Sinapis alba

autorstwa John Henry ClarkeSłownik praktycznej Materia Medica

Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.

Brassica alba. Gorczyca biała. Senf-Kohl. N. O. Cruciferæ. Rozcierka i nalewka z nasion.

Klinika

Odbyt, świąd i schorzenia / Wzdęcia / Wrzód żołądka / Zapalenie żołądka / Ból głowy / Zgaga / Laktacja, dyspepsja i bolesność jamy ustnej w jej przebiegu / Jama ustna, zapalenie i owrzodzenie / Przełyk / Ciąża, dyspepsja i bolesność jamy ustnej w jej przebiegu / Nadmierne ślinienie / Owsiki / Wymioty / Robaczyce

Charakterystyka

Sin. alb., podobnie jak Sin. nig., jest gatunkiem rodzimym w Wielkiej Brytanii. „Jej nasiona są większe niż nasiona gorczycy czarnej i z zewnątrz mają żółtą barwę. Pod względem chemicznym różnią się zawartością krystalicznej substancji znanej jako sulfo-sinapizm. Ponadto jej mirozyna w reakcji z wodą daje ostry olejek o właściwościach innych niż lotny olejek gorczyczny” otrzymywany z Sin. nig. (Treas. of Bot.). Liścienie, czyli liście zarodkowe Sin. alb., dostarczają „gorczycy” używanej w mieszance „gorczycy z rzeżuchą”; „rzeżuchą” jest zaś Lepidium sativum. Bojanus przeprowadził próbę lekową Sin. alb., przyjmując duże dawki roztartych nasion oraz sporządzonej z nich nalewki. Wywołały one dobrze znane wymiotne działanie gorczycy, a także właściwe jej odczucia „pieczenia” w wielu częściach ciała, zwłaszcza w odbycie, żołądku i przełyku. Wśród obserwowanych skutków znalazły się wzdęcia, ból głowy (> podczas chodzenia na świeżym powietrzu; < w ciepłym pomieszczeniu) oraz nadmierne ślinienie. Pod wpływem Sin. alb. uczestnik próby lekowej, u którego od trzynastego roku życia nie było żadnych oznak owsików, wydalił wiele żywych i martwych pasożytów oraz doświadczył wszystkich typowych objawów odbytniczych towarzyszących ich obecności. Mocz także był mętny, jak to często bywa w robaczycach. A. L. Fisher (Med. Vis., xiii. 316) podaje, że od dwudziestu lat Sin. alb. zajmuje ważne miejsce w jego arsenale leczniczym. Stosował ten lek zgodnie ze wskazaniami próby lekowej i stwierdził, że ciąża oraz laktacja zdają się sprzyjać rozwojowi stanów wymagających jego zastosowania. Potwierdził następujące objawy: „Nadmierne nagromadzenie wodnistej śliny lub śluzu”. „Ostry ból jak przy stłuczeniu, nawet przy lekkim ucisku, tuż pod wyrostkiem mieczykowatym”. „Wymioty, w których wyrzucona treść składa się z płatków śluzu z czarniawymi żyłkami przypominającymi skrzepy krwi”. „Pełzanie i pieczenie w odbycie ze ściskaniem w brzuchu”. „Skurczowe ściskanie w odbycie, pojawiające się okresowo i szczególnie zauważalne po przełknięciu czegokolwiek”. Za pomocą Sin. alb. wyleczył „bolesność jamy ustnej z intensywnie czerwoną błoną śluzową, usianą drobnymi białymi owrzodzeniami; nawet najmniejsza ilość najłagodniejszego pokarmu nasila stale obecne pieczenie, występujące również w gardle”. Sin. alb. ma wiele Szczególnych odczuć: Jakby głowa była pusta. Jakby w gardle znajdował się czop; jakby wysoko w przełyku, pod rękojeścią mostka, znajdowała się twarda substancja; jakby po umiarkowanym posiłku coś twardego leżało w żołądku; jakby w odbytnicy znajdowała się twarda substancja, nieustępująca > po stolcu. Bojanus zauważył naprzemienne występowanie objawów odbytu i gardła. Za pomocą Sin. alb. wyleczyłem: „Ostry, przeszywający ból w prawej wyniosłości czołowej, < w ciepłym pomieszczeniu, > podczas poruszania się i na świeżym powietrzu”. Objawy są < pod wpływem dotyku. < Ucisk. < Ruch. > Spoczynek. < Przełykanie (pełzanie w odbycie). < Po jedzeniu (uczucie twardej substancji w żołądku). < Ciepłe pomieszczenie. > Spoczynek. > Świeże powietrze.

Powiązania

[Przedawkowanie gorczycy stołowej, zawierającej zarówno Sin. alb., jak i Sin. nig., ze skrobią itd., zostaje natychmiast zneutralizowane przez wąchanie chleba.] Porównać: Sin. n. Uczucie czopa, Anac. Kula w odbycie, Sep. Guz w żołądku, Bry., Ab. n., Nux, Pul. Robaczyca, Teucr., Sant., Cin., Naphth., Scirrh.

1. Umysł

Roztargnienie; podczas czytania musi podejmować wielki wysiłek, aby nie dopuścić do błądzenia myśli.

2. Głowa

Otępienie z przyćmieniem wzroku, zwłaszcza w obrębie czoła nad oczami; < podczas chodzenia. Uczucie, jakby głowa była pusta. Napływ krwi do głowy. Ból głowy > na świeżym powietrzu, < w ciepłym pomieszczeniu. Ciężkość w czole, jak wskutek odurzenia albo nadmiernego ciepła w pomieszczeniu. Napadowy, uciskowy ból w lewej wyniosłości czołowej wieczorem. Ból uciskający w prawej wyniosłości czołowej, < podczas poruszania głową w tył i w przód.

3. Oczy

Nagłe uczucie ciepła z kłuciem w lewym oku, zmuszające do mrugania; oko napełnia się łzami, po czym odczucie znika.

8. Jama ustna

Po wstaniu rano nasada języka pokryta grubym żółtym nalotem; później nalot rozszerza się wzdłuż boków, zwłaszcza lewego. Obfite ślinienie z nudnościami; nudności > w spoczynku, < podczas chodzenia. Ślina pienista, słona.

9. Gardło

Drapanie w cieśni gardzieli, wywołujące częste odchrząkiwanie. Uczucie, jakby został połknięty duży kęs pokarmu. Pieczenie: w gardle; w przełyku, wznoszące się z żołądka jak zgaga; oraz ucisk w przełyku. Uczucie twardego ciała wysoko w przełyku; < podczas przełykania twardego pokarmu i przy przełykaniu bez pokarmu; po południu wydaje się, jakby w gardle utkwił czop (odczucie to występowało naprzemiennie ze szczypaniem i pełzaniem w odbycie). Uczucie zwężenia podczas przełykania twardego pokarmu.

11. Żołądek

Pragnienie ze zgagą. Pragnienie bez zgagi; picie wody = uczucie ciężkości i pełności w brzuchu jak po jedzeniu. Odbijania: częste, bez smaku i zapachu; kwaśnym płynem, z kurczowym ściskaniem i parzeniem w gardle; nasilające zgagę; o smaku pokarmu. Zgaga: gwałtowna; z odbijaniami. Nudności; ckliwość; skłonność do wymiotów; ślinienie. Nudności > w spoczynku, < podczas ruchu. Odruchy wymiotne i wymioty wodą, z gwałtownymi odruchami wymiotnymi oraz pieczeniem w żołądku i brzuchu, rozciągającym się obustronnie pod żebra rzekome i na całą klatkę piersiową, z krańcowym dyskomfortem i niepokojem w dołku podsercowym. Wymiotuje: płatkami śluzu z czarniawymi smugami; żółtą, bezwonną i pozbawioną smaku treścią z dużą ilością ciągliwego, galaretowatego śluzu. Po wymiotach drapanie w gardle i pieczenie wznoszące się z żołądka. Pieczenie; ucisk; pełność i rozdęcie w dołku podsercowym. Dołek podsercowy bolesny przy ucisku. Bardzo ostry ból jak przy stłuczeniu w dołku podsercowym, tuż pod wyrostkiem mieczykowatym, nawet przy lekkim ucisku; ucisk w tym miejscu odbierał oddech.

12. Brzuch

Burczenie i przelewanie się z oddawaniem bezwonnych gazów. Oddawanie cuchnących gazów. Kurczowa kolka. Poruszenia w brzuchu. Ciężkość jak od obciążenia, pełność i rozdęcie brzucha.

13. Stolec i odbyt

Uczucie, jakby w odbycie leżała twarda substancja, której nie można wydalić; nie > po stolcu. Pieczenie w odbycie, zmuszające do drapania. Gwałtowne, nagłe ukłucie w odbycie, zmuszające go do krzyku. Pieczenie; piekący świąd odbytu. Skurczowe ściskanie w odbycie, pojawiające się okresowo, < po przełknięciu czegokolwiek. Natychmiast po oddaniu stolca uczucie jak po nadwerężeniu, jakby odbyt był wciągany ku odbytnicy, z kłuciem, świądem, pieczeniem i szczypaniem w odbycie. Uczucie, jakby tuż przy odbycie leżało coś twardego, po którym wkrótce następował stolec, wydalany jednak tylko przy bardzo silnym parciu i niedający zadowalającego wypróżnienia; pierwsza część twarda, krusząca się, ciemnobrunatnozielona, pokryta śluzem i zawierająca owsiki; potem powracało takie samo odczucie jak przed stolcem. Pełzające szczypanie w odbycie. Stolec: czarniawy, twardy, pokryty śluzem, po którym występuje kłujące pieczenie w odbycie; mały, cienki, miękki, zielonkawy, z martwymi owsikami; obfity, ciastowaty, częściowo twardy, częściowo miękki, kwaśny, sfermentowany; żółtawoszary.

14. Narządy moczowe

Mocz: ciemnożółty, szybko tworzący przezroczysty obłoczek; jasnozłocistożółty; ciemnobrunatny jak piwo. W moczu znajduje się obłoczek śluzu oraz liczne drobne ziarenka przypominające skrzek żabi; na powierzchni moczu, na dnie i na ściankach naczynia obecne są liczne drobne czerwone ziarenka. Osadza się wiele ziaren czerwonego piasku, a na powierzchni powstaje opalizująca błonka. Gruba, tłusta błonka. Zmętnienie pozostaje zawieszone w moczu. Osad: biały; kłaczkowaty; podobny do kredy i zawierający ziarenka białego piasku.

15. Męskie narządy płciowe

Polucje bez lubieżnych snów.

18. Klatka piersiowa

Ucisk w klatce piersiowej zmuszający do częstego, głębokiego oddychania. Pieczenie pod mostkiem.

20. Plecy

Bóle w okolicy krzyżowej i w kości guzicznej, jak po nadwerężeniu i stłuczeniu, z parciem na stolec.

23. Kończyny dolne

Ciężkość kończyn dolnych.

26. Sen

Sen: po południu, z wyrazistymi snami; po jedzeniu. Wyraziste sny o zmarłych i o śmierci. Sny: splątane i niepamiętane; o obcych krajach i niebezpiecznych wyprawach.

27. Gorączka

Tętno pełne i twarde. Pełzające dreszcze podczas poruszania się; po wymiotach na całym ciele, z zimnem rąk i stóp oraz częstymi odbijaniami gazu. Skłonność do pocenia się.

Odkryj pełną platformę Similia

Uzyskaj dostęp do 21 klasycznych książek materia medica, 7 klasycznych repertoriów, semantycznego wyszukiwania AI i podstawowego zarządzania przypadkami — za darmo.

Sprawdź cennik