Opium

Objawy ogólne

Do uderzających cech obrazu Opium należy grupa dolegliwości cechujących się bezbolesnością, bezczynnością i otępieniem.

U wielu uczestników próby lekowej przyjmujących małe dawki występowały otępienie, niezdolność uświadomienia sobie lub odczuwania otoczenia, a także niezdolność pojmowania natury stanów i osądzania rzeczy.

Złudzenia wzroku, smaku i dotyku; mylne postrzeganie stanu, w którym się znajduje; błędna ocena samego siebie; wypaczenie wszystkich zmysłów z mnogością złudzeń.

Ogólną cechą charakterystyczną jest bezbolesność, lecz niekiedy powstaje stan naprzemienny, w którym mała dawka Opium wywołuje ból, bezsenność, niepokój i pobudliwość nerwową — stan zupełnie przeciwny do występującego w większości przypadków.

U większości występuje zaparcie, lecz u niektórych czerwonka i parcie na stolec. Chory jest senny, jednak czasami obraz leku cechują bezsenne noce, niepokój i wzmożona wrażliwość na hałas; mówi wtedy, że niemal słyszy muchy chodzące po ścianie oraz bicie zegara na odległej wieży.

Powszechnie przyjmuje się, że w tych przeciwstawnych stanach jeden jest działaniem pierwotnym, a drugi wtórnym. Jest tak, e. g., osoby wykazujące osłupienie i bezbolesność przechodzą w stan pogłębionej niewrażliwości, niepokoju, lęku i drażliwości; natomiast u osoby, u której najpierw występuje wzmożona wrażliwość, następuje później stan łagodnej uległości.

Głowa i umysł: U niektórych nadwrażliwych uczestników próby lekowej w pierwszej godzinie po przyjęciu dawki pojawia się ból głowy u podstawy czaszki, tak silny, że nie mogą unieść głowy z poduszki; są przez niego jak sparaliżowani; ból przykuwa ich do posłania. U większości uczestników próby lekowej pojawia się to dopiero podczas wygasania działania dużej dawki. Dyskutowano, czy są to działania pierwotne, czy wtórne. To, co u jednej osoby stanowi działanie, u innej jest reakcją, lecz wszystko to jest skutkiem leku, a wszystkie następujące po nim przejawy są objawami środka leczniczego.

Najbardziej uderzające są ospałość i bezbolesność. Bezczynność przejawia się brakiem reakcji na właściwie dobrany lek homeopatyczny. Konkuruje tutaj z Sulphur . Badając przypadek, można znaleźć wiele objawów Opium; gdy lek zostanie podany zgodnie z takim wskazaniem, wyprowadza organizm ze stanu ospałości i wywołuje reakcję.

Wrzody całkowicie bezbolesne, które nie ziarninują, nie drążą tkanek ani się nie szerzą, z drętwieniem lub brakiem czucia w obrębie wrzodu, który powinien być wrażliwy; Opium często przywraca czucie w częściach objętych zapaleniem znacznego stopnia.

Stany porażenne lub niedowład, częściowe porażenie; bezczynność, ospałość. Stan taki występuje w jelitach, które nie poruszają się, a odbytnica wypełnia się okrągłymi, twardymi, czarnymi kulkami kału, które trzeba wydobywać palcem lub łyżką. Nie ma żadnej czynności ani zdolności do parcia podczas oddawania stolca.

Pęcherz moczowy znajduje się w podobnym stanie. Chory nie potrafi użyć mięśni brzucha; nie może przeć, aby oddać mocz; występuje zatrzymanie moczu, a mięśnie przyspieszające jego wydalanie są w stanie niedowładu.

Podczas picia przełyk zdaje się nie wykonywać żadnych ruchów i płyn nie spływa w dół, lecz wydostaje się przez nos; przy tym niedowładzie płyny trafiają w niewłaściwą drogę albo wypływają przez nos.

Słabość kończyn i mięśni; słabość i porażenie.

Często występuje stan spokoju. Chora chce, aby pozostawiono ją samą. Mówi, że nie jest chora, choć ma temperaturę 105-106°, jest pokryta parząco gorącym potem, ma szybkie tętno i majaczy. Zapytana, jak się czuje, odpowiada, że jest całkowicie zdrowa i szczęśliwa; nie odczuwa żadnego bólu ani pobolewania, niczego nie chce i nie ma żadnych objawów. Pielęgniarka informuje jednak, że chora nie oddała ani stolca, ani moczu.

Twarz

Twarz ma wyraz zamroczenia, jak u pijaka, jest obrzmiała i purpurowa; oczy są szkliste, a źrenice zwężone. W umyśle panuje splątanie, a jednak chora potrafi odpowiadać na pytania. Objawy psychiczne mogą też być wyraźniejsze, a stan fizyczny mniej widoczny; występują splątanie, majaczenie i gadatliwość, lecz zdarza się to rzadko — częściej chora mówi tylko po rozbudzeniu; pozostaje w stanie osłupienia, w którym nic nie mówi i nic nie robi. Majaczenie o pogodnej, radosnej treści.

W żołądku występuje nadmierne ciepło, uczucie zapadania, zupełnej pustki i głodu, które nie ustępuje po jedzeniu. Chory napełnia żołądek do pełna, a mimo to uczucie omdlewania pozostaje. Pokarm kwaśnieje w żołądku i zostaje zwymiotowany. Chory nie może już przyjąć więcej pokarmu. Pokrywa się zimnym potem; występują krańcowe wyczerpanie, nudności i odruchy wymiotne, a wymioty trwają nadal. Nudności te są dokuczliwym objawem po podaniu Opium lub Morphine . Są to przewlekające się wymioty i nudności. Chory nie może niczego przyjąć do żołądka i nic nie powstrzymuje wymiotów.

Homeopata zna zastosowanie Chamomilla; jedna dawka natychmiast przyniesie niezwykłą ulgę oraz powstrzyma śmiertelne uczucie zapadania i nudności.

Stosowanie surowego Opium w pokoju chorego nigdy nie przynosi pożytku. W chirurgii czasami przyznaje się, że coś takiego wydaje się konieczne, i nie będziemy spierać się z chirurgiem. Jednak w chorobie, u ludzi chorych, nie jest ono potrzebne. Nie przynosi żadnego pożytku, a ostatecznie szkodzi; uniemożliwia odnalezienie leku homeopatycznego. Maskuje objawy i psuje obraz przypadku, tak że przez wiele dni nie można nic zrobić.

Opium było bardzo nadużywane i wiele się dzięki temu o nim dowiedziano, lecz nadużywanie to niewiele wniosło do jego próby lekowej, ponieważ nie uzyskano objawów indywidualizujących. Duże dawki wywołują gwałtowne, nieswoiste skutki, a otrzymane w ten sposób objawy bywają użyteczne, e. g., w apopleksji mózgowej z charczącym oddechem, opadniętą żuchwą, rozszerzonymi lub zwężonymi źrenicami — najczęściej zwężonymi — plamistą, purpurową albo gorącą twarzą, gorącym, gorącym potem i jednostronnym porażeniem.

Widząc taki przypadek, zastanawialibyście się, czy chory doznał porażenia, zażył Opium, zranił się podczas upadku, czy też nadużywał trunków, i zbadalibyście go, aby to rozstrzygnąć. Jest to zaburzenie mechaniczne: krew uciska mózg. Sam ten ucisk może nie zabić, lecz później wokół skrzepu rozwija się odczyn zapalny.

Opium powoduje napływ krwi do mózgu, a podane homeopatycznie hamuje ten proces; w ciągu sześciu godzin chory odzyskuje jasność umysłu, skóra staje się chłodna, twarz odzyskuje prawidłową barwę, a tętno staje się prawidłowe. Widzimy zatem, jak surowe skutki działania Opium pomagają nam uzyskać obraz apopleksji.

Bóle głowy na tle nerwowym, rozpoczynające się w potylicy i szerzące się na całą twarz; gorsze rano. Chory czuje, jakby głowę przytrzymywał przy poduszce intensywny, ćmiący ból u podstawy mózgu, a jednak po wstaniu nie jest w stanie ponownie się położyć.

Kobiety: Jest to częste u kobiet; pozorna pełnokrwistość; pobudliwość; ciąża lub miesiączka; ból głowy. Chora siedzi i nie może się położyć. Ból zaczyna się rano i jest tak gwałtowny, że chora nie może się poruszyć, mrugnąć okiem ani obrócić głowy; nie znosi najmniejszego wstrząsu ani tykania zegara; twarz jest plamista, purpurowa, sina; oczy nastrzyknięte. Trudno uzyskać od niej opis objawów. Opium przynosi natychmiastową ulgę.

Większość dolegliwości jest jednak bezbolesna.

Chory przybiera wygląd pijaka, sprawia wrażenie zamroczonego; gorączka z zamroczonym wyrazem twarzy. Delirium tremens z potwornym lękiem, wymiotami, zastoinowym bólem głowy i zwężonymi źrenicami; gwałtowny ból głowy po piciu, wyczerpanie; chory nie może wstać z łóżka; majaczenie. Większości dolegliwości towarzyszy osłupienie; chory leży w osłupieniu jak w apopleksji i nie można go dobudzić.

Drgawki: Chory wymagający Opium ma liczne drgawki. Chce być odkryty, pragnie chłodnego i świeżego powietrza. Drgawki pojawiają się, gdy w pokoju jest zbyt ciepło. Opistotonus; głowa odciągnięta ku tyłowi; zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

W przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych widzimy zbliżające się drgawki, opistotonus, głowę odciągniętą ku tyłowi; chory zrzuca przykrycie i chce przebywać w chłodnym pokoju; skóra jest czerwona, twarz czerwona i plamista, źrenice zwężone. Jeżeli matka włoży takie dziecko do gorącej kąpieli, aby złagodzić drgawki, straci ono przytomność i stanie się zimne jak śmierć. Jeśli zostaniecie wezwani do takiego przypadku, koniecznie podajcie Opium, a po dwunastu godzinach ze zdumieniem ujrzycie stan uspokojenia. Konkuruje tutaj z Apis. Drgawki połogowe.

W takich konstytucjach pojawia się określony stan psychiczny. Lęk i jego następstwa. Chory wymagający Opium, o ile nie jest nazbyt otępiały, zrywa się jak przestraszony, budzi się z wyrazem potwornego lęku lub niepokoju. Człowiek od dawna zażywający Opium jest przytłoczony niepokojem i lękiem. Jeśli pies nagle rzuci się ku niemu, chory dostanie drgawek, biegunki albo jakiegoś innego napadu, a zanim ten lęk ustąpi, miną dni lub tygodnie.

Dolegliwości wskutek przestrachu, gdy utrzymuje się sam lęk albo wyobrażenie przestrachu, bądź gdy jego przyczyna ukazuje się przed oczami. Ciężarna doznaje przestrachu i grozi jej poronienie, a przedmiot przestrachu nieustannie wyłania się przed jej oczami. Padaczka, której początek sięga przestrachu; przed napadem przedmiot przestrachu ukazuje się przed oczami, a lęk po przestrachu pozostaje .

Napad histeryczny; wstrząs fizyczny z biegunką, a czasem z zaparciem; jego następstwami są zatrzymanie moczu lub ponowne pojawienie się krwawienia miesiączkowego; może też dojść do zatrzymania miesiączki na wiele miesięcy. W stanach tych występuje wielki lęk, a przedmiot lęku pozostaje przed oczami.

Osoba uczestnicząca w próbie lekowej Opium, wychodząc spod działania leku, widzi przerażające obrazy: czarne postacie, diabły, ogień, duchy, kogoś, kto ją uprowadza, morderstwo. Wyobraża sobie, że części ciała puchną i że zaraz pęknie.

Występuje także poczucie dobrostanu cielesnego; wielkie szczęście i wielka pewność siebie w pierwszych godzinach działania leku. Stąd dolegliwości wskutek nagłej radości, gniewu, wstydu lub nagłego przestrachu. Coffea ma podobny stan błogostanu. W Opium jest to błogostan zarówno cielesny, jak i psychiczny. Opium. Opium i Coffea są ze sobą spokrewnione; wzajemnie znoszą swoje działanie.

Osoby zażywające Opium, podobnie jak pijący whisky, są z natury kłamcami. Nie pozostało im żadne sumienie.

„Wielka wrażliwość na dźwięk, światło i najsłabsze zapachy”.

„Senność z bólem głowy, granicząca niemal z osłupieniem”.

„Wyniszczenie; dziecko jest pomarszczone i wygląda jak mały, zasuszony staruszek; osłupienie”.

Dawne przypadki zatrucia ołowiem. Pulsatilla leczy biegunkę następującą po nadużywaniu Opium.