Saccharum officinale

Ζάχαρη. (Περιλαμβάνεται το Saccharum album, Λευκή Ζάχαρη.) Σακχαρόζη. C 12 H 22 O 1l . Λειοτρίβηση. Διάλυμα.

Κλινικές ενδείξεις

Ασκίτης / Καταρράκτης / Χλώρωση / Κερατοειδής, θόλωση του / Διαβήτης / Ύδρωπας / Δυσπεψία / Μαλλιά, ταχεία ανάπτυξη των / Κεφαλαλγία, περιοδική / Βράγχος φωνής / Ήπαρ, παθήσεις του / Βατράχιο / Ρευματισμός / Ραχίτιδα / Σκορβούτο / Σπλήνας, παθήσεις του / Μεσεντέρια φθίση

Χαρακτηριστικά

Όπως τόσα άλλα είδη διατροφής, η Ζάχαρη μπορεί να είναι δηλητήριο και φάρμακο, καθώς και τροφή. Η Ζάχαρη συντηρεί τα τρόφιμα, όπως το αλάτι· και τόσο η ζάχαρη όσο και το αλάτι έχουν προκαλέσει σκορβούτο. Περιπτώσεις σκορβουτικής ραχίτιδας σε παιδιά που τρέφονταν με μπιμπερό αποδόθηκαν στην υπερβολική ποσότητα ζάχαρης στην τροφή τους· και ο αποκλεισμός της ζάχαρης από το διαιτολόγιο των πασχόντων από ουρική αρθρίτιδα, των ρευματικών και των διαβητικών δείχνει την παθογενετική δύναμη που της αποδίδουν οι σημερινοί ιατροί. Η οξύτητα του στομάχου και ο κνησμός στον πρωκτό αποτελούν συνήθεις επιδράσεις της λήψης υπερβολικής ποσότητας Ζάχαρης. Ο Lippe δημοσίευσε «Αποσπασματικές δοκιμασίες και κλινικές παρατηρήσεις, οι οποίες προήλθαν κυρίως από τους S. Bœnninghausen και S. E. Bute, που δοκίμασαν στον εαυτό τους την 30ή δυναμοποίηση» (Allen). Σε αυτά τα συμπτώματα προστέθηκαν και άλλα, τα οποία παρατήρησε ο Swan σε έναν ασθενή που, έπειτα από είκοσι πέντε χρόνια ταλαιπωρίας, ανακάλυψε τυχαία ότι αιτία του προβλήματός του ήταν η Ζάχαρη. Όλα τα συμπτώματα εξαφανίζονταν όταν απείχε από τη ζάχαρη σε τροφή ή ποτό και επανεμφανίζονταν μόνον όταν την έπαιρνε ξανά πειραματικά. Τότε, δύο έως τέσσερις ημέρες μετά τη λήψη ζάχαρης, η ίδια ακολουθία συμπτωμάτων παρουσιαζόταν απαρέγκλιτα με αυτή τη σειρά: (1) Αίσθημα καύσου στο επιγάστριο. (2) Λευκό επίχρισμα στη γλώσσα, τόσο παχύ ώστε να της προκαλεί δυσκαμψία. (3) Οξείς καυστικοί πόνοι ανέρχονται από τους νεφρούς στους ώμους, περνώντας κάτω από τις ωμοπλάτες. (4) Πόνοι στα οστά από το κεφάλι έως τα πόδια, που προκαλούν τέτοια δυσκαμψία των μυών ώστε ήταν αδύνατο να σηκωθεί από το κρεβάτι προτού του κάνουν εντριβές. (5) Κρυάδα που αρχίζει στην οσφύ και εξαπλώνεται προς τα πάνω και προς τα κάτω. Έντονη κεφαλαλγία και περιστασιακός έμετος μαζί με την κρυάδα. Ακολουθούσε πυρετός με κεφαλαλγία, νοσηρή πείνα και παροδική ερυθρότητα του προσώπου χαρακτηριστική του εκτικού πυρετού. (6) Αυξημένη ούρηση, έντονη οσμή, λευκό ίζημα. (7) Μεγάλος πόνος στους νεφρούς. (8) Δυσκοιλιότητα. (9) Αϋπνία. (10) Οίδημα των άκρων ποδών και των αστραγάλων. (11) Αδυναμία των ποδιών, σαν να ήταν παράλυτα, που προκαλούσε παραπάτημα. (12) Επώδυνες τινάξεις των άκρων ποδών και των ποδιών κατά τη διάρκεια του καύσου στο Στομάχι. (13) Βάρος στο στήθος, ελαφρός βήχας, άφθονη απόχρεμψη σαν κρέμα, πολύ δύσοσμη, ψυχρή. Τα Sac. a. 10m και 5m τον θεράπευσαν από ορισμένα συμπτώματα που απέμεναν, ενώ το 41m τού επέτρεψε να τρώει ζάχαρη χωρίς επιβλαβείς συνέπειες. Ο Swan αναφέρει επίσης (Org. iii. 342) την ακόλουθη περίπτωση: Η δεσποινίς L. έτρωγε συνεχώς καραμέλες, τις οποίες αγαπούσε πολύ, μέχρι που προσβλήθηκαν τα πεπτικά της όργανα. Λίγες δόσεις Sac. a. 30m άλλαξαν τη γεύση της τόσο, ώστε δεν έτρωγε πια και δεν μπορούσε να ανεχθεί ούτε καν τη θέα τους. Η ακόλουθη περίπτωση θεραπεύτηκε επίσης με Sac. off.: «Έμετος χολής, < τη νύχτα και στη 1 π.μ.· από μακρού υφιστάμενη δυσπεψία, με το γάλα, τα αυγά και το ψωμί να είναι οι μόνες ανεκτές τροφές· μεγάλη επιθυμία για ζάχαρη, η οποία > τα συμπτώματα». Ο Farrington εντοπίζει μεγάλη ομοιότητα μεταξύ Sac. off. και Calc. Το Sac. off., λέει, ενδείκνυται σε παιδιά με μεγάλα άκρα, παχιά και πρησμένα, με τάση προς ύδρωπα. Έχει προκαλέσει θόλωση του κερατοειδούς και θα έπρεπε να τη θεραπεύει. Τα παιδιά είναι εκλεκτικά και ιδιότροπα· δεν ενδιαφέρονται καθόλου για θρεπτική τροφή, αλλά θέλουν διάφορες μικρές «λιχουδιές»· είναι πάντοτε δύστροπα και κλαψιάρικα και, αν είναι αρκετά μεγάλα, είναι αυθάδη και δεν ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με οτιδήποτε. Τα πάντα απαιτούν υπερβολικό κόπο. Ο H. C. Allen αναφέρει (H. P., x. 478) μια περίπτωση θόλωσης του κερατοειδούς που θεραπεύτηκε με Sac. a.· και με το ίδιο φάρμακο, στη δυναμοποίηση 2m, θεράπευσε διόγκωση γύρω από τους αστραγάλους που ακολούθησε ρευματισμό. Σύμφωνα με τον Lippe, οι σκύλοι τεριέ με μαύρο και καστανό τρίχωμα που τρώνε ζάχαρη τυφλώνονται. Ο καταρράκτης και η αμβλυωπία των διαβητικών είναι ευρέως γνωστά. Εδώ, και πάλι, το Αλάτι και η Ζάχαρη συναντώνται: ο Burnett έχει δείξει στο έργο του Supersalinity of the Blood ότι η περίσσεια αλατιού στην τροφή υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην πρόκληση καταρράκτη. Τα συμπτώματα είναι < νωρίς το πρωί. < Από θυμό. > Σε όρθια θέση (δύσπνοια).

Σχέσεις

Σύγκρινε: Sacch. l. Σε ραχίτιδα, οξύτητα, παχιά παιδιά, Calc. Επιθυμία για γλυκά, Arg. n., Sul. Ραχίτιδα, Sil. Διαβήτης· διογκωμένοι αστράγαλοι, Arg. n. Πόνος στους νεφρούς, Santal.

Αιτιολογία

Θυμός.

1. Νους

Βίαιος χαρακτήρας· ευερέθιστος· εριστικός. Χολικός, αιματώδης ιδιοσυγκρασιακός τύπος. Αυξημένη σεμνότητα στις γυναίκες. Μελαγχολική διάθεση μαζί με το αίσθημα κρύου. Εκλεκτικός, ιδιότροπος· δύστροπος και κλαψιάρης· οκνηρός. Καταβεβλημένη, υποχονδριακή διάθεση· δύστροπος. Αδιαφορία· σαν από νοσταλγία. Απροθυμία να μιλήσει· έλλειψη ενδιαφέροντος. Αμβλύνοος.

2. Κεφάλι

Ζάλη από δυσπεψία. Έντονη κεφαλαλγία μαζί με την κρυάδα. Κεφαλαλγία κάθε εβδομάδα, την ίδια ημέρα. Τα μαλλιά αναπτύσσονται· γρήγορα.

3. Οφθαλμοί

Οφθαλμοί κλειστοί από διόγκωση (και φλεγμονή) των βλεφάρων. Κιρσώδης διάταση των αγγείων των οφθαλμών. Οφθαλμία. Θολή όραση. Καταρράκτης.

4. Ώτα

Εκροή πύου από τα ώτα.

5. Μύτη

Πταρμοί· ξηρή κόρυζα.

6. Πρόσωπο

Αλλοιωμένη έκφραση. Πρόσωπο: ωχρό· νεκρικό· πρησμένο· οιδηματώδες. Συσπάσεις των μυών του δεξιού μάγουλου πάνω από το ζυγωματικό οστό.

8. Στόμα

Αμβλεία αίσθηση στα δόντια (με όξινο έμετο). Λευκό επίχρισμα στη γλώσσα, τόσο παχύ ώστε να της προκαλεί δυσκαμψία. Ραγάδες, σχισμές στη γλώσσα. Βατράχιο. Φλεγμονή των σιελογόνων αδένων του βλεννογόνου του στόματος. Άφθες των παιδιών.

9. Λαιμός

Έλκη στον λαιμό.

11. Στομάχι

Νοσηρή πείνα μαζί με τον πυρετό. Ναυτία νωρίς το πρωί. Βίαιες άκαρπες προσπάθειες για έμετο. Έμετος λευκής, ιξώδους, παχύρρευστης βλέννας. Περιοδικός έμετος. Έμετος: αίματος· όξινος, που προκαλεί αμβλεία αίσθηση στα δόντια· περιστασιακός, μαζί με την κρυάδα. Στομάχι φουσκωμένο. Στομάχι υπερφορτωμένο με όξινη βλέννα. Διαταραγμένο στομάχι. Πέψη: διαταραγμένη· ασθενής, με οξύτητα. Αίσθημα καύσου στο επιγάστριο. Θερμότητα στο στομάχι. Ψυχρότητα του στομάχου. Πίεση στο στομάχι, το πρωί, με άδειο στομάχι. Επώδυνη σύσφιξη του στομάχου. Επώδυνη ευαισθησία του επιγαστρίου. Πόνος στο στομάχι σε υποχονδριακά άτομα.

12. Κοιλία

Ήπαρ: διογκωμένο· σκληρυμένο. Αυξημένη χολή. Σπλήνας διογκωμένος. Πόνος στο ήπαρ και στον σπλήνα. Κοιλία: διογκωμένη· υδρωπική· σκληρή σαν πέτρα (σε παιδιά). Μεσεντέρια φθίση. Διόγκωση και σκλήρυνση των μεσεντέριων αδένων.

13. Κόπρανα και Πρωκτός

Συμφορημένες και επώδυνες αιμορροΐδες. Κνησμός στον πρωκτό. Διάρροια, κενώσεις υδαρείς και εξαντλητικές· με βλέννα και αίμα· χολώδεις. Δυσκοιλιότητα που εναλλάσσεται με βλεννώδη διάρροια. Δυσκοιλιότητα· δύσκολες κενώσεις.

14. Ουροποιητικά όργανα

Οξείς καυστικοί πόνοι ανέρχονται από τους νεφρούς στους ώμους, περνώντας κάτω από τις ωμοπλάτες. Μεγάλοι πόνοι στους νεφρούς. Αυξημένη ούρηση· έντονη οσμή· λευκό ίζημα. Μειωμένα ούρα.

15. Ανδρικά γεννητικά όργανα

Τεράστια διόγκωση του οσχέου· των δεξιών γεννητικών οργάνων. Αυξημένη επιθυμία. Συχνές ακούσιες εκσπερματίσεις.

16. Γυναικεία γεννητικά όργανα

Μειωμένη έμμηνος ρύση. Ωχρό εμμηνορροϊκό αίμα. Κατασταλμένη λευκόρροια.

17. Αναπνευστικά όργανα

Ερεθισμός του λάρυγγα, που προκαλεί ελαφρό, ξηρό, ερεθιστικό βήχα, με κίτρινα, αλμυρά πτύελα, τα οποία επιπλέουν στο νερό. Ξηρή αίσθηση γδαρσίματος στον λάρυγγα. Βραχνή, καταρροϊκή φωνή. Βράγχος φωνής έπειτα από ανάγνωση για λίγο χρόνο. Ξηρός βήχας. Βήχας σε παιδιά. Πολύ δύσοσμη απόχρεμψη. Δυσχερής αναπνοή, ψυχρή απόχρεμψη. Πνιγμονικές προσβολές, πρέπει να στηρίζεται ανασηκωμένος με μαξιλάρια.

18. Θώρακας

Ατροφία των μυών του θώρακα. Πνευμονία. Διόγκωση του κατώτερου τμήματος του στέρνου. Αίσθημα πληρότητας > με την απόχρεμψη. Διαξιφιστικοί πόνοι στο αριστερό ημιθωράκιο.

19. Καρδιά

Ρευματικός πόνος στην περιοχή της καρδιάς. Σφυγμός ασθενής και άρρυθμος.

21. Άκρα

Μυρμήγκιασμα στα άκρα. Απίσχνανση των χεριών και των μηρών.

22. Άνω άκρα

Οίδημα των βραχιόνων.

23. Κάτω άκρα

Οίδημα των κάτω άκρων· σκληρά σαν πέτρες. Παραλυτικού τύπου αδυναμία των ποδιών. Επώδυνες τινάξεις των ποδιών κατά τη διάρκεια του καύσου στο στομάχι. Κράμπες στις γάμπες.

24. Γενικά

Απίσχνανση με μεγάλη όρεξη. Χλώρωση: με ύδρωπα· έπειτα από θυμό. Πληθώρα. Προσβολές λιποθυμίας. Σκορβουτική ραχίτιδα σε παιδιά. Πόνοι στα οστά από το κεφάλι έως τα πόδια.

25. Δέρμα

Ξηρό δέρμα· κατασταλμένη εφίδρωση. Σκορβούτο. Ωχρές και ερυθρές κηλίδες σε όλο το σώμα. Παναρίτιδα. Υπερτροφικός κοκκιώδης ιστός στα έλκη. Παλιός έρπης.

26. Ύπνος

Αϋπνία. Τινάζεται στον ύπνο.

27. Πυρετός

Αίσθημα κρύου από τις 10 π.μ. έως το βράδυ, με μελαγχολική διάθεση. Κρυάδα που αρχίζει στην οσφύ και εξαπλώνεται προς τα πάνω και προς τα κάτω· έντονη κεφαλαλγία και περιστασιακός έμετος· πυρετός, τον οποίο ακολουθούν κεφαλαλγία, νοσηρή πείνα και παροδική ερυθρότητα στα μάγουλα χαρακτηριστική του εκτικού πυρετού· καθόλου ιδρώτας, εκτός όταν εξασθενούσε από τις επανειλημμένες προσβολές· πριν και κατά τη διάρκεια της παροξυσμικής προσβολής, το αίσθημα καύσου στο στομάχι και στην πλάτη ήταν απλώς αφόρητο· καμία δίψα. Το αίσθημα κρύου εναλλάσσεται με εφίδρωση. Κρύο στο κεφάλι. Διαλείπων πυρετός κάθε μία, δύο ή τρεις ημέρες, ακανόνιστος ως προς τον τύπο του. Κρυάδα ακολουθούμενη από άφθονο ιδρώτα. Ιδρώτας στο κεφάλι (στον αυχένα και στους ώμους).