεί να συνεχίζεται επί ένα έτος, δημιουργεί εύκολα παχιές και προσκολλημένες εφελκίδες. Το εξάνθημα είναι μερικές φορές εξαιρετικά επίμονο, καθώς συντηρείται από τη διαδοχική εμφάνιση νέων ομάδων φλυκταινών, με τις θηλοειδείς προσεκβολές που προκύπτουν. Έχω δει δύο περιπτώσεις στις οποίες οι διογκώσεις στα κάτω άκρα μετατράπηκαν σε άτονα έλκη, όμοια με ρουπία, με δύσοσμες, ερυθρές βάσεις καλυμμένες με βλαστήσεις. Η πίεση πάνω σε αυτά τα έλκη προκαλούσε πόνο σαν εκείνον που γίνεται αισθητός σε κοψίματα στα δάκτυλα. Αργότερα καλύφθηκαν από παχιές, βρόμικου κίτρινου χρώματος εφελκίδες με αποκρουστική οσμή. Στη μία περίπτωση, τα έλκη διήρκεσαν τρεις μήνες και, στην άλλη, επτά μήνες. Δεν έχω παρατηρήσει ποτέ αντιδραστική διόγκωση των αδένων ούτε πυρετό. Όταν θεραπεύονται αυτές οι εξανθηματικές διογκώσεις και η εξέλκωση, αφήνουν ανεξίτηλα ίχνη υπό μορφή κίτρινων κηλίδων καλυμμένων με εφελκίδες· αρχικά, μπορούν να ψηλαφηθούν πυρήνες στον υποδόριο κυτταρικό ιστό και, κοντά σε αυτούς, οι ασθενείς ενοχλούνται από κνησμό, ακόμη και από πόνο και κράμπες. Γενικά, το εξάνθημα εξαφανίζεται μέσα σε τέσσερις έως έξι ημέρες το πολύ μετά τη διακοπή του φαρμάκου. Για την πλήρη ανάπτυξη των διογκώσεων συνήθως απαιτούνται μόνο λίγες ημέρες. Η διάρκειά τους ποικίλλει, βέβαια, ανάλογα με το μέγεθος της δόσης, αλλά, από όσα έχω παρατηρήσει στους ασθενείς, φαίνεται ότι είναι μεγαλύτερη σε όσους, λόγω ιδιοσυγκρασίας, έχουν προδιάθεση για δερματικές παθήσεις, ιδίως για έρπητα. Ένας ασθενής που ανήκε σε αυτή την κατηγορία εξακολουθούσε να ενοχλείται από αρκετές τέτοιες διογκώσεις στα κάτω άκρα του, αφού η δόση είχε μειωθεί στα 2 γραμμάρια. Έχω παρατηρήσει ότι το εξάνθημα εμφανίζεται συχνότερα τον χειμώνα.

III

• Ο τρίτος τύπος εξανθήματος από βρώμιο είναι αυτός που παρατηρείται σπανιότερα. Έχω δει μόνο τρεις περιπτώσεις. Αποτελείται από ελαφρώς επηρμένες, επίπεδες, λείες, ερυθρές πλάκες, διαφορετικού σχήματος, μακρές ή επιμήκεις, με ομαλά ή ανώμαλα όρια· έχουν διάμετρο από 4 χιλιοστά έως 2 εκατοστά και το μήκος τους ποικίλλει στον ίδιο βαθμό· σε μία περίπτωση είχαν μήκος 6 εκατοστά. Στο κέντρο έχουν το χρώμα που αποκαλείται «φλούδα κρεμμυδιού» και στην περιφέρεια είναι κερασέρυθρες, ενώ τα χρώματα αυτά καταλαμβάνουν σημαντική έκταση. Είναι ελάχιστα επηρμένες, σαν πλάκες κνίδωσης. Οι βάσεις τους είναι σκληρές αλλά ελαστικές, όπως στο οζώδες ερύθημα, με το οποίο αυτό το εξάνθημα μοιάζει πολύ ως προς το σχήμα των πλακών, τις σκληρυμένες βάσεις τους και τη μερική επανεμφάνισή τους όταν τρίβονται. Η ερυθρότητά τους εξαφανίζεται στιγμιαία με την πίεση. Γίνονται λευκές με τη σύσπαση των υποκείμενων μυών ή με τη συμπίεση των παρακείμενων τμημάτων. Προκαλούν κνησμό τη νύχτα, στο κρεβάτι και σε υψηλή θερμοκρασία· και είναι σχεδόν ή εντελώς ανώδυνες όταν πιέζονται. Της εμφάνισής τους προηγούνται κνησμός και πόνοι στα άκρα, με ένα είδος δυσκαμψίας. Αυτά τα προκαταρκτικά συμπτώματα υπήρξαν, σε ορισμένες περιπτώσεις, τόσο έντονα ώστε να καθηλώσουν τον ασθενή στο κρεβάτι για τέσσερις ημέρες πριν γίνει ορατό το εξάνθημα. Σε μία περίπτωση, η κίνηση οποιουδήποτε άκρου ήταν πολύ επώδυνη. Οι πλάκες εμφανίζονται στα άκρα και στον κορμό, χωρίς να προσβάλλουν το πρόσωπο, και αριθμούν από τέσσερις ή πέντε έως δώδεκα ή δεκαπέντε σε κάθε άκρο. Εξαφανίζονται τόσο ξαφνικά όσο εμφανίστηκαν, αλλά αφήνουν πάντοτε πίσω τους την υποδόρια σκληρία. Σε μία περίπτωση, τα κάτω ημίση και των δύο κάτω άκρων παρουσίαζαν, επί τέσσερις ημέρες, σαφή οιδηματώδη διόγκωση. Σε μία μόνο περίπτωση παρατήρησα αναμφισβήτητη πυρετική αντίδραση, όπως καταδεικνυόταν από θερμοκρασία σώματος 38.2° (Cent.), ξηρό δέρμα και ταχύ σφυγμό (92 έως 104). Αυτό διήρκεσε πέντε ημέρες και ακολούθησε άφθονη εφίδρωση. Μόνο σε δύο περιπτώσεις παρατηρήθηκαν επίχρισμα της γλώσσας και απώλεια της όρεξης. Δεν έχω δει ποτέ αυτό το εξάνθημα να εμφανίζεται παρά μόνο τον χειμώνα. Η διάρκειά του ήταν δώδεκα ημέρες όταν συνοδευόταν από πυρετό και, στις άλλες περιπτώσεις, έξι μήνες· κατά την τελευταία αυτή περίοδο η αρχική του ένταση μειωνόταν, αλλά το εξάνθημα δεν εξαφανιζόταν ποτέ εντελώς μέχρι την έλευση της θερμής εποχής. Για ημέρες ή ακόμη και εβδομάδες μετά την εξαφάνιση του εξανθήματος και κάθε ερυθρότητας, μπορούσαν να ψηλαφηθούν στα αντίστοιχα τμήματα του υποδόριου ιστού ελαστικές σκληρίες, ελαφρώς επώδυνες κατά την πίεση. Σε μία περίπτωση, στην προηγούμενη θέση μίας από τις πλάκες, ήταν ορατή κιτρινωπή δυσχρωμία που έμοιαζε με εκχύμωση. Η εμφάνιση αυτού του εξανθήματος συνέπιπτε πάντοτε με την παρατεταμένη χορήγηση του φαρμάκου σε αρκετά μεγάλες δόσεις.

IV

• Αρκετοί από τους ασθενείς μου προσβλήθηκαν από υγρό έκζεμα των κάτω άκρων και πολύ εκτεταμένη πιτυρίαση του τριχωτού της κεφαλής. Αυτό το είδος εκζέματος θεραπεύεται μόνο όταν το φάρμακο χορηγείται σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα ή διακόπτεται εντελώς, 54.
• Οι παθήσεις του δέρματος φαίνεται να εντοπίζονται ιδιαίτερα στους σμηγματογόνους θυλάκους και αδένες και στους ιδρωτοποιούς αδένες, προκαλώντας φλεγμονή με αύξηση των κυτταρικών στοιχείων· σε μία περίπτωση το εξάνθημα προσέλαβε δοθιηνώδη χαρακτήρα και εντοπιζόταν ιδιαίτερα στα τριχωτά μέρη του προσώπου, στο μέτωπο και στον αυχένα· σε άλλη περίπτωση, σε παιδί δεκαοκτώ μηνών, το εξάνθημα προσέβαλε το μέτωπο και τα άκρα και συνίστατο σε διάσπαρτα σπυράκια, εν μέρει θαμπού λευκωπού και εν μέρει ωχρού κοκκινωπού χρώματος, μεγέθους από κόκκο κεχριού έως μπιζέλι, τα οποία, όταν ανοίγονταν, απέβαλλαν πύον αναμεμειγμένο με σμήγμα· στην αριστερή κνήμη υπήρχε επίσης διόγκωση μεγέθους μισού δολαρίου, καλυμμένη από τεταμένη, κηλιδωτή επιδερμίδα και περιβαλλόμενη από ερυθρό, διηθημένο χείλος, η οποία, όταν ανοίχθηκε, απέβαλε σμήγμα και πύον· στις παρειές υπήρχαν κηλίδες μεγέθους κέρματος δέκα σεντ, καλυμμένες με μαύρες εφελκίδες, των οποίων η αφαίρεση αποκάλυπτε ωχροκόκκινη θηλώδη διόγκωση που αιμορραγούσε εύκολα όταν αγγιζόταν και φαινόταν να έχει σχηματιστεί από την απόφραξη των σμηγματογόνων θυλάκων και να διατείνεται από μάζες σμήγματος, 50.
• Οξύληκτες κηλίδες στο δέρμα, με κνησμό και αίσθημα καύσου, ιδιαίτερα στον ώμο και στην περιοχή του αυχένα, οι οποίες παρουσιάζουν κάποια ομοιότητα με ακμή, 43.
• Μερικά διάσπαρτα σπυράκια ακμής με κίτρινες κορυφές, 56.
• Ακμή, 48.
• (Ο Δρ C. είχε δει επίμονη, μακράς διάρκειας ακμή να εξαφανίζεται εντελώς ενώ το φάρμακο λαμβανόταν για νευρική πάθηση), 24. [390.]
• Ακμή στο μέτωπο, 62.
• Εμφανίστηκε εξάνθημα στο πρόσωπο και στα κάτω άκρα, το οποίο γρήγορα έγινε άφθονο και πολύ επώδυνο· έμοιαζε με ανεμευλογιά, αλλά οι φυσαλίδες, αντί να ξηραίνονται, σε πολλά σημεία συνενώνονταν, και οι συρροές που σχηματίζονταν κατ’ αυτόν τον τρόπο παρουσίαζαν τάση διεύρυνσης και πολυάριθμα σημεία διαπύησης (μετά έξι ημέρες)· μια λωρίδα εξανθήματος ανέβαινε σε κάθε πλευρά του προσώπου και διέσχιζε το μέτωπο, ενώ η πρόσθια και η έξω πλευρά κάθε κάτω άκρου ήταν καλυμμένη από αυτό, από το γόνατο έως τον αστράγαλο. Στο πρόσωπο συνίστατο σε ακανόνιστα κυκλικές, επηρμένες, πεπλατυσμένες, ανοικτοκάστανες εφελκίδες, μεγέθους που κυμαινόταν από μπιζέλι έως κέρμα τεσσάρων πενών, περιβαλλόμενες από ελαφρώς ερυθρές άλω και τόσο προσκολλημένες ώστε δεν μπορούσαν να αφαιρεθούν χωρίς να προκαλέσουν αιμορραγία. Στα κάτω άκρα, το δέρμα ανάμεσα και γύρω από τις κηλίδες ήταν ζωηρά ερυθρό, εξαιρετικά ευαίσθητο, θερμό και επώδυνο, με πόνο καυστικού χαρακτήρα και αίσθημα μυρμηκίασης. Η κίνηση των κάτω άκρων προκαλούσε πολύ έντονο πόνο· οι μικρότερες κηλίδες, που ήταν επίσης οι πιο πρόσφατες, συνίσταντο σε κυκλικές, επηρμένες, κωνικές φυσαλίδες, γεμάτες με γαλακτόλευκη ημίρρευστη ουσία και εδραζόμενες σε ελαφρώς επηρμένη, σκληρυμένη βάση· οι μεγαλύτερες κηλίδες είχαν μήκος από μία έως δύο ίντσες, ήταν ακανόνιστα ωοειδείς ή επιμήκεις, επηρμένες, πεπλατυσμένες στην επιφάνεια και καλυμμένες με χαλαρή, υγρή επιδερμίδα ή ανοικτοκάστανες εφελκίδες, κάτω από τις οποίες η επιφάνεια παρουσίαζε «πολυάριθμες κιτρινοκόκκινες προεξοχές σαν κόκκους κεχριού». [Ο Δρ C. ήταν πεπεισμένος ότι επρόκειτο για σοβαρή και συρρέουσα ακμή που είχε προκληθεί από το φάρμακο.] Το εξάνθημα άρχιζε ως πολύ μικρό, ερυθρό, θερμό και ευαίσθητο σπυράκι, στην κορυφή του οποίου σχηματιζόταν πολύ γρήγορα μια μικρή, κιτρινόλευκη, τεταμένη, κωνική φυσαλίδα, την οποία διαπερνούσε μια τρίχα· εάν η φυσαλίδα διαρρηγνυόταν και ασκούνταν ήπια πίεση, λαμβανόταν μια λεία κιτρινόλευκη ουσία, η οποία αποδείχθηκε ότι ήταν σμηγματογόνος ύλη μαζί με τη βολβώδη ρίζα της τρίχας· εάν η φυσαλίδα αφηνόταν ανέπαφη, μεγάλωνε γρήγορα και στη συνέχεια διαπιστωνόταν ότι περιείχε πύον. Οι εφελκίδες των παλαιότερων κηλίδων διαλύονταν εν μέρει με αιθέρα, ο οποίος, όταν στέγνωνε, άφηνε λιπαρό λεκέ, ενώ το υπόλοιπο τμήμα της εφελκίδας διαπιστώθηκε ότι συνίστατο από επιθήλιο, κατεστραμμένα αιμοσφαίρια και πυοσφαίρια. Όταν, μετά επτά εβδομάδες, το εξάνθημα είχε σχεδόν υποχωρήσει, το φάρμακο χορηγήθηκε και πάλι σε πλήρεις δόσεις· και την έκτη ημέρα το εξάνθημα άρχισε να εκδηλώνεται πολύ έντονα, κυρίως στα κάτω άκρα, ενώ η κίνηση ήταν και πάλι πολύ επώδυνη, 24.
• Η ακμή δεν εμφανίζεται πάντοτε μετά τη λήψη του φαρμάκου· θα έλεγα ότι τα δύο τρίτα των ατόμων στα οποία το έχω χορηγήσει συνεχώς εμφάνισαν ακμή· δεν θυμάμαι να την έχω δει ποτέ να ακολουθεί μία μόνο δόση· ο αριθμός και η διάρκεια των εξανθημάτων ποικίλλουν· σε ορισμένα άτομα είναι αραιά και κάθε φλύκταινα είναι μικρή· σε άλλα είναι άφθονα και πολλές από τις φλύκταινες είναι μεγάλες· προσβάλλουν το πρόσωπο, το τριχωτό της κεφαλής και τη ράχη περισσότερο από άλλα μέρη της δερματικής επιφάνειας· οι φλύκταινες εμφανίζονται σε διαδοχικές αλλά ακανόνιστες εξάρσεις· το μέγεθός τους ποικίλλει από κόκκο κεχριού έως μεγάλο μπιζέλι· γενικά εξαφανίζονται χωρίς διαπύηση, ενώ κάθε μεμονωμένη φλύκταινα διαρκεί μόνο λίγες ημέρες· σε ορισμένες περιπτώσεις επέρχεται διαπύηση· όταν συμβαίνει αυτό, κάθε φλύκταινα διαρκεί περισσότερο απ’ όσο θα διαρκούσε διαφορετικά και, καθώς εμφανίζονται συνεχώς νέες φλύκταινες, το εξάνθημα μπορεί να γίνει δυσάρεστα άφθονο· μέτριος βαθμός θερμότητας, μαζί με κάποιον κνησμό, συνοδεύει συνήθως το εξάνθημα, αλλά αυτό δεν συμβαίνει πάντοτε· μετά την εξαφάνιση των φλυκταινών δεν παραμένει μόνιμη ουλή ή σημάδι, αν και μια ερυθρή κηλίδα υποδεικνύει για κάποιο διάστημα μετά την υποχώρησή τους το σημείο όπου βρίσκονταν, 48.
• Πολυάριθμα εξανθήματα όμοια με ακμή στις παρειές και στο μέτωπο (μετά έναν μήνα), 61.
• Ερύθημα και διόγκωση της μύτης· τουλάχιστον σε μία περίπτωση αυτό φάνηκε να αποτελεί σταθερή δράση του· και, σύμφωνα με την πείρα όσων έχουν χορηγήσει το φάρμακο σε μεγάλη έκταση, έκθυματώδες εξάνθημα, 21.
• Πλάκες και σπυράκια και στα δύο αντιβράχια, 37.
• Εξάνθημα από ερυθρές πλάκες στα κάτω άκρα· πόνοι μέσα και γύρω από αυτές· έχουν ως επί το πλείστον πλάτος περίπου 1 εκατοστό, ενώ ορισμένες γύρω από τη γαστροκνημία έχουν μέγεθος έως 4 εκατοστά· η ερυθρότητα εξαφανίζεται με την πίεση, αλλά επανέρχεται αμέσως· ακόμη και η ελαφρότερη πίεση είναι επώδυνη. Είναι ελάχιστα επηρμένες και δίνουν στο δάκτυλο την αίσθηση σκληρίας που εκτείνεται βαθιά μέσα στο χόριο (όπως στο οζώδες ερύθημα). Υπάρχουν δέκα τέτοιες πλάκες και στα δύο κάτω άκρα· όλες οι κινήσεις των κάτω άκρων είναι πολύ επώδυνες, 57.
• Εξάνθημα στα άκρα που μοιάζει με οζώδες ερύθημα, με κνησμό, ιδιαίτερα τη νύχτα· συνίσταται σε ερυθρές πλάκες, μήκους και πλάτους περίπου 1 εκατοστού, ελαφρώς επηρμένες πάνω σε σκληρυμένη βάση· η ερυθρότητα εξαφανίζεται με την πίεση· δεν υπάρχει πόνος κατά την πίεση. Το εξάνθημα εκτείνεται παντού εκτός από το πρόσωπο· σε ορισμένα σημεία έχει εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει σημάδια ή δερματική σκλήρυνση. Οι πλάκες έχουν διαφορετικά μεγέθη, ακανόνιστο σχήμα, περιφέρεια ερυθρή σαν κεράσι και κέντρο στο χρώμα της φλούδας κρεμμυδιού· μοιάζουν με κνίδωση. Λευκαίνουν κατά την καταπόνηση του προσβεβλημένου άκρου ή όταν πιέζονται τα γύρω μέρη. Η πίεση προκαλεί στιγμιαία εξαφάνιση της ερυθρότητας. Κνησμός στα ερυθρά σημεία, το βράδυ κατά την κατάκλιση, τη νύχτα και γενικά όταν το σώμα ζεσταίνεται· μερικές φορές εξαφανίζονται και επανέρχονται αυτόματα· υπάρχουν τουλάχιστον τριάντα από αυτές στους βραχίονες, 58.
• Σε κάθε κάτω άκρο, επάνω από μια παλαιότερη ρυπαροκίτρινη εφελκίδα, υπάρχει ερυθρή πλάκα σχηματισμένη από συσσώρευση φλυκταινών όμοιων με ακμή, ορισμένες από τις οποίες αποβάλλουν κρεμώδες υγρό, σαν εκείνο που εκκρίνεται από δοθιήνες. Ανάμεσα στις φλύκταινες εμφανίζονται κιτρινόλευκες κηλίδες, μεγέθους κόκκων κεχριού και κάπως επηρμένες· όπου δεν υπάρχει έκκριση, η επιφάνεια είναι ερυθρή σαν κεράσι και έχει ζυμώδη υφή· το δέρμα γύρω από το εξάνθημα είναι ανοικτοκόκκινο. Η πλάκα ανυψώνεται σε ύψος από 0.003 m. έως 0.004 m., είναι σχεδόν κυκλική και έχει ύψος 0.025 m. και πλάτος 0.02 m. Στη δεξιά παρειά υπάρχει πολύ παρόμοιο εξάνθημα, αλλά όχι τόσο προχωρημένο· σχηματίζεται από φυσαλίδες και κιτρινόλευκες φλύκταινες, διατεταγμένες σε ακριβή κύκλο γύρω από ένα σημείο ερυθρό σαν κεράσι, όπου το δέρμα είναι κάπως επηρμένο και χαλαρό, όπως στην essera· η πλάκα αυτή περιβάλλεται από βαθιά ερυθηματώδη ερυθρότητα, μέγιστου πλάτους 0.003 mm. Η βάση της πλάκας είναι αρκετά σκληρυμένη· είναι αισθητά επώδυνη· η διάμετρός της είναι 0.015 m. και το ύψος της από 0.002 m. έως 0.003 m., 55.
• Βλατιδώδες εξάνθημα περιέβαλε το μέτωπό της και εξαπλώθηκε στο τριχωτό της κεφαλής, 22. [400.]
• Εξάνθημα στις γαστροκνημίες από πολύ επώδυνα ερυθρά σπυράκια και διογκώσεις, με λεία, επηρμένα, στιλπνά χείλη· κεντρική εντύπωση καλυμμένη με εφελκίδα, με ερυθρή περιφέρεια και πολύ σκληρή και ευαίσθητη βάση, 56.
• Σε κάθε κάτω άκρο υπάρχουν δύο σημεία καλυμμένα με παχιές, ρυπαρής όψης, δύσοσμες εφελκίδες· όταν αυτές αφαιρούνται με την εφαρμογή καταπλασμάτων, αφήνουν ανώμαλη επιφάνεια, σχηματισμένη από ένα είδος βλάστησης και με όψη που μοιάζει κάπως με το στομάχι βοδιού. Οι πλάκες έχουν κοκκινωπό χρώμα και προκαλούν κάποιον πόνο, σαν πόνο από κόψιμο, 59.

ΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ

• Υπνηλία.
• Μεγάλη υπνηλία, 52.
• Όταν χορηγούνταν σε μεγάλες φαρμακευτικές δόσεις, παρατηρούνταν περιστασιακά υπνηλία ή νύστα και αμβλεία κεφαλαλγία, 19.
• Μεγάλη υπνηλία· αποκοιμιέται βαθιά σε μια καρέκλα κατά τη διάρκεια της ημέρας· αν τον ξυπνήσουν, αποκοιμιέται αμέσως ξανά· αυτό διαρκεί επί πέντε ημέρες (έκτη ημέρα), 49.
• Υπνηλία, ακόμη και μέχρι κώματος (μετά από μεγάλες και συνεχιζόμενες δόσεις), 43.
• Τάση να λαγοκοιμάται και συχνά αποκοιμιόταν, 51.
• Νύστα, 29, 33.
• Νύστα, υπνηλία και συνεχές αποκοιμήσιμο, 25.
• Ακραία νύστα· κοιμήθηκε όλη τη νύχτα και συχνά αποκοιμιόταν στην καρέκλα της και στις πιο άβολες στάσεις (μετά την τρίτη ημέρα), 31. [410.]
• Υπνηλία, 37, 54.
• Περισσότερο ή λιγότερο έντονη υπνηλία (μετά από συνεχιζόμενες δόσεις), 48.
• Συνεχής υπνηλία, 18.
• Η συνεχιζόμενη δόση διατηρεί ένα είδος ημιυπνώδους κατάστασης, με την οποία ο οργανισμός προδιατίθεται για ύπνο και ο νυχτερινός ύπνος γίνεται βαθύτερος, 48.
• Ο ύπνος μοιάζει με κατάσταση βαριάς υπνηλίας· συχνά διακόπτεται από ένα απότομο τίναγμα· ωστόσο, δεν υπάρχουν πραγματικά όνειρα, αλλά μάλλον ένα είδος ακαθόριστου εφιάλτη· ο ύπνος, εντούτοις, παρατείνεται επ’ αόριστον και η αφύπνιση είναι πολύ δύσκολη, 14.
• Ύπνος, 20.
• Βαθύς ύπνος, 54.
• Βαθύς και αδιατάρακτος ύπνος, διάρκειας οκτώ ωρών, 16.
• Ήρεμος και βαθύς ύπνος (μετά από 40 ή 50 κόκκους τη νύχτα, όταν υπήρχε απλώς αγρυπνία ως συνέπεια πνευματικής εργασίας κατά τη διάρκεια του απογεύματος, αλλά όχι εξάντληση, 48.
• Βαθύτερος ύπνος από τον συνήθη (μετά από 30 grs., όταν δεν υπήρχε ούτε κόπωση ούτε αγρυπνία), 48. [420.]
• «Η υπνωτική δράση», λέει ο Voisin, [Bulletin Générale de Thérapeutique, tome 71, p. 102, 1866.] αναφερόμενος στους ασθενείς του στο Bicêtre, «ήταν πολύ αξιοσημείωτη σε αυτούς, τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα· ορισμένοι ήταν αναγκασμένοι να κοιμούνται για λίγα λεπτά κάθε φορά εν μέσω της εργασίας τους· κανένας, παρά τις όποιες προσπάθειες κατέβαλλε για το αντίθετο, δεν μπορούσε να αντισταθεί στον ύπνο αμέσως μετά το βραδινό γεύμα· κατά τη διάρκεια της νύχτας ο ύπνος τους ήταν ήρεμος και το πρωί ήταν δύσκολο να τους ξυπνήσουν», 48.
• Σαφής υπνωτική δράση σε ενήλικο που βρίσκεται σε φυσιολογική ή κανονική κατάσταση, είτε χορηγείται την ημέρα είτε τη νύχτα (μετά από 30 έως 60 κόκκους), 48.
• Κοιμήθηκε καλά αφού κάπνισε το βράδυ, πράγμα που δεν συμβαίνει ποτέ άλλοτε, καθώς το κάπνισμα προκαλεί απότομα τινάγματα και εφιάλτη, 49.
• Κοιμόταν καλύτερα τη νύχτα όσο έπαιρνε το βρωμίδιο, αλλά ξυπνούσε συχνά· κατά τον ύπνο υπήρχαν πολλά συγκεχυμένα όνειρα, 49.
• Βαθύς και διαταραγμένος ύπνος, από τον οποίο ξύπνησα με πνευματικό αγώνα και προσπάθεια, χωρίς αρχικά να γνωρίζω πού βρισκόμουν ή τι είχε απογίνει ο εαυτός μου· πράγματι, μου φαινόταν σαν να είχα κατεβεί πολύ βαθιά στην άβυσσο του ύπνου, 26.
• Αϋπνία.
• Το αποτέλεσμα ήταν αγρυπνία, όχι ύπνος· αλλά, αν δεν ακολουθούσε ύπνος μετά τη δόση, ακολουθούσαν η γενική ηρεμία και η νευρική καταστολή που περιγράφηκαν προηγουμένως (μετά από 40 ή 50 κόκκους τη νύχτα, έπειτα από μία ημέρα σκληρής και εξαντλητικής εργασίας), 48.
• Αν ο εγκέφαλος βρίσκεται ήδη σε αναιμική κατάσταση, δεν είναι συνετό να του στερηθεί ακόμη περισσότερο αίμα με τη χορήγηση του φαρμάκου· αν αυτό γίνει, μερικές φορές μπορεί να ακολουθήσει ύπνος, αλλά συχνότερα το αποτέλεσμα θα είναι το αντίθετο, 48.
• Επέρχεται μόνο μισοΰπνος, 14a.
• Αϋπνία, 22.
• Όνειρα.
• Συχνά όνειρα τη νύχτα, 9. [430.]
• Ο ύπνος διαταράσσεται περισσότερο ή λιγότερο από όνειρα, τα οποία μερικές φορές ήταν πολύ βαριά και δύσκολα να αποτιναχθούν, 14a.
• Κατά τον ύπνο υπήρχαν πολλά συγκεχυμένα όνειρα, 49.
• Ανήσυχος επί τέσσερις ή πέντε νύχτες, καθώς ξυπνούσε συχνά από ηδονικά όνειρα, με ισχυρές στύσεις, 42.

ΠΥΡΕΤΟΣ

• Αίσθημα ψύχρας.
• Μειώνει τη θερμοκρασία, 20, 48.
• Δέρμα δροσερό, 30.
• Δέρμα ψυχρό και κολλώδες (μετά από λίγες ημέρες), 28.
• Αίσθημα ψύχρας, 62.
• Τρέμουλο από το κρύο (μετά από λίγες ημέρες), 28.
• Άκρα ψυχρά, 48, 67.
• Τα άκρα γίνονται σταδιακά ψυχρότερα, 48. [440.]
• Γενική αίσθηση ψυχρότητας, περισσότερο ή λιγότερο έκδηλη, γύρω από τα άκρα (μετά από μία ή δύο ώρες), 14.
• Θερμότητα.
• Πυρετός, 54.
• Αίσθημα θερμότητας στο πρόσωπο, 16.
• Ιδρώτας.
• Εφίδρωση τη νύχτα, 3.
• Άφθονος και κολλώδης ιδρώτας σε όλο το σώμα, 22.

ΣΥΝΘΗΚΕΣ

• Επιδείνωση.
• ( Βράδυ ), Στις 9 η ώρα, κεφαλαλγία στο μετωπιαίο έπαρμα.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: KALI BROMATUM. Πηγές.

64 , Humerdinger die Wirkung des Broms und ein Brom-praparate, Inaug. Diss., Tubingen, 1838· 65 , Dr. David Lees, Hom. World, vol. xii, 1877, p. 371, ένα παιδί, æt. εννέα μηνών, έλαβε 9 δραχμές μέσα σε δεκατέσσερις ή δεκαπέντε ημέρες για επιληπτικούς σπασμούς· 66 , B. Fincke, M.D., The Organon, vol. i, 1878, p. 343, ένας νεαρός χειρουργός έλαβε 10 κόκκους σε μία δόση για υπερβολική σεξουαλική διέγερση μετά από πνευματική υπερκόπωση.

• Η ιδιόμορφη, δριμεία αλμυρή γεύση του φαρμάκου διήρκεσε πολύ, 64.
• Συχνή ούρηση, 64.
• Αμέσως αισθάνθηκε κάψιμο στο στομάχι, το οποίο μετατράπηκε σε αμβλύ πόνο και σε αίσθημα κενού, σαν να είχαν χαθεί όλα, που ανακουφιζόταν με το φαγητό, επί μία έως δύο ημέρες. Έπειτα εμφανίστηκαν συμπτώματα από το ουροποιητικό· απέβαλλε ούρα σε τεράστιες ποσότητες, με δυσφορία, σαν να ήταν τόσο γεμάτος ώστε μετά βίας μπορούσε να συγκρατηθεί· συχνή ούρηση, με πολύ ωχρά, υδαρή ούρα, κάθε πέντε ή δέκα λεπτά, επί μία εβδομάδα (σε μία ημέρα η ποσότητα έφθασε το ένα γαλόνι). Την έκτη ή έβδομη ημέρα εμφανίστηκε ξαφνικά νευραλγία στη σπονδυλική στήλη, έπειτα από σφύξεις από το κεφάλι έως τα πόδια, χειρότερες στα κοιλιακά όργανα· άρχιζε στην οσφυϊκή χώρα, εξαπλωνόταν προς τα επάνω στη ραχιαία χώρα και προς τα κάτω στον κόκκυγα, περιέβαλλε το σώμα κατά το ήμισυ, εισχωρούσε στα έντερα και τον διαπερνούσε ολόκληρο· εκείνη την ώρα υπήρχε αμβλύς πόνος, μερικές φορές με οξείες σουβλιές που ανέβαιναν και κατέβαιναν κατά μήκος του μυελού. Τίποτε δεν ανακούφιζε τον πόνο. Λαχτάρα για κρασί. Και μόνο η σκέψη του καπνού τού προκαλούσε ναυτία, μολονότι συνήθιζε να καπνίζει ένα πούρο μετά το δείπνο. Το κρασί πόρτο ανακούφισε τον πόνο κάνοντάς τον να φάει, αν και έκανε εμετό το δείπνο του. Ο πόνος φάνηκε να υποχωρεί έως τότε (μία έως δύο ημέρες). Έλαβε μία δόση

Kali brom . 1 m. (Fincke), διπλού εμποτισμού, η οποία δεν έκανε τίποτε όσο είχε αυτόν τον πόνο, καθώς και

Nux vom . 1 m., η οποία δεν φάνηκε να δρα. Ρίχτηκε κάτω, έκλεισε τα μάτια του και του φαινόταν ότι βρισκόταν πάνω από τη γη, σαν να ήταν σε ένα ανώτερο επίπεδο (είκοσι λεπτά μετά τη λήψη), αισθανόμενος πολύ ευτυχισμένος, σαν η ευτυχία του να μην ήταν γήινη. Τα πεπτικά συμπτώματα άρχισαν λίγο μετά τη λήψη. Αποστροφή για τον καφέ, τον οποίο συνήθιζε να πίνει. Όταν τον άφησε η νευραλγία, άρχισαν αυτά τα συμπτώματα από το ουροποιητικό: πόνος κατά την ούρηση, τσούξιμο, καυστικός πόνος, αίσθηση κατά την ούρηση σαν να εξωθούνταν ένα βλήμα από την ουροδόχο κύστη κατά μήκος της ουρήθρας, με συνεχή αποβολή μεγάλων ποσοτήτων ούρων. Ακριβώς κατά την τελευταία σταγόνα των ούρων, σπασμωδική σύσφιξη της ουρήθρας γύρω από την κρύπτη, με πραγματικό, οξύ πόνο που διατρέχει προς τα πίσω την ουροδόχο κύστη, σαν να εξωθείται ένα μεγάλο όργανο σε έναν μικρό χώρο. Έπειτα εκδηλώθηκε κανονική γονόρροια, με λευκοκίτρινη έκκριση επί δύο ή τρεις ημέρες (δεν είχε ποτέ τίποτε παρόμοιο). Κάθε δεύτερη ή τρίτη ημέρα το τσούξιμο εμφανιζόταν αργά το απόγευμα και τον κρατούσε ξύπνιο όλη τη νύχτα. Τώρα αποβάλλει λιγότερα ούρα.

Canth . 2c. και Cann. sat . δεν έκαναν τίποτε. Μόνο το λούσιμο των μερών με παγωμένο νερό έφερνε ανακούφιση. Μετά τη γονόρροια, η σεξουαλική διέγερση υποχώρησε. Τα συμπτώματα από το ουροποιητικό τον ενοχλούσαν περισσότερο· δεν μπορεί να κάνει τίποτε, δεν μπορεί να συναναστραφεί με κόσμο. Αν δει

βρωμιούχο κάλιο ή οποιοδήποτε είδος ποτάσας, του προκαλεί ανακάτωμα στο στομάχι. Τα χέρια τρέμουν. Στις 9 Νοεμβρίου τού έδωσε

Camphor (Borneo) 9 m. (Fincke), επτά σκόνες, μία κάθε νύχτα. Στις 11 Νοεμβρίου πέρασε φρικτές ώρες, με κάψιμο και τσούξιμο στην ουρήθρα· μπορούσε να ανακουφιστεί μόνο με έγχυση κρύου νερού. 16 Νοεμβρίου, σήμερα και χθες απέβαλε πολλά ούρα χωρίς τσούξιμο και δεν χρειάστηκε να σηκωθεί τη νύχτα. Τα ούρα δεν περιείχαν σάκχαρο ούτε λεύκωμα. Την περασμένη νύχτα, μετά από ελαφρό κάψιμο και αίσθηση σαν μια σφαίρα να περνούσε εξωθούμενη από πίσω στον αυχένα της ουροδόχου κύστης, απέβαλε περίπου 1/2 ουγγιά υγρού σαν ασπράδι αυγού, με λίγη βλέννα σαν γάλα, χωρίς οσμή σπέρματος (? προστατικό). Έκτοτε όλα είναι καλά και έχει ξαναβρεί τον εαυτό του. Χθες το πρωί, τρομερός πόνος στο δεξί μάτι, σαν να πιεζόταν προς τα έξω (σύμπτωμα του Camphor), 66.

• Οι σπασμοί εξαφανίστηκαν καθώς εμφανίστηκε το εξάνθημα. Κάθε κηλίδα της δερματικής νόσου φαινόταν να είχε αρχίσει ως βλατίδα ακμής. Αυτή μεγάλωνε και εξαπλωνόταν, και οι επηρμένες κηλίδες ενώνονταν σε πλάκες. Στις πλάκες αυτές αναπτύχθηκαν κατόπιν, κάτω από την επιφάνεια, ιδιόμορφα κιτρινωπά σημεία, τα οποία ούτε συνενώνονταν ούτε έσπαζαν. Στην επιφάνεια εμφανιζόταν εφελκίδα, η οποία φαινόταν να οφείλεται σε αποξηραμένη έκκριση· και όπου αυτή υποβαλλόταν σε τριβή, η επιφάνεια γινόταν ιδιόμορφα θηλωματώδης. Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ήταν τα κιτρινωπά σημεία που περιγράφηκαν. Ένα ενδιαφέρον γεγονός ήταν ότι το εξάνθημα δεν εμφανίστηκε παρά μόνο τέσσερις ημέρες μετά τη διακοπή του φαρμάκου, 65.