Arsenicum Album
Kwas arsenawy — trójtlenek arsenu
autorstwa William Boericke — Kieszonkowy podręcznik homeopatycznej Materia Medica i repertorium
Lek działający głęboko na każdy narząd i każdą tkankę. Jego wyraźnie zarysowane objawy charakterystyczne oraz zgodność z wieloma ciężkimi postaciami chorób sprawiają, że jego zastosowanie homeopatyczne jest stałe i pewne. Często już same objawy ogólne prowadzą do skutecznego zastosowania tego leku. Najważniejsze z nich to wszechobecne osłabienie, wyczerpanie i niepokój ruchowy z nasileniem nocnym. Wielkie wyczerpanie po najmniejszym wysiłku. W połączeniu ze swoistą drażliwością włókien daje to charakterystyczne osłabienie z rozdrażnieniem. Bóle palące. Pragnienie nie do ugaszenia. Pieczenie ustępujące pod wpływem ciepła. Dolegliwości nad morzem (Nat mur; Aqua Marina). Szkodliwe następstwa spożycia owoców, szczególnie tych bardziej wodnistych. Podany w wysokiej potencji przynosi spokój i ulgę w ostatnich chwilach życia. Lęk, przestrach i zmartwienie. Zielone wydzieliny. Kala-azar u dzieci (Dr. Neatby).
Ars
należy brać pod uwagę w dolegliwościach wskutek alkoholizmu, zatrucia ptomainami, użądleń, ran powstałych podczas sekcji zwłok, żucia tytoniu; przy szkodliwych następstwach spożycia zepsutej żywności lub rozkładającej się materii zwierzęcej; wydzieliny mają gnilny odór; w dolegliwościach powracających co roku. Niedokrwistość i błędnica. Zmiany zwyrodnieniowe. Stopniowa utrata masy ciała wskutek upośledzonego odżywienia. Obniża współczynnik załamania światła surowicy krwi (również China i Ferr phos). Podtrzymuje ustrój obciążony chorobą złośliwą, niezależnie od jej lokalizacji. Wyniszczenie malaryczne. Zakażenia septyczne i obniżona żywotność.
Umysł
Wielka trwoga i niepokój ruchowy. Nieustannie zmienia miejsce. Lęki: przed śmiercią, przed pozostaniem samemu. Wielki lęk z zimnym potem. Uważa, że przyjmowanie leków jest bezcelowe. Skłonności samobójcze. Omamy węchowe i wzrokowe. Rozpacz pędzi chorego z miejsca na miejsce. Skąpy, złośliwy, samolubny, pozbawiony odwagi. Zwiększona ogólna wrażliwość (Hep). Wrażliwy na nieporządek i chaos.
Głowa
Ból głowy ustępuje pod wpływem zimna; inne objawy się nasilają. Okresowe bóle palące z niepokojem ruchowym; ze skórą chłodną. Migrena połowicza z uczuciem lodowatego zimna skóry głowy i wielkim osłabieniem. Nadwrażliwość głowy na świeżym powietrzu. Delirium tremens; przeklina i majaczy; napastliwy. Głowa pozostaje w ciągłym ruchu. Skóra głowy swędzi nieznośnie; okrągłe ogniska wyłysienia; jest szorstka, brudna, wrażliwa i pokryta suchymi łuskami; nocne pieczenie i świąd; łupież. Skóra głowy bardzo wrażliwa; nie znosi szczotkowania włosów.
Oczy
Pieczenie oczu z drażniącym łzawieniem. Powieki czerwone, owrzodziałe, pokryte strupami, łuszczące się, ziarninujące. Obrzęk wokół oczu. Zapalenie zewnętrznych części oka z niezwykle silną bolesnością; łzawienie palące, gorące i powodujące nadżerki. Owrzodzenie rogówki. Intensywny światłowstręt; poprawa pod wpływem ciepła z zewnątrz. Neuralgia rzęskowa z delikatnym bólem palącym.
Uszy
Skóra wewnątrz ucha jak obnażona, z pieczeniem. Rzadka, drażniąca, cuchnąca wydzielina z ucha. Szum przypominający ryk podczas napadu bólu.
Nos
Rzadka, wodnista, drażniąca wydzielina. Wrażenie, jakby nos był zatkany. Kichanie bez ulgi. Katar sienny i ostry nieżyt nosa; gorzej na świeżym powietrzu, lepiej w pomieszczeniu. Pieczenie i krwawienie. Trądzik nosa. Toczeń.
Twarz
Obrzęknięta, blada, żółta, wyniszczona, zapadnięta, zimna i pokryta potem (Acetic acid). Wyraz udręki. Bóle rwące, jak od igieł; pieczenie. Wargi czarne, sine. Żywoczerwone, wyraźnie odgraniczone zaczerwienienie policzków.
Jama ustna
Dziąsła chorobowo zmienione, łatwo krwawiące. Owrzodzenia jamy ustnej z suchością i palącym gorącem. Nabłoniak warg. Język suchy, czysty i czerwony; ból kłujący i palący języka; język owrzodziały, sinawy. Krwawa ślina. Neuralgiczny ból zębów; zęby wydają się wydłużone i są bardzo obolałe; gorzej po północy, lepiej od ciepła. Metaliczny smak. Zarzucanie do ust palącego, wodnistego płynu.
Gardło
Gardło obrzmiałe, obrzęknięte, zaciśnięte, z pieczeniem; chory nie może przełykać. Błona błonicza wygląda na suchą i pomarszczoną.
Żołądek
Nie znosi widoku ani zapachu jedzenia. Silne pragnienie; pije dużo, lecz tylko małymi porcjami. Nudności, odruchy wymiotne i wymioty po jedzeniu lub piciu. Lęk w dołku podsercowym. Ból palący. Pragnie kwaśnych pokarmów i kawy. Zgaga; zarzucanie do ust kwaśnej i gorzkiej treści, która zdaje się nadżerać gardło. Długotrwałe odbijania. Wymioty krwią, żółcią, zielonym śluzem albo brunatnoczarną treścią z domieszką krwi. Żołądek niezwykle drażliwy; sprawia wrażenie otartego, jakby rozdartego. Ból żołądka po najmniejszej ilości pokarmu lub napoju. Dyspepsja po occie, kwasach, lodach, wodzie lodowej i tytoniu. Okropny lęk i duszność z bólem żołądka; ponadto omdlewanie, lodowate zimno i wielkie wyczerpanie. Objawy ciężkiego, złośliwego przebiegu. Wszystko, co zostaje połknięte, zdaje się zatrzymywać w przełyku, który wydaje się jakby zamknięty, tak że nic nie może przejść. Szkodliwe następstwa diety roślinnej, melonów i ogólnie wodnistych owoców. Pragnie mleka.
Brzuch
Bóle gryzące i palące, jak od rozżarzonych węgli; ustępują pod wpływem ciepła. Wątroba i śledziona powiększone i bolesne. Wodobrzusze i obrzęk uogólniony. Brzuch obrzmiały i bolesny. Przy kaszlu ból brzucha jak od rany.
Odbytnica
Bolesne, skurczowe wypadanie odbytnicy. Bolesne parcie. Palący ból oraz ucisk w odbytnicy i odbycie.
Stolec
Stolce niewielkie, cuchnące, ciemne, z wielkim wyczerpaniem. Gorzej w nocy oraz po jedzeniu i piciu; po oziębieniu żołądka, nadużyciu alkoholu lub spożyciu zepsutego mięsa. Czerwonka z ciemnymi, krwawymi, bardzo cuchnącymi stolcami. Cholera z silną udręką, krańcowym wyczerpaniem i palącym pragnieniem. Ciało zimne jak lód (Verat). Hemoroidy palą jak ogień; ulga od ciepła. Skóra wokół odbytu pokryta nadżerkami.
Mocz
Mocz skąpy; pieczenie przy oddawaniu; mimowolne oddawanie moczu. Pęcherz moczowy jakby porażony. Zawiera białko. W moczu komórki nabłonkowe; wałeczki włóknikowe oraz ciałka ropne i krwinki. Po oddaniu moczu uczucie osłabienia w brzuchu. Choroba Brighta. Cukrzyca.
Kobieta
Miesiączka zbyt obfita i przedwczesna. Pieczenie w okolicy jajników. Upławy drażniące, piekące, cuchnące, rzadkie. Ból jak od rozżarzonych drutów; nasila go najmniejszy wysiłek; wywołuje wielkie zmęczenie; lepiej w ciepłym pomieszczeniu. Krwotok miesiączkowy. Ból kłujący w miednicy, promieniujący w dół uda.
Układ oddechowy
Nie może leżeć; obawia się uduszenia. Drogi oddechowe zwężone. Astma gorsza po północy. Pieczenie w klatce piersiowej. Nieżyt z uczuciem duszenia się. Kaszel gorszy po północy; gorszy podczas leżenia na plecach. Odkrztuszanie skąpej, pienistej wydzieliny. Strzelający ból przeszywający górną trzecią część prawego płuca. Świszczący oddech. Krwioplucie z bólem między barkami; palące gorąco w całym ciele. Kaszel suchy, jak od oparów siarki; po piciu.
Serce
Kołatanie serca, ból, duszność, uczucie omdlewania. Nadmierna pobudliwość serca u palaczy i osób żujących tytoń. Tętno szybsze rano (Sulph). Rozstrzeń serca. Sinica. Zwyrodnienie tłuszczowe. Dławica piersiowa z bólem szyi i potylicy.
Plecy
Osłabienie w okolicy krzyżowej. Ściąganie barków ku sobie. Ból i pieczenie pleców (Oxal ac).
Kończyny
Drżenie, drgania, skurcze, osłabienie, uczucie ciężkości i niepokoju w kończynach. Kurcze łydek. Obrzęk stóp. Rwa kulszowa. Bóle palące. Zapalenie nerwów obwodowych. Zgorzel cukrzycowa. Owrzodzenia pięty (Cepa; Lamium). Porażenie kończyn dolnych z zanikiem.
Skóra
Świąd, pieczenie, obrzmienia; obrzęk i wysypka grudkowa, sucha, szorstka, łuszcząca się; gorzej od zimna i drapania. Krosty złośliwe. Owrzodzenia z cuchnącą wydzieliną. Wąglik. Rany zatrute. Pokrzywka z pieczeniem i niepokojem ruchowym. Łuszczyca. Rak twardy. Lodowate zimno ciała. Nabłoniak skóry. Zapalenia zgorzelinowe.
Sen
Sen zaburzony, pełen lęku i niespokojny. Głowa musi być wysoko podparta poduszkami. Napady duszenia się podczas snu. Śpi z rękami ponad głową. Sny pełne trosk i lęku. Senność; śpiączka afrykańska.
Gorączka
Wysoka temperatura. Wyraźna okresowość z adynamią. Gorączki septyczne. Przerywana. Napady niepełne, z wyraźnym wyczerpaniem. Katar sienny. Zimne poty. Dur brzuszny — nie we wczesnym okresie; często po Rhus. Całkowite wyczerpanie. Majaczenie; gorzej po północy. Wielki niepokój ruchowy. Silne gorąco około godziny 3 rano.
Modalności
Gorzej: w wilgotną pogodę, po północy; od zimna, zimnych napojów lub pokarmu. Nad morzem. Prawa strona. Lepiej: od ciepła; przy uniesionej głowie; od ciepłych napojów.
Leki dopełniające: Rhus; Carbo; Phos. Thuja; Secale. Antidotum w zatruciu ołowiem.
Antidota: Opium; Carbo; China; Hepar; Nux. Antidota chemiczne: węgiel drzewny; uwodniony tlenek żelaza; woda wapienna.
Porównać: Arsenic stibatum 3x (zapalenia w obrębie klatki piersiowej u dzieci, niepokój ruchowy z pragnieniem i krańcowym wyczerpaniem, wilgotny kaszel ze śluzową wydzieliną, ucisk, przyspieszony oddech, trzeszczenia). Cenchris contortrix; Iod; Phosph; China; Verat alb; Carbo; Kali phos. Epilobium (uporczywa biegunka w durze brzusznym). Hoang Nan. Atoxyl. Arsenian sodu 3x — śpiączka afrykańska; rozpoczynający się zanik nerwu wzrokowego. Woda Levico — (zawierająca Ars, żelazo i miedź, pochodząca z Południowego Tyrolu). Przewlekłe i dyskrazyjne choroby skóry, pląsawica mniejsza oraz skurcze u dzieci skrofulicznych i niedokrwistych. Sprzyja przyswajaniu i poprawia odżywienie. Osłabienie i choroby skóry, zwłaszcza po zastosowaniu wyższych potencji, gdy postęp wydaje się zahamowany. Dawkowanie. Dziesięć kropli w kieliszku do wina napełnionym ciepłą wodą, 3 razy dziennie po posiłkach (Burnett). Sarcolatic acid (grypa z gwałtownymi wymiotami).
Dawkowanie
Od trzeciej do trzydziestej potencji. Najwyższe potencje często dają znakomite wyniki.
Niskie rozcieńczenia w chorobach żołądka, jelit i nerek; wyższe w neuralgiach, chorobach nerwowych i skórnych. Jeżeli jednak wskazania dotyczą wyłącznie zmian powierzchownych, należy podawać najniższe potencje, 2x do 3x trit. Wskazane jest powtarzanie dawek.