Secale cornutum

Najlepszymi osobami poddanymi próbie lekowej Secale, najbardziej podatnymi na jego działanie, są ludzie wychudzeni; to właśnie oni najprawdopodobniej będą potrzebowali go jako leku leczniczego.

Wygląd: Oczywiście nie musi być ono przeciwwskazane u ludzi otyłych. W związku z danym lekiem wymienia się pewne konstytucje jako szczególnie do niego pasujące, nie należy jednak wnioskować, że przy zgodności objawów lek nie zadziała u innych osób. Ludzie wychudzeni są szczególnie blisko związani z Secale.

Wychudzenie; wygląd skóry zwiędły, pomarszczony i niezdrowy; skóra purpurowa, sinawa — na całym ciele lub miejscami; purpurowe plamy na zwiędłej skórze, szczególnie tam, gdzie krążenie jest słabe, jak na grzbietach dłoni i stóp oraz nad kością piszczelową.

Części te drętwieją, mrowią i więdną. W kończynach występują kłucie, pieczenie i mrowienie; uczucie pełzania i poruszania się, jakby owadów pod skórą, jakby pomiędzy skórą a ciałem; w palcach rąk, a szczególnie palcach stóp, występuje uczucie drętwienia, martwoty i drewnianej sztywności.

Palce stóp czernieją i ulegają zgorzeli. Starcze więdnięcie, takie jak u osłabionych ludzi starych; naczynia krwionośne zamykają się; krew nie dopływa do palców stóp, które drętwieją, czernieją i tracą czucie. Dlatego Secale poprawia krążenie u osób w podeszłym wieku i opóźnia zgorzel starczą.

Pieczenie: jest charakterystyczną cechą tego leku; skóra piecze; kończyny pieką; uczucie pieczenia występuje, gdy części ciała są zimne w dotyku i rzeczywiście zimne — uczucie gorąca połączone z zimnem.

Pieczenie, szczególnie części wewnętrznych. Suchość z pieczeniem; pieczenie w żołądku i jelitach; suchość i pieczenie w jamie ustnej i gardle, nosie oraz drogach oddechowych; pieczenie w płucach.

Lek ten powoduje owrzodzenia, dochodzące nawet do rozpadu i oddzielania się martwiczych tkanek. Stare wrzody przybierają dziwny, zwiędły wygląd; suchość i brak ziarniny; lśniący, czarniawy wygląd, po czym nagle wyrasta czarniawa, gnuśna ziarnina, tworząca w końcu czarny strup martwiczy, który powoli się oddziela; część jest sucha; nie ma wydzieliny, poza sporadycznym niewielkim krwawieniem czarną krwią.

Sączenie się czarnej, płynnej krwi; sączenie bez zapalenia; krwawienie z nosa ciemną, żylną, cuchnącą, płynną krwią; krwawienie z gardła, płuc, pęcherza moczowego i odbytnicy, ciemną krwią; mocz podobny do atramentu.

Kobiety: Przedłużające się krwawienie z macicy, tak że jeden napór miesiączkowy przechodzi w następny; osoby zwiędłe; pierwszego dnia znaczne krwawienie, płynne i czarniawe; trwa to przez około dwa tygodnie, po czym pojawia się ciemna, wodnista wydzielina, utrzymująca się do następnej miesiączki.

Następnie ponownie pojawia się gęsta, czarna, płynna i przeraźliwie cuchnąca wydzielina. Stan taki spotyka się u kobiety, która zażyła sporysz, aby wywołać poronienie, albo u wrażliwych kobiet, którym go podawano w celu ułatwienia porodu. Oczywiście, jeśli kobieta nie jest wrażliwa, nie wystąpią u niej przewlekające się objawy próby lekowej,

Niektóre kobiety są tak obłąkane, że choćby miały umrzeć, pozbędą się swego potomstwa. Ze wszystkich stron kobiety mówią:

„Od czasu przerwania ciąży nie zaznałam zdrowia”.

Sporysz wywołuje najgorszy stan zdrowia; ustanawia miazmat równie głęboki jak sama psora. Pragnienie zniszczenia potomstwa zostaje wszczepione w psorę, a za sprawą sporyszu kobieta nabawia się miazmatu równie niebezpiecznego jak sykoza lub kiła.

Mam pacjentki, które zażyły sporysz, aby wywołać poronienie, i nie mogę uczynić dla nich nic więcej poza leczeniem paliatywnym. Mają objawy i następstwa Secale, a ich objawy psoryczne są zahamowane, przytłumione, tak jak kiła tłumi przejawy psory; możemy pomóc pacjentce jedynie przez pokrycie obrazu miazmatu Secale i dotarcie do psory.

Postawiły się poza zasięgiem pomocy lekarza, a sporysz skróci ich życie o wiele lat, chyba że będą miały szczęście pozostawać przez całe życie pod opieką lekarza, który stale i starannie dobiera leki.

Modalności: Ogólny stan konstytucjonalny nasila się pod wpływem ciepła; istnieje od tego tylko kilka wyjątków.

Chory pragnie zimna, choć jego kończyny są zimne jak lód; chce być odkryty i mieć otwarte okna; pacjent z krwotokami chce zrzucić przykrycie, choć w pokoju jest zimno. Pacjent z wrzodami chce być odkryty; w stanach zapalnych żołądka i jelit chce mieć odkryty brzuch.

Czasami utrzymuje się długotrwałe uczucie gorąca skóry i pacjent chce być przykryty; występują również ostre, kłujące bóle neuralgiczne, które palą jak ogień i tną jak nóż, a ustępują po zastosowaniu ciepła; ból głowy nasila się w zimnym powietrzu.

Jednak ogólny stan poprawia się po odkryciu, w zimnym pokoju oraz pod wpływem zimnego powietrza owiewającego pacjenta.

Gwałtowne zapalenie dowolnej części ciała; zgorzelinowe zapalenie płuc; zapalenie żołądka; zapalenie otrzewnej; zapalenie macicy i jajników. W stanach zapalnych konkuruje z Ars.

Objawy obu leków są tak podobne, że trudno je rozróżnić; w obu występują: gwałtowne rozdęcie brzucha; bębnica; pieczenie jak od rozżarzonych węgli; gwałtowne pragnienie; skrajna nadwrażliwość i tkliwość na dotyk, wskutek czego ruch lub wstrząs są nie do zniesienia; wymioty krwią; wydalanie skrzepów krwi; przeraźliwa, cuchnąca, krwista wydzielina z jelit; różnią się jednak objawami ogólnymi. Ars . chce być przykryty, utrzymywany w cieple i mieć przykładane gorące okłady, mokre lub suche, podczas gdy Secale chce być odkryty i pragnie zimnego powietrza.

Drgawki: poszczególnych części albo całego układu mięśniowego; opistotonus; kurcze łydek, ud, podeszew stóp i dłoni; przykurcze histeryczne; skaza histeryczna.

Drgawki rozpoczynają się na twarzy. Aktywne manie z wielkim pobudzeniem; kobieta obnaża ciało i szarpie narządy płciowe; wkłada palec do pochwy i drapie się, aż wargi sromowe zaczynają krwawić; całkowicie traci poczucie wstydu.

Skurcze oraz objawy nerwowe i psychiczne nasilają się podczas krwawienia, tak że pośród krwotoku pojawiają się drgawki połogowe.

Ze skłonności do krwotoków i zdolności niszczenia czerwonych krwinek wynika niedokrwistość. Twarz wygląda jak suszona wołowina: jest pomarszczona, skurczona i wychudła, jakby nieumyta; jakby na skórze zaschła szara ziemia; szczególnie kończyny mają brudny, szary wygląd.

Nieżytowe schorzenia wszystkich błon śluzowych; błony są suche i krwawią; z powierzchni objętych nieżytem sączy się płynna, czarna i cuchnąca krew, krzepnąca powoli albo niekrzepnąca wcale.

„Krwawienie z nosa; krew ciemna, wypływa nieustannie, z wielkim wyczerpaniem i małym, nitkowatym tętnem; u osób starych lub pijaków; u młodych kobiet; z osłabienia”.

Osoby zatrute sporyszem padają ofiarą zmętnienia soczewki, jak w starczym zniedołężnieniu; zaćma osób starych.

Zwiędła, wychudła osoba ze skłonnością do owrzodzeń, niezdrową skórą i nasileniem pod wpływem ciepła jest obrazem uderzającym zarówno w stanach ostrych, jak i przewlekłych.

Przewlekła, wyczerpująca biegunka, wodniste wypróżnienia, cholera. Lek ten jest spokrewniony z Camphor , Na cholerę zapadają ludzie wychudzeni; skóra jest zimna i sina; poprawa od zimna. Gwałtowne i nieustające pragnienie.

Biegunka i krwotoki często występują razem; biegunka w postaci krwistej wody albo ciemnej, płynnej krwi.

Duże dawki wywołują tak silne skurcze macicy, że jej zawartość zostaje wydalona, po czym następuje wyczerpujący krwotok; wydalanie dużych skrzepów, we wczesnych stadiach zmieszanych z pewną ilością czerwonej krwi, lecz najbardziej uderzającą cechą jest płynna, czarna wydzielina.

„Cholera azjatycka z zapaścią, zapadniętą, wykrzywioną twarzą, szczególnie w okolicy ust, oraz uczuciem pełzania jakby mrówek”.

Stan niedowładu; porażenie kończyn dolnych; porażenie jednej strony ciała; jednej ręki lub jednej nogi; porażenie kończyn górnych z mrowieniem, drętwieniem i kłuciem. Drętwienie i pieczenie na całej długości kręgosłupa; ogólne wychudzenie albo wychudzenie jedynie chorej części.

Wykwity, ropnie, czyraki, karbunkuły; wydziela się zielona ropa; zielonawy, purpurowy wygląd; czyraki są małe, wypełnione zieloną treścią, dojrzewają i goją się powoli.

Powoduje bezpłodność; macica jest tak słaba, że nigdy nie może utrzymać płodu, stąd wartość tego leku w bezpłodności i powtarzających się poronieniach.

Zanik gruczołów sutkowych. Brak mleka po porodzie.

„Chude, wychudłe dzieci z pomarszczoną skórą, skurczowymi drganiami, nagłymi krzykami i stanem gorączkowym”.

Plamica krwotoczna. Porażenie kończyn. Podrażnienie rdzeniowe. Wyniszczone kobiety o szorstkiej skórze, z krostami wykazującymi skłonność do zgorzeli.