Phosphorus

Το στοιχείο. P. (A. W. 30.96). Κορεσμένο διάλυμα σε απόλυτη αλκοόλη. Λειοτρίβηση ερυθρού άμορφου φωσφόρου.

Κλινικές ενδείξεις

Γυροειδής αλωπεκία / Αμαύρωση / Αμβλυωπία / Αναιμία, οξεία κακοήθης / Πρωκτός, ραγάδα / Γναθιαίο άντρο, πάθηση / Αρτηρίες, πάθηση / Άσθμα / Οστά, παθήσεις / Εγκέφαλος, παθήσεις / μαλάκυνση / Διανοητική εξάντληση / Μαστός, απόστημα· συρίγγια / Βρογχίτιδα / μεμβρανώδης / Καρκίνος· των οστών / Καταρράκτης / Κατάρρους· εντερικός· ρινικός / Χιονίστρες / Χλώρωση / Χορεία / Νευραλγία του ακτινωτού σώματος / Κοκκυγοδυνία / Κρυολόγημα / Δυσκοιλιότητα / Φθίση / Παχυσαρκία / Βήχας / Κρούπα / Πιτυρίδα / Διάρροια / Υδρωπικία / Εκχύμωση / Εντερικός πυρετός / Εφηλίδες / Επιληψία / Ερωτομανία / Εξόφθαλμος / Εξόστωση / Οφθαλμοί, παθήσεις / Λιποθυμία / Λιπώδης εκφύλιση / Συρίγγιο / Μετεωρισμός / Αιματώδης μύκητας / Γαστρίτιδα / Γλαύκωμα / Χρόνια ουρηθρική έκκριση / Ούλα, εξέλκωση / Αιμοσφαιρινουρία / Αιμορραγική διάθεση / Κεφαλαλγία / Καρδιά, εκφύλιση / φυσήματα / Υδροκήλη / Υδροκέφαλος / Υστερία / Ανικανότητα / Εγκολεασμός / Ίκτερος / κακοήθης· της κύησης· της αναιμίας / Γνάθος, πάθηση / Αρθρώσεις, παθήσεις / Κερατίτιδα / Γαλουχία, διαταραχές / Λαρυγγίτιδα / Αιώρηση / Κεραυνός, επιδράσεις / Λειεντερία / Ήπαρ, παθήσεις / οξεία κίτρινη ατροφία / Κινητική αταξία / Πνεύμονες, αιμορραγία / οίδημα / παράλυση / Μαρασμός / Μηνορραγία / Έμμηνος ρύση, συμπτώματα πριν από αυτήν / Οστεομαλάκυνση / Μορφέα / Μυιοψίες / Σπίλος / Νύχια, έλκη γύρω από αυτά / Νευραλγία / Εφιάλτης / Θηλές, επώδυνες / Μύτη, αιμορραγία / Αιμωδία / Νυμφομανία / Οσμή του σώματος, αλλοιωμένη / Οισοφάγος, πόνος / Όζαινα / Πάγκρεας, διαταραχές / Παράλυση· ψευδοϋπερτροφική / γενική παράλυση των παραφρόνων / Περιοστίτιδα / Εφίδρωση, παθολογική / Ελάσσων επιληψία / Πανώλη / Πνευμονία / Πολύποδας / Κύηση, έμετοι / Πρωκταλγία / Πρωκτίτιδα / Προϊούσα μυϊκή ατροφία / Κνησμός του πρωκτού / Ψωρίαση / Επιλόχειοι σπασμοί / Πορφύρα / Πυλωρός, πάχυνση / Αμφιβληστροειδίτιδα / Ρευματισμός· παραλυτικός / Ραχίτιδα / Κραυγές / Σκορβούτο / Ρίγη / Ύπνος, διαταραχές / Υπνοβασία / Σπονδυλική στήλη, κύρτωση / Σπλήνας, διόγκωση / Διαστρέμματα / Τραυλισμός / Στειρότητα / Σύφιλη / Συριγγομυελία / Λαιμός, βλέννα / Καπνιστική συνήθεια / Τραχεία, γαργάλημα / Φυματίωση / Όγκοι / στυτικοί· πολυποειδείς· καρκινικοί / Εξανθηματικός τύφος / Έλκη / Ουρήθρα, στένωση / Δαμαλίτιδα / Ευλογιά / Φωνή, απώλεια / Παρωνυχία / Τραύματα / Κίτρινος πυρετός

Χαρακτηριστικά

Ο Phosphorus (Φωτοφόρος, Αυγερινός) «ανακαλύφθηκε το 1673 από τον Brandt, έναν αλχημιστή του Αμβούργου, και λίγο αργότερα από τον Kunkel, στη Σαξονία». Ο Teste, από τον οποίο παραθέτω, αναφέρει ότι έγιναν προσπάθειες να χρησιμοποιηθεί το Phos. στην ιατρική αμέσως μετά την ανακάλυψή του. Ο Kunkel το παρασκεύασε ως τα «φωτεινά χάπια» του και ο Kramer ισχυρίστηκε ότι είχε θεραπεύσει με αυτό διάρροια, επιληψία και κακοήθεις πυρετούς. Ο Teste παραθέτει έναν κατάλογο θεραπειών της παλαιάς σχολής, που περιλαμβάνει: συνεχείς, χολώδεις και διαλείποντες πυρετούς· γενικό οίδημα· ιλαρά· δύο περιπτώσεις πνευμονίας του αριστερού πνεύμονα, με αταξικά συμπτώματα· χρόνιο ρευματισμό των κάτω άκρων· αποπληξία· υδροκέφαλο· περιοδικές κεφαλαλγίες (σε μία περίπτωση με διαταραχή της εμμήνου ρύσεως)· καταληψία· επιληψία· gutta serena· asthenia facilis· χρόνια δηλητηρίαση από μόλυβδο — ένας κατάλογος που δείχνει πολύ καλά το εύρος δράσης του Phos. Η δοκιμασία του Hahnemann ανέδειξε τις λεπτές ενδείξεις, χωρίς τις οποίες τα γενικά χαρακτηριστικά έχουν μικρή χρησιμότητα, και στα συμπτώματα του Hahnemann προστέθηκαν εκείνα μεταγενέστερων δοκιμασιών, πολυάριθμων περιπτώσεων δηλητηρίασης και οι επιδράσεις στους εργαζομένους σε εργοστάσια σπίρτων, ιδίως η νέκρωση της κάτω γνάθου. Ο ατμός που εκλύεται από το άκαυστο Phos. είναι οξείδιο του φωσφόρου. Η πάθηση της γνάθου, την οποία οι ίδιοι οι εργάτες αποκαλούν «Phossy-jaw», συνοδεύεται από βαθιά αδυναμία και όχι σπάνια καταλήγει σε θάνατο. Η μορφή της νόσου διαφέρει ανάλογα με το αν προσβάλλεται η άνω ή η κάτω γνάθος. Στην πρώτη περίπτωση ακολουθεί γενικά χρόνια και ήπια πορεία, που καταλήγει σε απόπτωση νεκρωμένου οστού, ουλοποίηση και ίαση. Στη δεύτερη, η νέκρωση μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια, αλλά είναι πάντοτε βαριά, και οι ασθενείς συνήθως πεθαίνουν από «φθισικό πυρετό» (C. D. P.). Ακολουθεί μια τυπική περίπτωση, την οποία παραθέτει το C. D. P. από το B. J. H., iv. 287: Ο J. D., 21 ετών, εργαζόταν επί τέσσερα χρόνια σε εργοστάσιο σπίρτων. Επί δυόμισι χρόνια παρουσίαζε μόνο ερεθισμό του λάρυγγα από την τοπική δράση των αναθυμιάσεων. Έπειτα άρχισε να βήχει πολύ και να αποχρέμπει παχύρρευστη λευκή βλέννα. Κατόπιν εμφανίστηκε εξαιρετικά έντονη οδονταλγία, με διόγκωση στη δεξιά πλευρά του προσώπου. Εξήχθη ένας γομφίος, αλλά χωρίς ανακούφιση, και το ένα δόντι μετά το άλλο έπεσαν. Έγινε τόσο αδύναμος ώστε δεν μπορούσε να περπατήσει. Κάτω από τον δεξιό οφθαλμικό κόγχο σχηματίστηκε διόγκωση μεγέθους αυγού, η οποία διαρρήχθηκε μέσα σε δύο εβδομάδες και απέβαλε μεγάλη ποσότητα λευκού πύου. Η κατάστασή του επιδεινώθηκε· όλα τα δόντια έπεσαν και τα ούλα της κάτω γνάθου υποχώρησαν. Κατά την εξέταση διαπιστώθηκε διόγκωση της δεξιάς παρειάς. Στη δεξιά γωνία της κάτω γνάθου υπήρχε άνοιγμα που απέβαλλε επαινετό πύον και μέσα από το οποίο μια ανιχνευτική μήλη μπορούσε να προωθηθεί επί δύο ίντσες κατά μήκος απογυμνωμένου οστού· δύο ίντσες μπροστά από αυτό, ένα άλλο άνοιγμα οδηγούσε στο ίδιο σημείο. Με το άνοιγμα του στόματος, ολόκληρη η κάτω γνάθος, έως τους ανιόντες κλάδους και προς τα κάτω μέχρι την αναδίπλωση του βλεννογόνου, φαινόταν απογυμνωμένη και μολυβδόφαιου χρώματος. Στη δεξιά άνω γνάθο η ανιχνευτική μήλη μπορούσε να περάσει πάνω από απογυμνωμένο οστό. Ο Pareira (C. D. P.) παρατήρησε σε εργαζομένους με φώσφορο «μια ιδιόμορφη ωχροκίτρινη, πρησμένη όψη, με θαμπή έκφραση των οφθαλμών και γαστρική διαταραχή», όταν δεν υπήρχε πάθηση των γνάθων. [Ο Wagner διαπίστωσε συμπτώματα του Phos. πολύ πριν εμφανιστεί τοπική νόσος, e.g., καρδιαλγία, ανορεξία, ερυγές αερίων με οσμή Phos.· επίσης ζάλη, αίσθημα λιποθυμίας και καχεκτική όψη. Τα πρώτα συμπτώματα στις γνάθους είναι διασχιστικοί πόνοι, ενώ τα δόντια είναι υγιή· ακολουθούν διόγκωση και διαπύηση των ούλων και χαλάρωση των δοντιών, και το οστό απογυμνώνεται. Ο Langenbeck αντιτίθεται στον όρο «νέκρωση», δηλώνοντας ότι πρόκειται για περιοστίτιδα κατά την οποία σχηματίζεται οστική εναπόθεση που περιβάλλει τις γνάθους, λίγο ή πολύ σαν θήκη. Δεν υπάρχει απόπτωση οστικού απολύματος. Αυτή η οστεοπεριοστίτιδα μπορεί να προκύψει από ρευματισμό. Klin. Woch, Jan. 2, 1872.] Σε περιπτώσεις οξείας δηλητηρίασης, η πιο αξιοσημείωτη επίδραση που έχει παρατηρηθεί είναι η οξεία λιπώδης εκφύλιση του ήπατος και η συμφόρηση των πνευμόνων. Αρχικά υπάρχει ευαισθησία του ήπατος, αλλά καθώς αυτό συρρικνώνεται, η ευαισθησία υποχωρεί. Ο δεξιός πνεύμονας προσβάλλεται περισσότερο από τον αριστερό. Τα συμπτώματα της οξείας δηλητηρίασης από Phos. είναι εξαιρετικά επώδυνα, εφόσον διατηρείται η συνείδηση: βίαιοι διασχιστικοί πόνοι στον οισοφάγο, στον θώρακα και στο στομάχι· έμετος και διάρροια· τεινεσμός του ορθού, της ουροδόχου κύστης και της μήτρας· τυμπανισμός της κοιλιάς· ευαισθησία στην αφή· αιμορραγίες από όλα τα στόμια. Ο θάνατος μπορεί να επέλθει μέσα σε λίγες ώρες ή να καθυστερήσει επί μήνες. Σε ένα παιδί 2 1/2 ετών, που είχε πιπιλίσει τις κεφαλές σπίρτων, δύο ημέρες αργότερα εμφανίστηκε κάποια πυρετική διέγερση και, κατόπιν, βίαιοι σπασμοί, οι οποίοι διήρκεσαν τρεις ώρες και κατέληξαν σε θάνατο. Μετά τον θάνατο βρέθηκαν τουλάχιστον δέκα εγκολεασμοί του λεπτού εντέρου, το οποίο, ωστόσο, ήταν κενό, και δεν υπήρχε σημείο στραγγαλισμού (C. D. P.). Σε μια γυναίκα 45 ετών, η οποία κατάπιε το Phos. από 120 σπίρτα, ο Ozanam διαπίστωσε τυφοειδή πυρετική κατάσταση, βαθιά κατάπτωση· αδυναμία να ανασηκωθεί· ξηρή γλώσσα· έντονη δίψα· ευαίσθητο στομάχι· έμετο μαύρης, αιθαλώδους ύλης. Ο θάνατος επήλθε τη δεύτερη ημέρα (C. D. P). Ένας άνδρας 48 ετών εισέπνευσε ατμό καιόμενου Phos. Μεταξύ των συμπτωμάτων του ήταν: αίσθηση σαν κάτι να συσπάται κάτω από το δέρμα ή να έρπει μεταξύ δέρματος και σάρκας. Συσπάσεις μεμονωμένων δεσμίδων ινών σε διαφορετικές στιγμές, σαν παίξιμο πιάνου. Κατά την ομιλία, η γλώσσα συχνά αρνείται να κινηθεί, με αποτέλεσμα να τραυλίζει (C. D. P.). Μια περίπτωση που αναφέρθηκε από τον J. O. Müller και μεταφράστηκε στο C. D. P. αναδεικνύει ορισμένα πολύ χαρακτηριστικά συμπτώματα του Phos. Μια εύρωστη γυναίκα, 30 ετών, έλαβε από σπίρτα περίπου τρεις κόκκους (grains) Phos. Μεταξύ των συμπτωμάτων της ήταν: Μετά από οκτώ ώρες, βίαιοι και θορυβώδεις έμετοι. Καταβεβλημένη, ψυχρή, ωχρή, σαν ετοιμοθάνατη και αναίσθητη. Ψυχρός, κολλώδης ιδρώτας, γενικευμένος· το δέρμα κατά τόπους κηρώδες κίτρινο· όψη μολυβδόφαιη· σκούροι κυανοί κύκλοι γύρω από τους οφθαλμούς· σφυγμός μικρός, σκληρός, βραδύς, άρρυθμος, διαλείπων. Κοιλιά διατεταμένη, πολύ ευαίσθητη παντού, με την παραμικρή επαφή να προκαλεί βίαιους πόνους· δεν ανεχόταν το βάρος του νυχτικού. Αισθήσεις και νους σε ασυνείδητη απάθεια· μπορούσε να διεγερθεί μόνο με δυνατή φωνή απευθείας στο αυτί της. Το Aco. 1 κάθε δέκα λεπτά την επανέφερε. Παραπονιόταν για πολύ έντονο καυστικό πόνο στο κατώτερο τμήμα του θώρακα (οισοφάγος;), στο στομάχι και σε ολόκληρη την κοιλιά, < από κάθε επαφή ή αλλαγή στάσης. Ο έμετος και η διάρροια είχαν παύσει, αλλά εξακολουθούσε να έχει τάσεις προς έμετο και αναποτελεσματική προσπάθεια για κένωση, με κάψιμο σαν φωτιά στο παχύ έντερο και στον πρωκτό. Απέβαλλε με δυσκολία μικρές ποσότητες σκουροκίτρινων ούρων, με έντονη οσμή σκόρδου· μετά την ούρηση, πολύ έντονο κάψιμο. Διατρητικοί, καυστικοί πόνοι στα οστά, ιδίως του κρανίου, της υπερώας, της μύτης, των γνάθων και των δοντιών, < όταν έβαζε κρύα ή ζεστά πράγματα στο στόμα ή όταν μασούσε· ανεχόταν μόνο χλιαρή υγρή τροφή. Κατά διαστήματα, αιμωδικός πόνος στα δόντια· τα αισθανόταν χαλαρά, σαν να επρόκειτο να πέσουν. Απάθεια που εναλλασσόταν με θυμωμένα λόγια και πράξεις. Μετά την έμμηνο ρύση, καυστική λευκόρροια που προκαλούσε επώδυνο ερεθισμό των γεννητικών μορίων. Διόγκωση των μαλακών μορίων των αρθρώσεων. Αξιοσημείωτη δυσκαμψία των αρθρώσεων. Το δέρμα, που ήταν ωχρό, απέκτησε κίτρινη απόχρωση· κατά τόπους εμφανίστηκαν οιδηματώδεις διογκώσεις στα βλέφαρα και στο πρόσωπο, που άφηναν εντύπωμα με την πίεση. Στον αυχένα, στη ράχη και σε άλλα σημεία, το δέρμα μπορούσε να ανασηκωθεί με τα δάκτυλα σε μεγάλες πτυχές, οι οποίες εξομαλύνονταν και πάλι αργά. Τελικά εμφανίστηκε στο δέρμα γύρω από τις αρθρώσεις ένα ιδιόμορφο εξάνθημα σαν έκζεμα· φυσαλίδες κατά ομάδες μετατρέπονταν γρήγορα σε εφελκίδες και επανεμφανίζονταν συχνά. Χορηγήθηκε Sulph. και επήλθε σταδιακή ανάρρωση. Σε έναν νέο που δηλητηριάστηκε από Phos. υπήρχαν ναυτία και ξινή γεύση· το γάλα είχε γεύση καμένου· κάθε οσμή (καπνού, κρασιού, μπίρας) < τη ναυτία. Ένας από τους δοκιμαστές παρουσίασε: αποστροφή προς το κρέας και μειωμένη όρεξη. Τα εγκαύματα από Phosphorus συγκαταλέγονται στα πιο επώδυνα από όλα τα εγκαύματα, και οι αισθήσεις καύσου των δηλητηριάσεων είναι επίσης έντονες στις δοκιμασίες: «Πυρακτωμένη αίσθηση σε όλο το επιγάστριο και τον θώρακα». «Μια φλόγα φαινόταν να περνά μέσα μου». «Αίσθηση θερμότητας στη δεξιά πλευρά της καρδιάς και κάτω από την αριστερή κλείδα. Η θερμότητα αυτή εξαπλώθηκε στην κορυφή της αριστερής ωμοπλάτης και στο ακρώμιο, όταν εγκατέλειψε την καρδιά». «Από τις 11 a.m. έως τις 4 p.m., αξιοσημείωτο αίσθημα αιμωδίας στο αριστερό κάτω άκρο, από το γόνατο έως τα δάκτυλα, και μερικές φορές αίσθηση σαν να έρεε μέσα του θερμό αίμα». Άλλα συμπτώματα από τις δοκιμασίες είναι: «Αίσθημα τραβήγματος και ώθησης προς την πύελο και το ορθό, σαν να επρόκειτο να αρχίσει η έμμηνος ρύση». Έντονη σεξουαλική διέγερση στους άνδρες, με στύσεις και εκσπερματίσεις· αργότερα ανικανότητα. Ο Dr. Sorge, 34 ετών, παρουσίασε το ακόλουθο σύμπτωμα: «Βάρος στο ινίο και στον αυχένα, και σε όλο το μήκος της σπονδυλικής στήλης αμβλύ αίσθημα σαν να ήταν υπερπλήρης αίματος· στο ιερό οστό, ιδιόμορφο παραλυτικό αίσθημα, σαν εκείνο που γίνεται αισθητό στα άκρα όταν κάποιος εκτίθεται σε αναπόφευκτο κίνδυνο· βάρος στα πόδια, τα οποία δεν πατούσαν στο έδαφος με τη συνήθη ενεργητικότητα. Το βάδισμα ήταν λιγότερο σταθερό και συχνά σκόνταφτε σε ομαλό δρόμο. Μειωμένη σεξουαλική επιθυμία και αίσθηση σαν το πέος να μην μπορούσε να έλθει σε στύση όταν υπήρχε διέγερση. Ψυχική αδιαφορία (εντελώς ασυνήθιστη)». Ο E. R. Heath παρουσίασε ορισμένα σαφώς «φωσφορίζοντα» συμπτώματα: ορμητικοί, κόπτοντες πόνοι, που προκαλούσαν μεγάλη δυσφορία, άρχιζαν από διαφορετικά σημεία και διέτρεχαν αστραπιαία ολόκληρη την κοιλιά· φανταζόταν ένα βόρειο σέλας και του φαινόταν ότι άκουγε καθαρά φωνές να φωνάζουν «Όμορφο, ω! δεν ήταν υπέροχο;», καθώς οι πόνοι γίνονταν εντονότεροι και διαρκούσαν περισσότερο. Πετάχτηκε από το κρεβάτι και προσπάθησε να συγκεντρώσει τις σκέψεις του· είχε αιμωδία σε όλο το σώμα, με αίσθηση μυριάδων βελονών που τον τσιμπούσαν ελαφρά. Ο λαιμός ήταν ξηρός και κατάξερος· μια φλόγα φαινόταν να περνά μέσα του. Τα πόδια έμοιαζαν κολλημένα στο δάπεδο. Με μεγάλη δυσκολία έφθασε στο δοχείο και, μόλις άρχισε η κένωση του εντέρου, οι πόνοι μετατράπηκαν σε κράμπες. Τα κόπρανα έμοιαζαν με ξέσματα εντέρου, ήταν σχεδόν συνεχή και συνοδεύονταν από τεινεσμό επί περισσότερο από δύο ώρες· έπειτα ξάπλωσε στο κρεβάτι, αδύναμος, πονεμένος, σχεδόν ανήμπορος. Ο ίδιος δοκιμαστής παρουσίασε: αφόρητη δίψα· το ποτό δεν την έσβηνε, αλλά προκαλούσε έκκριση ψυχρού, κολλώδους ιδρώτα τη στιγμή που το νερό εισερχόταν στο στομάχι. Αργότερα: ακούσιες κενώσεις, περιοδικές· ορθό αναίσθητο· σφιγκτήρας παράλυτος· ελαφρά πρόπτωση μετά από κάθε κένωση. Τα κόπρανα ήταν άοσμα, εκτός από μια ελαφρά οσμή μούχλας. Ο H. Noah Martin δοκίμασε τον ερυθρό άμορφο Phosphorus. Τα συμπτώματα δεν διαφέρουν από εκείνα του διαφανούς Phos. και περιλαμβάνονται στο Σχήμα. Αυτά είναι τα υλικά από τα οποία διαμορφώθηκε η εικόνα του μεγάλου φαρμάκου που είναι γνωστό στην ομοιοπαθητική με το όνομα Phosphorus, με τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα να αναδεικνύονται από το πρόσθετο φως και τη σκιά της κλινικής εμπειρίας. Οι τύποι ιδιοσυστασίας στους οποίους το Phos. έχει βρεθεί ιδιαίτερα κατάλληλο είναι έντονα διακριτοί: (1) Ψηλά, λεπτόσωμα άτομα, αιματώδους ιδιοσυγκρασίας, με ανοιχτόχρωμο δέρμα, ξανθά ή κόκκινα μαλλιά, γρήγορη και ζωηρή αντίληψη και ευαίσθητη φύση. (2) Νεαρά άτομα που αναπτύσσονται υπερβολικά γρήγορα και έχουν τάση να σκύβουν· χλωρωτικά· αναιμικά. [Σε πειράματα σε νεαρά ζώα, το Phos. προκάλεσε ραχίτιδα. Ο Kessel (H. W., xxxi. 394) χορήγησε Phos. σε νεαρούς σκύλους, στους οποίους προκάλεσε θανατηφόρα διαταραχή της πέψης και λιπώδες ήπαρ, καθώς και «έντονη ατροφική διεργασία στα σημεία όπου εναποτιθέμενο οστό βρισκόταν υπό σχηματισμό».] (3) Άτομα με κηρώδες, διαφανές δέρμα· κατά το ήμισυ αναιμικά, κατά το ήμισυ ικτερικά. (4) Ψηλοί, λεπτόσωμοι, στενοθώρακες, φθισικοί ασθενείς· λεπτές βλεφαρίδες, απαλά μαλλιά. (5) Ψηλά, λεπτά, μελαχρινά άτομα, ιδίως γυναίκες, με τάση να σκύβουν. (6) Νευρικά, αδύναμα άτομα που τους αρέσει να μαγνητίζονται. (7) Ασθενείς με αιμορραγική διάθεση· μικρά τραύματα αιμορραγούν άφθονα. Το Phos. επηρεάζει βαθιά τη θρέψη και τη λειτουργία κάθε ιστού, ιδίως του σκληρότερου (οστού) και των μαλακότερων (νεύρων και αίματος). Προκαλεί ερεθισμό, υπερδιέγερση, υπερένταση όλων των αισθήσεων και, αργότερα, τυφοειδή κατάσταση και λιπώδη εκφύλιση. Στους πυρετούς τυφοειδούς τύπου και στην πνευμονία, το Phos. κατέχει σημαντική θέση. Ενδείκνυται ιδίως όταν η νοσηρή διεργασία εντοπίζεται στον δεξιό πνεύμονα, ιδιαίτερα στον κάτω λοβό. Το έτος 1876, κατά τη διάρκεια σοβαρής προσβολής εξανθηματικού τύφου, ενώ διέμενα στο Liverpool, η κατάστασή μου, όπως μου είπαν (διότι παραληρούσα), έγινε ξαφνικά πολύ κρίσιμη εξαιτίας πνευμονικής πύκνωσης του δεξιού πνεύμονα. Το Phos. ήταν το φάρμακο που επέλεξαν οι Drs. Drysdale, Hayward και Hawkes, οι οποίοι με παρακολουθούσαν, και υπό τη δράση του ανάρρωσα γρήγορα. Σκληρός, ξηρός βήχας, σκωριόχρωμα πτύελα· < κατά το λυκόφως και έως τα μεσάνυχτα· < όταν ξαπλώνει στην αριστερή πλευρά· > όταν ξαπλώνει στη δεξιά πλευρά· κοιλιά διατεταμένη, επώδυνη, πολύ ευαίσθητη στην αφή· κόπρανα δύσοσμα, αιματηρά, ακούσια· ο πρωκτός φαίνεται να παραμένει ανοικτός. Καθένα από τα συμπτώματα που έθεσα σε πλάγια γραφή αποτελεί χαρακτηριστική ένδειξη του Phos. Όταν υπάρχει οποιοδήποτε από αυτά (με ή χωρίς πνευμονία), το Phos. είναι πιθανό να είναι το ενδεδειγμένο φάρμακο. Το παραλήρημα είναι υποτονικό, με μουρμουρητά και εμβροντησία· ή βίαιο· ή μπορεί να υπάρχει κατάσταση έκστασης· ή παράξενες ιδέες, ότι τα οστά του έχουν γίνει κομμάτια και δεν μπορεί να τα συναρμολογήσει. Ως κύριο συστατικό της νευρικής ύλης, το Phos. ασκεί βαθιά δράση στο όργανο του νου και της αισθητικότητας. Προκαλεί κατάσταση διέγερσης, έξαρση των νοητικών λειτουργιών και την κατάσταση που ακολουθεί την υπερβολική καταπόνηση. Ο νους, όπως και οι ειδικές αισθήσεις, είναι υπερβολικά ευερέθιστος και εντυπωσιάζεται εύκολα. Θυμώνει εύκολα και γίνεται σφοδρός· πραγματικά βγαίνει εκτός εαυτού από τον θυμό και, ως συνέπεια, υποφέρει σωματικά. Άλλοτε είναι ανήσυχος και ταραγμένος, ιδίως στο σκοτάδι και κατά το λυκόφως (η ανησυχία του Phos. είναι καθολική· ο ασθενής δεν μπορεί να μείνει καθιστός ή όρθιος ούτε για μία στιγμή· ανήκει στο στάδιο του ερεθισμού και ακολουθείται από απάθεια, εάν η κατάσταση δεν ανακοπεί). Φαντάζεται ότι βλέπει πρόσωπα να του χαμογελούν πλατιά από τις γωνίες του δωματίου. Τέτοιες καταστάσεις απαντούν σε περιπτώσεις που προκύπτουν από απώλεια υγρών· υπερκόπωση του εγκεφάλου· σεξουαλικές υπερβολές και καταχρήσεις, και λαμβάνουν τη μορφή γενικής παράλυσης των παραφρόνων με μεγαλομανία· καθώς και αποπληξίας και των επακολούθων της· ψευδοϋπερτροφικής παράλυσης του Duchenne, κινητικής αταξίας και άλλων παραλύσεων. Μια πολύ χαρακτηριστική κατάσταση του Phos. στις νευρικές περιπτώσεις είναι οι ινιδιακές συσπάσεις μεμονωμένων δεσμίδων μυϊκών ινών. Η αιμωδία και η μυρμηκίαση στα παράλυτα άκρα το υποδεικνύουν στην ημιπληγία και την παραπληγία. Σπασμοί στην παράλυτη πλευρά. Σε άλλες περιπτώσεις προέχουν οι καυστικοί πόνοι του Phos.: κάψιμο μεταξύ των ωμοπλατών· κάψιμο κατά τόπους κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης· αίσθηση έντονης θερμότητας που ανέρχεται στη ράχη (κανένα άλλο φάρμακο δεν έχει ακριβώς αυτό το σύμπτωμα). Το αβέβαιο βάδισμα, ο νευραλγικός πόνος και το αίσθημα αιμωδίας στα πόδια αντιστοιχούν στην κινητική αταξία, όταν συμφωνούν και οι συνθήκες. Επιληψία από αυνανισμό. Petit mal: επιληψία με διατήρηση της συνείδησης. Ο Man of Itzehoe (H. R., xv. 268) θεράπευσε την ακόλουθη περίπτωση ισχιαλγίας: Μια ηλικιωμένη κυρία είχε επί οκτώ εβδομάδες συνεχή καυστικό πόνο κατά μήκος της οπίσθιας επιφάνειας του αριστερού μηρού και της κνήμης, που την ανάγκαζε να περνά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στο κρεβάτι. Ολόκληρο το άκρο ήταν τόσο αδύναμο ώστε μόλις μπορούσε να περπατήσει. < Ξαπλωμένη στην αριστερή πλευρά. > Ξαπλωμένη στη δεξιά πλευρά ή ανάσκελα. < Από την κίνηση. < Από τον ψυχρό αέρα. > Όταν είναι ζεστά σκεπασμένη. < Το βράδυ. Το Phos. 6x, κάθε δύο ώρες, προκάλεσε επιδείνωση κατά τις πρώτες τρεις ημέρες και κατόπιν ανακούφιση, αλλά δεν θεράπευσε. Το Phos. 30, μία σκόνη κάθε βράδυ, ολοκλήρωσε τη θεραπεία μέσα σε μία εβδομάδα. Όμως η δράση του Phos. δεν περιορίζεται στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό· επηρεάζει επίσης τα οστά του κρανίου και τη σπονδυλική στήλη. Θεράπευσα κυρίως με Phos. 1m μια περίπτωση τερηδόνας της σπονδυλικής στήλης με παραλυτικά συμπτώματα σε μια κυρία 67 ετών. Δηλαδή, θεράπευσα την τερηδόνα και εξάλειψα την παράλυση, παρότι η κύρτωση παρέμεινε. Υπήρχε ιστορικό καταπόνησης της ράχης τριάντα πέντε χρόνια νωρίτερα, καθώς και οσφυαλγίας και ισχιαλγίας πέντε χρόνια προτού τη δω. Είχε πολλούς πόνους στην ωμοπλάτη και στον θώρακα και δεν μπορούσε να περπατήσει χωρίς υποστήριξη γύρω από τη μέση. Παρεμπιπτόντως, το Phos. προκάλεσε ένα δικό του σύμπτωμα: ξηρότητα του στόματος, των χειλέων και του λαιμού. Το Phos. έχει καυστική δίψα για κρύο νερό· το κρύο νερό ανακουφίζει, αλλά μόλις θερμανθεί στο στομάχι αποβάλλεται με έμετο. Αυτό αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές ενδείξεις του Phos. και το διακρίνει από όλα τα άλλα φάρμακα σε περιπτώσεις εμέτου. Η επιθυμία για κρύες τροφές και η προτίμηση στο κρύο κρέας είναι πολύ χαρακτηριστικές του Phos., και η κρύα τροφή, όπως το κρύο ποτό, μπορεί να αποβληθεί με έμετο μόλις θερμανθεί μέσα στο στομάχι. Το παγωτό > τους γαστρικούς πόνους. Υπάρχει ναυτία όταν βάζει τα χέρια σε ζεστό νερό· φτέρνισμα και κόρυζα όταν βάζει τα χέρια στο νερό. Αναγωγή των τροφών στο στόμα κατά μπουκιές. Κατά την εγκυμοσύνη, η θέα του νερού = έμετο. Η όρεξη του Phos. είναι αξιοσημείωτη: Πρέπει να τρώει συχνά, αλλιώς λιποθυμά. Πεινά λίγο μετά το γεύμα· πεινά τη νύχτα και πρέπει να φάει. Επιθυμία για αλάτι (το Phos. θεραπεύει τις επιδράσεις της υπερβολικής κατανάλωσης αλατιού). Το αίσθημα κενού και λιποθυμικής αδυναμίας του Phos. γίνεται αισθητό σε ολόκληρη την κοιλιακή κοιλότητα· επίσης στην κεφαλή, στον θώρακα και στο στομάχι. Τα κόπρανα του Phos. είναι ιδιόμορφα, είτε υπάρχει δυσκοιλιότητα είτε διάρροια: μακριά, συνεκτικά, σκληρά κόπρανα (σαν σκύλου)· αποβάλλονται με μεγάλη δυσκολία και προσπάθεια. Διάρροια μόλις εισέλθει οτιδήποτε στο ορθό· άφθονη, ορμητική αποβολή σαν από κρουνό· υδαρή κόπρανα με σωματίδια σαν σάγο· με αίσθηση σαν να έμενε ακούσια ανοικτός ο πρωκτός· ανώδυνη κατά την εποχή της χολέρας· πρωινά αιματηρά κόπρανα ηλικιωμένων· κόπρανα με ραβδώσεις αίματος· κόπρανα σαν τεμαχισμένες μεμβράνες. Μαζί με την κένωση υπάρχει κάψιμο στον πρωκτό και τεινεσμός. Υπάρχουν επίσης πόνοι κάθε είδους στον πρωκτό, ιδίως νυγμοί που εκτινάσσονται προς τα άνω στο ορθό. Σε έναν άνδρα που έπασχε από πνευμονία και στον οποίο χορήγησα Phos. 3, μετά από λίγες ημέρες εμφανίστηκαν κρίσεις βίαιου πόνου στο ορθό και στον πρωκτό, με διάταση της κοιλιάς και επιθυμία για κένωση· τα κόπρανα ήταν ανοιχτόχρωμα, σβωλώδη, δυσκοίλια και αποβάλλονταν μόνο με τη βοήθεια υποκλυσμού γλυκερίνης· μετά την κένωση, πλήρης ανακούφιση του πόνου· μερικές φορές η κρίση τον ξυπνούσε από τον ύπνο. Με Phos. 200 θεράπευσα μια πολύ βαριά πρωκταλγία που εμφανιζόταν σε κάθε έμμηνο περίοδο. Κατά την ούρηση, αλλά και όταν δεν ουρεί, υπάρχει κάψιμο στην ουρήθρα. Ένα άλλο πολύ χαρακτηριστικό κάψιμο του Phos. είναι το κάψιμο στις παλάμες· δεν αντέχει να έχει τα χέρια σκεπασμένα. Εξάψεις που αρχίζουν στα χέρια και εξαπλώνονται στο πρόσωπο. Ο πυρετός είναι περισσότερο του τύπου του κίτρινου πυρετού, του εξανθηματικού ή κοιλιακού τύφου, του νευρικού ή του φθισικού πυρετού. Σε διαλείποντες πυρετούς, όταν υπάρχει θερμότητα τη νύχτα που αρχίζει στο στομάχι· αίσθημα λιποθυμίας και πείνα τη νύχτα· θερμότητα των χεριών. Υπάρχει επίσης αίσθημα ψύχους προς το βράδυ· παγερή ψυχρότητα των χεριών, των γονάτων και των ποδιών, ακόμη και στο κρεβάτι. Ο ιδρώτας συνοδεύεται από άγχος, είναι άφθονος και εξαντλητικός με την παραμικρή προσπάθεια· άφθονος τη νύχτα· ψυχρός και κολλώδης, με οσμή θείου ή σκόρδου. Το Phos. αντιστοιχεί στον κίτρινο πυρετό από πολλές απόψεις: αποδιοργάνωση του ήπατος και του αίματος με ίκτερο· αιμορραγίες. Έχει προκαλέσει οξεία λιπώδη εκφύλιση του ήπατος· αντιστοιχεί επίσης σε λιπώδη εκφύλιση του παγκρέατος με γαστρικά συμπτώματα και ελαιώδη κόπρανα, καθώς και σε λιπώδη και αμυλοειδή εκφύλιση των νεφρών. Το Phos. βρίσκεται στην πρώτη θέση μεταξύ των αιμορραγικών φαρμάκων και αντιστοιχεί στην αιμορραγική διάθεση. Το αίμα χάνει την πηκτικότητά του. Πολύ μικρά τραύματα αιμορραγούν άφθονα. Οι εκκρίσεις με ραβδώσεις αίματος είναι πολύ χαρακτηριστικές, είτε προέρχονται από τους πνεύμονες, τη μύτη, τα έντερα ή άλλα στόμια. Αιμορροΐδες. Η έμμηνος ρύση είναι αφθονότερη και διαρκεί περισσότερο από το σύνηθες. Μπορεί να υπάρχει υποκατάστατη έμμηνος ρύση με τη μορφή αιμόπτυσης, επίσταξης ή αιματουρίας. Πόνος στην αριστερή ωοθήκη. Λευκόρροια που προκαλεί φυσαλίδες. Η σεξουαλική διέγερση είναι μεγάλη και στα δύο φύλα, φθάνοντας έως τη σατυρίαση και τη νυμφομανία. Συχνές στύσεις στους άνδρες και σεξουαλικές σκέψεις εντελώς εκτός του ελέγχου του ασθενούς. Στύσεις παρά τις προσπάθειες νεαρών ανδρών να ελέγξουν το πάθος. Ανικανότητα από υπερβολική σεξουαλική δραστηριότητα ή από αγαμία. Οι γυναικείοι μαστοί αποτελούν έδρα πολλών καυστικών, διαξιφιστικών και κραμπωδών πόνων, και το Phos. έχει αποδειχθεί κύριο φάρμακο για το απόστημα και τα συρίγγια του μαστού. Τα χαρακτηριστικά είναι: ερυσιπελατώδης όψη· ερυθρές γραμμώσεις που αρχίζουν από το άνοιγμα· λεπτόρρευστη, ιχωρώδης έκκριση. Η αιμορραγική δράση του Phos. παρατηρείται σε πολλές μορφές πνευμονικής αιμορραγίας και συμφόρησης: πτύελα με ραβδώσεις αίματος ή σκωριόχρωμα· με αλμυρή γεύση· όταν ασθενείς με ευαίσθητο θώρακα αποχρέμπουν φλέγματα χρωματισμένα με αίμα κάθε φορά που κρυολογούν, το Phos. συνήθως επιφέρει υποχώρηση της νόσου. Η οξεία φυματίωση μπορεί επίσης να χρειάζεται Phos. Έχει επίσης βήχα «στομαχικής» ή «ηπατικής» προέλευσης· ο βήχας εμφανίζεται μετά το φαγητό και αρχίζει από γαργάλημα στο κοίλωμα του στομάχου. Βήχας < όταν εισέρχονται ξένοι στο δωμάτιο. Βήχας < από έντονες οσμές (μέρος της γενικής ευαισθησίας του φαρμάκου). Βρογχικός κατάρρους > σε κάθε βαθμό μπορεί να το απαιτεί. Βήχας = διασχιστικό πόνο κάτω από το στέρνο, σαν κάτι να αποσπάται με σχίσιμο. Ασφυκτικοί πόνοι στο άνω μέρος του θώρακα, με σύσφιγξη του λάρυγγα και συμφόρηση των πνευμόνων· βλεννώδεις ρόγχοι· ασθμαίνουσα και εργώδης αναπνοή, ακόμη και εμφύσημα. Μετά τον βήχα, ασθματική κρίση. Οι Συνθήκες του Phos. συνήθως καθορίζουν πότε πρέπει να χορηγείται. Ο T. D. Stow (J. of Homœopathics, August, 1890) αναφέρει την περίπτωση του H. B., 52 ετών, γεωργού, ο οποίος επί έξι μήνες είχε οξύ πόνο με επώδυνη ευαισθησία στο τρίτο μεσοπλεύριο διάστημα, τρεις ίντσες αριστερά του στέρνου, που περιόριζε τις εισπνοές. Δύσπνοια κατά την άσκηση· ξηρός βήχας κατά τη διάρκεια της ημέρας έως τις 10 p.m. Παχύρρευστα, κίτρινα, γλυκίζοντα πτύελα από τις 6 a.m. έως τις 10 a.m. Βήχας < ξαπλωμένος στην αριστερή πλευρά· όταν μιλά· όταν τρώει και αμέσως μετά το φαγητό· όταν βγαίνει στον ψυχρό αέρα· από αλλαγή του καιρού. > Σε αρκετά ζεστό δωμάτιο· ξαπλωμένος στη δεξιά πλευρά. Προτιμά κρύες τροφές. Είχε θορυβηθεί από την επιμονή της προσβολής και την απώλεια βάρους. Τρεις δόσεις Phos. 500 (Dunham), που ελήφθησαν επί τρεις διαδοχικές ημέρες, τον θεράπευσαν. Η ακόλουθη περίπτωση μεταφράστηκε στο Hahn. Month, September, 1890, από το Alg. H. Zeit.: Ενώ βάδιζε γρήγορα αντίθετα σε δυτικό άνεμο τρεις μήνες νωρίτερα, ο X. αισθάνθηκε πόνο κάτω από το μέσο του στέρνου, με ευαισθησία του σημείου στην πίεση. Σφυγμός ταχύς. Το Phos. 6 εξάλειψε τα συμπτώματα για δύο εβδομάδες· κατόπιν ο πόνος και η ευαισθησία επανήλθαν και, μαζί με τον πόνο, εμφανίστηκε αίσθηση σαν να επρόκειτο να ανέλθει αέριο από το επιγάστριο. Το Phos. 3 θεράπευσε. Ο W. A. Nicholas (H. W., xxv., 495) αναφέρει την περίπτωση του T. B., 51 ετών, τον οποίο είδε έπειτα από ασθένεια τεσσάρων μηνών, που άρχισε με εγκεφαλική συμφόρηση μετά τον αιφνίδιο θάνατο της συζύγου του και ακολουθήθηκε από βρογχίτιδα. Σε όλο αυτό το διάστημα είχε υποστεί βαριά υπερφαρμάκευση. Ένας αρκετά μακρύς περίπατος προκάλεσε σοβαρή κρίση στηθάγχης. Το Bell. 1x έδωσε μεγάλη ανακούφιση. Ο Nicholas παρατήρησε ότι ο ασθενής κατά διαστήματα έβαζε το χέρι του στο πίσω μέρος του αυχένα. Το Phos. 1 ανακούφισε πλήρως. Το Phos. αντιστοιχεί σε κεφαλαλγία και άλλα ενοχλήματα από θλίψη. Θερμή κορυφή της κεφαλής μετά από θλίψη. Έχει τινάγματα στο ινίο· ψυχρότητα στην παρεγκεφαλίδα· συμφόρηση του εγκεφάλου που φαίνεται να ανέρχεται από τη σπονδυλική στήλη προς την κεφαλή. Το Phos. έχει «διασπαστική κεφαλαλγία που προκαλείται από τον βήχα». Νευραλγικοί πόνοι πολλών ειδών και επικείμενη παράλυση. Οι κρίσεις προκαλούνται από πνευματική προσπάθεια· ανησυχία· πλύσιμο ρούχων· και είναι < από μουσική· θορύβους· έντονες οσμές. Ο Gale, από το Quebec, ανακάλυψε στο Phos. ένα φάρμακο για την «κεφαλαλγία της πλύστρας» (Organon, iii. 30). Η ασθενής του είχε τα ακόλουθα συμπτώματα: Κάθε φορά που πλένει ρούχα ή περπατά γρήγορα, παρουσιάζει ορμητική άνοδο αίματος προς την κεφαλή, ερυθρό πρόσωπο και οφθαλμούς, θερμότητα στην κεφαλή, τριχωτό της κεφαλής ευαίσθητο στην αφή, αιφνίδιους διαξιφιστικούς πόνους, ιδίως στην κορυφή της κεφαλής. Το Phos. cm θεράπευσε. Θεράπευσα μια κάπως παρόμοια περίπτωση (H. W., xxiv. 455) με Phos. 30 κάθε τέσσερις ώρες· μόνο που στη δική μου περίπτωση οι κεφαλαλγίες εμφανίζονταν πάντοτε το πρωί μετά το πλύσιμο: βίαιοι διαξιφιστικοί πόνοι στην αριστερή πλευρά της κορυφής της κεφαλής, > με περιτύλιξη της κεφαλής με φλανελένιο ύφασμα. Προηγουμένως είχα χορηγήσει αρκετά φάρμακα που είχαν βελτιώσει τη γενική υγεία, αλλά είχαν επιδράσει ελάχιστα στις κεφαλαλγίες. Το Phos. επηρεάζει όλα τα μέρη του οφθαλμού — τον αμφιβληστροειδή, τον χοριοειδή, το υαλοειδές σώμα και τον κρυσταλλοειδή φακό, τον κερατοειδή και τους επιπεφυκότες. Έχει αναστείλει τον καταρράκτη και το γλαύκωμα και έχει θεραπεύσει λευκωματουρική αμφιβληστροειδίτιδα από καταστολή της εμμήνου ρύσεως. Τα κύρια συμπτώματα είναι: Τα χρώματα φαίνονται μαύρα μπροστά στα μάτια. Βλέπει πάντοτε πράσινο. Φωτοστέφανο γύρω από το κερί. Τα γράμματα φαίνονται κόκκινα κατά την ανάγνωση. Σαν ένα γκρίζο πέπλο να καλύπτει τα πάντα. Τύφλωση μετά από κοιλιακό τύφο· σεξουαλικές υπερβολές· απώλεια υγρών· κεραυνό. Συσπάσεις των βλεφάρων. Φλύκταινα στον κερατοειδή. Καυστικοί πόνοι. Το χαρακτηριστικό δέρμα του Phos. είναι κηρώδες και είτε διαυγές και ωχρό είτε κίτρινο. Κατά τη «θεραπεία με Phosphorus», η οποία ήταν της μόδας πριν από μία γενιά, οι ασθενείς αποκτούσαν ιδιόμορφα κηρώδη, λεπτή και διαυγή όψη· και σε μία περίπτωση που περιήλθε στην αντίληψή μου υπήρχε επίσης πολύ έντονη διόγκωση του ήπατος. Σε μια περίπτωση ρευματισμού σε ηλικιωμένη κυρία με κηρώδη ωχρότητα, ο Cooper χορήγησε Phos. και αποκατέστησε την κινητικότητα όλων των αρθρώσεων. Μπορεί να προκληθούν εξανθήματα κάθε είδους. Εξάνθημα με φλύκταινες (σαν ευλογιά), έλκη, ψωρίαση, λειχήνας, έκζεμα, αιματηροί δοθιήνες, πορφύρα. Ο Hansen θεράπευσε μια περίπτωση πορφύρας σε ένα δεκάχρονο κορίτσι (H. W., xxxv. 105). Η νόσος άρχισε με απώλεια της όρεξης και πόνους στο στομάχι, αλλά μόλις εμφανίστηκαν οι κηλίδες πορφύρας, οι πόνοι έπαυσαν και η όρεξη επανήλθε. Προσβλήθηκαν οι έσω επιφάνειες των μηρών. Το Phos. 2 θεράπευσε. Τα έλκη του Phos. αιμορραγούν εύκολα με την παραμικρή επαφή, και ανοικτοί καρκίνοι ή μυκητοειδείς αιμορραγικοί όγκοι (fungus hæmatodes) με αυτό το χαρακτηριστικό έχουν θεραπευθεί με Phos. «Μεγάλα έλκη που περιβάλλονται από μικρότερα». Έλκη που προσβάλλουν τα νύχια. Φλεγμονή και εξανθήματα γύρω από τις αρθρώσεις. Συρίγγια από αδένες, με τυλώδη χείλη. Οι αρθρώσεις που προσβάλλονται περισσότερο από το Phos. είναι του ισχίου και του γόνατος. Η αριστερή πλευρά της κάτω γνάθου προσβάλλεται περισσότερο από τη δεξιά. Τερηδόνα και εξοστώσεις της σπονδυλικής στήλης και άλλων σημείων έχουν θεραπευθεί με Phos. Ο De Noë Walker θεράπευσε με Phos. 6 μια μεγάλη εξόστωση του μηριαίου οστού, την οποία αυθεντίες της παλαιάς σχολής είχαν χαρακτηρίσει οστεοσάρκωμα. Υπάρχουν ορισμένες μορφές ρευματισμού που μόνο το Phos. μπορεί να θεραπεύσει. Αυτές χαρακτηρίζονται από μεγάλη δυσκαμψία των αρθρώσεων, με περισσότερη δυσκαμψία παρά πόνο. Αίσθημα τραβήγματος, διασχιστικό και σφιχτό στα προσβεβλημένα μέρη. Δυσκαμψία ηλικιωμένων. Παραλυτικός ρευματισμός από έκθεση στη βροχή. Η αίσθηση σύσφιγξης εμφανίζεται στον ζωστηροειδή πόνο των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης· σύσφιγξη του δέρματος του προσώπου και του μετώπου. (Επίσης δυσκαμψία στον εγκέφαλο· στους οφθαλμούς.) Με τα ρευματικά συμπτώματα του Phos. συγγενεύει η ευαισθησία του στις επιδράσεις των καταιγίδων, ιδίως των καταιγίδων με κεραυνούς. Από την εμπειρία μου, το Phos. έχει θεραπεύσει περισσότερες περιπτώσεις κεφαλαλγίας που εμφανίζεται πάντοτε όταν πλησιάζουν καταιγίδες με κεραυνούς από οποιοδήποτε άλλο φάρμακο. Έχει επίσης θεραπεύσει τύφλωση από κεραυνό. Οι κεφαλαλγίες από την εισπνοή ατμού σκάφης πλυσίματος ίσως ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τις επιδράσεις του φορτισμένου με υδρατμούς αέρα όταν πλησιάζουν καταιγίδες. Ο Mills (παρατίθεται στο H. W., xxxi. 33) αναφέρει μια τυπική περίπτωση επίδρασης καταιγίδας: Η κυρία R., ψηλή, λεπτή, μελαχρινή, ήπιας και πράας ιδιοσυγκρασίας, εξετάστηκε από τον ιατρό κατά τη διάρκεια καταιγίδας με κεραυνούς. Τη βρήκε καθισμένη στις σκάλες, να τρέμει, ψυχρή και λουσμένη σε ψυχρό, κολλώδη ιδρώτα, γεμάτη νευρικό φόβο και σχεδόν εκτός εαυτού. Μία δόση Phos. cm θεράπευσε. Μερικές εβδομάδες αργότερα έγινε μάρτυρας χειρότερης καταιγίδας με πλήρη αταραξία. Η δύναμη του Phos. στις σηπτικές καταστάσεις απεικονίζεται σε μια περίπτωση του Howard Crutcher (παρατίθεται στο H. W., xxxiii. 405). Ένα κορίτσι 16 ετών είχε διατρητική σκωληκοειδίτιδα, ενώ η επέμβαση είχε καθυστερήσει υπερβολικά λόγω της αντίθεσης των φίλων της. Παρότι τη θεωρούσε μάταιη, πείστηκε να χειρουργήσει και βρήκε μεγάλο απόστημα πίσω από το κόλον, που επικοινωνούσε ελεύθερα με την περιτοναϊκή κοιλότητα. Μέχρι την τέταρτη ημέρα η ασθενής εξελισσόταν ευνοϊκά. Έπειτα επήλθε κατάρρευση: σφυγμός 130, σύγχυση του νου, ούρα και κόπρανα αποβάλλονταν χωρίς έλεγχο. Η ασθενής βυθιζόταν ταχύτατα· το Arsen. δεν βοήθησε. Ο ιατρός έστειλε μήνυμα στους φοιτητές που νοσήλευαν την ασθενή ότι μπορούσαν να δοκιμάσουν θερμό αλατούχο υποκλυσμό. Κατά την προσπάθεια χορήγησής του, διαπιστώθηκε ότι το ορθό ήταν ανοικτό, χωρίς ο σφιγκτήρας να προβάλλει αντίσταση. Γκριζόλευκα κόπρανα, υδαρή και δύσοσμα, αποβάλλονταν συνεχώς. «Οι φοιτητές, αναγνωρίζοντας την ένδειξη για Phos., χορήγησαν μία δόση του φαρμάκου και, αντί να πεθάνει, το κορίτσι ανάρρωσε». Ιδιόμορφες αισθήσεις είναι: Σαν να πρόκειται να πεθάνει. Σαν να είναι βυθισμένος σε ζεστό νερό. Άγχος σαν να εντοπίζεται κάτω από τον αριστερό μαστό. Σαν να είχε ξαπλώσει τη νύχτα με την κεφαλή υπερβολικά χαμηλά. Σαν να είχαν σταματήσει τα πάντα μέσα στην κεφαλή. Σαν να ανυψωνόταν η καρέκλα. Σαν οι οφθαλμοί να επρόκειτο να πιεστούν προς τα έξω· ή σαν να πιέζονταν προς τα κάτω από βάρος γύρω τους. Σαν επώδυνοι όζοι κάτω από το τριχωτό της κεφαλής. Σαν να τον τραβούν από τα μαλλιά. Σαν να επρόκειτο να διαρραγεί η κεφαλή. Σαν κάτι να εξερράγη μέσα στην κεφαλή. Σαν το δέρμα του προσώπου να είναι υπερβολικά τεντωμένο. Σαν κάτι να ήταν σφιχτά τεντωμένο πάνω από τα αυτιά. Σαν σκόνη στον δεξιό οφθαλμό· άμμος στον αριστερό οφθαλμό· οι οφθαλμικοί βολβοί σαν να είναι μεγάλοι. Σαν κάτι να βρίσκεται μπροστά από τα αυτιά· ξένο σώμα στα αυτιά. Σαν η μύτη να είναι κολλημένη εσωτερικά. Σαν να έχουν καρφωθεί καρφιά στις γνάθους. Σαν η τροφή να μην πέπτεται σωστά. Σαν βαρύ φορτίο στο στομάχι. Στομάχι σαν να παγώνει. Σαν κάτι να μαγειρεύεται μέσα στο στομάχι. Πρωκτός σαν να είναι ανοικτός. Λάρυγγας σαν να είναι επενδεδυμένος με γούνα. Σαν να υπάρχει δέρμα πάνω στον λάρυγγα. Σαν ένα κομμάτι δέρματος να κρέμεται χαλαρά μέσα στον λάρυγγα. Σαν κάτι στο μέσο του στέρνου να αποσπάστηκε με σχίσιμο. Σαν να είχε προσκολληθεί η καρδιά. Σαν να είχαν αφαιρεθεί τα σπλάχνα από τον θώρακα. Σαν μια στενή ζώνη να περιέβαλλε το σώμα και να πίεζε την καρδιά. Σαν μεγάλο βάρος να βρίσκεται πάνω στο μέσο του στέρνου. Ράχη σαν να έχει σπάσει. Σαν υδράργυρος να κινείται πάνω και κάτω στον νωτιαίο μυελό. Κόκκυγας σαν να είναι εξελκωμένος. Πέλματα σαν να είχε περπατήσει υπερβολικά. Πόδια σαν να έχουν αποκοιμηθεί. Αστράγαλοι σαν να έχουν υποστεί διάστρεμμα. Η αιφνίδια εμφάνιση αποτελεί χαρακτηριστικό του Phos.: αιφνίδια κατάπτωση, όπως μπορεί να συμβεί στη διφθερίτιδα, την ιλαρά, την οστρακιά ή σε οποιαδήποτε νόσο κατά την οποία ο οργανισμός έχει υποστεί βαθιά καταπληξία. Η αριστερή πλευρά προσβάλλεται κάπως περισσότερο από τη δεξιά και το φλεβικό σύστημα περισσότερο από το αρτηριακό. Τα συμπτώματα του Phos. είναι < από την αφή (δεν αντέχει την επαφή του νυχτικού)· από την πίεση (αλλά η πίεση > το αίσθημα σαν να βρίσκεται κάτι μπροστά από τα αυτιά και τους πόνους στον θώρακα). Η εντριβή >. Ο μεσμερισμός >. Η ανάπαυση < τον πόνο στους βραχίονες και στους ώμους. Η κατάκλιση = έντονους πόνους στους οφθαλμούς· < τον κωλικό και το σχίσιμο στις γνάθους· > τη θερμότητα του τριχωτού της κεφαλής και τα εγκλωβισμένα αέρια. Αδυναμία μετά την κένωση και μετά την ούρηση, που τον αναγκάζει να ξαπλώσει. Η ύπτια κατάκλιση < τη διάρροια· το άσθμα· > την πνευμονία· τον πόνο στον βραχίονα. Η κατάκλιση στην αριστερή πλευρά <· στη δεξιά πλευρά >. Η καθιστή θέση <. Η κίνηση· η προσπάθεια· το περπάτημα, ιδίως το γρήγορο περπάτημα, <. Η σωματική ή πνευματική προσπάθεια <. Το γέλιο < (τον βήχα). Ο βήχας = κεφαλαλγία. Η ομιλία < τον πόνο στον λάρυγγα. < Από διάστρεμμα των μερών. < Με την ανύψωση των βραχιόνων. < Πριν από τον ύπνο, > μετά τον ύπνο. (Ορισμένα συμπτώματα είναι < κατά την αφύπνιση, αλλά αυτό είναι λιγότερο χαρακτηριστικό.) < Το πρωί· το βράδυ (ιδίως κατά το λυκόφως)· πριν από τα μεσάνυχτα. Η θερμότητα < τον διατρητικό πόνο στα δόντια· τους πόνους στη ράχη· τα κνησμώδη σημεία του δέρματος. Οι ζεστές τροφές και τα ζεστά ποτά < (αλλά τα καυτά ποτά > τον μετεωρικό κωλικό). Το ζεστό νερό, όταν βάζει τα χέρια μέσα, = οδονταλγία. Τα ζεστά περιτυλίγματα > τη νευραλγία της κεφαλής και τη θερμότητα του τριχωτού της κεφαλής. Οι αλλαγές του καιρού (προς οποιαδήποτε κατεύθυνση) <. Ο ανοικτός αέρας > τον πόνο στο μέτωπο· την ημικρανία· το αίσθημα απόφραξης στη μύτη· < τον ίλιγγο· την οδονταλγία· τον βήχα· το σχίσιμο στα χείλη του αιδοίου· την ευκολία με την οποία κρυολογεί. Ο άνεμος <. Η καταιγίδα με κεραυνούς <. Το πλύσιμο με κρύο νερό >. Το πλύσιμο ρούχων· ο υγρός καιρός <. < Το φως, ο θόρυβος, η μουσική· το παίξιμο πιάνου. > Στο σκοτάδι.

Σχέσεις

Αντιδοτείται από: Nux, Coff., Tereb.· Kali permang. σε μεγάλη αραίωση και με ελεύθερη χορήγηση (Dr. Antal). Αντιδοτεί: Tereb., Rhus ven., Camph., Iod., Nat. m. (υπερβολική χρήση αλατιού), Petrol. Συμπληρωματικά: Ars., Cepa (και τα τρία έχουν οσμές σκορδοειδών), Carb. v., Ipec. Ασύμβατο: Caust. Συμβατά: Ars., Bapt., Bell., Bry., Calc., Cart). v., Chi., K. ca., Lyc., Nux, Pul., Rhus, Sep., Sil., Sul. Συγκρίνετε: Ars., Merc., Petr., Sul. Άσθμα μετά από βήχα, Ars. (Ars. πριν και μετά). Φαντάζεται ότι είναι κομμάτια, Bapt. Νυγμοί προς τα άνω στον κόλπο, Sul., Sep., Pul., Nit. ac., Alum., Berb., Am. c. Εξασθενητικοί νυχτερινοί ιδρώτες, Chi., Calc., Lyc. Ιδρώτες προς το πρωί, Calc., Lyc. (Phos. κατά την αφύπνιση). Γλώσσα στιλπνή, Lach. (Lach. ερυθρή· Phos. ξηρή, ραγισμένη, μαύρη). Λιεντερία, Chi. Βήχας < κατά την είσοδο στον ψυχρό αέρα από θερμό δωμάτιο (Bry. το αντίθετο). Φόβος του σκοταδιού, Am. m., Calc., Stro., Val., Stram. Φόβος φαντασμάτων, Pul. Αίσθημα ανασφάλειας στα έντερα, Alo. Αιμορροΐδες κατά την έμμηνο ρύση, Collins., Ign., Lach., Pul. Επιδράσεις από την ανύψωση των βραχιόνων ψηλά για το σήκωμα αντικειμένων, Rhus. Χιονίστρες· γενική παράλυση, Agar. Κεφαλαλγία με αυξημένες διανοητικές ικανότητες (Phyt. με αυξημένη ακοή). Πείνα τη νύχτα, Chi. s., Pso., Pul., Ign., Lyc. (Pho. ακόρεστη πείνα με πυρετική θερμότητα). Πόνος στην αριστερή ωοθήκη, Coloc., Thuj., Lach., Bry. Υπνοβασία, Can. i., Sul., Luna. Αίσθηση ότι ο πρωκτός είναι ανοικτός, Phos. ac., Apis (Lach. σαν να είναι ανοικτός ο κόλπος). < Με γρήγορο βάδισμα, Pul. Αναγωγή τροφής, Sul. Νυχτερινή σιελόρροια, Cham., Nux, Rhus. Δυσκολία στην κατάποση υγρών, Bell., Caust., Can., Hyo., Ign., Lach., Lyc. Αίμα από το έντερο, Merc., Nit. ac., Sul., Caps., Merc. c. Μηνορραγία, Calc. Γελά με σοβαρά πράγματα, Anac., Lyc., Nux m., Plat. Αιμορραγία, το αίμα δεν πήζει, Sanguisuga. Λιπώδεις αλλοιώσεις στο αίμα, στους νεφρούς, στον νωτιαίο μυελό· διανοητική εξάντληση· αισθήσεις ερπυσμού και μυρμηκίασης· σεξουαλική διέγερση με ερεθισμό· οσφυαλγία σαν να επρόκειτο να σπάσει η ράχη, Pic. ac. (Το Phos. παρουσιάζει μεγαλύτερη ευερεθιστότητα και υπερευαισθησία στα εξωτερικά ερεθίσματα μαζί με την αδυναμία· οι αισθήσεις είναι υπερβολικά οξείες ή, όταν εξασθενούν, αυτό συνοδεύεται από φωτοψίες· το Pic. ac. έχει εντονότερες στύσεις και μικρότερη λαγνεία από το Phos.). Ως προς τα γενικά χαρακτηριστικά: λιγομίλητος και δύσπιστος· επιρρεπής στον θυμό και στις επιπλήξεις· αίσθημα τάσης· νευρική αδυναμία και ανησυχία, Caust. (Το Phos. έχει μεγάλη επώδυνη ευαισθησία του λάρυγγα και φοβάται να βήξει ή να μιλήσει· το Caust. έχει βήχα > με κρύο ποτό. Η βραχνάδα του Phos. είναι < το βράδυ, του Caust. < το πρωί). Χοιράδωση, φυματίωση, διόγκωση αδένων, άτονη εξέλκωση, δυσκολία στην εκμάθηση της ομιλίας και της βάδισης (το Phos. έχει λεπτό, εκλεπτυσμένο δέρμα, οξέα και μάλλον όμορφα χαρακτηριστικά· το Calc. μεγάλα, πρησμένα χείλη). Μικρά έλκη γύρω από μεγάλα (Hep. σπυράκια γύρω από επώδυνους οφθαλμούς). Οξεία καλπάζουσα φθίση, Fer. (Το Fer. έχει φαινομενική πληθώρα με μεγάλη πίεση στο στήθος από την παραμικρή προσπάθεια). Αδυναμία και αίσθημα κενού στο στομάχι στις 11 π.μ.· μαλάκυνση του εγκεφάλου· εξασθένηση συνοδευόμενη από τρόμο· ανησυχία, Zn. (Το Zn. έχει πτώση βλεφάρου· < από κρασί· ανησυχία των ποδιών, ενώ το Phos. ολόκληρου του σώματος). Λειτουργική παράλυση από κόπωση ή συγκίνηση, Stan., Coccul., Ign., Nat. mur., Collins. Βραχνάδα, < το βράδυ, αδύναμος θώρακας, βήχας, άφθονη απόχρεμψη, εκτικός πυρετός, Stan. (Το Phos. έχει περισσότερα πτύελα με ραβδώσεις αίματος· σφίξιμο εγκάρσια στο στήθος). Νόσος των οστών, απόστημα, ιδίως του μαστού, με συριγγώδη στόμια· υπερδιεγερσιμότητα του νευρικού συστήματος· βήχας που προκαλείται από την ομιλία, Sil. Φθίση· νεαρά άτομα που αναπτύσσονται γρήγορα, Iod. (Το Phos. είναι το πλησιέστερο στο Iod. στη φθίση). Αφωνία με αίσθημα εκδοράς στον λάρυγγα, Carb. v. Θερμότητα στην κορυφή της κεφαλής· ατελής ανάπτυξη των ιστών· πρωινή διάρροια, Sul. (Το Sul. έχει πείνα στις 11 π.μ. μαζί με τη θερμότητα στην κορυφή της κεφαλής, ενώ το Phos. όχι· το Phos. έχει πράσινες, ανώδυνες κενώσεις, ενώ τα κόπρανα του Sul. αλλάζουν χρώμα και ο πρωκτός είναι ερεθισμένος και επώδυνος). Ερεθισμός της αναπνευστικής οδού, επώδυνος λάρυγγας (το Phos. έχει τον ερεθισμό χαμηλότερα· επώδυνος λάρυγγας, < από την ομιλία ή την πίεση, το Bell. μόνο από την πίεση). Τριχοειδής βρογχίτιδα, Ipec. (Το Phos. περισσότερο φλεγμονώδες). Κατάπτωση, Chi. (Του Phos. αιφνίδια, του Chi. όχι). Αντισταθμιστική έμμηνος ρύση, Bry., Puls., Senec. Τυφοειδής πυρετός, Rhus· και ερωτική μανία, Hyo. Κρυολόγημα· εγκεφαλική μαλάκυνση, Nux (το Phos. ακολουθεί το Nux και στις δύο περιπτώσεις· εάν το κρυολόγημα κατέβει στο στήθος παρά το Nux). Βήχας από αντανακλαστική νευρική επίδραση, Ambra (Amb. < όταν βρίσκονται ξένοι στο δωμάτιο). Ευερεθιστότητα· δυσανεξία στη διανοητική καταπόνηση, Nux. Έμετος: μετά την πόση κρύου νερού, Ars. (Ars. αμέσως· Pho. μόλις θερμανθεί στο στομάχι), Bism. (αμέσως μετά το φαγητό, με καυστική καρδιαλγία), Kre. (άπεπτης τροφής, ώρες μετά το φαγητό). Διάρροια μόλις φάει, Ars. Αδυναμία μετά την κένωση, Con., Nux. Ευαισθησία στις καταιγίδες και στον ηλεκτρισμό, Rhod., Merc., Morph. Πολύποδες, Teuc., Calc., Sang., Pso., Lemn. > Από κρύα ποτά και τροφές (Lyc. το αντίθετο). Υστερία, Ign. Κώφωση, ιδίως για την ανθρώπινη φωνή (Ign. το αντίθετο). Μικρά τραύματα αιμορραγούν πολύ, Lach. < Βάζοντας τα χέρια στο νερό, Lac. d. Απάθεια· αδυναμία και κατάπτωση από απώλεια υγρών, Pho. ac. (Το Phos. έχει μεγαλύτερη ξηρότητα της γλώσσας και αισθητηριακή διέγερση). Διάρροια με ραβδώσεις αίματος και όψη σαν νερό πλύσης κρέατος, Canth., Rhus. Διάρροια με ρακώδες, μεμβρανώδες υλικό, Ars., Caust. < Στο λυκόφως, Puls. Ηπάτωση των πνευμόνων, Ant. t., Sul., Lyc. (αυτά αντιστοιχούν στο μεταγενέστερο στάδιο αποδιοργάνωσης). Μπορεί να ξαπλώνει μόνο στη δεξιά πλευρά (το Merc. μπορεί να ξαπλώνει μόνο στην αριστερή). Αιώρηση, Phos. ac., Stict. pul. Επιθυμία για όξινα, Phell. Παθήσεις του δέρματος γύρω από τις αρθρώσεις, Sep. Γλώσσα σαν καμένη, Sang. Κώφωση μετά από τυφοειδή πυρετό, Ars., Petrol. Νυμφομανία, Calc. ph., Orig. Φυματίωση, Bacil., Tuberc. Έκρηξη μέσα στο κεφάλι, Alo. Τινάγματα στο κεφάλι κατά την κένωση, Indm. Μουδιασμένο, δύσκαμπτο αίσθημα στον εγκέφαλο, Graph. Παράλυση του Duchenne, Curar. Αναπτυσσόμενα άκρα των οστών, Conch. Επιδράσεις από το κόψιμο των μαλλιών, Bell. Ο Teste κατατάσσει το Phos. σε τρεις από τις ομάδες του, των οποίων οι τύποι είναι τα Puls., Ipec. και Fer.

Αίτια

Θυμός. Φόβος. Θλίψη. Ανησυχία. Διανοητική προσπάθεια. Έντονα συναισθήματα. Μουσική. Έντονες οσμές. Αέριο. Άνθη (λιποθυμία). Καταιγίδες. Αστραπές (τύφλωση). Σεξουαλικές υπερβολές. Απώλεια υγρών. Διαστρέμματα. Ανύψωση βάρους. Τραύματα. Έκθεση σε καταρρακτώδεις βροχές. Καπνός (αμβλυωπία). Πλύσιμο ρούχων. Κόψιμο των μαλλιών.

1. Νους

Παθήσεις του νου γενικά· ερωτική διάθεση· ζάλη του νου. Νυμφομανία. Μελαγχολική λύπη και μελαγχολία, μερικές φορές με έντονο κλάμα ή διακοπτόμενη από επεισόδια ακούσιου γέλιου. Γελά με σοβαρά πράγματα. Εμβροντησία, υποτονικό παραλήρημα με μουρμουρητά· πολυλογία. Νομίζει ότι αποτελείται από πολλά κομμάτια και δεν μπορεί να συναρμολογήσει τα θραύσματα. Εμβροντησία, από την οποία μπορούσε να αφυπνιστεί μόνο για μια στιγμή, για να ξαναπέσει σε λήθαργο με μουρμουρητά· και λησμοσύνη. Μεγάλη απάθεια· πολύ νωθρός· αποστροφή προς την ομιλία· απαντά αργά ή καθόλου. Αγωνία και ανησυχία, ιδίως όταν είναι μόνος ή με θυελλώδη καιρό, κυρίως το βράδυ, με φοβικότητα και τρόμο. Αγωνία για το μέλλον ή για την έκβαση της νόσου. Ευπάθεια στον τρόμο. Φόβος: το βράδυ· για το σκοτάδι· για φαντάσματα· για πράγματα που έρπουν έξω από τις γωνίες. Υποχονδριακή λύπη. Αποστροφή προς τη ζωή. Απάθεια που εναλλάσσεται με οργισμένα λόγια και πράξεις. Ενοχλείται και θυμώνει εύκολα, γεγονός που τον κάνει εξαιρετικά σφοδρό, και κατόπιν υποφέρει εξαιτίας αυτού. Κάθε ζωηρή εντύπωση = θερμότητα, σαν να είχε βυθιστεί σε καυτό νερό. Μεγάλη οξυθυμία, θυμός, πάθος και βιαιότητα. Ακούσιο και σπασμωδικό κλάμα και γέλιο. Μισανθρωπία. Αποστροφή προς την εργασία. Αναισχυντία που προσεγγίζει την παραφροσύνη. Μεγάλη αδιαφορία για τα πάντα, ακόμη και για την ίδια την οικογένεια του ασθενούς. Μεγάλη λησμοσύνη, ιδίως το πρωί. Μεγάλη ροή ασύνδετων ιδεών. Ζωομαγνητική κατάσταση· κατάσταση διόρασης. Έκσταση.

2. Κεφάλι

Θόλωση και ζάλη, ιδίως το πρωί. Ίλιγγος όταν σηκώνεται από το κρεβάτι το πρωί· όταν σηκώνεται από κάθισμα, με τάση λιποθυμίας και πτώση στο δάπεδο· < το πρωί και μετά τα γεύματα. Αμβλύτητα της κεφαλής > με πλύσιμο του προσώπου με κρύο νερό. Συχνές προσβολές ιλίγγου σε διαφορετικές στιγμές και διαφορετικές ώρες της ημέρας, ιδίως το πρωί, στο μέσο της ημέρας και στο κρεβάτι το βράδυ. Ίλιγγος ενώ κάθεται· με υποχονδρίαση, κατά την οποία η καρέκλα φαίνεται να ανυψώνεται. Ίλιγγος με ναυτία και πιεστικούς πόνους στο κεφάλι. Επίμονος ίλιγγος· πέφτει προς τα πίσω κάθε φορά που επιχειρεί να σηκωθεί από το κρεβάτι. Πολύ έντονος ίλιγγος· ίλιγγος προς τα άνω και κάτω· τα πράγματα κινούνται προς τα άνω και κάτω ή ο ασθενής αισθάνεται ότι βυθίζεται μέσα από το δάπεδο (R. T. C.). Αποπληκτικός, αμετάβλητος ίλιγγος (R. T. C.). Ίλιγγος με απώλεια ιδεών. Κεφαλαλγία που προκαλεί εμβροντησία, το πρωί, κατά την κίνηση και < όταν σκύβει· παύει για λίγο μετά το φαγητό· > όταν ξαπλώνει και στον ψυχρό αέρα. Προσβολές κεφαλαλγίας με ναυτία και έμετο, καθώς και σφύζοντες, τινακτικούς πόνους. Νυχτερινή κεφαλαλγία, της οποίας προηγείται ναυτία το βράδυ. Κεφαλαλγία προκαλούμενη από ενόχληση. Κεφαλαλγία το πρωί. Κεφαλαλγία με αυξημένη διανοητική ικανότητα. Αδυναμία της κεφαλής, η οποία κουράζεται από τη μουσική, το γέλιο, ένα βαρύ βήμα, ένα θερμό δωμάτιο κ.λπ. Πόνος στον εγκέφαλο σαν να είχε μωλωπιστεί. Αποσβολωτική κεφαλαλγία, μερικές φορές με έντονο αναβρασμό του αίματος και ωχρότητα του προσώπου. Συμφόρηση προς το κεφάλι, με καύσο, βόμβο και σφύξεις στο κεφάλι, ερυθρό πρόσωπο, οίδημα κάτω από τους οφθαλμούς, < το πρωί όταν κάθεται και το βράδυ στο κρεβάτι. Αίσθημα κενού στο κεφάλι με ίλιγγο. Κεφαλαλγία σαν το κεφάλι να είναι υπερβολικά γεμάτο αίμα από εντατική μελέτη. Κεφαλαλγία πάνω από τον αριστερό οφθαλμό, με αιωρούμενες κηλίδες στο οπτικό πεδίο. Αίσθημα μουδιάσματος και ζάλης στον εγκέφαλο, αδυναμία εργασίας. Αίσθημα σαν να είχαν σταματήσει τα πάντα στον εγκέφαλο. Τινάγματα στο κεφάλι, ιδίως κατά την κένωση. Αίσθηση σαν να είχε γίνει δύσκαμπτος ο εγκέφαλος μετά από παραμονή στο ύπαιθρο. Αίσθημα βάρους, πληρότητας και πίεσης στο κεφάλι. Πόνοι σαν σκίσιμο στο κεφάλι, ιδίως στους κροτάφους, ή στη μία πλευρά. Διαξιφιστικοί πόνοι σε διάφορα μέρη του κεφαλιού, ιδίως το βράδυ. (Αδιάκοποι διαξιφιστικοί πόνοι διαμέσου του εγκεφάλου, με αίσθηση σαν να τραβιούνται οι οφθαλμοί προς τα έξω, οι οποίοι αρχίζουν στο μέτωπο, διαρκούν ημέρα και νύχτα και συνοδεύονται από έμετο, > είτε με θερμότητα είτε με ψύχος. R. T. C.). Κλονισμοί στο ινίο, δυνατοί κρότοι· κλονισμοί σε ολόκληρο το κεφάλι, με αίσθηση συντριβής σαν να είχε εκραγεί κάτι· προκαλούνται από υπερκόπωση ή ανησυχία. Κεφαλαλγία της πλύστρας. Καύσος στο μέτωπο, με σφύξεις, το πρωί και το απόγευμα, μετά το φαγητό, < σε θερμό δωμάτιο, > στο ύπαιθρο. Σφύξεις στο κεφάλι, με βόμβο και καύσο μέσα σε αυτό, κυρίως στο μέτωπο, με ναυτία και έμετο από το πρωί έως το μεσημέρι· < από τη μουσική, κατά τη μάσηση και σε θερμό δωμάτιο. Συμφόρηση στο κεφάλι, με σφυγμούς, βόμβο, θερμότητα και αίσθημα καύσου, ιδίως στο μέτωπο. Διασχιστική κεφαλαλγία από βήχα. Αίσθημα ψύχους στο κεφάλι. Οι κεφαλαλγίες είναι > στο ύπαιθρο. Νευραλγία της κεφαλής, κατά την οποία πρέπει να διατηρείται θερμά τυλιγμένη ημέρα και νύχτα. Εξωτερικοί διαξιφιστικοί πόνοι στο πλάγιο μέρος της κεφαλής. Βασανιστική αίσθηση σαν το δέρμα του μετώπου να είναι υπερβολικά τεντωμένο και τάση στο πρόσωπο σαν να μην επαρκεί το δέρμα, συχνά μόνο στη μία πλευρά· < από τη μεταβολή της θερμοκρασίας και κατά το φαγητό· > μετά το φαγητό, με άγχος. Τάση να παθαίνει ψύξη στο κεφάλι, με αίσθηση στο ύπαιθρο σαν να είχε πήξει ο εγκέφαλος. (Αίσθημα ψύχους στην παρεγκεφαλίδα, με αίσθημα δυσκαμψίας στον εγκέφαλο.). Φλεγμονή του εγκεφάλου με σφύξεις και βόμβο στο κεφάλι· η θερμότητα εισέρχεται στο κεφάλι από τη σπονδυλική στήλη και από εκεί επεκτείνεται στα πόδια· < σε θερμό δωμάτιο, > όταν κινείται στον ψυχρό αέρα. Κεφαλαλγία πάνω από τον αριστερό οφθαλμό. Κεφαλαλγία που επεκτείνεται στους οφθαλμούς· στη ρίζα της μύτης. Κνησμός στο τριχωτό της κεφαλής, < με το ξύσιμο, με πιτυρίδα. Πτώση των μαλλιών (σε μεγάλες τούφες στο πρόσθιο μέρος της κεφαλής και), ιδίως πάνω από τα αυτιά (γυροειδής αλωπεκία). Ξηρές εφελκίδες και έντονη απολέπιση του τριχωτού της κεφαλής. Ξηρή, επώδυνη θερμότητα του τριχωτού της κεφαλής, που αναγκάζει το άτομο να ξεσκεπάσει το κεφάλι· η θερμοκρασία του σώματος δεν είναι αυξημένη· > όταν ξαπλώνει. Κολλώδης εφίδρωση μόνο στο κεφάλι και στις παλάμες, με αποβολή μεγάλης ποσότητας θολών ούρων. Αίσθηση σαν να τον τραβούν από τα μαλλιά. Εξόστωση στο κρανίο.

3. Μάτια

Πόνοι στα μάτια, σαν να εντοπίζονται στα οστά των κόγχων. Πίεση στα μάτια σαν από κόκκο άμμου. Συχνός κνησμός στα μάτια. Πίεση σαν να επρόκειτο να πιεστούν τα μάτια προς τα έξω. Διαξιφιστικοί πόνοι, τσούξιμο, θερμότητα και αίσθημα καύσου στα μάτια, esp. στους έξω κανθούς. (Οι οφθαλμικοί βολβοί είναι επώδυνοι, με τάση για ψυχρό ιδρώτα και ζάλη. R. T. C.). Τα μάτια είναι επώδυνα στην αφή και δίνουν αίσθημα πληρότητας (θεραπεύτηκε. Qy. γλαύκωμα;—R. T. C.). Συμφόρηση αίματος στα μάτια. Ερυθρότητα του σκληρού χιτώνα και του επιπεφυκότα. Κιτρινωπό χρώμα του σκληρού χιτώνα. (Επισκληρίτιδα που μετατοπίζεται από το ένα μάτι στο άλλο. R. T. C.). Φλεγμονές των ματιών διαφόρων ειδών (με πιεστικούς και καυστικούς πόνους). Δακρύρροια, esp. στην ύπαιθρο και όταν βρίσκεται απέναντι στον άνεμο. Συγκόλληση των βλεφάρων το πρωί, με δακρύρροια στην ύπαιθρο, < στον άνεμο. Βλέπει καλύτερα το πρωί, στο λυκόφως ή όταν σκιάζει τα μάτια με το χέρι. Μικρά σημεία καύσου στους οφθαλμικούς βολβούς. Οι βολβοί φαίνονται μεγάλοι και είναι δύσκολο να καλυφθούν από τα βλέφαρα. Δυσκαμψία στα μάτια. Νυχτερινή συγκόλληση των βλεφάρων. Κριθή. (Εμφανίζονται συνεχώς κριθαράκια· διαπυούνται. R. T. C.). Τρεμούλιασμα των βλεφάρων και των γωνιών τους. Δυσκολία στο άνοιγμα των βλεφάρων. Οίδημα των βλεφάρων. Κόρες σε συστολή. Οίδημα των βλεφάρων και γύρω από τα μάτια. Αμβλυωπία. Αδυναμία της όρασης κατά την πρωινή αφύπνιση. Τα μάτια εξαντλούνται κατά την ανάγνωση. Μυωπία. Ημερήσια τύφλωση, η οποία μερικές φορές είναι στιγμιαία (σαν από λιποθυμία)· όλα φαίνονται καλυμμένα με γκρίζο πέπλο. Σαν να υπήρχε μαύρο πέπλο μπροστά στα μάτια. Θολή όραση στο φως κεριού. Άτομα με αδύναμη όραση που βλέπουν άλω γύρω από το φως της λάμπας. Μυωπία· στιγμιαία απώλεια της όρασης. Βλέπει ποικίλα χρώματα εκεί όπου μπορεί να υπάρχει μόνο ένα χρώμα. Μαύρες αντανακλάσεις ή σπίθες και μαύρες κηλίδες μπροστά στην όραση. Ευαισθησία των ματιών τόσο στο φως της ημέρας όσο και στο φως κεριού (αποστροφή προς το φως). Πρασινωπή (ή ερυθρή) άλως γύρω από το κερί. Cataracta viridis.

4. Αυτιά

Ωταλγία. Οξείς διασχιστικοί και διαξιφιστικοί πόνοι στα αυτιά και στο κεφάλι. Χτύποι και σφύξεις στα αυτιά. Συμφόρηση αίματος στα αυτιά. Αίσθημα ξηρότητας στα αυτιά. Κίτρινη έκκριση από τα αυτιά, που εναλλάσσεται με κώφωση. Οξύτητα της ακοής. Έντονη αντήχηση των ήχων, esp. της ανθρώπινης φωνής, στα αυτιά, με δόνηση στο κεφάλι. Κώφωση, esp. για την ανθρώπινη φωνή. Αίσθημα σαν να υπήρχε κάτι μπροστά από τα αυτιά. (Κώφωση μετά από τυφοειδή πυρετό, &c.). Κώφωση στην l. πλευρά και σφύζουσα κεφαλαλγία (προκλήθηκαν. R. T. C.). Κώφωση από κρυολόγημα στο κεφάλι. (Κώφωση με τερηδονισμένα δόντια. R. T. C.). Ψιθύρισμα μπροστά από τα αυτιά. Βόμβος στα αυτιά. Βουητό και κουδούνισμα στα αυτιά. Αμβλύς πόνος· γαργάλημα· κνησμός στα αυτιά. Συχνές εμβοές, που μερικές φορές μετατρέπονται σε όμορφες μελωδίες. (Αδιάκοπη εμβοή σαν ατμός· φαίνεται να προκαλεί ίλιγγο και αίσθημα πτώσης μέσα από το δάπεδο. R. T. C.).

5. Μύτη

Μύτη ερυθρή, πρησμένη και επώδυνη στην αφή. Ξηρές και σκληρές εφελκίδες στη μύτη. Πολύποδας στη μύτη (αιμορραγεί εύκολα). Εκδορά στις γωνίες της μύτης. Εξελκωμένα ρουθούνια. Πολυάριθμες φακίδες στη μύτη. Δύσοσμη απόπνοια από τη μύτη. Αποβολή αίματος από τη μύτη κατά το φύσημα (κάθε φορά που τη φυσά). Άφθονη επίσταξη· βραδεία αιμορραγία. Επίσταξη, μερικές φορές κατά την κένωση ή το βράδυ. Οξεία όσφρηση, esp. κατά τις κεφαλαλγίες. Φανταστικές δυσοσμίες. Απώλεια της όσφρησης. Ενοχλητική (επώδυνη) ξηρότητα της μύτης. Συνεχής (άφθονη) έκκριση κίτρινης, πρασινωπής, αιματηρής, πυώδους βλέννας από τη μύτη· χωρίς κόρυζα. Κόρυζα· με φλεγμονή (επώδυνη ευαισθησία) του λαιμού και αμβλύτητα (σύγχυση) της κεφαλής· εναλλαγή ρέουσας και ξηρής κόρυζας. Συχνό φτέρνισμα. Απόφραξη της μύτης, esp. το πρωί.

6. Πρόσωπο

Πρόσωπο ωχρό, καχεκτικό, ωχροκίτρινο, γαιώδους χρώματος, με βαθουλωμένα μάτια που περιβάλλονται από κυανό κύκλο. Το χρώμα του προσώπου είναι πολύ ευμετάβλητο. Ωχρότητα, που εναλλάσσεται με ερυθρότητα του προσώπου και παροδική θερμότητα. Ερυθρότητα και καυστική θερμότητα των παρειών. Περιγεγραμμένες ερυθρές κηλίδες στις παρειές. Σταχτόχρωμο, αναιμικό πρόσωπο· κυανά χείλη· κηρώδης όψη. Πρήξιμο του προσώπου, esp. γύρω από τα μάτια. Τινάγματα των μυών του προσώπου. Τάση του δέρματος του προσώπου και του μετώπου, μερικές φορές μόνο στη μία πλευρά. Απολέπιση του δέρματος του προσώπου. Επώδυνη ευαισθησία της μίας πλευράς του προσώπου κατά το άνοιγμα του στόματος. Επώδυνοι διαξιφιστικοί πόνοι ελκυστικού και διασχιστικού χαρακτήρα στα οστά του προσώπου, esp. το βράδυ ή τη νύχτα στο κρεβάτι ή μετά από την παραμικρή ψύξη. Οι πόνοι στο πρόσωπο επανεμφανίζονται με την ομιλία ή με το παραμικρό άγγιγμα. Εξάνθημα από σπυράκια και εφελκίδες στο πρόσωπο. Χείλη κυανωπά. Χείλη ξηρά και κατάξερα, πρησμένα, καλυμμένα με καστανωπές εφελκίδες. Σκασμένα χείλη· ρωγμή στο μέσο του κάτω χείλους. Λειχήνες και σπυράκια γύρω από το στόμα. Εξέλκωση των γωνιών του στόματος. Κράμπα στη γνάθο. Νέκρωση της κάτω γνάθου, σπανιότερα της άνω. Νέκρωση της l. πλευράς της κάτω γνάθου· οίδημα των οστών της γνάθου. Διόγκωση των υπογνάθιων αδένων.

7. Δόντια

Οδονταλγία με αίσθημα τραβήγματος ή διασχιστικό πόνο (νυγμώδη, κεντριστικό), ή αλλιώς ροκανιστική, διατρητική, σφύζουσα, τινακτική και διαξιφιστική οδονταλγία, esp. στην ύπαιθρο ή το βράδυ και το πρωί, μερικές φορές μόνο τη νύχτα, esp. στη ζέστη του κρεβατιού, ή από επαφή με ζεστή τροφή. Οδονταλγία μετά το πλύσιμο ρούχων· από την παραμονή των χεριών σε κρύο νερό. Οδονταλγία με σιελόρροια, μετά από την παραμικρή ψύξη. Πόνοι σαν από εξέλκωση στα δόντια κατά το πρωινό γεύμα. Τερηδόνα των δοντιών. Τα δόντια χαλαρώνουν πολύ. Αιμορραγία από τα δόντια. Τρίξιμο των δοντιών. Επώδυνη ευαισθησία, φλεγμονή, χαλάρωση, εξέλκωση και οίδημα των ούλων, τα οποία αιμορραγούν εύκολα. Τα ούλα αποχωρίζονται από τα δόντια και αιμορραγούν εύκολα, esp. με την αφή.

8. Στόμα

Εκδορά του στόματος. Πικρή γεύση στο στόμα· ξινή μετά το γάλα· αιματηρές διαβρώσεις στην εσωτερική επιφάνεια των παρειών. Συσσώρευση σάλιου, το οποίο είναι υδαρές, αλμυρό ή γλυκίζον· ή υπερβολική ξηρότητα του στόματος. Επώδυνη ευαισθησία του στόματος. Απόπτυση αίματος. Παχύρρευστη βλέννα στον λαιμό. Αιμόπτυση. Πυώδεις φυσαλίδες στον ουρανίσκο. Το δέρμα του ουρανίσκου είναι συρρικνωμένο, σαν να πρόκειται να αποκολληθεί. Γλώσσα πρησμένη, ξηρή, καλυμμένη με μελανόφαιη επίστρωση. Η γλώσσα πρήζεται (agg. R. T. C.). Κέντρισμα στην άκρη της γλώσσας. Γλώσσα: λευκή σαν κιμωλία· ξηρή και λευκή· ξηρή και ερυθρή· ξηρή και καστανή στο κέντρο· καλυμμένη με κίτρινη επίστρωση. Δυσχέρεια άρθρωσης· βραδεία ομιλία· η γλώσσα αρνείται να κινηθεί, με αποτέλεσμα να τραυλίζει.

9. Λαιμός

Ξηρότητα του λαιμού ημέρα και νύχτα. Αμβλύς πόνος στον λαιμό. Τσούξιμο, αίσθημα απόξεσης και καυστικός πόνος στον λαιμό. Καύσος στον οισοφάγο. (Σπασμωδική) στένωση του οισοφάγου. Οι αμυγδαλές και η σταφυλή είναι πολύ πρησμένες. Αποβολή βλέννας με καθάρισμα του λαιμού το πρωί. Πόνος σαν από εκδορά στον λαιμό.

10. Όρεξη

Κολλώδης γεύση ή γεύση σαν τυρί. Πικρία στο στόμα και στον λαιμό μετά το φαγητό, με τραχύτητα. Αλμυρή, ξινή ή γλυκίζουσα γεύση στο στόμα, esp. μετά το γεύμα. Απώλεια της γεύσης. Έλλειψη όρεξης λόγω αισθήματος πληρότητας στον οισοφάγο και έντονης δίψας. Υπερβολική επιθυμία για δροσιστικά πράγματα. Επιθυμία για όξινα και πικάντικα πράγματα. Πείνα μετά το γεύμα. Βουλιμία, ακόμη και τη νύχτα (κατά τη διάρκεια προσβολής ποδάγρας), με μεγάλη αδυναμία, τόσο μεγάλη ώστε λιποθυμά αν η πείνα δεν κατευναστεί σύντομα. Δίψα, με επιθυμία για κάτι δροσιστικό. Αίσθημα λιποθυμικής τάσης και μαλθακότητας στην κοιλιά μετά το πρωινό. Μετά το γεύμα, υπνηλία και νωθρότητα, θερμότητα και ανησυχία, αίσθημα καύσου στα χέρια, αυξημένη οξύτητα, πίεση και πληρότητα στο στομάχι, στον θώρακα και στην κοιλιά, συνοδευόμενες από παρεμπόδιση της αναπνοής, έμετο τροφής, διάταση της κοιλιάς ή κεφαλαλγία, αναγωγές όξινου γαστρικού περιεχομένου, λόξυγκα, εξασθένηση, κωλικό και πολλά άλλα ενοχλήματα. Αναγωγή του γαστρικού περιεχομένου κατά μπουκιές.

11. Στομάχι

Αναγωγές, με πόνο στο στομάχι, σαν να ξεριζώνεται κάτι από αυτό. Ο καπνός του καπνού προκαλεί ναυτία και αίσθημα παλμών της καρδιάς. Συχνές αναγωγές, γενικά κενές, esp. μετά το γεύμα και μετά από πόση· μερικές φορές επίσης ατελείς ή σπασμωδικές, ή όξινες, ή με τη γεύση της τροφής. Όξινη αναγωγή τροφής. Καούρα. Λόξυγκας. Ναυτία διαφόρων ειδών, esp. το πρωί ή το βράδυ, ή μετά το γεύμα. Ναυτία με έντονη πείνα ή δίψα, η οποία εξαφανίζεται με τη λήψη τροφής ή νερού. Μόλις το νερό (ή η τροφή) θερμανθεί στο στομάχι, αποβάλλεται με έμετο. Υδαρής αναγωγή, esp. μετά την κατανάλωση όξινων πραγμάτων. Έμετος με έντονους πόνους στο στομάχι και μεγάλη αδυναμία. Πρασινωπός ή μελανωπός έμετος. Έμετος όξινης ύλης. Έμετος τροφής, esp. το βράδυ. Έμετος χολής ή βλέννας τη νύχτα, μερικές φορές με ψυχρότητα και αιμωδία των χεριών και των ποδιών. Αιματέμεση. Έμετος με διάρροια. Πόνος στο στομάχι, esp. όταν αγγίζεται και κατά τη βάδιση. Έντονοι πόνοι στο στομάχι, > με κρύο ποτό. Αίσθημα σύσπασης στην καρδία· η τροφή, μόλις που έχει υποστεί πέψη, επιστρέφει στον λαιμό. Πληρότητα στο στομάχι. Διαξιφιστικοί και πιεστικοί πόνοι στο στομάχι, esp. μετά το γεύμα, με έμετο τροφής. Πόνος στο επιγάστριο όταν αγγίζεται, καθώς και το πρωί. Αίσθημα ψυχρότητας ή αίσθημα θερμότητας και καύσου στο στομάχι και στο επιγάστριο. Φλεγμονή του στομάχου. Εξέλκωση του στομάχου σε αναιμικά κορίτσια (R. T. C.). Σπασμωδικός πόνος, αίσθημα σαν να το γραπώνουν νύχια και σύσπαση στο στομάχι, μερικές φορές με πνιγμονή. Οι πόνοι στο στομάχι είναι > με κρύα τροφή (παγωτό, πάγος). Γενική δυσφορία, η οποία όμως γίνεται αισθητή ιδίως στο στομάχι. Οι πόνοι στο στομάχι εκδηλώνονται κυρίως μετά το γεύμα, καθώς και το βράδυ και τη νύχτα. Βάρος και καύσος στο επιγάστριο. Πόνος με αίσθημα τραβήγματος στο στόμιο του στομάχου, που εκτείνεται στον θώρακα.

12. Κοιλιά

Πολύ έντονο αίσθημα αδυναμίας, κενού ή σαν να έχουν χαθεί όλα, αισθητό σε ολόκληρη την κοιλιακή κοιλότητα (αυτό αποτελεί ενδεικτικό σημείο, είτε απαντά ως μέρος ενός συμπλέγματος ενοχλημάτων είτε εμφανίζεται μόνο του, και esp. όταν συνοδεύεται από αίσθημα θερμότητας στη ράχη, ανάμεσα στις ωμοπλάτες. H. N. G.). Οξείς πόνοι που διαπερνούν την κοιλιά. Διαξιφιστικοί πόνοι στην ηπατική χώρα. Διάταση της κοιλιάς, esp. μετά το γεύμα. Κοιλιά σκληρή και διατεταμένη. (Διατεταμένη κοιλιά με χολώδη τάση. R. T. C.). Οξεία κίτρινη ατροφία του ήπατος. Διόγκωση και σκλήρυνση του ήπατος, με πόνο. Πόνος στην ηπατική χώρα κατά την πίεση. Διόγκωση του σπλήνα. Ευαισθησία στην ηπατική χώρα, < όταν είναι ξαπλωμένος στη r. πλευρά, με πόνο στην αφή. Επώδυνη σφύξη στο r. υποχόνδριο. Συσπαστικός πόνος στην κοιλιά. Σπασμωδικός κωλικός. Τσιμπήματα, κοπτικοί και διασχιστικοί πόνοι στην κοιλιά, esp. το πρωί, τη νύχτα στο κρεβάτι και το βράδυ, συχνά με επιτακτική ανάγκη για κένωση και διάρροια. Διαξιφιστικοί πόνοι στην κοιλιά, μερικές φορές με ωχρό πρόσωπο, ρίγη και κεφαλαλγία. Αίσθημα ψυχρότητας, μαζί με θερμότητα και αίσθημα καύσου στην κοιλιά. Φλεγμονή των εντέρων. Εγκολεασμός. Δυσφορία στην κοιλιά μετά το πρωινό. Πίεση προς τα έξω, ενάντια στα πλάγια τοιχώματα της κοιλιάς. Επώδυνη ευαισθησία της κοιλιάς στην αφή και κατά τη βάδιση. Χαλαρότητα της κοιλιάς. Αναγκάζεται να ξαπλώσει λόγω αδυναμίας σε όλο το πλάτος της κοιλιάς. Βουβωνοκήλη. Μεγάλες κίτρινες κηλίδες στην κοιλιά. Οίδημα και διαπύηση των βουβωνικών αδένων. Εγκλωβισμένα αέρια. Μετεωρικός κωλικός, βαθιά εντοπισμένος στην κοιλιά· < κατά την κατάκλιση, με γουργουρητό (βορβορυγμούς και κυλίσεις στα έντερα) και εντερικούς ήχους. Αέρια γενικά.

13. Κόπρανα και πρωκτός

Ένα πολύ χαρακτηριστικό σύμπτωμα εντοπίζεται στα κόπρανα, τα οποία είναι επιμήκη, λεπτά, σκληρά και ξηρά και αποβάλλονται με πολύ μεγάλη δυσκολία· μπορούν να συγκριθούν με κόπρανα σκύλου ως προς την εμφάνιση και τον τρόπο αποβολής και συχνά συνοδεύονται από την ίδια έντονη προσπάθεια, τρόμο των άκρων, &c. Διάρροια: σε μεγάλη ποσότητα, σαν νερό από κρουνό, και εξαντλεί πολύ τον ασθενή (συχνά συνοδεύεται από πολύ έντονο αίσθημα αδυναμίας, κενού ή σαν να έχουν χαθεί όλα στην κοιλιά)· ανώδυνη· κόπρανα ογκώδη· ακούσια· βλεννώδη. (Απισχναντική διάρροια, δέρμα ξηρό και σκληρό. E. A. Small). Δυσκοιλιότητα. Κόπρανα σκληρά, μικρά, αποβαλλόμενα αργά και διακεκομμένα, δύσκολα στην αποβολή και υπερβολικά ξηρά (σαν του σκύλου). Επιτακτική και βασανιστική ανάγκη για κένωση. Παρατεταμένη διάρροια. Κόπρανα με σύσταση χυλού. Ορώδης διάρροια. Διάρροια με εξασθένηση (< το πρωί). Βλεννώδης διάρροια. Αιματηρή διάρροια. Άπεπτα κόπρανα. Πρασινωπά, γκρίζα (ή υπόλευκα-γκρίζα) ή μαύρα κόπρανα (με νιφάδες βλέννας). Υδαρή κόπρανα, με υπόλευκες-κίτρινες και τυρώδεις μάζες· σβώλοι λευκής βλέννας. Κόπρανα άοσμα, εκτός από μια ελαφρά οσμή μούχλας. Κενώσεις με αίσθηση σαν να ξύνουν τα έντερα. Ακούσιες κενώσεις. Έκκριση βλέννας από τον πρωκτό, ο οποίος παραμένει συνεχώς ανοικτός. Ταινία ή ασκαρίδες αποβάλλονται από το ορθό κατά την κένωση. Αποβολή αίματος κατά την κένωση. Μετά την κένωση: πίεση, καυστικός πόνος και τεινεσμός στον πρωκτό και στο ορθό, με μεγάλη εξάντληση. Εκτινασσόμενοι πόνοι και τινάγματα στο ορθό και στον πρωκτό (αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά, κάνοντάς τα να φωνάζουν· συνήθως είναι < το βράδυ ή τη νύχτα· φαίνονται σαν να έχουν σκουλήκια· βάζουν τα χέρια τους στην περιοχή του πρωκτού και δείχνουν με διάφορα σημεία πού και ποιο είναι το πρόβλημα). Νυγμοί σαν από τσουκνίδα στο ορθό όταν δεν υπάρχει κένωση. Νυγμοί στον πρωκτό. Δαγκώματα και κνησμός στον πρωκτό. Σπαρακτικός πόνος στο ορθό και στα γεννητικά όργανα, ακόμη και μέχρι αίσθημα κατάρρευσης. Πόνος στον πρωκτό τόσο βίαιος, ώστε φαινόταν σαν να επρόκειτο να σχιστεί το σώμα στα δύο, με διαξιφιστικούς πόνους και κινήσεις σε ολόκληρη την κοιλιά, συνεχή άκαρπη επιθυμία για κένωση, θερμότητα στα χέρια και άγχος· > μόνο με την εφαρμογή θερμών πανιών. Τινάγματα και αίσθημα νυχιών στην l. πλευρά του πρωκτού. Έρποντες νυγμοί. Pruritus ani. Μετά την κένωση, τρομερός τεινεσμός για κάποιο διάστημα. Παράλυση του κατώτερου εντέρου· του σφιγκτήρα του πρωκτού. Πρωκτός ορθάνοιχτος. Αίσθηση παράλυσης του ορθού. Κράμπες και σύσπαση του ορθού. Πρόπτωση και εύκολη αιμορραγία αιμορροϊδικών όγκων στο ορθό και στον πρωκτό, με πόνο σαν από εκδορά, όταν κάθεται ή είναι ξαπλωμένος. Ραγάδα πρωκτού.

14. Ουροποιητικά όργανα

Αυξημένη έκκριση υδαρών ούρων. Συχνή αποβολή λιγοστής ροής ούρων (μόνο μικρή ποσότητα κάθε φορά). Ούρα με λευκό, ορώδες, αμμώδες και ερυθρό ή, διαφορετικά, κίτρινο ίζημα. Θολά ούρα, με ίζημα σαν σκόνη τούβλου. Ωχρά, υδαρή ή υπόλευκα ούρα. Ποικιλόχρωμος υμένας στην επιφάνεια των ούρων. Αιματουρία (με οξύ πόνο στην περιοχή των νεφρών και του ήπατος και ίκτερο). Αίσθημα τσουξίματος και καύσου κατά την ούρηση. Τάση και τινάγματα ή καυστικός πόνος στην ουρήθρα όταν δεν ουρεί (με συχνή επιθυμία για ούρηση).

15. Ανδρικά γεννητικά όργανα

Πολύ έντονη σεξουαλική επιθυμία, με συνεχή επιθυμία για συνουσία. Ανικανότητα μετά από υπερβολική διέγερση και αυνανισμό. Υπερβολικά ισχυρές στύσεις το βράδυ ή το πρωί. Συχνές (ακούσιες) ονειρώξεις. Αδύναμες στύσεις ή πλήρης απουσία τους. Αδύναμη και υπερβολικά γρήγορη εκσπερμάτιση κατά τη συνουσία. Πόνοι στους όρχεις και διόγκωση του σπερματικού τόνου. Υδροκήλη.

16. Γυναικεία γεννητικά όργανα

Νυμφομανία. Αποστροφή προς τη συνουσία. Σπαρακτικός πόνος στα γεννητικά όργανα και νυγμοί που ανέρχονται από τον κόλπο προς τη μήτρα. (Μικρά φλυκταινίδια στο αιδοίο με έντονο ερεθισμό. R. T. C.). Οίδημα των χειλέων (< l.), αργότερα γάγγραινα. Έμμηνος ρύση υπερβολικά πρώιμη και υπερβολικά άφθονη (και υπερβολικά μεγάλης διάρκειας) ή υπερβολικά πρώιμη, υπερβολικά λιγοστή και ορώδης. [Οι ασθενείς του Phos. έχουν γενικά τακτική αλλά άφθονη έμμηνο ρύση, και όχι ασυνήθη συμπτώματα είναι ο ίλιγγος κατά την έγερση το πρωί, με αδυναμία των ποδιών, ώστε για λίγες στιγμές αφού σηκωθούν από το κρεβάτι να μην μπορούν να σταθούν. H. N. Martin.]. Αποβολή αίματος από τη μήτρα κατά την εγκυμοσύνη. Έμμηνος ρύση υπερβολικά μεγάλης διάρκειας, με οδονταλγία και κωλικό. Πριν από την έμμηνο ρύση: άφθονη αιμορραγία από έλκη· λευκόρροια· ανάγκη για ούρηση· και κλάμα. Συχνή και άφθονη μητρορραγία. Με την εμφάνιση της εμμήνου ρύσεως, διαξιφιστικοί, κωλικοειδείς πόνοι στη ράχη και έμετος. Μετά την έμμηνο ρύση: αδυναμία, κυανοί κύκλοι γύρω από τα μάτια και άγχος. Έμμηνος ρύση: πολύ σύντομης διάρκειας, καθυστερημένη. Κατά την έμμηνο ρύση, διαξιφιστικές κεφαλαλγίες· ζύμωση στην κοιλιά· απόχρεμψη αίματος· πόνοι στη μέση· επώδυνη ευαισθησία των άκρων· μεγάλη καταβολή και πυρετός· ή αίσθημα παλμών της καρδιάς· ρίγη· διόγκωση των ούλων και των παρειών και πολλά άλλα ενοχλήματα. Στειρότητα εξαιτίας υπερβολικής λαγνείας ή όταν η έμμηνος ρύση εμφανίζεται πολύ αργά και είναι υπερβολικά άφθονη. Λευκόρροια που προκαλεί τσούξιμο και διαβρωτικό ερεθισμό (δημιουργεί φουσκάλες). Σκληρά και επώδυνα οζίδια στους μαστούς. Φλεγμονή (ερυσιπελατώδης) των μαστών, ακόμη και μετά τον σχηματισμό πύου. Ερυσιπελατώδης φλεγμονή των μαστών, με διόγκωση, καυστικούς πόνους και διαξιφιστικούς πόνους. Αγχώδες αίσθημα κάτω από τον l. μαστό, με πικρές ερυγές. Καύσος και τσιμπήματα στον r. μαστό, με θερμότητα που ανέρχεται προς το κεφάλι. Κραμπώδης πόνος στον μαστό, ψηλά, κάτω από το στέρνο, με ερυγές. Στις 3.30 p.m., πόνος από την l. θηλή προς τη r. θηλή και από εκεί προς τον r. ώμο και το r. μικρό δάχτυλο. Πόνος κάτω από τη θηλή, που διαξιφίζει σαν ηλεκτρικό ρεύμα. Θηλές θερμές και επώδυνες. Βλατιδώδες εξάνθημα στους μαστούς. Απόστημα στους μαστούς, επίσης με συριγγώδη έλκη· κυανωπός χρωματισμός.

17. Αναπνευστικά όργανα

Βράγχος φωνής και αίσθημα ξυσίματος στον λαιμό, μερικές φορές παρατεταμένα. Αφωνία, σε βαθμό που να μην μπορεί να μιλήσει παρά μόνο ψιθυριστά. Κατάρρους με βήχα, πυρετό και φόβο θανάτου. Πολύ επώδυνη ευαισθησία του λάρυγγα, η οποία εμποδίζει την ομιλία. Νυγμοί, επώδυνος ερεθισμός, τραχύτητα και ξηρότητα στον λάρυγγα. Κρούπα· βρογχίτιδα. Μεγάλη ευαισθησία του λάρυγγα με καυστικό πόνο. Ξηρότητα στην τραχεία και στον θώρακα. Απόχρεμψη βλέννας από τον λάρυγγα. Βήχας που προκαλείται από γαργάλημα και κνησμό στον θώρακα ή συνοδεύεται από βράγχος φωνής και αίσθηση σαν ο θώρακας να ήταν ερεθισμένος και ωμός. Κοίλος, σύντομος ξηρός ερεθιστικός, σπασμωδικός βήχας με γαργάλημα, esp. όταν προκαλείται από γαργάλημα στον θώρακα· τη νύχτα, εμποδίζοντας τον ύπνο. Βήχας με διαξιφιστικούς πόνους στον λαιμό, στον θώρακα και στο επιγάστριο, μερικές φορές μόνο τη νύχτα. Ξηρός βήχας καθημερινά, που συνεχίζεται για αρκετές ώρες, με πόνους στο στομάχι και στην κοιλιά. Βήχας με νυγμούς πάνω από το ένα μάτι. Βήχας από μεταβολή του καιρού και από έντονες οσμές· από την κατάκλιση στην l. πλευρά ή ανάσκελα. Βήχας κατά τη μετάβαση από θερμό σε ψυχρό δωμάτιο (H. N. Martin). Ξηρός, τρανταχτός βήχας, με αίσθηση σαν να επρόκειτο να σπάσει το κεφάλι, που προκαλείται από τον ψυχρό αέρα, την πόση ή τη μεγαλόφωνη ανάγνωση. Βήχας με έμετο. Βήχας που προκαλείται από το γέλιο. Ξηρός βήχας, σαν να προκαλείται από φύματα ή χρόνια πνευμονία. Βήχας κατά παροξυσμούς, που αποβάλλει παχύρρευστη, βλεννοπυώδη απόχρεμψη, διακλαδιζόμενη όπως οι βρογχικοί σωλήνες. Βήχας με πυώδη και αλμυρή απόχρεμψη, esp. το πρωί και το βράδυ. Βήχας με απόχρεμψη το πρωί, χωρίς απόχρεμψη το βράδυ· απόχρεμψη αφρώδης, ωχροκόκκινη, σκωριόχρωμη, με ραβδώσεις αίματος· λευκή και κολλώδης· ψυχρή βλέννα, με ξινή ή γλυκιά γεύση· διαφανής βλέννα το πρωί μετά την έγερση. Πρασινωπή απόχρεμψη με τον βήχα. Βήχας με απόχρεμψη γλοιώδους βλέννας ή αίματος, με τσούξιμο στον θώρακα.

18. Θώρακας

Θορυβώδης και ασθμαίνουσα αναπνοή. Δύσκολη αναπνοή, esp. το βράδυ, με αγωνία στον θώρακα, < με το κάθισμα. Αναπνοή καταπιεσμένη, γρήγορη, αγχώδης. Δύσκολη εισπνοή· βάρος, πληρότητα και τάση στον θώρακα. Παρεμποδισμένη αναπνοή και ποικίλου είδους αίσθημα πίεσης στον θώρακα, esp. το πρωί ή το βράδυ, καθώς και κατά την κίνηση. Σπασμωδικό άσθμα. Συσφιγκτικοί σπασμοί στον θώρακα. Μετά τον βήχα, άσθμα. Επεισόδια ασφυξίας τη νύχτα. Πίεση στον θώρακα. Βάρος, πληρότητα και τάση στον θώρακα. Συσπαστικοί σπασμοί στον θώρακα. Σπαρακτικός πόνος στον θώρακα. Λογχιστικοί πόνοι στον θώρακα και esp. στην l. πλευρά, μερικές φορές παρατεταμένοι ή εμφανιζόμενοι όταν αγγίζονται τα μέρη. Καυστικός πόνος σαν από εκδορά στον θώρακα. Φλεγμονή των πνευμόνων (l. πλευρά). Νευρική πνευμονία (πνεύμονες σε ηπάτωση). Φυματίωση (βλεννώδης φθίση). Αίσθημα κόπωσης στον θώρακα. Αγωνία στον θώρακα. Συμφόρηση στον θώρακα, με αίσθημα θερμότητας που ανέρχεται προς τον λαιμό. Πόνος κάτω από τον l. μαστό, όταν ξαπλώνει επάνω του. Κίτρινες κηλίδες στον θώρακα.

19. Καρδιά και σφυγμός

Άγχος γύρω από την καρδιά, με ναυτία και ιδιόμορφη πείνα, κάπως > με το φαγητό, βασανιστικό ακόμη και στο κρεβάτι. Αίσθημα θερμότητας γύρω από τη r. πλευρά της καρδιάς. Πίεση· βάρος· αμβλύ άλγος στην καρδιά. Ορμητική συρροή αίματος στην καρδιά και αίσθημα παλμών, που γίνεται πολύ βίαιο μετά το φαγητό. Αίσθημα παλμών της καρδιάς διαφόρων ειδών, esp. μετά το γεύμα, το πρωί και το βράδυ, καθώς και όταν κάθεται και ύστερα από κάθε είδους ψυχική διέγερση. Αίσθημα παλμών της καρδιάς με παρεμποδισμένη αναπνοή· αίσθημα παλμών από κάθε ψυχική συγκίνηση. Βίαιο αίσθημα παλμών με άγχος, τα βράδια και τα πρωινά στο κρεβάτι· με την παραμικρή κίνηση. Φυσήματα στην καρδιά. Πίεση στο μέσο του στέρνου και γύρω από την καρδιά. Σφυγμός ταχύς, πλήρης και σκληρός· μικρός, αδύναμος, συμπιέζεται εύκολα.

20. Αυχένας και ράχη

Δυσκαμψία του αυχένα. Πίεση στους ώμους. Διόγκωση του τραχήλου. Διόγκωση των μασχαλιαίων αδένων και των αδένων του αυχένα και του τραχήλου. Κνησμός και διαξιφιστικοί πόνοι κάτω από τις μασχάλες. Δύσοσμος ιδρώτας κάτω από τις μασχάλες. Αίσθηση παράλυσης στο άνω μέρος του ιερού οστού και στους κατώτερους οσφυϊκούς σπονδύλους. Πόνος σαν από κάκωση στην οσφυϊκή χώρα και στη ράχη (σαν να είχε σπάσει η ράχη), esp. αφού έχει παραμείνει καθισμένος για πολλή ώρα, ο οποίος δυσχεραίνει τη βάδιση, την έγερση ή την παραμικρή κίνηση. Πόνος στη μέση κατά την έγερση από σκυφτή θέση. Καύσος στη ράχη ή στη μέση (esp. με καθυστερημένη έμμηνο ρύση). Tabes dorsalis. Καυστικοί πόνοι στην οσφυϊκή χώρα. Ευαισθησία των ακανθωδών αποφύσεων των θωρακικών σπονδύλων στην πίεση. Μαλάκυνση της σπονδυλικής στήλης. Θερμότητα ή καύσος στη ράχη, ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Σπαρακτικοί πόνοι και νυγμοί μέσα και κάτω από τις δύο ωμοπλάτες. Πόνος στον κόκκυγα που εμποδίζει την εύκολη κίνηση· δεν μπορεί να βρει άνετη θέση· ακολουθεί επώδυνη δυσκαμψία του αυχένα. Ο κόκκυγας είναι επώδυνος στην αφή σαν από έλκος. Παροδικός πόνος από τον κόκκυγα, διαμέσου της σπονδυλικής στήλης, ως την κορυφή της κεφαλής, που τραβούσε το κεφάλι προς τα πίσω κατά την κένωση. Υπερισχύουν η οσφυαλγία και το αίσθημα παλμών (R. T. C.).

21. Άκρα

Αδυναμία σε όλα τα άκρα σαν να ήταν παράλυτα· esp. στις αρθρώσεις, με τρόμο από κάθε προσπάθεια. Διόγκωση των χεριών και των ποδιών. Πόνος σαν από μώλωπα στα άκρα. Τα άκρα, esp. τα χέρια και τα πόδια, βαριά σαν μολύβι. Αιμωδία και μούδιασμα των άκρων σαν να έχουν αποκοιμηθεί. Εξάνθημα στο δέρμα γύρω από τις αρθρώσεις. Διόγκωση των μαλακών μορίων των αρθρώσεων. Δυσκαμψία των αρθρώσεων.

22. Άνω άκρα

Δυσκαμψία το πρωί κατά το πλύσιμο, με πίεση. Ρευματικός σπαρακτικός πόνος (και λογχιστικοί πόνοι) στους ώμους, στους βραχίονες και στα χέρια (ιδίως στις αρθρώσεις), esp. τη νύχτα. Καυστικός πόνος στις παλάμες και στους βραχίονες· κολλώδης εφίδρωση στις παλάμες και στο κεφάλι. Καυστικός πόνος στα χέρια και στους βραχίονες. Αιμωδία των βραχιόνων και των χεριών. Καταβολή και τρόμος στους βραχίονες και στα χέρια, esp. όταν κρατά οτιδήποτε. Πιτυρώδη λειχηνοειδή εξανθήματα στους βραχίονες. Συμφόρηση αίματος στα χέρια, με διόγκωση και ερυθρότητα των φλεβών, esp. όταν αφήνει τους βραχίονες να κρέμονται προς τα κάτω. Πόνος σαν από βίαιο στρίψιμο στις αρθρώσεις των χεριών και των δακτύλων, με τάση. Διόγκωση των χεριών, ακόμη και τη νύχτα. Θερμότητα στα χέρια. Ψυχρότητα των χεριών τη νύχτα. Σύσπαση και τινάγματα των δακτύλων. Αίσθημα σαν τα δάχτυλα να είναι νεκρά. Παράλυση των δακτύλων. Αιμωδία των άκρων των δακτύλων. Σκασμένο δέρμα στις αρθρώσεις των δακτύλων. Χιονίστρες στα δάχτυλα.

23. Κάτω άκρα

Δυσφορία, αδυναμία, < κατά την άνοδο σκαλοπατιών, με βάρος. Πόνος σαν από εξέλκωση (διαπυητικός) στους γλουτούς όταν κάθεται. Πόνος στη δεξιά άρθρωση του ισχίου. (Εξόστωση του μηριαίου οστού.). Πόνος σαν από συστροφή στις αρθρώσεις των ισχίων, καθώς και στις αρθρώσεις των γονάτων και των άκρων ποδών, με εξωτερική θερμότητα. Διόγκωση της κνήμης. Πόνος σαν από μώλωπα στο περιόστεο της κνήμης. Γάγγραινα του περιόστεου της κνήμης, με πυρετό· το περιόστεο αποκολλήθηκε μέχρι το γόνατο, αφήνοντας το οστό τραχύ. Επώδυνη κόπωση και βάρος των ποδιών. Βάρος στις ιγνυακές κοιλότητες. Αίσθημα καύσου στα πόδια και στα άκρα πόδια. Τάση και κράμπες στα πόδια, ιδίως στα γόνατα. Ρευματική δυσκαμψία του γόνατος. Τινάγματα στα πόδια πριν αποκοιμηθεί, (ημέρα και νύχτα). Αίσθημα τραβήγματος και διαρρηκτικοί πόνοι (ρευματικός πόνος) στα γόνατα, που εκτείνονται στα άκρα πόδια. Παραλυτική αδυναμία στα πόδια και αρθριτική δυσκαμψία των γονάτων. Λειχήνες στο γόνατο. Κηλίδες σαν πετέχειες στα πόδια. Έλκη στα πόδια, με μικρές φλύκταινες γύρω τους. Εξόστωση στην κνήμη. Τινάγματα και κράμπες στις γάμπες. Διαρρηκτικοί και διαξιφιστικοί πόνοι στα άκρα πόδια, ιδίως τη νύχτα (στα άκρα πόδια εγκύου). Διόγκωση των άκρων ποδών ή μόνο των σφυρών, ιδίως το βράδυ ή μετά από περίπατο, μερικές φορές με διαξιφιστικό πόνο. Πόνος σαν από διάστρεμμα στους αστραγάλους κατά τη βάδιση. Εύκολη εξάρθρωση του άκρου ποδός. Ψυχρότητα των άκρων ποδών, ιδίως τη νύχτα. Παραλυτικό αίσθημα στα άκρα πόδια. Πόνος (σαν από μώλωπα), σαν από εξέλκωση στα πέλματα κατά τη βάδιση. Τινάγματα στα άκρα πόδια, ημέρα και νύχτα, πριν αποκοιμηθεί. Αιμωδία στις άκρες των δακτύλων των ποδιών. Φλεγμονή και ερυθρότητα στη σαρκώδη προεξοχή του μεγάλου δακτύλου, με λογχοειδείς νυγμούς. Χιονίστρες και κάλοι στα δάκτυλα των ποδιών.

24. Γενικά συμπτώματα

Παθήσεις του εσωτερικού του θώρακα· των κνημών· των οστών των ποδιών· του δεξιού άνω ή του δεξιού κάτω άκρου· της δεξιάς άνω ή της δεξιάς κάτω πλευράς. Άφθονη έκκριση βλέννας. Παθήσεις των μασχαλιαίων αδένων· φλεγμονή των αδένων γενικά· επώδυνοι αδένες, ιδίως με νυγμώδεις πόνους· θερμή διόγκωση των αδένων. Αδενικές παθήσεις, ιδίως μετά από θλάση. Αιμορραγία από εσωτερικά μέρη· επαπειλούμενη phthisis pulmonalis. Οι πόνοι του Phos. είναι συνεχείς ή, τουλάχιστον, ακανόνιστοι ως προς τον χρόνο. Αρθριτικοί και ρευματικοί διαρρηκτικοί και νυγμώδεις πόνοι, κυρίως στα άκρα, μερικές φορές μετά από ελαφρά ψύξη, ιδίως στο κρεβάτι τη νύχτα. Καυστικός πόνος στα άκρα. Τάση, κράμπα, τίναγμα και στρέβλωση ορισμένων άκρων. Διαστρέμματα, εύκολες εξαρθρώσεις. Αταξία και αδυναμία. Σπασμοί. Δυσκαμψία ορισμένων μερών. Επεισόδια ωχρότητας και αιμωδίας σε ορισμένα άκρα, τα οποία τότε φαίνονται νεκρά. Ωχρός βλεννογόνος. Τρόμος των άκρων από την παραμικρή προσπάθεια, αλλά κυρίως κατά τον τοκετό. Τάση για καταπόνηση της ράχης. Αναβρασμός και συμφόρηση του αίματος, μερικές φορές με σφυγμό σε ολόκληρο το σώμα. Αισθήσεις: πληρότητας· κνησμού ή γαργαλήματος· κρούσης, χτυπήματος ή σφύξεων· σαν από βέλη· πόνος σαν από βέλη· τραχύτητας — όλες εμφανίζονται σε εσωτερικά μέρη. Αίσθημα ξηρότητας ή διαπύησης σε εσωτερικά μέρη. Αιμορραγία από διάφορα (εσωτερικά) όργανα. Φλεγμονή και κεντριστικός πόνος εσωτερικών μερών. Κνησμός εσωτερικών μερών. Τα μικρά τραύματα αιμορραγούν πολύ. Αίμα ρευστό, μη πηκτικό. Αιμορραγία από όλες τις κοιλότητες· επίσης από μαλακό καρκίνο. Αδυναμία και επώδυνη ευαισθησία στις αρθρώσεις, ιδίως στα γόνατα. Μεγάλη αδυναμία και παραλυτική κόπωση, που μερικές φορές εμφανίζονται αιφνίδια, ιδίως στο κρεβάτι το πρωί ή μετά από πολύ σύντομο περίπατο. Μπορεί να ξαπλώσει μόνο στη δεξιά πλευρά. Η κατάκλιση στην αριστερή πλευρά τη νύχτα προκαλεί άγχος. Σπασμοί της παράλυτης πλευράς. Παράλυση, μυρμηκίαση και διαρρηκτικοί πόνοι στα άκρα· αναισθησία· αυξημένη θερμότητα. Εξόστωση, ιδίως του κρανίου. Πάθηση της άρθρωσης του ισχίου, με εκροή υδαρούς πύου. Επιληψία με διατήρηση της συνείδησης. Λιποθυμικά επεισόδια· από έντονες οσμές. Υπερβολική ευαισθησία όλων των οργάνων. Υστερική κόπωση. Γενική κατάπτωση και νευρική εξασθένηση. Βάρος των άκρων και νωθρότητα. Παράλυση με μυρμήγκιασμα στα προσβεβλημένα μέρη. Απίσχνανση και φθίση. Αδυναμία παραμονής στο ύπαιθρο, ιδίως όταν κάνει κρύο. Έντονη τάση να κρυολογεί, την οποία συχνά ακολουθούν κεφαλαλγία και οδονταλγία, κόρυζα, με πυρετό, ρίγος κ.λπ. Επιδράσεις της κοπής των μαλλιών και της ψύξης της κεφαλής. Πόνοι στα άκρα κατά την αλλαγή του καιρού. Η πλειονότητα των συμπτωμάτων εκδηλώνεται το πρωί και το βράδυ, στο κρεβάτι, καθώς και μετά το δείπνο, ενώ αρκετά άλλα εμφανίζονται στην αρχή του γεύματος και εξαφανίζονται μετά από αυτό. <: Το πρωί· το βράδυ· πριν αποκοιμηθεί· κατά την αφύπνιση· πριν από το πρόγευμα· μετά από κρυολόγημα· κατά τον βήχα· πριν ή μετά το φαγητό· από έντονη αιμορραγία· από διαστρέμματα μερών· όταν είναι ξαπλωμένος ανάσκελα· όταν είναι ξαπλωμένος στην αριστερή πλευρά· από το γέλιο (που συχνά προκαλεί βήχα)· από το φως γενικά· από το φως της λάμπας· από θερμή τροφή («διψά πολύ, πίνει νερό, του αρέσει, αισθάνεται καλύτερα, θερμαίνεται στο στομάχι και αποβάλλεται με έμετο»)· από την ανάγνωση μεγαλόφωνα· από έντονες οσμές· μετά την κένωση (εξάντληση κ.λπ.)· κατά την κατάποση ποτού· στον άνεμο· όταν τραγουδά· όταν αλλάζει ο καιρός προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. >: Στο σκοτάδι· όταν είναι ξαπλωμένος στη δεξιά πλευρά· με τον μεσμερισμό· με την τριβή· με το ξύσιμο· μετά τον ύπνο· από κρύα πράγματα· από κρύα τροφή· από κρύο νερό (ώσπου να θερμανθεί).

25. Δέρμα

Εξάνθημα που εκδηλώνεται με φλύκταινες· είναι λεπιδώδες. Έλκη γενικά. Θερινές φακίδες. Σκληρές διογκώσεις εδώ κι εκεί στο σώμα. Τραύματα που φαίνονται να έχουν επουλωθεί ανοίγουν ξανά και αιμορραγούν· τραύματα που επουλώνονται και ανοίγουν ξανά συνεχώς. Απολέπιση του δέρματος. Καύσος στο δέρμα. Σημεία με εκδορά στο δέρμα, με ρωγμές και διαξιφιστικούς πόνους. Στρογγυλές λειχηνοειδείς κηλίδες σε ολόκληρο το σώμα. Φακίδες (μύτη). Ξηροί, πιτυρώδεις λειχήνες. Κίτρινες ή καστανές κηλίδες στο δέρμα (ιδίως στον θώρακα και στην κοιλιά). Χαλκόχροες ή κυανωπές κηλίδες, σαν πετέχειες. Ερυθρές κηλίδες. Ίκτερος. Ωχρό δέρμα. Εκχύμωση. Δοθιήνες. Λεμφικό απόστημα με συριγγώδη έλκη (τα οποία έχουν τυλώδη χείλη και εκκρίνουν δύσοσμο, άχρωμο πύον) και εκτικό πυρετό. Μεγάλα έλκη περιβαλλόμενα από μικρά. Τα έλκη αιμορραγούν με την εμφάνιση της εμμήνου ρύσεως. Fungus hæmatodes. Άφθονη αιμορραγία ακόμη και από πολύ μικρά τραύματα. Πολύποδας. Χιονίστρες (στα δάκτυλα των χεριών και των ποδιών) και κάλοι στα άκρα πόδια, μερικές φορές πολύ επώδυνοι. Μυρμήγκιασμα στο δέρμα. Κνίδωση.

26. Ύπνος

Αργεί να αποκοιμηθεί. Ενοχλήματα που εμποδίζουν τον ύπνο. Ακατανίκητη υπνηλία που εμφανίζεται μετά το δείπνο, ακόμη και αν το δείπνο ήταν μόνο μέτριο. Αϋπνία πριν από τα μεσάνυχτα. Υπνηλία στις 7 μ.μ.· εγρήγορση τη νύχτα (προκληθέν σύμπτωμα. R. T. C.). Έντονη τάση για ύπνο την ημέρα, σαν από λήθαργο. Αποχαυνωτικός ύπνος. Καθυστερημένη επέλευση του ύπνου το βράδυ και αϋπνία τη νύχτα ή συχνές αφυπνίσεις, με δυσκολία να αποκοιμηθεί ξανά, λόγω ανησυχίας, με αγωνία, στριφογύρισμα, θερμότητα, ίλιγγο και αναβρασμό του αίματος. Αδυναμία να παραμείνει ξαπλωμένος ανάσκελα ή στο πλάι. Coma vigil. Μη αναζωογονητικός ύπνος· αίσθημα το πρωί σαν από ανεπαρκή ύπνο. Τη νύχτα, ίλιγγος με ναυτία, επώδυνη ευαισθησία των άκρων, πόνοι στο στομάχι και στην κοιλιά, ασφυκτικό και σπασμωδικό άσθμα κ.λπ. Συχνή αφύπνιση επειδή αισθάνεται υπερβολική ζέστη, χωρίς εφίδρωση. Συχνή αφύπνιση, με τινάγματα και τρόμο. Κατά τον ύπνο, τινάγματα στα άκρα, κραυγές, ομιλία, δάκρυα, παράπονα, θρήνοι και στεναγμοί. Όνειρα: αγχώδη, οδυνηρά· λάγνα· τρομακτικά και φρικτά· ή ζωηρά και ανήσυχα· με ζώα που δαγκώνουν· με ληστές, φωτιά· με τις εργασίες της ημέρας (τις οποίες δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει)· με αιματοχυσία· με θάνατο, καβγάδες· με έρποντα πλάσματα κ.λπ. Εφιάλτης. Υπνοβασία.

27. Πυρετός

Ανατριχίλα και ρίγος, ιδίως στο κρεβάτι, το βράδυ (χωρίς δίψα, με αποστροφή προς το ξεσκέπασμα και με διογκωμένες φλέβες στα χέρια), μερικές φορές με χασμουρητό, ακολουθούμενα ή όχι από θερμότητα. Ψυχρότητα των άκρων. Εσωτερικό αίσθημα ψύχους και ρίγος που δεν είναι > από τη θερμότητα της σόμπας. Αίσθημα ψύχους το βράδυ μέχρι τα μεσάνυχτα, με μεγάλη αδυναμία και ύπνο. Ρίγος που κατέρχεται κατά μήκος της ράχης. Ρίγη, ακολουθούμενα από θερμότητα, με δίψα και ιδρώτα, ιδίως τη νύχτα και το απόγευμα. (Χρόνια πυρετική κατάσταση με υποτροπιάζουσα λευκωματουρία. R. T. C.). Εσωτερική ή εξωτερική θερμότητα μεμονωμένων μερών. Εξάψεις που ανέρχονται κατά μήκος της ράχης. Καύσος στη ράχη, ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Καυστικός πόνος εξωτερικών ή εσωτερικών μερών. Παροδική θερμότητα ή θερμότητα με άγχος. Νυχτερινή θερμότητα (που διαταράσσει τον ύπνο). Εξάψεις σε ολόκληρο το σώμα, που αρχίζουν από τα χέρια. Η εφίδρωση είναι αφθονότερη στην κεφαλή, στα χέρια και στα άκρα πόδια, με αυξημένη έκκριση ούρων. Εφίδρωση στο πρόσθιο μέρος του σώματος. Ο ιδρώτας συχνά μυρίζει θείο ή σκόρδο. Διαλείπων πυρετός: θερμότητα και εφίδρωση τη νύχτα, με αίσθημα λιποθυμίας και αδηφάγο πείνα, η οποία δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί με το φαγητό· κατόπιν αίσθημα ψύχους με κροτάλισμα των δοντιών και εξωτερική ψυχρότητα· το αίσθημα ψύχους διαδεχόταν εσωτερική θερμότητα, ιδίως στα χέρια, ενώ η εξωτερική ψυχρότητα συνεχιζόταν. Πυρετοί με υπνώδη κατάσταση, ξηρά, μαύρα χείλη και γλώσσα και ανοικτό στόμα. Τυφώδης πυρετός (συχνά με πνευμονία και βρογχίτιδα, που εξελίσσονταν σε φθίση). Εκτικός πυρετός, με ξηρή θερμότητα προς το βράδυ, ιδίως στις παλάμες, ιδρώτα και εξαντλητική διάρροια, περιγεγραμμένη ερυθρότητα των παρειών (αριστερά περισσότερο από δεξιά) κ.λπ. Αλλοιωμένος σφυγμός· ταχύς, πλήρης και σκληρός· περιστασιακά μικρός και αδύναμος. Νυχτερινός και κολλώδης ιδρώτας. Ιδρώτας το πρωί. Ψυχρός, κολλώδης ιδρώτας.