Ichthyolum

Ichtyolosulfonian amonu. C 28 H 36 S 3 O 6 (NH 4 ) 2 . Najważniejsza z soli kwasu ichtiosulfonowego, otrzymywana z bitumicznego minerału z Tyrolu, bogatego w skamieniałe szczątki ryb. Przejrzysta, czerwonawobrunatna, lepka ciecz. Roztwór.

Zastosowanie kliniczne

Zapalenie stawów / Rzeżączka / Neuralgia / Gruźlica płuc / Świąd sromu / Reumatyzm / Choroby skóry

Charakterystyka

Jest to lek niezbadany w próbie lekowej, stosowany w terapeutyce medycyny akademickiej zewnętrznie, a wewnętrznie w chorobach skóry, reumatyzmie, skrofulozie, zapaleniu nerek i rzeżączce. Jest silnym środkiem antyseptycznym. Stosowany zewnętrznie na stawy dotknięte reumatyzmem dawał wyraźne wyniki. Roztwór równych części ichtiolu i wody ogrzewa się, nakłada na zajęty staw na płótnie bawełnianym i przykrywa ogrzanymi tkaninami, które z zewnątrz osłania się nieprzepuszczalnym materiałem, aby zapobiec parowaniu. Zamiast tego można użyć czystego ichtiolu albo maści z lanoliny i ichtiolu. Korzystne działanie obserwowano również w stawach zajętych dną. Ichtiol zdaje się działać dzięki zdolności łagodzenia bólu i zapalenia, nie ulega jednak wątpliwości, że dokładna próba lekowa ujawniłaby swoiste powinowactwo do chorób, w których lek ten stosowano z powodzeniem. Scarpa twierdzi, że stosował go z doskonałym skutkiem w licznych przypadkach gruźlicy płuc.

Pokrewieństwa

Ichth. należy do grupy leków z klasy Petroleum. Porównać także Calc. caust. (kompresy z wody wapiennej łagodzące zapalenie); Sulph. Plantago (zastosowanie miejscowe o działaniu przeciwbólowym); Carbol. ac.