Piper Methysticum

autorstwa John Henry ClarkeSłownik praktycznej Materia Medica

Macropiper methysticum. Ava. Kava-kava. Kawa. N. O. Piperaceæ. Nalewka ze świeżego korzenia.

Zastosowanie kliniczne

Albuminuria / Odbyt, wypadanie / Brachialgia / Wyczerpanie umysłowe / Katalepsja / Zapalenie pęcherza moczowego / Dysuria / Wyprysk / Rzeżączka / Ból głowy / Głowa, uczucie powiększenia / Rybia łuska / Trąd / Neuralgia / Neurastenia / Zapalenie jądra / Paraplegia / Prostatorrhea / Reumatyzm / Ból zęba / Zapalenie cewki moczowej / Kwas moczowy, nadmiar

Charakterystyka

Piper methysticum (w najnowszych opracowaniach botanicznych nazywany jest Macropiper methysticum, lecz zachowuję starszą nazwę, pod którą najlepiej znany jest w homeopatii) dostarcza korzenia zwanego w Polinezji Kava. Tubylcy używają go jako środka pobudzającego, żując korzeń albo pijąc sporządzony z niego napój przed podjęciem jakiejkolwiek ważnej sprawy lub przed obrzędami religijnymi. Nadmierne jego używanie wywołuje chorobę skóry podobną do trądu, nazywaną na Tahiti Arevareva. Lutz (cytowany w H. W., xxviii. 175) opisuje chorobę obserwowaną wśród mieszkańców Wysp Sandwich: „Skóra, szczególnie na kończynach, przybiera wygląd wyraźnie rozwiniętej rybiej łuski, z towarzyszącym pewnym stopniem zaniku, podobnym do obserwowanego w skórze starczej. Objawy zapalne nie występują”. Objawy psychiczne „Odurzającego Pieprzu” (μέθνσις, pijaństwo) stanowią najciekawszy rys działania tego leku. W. N. Griswold przeprowadził próby lekowe trzeciego i drugiego rozcieńczenia i rozwinął liczne objawy nerwowe, psychiczne i mózgowe, wśród których są takie, które okazały się objawami kluczowymi. Lek powoduje uczucie lekkości i rześkości, jakby każdy nerw był napięty do najwyższej granicy; chory czuje, że może pracować bez zmęczenia, po czym szybko następuje uczucie zmęczenia mózgu i nadwrażliwość na wszystkie bodźce zewnętrzne. Napięcie psychiczne; uczucie, jakby głowa powiększyła się aż do pęknięcia. Objawy psychiczne — pobudzenie lub depresja — oraz ból głowy były > przez odwrócenie uwagi. Jest to jeden z objawów kluczowych, który służył do wskazywania Piper m. w połączeniu z innymi objawami. Griswold wyleczył przypadek z pieczeniem w klatce piersiowej, > przez odwrócenie uwagi (Org., i. 229), oraz trzy przypadki, w których występował: „Rozdzierający ból, z miotaniem się, skręcaniem i wijącymi ruchami; chory nieodparcie zmuszony do zmiany pozycji, co na ogół przynosi niewielką poprawę albo nie przynosi jej wcale >”. Ten zapisany kursywą fragment jest drugim objawem kluczowym Piper m. Wyleczenia te uzyskano za pomocą nalewek 1x lub Ø. Skinner podawał w wodzie ułamkowe dawki nalewki Ø bardzo pobudliwej młodej dziewczynie, która cierpiała na silny ból zęba i ucha, a przez nieustanną opiekę, jakiej wymagała dniem i nocą, wyczerpała całą rodzinę. Bóle były ciągnące, ciężkie, < nocą w łóżku oraz po jedzeniu lub podczas jedzenia; „zupełnie zapomina o swoich bólach, jeżeli coś ją zabawi, lecz gdy tylko ją to znudzi, woła: «Och, mój ząb albo ucho!»”. Ponadto występował u niej „Rozdzierający ból, z miotaniem się, skręcaniem i wijącymi ruchami; nieodparcie zmuszający do zmiany pozycji”. Tej nocy pacjentka po raz pierwszy od dwóch tygodni spała dobrze i ból już nie powrócił. Pozostały obrzęk usunięto za pomocą Puls. 200. Skinner opisuje także następujący przypadek: panna R., lat 20, cierpi na ból zepsutego zęba trzonowego, >, jeśli jej uwagę odwróci coś dostatecznie ekscytującego. Gdy ból staje się choć trochę gwałtowny, nie znajduje spokoju w żadnej pozycji i musi ją bezustannie zmieniać. Podano Piper m. 500 (F. C.), a poprawa nastąpiła bardzo szybko po pierwszej dawce. Kilka dawek całkowicie usunęło ból (Org., i. 299). Piper m. wywołuje liczne zawroty głowy; > przy zamykaniu oczu. Czoło było przepełnione, „jak jednolita masa bólu”; ból przesunął się następnie do potylicy i szyjnego odcinka kręgosłupa, gdzie przybrał postać ucisku, rozciągającego się jako uczucie ściskania na żołądek i klatkę piersiową. Uczucie powiększenia głowy było wyraźne i uporczywe. Farrington podaje, że lek wywołuje drgawki przypominające katalepsję. Cerna (cytowany w H. W., xxvi. 556) stwierdził w wyniku swych badań, że Piper m. jest środkiem znieczulającym ogólnie i miejscowo. Zmniejsza odruchy przez działanie na rdzeń kręgowy i powoduje śmierć wskutek porażenia oddychania. Cerna zilustrował jego pokrewieństwo z Cubeba, przytaczając wyleczone nim przypadki rzeżączki, ostrego i przewlekłego zapalenia pęcherza moczowego, przewlekłego wycieku z cewki moczowej, prostatorrhei i zapalenia pochwy. Próby lekowe dostarczają wskazań. Objawy były < przed posiłkami (kwaśne odbijania); podczas czytania i myślenia; przy oddawaniu moczu (pieczenie w cewce moczowej); podczas chodzenia. Schodzenie po schodach = objawy gwałtownie wznoszą się ku górze. > Ruch; odwrócenie uwagi; świeże powietrze; zamknięcie oczu (zawroty głowy).

Zależności

Odtrutki: Puls. i Rhus (częściowo). Porównać: Cubeba, Piper nig., Matico (botan.). W modalności > przez odwrócenie uwagi — Ox. ac. > Przez ruch — Rhus. Uczucie lekkości i rześkości — Coff. (lecz po Coff. przeciwny stan wyczerpania umysłowego nie następuje szybko). Neurastenia — Pic. ac., Arg. n., Avena. Bóle nie do zniesienia — Coff., Aco., Cham.

1. Umysł

Wesołość od godz. 10 rano do 13. Ożywienie po polucji. Ożywiony i skłonny do pracy; może tańczyć z większą łatwością niż zwykle. Przyjemne pobudzenie i odporność na wielkie zmęczenie. Po zwiększonych dawkach zatrucie o charakterze smutnym, milczącym i sennym, odmienne od wywoływanego przez alkohol. Wyostrzenie zdolności umysłowych. (Zdolny do większej pracy bez zmęczenia lub wyczerpania umysłowego.). Leniwy i senny. Głębokie odrętwienie i rozdrażnienie od najmniejszego hałasu (zatrucie korzeniem wyrosłym na wilgotnej glebie). Brak energii, lękliwość, pełne obaw oczekiwanie.

2. Głowa

Od godz. 17 do 21 bardzo silne zawroty głowy; uczucie kołysania i omdlewania. Zatrucie z fantastycznymi wyobrażeniami i chęcią podskakiwania, chociaż ani przez chwilę nie potrafi utrzymać się na nogach. Zawroty głowy rano w łóżku, z uciskiem w czole. Zmęczenie mózgu; rano po przebudzeniu, > po stanięciu na nogach. Uczucie zmęczenia mózgu nocą. Uczucie pełności, niekiedy w jednej części, niekiedy w innej, < w czole. Uczucie ciężkości głowy. Ból głowy z uciskiem w górnej części oczodołu; z sennością. Ból przeszywający: przerywany po godz. 15, w lewym nerwie nadoczodołowym; w lewej skroni. Ból głowy: w lewym nerwie nadoczodołowym; za oczami; w lewej połowie mózgu, od przodu ku tyłowi; nad oczami i głęboko położony; o godz. 9 rano, < o godz. 15; po południu i wieczorem, z uczuciem senności i otępienia; nad oczami o godz. 17; o godz. 19; po lewej stronie i głęboko w górnych częściach oczodołów, z bólem przy poruszaniu oczami; przerywany w prawej wyniosłości czołowej, > na świeżym powietrzu i podczas ruchu; nad prawym okiem, promieniujący ponad oczami, o godz. 10 rano; ciężki w czole i skroniach, < przy myśleniu i czytaniu. Przednia część mózgu „jak jednolita masa bólu”; w ciągu dnia pobolewanie to zwykle przesuwało się do podstawy mózgu i wzdłuż rdzenia przedłużonego, > od lekkiego ruchu, < od obszernych, długotrwałych i energicznych ruchów; lekki wysiłek umysłowy, z przechodzeniem od jednego tematu do drugiego, na chwilę >; wysiłek długotrwały <. Uciskający ból i bolesność tylnej części głowy oraz szyjnego odcinka rdzenia; później zanikają, pozostawiając wrażliwy móżdżek; części te wydają się trzykrotnie większe od prawidłowych. Tępość w czole, z uczuciem pełności i ucisku, a przy podnoszeniu głowy lub obracaniu jej w którąkolwiek stronę — zawroty głowy; po południowym posiłku ucisk przeniósł się do okolic bocznych i potylicznych, < w pozycji leżącej, nie osiągając jednak nasilenia rzeczywistego bólu — był to ucisk; < przy pozostawaniu w jednej pozycji, > podczas ruchu; obawa przed bólem wskutek szybkiego ruchu, który jednak przynosił chwilową ulgę.

3. Oczy

Spojówki zaczerwienione. Ból wzdłuż prawego nerwu wzrokowego podczas czytania o godz. 15. Ból głęboko w lewym oku, jakby gałka oczna miała zostać wypchnięta, na ulicy o godz. 17.30. Oślepienie z zawrotami głowy podczas ubierania się; zawroty głowy > przy zamykaniu oczu, skierowaniu uwagi na głowę i wysiłku woli; jednocześnie zawroty głowy, następnie napływ krwi i uczucie pełności w czole, potem podobne uczucie w okolicach potylicznej i podstawnej.

4. Uszy

Osobliwe uczucie ucisku w płacikach małżowiny lewego ucha.

6. Twarz

Ucisk ku zewnątrz w twarzy o godz. 19.

7. Zęby

Zęby ciemnożółte. Zęby wrażliwe na zimną wodę, zimne powietrze, szczotkowanie itd.

8. Jama ustna

Nocą język sprawia wrażenie pokrytego aksamitem lub futrem. Pieczenie języka. Pieczenie w całej jamie ustnej, po którym następuje drętwienie. Suchość w jamie ustnej po przebudzeniu z popołudniowej drzemki, z potem (w upalny dzień). Ślinotok. Smak: mdły; słodki, następnie pikantny i ostry; papkowaty; wszystko bez smaku; brak smaku pokarmów, lecz łapczywy pośpiech podczas jedzenia. Smak i przyjemność z jedzenia w południe odmienne niż zwykle, lecz apetyt niezwykle dobry.

10. Apetyt

Apetyt: ogromny o godz. 20; niewielki; głód w południe, lecz niemożność zjedzenia dużej ilości; może zjeść jedynie niewielką kolację.

11. Żołądek

Kwaśne odbijania, < na godzinę przed posiłkami i nocą; niekiedy podchodzenie i burczenie od żołądka do ust, lecz zwykle zatrzymujące się w dołku gardłowym, gdzie pojawia się uczucie czegoś, czego nie można przełknąć; to ostatnie chwilowo > po odbijaniu. Wzdęcie o godz. 23. Uczucie ściskania rozciągające się od podstawy mózgu. Kurczowy ból, > przy ucisku o krawędź stołu. Ciepło w żołądku.

12. Brzuch

Ból: codziennie około godz. 9 rano; przed południem po pierwszym stolcu, z dokuczliwym uczuciem pełności; > podczas ruchu. Ból brzucha nad pępkiem; w prawej pachwinie podczas chodzenia, następnie obfity stolec, w końcowej części miękki.

13. Stolec i odbytnica

Zagrażająca biegunka. Stolec: luźny rano, trudniejszy wieczorem; miękki, trudny do oddania. Zaparcie: stolec twardy; obfity; jasny. Stolec obfity; miękki. Parcie: przez cały dzień; każdego wieczoru. Ciągła potrzeba oddania stolca; następnego dnia doprowadziła do wymuszonego oddania obfitego stolca, co spowodowało prolapsus ani. Pieczenie w odbytnicy.

14. Narządy moczowe

Mikcja o godz. 4.45 rano. Pieczenie w cewce moczowej podczas mikcji. Mocz niemal obojętny o godz. 10 rano, gorący i nadmiernie kwaśny nocą. Mocz: zwiększona ilość; skąpy rano.

15. Męskie narządy płciowe

Przeszywający ból prącia. Wzwód: po południu; nocą; o godz. 4 rano po polucji. Ból prawego jądra. Polucja wcześnie rano, bez snów. Pobudliwość miłosna.

18. Klatka piersiowa

Uczucie ciężkości za górną częścią mostka, jak od gazu, którego nie można odbić. Uczucie ściskania klatki piersiowej i żołądka, rozciągające się od podstawy mózgu.

19. Tętno

Tętno się ustabilizowało.

20. Grzbiet

Ból grzbietu odczuwany tylko przy ucisku. Bolesność w okolicy drugiego kręgu piersiowego.

21. Kończyny

Ból: prawej stopy i nadgarstka oraz lewego palca stopy o godz. 22; prawego łokcia i lewego kolana, ze sztywnością; prawej stopy i grzbietu lewej dłoni o godz. 23.30, z ich rozgrzaniem. Ból prawego ramienia, jakby miał objąć szpik, zmieniający umiejscowienie, z napadowym uczuciem porażenia w dłoniach; ból palca stopy o godz. 21.

22. Kończyny górne

Ból: lewego barku; lewego ramienia na ulicy, z falą gorąca w lewej dłoni. Ból prawego ramienia jak od otarcia, jakby miał objąć szpik; uczucie porażenia w dłoniach. Ból prawego ramienia, biegnący we wszystkich kierunkach, z uczuciem ciężkości, bolesnością i zmęczeniem. Ciągnięcie w lewym ramieniu o godz. 20, > o godz. 22. Mrowienie jak od prądu elektrycznego, od lewego łokcia do palców. Drętwienie prawego łokcia. Ból prawego nadgarstka, < podczas pisania. Osłabienie lewej dłoni. Ból stawu lewego kciuka, < przy ucisku.

23. Kończyny dolne

Chód jak u pijanego, lecz umysł niezamroczony; świadomy niemożności kontrolowania ruchów nóg. Drętwienie kończyn dolnych. Osłabienie: przez cały dzień; po południu; w udach, jakby nie mógł stać. Kłucie w lewym kolanie o godz. 16 podczas chodzenia. Uczucie ciężkości nóg podczas chodzenia. Ból: stóp; lewej stopy i palca; prawej podeszwy; na zewnętrznym i dolnym brzegu lewej stopy oraz w prawym paluchu, z uczuciem zimna lewej stopy. Kłucie: w czubku lewego palca stopy po przebudzeniu o godz. 4.45 rano; w paluchu podczas poruszania się i chodzenia.

24. Objawy ogólne

Wychudzenie i zniedołężnienie. Drżenie. Bóle (szczególnie głowy) chwilowo > po skierowaniu uwagi na inny temat. Uczucie, jakby lek zstępował i oddziaływał na dolną część organizmu, powodując drżenie brzucha i kończyn dolnych oraz związanych z nimi naczyń krwionośnych; jednak podczas schodzenia po schodach lek zdawał się wznosić wraz z krążeniem, docierając do mózgu, wywołując podniecające zawroty głowy i skłonność do kołysania się i zataczania jak pod wpływem alkoholu; czuł się rozmowny i szczęśliwy; po zawrotach głowy odczuwał „wzmocnienie” mózgu i układu nerwowego; zawroty powracały z chwilą rozpoczęcia ruchu. Układ nerwowy napięty do najwyższej granicy. Działanie pobudzające i uspokajające, następnie pot. Energia przez cały dzień, z ożywieniem; następnego dnia odczucia zmienne i na ogół przygnębienie. Niepokój i osłabienie w ciągu dnia, z lękliwością i pełnym obaw oczekiwaniem. Osłabienie rano, > po wstaniu i poruszaniu się. Brak napięcia i żywotności wszystkich czynności ku wieczorowi. < Na świeżym powietrzu i podczas ruchu.

25. Skóra

Pokryta jak w trądzie dużymi łuskami, które odpadają, pozostawiając białe plamy, często przechodzące we wrzody. Suchość, szczególnie tam, gdzie skóra jest gruba, jak na dłoniach i stopach, z łuskami, pęknięciami i wrzodami. Bolesny, twardy obrzęk w dolnym kącie lewego ucha; czerwony, bolesny guz, grożący przekształceniem się w ropień, na czole powyżej prawego kąta przyśrodkowego oka oraz na grzbiecie.

26. Sen

Senność: o godz. 22, wkrótce potem ożywienie i czuwanie; nieodparta. Głęboki sen kilka razy dziennie. Otępiający sen. Ciężki sen z niepokojącymi, lecz niepamiętanymi marzeniami sennymi. Bezsenność: od godz. 24 do 2.30; o godz. 4 rano po polucji, potem mocny sen; następnej nocy po polucji czuwanie aż do chwili, gdy wstałem na śniadanie; w drugiej części nocy umysł zajęty problemami zawodowymi, następnego ranka uczucie zmęczenia przed wstaniem i po nim. Trudności z zasypianiem. Niespokojny sen w ostatniej części nocy. Sen przerywany w ostatniej części nocy. Sen przerywany od godz. 0.30 do 4.20, z różnorodnymi i ekscytującymi snami, następnie bezsenność, wskutek której musiałem wstać o godz. 4.30; w stanie pobudzenia wykonywałem wszelkiego rodzaju nietypowe prace biurowe. Sny: osobliwe, niedorzeczne, dzikie; miłosne; o podróży koleją; aktywne, żywe, w ostatniej części nocy, występujące naprzemiennie z półświadomym czuwaniem; po południu — o walce z nieznanymi mężczyznami, których opuściłem, aby pójść za nieznaną kobietą, a gdy mnie zostawiła, spostrzegłem, że zaprowadziła mnie na zebranie modlitewne, które musiało zmienić się w restaurację, gdyż zamówiłem hamburski befsztyk wołowy, lecz obudziłem się, zanim go podano; o pożarze — słyszałem wozy strażackie i strażaków.

27. Gorączka

Dreszczowość przez kilka ostatnich godzin, o godz. 20. Gorąco: o godz. 9 rano; fala ogólnego gorąca; w twarzy i dłoniach, < w lewej dłoni; napadowe gorąco w policzkach; gorąco w lewej małżowinie usznej i lewej dłoni; w górnej części ciała wieczorem. Dłonie szukały chłodnych miejsc, poza tym bez zauważalnego wzrostu ciepłoty. Obfity pot, z wielką suchością jamy ustnej po przebudzeniu z popołudniowej drzemki.

Odkryj pełną platformę Similia

Uzyskaj dostęp do 13 klasycznych książek materia medica, 7 klasycznych repertoriów, semantycznego wyszukiwania AI i podstawowego zarządzania przypadkami — bezpłatnie.

Sprawdź cennik