Orzech znakujący. Anacardiaceæ.

Orzech Semecarpus Anacardium; nie jest tożsamy z Avicennia tomentosa, jak błędnie podał Hahnemann. Jest sprowadzany z Indii Wschodnich, a jeśli Schwabe w swojej Farmakopei zaleca miękką żywicę nasienia do sporządzania rozcierki, czyni to jedynie po to, by uniknąć zbyt starych i wyschniętych orzechów.

Zwykłą nalewkę z całego orzecha poddali próbie lekowej Hahnemann i jego pierwsi uczniowie, ponieważ był to jeden z najsłynniejszych leków dawnej szkoły arabskiej, zapomniany przez niemal tysiąc lat.

Wyniki prób lekowych opracował i opublikował E. Stapf w drugim tomie swoich Archives w 1823 roku. Następne wydanie opracował Hahnemann w Chronic Diseases w 1835 roku; skrócił w nim 484 objawy z pierwszej publikacji i dodał 158 nowych objawów (bez udziału kolejnej osoby poddanej próbie lekowej).

UMYSŁ [1]

Wszystko wydaje się jak we śnie. θ Melancholia.

Uczucie, jakby duch oddzielił się od ciała.

Stupor.

Nie rozpoznawała otaczających ją osób. θ Porażenie.

Pamięć i zmysły są zaburzone.

Po południu jego pamięć jest > niż przed południem, chociaż wspomnienia przychodzą mu na myśl dopiero wtedy, gdy już nie są mu potrzebne; łatwo jednak zapamiętuje to, co czyta.

Słaba pamięć.

Utrata pamięci. θ Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Utrata pamięci po porażeniu ogólnym. θ Apopleksja.

Zapominanie. θ Histeria.

Zapomina wszystko, co widziała. θ Mania.

Jej zapominanie trapi ją tak bardzo, że traci apetyt. θ Melancholia.

Po okazaniu czułości mężowi lub dziecku odpycha ich od siebie, jakby nie byli tymi, za których ich uważała. θ Melancholia.

Z trudem sobie przypomina; niczego nie zachowuje w pamięci; brakuje mu myśli i szybko, nie zdając sobie z tego sprawy, traci wątek.

Nie pamięta niczego ze swojego wcześniejszego stanu. θ Niedołęstwo umysłowe.

Bardzo inteligentny mężczyzna, lat 60, po spędzeniu kilku godzin w winoroślarni, w której rozsypano sproszkowaną siarkę, nagle i tak zupełnie utracił zdolność przypominania sobie, że nawet to, co wydarzyło się kilka minut lub kilka godzin wcześniej, zniknęło z jego pamięci, a on popadł w całkowite otępienie. Jedna dawka Anac., 2ø, przywróciła mu zdrowie bardzo szybko i trwale.

Pamięć zupełnie bezużyteczna, szczególnie w odniesieniu do pojedynczych nazwisk, rano.

Słabość umysłu.

Ociężałość umysłu i niezdolność do myślenia.

Niedołęstwo umysłowe. θ Po apopleksji.

Idiotyzm. θ Po zatruciu nasionami Stramonium.

Intelekt pozostaje słaby lub upośledzony po przebyciu ciężkich gorączek, ospy prawdziwej itd.

Od godziny 9 do 10 wieczorem najpierw skrajne pobudzenie wyobraźni i mnogość zamysłów; później stopniowo tępieje i w ogóle nie myśli.

Wyobraża sobie, że słyszy głos matki lub siostry, które przebywają daleko.

Ma w uchu diabła, który szepcze bluźniercze słowa.

Przekonanie, jakoby wszystko, co postrzega, było nierzeczywiste; wszystkie rzeczy wydają się jak we śnie. θ Melancholia. θ Mania.

Sądzi, że jest podwójny.

Natrętne przekonania: że umysł i ciało są rozdzielone; dotyczące zbawienia duszy i diabła; że stale znajduje się u jego boku obca osoba; że towarzyszą mu dziwne postacie, jedna po prawej, a druga po lewej stronie.

Ma natrętne przekonanie, że jej mąż nie jest jej mężem, a dziecko nie jest jej dzieckiem; raz ich pieści, a za chwilę odpycha. θ Mania.

Omam; demon siedzi mu na karku i mówi mu najbardziej obraźliwe rzeczy.

(OBS :) Mania majaczeniowa.

Skłonny do złośliwości, zdaje się zdecydowany czynić zło.

Nieodparty przymus przeklinania i bluźnienia.

Stale wypowiada bezsensowne, głupie zdania.

Skrajna wesołość; śmieje się, gdy powinien zachować powagę.

Nieustannie plecie bezsensowne brednie. θ Po doznanej krzywdzie.

Dziwne usposobienie: śmieje się z poważnych zdarzeń, a wobec śmiesznych zachowuje powagę.

Krzyk i płacz niemowląt. θ Gorączka.

Co pięć minut głośno krzyczy, jakby kogoś wołał. θ Szał.

Używa bluźnierczego języka, przeklina, uważa się za demona.

Wściekły; trzeba go trzymać w kaftanie bezpieczeństwa.

Otępiały i głupi, wzrok nieruchomy. θ Niedołęstwo umysłowe.

Każdy ruch niezwykle niezgrabny i powolny.

Trudno uzyskać od niego odpowiedź, zajmuje mu to dużo czasu; odpowiedzi są krótkie i niepełne, lecz prawidłowe. θ Niedołęstwo umysłowe.

Niechętny do mówienia. θ Ból głowy.

Wyobcowanie od ludzi i społeczeństwa, z lękiem przed przyszłością.

Nie można go nakłonić do zrobienia czegokolwiek. θ Niedołęstwo umysłowe.

Niechęć do pracy.

Przygnębienie: we wszystkim dostrzega ciemną stronę.

Przybity, zniechęcony. θ Bolesne miesiączkowanie.

Melancholia. θ Brak miesiączki. θ Po porodzie.

Przed południem nastrój hipochondryczny, przygnębienie i utrata nadziei, z niedorzecznymi, niezdarnymi czynnościami.

Hipochondria. θ Hemoroidy i zaparcie.

Niepokój: z uczuciem kołysania w nadbrzuszu; z otępieniem; z niespokojnymi nogami.

Niespokojny i hipochondryczny, unika ludzi.

Podczas chodzenia odczuwał niepokój, jakby ktoś go ścigał; podejrzewał wszystko w swoim otoczeniu.

Obawia się bliskiej śmierci.

Lękliwość.

Lęk przed porażeniem.

Wewnętrzny niepokój i gorąco. θ Angina.

Niepokój i poczucie nadciągającego nieszczęścia.

Wewnętrzny niepokój, który nie dawał mu spokoju; zamartwiał się każdą drobnostką, jakby miała doprowadzić do wielkiego nieszczęścia; z obawą przed przyszłością.

Utrata nadziei i lęk przed zbliżającą się śmiercią. θ Krztusiec.

Niepokój; traci nadzieję na wyzdrowienie. θ Apopleksja.

Jest bardzo obojętny i nieczuły; ani przyjemne, ani nieprzyjemne przedmioty nie wzbudzają jego zainteresowania.

Jest odcięty od całego świata i ma tak mało wiary w siebie, że wątpi, czy zdoła wykonać to, czego się od niego wymaga.

Sprzeczność między rozumem a wolą. θ Ból głowy. θ Krztusiec.

Czuje, jakby miał dwie wole: jedna nakazuje mu czynić to, czego druga zabrania.

W jednym uchu diabeł, w drugim anioł nakłaniają go odpowiednio do morderstwa lub do uczynków dobroczynnych.

Utrata siły woli. θ Po apopleksji.

Tchórzostwo.

Posępny i niespokojny.

Jego wielka skłonność do zapominania czyni go bardzo posępnym. θ Melancholia po tyfusie plamistym.

Ponury nastrój hipochondryczny.

Nadmiernie rozdrażniony i w złym humorze. θ Ból głowy.

Skrajna drażliwość.

Drażliwy, porywczy i przekorny.

Wszystko bierze za złe i staje się gwałtowny.

Nietowarzyski, skarży się na słabą pamięć. θ Katar.

Drobna obraza wprawia go w nadmierny gniew, prowadzący do aktów przemocy wobec innych.

Brak uczuć moralnych; zepsucie, bezbożność, nieludzkość i zatwardziałość serca.

Złośliwy, nikczemny i okrutny.

Nastrój pobudzony.

Tępa niewrażliwość.

Szkodliwe następstwa wysiłku umysłowego.

Wysiłek umysłowy wywołuje rwąco-uciskający ból głowy w czole, skroniach i potylicy.

Płacz łagodzi ucisk w klatce piersiowej.

Melancholia po kłótni z mężem.

Następstwa przestrachu lub upokorzenia. θ Utrata pamięci.

STAN ŚWIADOMOŚCI [2]

Nadmierna ostrość zmysłów.

Mniejsza ostrość zmysłów; osłabienie wzroku, słuchu, węchu i smaku.

Drętwienie i ucisk w głowie, najsilniejsze podczas wysiłku przy pisaniu. θ Apopleksja.

Ociężałość głowy i blada twarz. θ Mania.

Czuje się otępiały i wyczerpany.

Osłabienie zmysłów szczególnych. θ Następstwa zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Osłabienie wszystkich zmysłów.

Ociężałość i splątanie w głowie.

Zawroty głowy: robi się czarno przed oczami; podczas chodzenia; jakby otoczenie albo on sam się chwiali.

Uczucie, jakby wszystko poruszało się dookoła.

Zawroty głowy przy schylaniu się i prostowaniu po schyleniu, jakby obracał się w lewo; z zawrotami głowy i przyćmionym widzeniem.

Zawroty głowy jak po upiciu się, na wolnym powietrzu. θ Ból głowy.

W GŁĘBI GŁOWY [3]

Ucisk: w czole, rano po przebudzeniu i wieczorem.

Tępy ucisk, jak od czopa, przy górnym brzegu prawego oczodołu, sięgający do mózgu, z oszołomieniem całej strony głowy.

Ból głowy najsilniejszy w skroniach.

Gwałtowny ucisk w skroniach.

Tępy ucisk, jak od czopa, po lewej stronie szczytu głowy.

Ściskający ból głowy w czole, z bardzo drażliwym usposobieniem; bóle nasilają się z każdą godziną; chwilowo ustępują pod wpływem silnego ucisku; w końcu obejmują całą głowę; później cała głowa boli, jakby napięta opaska sięgała od karku do uszu; musi się położyć.

Ucisk od skroni ku oczom.

Ukłucia: nad prawym okiem; po lewej stronie głowy.

Pulsujący ból głowy.

Głowa gorąca, ręce i stopy lodowato zimne.

Drążące i pulsujące bóle po prawej stronie głowy oraz wzdłuż brzegu oczodołu; ustępują całkowicie podczas jedzenia , a także po położeniu się wieczorem do łóżka i podczas zasypiania; < podczas ruchu i pracy.

Ukłucia w mózgu. θ Krztusiec.

Ból głowy pochodzenia nerwowego. θ Hipochondria.

Ból uciskający na szczycie głowy podczas kaszlu lub głębokiego wdechu.

Uciskający ból głowy, głównie w skroniach, od zewnątrz ku wewnątrz, z osłabieniem wzroku i słuchu; < kilka godzin po posiłku, przy wysiłku umysłowym lub mocnym stąpaniu.

Rwący ból głowy podczas ciężkiej pracy fizycznej.

Rwące pulsowanie na szczycie głowy.

Rwanie i ucisk w czole i skroniach.

Ból rwący w potylicy.

Pulsowanie w potylicy.

Ból głowy w potylicy, < wskutek fałszywego kroku i głośnego hałasu.

Przekrwienie głowy z bólem w móżdżku. θ Krztusiec.

Ucisk: po prawej stronie potylicy; z zewnątrz, szarpnięciami, rozprzestrzeniający się od czoła na całą głowę; od wewnątrz ku zewnątrz; od czoła ku tyłowi.

Bóle głowy pochodzenia żołądkowego i nerwowego.

SKÓRA GŁOWY [4]

Rwące bóle głowy sięgające do mięśni szyi i gardła.

Odchylenie głowy do tyłu nasila ból w potylicy.

Silny świąd skóry głowy.

Świąd czoła.

Liczne czyraki wielkości soczewicy na skórze głowy, z bólem jak od otarcia przy dotknięciu lub drapaniu.

Drobna grudkowa wysypka na głowie.

Suche gorąco całej głowy.

Łysienie.

Liczne małe czyraki na owłosionej skórze głowy, wielkości nasienia lnu, bardzo wrażliwe na dotyk.

WZROK I OCZY [5]

Wielka wrażliwość na światło.

Wydaje się, że światło otacza aureola.

Migotanie przed oczami w dzień, ślepota w nocy.

Złudzenia wzrokowe w ciemnych barwach.

Aureola wokół światła.

Źrenice początkowo zwężone, później rozszerzone.

Osłabienie wzroku. θ Apopleksja.

Widzenie niewyraźne.

Osłabienie oczu i przyćmione widzenie. θ Katar.

Ciemność przed oczami z zawrotami głowy.

Oczy zapadnięte.

Krótkowzroczność.

Po półgodzinnym śnie każdy przedmiot wydawał się bardzo odległy.

Przedmioty wydają się zbyt odległe.

Ukłucia nad prawym okiem.

Ból lewego oka z drganiem w nim.

Dziwne, niesamowite spojrzenie. θ Mania.

Łzawienie z katarem; także ze ściągającym bólem w nosie.

Powieki tak obrzęknięte, że ledwie mógł widzieć.

Powieki wydawały się obrzęknięte, lecz bez bólu.

Ucisk jak od czopa przy górnym brzegu prawego oczodołu.

Ucisk na gałkę oczną od przodu ku tyłowi albo z góry ku dołowi.

Sine obwódki wokół oczu.

SŁUCH I USZY [6]

Mówi o diable, który szepcze mu do ucha bluźnierstwa.

Brzęczenie w uszach.

Szum przed uszami.

Słuch czasami bardzo słaby, innym razem bardzo wyostrzony.

Niedosłuch.

Uczucie zatkania ucha, jakby watą lub czopem.

Brak woskowiny usznej. θ Katar.

Wyciek z ucha.

Ciągnące bóle przy polipie ucha.

Bóle rwące lub kłujące w lewym uchu; < podczas połykania.

Ból w uchu jak od otarcia przy zaciskaniu zębów.

Świąd uszu.

Bolesny obrzęk małżowiny usznej.

Ucho objęte stanem zapalnym, z bólem głowy.

WĘCH I NOS [7]

Gorzej od silnych zapachów. θ Ból głowy.

Zmysł węchu nadmiernie wyostrzony. θ Katar.

Wrażliwość na zapachy i gorzki smak.

Urojony zapach palącej się hubki, rano, przy wstawaniu.

Stały zapach przed nosem, jak od odchodów gołębia lub kury, zwłaszcza gdy wącha własne ubranie lub ciało.

Węch wydaje się całkowicie utracony, chociaż nos nie jest zatkany. θ Katar.

Krwawienie z nosa.

Uczucie suchości w nosie.

Niedrożność nosa; lewego nozdrza. θ Katar.

Przewlekły katar i wydzielanie śluzu z nosa.

Przewlekły suchy katar z anosmią i wydzielaniem ropnej plwociny.

Katar z obfitą wodnistą wydzieliną, kichaniem i łzawieniem.

Czerwona krosta w prawym nozdrzu, na przegrodzie, z bólem jak w miejscu odparzonym przy dotknięciu.

Częste kichanie i długo utrzymująca się skłonność do niego. θ Krztusiec.

Drażnienie wywołujące kichanie wraz z kaszlem.

GÓRNA POŁOWA TWARZY [8]

Dziwny wyraz twarzy. θ Mania.

Twarz zniekształcona, spojrzenie dzikie, dziecięce, pozbawione wyrazu. θ Porażenie.

Bóle rwące twarzy. θ Ból głowy.

Gwałtowne pieczenie twarzy.

Skarży się na gorąco w głowie i zaczerwienione policzki; czoło zimne.

Twarz czerwona, tętno częstsze. θ Mania.

Gorąco twarzy z wielkim wyczerpaniem.

Bladość twarzy.

Blady, mizerny wygląd; sine obwódki wokół oczu. θ Ból głowy.

Biała, łuszcząca się opryszczka na prawym policzku, w pobliżu górnej wargi.

Dziwny wyraz twarzy. θ Melancholia.

Obrzęk twarzy, rozpoczynający się wokół oczu.

Lewa połowa twarzy obrzęknięta i pokryta drobnymi pęcherzykami podobnymi do ospowych.

Powtarzający się ból rwący po prawej stronie twarzy i szyi. θ Ból twarzy.

Świąd twarzy. θ Ból głowy.

Ostry wyprysk twarzy i szyi, z zaczerwienieniem oraz wysiewem drobnych pęcherzyków i intensywnym świądem.

DOLNA POŁOWA TWARZY [9]

Szorstka, łuszcząca się skóra wokół ust, ze świądem jak od pełzania.

Piekąca suchość zewnętrznego brzegu warg, niemal jak od pieprzu.

Gwałtowne pieczenie podbródka.

Drgania ust podczas snu.

Drobne pęcherzyki na podbródku, z których po pęknięciu wypływa płyn.

ZĘBY I DZIĄSŁA [10]

Ból rwący zębów po lewej stronie.

Ból zęba po wzięciu do ust czegoś ciepłego.

Ból jednego dolnego siekacza, < od zetknięcia z językiem i na świeżym powietrzu.

Najbardziej zajęte wydają się zęby żuchwy.

Obrzęk dziąseł.

Krwawienie dziąseł przy lekkim pocieraniu.

SMAK, MOWA, JĘZYK [11]

Gorzki smak w ustach po paleniu tytoniu.

Wszystko smakuje jak solanka ze śledzi.

Mdły, nieprzyjemny smak w ustach oraz mdły smak pokarmów.

Utrata smaku.

Ciężkość języka i uczucie, jakby był obrzęknięty; utrudnia mowę.

Utrudniona mowa. θ Udar mózgu.

Mowa po południu mocniejsza i pewniejsza niż przed południem.

Nie był w stanie mówić i wydawał jedynie niezrozumiałe dźwięki. θ Porażenie.

Język biały i szorstki jak tarka.

JAMA USTNA [12]

Cuchnący oddech, którego sam nie wyczuwa. θ Ból głowy.

Bolesne pęcherzyki w jamie ustnej.

Owrzodzenia w jamie ustnej.

Woda gromadzi się w ustach, aż wywołuje wymioty; także z gwałtownym pragnieniem i zaczerwienieniem twarzy.

Woda napływa do ust i wypływa z nich. θ Udar mózgu.

PODNIEBIENIE I GARDŁO [13]

Szorstkość i drapanie w gardle.

Uczucie zdarcia naskórka w gardle podczas kaszlu, po jedzeniu.

Zwarty, ciągliwy śluz w gardzieli; próba jego odkrztuszenia wywołuje dławienie i odruchy wymiotne. θ Katar.

Ropienie migdałków.

APETYT, PRAGNIENIE, UPODOBANIA I AWERSJE [14]

Utrata apetytu i stan gorączkowy wraz z objawami skórnymi.

Dręcząca niepamięć wprawia ją w przygnębienie i odbiera jej apetyt. θ Mania.

Wszystkie pokarmy budzą odrazę i są mdłe.

Czasami gwałtowny głód, kiedy indziej brak apetytu.

Stałe pragnienie; jednak picie zapiera oddech, toteż podczas jednego haustu musi często przerywać.

Pragnienie podczas gorąca.

Pragnienie mleka, z potem na całym ciele.

JEDZENIE I PICIE [15]

Skłonność do „krztuszenia się” podczas jedzenia i picia. (Verschluckern.)

Pośpiesznie połyka pokarm i napoje. θ Szał.

Objawy ustępują podczas obiadu, lecz po dwóch godzinach zaczynają się na nowo. θ Ból głowy, suchość gardła, dyspepsja itd.

Gorzej po jedzeniu: objawy ze strony głowy, żołądka i jelit; szorstkość gardła; nudności; ucisk w wątrobie; krótki oddech; gwałtowny kaszel (po piciu); zgaga; przelotne gorąco na twarzy.

Ciepły pokarm wywołuje ból zęba.

Podczas jedzenia pot zmniejsza się.

Słabe trawienie u hipochondryków.

Nastrój hipochondryczny po jedzeniu.

CZKAWKA, ODBIJANIE, NUDNOŚCI I WYMIOTY [16]

Czkawka.

Odbijanie: puste; płynem, powodujące zachłyśnięcie; z bólem skurczowym w żołądku.

Zgaga po zjedzeniu zupy.

Pieczenie wznoszące się z żołądka do gardła.

Nudności rano, z uczuciem pustki w żołądku.

Nudności z odruchami wymiotnymi, nawracające wkrótce po wypiciu zimnej wody; wymioty wodą z bólem, jakby przełyk był rozciągnięty przez dużą kulę.

Po kaszlu wymioty treścią pokarmową, przynoszące ulgę.

DOŁEK PODSERCOWY I ŻOŁĄDEK [17]

Uczucie czczości w dołku podsercowym, po którym następuje ucisk w żołądku; < po przebudzeniu rano.

Kłucie w dołku podsercowym podczas wdechu.

Burczenie i fermentowanie w dołku podsercowym.

Słabe trawienie, z pełnością i rozdęciem brzucha oraz hipochondrycznym usposobieniem.

Ból skurczowy w żołądku, z odbijaniem.

Każdy krok wstrząsa żołądkiem.

Nieżyt żołądka, ze ściąganiem i bólami przeszywającymi.

Ból ciągnący we wpuście żołądka podczas szybkiego chodzenia.

PODŻEBRZA [18]

Kłucia w podżebrzach.

Ucisk w wątrobie.

Ból śledziony z gorączką.

BRZUCH I LĘDŹWIE [19]

Ból wokół pępka, jakby w jelita wciskano tępy czop.

Nieustanne burczenie w brzuchu, zwłaszcza w okolicy pępkowej.

Szczypanie i ściskanie w brzuchu.

Rozpierający ból brzucha. θ Krztusiec.

Stwardnienie brzucha.

Omdlewające osłabienie w brzuchu i kolanach.

Pełność i rozdęcie brzucha.

STOLEC I ODBYTNICA [20]

Stolce bardzo blade.

Stolce papkowate, krwawe, brunatne, podobne do wątroby; bezbolesne.

Silne i naglące parcie na stolec, lecz podczas wysiłku parcie ustępuje bez wypróżnienia; odbytnica wydaje się bezwładna, z uczuciem, jakby była zatkana.

Stolce biegunkowe.

Biegunka letnia z osłupieniem, pragnieniem, wymiotami i gorączką.

Częste, obfite krwawienie podczas oddawania stolca. θ Hemoroidy.

Świąd odbytu.

Wilgotna wydzielina z odbytnicy.

Bezczynność odbytnicy; nawet miękki stolec oddawany jest z trudem.

Bezskuteczne parcie na stolec.

Bolesne guzy krwawnicze.

Hemoroidy wewnętrzne, zwłaszcza z pęknięciami.

NARZĄDY MOCZOWE [21]

Stałe parcie na mocz.

Częste parcie, lecz wydalana jest tylko niewielka ilość moczu.

Mocz: przejrzysty jak woda; mętny już przy oddawaniu, pozostawia brudny osad; po wstrząśnięciu ma barwę gliny; oddawany mimowolnie.

Częste oddawanie moczu w nocy. θ Udar mózgu.

Wydzielina gruczołu krokowego pojawia się nawet przy miękkim stolcu, a także po oddaniu moczu.

MĘSKIE NARZĄDY PŁCIOWE [22]

Gwałtowny popęd płciowy.

Wzwody w ciągu dnia.

Nocne polucje bez snów erotycznych.

Brak przyjemności podczas stosunku.

Ból tnący wzdłuż prącia.

Lubieżny świąd moszny, pobudzający popęd płciowy.

Pieczenie żołędzi przed oddaniem moczu i po nim.

ŻEŃSKIE NARZĄDY PŁCIOWE [23]

Ból brzucha z parciem w macicy.

Miesiączka skąpa, lecz częsta. θ Bolesne miesiączkowanie.

Bóle skurczowe w głębi brzucha. θ Bolesne miesiączkowanie.

Upławy powodujące obolałość i świąd.

CIĄŻA. PORÓD. LAKTACJA [24]

Nudności podczas ciąży, < przed jedzeniem i po nim, lecz lepiej podczas jedzenia.

Znaczna utrata krwi po poronieniu.

Melancholia po połogu.

GŁOS I KRTAŃ. TCHAWICA I OSKRZELA [25]

Głos ochrypły i niski, z szorstkością w gardle.

Mówienie wywołuje kaszel.

Ucisk lub pobolewanie w pobliżu krtani.

Ucisk w dołku szyjnym.

Rzężenie w tchawicy podczas leżenia na boku.

ODDYCHANIE [26]

Oddech ma nieprzyjemny zapach.

Od głębokiego oddychania lub kaszlu: ból szczytu głowy.

Duszność, ucisk w okolicy mostka.

Niepokój w okolicy mostka, bez bólu; czuje, że musi wyjść na świeże powietrze i czymś się zająć.

Utrata tchu przy rozpoczynaniu kaszlu.

Ucisk w klatce piersiowej, z wewnętrznym gorącem i niepokojem wypędzającym go na świeże powietrze.

Napady duszenia się. θ Krztusiec.

KASZEL [27]

Kaszel wywoływany przez: mówienie; łaskotanie w tchawicy.

Kaszel gorszy nie podczas jedzenia, lecz po jedzeniu, z wymiotami pokarmem.

Kaszel gorszy po posiłkach. θ Udar mózgu.

Napady co trzy lub cztery godziny; gwałtowniejsze co drugi lub co trzeci dzień.

Gwałtowny kaszel z utratą węchu i smaku.

Podczas kaszlu: ból potylicy; uczucie, jakby brzuch miał pęknąć.

Głęboki, głuchy kaszel budzi go w nocy.

Gwałtowny, wstrząsający kaszel. θ Krztusiec.

Ziewanie i senność po kaszlu.

Odkrztuszanie: słodkawego śluzu o mdłym smaku; ciągliwej, szarawożółtej wydzieliny; ropnej wydzieliny.

Odkrztuszanie tylko w dzień.

W GŁĘBI KLATKI PIERSIOWEJ I PŁUCA [28]

Ucisk w klatce piersiowej z niepokojem i wewnętrznym gorącem.

Tępy ucisk, jak od czopa, po prawej stronie klatki piersiowej.

Ostre kłucia w okolicy przedsercowej, promieniujące stamtąd do lędźwi.

Uczucie zdarcia naskórka i drapanie w klatce piersiowej.

Gwałtowny ucisk w klatce piersiowej. θ Krztusiec.

Ściąganie klatki piersiowej podczas chodzenia. θ Ból głowy.

SERCE, TĘTNO I KRĄŻENIE [29]

Uczucie niepokoju w okolicy serca.

Dolegliwości reumatyczne osierdzia.

Kłucie w okolicy serca podczas wdechu, w nocy.

Kłucia przeszywające serce na wskroś; za każdym razem dwa, szybko następujące po sobie.

Tętno na ogół przyspieszone, z pulsowaniem naczyń krwionośnych.

Tętno częste, twarz czerwona. θ Melancholia.

ŚCIANA KLATKI PIERSIOWEJ [30]

Świąd klatki piersiowej.

Gwałtowny wyprysk na piersi i gardle.

Zaczerwienienie skóry z drobnymi pęcherzykami swędzącymi nieznośnie.

SZYJA I PLECY [31]

Ból karku i potylicy.

Sztywność karku.

Uczucie ciasno naciągniętej taśmy biegnącej od ucha do ucha.

Tępy, przerywany ucisk, jak od ciężkiego brzemienia, po prawej stronie szyi i na lewym wyrostku barkowym.

Bolesne rwanie między łopatkami.

Tępe kłucia w lewej łopatce.

Ból pleców; górna część jak po pobiciu. θ Ból głowy.

Sztywność lędźwi.

KOŃCZYNY GÓRNE [32]

Tępe kłucia w lewej łopatce, powoli nawracające i promieniujące we wszystkich kierunkach.

Uczucie osłabienia ramion z drżeniem.

Bardzo bolesne uderzenia, jak od ciężkiego przedmiotu, w środkowej części lewego ramienia.

Lewe ramię „zasypia”; także palce.

Kłucia i uczucie ciężkości w przedramieniu.

Ból napinający i osłabienie ramion.

Drobne pęcherzyki na grzbietach rąk.

Pot na wewnętrznej powierzchni rąk; gorzej po lewej stronie.

Drgania palców podczas snu.

Ból kurczowy w stawach śródręczno-paliczkowych; kurczowe szarpnięcia palców.

Silne uczucie suchości rąk.

Ręce, nawet dłonie, pokryte brodawkami.

Drętwienie palców.

Czwarty i piąty palec drętwieją pod wpływem chłodu. θ Anosmia.

Kurcz pisarski.

Zanokcica.

Drżenie prawej ręki.

Krosty na palcach.

KOŃCZYNY DOLNE [33]

Ból głowy kości udowej, promieniujący do pachwiny.

Przeszywające pieczenie od uda do stopy, czasami ustępujące i nagle nawracające. θ Reumatyzm.

Tępy ucisk, jak od czopa, w lewych mięśniach pośladkowych.

Bolesny ucisk jak tępym końcem w udzie, czasami występujący z rytmicznymi przerwami.

Nogi napięte, jakby były za krótkie.

Nogi sztywne, jakby zabandażowane, z bolesnym niepokojem ruchowym.

Po udarze mózgu nogi niesprawne, chód z utykaniem.

Bolesny niepokój w okolicy kolana, z uczuciem sztywności, jakby było zabandażowane lub napięte, podczas siedzenia.

Faliste szarpnięcia, tu i ówdzie, w nogach.

Kolana wydają się porażone, ze sztywnością, wielkim osłabieniem i sennością; ledwie może chodzić.

Owrzodzenie poniżej kolana.

Gwałtowne zrywania kończyn podczas kładzenia się; u starszej kobiety.

Kurcz łydek podczas chodzenia , lub wstawania z siedzenia; lepiej w pozycji leżącej.

Bolesne ciągnięcie w kości piszczelowej.

Kurczowy ucisk w łydkach, zewnętrznie, w kierunku piszczeli.

Kurczowe, przerywane ciągnięcie od pięty ku górze, do łydek.

Ból w kostce, jakby była skręcona, przy stąpaniu na lewej stopie.

Kłucia na grzbiecie stopy.

Kurczowe ciągnięcie i bóle rwące, od palców ku grzbietowi stopy.

Pieczenie podeszew podczas siedzenia.

Zimne stopy rano.

Odmroziny.

KOŃCZYNY OGÓLNIE [34]

Uczucie zmęczenia w kończynach, drżenie, z gorączkowym niepokojem.

Powtarzające się napadowe bóle rwące, jednocześnie w kończynach górnych i dolnych. θ Ból głowy.

Uczucie ciężkości w kończynach, szczególnie w kolanach.

Słabość ramion i kolan, z drżeniem.

SPOCZYNEK. POZYCJA. RUCH [35]

Leżenie : ból głowy ustępuje ; gwałtowne zrywania kończyn ; skurcze łydki >.

Leżenie na boku : rzężenie w tchawicy.

Musi się położyć : ból głowy.

Siedzenie : bolesny niepokój i sztywność kolan ; pieczenie podeszew ; poty.

Wstawanie z siedzenia : skurcz łydki.

Prostowanie się po schyleniu : ma wrażenie, jakby obracał się w lewo.

Schylanie się : ma wrażenie, jakby obracał się w lewo.

Rozpoczęcie chodzenia : jest mozolne, lecz w miarę dalszego chodzenia czuje się lepiej.

Chodzenie : odczuwa niepokój ; zawroty głowy ; ból ciągnący w żołądku ; skurcz łydki ; bóle kończyn dolnych.

Stąpanie : ból głowy < ; żołądek się wstrząsa ; ból w kostce.

Wchodzenie po schodach : omdlewanie.

Ruch : ból głowy < ; wywołuje drżenie.

Gra na fortepianie : uczucie ciężkości i pełności całego ciała.

Po ciężkiej pracy : ból głowy.

NERWY [36]

Porażenie pojedynczych części ciała.

Niezupełne porażenie mięśni zależnych od woli.

Niepokój.

Uczucie zmęczenia we wszystkich kończynach.

Pragnie stale leżeć lub siedzieć ; ledwie może poruszyć ręką.

Drżenie : od każdego ruchu.

Drżąca słabość kończyn. θ Apopleksja.

Silne omdlewanie przy wchodzeniu po schodach.

Uczucie ciężkości i pełności całego ciała wskutek gry na fortepianie.

Gwałtowne wstrząsy całego ciała. θ Krztusiec.

Tężec.

Padaczka.

SEN [37]

Ziewanie i senność po kaszlu. θ Krztusiec.

Ból głowy zmniejsza się po zaśnięciu.

Bezsenny z powodu niepokoju, nie może pozostać bez ruchu.

Nie mógł dobrze spać z powodu świądu.

Głęboki sen do godziny 9 rano.

Wyraziste sny w nocy, które powracały w jego świadomości w ciągu dnia, jak gdyby wydarzenia ze snów rzeczywiście miały miejsce.

Sny : o zapachu palącej się hubki lub siarki, utrzymującym się po przebudzeniu ; o ogniu ; o zwłokach.

Przy kładzeniu się spać : zrywania nóg.

Ból głowy < po przebudzeniu rano.

PORA [38]

Najwyraźniejsze pory pogorszenia: rano oraz wieczorem aż do północy.

Złagodzenie po północy i w ciągu dnia.

Dzień : migotanie przed oczami ; odkrztuszanie przy kaszlu ; wzwody.

Noc : ślepota ; polucje ; kaszel ; wyraziste sny.

Rano : upośledzona pamięć ; ucisk w czole ; zapach hubki przy wstawaniu ; nudności ; uczucie bycia na czczo i ucisk w żołądku ; zimne stopy ; głęboki sen do godziny 9.

Przed południem : osłabiona pamięć ; nastrój hipochondryczny ; mowa mniej pewna niż po południu.

Po południu : pamięć > niż przed południem ; mowa pewniejsza niż przed południem.

O godz. 3–4 po południu : codziennie gorąco.

Wieczorem : ucisk w czole ; gorąco od godz. 4 po południu ; pot na brzuchu i plecach ; świąd.

O godz. 9–10 wieczorem : pobudzenie wyobraźni ; później otępienie.

Po godz. 10 wieczorem : otępiały, nie myśli.

TEMPERATURA I POGODA [39]

Wrażliwy na przeciąg ; skłonny do przeziębień.

Świeże powietrze : ból zęba < ; czuje, jakby musiał na nie wyjść ; dreszcze ; pęcherze twardnieją, tworząc strup.

Światło słoneczne : łagodzi dreszcze.

Ciepły pokój : wewnętrzne dreszcze.

GORĄCZKA [40]

Dreszcze szczególnie na świeżym powietrzu, > w świetle słonecznym.

Wewnętrzne dreszcze, nawet w ciepłym pokoju.

Wstrząsające dreszcze, ze złym humorem i niepokojem.

Zimne czoło i czerwone policzki.

Gorąco zewnętrzne, z wewnętrznymi dreszczami.

Dreszcze przebiegające po plecach, jakby polano je zimną wodą, z gorącem twarzy.

Gorąco górnej części ciała, przy zimnych stopach ; wewnętrzne uczucie zimna i gorący oddech.

Wewnętrzne gorąco z zimnym potem.

Gorąco zewnętrzne i wewnętrzne, z pragnieniem i pojękiwaniem przez sen.

Gorąco codziennie od godz. 4 po południu do wieczora ; ustępuje po kolacji.

Gorąco lewej strony.

Gwałtowne gorąco gorączkowe ; ból głowy i wielkie pragnienie. θ Pęcherzyca.

Pot na głowie, brzuchu i plecach, wieczorami.

Nocny pot na brzuchu i plecach.

Lepki pot na dłoniach, szczególnie lewej.

Pocenie zmniejsza się podczas jedzenia.

Poci się podczas siedzenia.

NAPADY, OKRESOWOŚĆ [41]

Napady ustępują na jeden lub dwa dni, po czym powracają na kilka dni.

Trzeciaczki i czwartaczki.

Napady kaszlu co trzy do czterech godzin, gwałtowniejsze co drugi lub co trzeci dzień.

Dwa ukłucia następują szybko jedno po drugim. Zob. 29 .

Tępe, promieniujące ukłucia powracają powoli. Zob. 32 .

Ustępowanie i nagły powrót. Zob. 33 .

Gorąco codziennie od godz. 4 po południu do wieczora.

UMIEJSCOWIENIE I KIERUNEK [42]

Prawa : tępy ucisk, drążenie i tętnienie w górnym brzegu oczodołu ; ucisk w skroni ; otępienie całej połowy głowy ; drążenie i tętnienie po tej stronie głowy ; ucisk po tej stronie potylicy ; krosta w nozdrzu ; opryszczka na policzku ; rwanie w twarzy i szyi ; ucisk w klatce piersiowej ; tępy ucisk po tej stronie szyi ; drżenie ręki.

Lewa : ucisk w skroni ; ucisk po tej stronie szczytu głowy ; kłucia po tej stronie głowy ; zatkanie ucha ; rwanie lub kłucie w uchu ; zatkane nozdrze ; twarz obrzęknięta i pokryta pęcherzami ; rwanie w zębach ; ostre kłucia w klatce piersiowej ; ucisk w wyrostku barkowym ; tępe kłucia w łopatce ; bolesność środkowej części ramienia ; ręka i palce „drętwieją” ; tępy ucisk w mięśniach pośladkowych ; ból w kostce ; gorąco ; lepki pot na dłoni.

Od zewnątrz do wewnątrz : ból uciskający w skroniach.

Od przodu ku tyłowi : ucisk na gałkę oczną.

Z góry ku dołowi : ucisk na gałkę oczną.

Z dołu ku górze : kurczowe ciągnięcie w kończynach dolnych.

Ukośnie : kłucia od okolicy przedsercowej do krzyża.

DOZNANIA [43]

Jakby wszystko wirowało ; ucisk jak od czopa na górnym brzegu prawego oczodołu, sięgający do mózgu ; jakby napięta opaska biegła od karku do uszu ; jak od waty lub czopa w uchu ; jak od pieprzu na brzegu warg ; jak na czczo w dołku podsercowym ; jakby tępy czop wciskano w jelita ; jakby brzuch miał pęknąć podczas kaszlu ; jak od czopa w lewych mięśniach pośladkowych ; nogi napięte, jakby były za krótkie ; jak od czopa w prawej stronie klatki piersiowej ; niespokojne uczucie w sercu ; jakby polano plecy zimną wodą ; jakby obręcz lub opaska otaczała daną część ciała ; jakby coś było zatkane.

Pieczenie przechodzi w niezwykle bolesny świąd, połączony z kłuciem przypominającym ukąszenia owadów.

Kłucia : nad prawym okiem ; po lewej stronie głowy ; w mózgu ; w lewym uchu ; w dołku podsercowym podczas wdechu ; w podżebrzach ; od okolicy przedsercowej do krzyża ; w okolicy serca podczas wdechu ; przeszywające serce ; tępe w lewej łopatce ; w przedramieniu ; na grzbiecie stopy.

Cięcie : wzdłuż prącia.

Szczypanie i kurczowe ściskanie : w brzuchu.

Drążenie : po prawej stronie głowy i wzdłuż brzegu oczodołu.

Ból rwący : w szczycie głowy ; w czole i skroniach ; w potylicy ; ból głowy rozciągający się na mięśnie szyi i gardła ; w lewym uchu ; w twarzy ; powtarzający się po prawej stronie twarzy i szyi ; w zębach ; między łopatkami ; od palców ku grzbietowi stopy ; napadowo w kończynach.

Przeszywające pieczenie : od uda do stopy.

Pieczenie : w twarzy ; przy suchości warg ; na brodzie ; od żołądka do gardła ; w żołędzi, przed oddaniem moczu i po nim ; oraz przeszywające, od uda do stopy ; w podeszwach ; w opryszczce ; w skórze.

Bolesność : czyraków na owłosionej skórze głowy ; w uchu przy zaciskaniu zębów ; krosty w prawym nozdrzu przy dotknięciu ; wskutek upławów.

Uczucie odarcia : i szorstkość w gardle ; w klatce piersiowej.

Ucisk : w głowie ; w czole ; jak od czopa po lewej stronie szczytu głowy i na górnym brzegu prawego oczodołu ; w skroniach ; od skroni ku oczom ; na szczycie głowy ; od zewnątrz do wewnątrz, w skroniach ; po prawej stronie potylicy ; od zewnątrz do wewnątrz, od czoła przez głowę ; od wewnątrz na zewnątrz, od czoła ku tyłowi ; na gałkę oczną, od przodu ku tyłowi ; w żołądku, poprzedzony uczuciem pustki ; w wątrobie ; jak od czopa wokół pępka ; w odbytnicy ; na macicę ; w pobliżu krtani ; we wcięciu szyjnym ; jak od czopa w prawej stronie klatki piersiowej ; w lewych mięśniach pośladkowych ; w udzie.

Ból ciągnący : w części wpustowej żołądka ; w piszczeli ; kurczowy, od pięty do łydek.

Ból pociągający : przy polipie ucha.

Ból napinający : w ramieniu.

Ból skurczowy : w żołądku ; głęboko w brzuchu.

Pobolewanie : w pobliżu krtani.

Ból : w lewym oku ; w śledzionie ; w brzuchu ; od głowy kości udowej do pachwiny.

Ból kurczowy : w stawach śródręczno-paliczkowych ; w łydkach ; od palców ku grzbietowi stopy ; w mięśniach ; od pięty do łydek.

Skurcz : w łydkach podczas chodzenia.

Ból ściągający : w nosie.

Ściskanie : w czole ; jak opaska wokół głowy.

Uczucie skręcenia : w kostce.

Kulawizna : nóg ; w kolanach.

Uczucie porażenia : w kolanach.

Sztywność : karku ; krzyża ; nóg, jakby były obandażowane ; wokół kolan.

Uczucie obrzmienia : powiek ; języka.

Otępienie : głowy.

Oszołomienie : połowy głowy.

Uczucie zmęczenia : w kończynach.

Tętnienie : przy bólu głowy ; po prawej stronie głowy ; w szczycie głowy ; w potylicy.

Ból rozpierający : w brzuchu podczas kaszlu.

Słabość : w brzuchu i kolanach ; w ramionach i kolanach, z drżeniem.

Uczucie ciężkości : języka ; w przedramieniu ; w kończynach, szczególnie w kolanach.

Ucisk : w okolicy mostka ; w klatce piersiowej.

Drętwienie : głowy ; lewego ramienia ; palców.

Świąd : owłosionej skóry głowy ; na czole ; uszu ; twarzy ; oraz mrowienie w wykwitach wokół ust ; odbytu ; moszny, wzbudzający popęd płciowy ; klatki piersiowej ; drobnych pęcherzyków na piersi i gardle.

Mrowienie : wokół ust.

Drżenie : kończyn.

Drganie : lewego oka ; ust podczas snu ; palców podczas snu.

Faliste drgania : tu i ówdzie w nogach.

Bolesny niepokój : w kolanach i nogach.

Bolesne uderzenia w środkowej części lewego ramienia.

Suchość : w nosie ; rąk ; warg.

Gorąco : w głowie ; w twarzy ; wewnętrznie, z niepokojem ; w górnej części ciała, gdy stopy są zimne ; wewnętrznie, z zimnym potem ; codziennie od godz. 4 po południu do wieczora ; po lewej stronie.

Zimno : na czole ; stóp rano ; jakby polano plecy zimną wodą.

TKANKI [44]

Bóle kurczowe w mięśniach.

Skurcz stawów.

Dolegliwości części zewnętrznych.

Wychudzenie.

Tak silny obrzęk zajętych części, że pacjent wygląda jak wielka beczka (od noszenia orzecha).

DOTYK. RUCH BIERNY. URAZY [45]

Dotyk : bolesność czyraków na owłosionej skórze głowy < ; bolesność krosty w nosie < ; ból zęba <.

Ucisk : na pewien czas łagodzi ból w czole.

Drapanie : świąd na ogół <, lecz czasem > albo zmienia umiejscowienie ; czyraki na owłosionej skórze głowy <.

Pocieranie : dziąsła krwawią.

Zranione ścięgna.

SKÓRA [46]

Jasnoszkarłatne wykwity na całym ciele, szczególnie na udach stykających się z orzechem oraz na brzuchu.

Zniszczenie naskórka, pozostawiające objętą stanem zapalnym powierzchnię pokrytą drobnymi prosówkowatymi krostami, z nieznośnym świądem i wydzielaniem żółtego płynu tworzącego strupy (po zastosowaniu soku).

Intensywne zaczerwienienie skóry, z wysiewem drobnych pęcherzyków i nieznośnym świądem.

Klatka piersiowa, szyja, pachy, ramiona, brzuch, moszna i uda były nie tylko pokryte wyniosłymi strupami wydzielającymi gęsty, żółtawy płyn, lecz zmiany te częściowo przekształciły się w brodawkowate narośla, z pogrubieniem naskórka; cała skóra pomiędzy nimi była rumieniowo zaczerwieniona, a świąd przeraźliwy (od noszenia orzecha).

Białe, łuszczące się plamy opryszczkowe.

Brak pobudliwości skóry ; gorczyczniki nie wywołują jej podrażnienia.

Świąd < wieczorem i po położeniu się do łóżka.

Piekąca i kłująca opryszczka.

Nadmiernie swędzące wykwity.

Pęcherze wydzielające żółtawy, przezroczysty płyn, twardniejące na świeżym powietrzu w strup.

Działanie na skórę podobne do działania rośliny Rhus tox.

Brodawki nawet na dłoniach.

Skóra bardzo ją piecze. θ Pęcherzyca.

Szkarłatne zaczerwienienie całego ciała. θ Pęcherzyca.

Całe ciało pokryte pęcherzami wielkości od główki szpilki do ziarna grochu. θ Pęcherzyca.

Czyraki.

Pamięć osłabiona po ospie prawdziwej.

OKRES ŻYCIA, KONSTYTUCJA [47]

Drażliwe dzieci z krztuścem.

Osoby starsze.

Często wskazany u kobiet nerwowych i histerycznych.

U kobiet w okresie ciąży — zaburzenia żołądkowe i nerwowe.

Hipochondrycy.

Mężczyzna, æt. 72, apopleksja ; po niej Bellad., Opium i Anac., a po nim Baryta.

Wdowa, æt. 69, gadatliwa po doznanym upokorzeniu. θ Obłęd.

ZWIĄZKI [48]

Podobne do : Ant. tart . (kaszel u dzieci o porywczym usposobieniu ; ziewanie, senność po kaszlu) ; Apis . (skóra) ; Coriaria ruscifolia (utrata pamięci itd.) ; Ferrum (bóle potylicy podczas kaszlu) ; Iodium ; Juglans ; Lycop. ; Nitr ac . (przeklinanie) ; Nux vom. ; Phosph. ac . (mózg) ; Platin. ; Pulsat. ; Urt. ur . (skóra ; Zincum (mózg) ; Pulsat., Natr. mur . (suchy katar) ; Caustic . (w kurczu pisarskim).

Leki pokrewne : Anac. occid., Comoc., Rhus glab., Rhus rad., Rhus tox., Rhus ven .

Antidota : Coffea i Juglans .

Anac . stanowi antidotum dla Rhus tox ., szczególnie gdy występują objawy żołądkowe albo objawy przemieszczają się z prawej strony na lewą.

Dobrze działa po Lycop., Pulsat . i Platin .

Po Anac. : Platin . działa dobrze.

Należy do tej samej rodziny co Rhoes , istnieje też podobieństwo do Terebinthineæ .

Ani Camphor ., ani Spir. nitr. dulc . nie neutralizuje działania tego leku, lecz przy gniewie i gwałtowności usposobienia wąchanie surowej kawy stanowi bardzo skuteczne antidotum.