Tuberculinum

Tuberculinum jest wskazany w schorzeniach nerek, konieczna jest jednak ostrożność, gdyż tam, gdzie skóra i jelita nie funkcjonują prawidłowo, niebezpieczne są nawet wysokie potencje. W przewlekłym zapaleniu pęcherza moczowego daje znakomite i trwałe wyniki (dr Nebel, Montreux).

Ma niewątpliwą wartość w leczeniu początkowej gruźlicy. Szczególnie odpowiedni dla osób o jasnej karnacji i wąskiej klatce piersiowej. Wiotkie tkanki, mała zdolność regeneracji i duża podatność na zmiany pogody. Chory jest stale zmęczony; ruch wywołuje ogromne znużenie; niechęć do pracy; pragnie ciągłych zmian. Gdy objawy stale się zmieniają, dobrze dobrane leki nie przynoszą poprawy, a najmniejsze narażenie powoduje przeziębienie. Szybkie wychudzenie. Bardzo wartościowy w padaczce, neurastenii oraz u nerwowo pobudzonych dzieci. Biegunka u dzieci, trwająca tygodniami, skrajne wyniszczenie, sinawa bladość, wyczerpanie. Dzieci z niedorozwojem umysłowym. Powiększone migdałki. Choroby skóry, ostry reumatyzm stawowy. Wielka wrażliwość psychiczna i fizyczna. Ogólne wyczerpanie. Osłabienie nerwowe. Drżenie. Padaczka. Zapalenie stawów.

Umysł

Sprzecznymi cechami Tuberculinum są mania i melancholia, bezsenność i sopor. Rozdrażniony, zwłaszcza po przebudzeniu. Przygnębiony, melancholijny. Lęk przed psami. Zwłaszcza przed zwierzętami. Pragnie używać plugawego języka, przeklinać i złorzeczyć.

Głowa

Skłonność do głębokich bólów głowy, odczuwanych w mózgu, oraz do gwałtownych nerwobólów. Wszystko wydaje się obce. Silny ból, jak gdyby głowę opasywała żelazna obręcz. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Gdy pojawiają się krytyczne wydaliny lub reakcje — pot, wielomocz, biegunka, osutka — dawkę należy powtarzać tylko w chwili wystąpienia kryzysów. Nocne omamy; chory budzi się przerażony. Plica polonica (Vinca). Kolejne rzuty drobnych, niezwykle bolesnych czyraków pojawiają się w nosie; zielona, cuchnąca ropa.

Uszy

Uporczywy, cuchnący wyciek z ucha. Perforacja błony bębenkowej o poszarpanych brzegach.

Żołądek

Niechęć do mięsa. Uczucie zupełnej pustki i głodu (Sulph). Pragnienie zimnego mleka.

Brzuch

Nagła biegunka wczesnym rankiem (Sulph). Stolce ciemnobrunatne, cuchnące, wydalane z wielką siłą. Tabes mesenterica.

Narządy płciowe żeńskie

Łagodne guzy sutka. Miesiączka zbyt wczesna, zbyt obfita i długotrwała. Bolesne miesiączkowanie. Bóle nasilają się wraz z rozpoczęciem krwawienia.

Układ oddechowy

Powiększone migdałki. Szorstki, suchy kaszel podczas snu. Odkrztuszanie gęstej wydzieliny jest łatwe; obfity wyciek wydzieliny oskrzelowej. Duszność. Uczucie duszenia się nawet przy obfitości świeżego powietrza. Pragnie chłodnego powietrza. Odoskrzelowe zapalenie płuc u dzieci. Silny, męczący kaszel, obfite poty i utrata masy ciała; rzężenia w całej klatce piersiowej. Zmiany chorobowe rozpoczynają się w szczycie płuca (powtarzane dawki).

Plecy

Napięcie w karku i w dół kręgosłupa. Uczucie zimna między łopatkami lub wstępujące wzdłuż pleców.

Skóra

Przewlekły wyprysk; bardzo silny świąd; gorzej w nocy. Trądzik u dzieci gruźliczych. Odra; łuszczyca (Thyroid).

Sen

Zły; chory budzi się wcześnie. Obezwładniająca senność w ciągu dnia. Sny wyraziste i niepokojące.

Gorączka

Po kryzysie temperatura o typie zwalniającym. W takim przypadku powtarzać dawkę co dwie godziny (MacFarlan). Obfity pot. Ogólna dreszczowość.

Modalności

Gorzej: od ruchu, muzyki; przed burzą; podczas stania; od wilgoci; od przeciągu; wczesnym rankiem i po śnie. Lepiej: na świeżym powietrzu.

Powiązania

Porównać: limfa Kocha (ostre i przewlekłe miąższowe zapalenie nerek; wywołuje zapalenie płuc, odoskrzelowe zapalenie płuc oraz przekrwienie płuc u chorych na gruźlicę, a w zrazikowym zapaleniu płuc — odoskrzelowym zapaleniu płuc — jest lekiem wyjątkowo skutecznym); Aviare — tuberkulina ptasia — (działa na szczyty płuc; okazał się znakomitym lekiem w grypowym zapaleniu oskrzeli; objawy są podobne do gruźlicy; łagodzi osłabienie, zmniejsza kaszel, poprawia apetyt i wzmacnia cały organizm; ostre choroby oskrzelowo-płucne u dzieci; świąd dłoni i uszu; kaszel ostry, zapalny, drażniący, nieustanny i łaskoczący; utrata sił i apetytu); Hydrast (w celu odbudowania masy ciała chorych po Tuberc.); Formic acid (gruźlica, przewlekłe zapalenie nerek, nowotwory złośliwe; gruźlica płuc, jednak nie w trzecim stadium; toczeń; rak piersi i żołądka; dr Krull stosuje wstrzyknięcia roztworów odpowiadających trzeciej potencji setnej; nie wolno ich powtarzać przed upływem sześciu miesięcy). Porównać: Bacil; Psorin; Lach. Kalagua (gruźlica; czosnkowy zapach wszystkich wydzielin i oddechu). Teucrium scoradonia. Porównać: Thuja (wakcynoza może blokować działanie Tuberculin, dopóki nie poda się Thuja; wówczas Tuberculin działa znakomicie (Burnett)).

Leki dopełniające: Calcarea; China; Bryon.

Dawkowanie

W dolegliwościach dziecięcych Tuberculin wymaga częstszego powtarzania niż niemal każdy inny lek przewlekły (H. Fergie Woods). Potencja trzydziesta i znacznie wyższe, podawane w rzadko powtarzanych dawkach. Gdy Tuberculinum zawodzi, często z korzyścią podaje się następnie Syphilinum, które wywołuje reakcję.

„Stosowanie Tuberculinum w gruźlicy płuc wymaga uwzględnienia następujących kwestii: w bezgorączkowej gruźlicy płuc o czysto gruźliczym charakterze wyniki są wyraźne, pod warunkiem że narządy wydalnicze funkcjonują prawidłowo; nie należy jednak stosować niczego poniżej potencji 1000., chyba że jest to bezwzględnie konieczne. U chorych, u których w oskrzelach występują paciorkowce, gronkowce i pneumokoki, a po przepłukaniu plwociny pozostaje również czysta masa prątków „t b.”, wskazane jest takie samo postępowanie. W zakażeniu mieszanym — występującym w większości przypadków — gdy plwocina, oprócz „t b.”, roi się od zjadliwych drobnoustrojów, konieczne jest inne postępowanie. Jeżeli serce jest w dobrym stanie, podaje się jedną dawkę Tuberculinum 1000–2000, o ile nie ma wyraźnych wskazań do zastosowania innych leków. Przy należytym kontrolowaniu temperatury oraz ewentualnych wydalin pozwala się dawce działać aż do chwili, gdy jej skutki przestają być obserwowane — od ośmiu dni do ośmiu tygodni. Zwykle pojawia się wówczas zespół objawów umożliwiający trafny dobór leku przeciwpsorycznego, takiego jak Silica, Lycopodium, Phosphorus itd. Po pewnym czasie obraz ponownie się zaciemnia; wtedy podaje się wysoką potencję leku izopatycznego odpowiadającego najbardziej zjadliwemu i dominującemu drobnoustrojowi wykrytemu w plwocinie: Staphylo-Strepto- lub Pneumococcin. Dokładna analiza bakteriologiczna plwociny jest bezwzględnie konieczna; wybór izonu ponownie rozjaśnia obraz. Postępując więc z jednej strony etiologicznie — tam, gdzie te isopathica nie zostały dotąd poddane próbom lekowym — a z drugiej objawowo, za pomocą leków przeciwpsorycznych, opanowuje się chorobę.

Moje własne doświadczenie przestrzega, aby w zakażeniu mieszanym nie stosować Strepto-, Staphylo- ani Pneumococcin poniżej potencji 500. Stosuję je wyłącznie w potencjach od 2000 do 1000, widziałem bowiem straszliwe pogorszenia po potencjach 30, 100 i 200, ze spadkiem temperatury ze 104°F (40°C) do 96°F (35,6°C). Stąd to upomnienie, które nie jest przeznaczone dla szyderców, lecz wyłącznie dla tych, którzy pragną posłużyć się potężną bronią. Toksyny stosowane jako leki są, podobnie jak Tuberculinum, przygotowywane z czystych i zjadliwych hodowli.

Przypadki pozornie skazane na rychłą śmierć zostają w ciągu roku lub dwóch doprowadzone z powrotem do prawidłowej temperatury, choć oczywiście kosztem utraty znacznej części tkanki płucnej. Wynik ten jest pewny, jeżeli chory może i chce o siebie dbać, serce wytrzymało działanie toksyny, a żołądek i wątroba funkcjonują prawidłowo. Ponadto należy unikać wahań klimatycznych. Ze względu na znacznie nasiloną przemianę mineralną u chorego na gruźlicę konieczne jest uregulowanie diety, która powinna być w przeważającej mierze roślinna; należy także dodawać sole fizjologiczne w niskich potencjach: Calcarea carb. 3x, 5x, Calcarea phos. 2x, 6x, a okresowo, zgodnie ze wskazaniami, leki narządowe, takie jak Cactus Tr. 30, Chelidonium Tr. 30, Taraxacum Tr, Nasturtium Tr, Urtica urens Tr, Tussilago farfara Tr, Lysimachia numularia Tr — przez krótkie okresy.

Pierwsza dawka Tuberculinum w każdym trudnym przypadku jest jednak decyzją terapeutyczną o największej wadze. Leku nie należy podawać bez niezwykle starannego badania serca. Tak jak chirurg przed znieczuleniem, lekarz musi znać stan serca przed podaniem tego leku, zwłaszcza dzieciom, osobom starczo zniedołężniałym oraz młodym osobom przedwcześnie zniedołężniałym. Kto przestrzega tej zasady, będzie miał na sumieniu mniej uchybień klinicznych. Gdy Tuberculinum jest przeciwwskazany, należy sięgnąć po najbliższy lek przeciwpsoryczny.

Powyższe zalecenie ostrożności dotyczy również astmy, zapalenia opłucnej i zapalenia otrzewnej u osób skrofulicznych (gruźliczych).” (dr Nebel, Montreux)