Cantharis

Najważniejszą cechą tego leku jest stan zapalny, a najważniejszą właściwością tego zapalenia — szybkość, z jaką przechodzi ono w zgorzel. Stany zapalne zwykle rozwijają się według określonego przebiegu przez wiele dni, lecz gdy lek ten nałoży się na jakąś część ciała lub poda wewnętrznie, stan zapalny z wielką szybkością kończy się obumarciem tej części.

Po przyjęciu wewnętrznym niemal natychmiast atakuje drogi moczowe i wywołuje stan mocznicowy, który powoduje objawy psychiczne; miejscowy stan zapalny rozwija się z wielką szybkością i w bardzo krótkim czasie doprowadza chorego do gwałtownie ciężkiego stanu.

Po silnych dawkach, w obrazie zatrucia, występują zaskakujące i alarmujące objawy; cały ustrój jest rozstrojony; pojawiają się ciężkie objawy, najczęściej ze strony dróg moczowych. Zajęte części wcześnie ulegają zgorzeli.

Umysł

Objawy psychiczne są uderzające. Do objawów przewodnich należy nagła utrata świadomości z zaczerwienieniem twarzy. Chory nagle zapada w osłupienie. Splątanie. Zalewają go dziwne idee. Myśli szaleją i biegną, dokądkolwiek zechcą, jak gdyby znajdowały się pod wpływem zewnętrznej siły.

Głowa gorąca, szał, majaczenie z wielkim podnieceniem i wściekłością, a napady powracają wskutek olśniewających lub jaskrawych przedmiotów, dotknięcia krtani albo próby wypicia wody, jak we wściekliźnie.

Lęk i splątanie myśli. Umysł często zwraca się ku tematom nasuwanym przez części ciała objęte zapaleniem.

Pęcherz moczowy i narządy płciowe: Pęcherz moczowy i narządy płciowe są objęte zapaleniem, a podniecenie i przekrwienie tych części często pobudza popęd seksualny, wskutek czego pojawiają się myśli seksualne i szał seksualny. Gwałtowny szał miłosny, podniecenie podobne do towarzyszącego zapaleniu, z odpowiadającymi mu myślami. Popęd seksualny oszalał; wzwody u mężczyzny są bolesne i gwałtowne.

Prącie jest objęte zapaleniem i tkliwe, a stosunek byłby bolesny, mimo to występuje ten szał. Bezczelność. Bluźnierstwo. Niepokój ruchowy kończący się wściekłością. Niepokój zmuszający chorego do ciągłego poruszania się; wściekłość i majaczenie przeplatają się z szałem miłosnym.

Tego rodzaju zachowanie psychiczne w Cantharis jest podobne do występującego w Hyos., Phos. i Secale; gwałtowny stan majaczeniowy przeplatający się z myślami i wypowiedziami seksualnymi. W niektórych przypadkach chory w majaczeniu śpiewa sprośne piosenki i paple o ludzkich narządach płciowych, moczu i kale; dziko bredzi na tematy, o których w zdrowiu się nie mówi, chyba że wśród ludzi zdeprawowanych.

Jednak w chorobie osoby cnotliwe i skromne, dziewice, wypowiadają się w sposób budzący zdumienie, skąd przyswoiły sobie taki język. W takich przypadkach dobrze jest usunąć z pokoju wszystkich oprócz pielęgniarki i lekarza. Widziałem, jak kochająca, starsza matka płakała, załamywała ręce i mówiła:

„Gdzie moja córka nauczyła się takiego języka?”

Córka nie ponosi winy.

Jest to po prostu stan dotyczący dróg moczowych albo czynności miesiączkowej, wywołany zimnem lub narażeniem na niepogodę, bądź zaniedbaniem matki, która nie powiedziała córce tego, co powinna ona wiedzieć o czynności miesiączkowej: że może dojść do zapalenia jajników, macicy albo zewnętrznych narządów płciowych, że mocz piecze i wywołuje zapalenie części zewnętrznych albo że następuje zatrzymanie moczu i pojawia się szał. Taki jest obraz Cantharis.

Gwałtowne, rozpierające i przeszywające bóle głowy, jak od pchnięcia nożem; stan zapalny, który gwałtownie opanowuje umysł.

Przez cały obraz leku przewija się pieczenie. W głowie występują pieczenie, tętnienie i kłucie. W sferze psychicznej — utrata świadomości i majaczenie. Pieczenie po bokach głowy. Kłucia po bokach głowy i w potylicy. Przeszywające bóle głęboko w mózgu. Włosy wypadają.

Lek ten rzadko jest wskazany wyłącznie w chorobach oczu, z wyjątkiem takich, które występują wraz z objawami ze strony głowy i umysłu.

Róża twarzy z dużymi pęcherzami. Pieczenie oczu, a cała przestrzeń wydaje się żółta. Pieczenie i szczypanie oczu.

Róża oczu ze skłonnością do zgorzeli. Oczy gorące, łzy palące. Róża twarzy i grzbietu nosa, obejmująca powieki.

Rhus stosuje się w tym stanie częściej, lecz gdy przebieg jest gwałtowny, Canth. często będzie wskazany i okaże się lepszy niż Rhus. Rhus ma pęcherze i pieczenie, lecz w obrazie Canth. między dwiema wizytami róża staje się czarna, ciemnosina; następuje szybka zmiana i wygląda to tak, jak gdyby miała rozpocząć się zgorzel.

Pieczenie w obszarze róży, a otaczająca skóra piecze przy dotyku. W Rhus tak nie jest. W Cantharis nawet najdrobniejsze pęcherzyki, gdy się ich dotknie, pieką jak ogień.

Wykwity pieką przy najlżejszym nawet dotknięciu, tj. te wykwity, jakie lek ten może wywołać.

Chory popada w stan krańcowego wyczerpania, jest blady, ma hipokratesowy wyraz twarzy i umiera. Lek odpowiada najcięższym postaciom chorób, nawet zgorzeli oraz gwałtownemu zapaleniu jelit, pęcherza moczowego, mózgu, rdzenia kręgowego i płuc; zapaść i twarz hipokratesowa.

Zapalenie płuc typu zgorzelinowego, krańcowe wyczerpanie, a zajęte płuco piecze jak ogień; chory natychmiast odkrztusza plwocinę o trupim zapachu — rzadką, krwistą i wodnistą. Stan ten rozwinął się z zadziwiającą szybkością i wkrótce chory umrze; nos jest ściągnięty, twarz hipokratesowa, a wydzielanie moczu zahamowane.

Pamiętam chorego, który właśnie wyszedł z długotrwałego ciągu alkoholowego. Wieczorem pozostawiłem go dokładnie w takim stanie, jaki opisałem.

Z ust wyciekała mu wraz ze śliną krew i chory umierał. Stan ten rozwinął się w ciągu jednej nocy, po tym jak w stanie upojenia alkoholowego omal nie zamarzł.

Albo Cantharis, albo śmierć przed rankiem; rano jednak chory odkrztuszał już rdzawą plwocinę, a następnie dobrze wyzdrowiał.

Arsenic ma pieczenie w płucach, chory odkrztusza czarną plwocinę, występują objawy zapalenia płuc wraz z niepokojem ruchowym, lękiem i innymi objawami Arsenic, a Arsenic natychmiast zatrzyma ten proces. Te gwałtownie działające leki są potrzebne w przypadkach grożących śmiercią.

Pieczenie w gardle. Silne pragnienie z pieczeniem w gardle i żołądku. Pragnienie połączone ze wstrętem do wszelkich płynów, to znaczy fizyczna potrzeba odczuwana w ustach i gardle pozostaje w sprzeczności ze stanem psychicznym. Pragnienie w gardle, a w umyśle wstręt do wody. Gwałtowne pieczenie w żołądku, odźwierniku i brzuchu.

Brzuch jest obrzęknięty i bębenkowato wzdęty; przeszywające, tnące i kłujące bóle. Wszędzie tam, gdzie w jelitach szybko rozwija się zapalenie, występuje biegunka ze śluzem z domieszką krwi albo z płynem surowiczym; z jelit i żołądka wydobywają się wodniste, krwiste płyny.

Taki sam wodnisty, krwisty płyn wypływa z oczu. Gdziekolwiek ten wodnisty płyn zetknie się ze skórą, powoduje pieczenie i nadżerki. Krwisty mocz.

Parcie na stolec podczas oddawania moczu. Chory siedzi na krześle ustępowym z gwałtownym, bolesnym parciem na mocz i stolec; czuje, że gdyby zdołał oddać jeszcze kilka kropli moczu albo nieco więcej krwistego stolca, doznałby ulgi, lecz ulga nie nadchodzi. Wszystkie zajęte części są objęte zapaleniem i jakby stały w ogniu. Bolesne parcie i naglący przymus występują nie tylko wtedy, gdy pęcherz moczowy jest pusty, lecz często także wtedy, gdy jest pełny.

Zatrzymanie moczu. Chory nie oddaje go wcale albo wydala tylko jedną lub dwie krople. Gwałtowne, bolesne parcie ze strony pęcherza moczowego. Bóle tnące z parciem, przeszywające i kłujące jak noże, w szyi pęcherza moczowego.

Przeszywające bóle rozchodzą się w różnych kierunkach. Bardzo silne bóle z częstym parciem. Nieustanne parcie naglące. Pojawiają się lęk i szał; cierpienie jest skrajnie gwałtowne, a chorego dręczy przymus oddania moczu i stolca wraz z nieznośnie dokuczliwym eretyzmem płciowym.

Wszystkie narządy moczowe i narządy płciowe znajdują się w stanie zapalenia i zgorzeli. Pieczenie podczas oddawania moczu. Ten krwisty mocz pali jak ogień w pęcherzu moczowym i wokół narządów płciowych. Zatrzymanie moczu albo zahamowanie jego wydzielania.

Rzadko zdarza się, aby u chorego na rzeżączkę występowało tak gwałtowne zapalenie z pieczeniem i bolesnym parciem ze strony pęcherza moczowego i odbytnicy, lecz w takim przypadku wskazany jest ten lek. Cechami tego leku są intensywność i szybkość przebiegu. Wywołuje ból i podniecenie niespotykane w obrazie żadnego innego leku. Najbliższy mu jest Merc. cor.

U kobiety występuje nadwrażliwość wszystkich części narządów płciowych. Zapalenie jajników i macicy. Pieczenie w pochwie. Błoniaste bolesne miesiączkowanie. Miesiączka występuje zbyt wcześnie, jest obfita i czarna.

Drgawki połogowe. Zatrzymane łożysko. Bóle piekące. Gdy nie występowały bóle parte potrzebne do wydalenia popłodu, a obecne były objawy przewijające się przez cały obraz tego leku, po jego podaniu pojawiały się prawidłowe skurcze macicy i dochodziło do wydalenia błon płodowych.

Gwałtowne, przeszywające bóle przechodzące przez nerki i plecy. Bóle w lędźwiach i brzuchu. Ból przy oddawaniu moczu tak silny, że chory jęczał i krzyczał, wydalając choćby jedną kroplę.