Biały witriol. Siarczan cynku. Siarczan cynkowy. ZnSO 4 7 H 2 O. Roztwór. Rozcierka.

Objawy kliniczne

Drgawki / Rogówka, zmętnienie / Czerwonka / Ziarnistość powiek / Ból głowy / Zgaga / Śmiech, mimowolny / Krwotok maciczny / Przełyk, zwężenie / Świerzbiączka / Język, porażenie

Charakterystyka

Odnotowano liczne zatrucia Zn. s., które dostarczyły objawów składających się na obraz lekowy. Stosowanie Zn. s. w roztworze jako płynu do oczu opiera się na swoistym powinowactwie, a w rozcieńczeniach homeopatycznych lek ten wyleczył zmętnienia rogówki. Wywoływał ciężkie objawy żołądkowe i czerwonkowe, a Zn. s. wyleczył wiele przypadków czerwonki. Farrington twierdzi, że lek ten jest wskazany głównie w przypadkach podostrych, gdy bóle ograniczają się do boków brzucha, prawdopodobnie do okrężnicy. Objawy osobliwe to: palący, ostry ból głowy. Natychmiast odniósł wrażenie, jakby przez głowę przeszedł silny wstrząs elektryczny; spodziewał się, że mózg rozsadzi mu czaszkę. Brzuch skurczony. Czuła, jakby krew zaledwie mogła przeciskać się przez żyły. Łaskotanie na całym ciele, z nieodpartym pragnieniem śmiechu. „Mleczna bladość powierzchni skóry wydaje się objawem charakterystycznym”. Gerstel (H. R., x. 155) opisuje następujący przypadek leczony przez Arnolda: pewna kobieta od dzieciństwa cierpiała na bóle głowy. W dzieciństwie z ich powodu nie była w stanie się uczyć. Miesiączka rozpoczęła się w szesnastym roku życia; była skąpa i nieregularna, występowała zaledwie co sześć tygodni. W osiemnastym roku życia przebyła ciężkie zapalenie mózgu z utratą przytomności; leczono ją upustami krwi i pijawkami. Gdy Arnold ją zobaczył, była zamężna i miała dziecko, a jej stan przedstawiał się następująco: tępy, uciskający ból przebiegający w poprzek całego czoła, jakby głowę ściskało imadło. (Dawniej ból był bardziej pulsujący i przeszywający). Oczy w stanie zapalnym. Czoło czerwone i obrzęknięte. Musiała się położyć i doznawała najstraszliwszych wizji: widziała swoje dziecko z roztrzaskaną głową, a jednocześnie słyszała wszystko, co działo się wokół niej. Uświadomienie sobie nierealności tych wizji wymagało wielkiego wysiłku. Wraz z nimi ból głowy osiągał największe nasilenie, po czym następowało złagodzenie, a następnie sen. Podczas napadów głowa była chłodna i sucha w dotyku. Ostry okres trwał jeden dzień, lecz cały napad czternaście dni; w tym czasie ból nasilał się i słabł, a chora była zadowolona, jeśli pozostawał znośny. Ból < w porach, w których powinna wystąpić miesiączka; przez kilka dni przed miesiączką i po niej bolesne pieczenie oraz uczucie osłabienia w kręgosłupie. Nie wyglądała na chorą i miała zdrową cerę. Puls. nie przyniosła jej żadnej poprawy. Bell. 6 wzmocniła krwawienia miesiączkowe oraz znacznie zmniejszyła częstość i nasilenie bólów głowy; lecz teraz ogarnęła ją nieodparta senność, a ponadto dokuczały jej często nawracające wymioty. Podawano Zn. s. w 2. rozcierce przez szesnaście dni, jedną dawkę dziennie, po czym przerwano podawanie na osiem dni. Bóle głowy pojawiały się teraz przed miesiączką, w jej trakcie i po niej w umiarkowanym stopniu, lecz w okresie pomiędzy miesiączkami chora była wolna od bólu. Zn. s. powtórzono w ten sam sposób trzykrotnie, po czym chora całkowicie uwolniła się od bólu. Trzy miesiące później napisała do lekarza: „Wyleczył mnie Pan radykalnie z ciężkiej dolegliwości cielesnej, a co więcej, ocalił Pan mój umysł przed jeszcze straszliwszą chorobą”.

1. Umysł

Majaczenie. Wielki niepokój nerwowy i depresja. Przerażające wizje podczas bólu głowy; widziała swoje dziecko z roztrzaskaną głową (ustąpiły wraz z wyleczeniem bólu głowy).

2. Głowa

Zawroty głowy. Ból głowy: gwałtowny, z pragnieniem. Palący, ostry ból głowy. Natychmiast poczuł, jakby przez głowę przeszedł bolesny wstrząs elektryczny; spodziewał się, że mózg rozsadzi mu czaszkę.

3. Oczy

Sinawe obwódki wokół oczu. Oczy: ciężkie, przygaszone; o wpatrzonym spojrzeniu; nieruchome, o osobliwym jasnym połysku; objęte drgawkami wraz z kończynami górnymi. Łzawienie. Uporczywe zapalenie rogówki prawego oka ustępuje po stosowaniu płynu w potencji 3x (R. T. C.). Rozlane zmętnienie każdej rogówki ustępuje po zewnętrznym stosowaniu płynu wokół obu oczodołów. Źrenice rozszerzone.

4. Uszy

Szum w uszach.

6. Twarz

Twarz: blada; zapadnięta; z zimnymi kończynami i kurczowym tętnem; ołowiany odcień, ściągnięte rysy.

8. Jama ustna

Język: wilgotny, nieco pobladły; częściowo porażony. Język, jama ustna i wargi znacznie obrzęknięte. Dziąsła obrzęknięte i czerwone na zewnętrznym brzegu. Podrażnienie całej błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo kwaśny smak.

9. Gardło

Zapalenie gardła grożące uduszeniem. Tkliwość gardła. Pieczenie i zaciskanie w gardzieli. Przełyk tak silnie zwężony, że chory obawia się zadławienia.

11. Żołądek

Pragnienie: nieznośne; oraz suchość w ustach. Zgaga. Wymioty; i gwałtowna biegunka; z kurczami, silnym bólem i pieczeniem w żołądku oraz skrajnym wyczerpaniem. Palące gorąco w żołądku; z ostrym bólem w nadbrzuszu.

12. Brzuch

Zapalenie brzucha z wciągnięciem pępka i straszliwą kolką. Ostra, ciągła kolka. Ból: w brzuchu, zwłaszcza w okolicy pęcherza moczowego; w pachwinie.

13. Stolec i odbyt

Parcie naglące na stolec. Stała potrzeba oddania stolca. Gwałtowna biegunka i wymioty. Biegunka żółciowa. Wypróżnienia rzadkie. Po trzech miesiącach stolce stały się krwiste, z bólami kłującymi i tnącymi po obu stronach brzucha oraz wzdłuż okrężnicy. Uporczywa czerwonka z wychudzeniem; blade stolce z domieszką krwi; bolesne parcie naglące oraz pragnienie jedzenia, które nie odżywiało (wyleczono. A. E. Small).

16. Żeńskie narządy płciowe

Lek podawano w krwotokach macicznych (R. T. C).

17. Narządy oddechowe

Gwałtowny kaszel z krwistą i ropną plwociną. Oddychanie: słabe, powolne; utrudnione.

18. Klatka piersiowa

Bóle w klatce piersiowej z wymiotami. Gwałtowne bóle palące poniżej klatki piersiowej. Uczucie dławienia się i zaciskania wokół klatki piersiowej.

19. Serce

Kołatanie serca przy każdym ruchu. Tętno: trzepoczące; niewyczuwalne; dikrotyczne; niemal zanikłe, jak w cholerze.

21. Kończyny

Drżenie i kurcze.

22. Kończyny górne

Konwulsyjne ruchy kończyn górnych i gałek ocznych.

24. Objawy ogólne

Niedokrwistość. Drżenia. Drgawki. Wyczerpanie. Ociężałość. Uczucie, jakby krew zaledwie mogła przeciskać się przez żyły. Łaskotanie na całym ciele, z nieodpartą skłonnością do śmiechu.

25. Skóra

Skóra bladożółta. Śmiertelna bladość, skóra mlecznobiała. Pęcherze na szyi wydzielają początkowo krwisty płyn, później rzadką, zieloną, cuchnącą ropę. Straszliwa świerzbiączka u dzieci, zajmująca plecy (wyleczona rozcieńczonym płynem. R. T. C.).

26. Sen

Senny i otępiały; chciał zasnąć i umrzeć w spokoju.

27. Gorączka

Zimno. Dreszcze: gwałtowne, z lekkim drżeniem warg. Skóra i kończyny zimne oraz lepkie. Po gorączce następuje obfity pot. Stałe gorąco uniemożliwiające sen. Palące gorąco kończyn. Obfity pot. Dłonie pokryte zimnym, lepkim potem, lecz jej samej wydawały się gorące i próbowała chwycić cokolwiek, co mogłoby je ochłodzić.

Zincum Sulphuricum