Aristolochia Serpentaria
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Serpentaria. Korzeń wężowy wirginijski. N. O. Aristolochiaceæ. Roztarcie wysuszonych korzeni.
Klinika
Dyspepsja / Wzdęcia
Charakterystyka
Serpentarię badali w próbach lekowych probanci Jörga oraz inni. Jej główne działanie zaobserwowano w obrębie narządów żołądkowo-jelitowych: nudności, wymioty, rozdęcie brzucha, wzdęcia i parcie na stolec. Najpierw wzmożony apetyt, następnie jego utrata. Podrażnienie narządów moczowych i płciowych z częstym parciem na mocz. Podobnie jak przy A. milhomens występował niespokojny spoczynek; także gorąco w głowie.
1. Psychika
Drażliwy nastrój. Niechęć do pracy.
2. Głowa
Kłucie w czole, sięgające do podstawy mózgu. Wzmożone uczucie ciepła w głowie.
8. Jama ustna
Obfite wydzielanie śliny z częstym spluwaniem.
11. Żołądek
Wzmożony apetyt; jednak może zjeść niewiele, gdyż już pierwsze kęsy sycą. Utrata apetytu. Nudności i wymioty; wymioty nie ustępowały, dopóki żołądek nie został całkowicie opróżniony. Uczucie rozdęcia, jakby żołądek był nadmiernie pełny. Uczucie ciężkości > po oddaniu dużej ilości gazów.
12. Brzuch
Kolka w okolicy pępkowej. Rozdęcie, burczenie, dyskomfort, bóle tnące, z okresowym oddawaniem gazów i odbijaniem, które przynoszą ulgę.
13. Stolec i odbyt
Dokuczliwy świąd wokół odbytu. Częste parcie na stolec z oddaniem niewielkiej ilości twardego, ciągliwego kału i ze znacznymi wzdęciami. Częste parcie, przy którym odchodzi więcej gazów niż kału.
14. Narządy moczowe
Ogólne podrażnienie narządów moczowych i płciowych. Gwałtowne parcie na mocz ze znacznym zwiększeniem ilości moczu. Częste parcie, lecz wydalana jest tylko niewielka ilość brunatnawego moczu.
20. Szyja
Uciskający ból karku.