Polymnia uvedalia
autorstwa Edwin M. Hale — Materia Medica i specjalna terapia nowych leków
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
Tom I — Dodatek
(Niedźwiedzia łapa.)
Opis. — Niedźwiedzia łapa należy do rodziny złożonych (Compositae), do plemienia Heliantheae. Jest to wzniesiona, nieco szorstka, owłosiona i mocna roślina zielna, osiągająca od czterech do dziesięciu stóp wysokości; liście szerokojajowate, kanciaste i ząbkowane, prawie siedzące, dolne dłoniasto klapowane, gwałtownie zwężające się w oskrzydlony ogonek; zewnętrzne łuski okrywy bardzo duże; kwiatów języczkowatych od dziesięciu do piętnastu, równowąsko-podłużnych, znacznie większych niż wewnętrzne łuski okrywy; kwiaty żółte. Rośnie na żyznych glebach od Nowego Jorku na zachód po Illinois oraz dalej na południe. Kwiat i cała roślina wydzielają silny zapach; wyglądem przypominają małe słoneczniki.
Przygotowanie. — Nalewka z ziela.
(Brak próby lekowej.)
° Powiększenie śledziony. ° Przerost macicy.
KWAS PIKRYNOWY.
(Kwas karbazotowy; gorycz Weltera; kwas nitrofenizowy; kwas nitrofenolowy.)
Opis. — Kwas pikrynowy jest żółtawą substancją otrzymywaną w wyniku działania kwasu azotowego na kwas karbolowy, indygo, salicynę i inne substancje. Tworzy białawożółte pryzmaty o prostokątnych podstawach; w cienkich warstwach jest niemal bezbarwny. Barwi na czerwono błękitne barwniki roślinne i ma niezwykle gorzki smak. Jest topliwy i lotny; spala się żółtym płomieniem, pozostawiając resztkę węgla. Prawie nie rozpuszcza się w zimnej wodzie, lecz jest rozpuszczalny w gorącej wodzie, alkoholu i eterze.
Preparaty. — Rozcierki i rozcieńczenia alkoholowe.
Tom II — Terapeutyka szczegółowa
NIEDŹWIEDZIA ŁAPA.
Niedźwiedzia łapa należy do rodziny złożonych (Compositae), do plemienia Heliantheae. Jest to wzniesiona, nieco szorstka, owłosiona i mocna roślina zielna, osiągająca od czterech do dziesięciu stóp wysokości; liście szerokojajowate, kanciaste i ząbkowane, prawie siedzące, dolne dłoniasto klapowane, gwałtownie zwężające się w oskrzydlony ogonek; zewnętrzne łuski okrywy bardzo duże; kwiatów języczkowatych od dziesięciu do piętnastu, równowąsko-podłużnych, znacznie większych niż wewnętrzne łuski okrywy; kwiaty żółte. Rośnie na żyznych glebach od Nowego Jorku na zachód po Illinois oraz dalej na południe. Zarówno
kwiat, jak i cała roślina wydzielają silny zapach; wyglądem przypominają mały słonecznik.
Lek ten wprowadził do praktyki eklektycznej dr Pruitt z Missouri (?), który uznał go za pomocny w powiększeniu śledziony. Zalecał stosowanie go zewnętrznie w postaci maści oraz podawanie wewnętrzne. Okazał się w tej chorobie tak skuteczny, że wypróbowano go również w innych powiększeniach — stawów, gruczołów itd. — a w końcu także w powiększeniu macicy. Z powodzeniem zastosowałem go w dwóch przypadkach przerostu macicy (rozrostu luźnej tkanki łącznej), we wczesnych stadiach, zanim rozpoczęły się zagęszczenie i skurczenie tkanek. Dawka wynosi dziesięć kropli nalewki albo potencję 1x, trzy razy dziennie lub częściej, a stosowanie należy kontynuować przez wiele miesięcy; równocześnie każdej nocy należy zakładać tampony z waty nasączone glicerynatem (jedna część nalewki i dwie części gliceryny), z wyjątkiem okresu miesiączki. W obu moich przypadkach macica w ciągu dwóch miesięcy zmniejszyła się aż o jedną trzecią.
Dr Scudder przedstawia poniższy opis własnych doświadczeń wraz z oceną działania tego nowego leku:
Powtórzę raz jeszcze, że Uvedalia jest właściwym lekiem na te przekrwienia i obrzmienia tkanek, które zależą od osłabienia krążenia. W badaniu palpacyjnym wyczuwa się brak sprężystości i napięcia; tkanki są nasiąknięte, ciastowate i atoniczne.
Stosuję obficie maść Uvedalia i sądzę, że przez wcieranie można rozmasować przerośniętą macicę lub powiększony staw tak samo, jak powiększoną śledzionę albo twardą, powiększoną śledzionę po zimnicy. Niedawno miałem sposobność zastosować ją w przewlekłym zapaleniu jajnika i macicy, przy czym jama macicy mierzyła cztery cale (około 10 cm). W ciągu czterech tygodni narząd zmniejszył się do prawidłowych rozmiarów.
Przy stosowaniu wewnętrznym lek ten nie stał się równie chętnie używanym środkiem, lecz wynika to z faktu, że nie wypróbowywałem go tak często. Jestem przekonany, że w wielu przypadkach chorób przewlekłych okaże się niezwykle cennym lekiem, tak jak z całą pewnością jest nim w przewlekłej zimnicy z powiększeniem śledziony.
Jestem pewien, że ci, którzy go stosowali, będą bardzo wdzięczni drowi Pruittowi za jego starania, by zwrócić na ten lek uwagę środowiska lekarskiego.