Podophyllum peltatum
van E. B. Nash — Toonaangevende geneesmiddelen in de homeopathische therapie
Historische referentie voor therapeuten en studenten. De onderstaande verklaringen weerspiegelen de homeopathische leer van de genoemde auteur en tonen niet aan dat een behandeling effectief is. Deze tekst is geen medisch advies en mag passende diagnostiek of zorg niet vervangen.
Diarree; ontlasting overvloedig (put de patiënt volledig droog), stinkend, < 's morgens en tijdens het tanden krijgen.
Aanhoudend kokhalzen, zonder braken; het hoofd heen en weer rollen en kreunen met halfgesloten ogen.
Grote spraakzaamheid tijdens het koortsstadium, vooral met geelzuchtige huid.
Prolapsus uteri; prolaps van het rectum.
Er zijn veel middelen die krachtige kathartica zijn, en dit is er een van. Een oppervlakkig begrip van ons geneeswet zou een beginneling ertoe leiden te concluderen dat alles wat men voor een geval van diarree hoefde te doen, Podophyllum voorschrijven was. Natuurlijk zou falen vaak het resultaat zijn. Het enkele feit van diarree is slechts een factor in het geval, waar het selecteren van een middel voor de genezing betreft; want elk katharticum heeft niet alleen een diarree, maar een eigen soort diarree die geen ander middel heeft. De diarree van Podophyllum wordt gekenmerkt door:
1e. De overvloedigheid van de ontlasting. 2e. De stank van de ontlasting. 3e. De verergeringen 's morgens, heet weer, en tijdens het tanden krijgen. Dan zijn de concomitanten weer zeer eigenaardig. Er is vaak aanwezig prolaps ani, slaap met halfgesloten ogen en het hoofd heen en weer rollend en kreunend; frequent kokhalzen of leeg braken. Deze aanwezige symptomen hebben vaak geleid tot het toedienen van dit grote middel met zeer bevredigende resultaten. Wat de overvloedige ontlasting betreft, die is zozeer overvloedig dat ze de patiënt bij elke keer volledig droog lijkt te putten. Ze kan geel of groenachtig waterachtig zijn, en wanneer waterachtig, altijd overvloedig. Dan kan ze weer papperig en overvloedig zijn (Gambogia), of slijmerig en schaars, maar altijd bij Podophyllum zeer stinkend. Ik heb deze gevallen in alle stadia genezen. Bij het begin van de ziekte, evenals in de zeer ver gevorderde en kennelijk hopeloze gevallen van cholera infantum, heeft de 1000e potentie (B. & T.) het best voor mij gedaan. Ondanks het feit dat dit middel tot een vrij lange lijst behoort die voor leverklachten wordt aangegeven, zowel met losheid van de darmen als constipatie, heb ik het in het laatste niet zeer doeltreffend gevonden. Ik kan echter wel inzien hoe het zou kunnen zijn bij leverklachten met constipatie die op een voorafgaande diarree was gevolgd, zoals Opium de slapeloosheid zou kunnen genezen die op voorafgaande stupor was gevolgd, en Coffea de slaperigheid die op voorafgaande opwinding was gevolgd. Alle geneesmiddelen hebben hun dubbele werking, of wat men noemt primaire en secundaire werking. Maar de zekerste en meest aanhoudende curatieve werking van enig middel is die waarin de te genezen toestand de primaire werking van het middel nabootst. Want, zoals ik elders heb gesteld, ik denk dat wat men secundaire werking noemt in werkelijkheid niet de legitieme werking van het middel is, maar de opgewekte krachten van het organisme tegen het middel. Dus de afwisselende diarree en constipatie bij ziekte is een strijd, bijvoorbeeld tussen de ziekte (diarree) en de natuurlijke krachten die deze weerstaan. Het is dan van aanmerkelijk belang om in zo'n geval te kunnen herkennen of het de diarree of de constipatie is die de ziekte is, waartegen de alternerende toestand de inspanning van de vitale kracht is om gezondheid te herstellen. Toch is zo'n inzicht niet altijd absoluut noodzakelijk, want in beide gevallen zijn er over het algemeen genoeg concomitante symptomen om de keuze van het middel te bepalen. Inderdaad, de keuze moet altijd berusten op ofwel de eigenaardige en karakteristieke symptomen die in het geval verschijnen, of op de totaliteit daarvan. Alleen de ware homöopaat leert dit te waarderen. Hier faalt wat men pathologisch voorschrijven noemt vaak, want de keuze van het middel kan afhangen van symptomen die volledig buiten de symptomen vallen die de pathologie van het geval vormen, althans voor zover wij de pathologie tot nu toe begrijpen. Podophyllum heeft een groot verlangen om het tandvlees op elkaar te drukken tijdens het tanden krijgen. Wanneer dit symptoom opmerkelijk is, zal de keuze moeten worden gemaakt tussen dit middel en Phytolacca, beide grote middelen voor cholera infantum. Bij de misselijkheid van Podophyllum is braken niet zo opvallend als bij Ipecac, maar het kokhalzen zonder braken is zeer duidelijk, zoals het ook is onder Secale cornutum. Gerommel in het abdomen, vooral in de stijgende dikke darm, is een sterke aanwijzing voor dit middel zelfs bij chronische darmklachten. Prolaps ani is ook een opvallend symptoom van dit middel, zo ook prolapsus van de uterus, vooral na persen, overmatig tillen of bevalling. Hier zal de keuze vaak liggen tussen Podophyllum, Rhus tox. en Nux vomica.
Podophyllum lijkt ook een sterke affiniteit te hebben voor de eierstokken, en enkele opmerkelijke genezingen zijn gemaakt op het symptoom: „Pijn in de rechter eierstok, uitstralend naar het dijbeen van die zijde." (Lilium tig.) Soms is er ook gevoelloosheid aanwezig. Ovariele tumoren zijn verdwenen onder de werking van dit middel, wanneer dit symptoom aanwezig was. Ik heb ooit een schitterende genezing van een hardnekkig geval van wisselkoorts met dit middel gemaakt. De kouderillingen waren zeer hevig en werden gevolgd door intense koorts met grote spraakzaamheid. Er was ook ernstige geelzucht aanwezig. Wanneer de koorts voorbij was viel de patiënt in slaap, en bij het ontwaken herinnerde hij zich niet wat hij in zijn spraakzame delirium had gezegd. Het bereik van dit middel lijkt niet zeer wijd, maar binnen zijn bereik is zijn werking verrassend snel en radicaal.