Hepar sulphur

Nazwy zwyczajowe: siarczek wapnia Hahnemanna; siarczek wapna.

Szkodliwe następstwa nadużywania rtęci (Fluor-Ac., Nit-Ac., Sil.).

Obrzęki reumatyczne z uczuciem gorąca i zaczerwienieniem oraz odczuciem jak przy skręceniu (Bell., Rhus-T., Sulph.).

Bóle ciągnące w kończynach (Rhus-T.).

Kłucia w stawach (Bry., Kali-B., Nit-Ac., Sil.).

WIELKA WRAŻLIWOŚĆ ZAJĘTYCH CZĘŚCI NA DOTYK (Arn., Bell., Kali-C.).

Przy dotykaniu zajętych okolic odczuwa się ból jak od podskórnego owrzodzenia.

ZAPALENIE KOŃCZĄCE SIĘ ROPIENIEM (Calc-S., Merc., Sil.).

Próchnienie kości (Calc-T., Fluor-Ac., Kali-B., Merc., Nit-Ac., Phos., Sil.).

Róża (Apis, Ars., Bell., Calc-S., Ferr-P., Graph., Lach., Lyc., Merc., Puls., Rhus-T., Sil., Sulph.).

OMDLENIE (WIECZOREM OD BŁAHYCH BÓLÓW (Lach.)).

NIEZDROWA SKÓRA; KAŻDA NAJMNIEJSZA RANA ROPIEJE (Sil., Sulph.) (D.).

Skóra jest wrażliwa na świeże powietrze (Sil.); skóra objęta stanem zapalnym; urazy łatwo ropieją; wykwity i owrzodzenia są wrażliwe, łatwo krwawią (Lach., Nit-Ac.) i wydobywa się z nich cuchnąca wydzielina; wokół głównych owrzodzeń występują drobne krostki (Rhus-T.) (D.).

CZYRAKI LUB ROPNIE, W KTÓRYCH WYSTĘPUJE SILNE PULSOWANIE I KŁUCIE (podany w niskiej potencji sprzyja ropieniu, a podany w wysokiej potencji może niekiedy zahamować proces ropny; zawsze następuje po Bell.) (D.).

Pragnienie mocno przyprawionych potraw (Bl.).

Silna ochota na produkty o wyrazistym smaku, takie jak kwasy itp. (D.).

Głód i gryzienie w żołądku (Anac., Graph., Phos.) (D.).

Łaknie kwasów, przypraw lub środków pobudzających (B.).

Nie znosi niczego ciasnego wokół talii (Lach., Lyc., Nux-V.) (D.).

Stolec oddawany z trudem, mimo że miękki (Alum.) (B.).

Biegunka: u dzieci, o kwaśnym zapachu (Calc., Mag-C., Rheum, Sulph.).

STOLEC BARWY GLINY (Aur-M-N., Berb., Calc., Card-M., Chel., Chion., Dig., Gels., Iod., Kali-B., Lach., Lept., Merc., Nat-S., Podo., Sep.) (A.).

Ból głowy, jakby gwóźdź wbijano w prawą stronę głowy (Ign., Nit-Ac.) (D.).

CUCHNĄCE WYKWITY NA SKÓRZE GŁOWY, Z WYDZIELINĄ NIEWYWOŁUJĄCĄ NADŻEREK I WIELKĄ TKLIWOŚCIĄ (D.).

Poci się obficie w dzień i w nocy, bez ulgi (Merc.); pot kwaśny, cuchnący; poci się łatwo przy każdym wysiłku psychicznym lub fizycznym (Bry., Calc., Psor., Sep.) (A.).

Ropne schorzenia w obrębie oczu, hypopyon itp., gorzej od zimnego powietrza lub zimnych okładów (Sil.).

NADWRAŻLIWY CIELEŚNIE I PSYCHICZNIE; NAJDROBNIEJSZA PRZYCZYNA GO DRAŻNI (A.).

Szybka, pospieszna mowa i pospieszne picie (Bell.) (A.).

Jest zrzędliwy, złości się o najmniejszy drobiazg; hipochondryczny; bezzasadnie niespokojny (A.).

Skłonności samobójcze (Aur., Aur-M., Chin., Nat-S., Nit-Ac., Nux-V., Sep.) (K.).

Pospieszny, gwałtowny, drażliwy lub niezadowolony (B.).

BÓL UCHA Z WRAŻLIWOŚCIĄ NA DOTYK ZEWNĘTRZNY, NIEWSPÓŁMIERNĄ DO RZECZYWISTEGO BÓLU (N.).

Przydatny w zapaleniu płuc w okresie ustępowania zmian, gdy odkrztuszana wydzielina jest ropna i grozi powstanie ropni; także w odoskrzelowym zapaleniu płuc, gdy w oskrzelach znajduje się dużo śluzu, lecz trudno go odkrztusić (Bl.).

Należy o nim pamiętać w przewlekłym zapaleniu wątroby oraz ropniach wątroby i nerek, gdy istnieje ujście dla ropy, lecz objawy toksyczne utrzymują się (Bl.).

Astma gorsza w suchym, zimnym powietrzu, a lepsza w wilgotnej atmosferze (odwrotnie niż Dulc., Nat-S.) (N.).

OSTRE BÓLE W GARDLE JAK OD DRZAZGI (Arg-N., Nit-Ac., Sil.) LUB UCZUCIE, JAKBY W GARDLE ZNAJDOWAŁA SIĘ GULA (Ign., Lach., Nux-M., Phyt.) (D.).

Angina okołomigdałkowa, gdy grozi ropienie (A.).

Przewlekły przerost migdałków z niedosłuchem (Bar-C., Calc., Lyc., Plb., Psor.) (A.).

Mocz: odpływ utrudniony, oddawany powoli, bez siły; krople spadają pionowo; chory musi chwilę czekać, zanim mocz zacznie płynąć; pęcherz moczowy słaby, chory nie jest w stanie dokończyć mikcji, ma wrażenie, jakby zawsze pozostawała pewna ilość moczu (Alum., Sil., Thuj.) (A.).

KRWAWIENIE Z CEWKI MOCZOWEJ PO ODDANIU MOCZU (Puls., Sars.) (K.).

PRZEWLEKŁY WYCIEK Z UCHA (Calc., Calc-S., Merc., Nat-S., Puls., Sil., Tell.) (B.).

Nadżerki i wilgotna bolesność narządów płciowych oraz fałdów między moszną a udami (Petr.) (N.).

Osłabienie i głośne rzężenie w klatce piersiowej (Ant-T., Nat-S.) (B.).

Świszczący, dławiący oddech; chory musi odginać głowę do tyłu (B.).

W pełni rozwinięte przeziębienia i zastarzałe nieżyty (Calc., Graph., Kali-S., Lyc., Puls.) (B.).

Kaszel z odkrztuszaniem w dzień, bez odkrztuszania w nocy (G.).

Napady duszności z uczuciem uduszenia (Ant-T., Ars.; Samb.) (G.).

GŁĘBOKI, SZORSTKI, SZCZEKAJĄCY KASZEL (Spong.), Z CHRYPKĄ I RZĘŻENIEM ZALEGAJĄCEGO ŚLUZU; GORZEJ NA ZIMNYM POWIETRZU, OD ZIMNYCH NAPOJÓW, PRZED PÓŁNOCĄ LUB NAD RANEM (A.).

Kaszel odpowiadający Hepar nigdy nie jest całkiem suchy; ma lekko wilgotny charakter; odkrztuszanie jest skąpe, a gorączka niewielka (D.).

KRZTUSIEC (Bell., Carb-V., Dros., Ipec., Kali-C., Meph., Phos., Sil.).

PŁACZ PRZED KASZLEM, PODCZAS NIEGO LUB PO NIM (Arn., Bell.) (K.).

Kaszel gorszy w nocy, zwłaszcza po północy (Dros., Kali-C.) (K.).

KRUP, GDY CHORY JEST WRAŻLIWY NA NAJMNIEJSZY PRZECIĄG (w tym miejscu lek następuje po Acon. i Spong.) (D.).

Kaszel: gdy jakakolwiek część ciała zostanie odkryta (Rhus-T.).

KASZEL KRUPIOWY, DŁAWIĄCY, DUSZĄCY (Brom., Chlor., Iod., Spong.) (A.).

POGORSZENIE: W nocy, zwłaszcza podczas nocnego dreszczu; wskutek leżenia na bolesnym boku (Bell., Iod., Kali-C.); od zimnego powietrza; wskutek odkrycia się; po jedzeniu lub piciu zimnych rzeczy oraz od dotykania zajętych części (Arn., Lach.).

POPRAWA: Od ciepła w ogólności (Ars., Sil.); od ciepłego otulenia, zwłaszcza głowy (Psor., Sil.), oraz podczas wilgotnej, deszczowej pogody (Caust., Nux-V. — odwrotnie niż Nat-S.).

RELACJE: Lek uzupełniający względem: Calend. w urazach tkanek miękkich oraz Spong. w krupie.

Leki uzupełniające względem Hep.: Iod. i Sil.

Hepar neutralizuje szkodliwe następstwa działania rtęci i innych metali, chininy, jodu, jodku potasu oraz tranu.