Hepar Sulphuris

Dla osób o ospałej konstytucji limfatycznej; o jasnych włosach i jasnej cerze, powolnych w działaniu, z miękkimi i wiotkimi mięśniami. Najmniejszy uraz powoduje zahamowanie (Graph., Mer.). Choroby, w których ustrój ucierpiał wskutek nadużywania rtęci. W chorobach, w których ropienie wydaje się nieuniknione, Hepar może otworzyć ropień i przyspieszyć wyleczenie. Nadwrażliwy fizycznie i psychicznie; drażni go najdrobniejsza przyczyna; mówi szybko i pospiesznie, pije również pospiesznie. Chory jest zgryźliwy, wpada w gniew z powodu najmniejszej błahostki; hipochondryczny; bezzasadnie niespokojny. Niezwykle wrażliwy na zimne powietrze, zdaje mu się, że czuje powiew, jeśli w sąsiednim pokoju są otwarte drzwi; nawet podczas upału musi być otulony aż po twarz (Psor.); nie znosi odkrycia (Nux — nie znosi przykrycia, Camp., Sec.); przeziębia się wskutek najmniejszego wystawienia na świeże powietrze (Tub.). Mocz: odpływ utrudniony; oddawany powoli, bez siły, krople spadają pionowo; chory musi przez chwilę czekać, zanim mocz zacznie płynąć; pęcherz moczowy słaby, chory nie może dokończyć oddawania moczu, ma wrażenie, jakby zawsze pozostawała pewna ilość moczu (Alum., Sil.). Kaszel: gdy jakakolwiek część ciała zostanie odkryta (Rhus); krupowy, dławiący, duszący; wskutek wystawienia na suchy zachodni wiatr, wiatr od lądu (Acon.). Astma: oddech niespokojny, świszczący, rzężący; krótki, głęboki oddech, grożący uduszeniem; chory musi odginać głowę do tyłu i siedzieć wyprostowany; po zahamaniu wysypki (Psor.). Krup: po wystawieniu na suchy zimny wiatr (Acon.); głęboki, szorstki, szczekający kaszel, z chrypką i rzężeniem wskutek zalegania śluzu; < zimne powietrze, zimne napoje, przed północą lub nad ranem. Uczucie drzazgi, rybiej ości lub czopu w gardle (Arg. n., Nit. ac.); angina ropowicza, gdy grozi ropienie; przewlekły przerost migdałków z niedosłuchem (Bar., Lyc., Plumb., Psor.). Skóra jest bardzo wrażliwa na dotyk; chory nie znosi nawet dotykania zajętych miejsc przez ubranie (Lach. — wrażliwy na najlżejszy dotyk, lecz znosi silny ucisk, Cinch.). Zmiany skórne niezwykle wrażliwe na dotyk; ból często powoduje omdlenie. Wrzody opryszczkowe otoczone drobnymi grudkami lub krostami, szerzące się przez zlewanie się zmian. Środkowa część dolnej wargi popękana (Am. c., Nat. m. — pęknięcia w kącikach ust, Cund.). Gałki oczne: bolesne przy dotyku; ból, jakby miały zostać wciągnięte w głąb głowy (Olean., Paris). Biegunka: u dzieci, o kwaśnym zapachu (Cal., Mag. c. — dziecko i stolec mają kwaśny zapach, Rheum); stolec barwy gliny (Cal., Pod.). Poty: obfite dniem i nocą, nieprzynoszące ulgi; pot kwaśny, cuchnący; występuje łatwo przy każdym wysiłku psychicznym lub fizycznym (Psor., Sep.).

Zależności. — Lek uzupełniający wobec Calendula przy urazach tkanek miękkich. Hepar stanowi antidotum na: szkodliwe działanie rtęci i innych metali, jodu, jodku potasu oraz oleju z wątroby dorsza; zmniejsza podatność chorego na zmiany atmosferyczne i zimne powietrze. Porównać: psoryczne zmiany skórne Sulphur są suche, świądowe, > od drapania i niewrażliwe na dotyk; natomiast w obrazie Hepar skóra jest niezdrowa, ropiejąca, wilgotna i niezwykle wrażliwa na dotyk.

Pogorszenie. — Leżenie na bolesnym boku (Kali c., Iod.); zimne powietrze; odkrycie się; jedzenie lub picie zimnych rzeczy; dotykanie zajętych miejsc; nadużywanie rtęci.

Poprawa. — Ogólnie pod wpływem ciepła (Ars.); po ciepłym otuleniu się, zwłaszcza głowy (Psor., Sil.); przy wilgotnej, deszczowej pogodzie (Caust., Nux — odwrotnie niż Nat. s.).