Onosmodium virginianum

virginianum. Valse gromwell (of gromell). N. O. Boraginaceæ. Tinctuur van de gehele verse plant, inclusief de wortel.

Klinisch

Amblyopie / Blaas, irritatie van / Borsten, aandoeningen van; atrofie van / Kleurenblindheid / Zwakte / Diarree / Diplopie / Ogen, aandoeningen van / Hoofdpijn / Locomotorische ataxie / Ziekte van Ménière / Neurasthenie / Neus, droogheid van / Verlamming / Zwangerschap, misselijkheid bij / Presbyopie / Zaadlozingen / Seksuele atonie, verlangen verdwenen / Wervelkolom, congestie van / Keel, pijnlijk; droog / Urethra, irritatie van / Uterus; krampen in / prolaps van

Kenmerken

Onosmodium v., een lid van een Amerikaanse tak van de bernagiefamilie die sterk lijkt op de Britse Onosma, werd door W. E. Green uit Arkansas in materiële doses geproefd (H. M., juni 1885). De gewone naam is 'False Gromwell'; de echte 'Gromwell' is een andere Boraginacee, Lithospermum. Het meest opmerkelijke kenmerk van Greens opvallende proving is het verlies van concentratie- of coördinatievermogen dat het geneesmiddel veroorzaakt. Dit blijkt uit onvermogen de gedachten te concentreren; de ogen te focussen; de spieren te coördineren; de hoogte van obstakels bij het stappen te beoordelen. Het blijkt ook uit duizeligheid en gewaarwordingen van gevoelloosheid en algemene spieruitputting. Na de paretische symptomen komen neuralgische pijnen. Deze zijn meestal van een dof, zwaar, zeurend karakter en treffen cervicale en spinale zenuwen en de bekkenorganen. Ogen; achterhoofd; van de ogen naar het achterhoofd; heiligbeen: dit zijn de voornaamste pijncentra; ook keel, darmen, borsten, hart en ledematen worden aangedaan, de linkerzijde van het lichaam meer dan de rechter. 'Gevoel van spanning in de ogen, alsof men ze inspant om kleine letters te lezen' en 'verlangt de dingen ver weg te hebben om ernaar te kijken' tonen het verlammende effect op de inwendige oogspieren en geven een van de keynote-symptomen van de werking van het middel. Onos. heeft waarschijnlijk meer gevallen van hoofdpijn genezen die samenhangen met oogoverbelasting dan enig ander middel sinds het geproefd werd. E. S. Norton publiceerde verschillende illustratieve gevallen (N. A. J. H., i. 792): (1) Mej. C., 23 jaar, leed al drie jaar aan hoofdpijn. Pijn vooral in het achterhoofd, dat 'pijnlijk en stijf' aanvoelde, zich vaak uitstrekkend langs de wervelkolom, die enigszins gevoelig was bij aanraking. Doffe, zeurende pijn aan de linkerzijde van het hoofd, af en toe met schietende pijn door de ogen. Zeurende pijn in de ogen, stijf, gespannen gevoel erin als zij meer dan een klein beetje las, links het ergst. Hoofdpijn < 's morgens, met enige duizeligheid. De patiënte had enig astigmatisme dat met een bril werd gecorrigeerd, en Onos. 1x verlichtte onmiddellijk alle symptomen. (2) Mevr. D. had overmatige myopie en hevige hoofdpijn: constante doffe, dompe pijn in het rechter achterhoofd en rechter oog; < wanneer vermoeid; door hoesten; door elke plotselinge beweging. Enige duizeligheid en een gespannen gevoel in het rechter oog. Onos. 3x genas. Norton suggereert dat neurasthenie en neurasthenische hoofdpijn met Onos. kunnen worden behandeld wanneer zij samenhangen met andere vormen van overbelasting dan oogoverbelasting. Hij geeft een geval van oorhoofdpijn: (3) Mevr. B., sinds negen jaar slechthorend, sinds vier jaar voortdurend gebrom en sissend geluid in beide oren, met constante doffe, drukkende pijn in het achterhoofd, < 's avonds; enige pijn in het oor en scherpe schietende pijn vóór de oorschelp; lichte duizeligheid. Chronische catarre van beide middenoren, vliezen verdikt; gehoor niet verbeterd door politzerisatie. Onos 1x verlichtte onmiddellijk alle pijnen, hoewel het het gehoor of de geluiden niet veranderde. Green zelf heeft enkele zeer opvallende gevallen gepubliceerd (H. M., vii. 530), met enkele pathogenetische symptomen naast genezingen, en geeft ook een interessante vergelijkende ervaring met verdunningen. Onos. werd onder Greens aandacht gebracht door dr. Durgan, vermoedelijk een eclectisch of regulier arts; want hij raadde doses van 20 druppels aan, die Green in de volgende gevallen gaf: (1) Mevr. B., 50 jaar, had sinds drie weken blaasirritatie, met kwellende tenesmus, een klacht die zij eerder had gehad. Onos. Ø werd gegeven, 20 druppels om de drie uur. Binnen korte tijd werd Green ontboden, omdat het middel een ernstige pijnlijkheid en droogte van de keel veroorzaakte. De dosis werd verminderd tot vijf druppels en daarna tot drie, en de klacht was in drie dagen geheel verlicht. (2) Dhr. D. had na een operatie wegens urethrastrictuur een ernstige ontsteking van de urethra met blaastenesmus. Onos. Ø, vijf druppels om de drie uur, werd voorgeschreven en binnen vierentwintig uur was er duidelijke verbetering van de symptomen. Maar er waren deze nieuwe symptomen, die prompt verdwenen toen het middel werd gestaakt: 'Ik voel me alsof ik een week lang aan het drinken ben geweest; mijn hoofd doet pijn en voelt vol; mijn geest is verward; ik kan niet denken, mij niet herinneren en mijn gedachten niet bij mijn werk houden; mijn benen zijn moe en gevoelloos, en ik kan niet goed lopen.' Het volgende geval bevestigt deze symptomen. (3) Dhr. E. had de volgende symptomen van hyperemie van het ruggenmerg: Ernstige pijn in de onderste dorsale of lumbale streek, optredend 's nachts, bij het liggen, < tegen de ochtend, > wanneer hij op was en rondliep. Constante seksuele prikkeling, gepaard gaand met hevige erecties die eveneens < waren door op de rug te liggen. Licht gestoorde spiercoördinatie, met gevoelloosheid en tintelingen in voeten en benen. Onos. Ø, vijf druppels viermaal daags, genas in een week. (4) Mevr. P. had gevoelloosheid en zeurende pijn van de onderste ledematen, beklemming rond het hart en algemene spieruitputting. Het hart was gedilateerd met aortale en mitrale geruisen. Onos. 1x, vijf druppels om de drie uur, werd gegeven. De volgende dag was er grote verbetering, maar de patiënte moest het middel staken omdat het urethrale irritatie had ontwikkeld. (5) Mevr. H. had hevige rugpijn in de sacrolumbale streek; doffe, zeurende pijnlijkheid in uterus en eierstokken; blaastenesmus; koliekpijnen in de darmen; lichte misselijkheid; klamme smaak en witbeslagen tong. Onos. 2x, vijf druppels om de vier uur, werd gegeven, en snelle verbetering volgde. (6) Mevr. J., 45 jaar, had doffe hoofdpijn in het voorhoofd, zich uitstrekkend door beide slapen; duizeligheid; pijn over de præcordia en de crista iliaca links. Urineafscheiding prikkelend, frequent, overvloedig, lichtgekleurd en met laag soortelijk gewicht (1,010). Spieruitputting kluisterde haar aan bed. Onos. 6 verlichtte alle symptomen in vierentwintig uur. (7) Mevr. M., 30 jaar, blond. Tijdens een onweersbui sliep zij in een tocht en werd wakker met hevig en constant gebrom in beide oren, met duidelijke slechthorendheid. Bij een poging op te staan wankelde zij en viel. Vijf dagen later zag Green haar en vond: Onvermogen te lopen, of zelfs maar te staan zonder hulp; constante tinnitus; geheugenverlies: zij herhaalde bevelen die zij korte tijd tevoren aan de dienstbode had gegeven. Gezicht wazig; en wanneer zij ergens scherp naar keek, zag zij dubbel. Pijn in het onderste deel van de rug en in de onderste ledematen. Gevoel alsof zij op katoen liep; zij stelde zich voor dat de vloer te dichtbij was; zij tilde de voeten te hoog op en schokte daardoor haar lichaam. Angst om te vallen bij het op- of afgaan van trappen. Onos. 1x, één druppel om de twee uur. De volgende dag was zij erger. Het middel werd vierentwintig uur weggelaten en daarna in 6x gegeven, met verlichting vanaf de eerste dosis en gestadig herstel. De vrouwelijke prover had zeer kwellende krampen in de uterus en pijn in de eierstokken, en borst- en menstruele stoornissen. J. W. Covert (Hom. News, xxvi. 256) gaf Onos. Ø, doses van 5 druppels elk uur tot verlichting optrad, aan een vrouw met fibromen die leed aan hevige baarmoederkrampen. De aanval waarvoor hij het gaf was de ergste die de patiënte ooit had gehad, en de eerste dosis verlichtte zo volkomen dat geen tweede nodig was. W. A. Yingling (H. P., xiii. 385) ontdekte dat de deprimerende werking van Onos. zich ook uitstrekt tot de geslachtssfeer, waarbij het verlangen zowel bij man als vrouw wordt opgeheven. Hij citeert S. A. Jones, die suggereert dat dit de primaire werking van het middel is, en onderscheidt het daardoor van Pic. ac., waarbij opwinding aan de zwakte voorafgaat. Jones citeert Hahnemanns canon, dat 'alleen de primaire symptomen van een geneesmiddel aanwijzingen geven voor de therapeutische toepassing ervan' (een canon die Jones onderschrijft voor zover het de infinitesimale dosis betreft), en hij concludeert dat Onos. overeenkomt met de ontwikkelde gevolgen van seksueel misbruik en Pic. ac. met de beginfase van seksuele zwakte die zich uit in erethisme. (Jones is een zeer scherp waarnemer en zijn vergelijking heeft een praktische basis; maar ik onderschrijf Hahnemanns dictum niet, zelfs niet in de beperkte mate waarin Jones dat doet.) Yingling bevestigde vele malen 'volledig verlies van verlangen' als een leidende indicatie. W. J. Guernsey (H. P., viii. 595) verlichtte met Onos. sterk de klachten van een man van 38 jaar die leed aan zaadlozingen als gevolg van masturbatie. De baarmoederpijnen zijn alle > door zich uit te kleden en op de rug te liggen. Een leidend symptoom van Onos. is droogte: van neus; van mond; van keel. Daarbij bestaat een grote dorst naar koud water, waardoor de klachten > zijn. Yingling had een interessante ervaring in het geval van een vrouw aan wie hij Onos. gaf voor droogte van neus en keel. Niet alleen genas het dit, maar het herstelde ook de borsten, die klein en bijna afwezig waren, tot hun normale grootte. Yinglings resultaten werden meestal verkregen met de c.m.-verdunning; hij had geen resultaten van de Ø en geen opvallende van 30. 'Pijnlijkheid en stijfheid' zijn frequente symptomen van Onos. In het achterhoofd is er druk omhoog; en de pijnen kunnen vanuit het oog naar achteren trekken. Bij een laryngeale hoest is er kleverige expectoratie. H. F. Ivens genas een geval van hoofdpijn van tien jaar duur, dat de modaliteit < in het donker illustreert. De pijn zat in de linker slaap en boven het linkeroog; was niet < door geluiden, licht of gebruik van de ogen, maar wel < in het donker en bij liggen. Globuli van Onos. Ø werden elke twaalf uur gegeven. De modaliteiten van Onos. zijn zeer karakteristiek, vooral de verbeteringen. > Door koude dranken; door eten; door zich uit te kleden en op de rug te liggen. De hoofdpijn is een uitzondering op dit laatste, want zij is < bij liggen; en is ook < in het donker. < Door strakke kleding; door beweging; door schokken. > Door slaap, maar slechts tijdelijk (hoofdpijn).

Relaties

Vergelijk: Myosotis: Heliot., Symph. (botan.). Bij verplaatsing van de uterus, Heliot., Helonias, Lil. t., Sep., Nat. m., &c. Stoornis van het gezichtsvermogen, Lil. t. (astigmatisme), Pic. ac. (myopie), Nat. sul. (myopie). Oculaire hoofdpijn, Gels. (Gels. meer rechts; Onos. meer links), Lil. t., Spig., Rut., Bapt.

Oorzaken

Oogoverbelasting. Seksuele excessen.

1. Geest

Praatzaam, maar onsamenhangend. Prikkelbaar. Besluiteloos. Minuten lijken uren. Gevoel alsof er iets verschrikkelijks gaat gebeuren en dat zij machteloos is om het te verhinderen. Angst: om naar beneden te kijken, uit vrees dat zij van de trap zou vallen; dat hij in het vuur zou vallen wanneer hij erlangs liep, en ondanks al zijn wilskracht wankelde hij toch het vuur in. Wil denken en niet bewegen, en denkt totdat zij alles vergeet en niet meer weet waar zij is. Schrijft zeer snel, maar kan de gedachten niet bijhouden, laat woorden en letters weg, kan zijn gedachten niet op het onderwerp concentreren. Lusteloos en apathisch. Vergeetachtig; vergeet dat hij aan het lezen is en laat het boek vallen in vage en lusteloze gedachten.

2. Hoofd

Vol gevoel, > door eten en slaap. Zwaarte. Licht gevoel. Frontale pijn: boven de ogen; < boven het linkeroog; over de neusrug; in de linker voorhoofdswelving; in de rechter voorhoofdswelving, overgaand naar de linker, waar zij bleef; naar achteren doorlopend in de nek; zwaar, en dezelfde pijn in de slapen en in de mastoïdstreek. Pijn in de linker slaap; scherp, schietend, in de linker slaap; schietend, kloppend in de linker slaap. Doffe hoofdpijn boven het linkeroog en in de linker slaap; soms zo scherp dat zij onverdraaglijk is, < in het donker en bij liggen. Pijn in het mastoïd. Doffe, zware pijnen aan de linkerzijde en boven het linkeroog, zich uitbreidend naar achterhoofd en nek, < door beweging en schokken, zodat zij naar bed moest gaan, waar zij > waren door slaap, maar kort na het ontwaken terugkeerden. Occipito-frontale pijn 's morgens bij het ontwaken. Doffe, zware pijn die omhoog drukt in het achterhoofd, met duizeligheid.

3. Ogen

Pijn in en boven het linkeroog. Gevoel in de ogen alsof zij veel slaap heeft gemist. Gevoel van spanning, alsof men de ogen inspant om kleine letters te lezen. Verlangen de ogen wijd open te houden. Gevoel alsof de ogen zeer wijd open staan en alsof hij naar ver verwijderde voorwerpen wil kijken; verre voorwerpen lijken groot; het is onaangenaam naar nabije voorwerpen te kijken; gespannen, trekkend en vermoeid gevoel in de oogspieren. Papil hyperemisch. Retinale vaten gestuwd, < links. Zeurende pijn in het bovenste deel van de oogbollen. Doffe, zware pijnen in de oogbollen, met pijnlijkheid. Oogleden zwaar. Pijn in het bovenste deel van de linker orbita, met uitzettend gevoel. Gezichtsvermogen aangetast; wazig. (Amblyopie door alcoholisme, of door overdosering met Bromide of Potassium; hallucinaties: ziet prachtig geklede mensen op straat en in een kamer. Kleurenblindheid voor rood en groen.)

4. Oren

Vol gevoel in de oren. Gehoor aangetast. Zingen als van kinine.

5. Neus

Droogte van de neus; met een gevoel alsof men kou heeft gevat. Pijn in de neusbeenderen. 's Morgens veel niezen; en de linkerzijde van de neus en het linkeroog lijken aangedaan; bij het voor het eerst opstaan.

6. Gezicht

Gelaat rood door de geringste beweging of opwinding; met > van hoofdpijn; met vol gevoel. Pijn in het rechter jukbeen, met gevoelloosheid.

8. Mond

Droogte van de mond; en van de lippen, zonder dorst; > door koud water, met weinig speeksel. Klam, kleverig gevoel in de mond. Bittere, klamme smaak.

9. Keel

Witachtige, kleverige afscheiding uit de achterste neusgangen, die voortdurend keelschrapen veroorzaakt. Rauw schrapend gevoel in de keel. Pijnlijkheid: langer aanhoudend aan de linkerzijde; slikken of spreken doet pijn; momentaan > door drinken, met schrapend gevoel. Beklemming van de keelholte bij het slikken. Verstopt gevoel in de achterste neusgangen. Droogte: in keelholte en achterste neusgangen; in de keelholte, met pijnlijkheid. Keel volkomen droog en stijf. Alle symptomen > door koude dranken en eten.

10. Eetlust

Appetijt toegenomen. Honger na de middagslaap; nerveus, de hele dag. Appetijt en dorst verminderd. Dorst naar koude dranken, vaak. Weerzin tegen water.

11. Maag

Oprispingen: na het eten; misselijkmakend. Misselijkheid: met bittere, klamme smaak; 's morgens, zoals bij zwangerschap.

12. Buik

Opgeblazen gevoel; > door kleding uit te trekken; met krampend gevoel en gerommel. Koliek: > door achterover te buigen; onder de navel; in het onderste deel, > door zich uit te kleden of op de rug te liggen; in het onderste deel, alsof door ijswater. Onaangenaam gevoel in de onderbuik, alsof diarree op zou komen. Pijnlijkheid in de onderbuik.

13. Ontlasting

Ontlasting: glanzend, bloederig en draderig, met tenesmus; geel, brijig; jaagt hem 's morgens uit bed.

14. Urinewegen

Branden in de mannelijke urethra, met jeuk. Pijn in de prostatische urethra vóór en na de mictie. Zelden enige aandrang om te urineren. Mictie frequent, schaars. Urine: schaars, donkergekleurd, zeer zuur, soortelijk gewicht hoog, bovendien van balsamieke geur en sterk beladen met ureum.

15. Mannelijke Geslachtsorganen

Koud gevoel in de eikel. Verlangen verminderd.

16. Vrouwelijke Geslachtsorganen

Verlangen verdwenen. Jeuk van de vulva, < door krabben en contact met leucorrhoe. Voortdurend gevoel alsof de menstruatie zou beginnen. Pijn in de eierstokken; < door druk; snijdend en kloppend. Zware zeurende en langzaam pulserende pijnen, beginnend in de ene eierstok en overgaand naar de andere, een pijnlijkheid achterlatend die aanhoudt tot de pijnen terugkeren. Baarmoeder- en eierstokpijnen die jarenlang niet gevoeld waren, werden opnieuw opgewekt. Baarmoederkrampen alsof men tijdens de menstruatie kou had gevat. Baarmoederpijnen; > door zich uit te kleden en op de rug te liggen; drukkend naar beneden. Pijnlijkheid in de baarmoederstreek, < door kleding en druk. Leucorrhoe licht gelig, onaangenaam riekend, excorierend en overvloedig, langs de benen aflopend. Menstruatie te vroeg en te langdurig, de twee volgende perioden eveneens vervroegd en overvloedig.

17. Ademhalingsorganen

Stem hees. Kriebelhoest, met taaie kleverige, witte expectoratie. Laryngeale hoest, > door het drinken van koud water, met opgeven van witachtig, kleverig slijm.

18. Borst

Pijnlijkheid van de borst. Zeurende pijn in de borsten, < links; vanuit de linker tepel door de borst heen; scherp, onder de linker borst. Beurs gevoel in de linker borst, met pijn bij druk. De borsten voelen gezwollen en gestuwd aan; voelen gezwollen en pijnlijk aan, met jeuk rond de tepels.

19. Hart en Pols

Pijn in het hart, met doodsangst. Pijn in de apexstreek. Beklemming van het hart. Neergedrukt gevoel in het hart alsof het zou ophouden te slaan. Hartactie snel, pols vol en krachtig. Pols: snel; onregelmatig en zwak; en traag. Bij elke derde of vierde slag is de diastole zo verlengd dat het bijna tot intermittentie komt.

20. Nek en Rug

Pijn: in de nek; op een (lijnvormige) plek in de linker scapulaire streek; in de lumbale streek; over de crista iliaca links; in de lumbale streek 's morgens bij het ontwaken, > tegen de middag; laag in de rug bij het lopen; dwars over de lumbale streek, met stijfheid; drukkend naar beneden in de lumbale streek. Pijnlijk, lam gevoel in de lumbale streek. Vermoeid gevoel in het onderste deel van de rug.

21. Ledematen

Vermoeidheid: van benen, knieën en handen, met gevoelloosheid; van armen en handen.

22. Bovenste Ledematen

Trillen van armen en handen. Zeurende pijn in biceps, ellebogen en polsen. Gevoelloosheid van de linker onderarm. Zij kan niet schrijven noch de handen goed gebruiken bij het eten, omdat zij de bewegingen niet goed kan coördineren. Schietende pijn in de gewrichten van de linkervingers. Pijnen in de vingergewrichten.

23. Onderste Ledematen

Waggelen. Gestoorde gang, met een gevoel van onzekerheid in de tred. De stoep lijkt te hoog, waardoor hij zijn voeten veel te hoog optilt; dit schokt hem en < de hoofdpijn. Gevoelloosheid vooral onder de knieën. Pijn: in de linker heup; in de knieën; in de knieën en de pezen daaromheen. Vermoeidheid en doof gevoel in knieën en benen; in de knieholten, < links. Beven van de benen. Tintelingen in kuiten en voeten, < links. Vermoeidheid van de benen; 's avonds bij het lopen, met onzekerheid. Oedemateuze zwelling van de enkels. Zwaar drukkend gevoel in de linker wreef. Gevoelloos tintelende pijn aan de buitenzijde van beide kleine tenen.

24. Algemeen

Beven door de geringste inspanning. Zenuwachtig, bevend gevoel, als van honger. Zenuwachtig en wankel gevoel dat haar lichamelijk en geestelijk ongeschikt maakt voor elke taak. De spieren voelen onzeker en verraderlijk aan. Onvermogen op de linkerzijde te liggen. Algemene malaise en vol gevoel. Licht gevoel, enigszins zoals veroorzaakt door chloroform. Zwakte: 's morgens, met stijfheid; met pijn, uitrekken, gapen en onaangenaam gevoel.

25. Huid

Mierenlopen in de kuiten.

26. Slaap

Slapeloosheid. Slaap: onrustig en onderbroken; rusteloos en vroeg ontwaken. Veel, uiteenlopende dromen.

27. Koorts

Elke dag omstreeks twaalf of één uur een gevoel alsof ik een koude rilling zou krijgen. Gloeiend gevoel over het hele lichaam. Geen transpiratie bij zeer warm weer.