Silica Marina

Silica maritima. Piasek morski. Rozcierka. [Materiał do mojego preparatu pobrano z plaży, dokładnie w takim stanie, w jakim pozostawił go odpływ, na odcinku wybrzeża oddalonym o wiele mil od ujścia rzeki lub skanalizowanego miasta.]

Zastosowania kliniczne

Zaparcie / Powiększenie gruczołów / ropienie gruczołów / Rzeżączka / Kamień nazębny

Charakterystyka

Po przeczytaniu wzmianki, że Sil. mar. wywiera wyraźne działanie na zmienione zapalnie gruczoły, poleciłem sporządzić rozcierkę próbki i doprowadzić ją do 30. rozcieńczenia. Nie musiałem długo czekać na sposobność jej wypróbowania. Wysoki, jasnowłosy, 24-letni młody mężczyzna, skrzypek, zgłosił się z pakietem skrofulicznie zmienionych węzłów chłonnych po prawej stronie szyi, miejscowo ulegających rozmiękaniu. Podałem mu Sil. mar. 3, gr. v., trzy lub cztery razy dziennie i przestrzegłem, aby nie stosował okładów. Pakiet węzłów chłonnych wkrótce zaczął się zmniejszać. Ropień dojrzał i samoistnie opróżnił się przez maleńki otwór, a ostatecznie zagoił się bez pozostawienia widocznej blizny. Tymczasem pozostałe powiększone węzły chłonne zanikły. Sil. mar. 3, gr. v., trzy razy dziennie szybko wyleczył przypadek rzeżączki u pacjenta, który przebył wiele wcześniejszych napadów tej choroby, a także zwężenie cewki moczowej, leczone przyżeganiami i stężonym Arg. nit. Właśnie ten wywiad skłonił mnie częściowo do podania leku ze względu na zawarty w nim składnik Nat. mur. Wydzielina była kremowa, a w środkowej części cewki moczowej występowała tkliwość. Przez trzy dni od rozpoczęcia stosowania Sil. mar. nastąpiło gwałtowne zaostrzenie; wydzielina stała się bardzo obfita, była < w nocy i towarzyszyły jej bolesne erekcje. Ogólnie stosuję ten preparat, gdy w przypadku odpowiadającym Sil. występują objawy Nat. mur. Burnett opowiedział mi o swoim interesującym doświadczeniu. Zasięgnięto u niego porady w sprawie chłopca, który mimo kar uparcie jadł piasek podczas zabawy na plaży. Burnett poradził rodzicom, aby pozwolili chłopcu jeść tyle piasku, ile zechce. Chłopiec czynił to przez dwa tygodnie; pod koniec tego okresu jego zdrowie znacznie się poprawiło i od tamtego dnia ani nie miał już ochoty na piasek, ani więcej go nie jadł. W. B. Clarke z Indianapolis (A. H., xxvi. 237) opisuje stosowanie Sil. mar. jako leku na zaparcie. Stosował go w surowej postaci u pacjentów w każdym wieku, uzyskując znakomite wyniki. Preferuje piasek o dość grubym ziarnie, pobrany z rzecznej łachy piaskowej. Piasek ten jest dokładnie płukany i prażony w piecu. Uważa, że drobniejsza odmiana może być lepsza dla młodszych pacjentów. Piasek przyjmuje się bez dodatków, zamknięty w kapsułkach albo uformowany w pigułki. W każdym przypadku popija się go wodą, a podczas leczenia należy pić wodę obficie. W. B. Clarke wymienia następujący przypadek jako najtrudniejszy, z jakim się zetknął: 60-letni mężczyzna cierpiał przez trzydzieści lat na silne zaparcie, często spędzając godzinę przy oddawaniu stolca i niemal mdlejąc. Przez tydzień codziennie po obiedzie przyjmował łyżeczkę piasku, bez szczególnego skutku. Następnie przez tydzień przyjmował go trzy razy dziennie. Potem mógł powrócić do jednej dawki dziennie, a wkrótce potrzebował jej już tylko raz w tygodniu. "Osobliwość tego leczenia polega na łatwości, z jaką dochodzi do wypróżnienia po wystąpieniu pierwszej reakcji; stolce są miękkie, papkowate i żółte, a następnie wydaje się utrwalać regularny rytm wypróżnień, dzięki czemu leczenie można przerwać." Jeśli dolegliwość nawróci, wystarczy jeszcze jedna lub dwie dawki, aby przywrócić prawidłowe wypróżnienia. Doświadczenie to ma wielką wartość i jest szczególnie interesujące, ponieważ Sil. w potencjach (podobnie jak Nat. m.) jest ważnym lekiem na zaparcie. W. B. Clarke nigdy nie obserwował żadnych szkodliwych skutków tego leczenia. U dziecka, æt. 4, któremu Cooper podał Sil. mar. 6x (mój preparat), "gruba warstwa kamienia nazębnego, nagromadzona za przednimi zębami, odpadła płatkami."