Urinum
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Mocz. Rozcieńczenia.
Kliniczne
Trądzik / Czyraki / Puchlina wodna / Zapalenie oczu / Szkorbut
Charakterystyka
W haśle Urea Allen podaje pewne objawy zaobserwowane u mężczyzny, który z powodu schorzenia skóry wypijał rano mocz oddany poprzedniej nocy. Objawy były silne i obejmowały obrzęk uogólniony, skąpe oddawanie moczu oraz nadmierne osłabienie. Objawy te zestawiłem pod hasłem Urinum. Urynoterapia jest niemal tak stara jak sam człowiek. Chińczycy (Therapist, x. 329) leczą rany, skrapiając je moczem, a zwyczaj ten jest szeroko rozpowszechniony na Dalekim Wschodzie. Uważa się, że mocz przyjmowany wewnętrznie pobudza krążenie; jest też ceniony jako czynny środek wywołujący skurcze porodowe. Rodząca pije mocz chłopca w wieku od czterech do pięciu lat, przy czym wykorzystuje się część moczu oddaną w środkowej fazie mikcji. Dziecko oddaje mocz kolejno do trzech naczyń, a kobieta wypija zawartość drugiego. W Brit. Med. Jour. z 1900 roku przedstawiono szereg przykładów zachodniej urynoterapii (zebranych w H. W., xxxv. 507). Cooper dodał do nich kilka dalszych (ibid., s. 584). Przypadki te są następujące: (1) Młodzieńcowi cierpiącemu na nawracające wysiewy czyraków, których nic nie mogło wyleczyć, zalecono wypijanie przez trzy kolejne poranki filiżanki własnego moczu. Następnie miał zrobić trzydniową przerwę, po czym wznowić kurację i postępować tak aż do wyleczenia. Został wyleczony dziewiątego dnia. (2) „Zaskórniki” wyleczone dokładnie w ten sam sposób. Ten pacjent pił mocz świeży. (3) Znaczna poprawa przewlekłego zapalenia oskrzeli. Pacjent ten był głuchy i źle zrozumiał zalecenie lekarza, aby przyniósł nieco swego moczu. Sądził, że padło słowo wypił, i odpowiednio postąpił. (4) Febra (na mokradłach Lincolnshire). (5) Pokrzywka. (6) W Yorkshire istnieje zwyczaj leczenia pleśniawek przez przecieranie języka niemowlęcia jego własną pieluszką. (7) Na krosty i wykwity skórne czarnoskórzy mieszkańcy Barbadosu piją własny mocz i stosują go miejscowo. (8) W Szwajcarii istnieje zwyczaj leczenia zapalenia oczu u dzieci przez przemywanie ich oczu własnym moczem. Cooper wspomina przypadek mężczyzny, który bardzo cierpiał z powodu osłabionych i objętych stanem zapalnym oczu, dopóki nie zastosował tej metody; po pewnym czasie metoda ta go wyleczyła. Cooper wspomina również, że słynnemu hodowcy bydła i koni udało się nadać skórze zwierząt zadziwiającą delikatność przez podawanie im do każdego posiłku około łyżki stołowej starego ludzkiego moczu. Kraft (A. H., xxvii. 4) podaje, że mocz stosowano jako lek na krup. S. Mills Fowler (M. A., xx. 281) wspomina o stosowaniu moczu jako leku na szkorbut podczas wojny secesyjnej. W więzieniu Andersonville głodujący więźniowie umierali setkami na szkorbut, a pan T. (który opowiedział tę historię) był jednym z chorych. Jego podudzia były przygięte do ud, a uda do tułowia w tak gwałtownym skurczu, że nie można ich było wyprostować nawet o cal; każda próba wyprostowania wywoływała wstrząsy bólu podobne do porażeń prądem z baterii elektrycznej. Mógł się poruszać jedynie na łokciach i pośladkach. Na terenie otoczonym palisadą rosły dwa duże drzewa terpentynowe. Chorzy zażywali tyle żywicy z tych drzew, aby ich mocz stał się „czysty i biały jak kryształ”. Oddany mocz pozostawiano, aż zaczął kwaśnieć, co trwało od dwunastu do dwudziestu czterech godzin. Następnie chorzy wypijali „porządny łyk” cztery lub pięć razy dziennie. Odczuwali korzystne działanie każdej dawki. Kuracja wyleczyła pana T. oraz wszystkich jego współtowarzyszy niedoli, którzy ją zastosowali. Wyleczenia te są do pewnego stopnia analogiczne do wyleczeń za pomocą nozodów, ponieważ chorzy pili własny mocz; jednak Urinum, Urea, Uric acid są również lekami samodzielnymi i zaliczają się do sarkodów. Objawy mocznicy można przyjąć za patogenezę Urinum na potrzeby stosowania tego leku w rozcieńczeniach. Urea wyleczyła puchlinę pochodzenia nerkowego, natomiast Urinum wywołało puchlinę nerkową. Działanie Urinum na skórę jest godne uwagi w związku z zastosowaniem moczu przy wyprawianiu skór; w tej dziedzinie nie znaleziono dla niego żadnego zamiennika.
Powiązania
Porównać: Urea (prawdopodobnie mocz zawdzięcza swoje główne działanie mocznikowi), Ur. ac., Urt. urens.
2. Głowa
Uczucie ciężkości głowy, < przy pochylaniu się.
6. Twarz
Twarz bardzo silnie obrzęknięta. Cera blada, wyraz twarzy ociężały i nieokreślony.
11. Żołądek
Niewielkie pragnienie.
12. Brzuch
Płyn w jamie brzusznej oraz w powłokach klatki piersiowej i brzucha.
14. Narządy moczowe
Mocz skąpy, gęsty, ciemnobrunatny i bardzo cuchnący.
24. Objawy ogólne
Obrzęk uogólniony; na ogół bardziej nasilony w górnych niż w dolnych częściach ciała. Uczucie ciężkości; zbyt ociężały do pracy, bez zwykłej żywotności ani ciepła. Brakuje jej tchu, gdy idzie szybko; musi się zatrzymać.