Chlorek cynku. Chlorek cynkowy. ZnCl 2 . Roztwory w wodzie lub alkoholu.

Zastosowanie kliniczne

Choroba Brighta / Zaparcie / Drgawki / Kurcze / Błonica / Czerwonka / Wychudzenie / Krwawe wymioty / Czkawka / Wodogłowie / Spaczenie węchu / Spaczenie smaku / Dur brzuszny / Rany

Charakterystyka

Większość objawów Zn. m. pochodzi z przypadków zatruć. Chlorek cynku jest silnie działającą trucizną i silnym środkiem odkażającym, a ponieważ był łatwo dostępny w postaci „Płynu odkażającego sir Wm. Burnetta”, spowodował wiele zatruć, zarówno przypadkowych, jak i samobójczych. Większość objawów stanowią typowe następstwa działania żrącej trucizny, pojawiają się jednak także objawy charakterystyczne. Jednym z nich było spaczenie zmysłów węchu i smaku: rzeczy, które nie były zepsute, miały gnilny zapach i smak, natomiast kał nie miał żadnego zapachu. Chinina nie miała gorzkiego smaku, a kwasy i zasady nie smakowały kwaśno ani zasadowo. Najbardziej smakowały rzeczy mdłe. Inne objawy obejmowały: „Brak naturalnego apetytu, lecz chorobliwa potrzeba zjedzenia czegoś, co złagodziłoby podrażnienie żołądka”. „Wymioty wszelkim pokarmem z wyjątkiem gotowanego mleka”. „Sporadyczne napady tężcowych skurczów prawego przedramienia i ręki”. „Wychudzenie; skóra wyglądała, jakby była ciasno napięta na kościach twarzy i rąk”. „Skóra sinawa i niebiesko marmurkowata”. „Śpi na prawym boku z podkurczonymi nogami, zgrzyta zębami”. Skurczowe drgania twarzy i rąk, skręcenia oraz drgawki stanowiły wyraźne cechy obrazu. De Noë Walker stosował rozcieńczenie Zn. m. miejscowo na świeże rany i stwierdził, że bardzo skutecznie zapewniało szybkie gojenie.

1. Umysł

Skrajne rozstrojenie i wyczerpanie nerwowe. Skubie pościel. Niepokój, otępienie. Przygnębienie. Umysł jasny w dzień, nocą majaczenie. Stan półśpiączkowy.

2. Głowa

Zawroty głowy: z omdleniem; z napływem krwi do głowy. Ból głowy, potyliczny i czołowy.

3. Oczy

Oczy zapadnięte. Źrenice: szeroko rozszerzone; zwężone. Utrata wzroku.

5. Nos

Węch spaczony: substancje gnilne i kał nie miały zapachu; wonności pachniały jak szczwół plamisty; mięso, nawet najlżej przypalone, nieznośnie cuchnęło zgnilizną.

6. Twarz

Twarz: wykrzywiona cierpieniem i sina; blada i niespokojna; ciemna; zaczerwieniona; ogarnięta skurczami i drgająca. Obrzęk warg z przylegającym do nich gęstym, przejrzystym śluzem. Pęcherze na wargach i języku.

8. Jama ustna

Ból zębów próchniczych. Dziąsła: gąbczaste; czerwone i pokryte białym nalotem. Język: obłożony białym nalotem; obłożony grubym żółtym nalotem; intensywnie czerwony; pokryty brunatnym nalotem. Pienienie się z ust. Swoisty, cuchnący zapach oddechu. Smak: ściągający; metaliczny; spaczony nie mniej niż węch — pieczone potrawy były nie do zniesienia, większość pokarmów, zwłaszcza surowe ostrygi, miała smak przypalonej mąki; chinina nie była gorzka ani kwasy kwaśne.

9. Gardło

Gardło: objęte stanem zapalnym; bolesne; piekące. Błoniczopodobna błona na cieśni gardzieli. Uczucie zaciskania gardła. Pieczenie wzdłuż przełyku. Utrudnione połykanie.

11. Żołądek

Brak naturalnego apetytu; chorobliwa potrzeba zjedzenia czegoś, aby złagodzić podrażnienie żołądka. Brak łaknienia. Stałe pragnienie, lecz niechęć do przełykania jakichkolwiek płynów. Nudności. Wymioty: dręczące; gwałtowne; wszelkim pokarmem z wyjątkiem gotowanego mleka; ze strzępami błony; wyjątkowo cuchnące; krwią. W żołądku: ból jak od drapania pazurami oraz pieczenie.

12. Brzuch

Silny ból w lewym podżebrzu, < po jedzeniu. Brzuch zapadnięty, brzeg wątroby ostro zarysowany. Niezwykle silny ból brzucha i bolesność uciskowa.

13. Stolec i odbyt

Biegunka: gwałtowna, z wymiotami i zapaścią. Stolce: rzadkie, ciemnobrunatne; cuchnące; jak fusy kawowe; smołowate; oliwkowozielone; blade, gliniaste, suche, kruszące się. Zaparcie.

14. Narządy moczowe

Zapalenie nerek (H. W., xxxii. 428). Nadmierna ilość moczu — siedem pint (około 4 litrów) w ciągu pięciu godzin.

17. Narządy oddechowe

Głos: tylko szept; utrata głosu. Oddech: utrudniony; piersiowy, szybki.

19. Serce

Ból w okolicy przedsercowej; tętno szybkie, trzepoczące.

21. Kończyny

Drżenie kończyn.

22. Kończyny górne

Bóle skurczowe w barkach i plecach. Sporadyczne skurcze tężcowe prawego przedramienia i ręki.

23. Kończyny dolne

Nogi podkurczone ku brzuchowi. Silne kurcze.

24. Objawy ogólne

Skrajne wychudzenie. Wyczerpanie nerwowe, przeczulica. Skurczowe ruchy mięśni twarzy i ramion. Drgawki. Uczucie omdlenia. Zapaść.

25. Skóra

Skóra: ciemna; trupio sinawozielona; szorstka i sucha, o zapachu takim jak w stanie zagłodzenia; sinawa, marmurkowata; sucha; gorąca. Skóra nóg pokryta grubymi łuskami.

26. Sen

Całkowita niemożność zaśnięcia. Chory spał niespokojnie, zawsze leżąc na prawym boku z podkurczonymi nogami, i zgrzytał zębami przez sen.

27. Gorączka

Powierzchnia ciała zimna, mokra i lepka. Naprzemienne zimno i gorąco. Chory skarżył się na zimno, chociaż skóra była w dotyku umiarkowanie ciepła. Czoło zlane potem, cała powierzchnia ciała ciepła. Zimny, lepki pot.

Zincum Muriaticum