Opium

(PAPAVER SOMNIFERUM)

Hahnemann twierdzi, że działanie Opium jest znacznie trudniejsze do oceny niż działanie niemal każdego innego leku. Skutki działania Opium, przejawiające się niewrażliwością układu nerwowego, depresją, sennym osłupieniem, bezbolesnością i odrętwieniem, ogólnym spowolnieniem oraz brakiem życiowej reaktywności, stanowią główne wskazania do homeopatycznego stosowania tego leku. Wszystkie dolegliwości cechuje sopor. Są bezbolesne i towarzyszą im ciężki sen z otępieniem, charczący oddech. Spocona skóra. Twarz ciemna, mahoniowobrązowa. Apopleksja surowicza — żylny, bierny zastój. Brak wrażliwości na działanie leków. Ponowne pojawienie się i nasilenie objawów po rozgrzaniu. Opium ogranicza ruchy dowolne, zwęża źrenice, osłabia wyższe czynności intelektualne, zmniejsza samokontrolę oraz zdolność koncentracji i osądu; pobudza wyobraźnię i hamuje wszystkie wydzieliny oprócz wydzielania przez skórę. Brak podatności na działanie leków, nawet gdy są wskazane. Choroby powstałe wskutek przestrachu.

Psychika

Chory niczego nie chce. Całkowita utrata świadomości; stan apoplektyczny. Przerażające fantazje; zuchwały, wesoły, ożywiony. Niezdolny pojąć ani należycie uświadomić sobie własnych cierpień. Sądzi, że nie jest u siebie w domu. Majaczy i mówi z szeroko otwartymi oczami.

Głowa

Zawroty głowy; uczucie lekkości głowy u osób starszych. Ociężały, z tępym odczuciem w głowie, otępiały. Majaczenie. Zawroty głowy po przestrachu. Ból z tyłu głowy; silne uczucie ciężaru w tej okolicy (Gels). Uczucie rozpierania. Całkowita niewrażliwość; chory nie jest w stanie niczego pojąć. Porażenie mózgu.

Oczy

Oczy na wpół zamknięte; źrenice rozszerzone, niewrażliwe, zwężone. Opadanie powiek (Gels; Caust). Nieruchomy, szklisty wzrok.

Twarz

Czerwona, wzdęta, obrzęknięta, ciemno przekrwiona, gorąca. Chory wygląda na pijanego, otępiałego (Bapt; Lach). Skurczowe drgania mięśni twarzy, zwłaszcza kącików ust. Żyły twarzy poszerzone. Opadanie żuchwy. Twarz wykrzywiona.

Jama ustna

Sucha. Język czarny, sparaliżowany. Krwista piana. Silne pragnienie. Drżenie warg. Utrudniona artykulacja i połykanie.

Żołądek

Wymioty z kolką i drgawkami. Wymioty kałowe. Uwięźnięta przepuklina. Głód; brak chęci do jedzenia.

Brzuch

Brzuch twardy, wzdęty, bębniczy. Kolka ołowicza. Podczas kolki parcie na stolec i wydalanie twardego kału.

Stolec

Uporczywe zaparcie; brak potrzeby oddania stolca. Okrągłe, twarde, czarne kulki. Kał wysuwa się z odbytu i cofa (Thuj; Sil). Skurczowe zatrzymanie kału w jelicie cienkim. Stolce mimowolne, czarne, cuchnące, pieniste. Bardzo silny ból w odbytnicy, jakby była rozpierana na boki.

Mocz

Oddawanie moczu rozpoczyna się z opóźnieniem; strumień słaby. Zatrzymanie moczu albo mimowolne oddawanie moczu po przestrachu. Utrata siły czynnościowej lub czucia pęcherza moczowego.

Kobieta

Zahamowana miesiączka wskutek przestrachu. Ustanie bólów porodowych, ze śpiączką między napadami. Zagrażające poronienie oraz zatrzymanie odchodów połogowych wskutek przestrachu, z soporem. Straszliwe bóle macicy przypominające bóle porodowe, z parciem na stolec.

Układ oddechowy

Oddech ustaje przy zasypianiu; chorego trzeba potrząsnąć, aby ponownie zaczął oddychać (Grindelia). Chrypka. Głębokie chrapanie; rzężący, charczący oddech. Oddychanie utrudnione, przerywane, głębokie, nierównomierne. Gorąco w klatce piersiowej; pieczenie w okolicy serca. Kaszel z dusznością i siną twarzą; z krwistym odkrztuszaniem.

Sen

Silna senność (Gels.; Nux mosch). Zapada w ciężki sen z otępieniem. Głęboka śpiączka. Bezdech przy zasypianiu (Grind). Coma vigil. Skubie pościel. Bardzo senny, lecz nie może zasnąć. Odległe dźwięki, pianie kogutów itd. nie pozwalają mu zasnąć. Dziecko śni o kotach, psach i czarnych postaciach. Łóżko wydaje się tak gorące, że nie może w nim leżeć. Przyjemne, fantastyczne, miłosne sny. Dreszcze z trzęsieniem; następnie gorąco ze snem i poceniem się. Pragnienie tylko podczas fazy gorąca.

Gorączka

Tętno pełne i wolne. Gorąco rozchodzące się po całym ciele. Gorący pot. Gorączka cechująca się osłupieniem, chrapliwym oddechem, drganiami kończyn, silnym pragnieniem i sennością. Ogólnie obniżona temperatura ze skłonnością do osłupienia.

Plecy i kończyny

Opistotonus. Obrzmiałe żyły szyi. Bezbolesne porażenie (Oleand). Drgania kończyn. Drętwienie. Szarpnięcia, jakby zginacze działały nadmiernie. Drgawki; gorzej od jaskrawego światła; zimno kończyn.

Skóra

Gorąca, wilgotna, spocona. Stałe pragnienie odkrywania się. Gorący pot na całym ciele z wyjątkiem kończyn dolnych.

Modalności

Gorzej: pod wpływem ciepła, podczas snu i po nim (Apis; Lach.). Lepiej: od zimnych rzeczy i ciągłego chodzenia.

Zależności

Porównać: Apis; Bell; Gels; Nux mosch; Morphinum (skrajna wrażliwość na ból; drgania; bębnica; silny świąd); Codein (suchy, drażniący, nieustanny kaszel; drgania mięśni, zwłaszcza mięśni powiek); Eschscholtzia — mak kalifornijski — (nieszkodliwy środek nasenny).

Antidotum: ostre zatrucie Opium — Atropin i czarna kawa. Przewlekłe zatrucie Opium — Ipecac; Nux; Passiflora. Berberis jest przydatny w przeciwdziałaniu nałogowi opiumowemu.

Dawkowanie

Potencje od 3. do 30. oraz 200.

Preparaty i zastosowania niehomeopatyczne

Wyłącznie paliatywnie przy bardzo silnym bólu, bezsenności, zapaleniu otrzewnej oraz w celu zahamowania nadmiernego wydzielania w biegunce, cukrzycy itd.

Opium (surowe). Dawka farmakopealna: 1 gran.

Laudanum (nalewka) — dawka: 5 do 20 kropli. Ekstrakt z opium: 1/4 do 1 grana.

Paregoryk

— Tinctura Camphora Composita. Każda drachma zawiera 1/4 grana opium, co odpowiada 1/30 grana morfiny. Dawka dla dorosłych: 1/2 do 1 drachmy płynnej. Dla niemowlęcia: 3 do 5 kropli.

Proszek Dovera

składa się z opium, ipekakuany i siarczanu potasu. Zawiera po 10% opium i ipekakuany. Dawka: 5 do 15 granów.

Morfina — 1/8 do 1/4 grana.

Roztwór Magendiego — 16 granów na 1 uncję; 5 kropli odpowiada 1/6 grana.

Kodeina — 1/2 do 1 grana.

Apomorfina — 1/20 do 1/10 grana podskórnie.