Radium Bromatum

autorstwa John Henry ClarkeSłownik praktycznej Materia Medica

Bromek radu. Ra Br 2 , 2 H 2 O. Rozcierka.

Zastosowanie kliniczne

Trądzik / Zapalenie tętnic / Albuminuria / Zapalenie wyrostka robaczkowego / Zapalenie stawów / Miażdżyca / Choroby kości / Modzele / Rak / Karcynoza / Mięsko cewkowe / Klimakteryczne uderzenia gorąca / Nagniotki / Zapalenie skóry / Biegunka / Wrzód dwunastnicy / Wyprysk / Krwawienie z nosa / Nabłoniak / Rumień / Choroby oczu / Dna moczanowa / Krwotok / Ból głowy / Lumbago / Toczeń / Znamię / Neuralgia / Neurastenia / Nos: choroby; nieżyt; zaczerwienienie / Zapalenie oka / Stulejka / Świerzbiączka / Pruritus Ani et Vulvæ / Łuszczyca / Reumatyzm / Wrzód drążący / Zapalenie twardówki / Choroby skóry / Nerwoból trójdzielny / Jaglica / Owrzodzenia / Brodawki / Promienie X / Zapalenie skóry

Charakterystyka

Odkrycie Radium i jego właściwości w 1898 roku przez Pierre’a Curie i jego żonę pobudziło do myślenia wiele osób, wśród nich zaś, co naturalne, tych, którzy zajmują się leczeniem chorych. Sam Curie przeprowadził pierwszą „próbę lekową”. Umieścił odrobinę soli Radium w kauczukowej kapsułce i przymocował ją do ramienia, pozostawiając na dziesięć godzin. Po jej zdjęciu skóra była zaczerwieniona, a miejsce to zmieniło się w ranę, która goiła się cztery miesiące i pozostawiła białą bliznę wielkości szylinga, otoczoną przebarwioną, pomarszczoną skórą. Innym razem pozostawił ją na pół godziny. Po dwóch tygodniach pojawiła się rana, której zagojenie zajęło kolejne dwa tygodnie. Za trzecim razem pozostawił ją tylko na osiem minut; dwa miesiące później skóra stała się zaczerwieniona i nieco bolesna, lecz objawy wkrótce ustąpiły. W 1904 roku zacząłem przeprowadzać kilka prób lekowych z potencją 30., a w 1908 roku opublikowałem je w Radium as an Internal Remedy wraz ze spostrzeżeniami dr. Molsona dotyczącymi objawów, których sam doświadczył podczas sporządzania rozcierek, oraz obserwacjami dr. Stonhama po potencji 30x. Pełny opis tych prób można znaleźć w mojej książce. Zdecydowanie najważniejszą próbą lekową jest próba dr. Williama H. Dieffenbacha z Nowego Jorku, opublikowana w The Journal of the American Institute of Homœopathy w sierpniu 1911 roku, a następnie przedrukowana w formie broszury jeszcze w tym samym roku. Przy przeprowadzaniu próby Dieffenbach współpracował z doktorami R. S. Copelandem, W. G. Crumpem, H. C. Sayre’em i Guyem B. Stearnsem, dzięki czemu nie pozostawia ona niemal nic do życzenia. Przeprowadzono ją zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, na znacznie większą skalę niż moją próbę, stosując potencje 30x, 12x i 6x w powtarzanych dawkach; potencja 6x wywołała jednak tak ciężkie objawy, że Dieffenbach przestrzega przed jej stosowaniem leczniczym. Czyste Radium jest białym metalem, który „utlenia się w wodzie, pali papier, czernieje pod wpływem powietrza i ma właściwość silnego przylegania do żelaza”. Ta ostatnia właściwość nie jest pozbawiona znaczenia i wskazuje na bliskie powinowactwo z Ferrum. Jego masa atomowa wynosi 225. Występuje w rudzie zwanej blendą smolistą, a doktorzy E. Stillman Bailey i F. H. Blackmarr z Chicago (J. A. I. H., wrzesień 1911) stosowali do radioterapii jej rozcierki połączone z Thorium. Chociaż Dieffenbach stosował preparaty znacznie mniej rozcieńczone niż ja, jego wyniki potwierdzają większość moich, a zarazem znacznie je poszerzają; szczególnie wyraźne działanie dotyczyło oczu, skóry, stawów i przewodu pokarmowego. Dieffenbach cytuje profesora Williama Hisa z Berlina, który opublikował artykuł o „stosowaniu radu w dnie moczanowej i reumatyzmie”. His stosował emanacje radu (wziewanie gazu), wstrzyknięcia Radium do stawów i mięśni oraz picie wody radowej. Próby lekowe wykazują homeopatyczność leku w tych chorobach, choć His stosował go empirycznie. Dieffenbach, który badał Radium przez dziesięć lat przed opublikowaniem swojej broszury, odnotowuje, że wskutek wcześniejszych eksperymentów z promieniami X i promieniami radu ręce jednego z uczestników próby były w chwili jej rozpoczęcia pokryte wypryskowymi wykwitami, pęknięciami, łuskowatymi naroślami i brodawkowatymi wyroślami. Po próbie z potencją 6x zmiany te stopniowo zniknęły. Potwierdza to przypadek zgłoszony mi przez pana E. S. Pierreponta. U dziewczyny pracującej na oddziale rentgenowskim szpitala, z którym był on związany, rozwinęło się zapalenie skóry r. ręki i palców. Przepisano maść, lecz bez poprawy, a na skórze pojawiły się pęknięcia. Zgodnie z sugestią pana Pierreponta podano dwie dawki Radium b. 30, jedną rano i jedną wieczorem. Następnego dnia u pacjentki wystąpiła wysypka, którą przełożona pielęgniarek wzięła za odrę; oczy łzawiły, palce były bardzo obolałe, a pacjentka czuła się bardzo chora. Kolejnego dnia wysypka zniknęła, a pacjentka czuła się dobrze. Stan palców był już lepszy i zagoiły się całkowicie, z wyjątkiem bolesności pozostającej po myciu. Znamienną cechą zarówno próby Dieffenbacha, jak i mojej było zniknięcie małych znamion, co ma znaczenie, zważywszy, że promienie stosuje się do niszczenia znamion. Wśród najskuteczniejszych miejscowych zastosowań Radium można wymienić przypadki tocznia, nabłoniaka, raka szyjki macicy i mięska cewkowego. Udokumentowano, że Radium, podobnie jak promienie X, może zarówno wywoływać raka, jak i go leczyć. Cytowałem przypadek (H. W., sierpień 1923) lekarza, u którego wskutek nieostrożnego obchodzenia się z rurkami zawierającymi rad rozwinął się rak płaskonabłonkowy. Istnieją liczne przypadki wyleczenia chorób skóry za pomocą Radium w potencjach. Jeden z nich odnotował T. Simpson (H. W., kwiecień 1923). Emerytowany urzędnik akcyzowy cierpiał na uporczywą wysypkę na narządach płciowych oraz wewnętrznych powierzchniach ud i podudzi, która przez trzy lata uniemożliwiała mu jakikolwiek pokrzepiający sen. Przepisano jedną tabletkę Rad. b. 30 każdego ranka przez miesiąc. Wszystkie dolegliwości znacznie się poprawiły, a pacjent wyzdrowiał bez dalszego leczenia. Opisałem inny przypadek (H. W., maj 1924). U młodej, niezamężnej kobiety po przyłożeniu na plecy plastra z Belladonną z powodu lumbago rozwinęła się obrzękowa wysypka obejmująca całą twarz i szyję, niezwykle dokuczliwa, < w nocy, uniemożliwiająca sen. Na karku znajdowała się bolesna, sącząca zmiana. Po przemijającej poprawie po kilku lekach nadal utrzymywała się swędząca, sącząca wysypka oraz bolesność oczu — najpierw prawego, potem lewego — z obrzękiem powiek, sączeniem z kącików oczu oraz twardymi, obrzękniętymi wargami. Podano jedną dawkę Rad. b. 30. Wynik był dramatyczny. Pierwszej nocy mogła spać, budząc się tylko raz. Dwa dni później wysypka prawie zniknęła, a oczy przestały łzawić. Po kilku dniach wszystkie objawy ustąpiły i pacjentka mogła przebywać na świeżym powietrzu. W H. R. (kwiecień 1923) dr S. L. Guild-Leggett opisuje przypadek dziewczynki w wieku 2 1/2 roku, która cierpiała na wędrujący reumatyzm — od l. stopy do r. kolana, następnie do l. kolana, rąk i palców stóp. Osobliwy był także charakter jej stolców. Były barwy łupkowej, bardzo cuchnące, oddawane z naglącym parciem i pojawiały się w południe podczas posiłku. Na podstawie następujących objawów z próby lekowej Dieffenbacha: „Wypróżnienie w południe; stolec miękki, ciemny lub cuchnący, barwy łupkowej, barwy gliny; bóle kończyn, budzi się o 4 rano, bóle wszystkich stawów — kolan, kostek, stóp; nie mogła chodzić, musiała się położyć”, podano Rad. b., uzyskując całkowite wyleczenie. Inne wyleczone przeze mnie przypadki można znaleźć w Schemacie, gdzie oznaczono je symbolem (°). Objawy pochodzące z mojej próby lekowej wyróżniłem również literą (C) dopisaną do każdego z nich. Wszystkie pozostałe pochodzą od Dieffenbacha. Umożliwia to porównanie obu prób.

Osobliwe odczucia obejmują: jakby czaszka była zbyt mała; jakby w oku znajdowało się ciało obce (rzęsa); jakby coś wpadło do tchawicy. W kolanach odczucie, jakby kości miały się przebić na zewnątrz. Wywołano nietolerancję tytoniu.

Modalności Radium są bardzo wyraźne: ogólne > od ruchu, < od ciepła łóżka i > na świeżym powietrzu; > w pozycji leżącej; > po śnie; > od ucisku. < w nocy. < od golenia, od mycia. < od palenia tytoniu. < o 3 rano, 4 rano, 7 rano, 11 rano, w południe, w nocy.

Zależności. — Działanie Rad. bro. jest neutralizowane przez Rhus i Nux mos. (suchość w ustach); w moich przypadkach Rhus ven. działał szybko. Dieffenbach z powodzeniem stosował zarówno Rhus ven., jak i Rhus tox., a homeopatyczność tej zależności jest dostatecznie oczywista. Po Rad. dobrze działa Rhus; (w niektórych przypadkach podawałem pośrednie dawki Rhus v. 3x, nie zakłócając działania leczniczego i unikając nieprzyjemnych zaostrzeń); Kali iod., Sep., Calc. Rad. b. neutralizuje Bell. (H. W., maj 1924). Porównać: nozody nowotworowe, Hydrast., Con., Cundur., Uran. (Rad. występuje w blendzie smolistej, będącej rudą uranu. Tellur. jest również związany z Rad. pod względem pochodzenia, a jego objawy są pod wieloma względami bardzo podobne). Lyc. odpowiada kierunkowi od r. do l., objawom wzdęciowym i nagłym bólom; pod względem objawów żołądkowych spokrewnione są Cad. sul., Ornith., Arg. n. i Uran. n.; w zapaleniu twardówki — Act. r.; przy naprzemiennym zaparciu i biegunce — Ant. c. Rad. b. wywołuje uczucie ciepła zstępującego w dół przełyku; Manc. ma takie samo odczucie wstępujące w górę przełyku. Carb. an. ma < od golenia.

Przyczyna

Skutki oparzeń promieniami X.

1. Umysł

Pełen obaw. Depresja; ledwie zdolny się poruszać. Lęk przed samotnością; przed ciemnością; chce mieć kogoś w pobliżu. Drażliwy, opryskliwy, łatwo wpada w rozdrażnienie. Umysł zamglony, niezdolny do jasnego myślenia; otępienie z tępym czołowym bólem głowy trwającym cały dzień. Po przyjęciu pojedynczej dawki odczuł znaczną poprawę nastroju (działanie lecznicze).

2. Głowa

Zawroty głowy z bólami potylicy; > po śnie. Zawroty głowy po wstaniu; skłonność do upadania w lewo; > w południe i po jedzeniu; > w pozycji leżącej; > na świeżym powietrzu; > po jedzeniu. Zawroty głowy z kołataniem serca po południu. Zawroty głowy ze skłonnością do upadania na l. stronę; > na świeżym powietrzu. Uczucie lekkości głowy z nudnościami i uczuciem zapadania w nadbrzuszu; pulsowanie skierowane na zewnątrz; czaszka wydawała się zbyt mała. Drętwienie lub uczucie ściśnięcia kości głowy. Uczucie pełności w głowie. Głowa ciężka; tępy ból. Tępy czołowy ból głowy; trwa cały dzień; głowa wydaje się lekka; > od ucisku; z zamgleniem umysłu i niezdolnością do myślenia. Straszliwy ból nad r. okiem, promieniujący ku tyłowi do potylicy, utrzymujący się następnego ranka. Intensywny, ostry ból głowy rozpoczynający się nad l. okiem i rozprzestrzeniający się na całą głowę; > od ciepła, < od zimna i ucisku. Ostry ból nad r. okiem, sięgający szczytu głowy, > na świeżym powietrzu. Głowa ciężka przez cały dzień; ból zaczął się w potylicy; ostry nad r. okiem; tętniący, pulsujący, < od ruchu, < w pozycji leżącej, < od ciepłego powietrza, > podczas siedzenia z głową odchyloną do tyłu, > od zimnego powietrza, > od ucisku na czoło i r. oko; niezdolny leżeć w łóżku aż do 5 rano. Ostry, kłujący ból po r. stronie głowy; także w l. skroni; po położeniu się spać. Ból głowy w potylicy rano; uczucie ściskania, < od ruchu (C). Tępy potyliczny ból głowy, > od ucisku i na świeżym powietrzu. Tępy ból głowy, głównie w potylicy.

3. Oczy

Oczy pieką i są zaczerwienione (C). W oczach uczucie lepkości; są zaczerwienione; jakby znajdował się w nich piasek. Uczucie, jakby w oczach znajdował się kawałek waty, > od pocierania. Oba oczy bolesne, < l. Obrzęk tkanek l. oczodołu z niewielkim świądem. Powieki ciężkie, trudno utrzymać je otwarte. Wydzielina z prawego oka spływa na nos i tworzy żółte strupy. Brzegi powiek objęte stanem zapalnym, z pieczeniem. Oba oczy bolą wzdłuż brzegów powiek. Pieczenie i szczypanie w oczach. Oczy wrażliwe na światło. Po przebudzeniu nieco wydzieliny na rzęsach r. oka (C). R. oko zaczęło być bolesne, z okresowymi kłującymi bólami i zwiększoną ilością wydzieliny, < podczas czytania, < od sztucznego światła, > po zamknięciu oka; przekrwione naczynia twardówki biegną z obu stron ku rogówce; okresowy świąd powiek, < górnej (C). Obfity śluzowo-ropny wyciek z r. oka; przekrwienie twardówki, nieznaczne przekrwienie dolnej części rogówki; źrenica r. oka rozszerza się i zwęża wolniej niż źrenica l. oka (C). Obudził się z bardzo bolesnym r. okiem i uczuciem ciała obcego w oku, > na świeżym powietrzu (C). Uczucie, jakby w l. oku znajdowała się rzęsa, niewielka bolesność gałki ocznej (C). Po dłuższym czytaniu litery tańczą i zamazują się.

4. Uszy

Łaskotanie w uszach, bardzo silne w nocy. Ostry, kłujący ból tuż nad r. uchem. Ból ucha, silny ból w (r.) uchu, przeszywający i tętniący (C). Szum przypominający rwącą wodę (związany z przyspieszoną czynnością serca po wyrazistych snach).

5. Nos

Dużo śluzu mimo braku przeziębienia (C). Kłucie i uczucie pieczenia jak od pieprzu w l. nozdrzu (C). ° Plamka przypominająca znamię na czubku nosa (C). ° Nieżyt z zieloną wydzieliną (C). ° Krwawienie z nosa (C). ° Uczucie pieczenia w nosie (C). Świąd i suchość obu jam nosowych. Kłucie i twarde strupy. Świąd nosa.

6. Twarz

Zaczerwieniona twarz. Nieznaczny, plamisty rumień rozsiany na czole (C). Kolejno pojawiające się drobne krostki na czole i klatce piersiowej, wyniosłe, czerwone, po nakłuciu wydzielające surowicę, krew i niewielką ilość ropy. Drobna grudka pośrodku l. policzka, która zasychała i wielokrotnie nawracała. Po rozdrapaniu grudki na tym obszarze tworzył się gruby strup. To również wielokrotnie nawracało. Skóra twarzy bardzo podatna na podrażnienie; stan ten stopniowo się pogarszał i trwał dwa miesiące; skóra zgrubiała i miejscami pękała, wydzielając przezroczysty płyn; > drapanie, < mycie, które powodowało sączenie; > kąpiel w bardzo gorącej wodzie; < golenie (możliwe tylko co drugi dzień); < w nocy, gdy było ciepło w łóżku. (Ostatecznie wyleczone przez Rhus ven.) (C). Małe znamię na brodzie czernieje, łuszczy się i znika (C). Nagłe, gwałtowne napady bólu w dolnych gałęziach l. nerwu czaszkowego V, tak silne i pojawiające się z tak błyskawiczną nagłością, że wywołują okrzyk (C). Silny, tępy i uporczywy ból w kącie p. części żuchwy. ° Rumień nosa i twarzy. ° Trądzik. Drgania i uczucie pieczenia warg. Dolna warga ściągnięta i sztywna; chory ma wrażenie, jakby warga obrzmiewała.

7. Zęby

Zęby bolesne, wydają się wydłużone. Ropień dziąsła po p. stronie żuchwy, za zębami trzonowymi; obrzęk i bolesność uniemożliwiały mówienie.

8. Jama ustna

Suchość rano (C). Spieczone, suche podniebienie, > zimna woda, lecz dolegliwość szybko powraca, > Nux moschata. Suchość jamy ustnej, oddech wydaje się gorący. Ślina napływa do jamy ustnej. Język bardzo bolesny po p. stronie, mniej więcej w połowie długości (C). Język biały (C). Język niebieskawobiały i gruby, z uczuciem obrzmienia; mowa utrudniona i niewyraźna. Smak: swoisty metaliczny; gorzko-kwaśny; kredowy, ze wzmożonym ślinieniem; gorzki i oleisty. ° Zdolność odczuwania smaku powraca (C).

9. Gardło

Suchość jamy ustnej i gardła. Uczucie ciepła w przełyku i żołądku, utrzymujące się przez pół godziny po dawce. Bolesność gardła z bólem ucha (C). Pragnienie zimnych napojów w celu ugaszenia spieczenia gardła. Po bólu gardła pojawia się kaszel wywołany łaskotaniem. Kłucie w gardle przy przełykaniu. Uczucie guzka i zaciskania. Gardło suche i podrażnione, > przełykanie i picie zimnej wody. Gardło suche i przekrwione, < po p. stronie; jak po wypaleniu zbyt dużej ilości tytoniu. Ból gardła przed snem, < po p. stronie. Uczucie w gardle jak po zjedzeniu pieprzu.

10. Apetyt

Brak apetytu (C). Utrata apetytu, szczególnie na mięso (C). Utrata apetytu z kolką. Niechęć do mięsa; do boczku na śniadanie (° Rhus ven.) (C). Niechęć do słodyczy. Niechęć do lodów, które zazwyczaj bardzo lubi. Wielki głód na godzinę przed posiłkami, szybko zaspokajany. Utrata apetytu z kolką. Zwykłe potrawy nie smakują; kwaśne rzeczy smakują dobrze. Niechęć do tytoniu.

11. Żołądek

Intensywne uczucie pustki (trwało godzinę). Pustka na godzinę przed posiłkami. Ciepłe uczucie pustki, > po jedzeniu. Nudności (C). Nudności o godz. 17, pragnienie wymiotów, lecz nie może zwymiotować. Nudności i uczucie zapadania w dołku podsercowym, < chodzenie; lekkość w głowie. Nudności odczuwane w brzuchu przed posiłkami, > jedzenie. Pokarm trawi się powoli, mimo dobrego apetytu. Kolkowe bóle żołądka. Silny ból i znaczny dyskomfort w żołądku, > po obfitym odbijaniu gazów i powietrza. Częste odbijanie.

12. Brzuch

Uczucie rozdęcia i zaburzenia trawienia po jedzeniu, występujące naprzemiennie z bólem ucha (C). Zapalenie pępka (C). Silne, tępe i uporczywe bóle nad spojeniem łonowym. Nieznaczne bóle kolkowe z oddawaniem cuchnących gazów. Ból nad punktem McBurneya. Ból po dawce, > zgięcie się wpół i wypróżnienie. Gwałtowne kurcze o godz. 23, > zgięcie się wpół. Nudności odczuwane w brzuchu, > jedzenie. Obudził się o godz. 4 z kolką w brzuchu i kłuciem w odbytnicy, > po oddaniu ciemnego, wodnistego stolca; później następowały inne, mniej ciemne stolce. Kurcze podczas jedzenia, > wypróżnienie. Bóle tnące w jelitach po przebudzeniu, z wielką wrażliwością na ucisk. Ostre, nagłe bóle w punkcie McBurneya, a także w okolicy zgięcia esicy ponad grzebieniem kości biodrowej; napady powtarzały się kilka razy w ciągu tygodnia, pojawiały się szybko jak wstrząsy i szybko ustępowały. Dolegliwości brzucha wieczorem. Dwie czerwone plamki po p. i l. stronie brzucha, z nieznacznym świądem. Bolesna niesprawność ruchowa w obu pachwinach po siedzeniu i przy rozpoczynaniu ruchu.

13. Stolec i odbyt

Stolce bledsze niż zwykle (C). Stolce luźne, niemal wodniste, ze strzępkami śluzu (C). Zaparcie (C). Zaparcie, trudność oddania stolca nawet po zastosowaniu lewatywy. Stolce suche, twarde i skąpe. Naprzemiennie zaparcie i luźne stolce. Miękki, żółty stolec z obfitym oddawaniem gazów. Silne bóle kości krzyżowej z obfitymi gazami, > wypróżnienie. Obfite oddawanie gazów; gazy gorące, po biegunce. Gwałtownie tryskający stolec o przykrym zapachu. Żółte, miękkie stolce występujące naprzemiennie z twardymi, brązowymi stolcami; cuchnące gazy. Pieczenie przy oddawaniu stolca. Odbytnica wydaje się sucha. Bardzo obfity, ciemnobrązowy, wyjątkowo cuchnący stolec. Zaparcie przez cztery dni; parcie wystąpiło tylko dwukrotnie, kiedy oddał trzy małe, czarne kulki kałowe; w południe mały, biegunkowy stolec. Wieloletnie zaparcie ustąpiło u jednego uczestnika próby lekowej. Po kilku wodnistych stolcach odbytnica jest bolesna i wydaje się wypadać. Stolce żółtobrązowe lub barwy łupkowej, o przykrym zapachu. Brak parcia; musiał wymusić wypróżnienie, a stolec był miękki i gliniasty. ° Wyprysk wokół odbytu (C).

14. Narządy moczowe

Mocz staje się obfitszy. Nieznaczne pieczenie przy oddawaniu moczu. Musi odczekać kilka minut, zanim zdoła oddać mocz. Mocz promieniotwórczy; osad gliniasty lub ceglasty. Albuminuria (u pięciu uczestników próby lekowej, z których u jednego stwierdzono wałeczki szkliste i ziarniste). Zwiększone wydalanie substancji stałych, szczególnie chlorków.

15. Męskie narządy płciowe

Wykwit łuszczycowy na prąciu, o kolistych lub pełzających brzegach (C). ° Wyprysk prącia i wewnętrznej powierzchni napletka (C). Popęd płciowy osłabiony lub nieobecny przez miesiąc. Trzy tygodnie po odstawieniu leku popęd silniejszy niż zwykle. Wzmożony popęd. Nocne polucje; raz podczas popołudniowego snu. Dwie polucje w ciągu jednej nocy. Nieznaczne bóle l. powrózka nasiennego podczas chodzenia. Przed przyjmowaniem leku (12x) występował nieznaczny stulej; pogorszył się on podczas próby lekowej, a żołądź swędziała i piekła; po zakończeniu próby lekowej stulej był mniejszy.

16. Żeńskie narządy płciowe

Miesiączka opóźniona; nieco mniej bolesna niż zwykle (C). Tępy, uporczywy ból nad spojeniem łonowym z początkiem miesiączki (objaw nietypowy); krwawienie obfite przez pierwsze dwa dni, a następnie stopniowo ustało. Miesiączka opóźniona o trzy dni. Podczas miesiączki bóle w plecach z uczuciem parcia ku dołowi. Krwawienie w nocy bardzo obfite i ciemnoczerwone. Upławy białe i skąpe; grudkowate i serowate. ° Karunkuła cewki moczowej.

17. Narządy oddechowe

Ma wrażenie, że nie może zaczerpnąć wystarczająco dużo powietrza (C). Łaskotanie w krtani, < leżenie. Bardzo wyraźne łaskotanie w dole nadmostkowym; gdy kaszel raz się rozpoczął, nie mogła go powstrzymać. Niechęć do słodyczy (które zwykle bardzo lubi) podczas kaszlu; po trzech nocach objaw opanowany przez Rhus tox. Suchy, skurczowy kaszel, < palenie tytoniu, < w pomieszczeniu, > jedzenie, > na zewnątrz. Łaskotanie w gardle i męczący kaszel z pienistym odkrztuszaniem. Łaskotanie w tchawicy, jakby coś do niej wpadło, powodując suchy, męczący kaszel, > na świeżym powietrzu. Sporadyczne suche napady kaszlu, z uczuciem, jakby pył dotarł do krtani lub oskrzeli; > kaszel.

18. Klatka piersiowa

Klatka piersiowa wydaje się ściśnięta, jakby nie mogła zaczerpnąć wystarczająco dużo powietrza (C). U uczestnika próby lekowej wykwit zniknął z klatki piersiowej (C). Ból w klatce piersiowej występujący naprzemiennie z zaburzeniami trawienia i uczuciem zatkania (C). Ostry ból w l. części klatki piersiowej, pojawia się i znika. Zaciskanie klatki piersiowej; w okolicy serca. Tętniący ból po p. stronie mostka, < pod koniec oddychania.

19. Serce

Ostre bóle w okolicy serca. > po chodzeniu. Kołatanie serca po przebudzeniu ze snów, z szumem w uszach przypominającym pędzącą wodę. Uczucie zaciskania wokół serca, z niepokojem i pragnieniem powietrza, > na świeżym powietrzu. [Stosowany miejscowo w bardzo dużych dawkach Rad. bro. wywoływał zapalenie błony wewnętrznej tętnic, miażdżycę i stwardnienie naczyń objętych jego działaniem.]. Badanie krwi uczestników prób lekowych wykazało wyraźny wzrost liczby wielojądrzastych neutrofilów — „policji” wśród krwinek, atakującej wnikające do organizmu bakterie. Obniżone ciśnienie tętnicze (u wszystkich uczestników prób Dieffenbacha).

20. Szyja i plecy

Uczucie obrzmienia z tyłu szyi (C). Świąd tylnej części szyi i górnej części obu ramion. Tępe tętnienie oraz ostre bóle po p. stronie szyi. Nagłe bolesne zablokowanie (i niesprawność ruchowa) p. mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Wieczorem sztywność mięśni po l. stronie szyi. Ból i ograniczenie ruchomości kręgów szyjnych. Po przebudzeniu ból między 6. a 7. kręgiem szyjnym, > ruch. Czerwona plamka po l. stronie szyi; zniknęła, a później podobna plamka pojawiła się po p. stronie. Ból pod l. łopatką, < ruch, < cofnięcie barku, > po wstaniu (C). Ostry, kłujący ból pod l. łopatką, przechodzący na wskroś ku przodowi ciała; aż odbierał oddech, jakby chory nie mógł unieść przepony. Tępy ból pleców w dolnej okolicy lędźwiowej, > po ćwiczeniach. Tępy, uporczywy ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, > po gorącej kąpieli. Silny ból lędźwiowo-krzyżowy, odczuwany jakby w kościach: < wchodzenie po schodach. Ostre bóle przeszywające (także wstrząsy jak od prądu) w mięśniach lędźwiowych, > kontynuowanie ćwiczeń. Nagły, silny ból w l. okolicy lędźwiowej, > ucisk. Tępy ból biegnie od kości krzyżowej ku barkowi lub między barki, > ćwiczenia. Bolesność mięśni najszerszych grzbietu (szczególnie l.). Bóle kości krzyżowej z gazami, > wypróżnienie. Obrzęk nad kością krzyżową, > leżenie na czymś twardym. Ból pleców przechodzący przez brzuch ku grzebieniom biodrowym. Uczucie gryzienia w kościach okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

21. Kończyny

Ból wszystkich kończyn i całego ciała w nocy. Obudził się o godz. 4 z bólami wszystkich kończyn; nie mógł utrzymać ich w bezruchu, > po ciepłej kąpieli. Bóle wszystkich stawów, szczególnie kolan i kostek; musiał się położyć, stopy odmawiały posłuszeństwa.

22. Kończyny górne

Ostry ból p. stawu barkowego; < ruch, > ciepło; uczucie niesprawności ruchowej p. ramienia, przedramienia i ręki, > ćwiczenia, > ciepło; ostry ból kłujący w l. stawie barkowym. Nagłe bolesne zablokowanie l. stawu barkowego, > ćwiczenia. Niesprawność ruchowa l. stawu barkowego pod mięśniem naramiennym, > ruch. Trzeszczenie w p. stawie barkowym przy unoszeniu ramienia. Znaczna niesprawność ruchowa p. ramienia i bolesność mięśni nad p. piersią. Silne ciągnięcie w mięśniach zginaczach l. ramienia. P. łokieć sztywny i nieznacznie niesprawny po pisaniu. Rano krótki, nagły ból w l. łokciu. Zimne ręce (C). Pełzający wrzód na ręce (C). Pęcherze na grzbietowej powierzchni pierwszych trzech palców l. ręki, tuż powyżej paznokci (C). Mała krosta pośrodku grzbietu p. ręki. Świąd górnej części obu ramion i tylnej części szyi. Ból jak przy stłuczeniu w l. nadgarstku. Tępe bóle całej p. ręki, obejmujące wszystkie palce, szczególnie paliczki dalsze; > pocieranie i kontynuowanie ćwiczeń. Ostre bóle w stawach palców, > ćwiczenia. Niesprawność ruchowa stawu l. kciuka po trzymaniu książki.

23. Kończyny dolne

Tępy ból w stawie biodrowym, umiejscowiony w głowie kości udowej; także pod lewą rzepką. Zacięcie w prawym stawie biodrowym, > po pewnym czasie chodzenia. Tętniący ból w prawym biodrze podczas siedzenia przy biurku i pisania, > po rozpoczęciu ruchu. Utykanie z powodu dolegliwości w obu pachwinach po siedzeniu; lewa pachwina pobolewa, lecz przy rozpoczęciu ruchu wydawało się, że kulawizna pochodzi z ud. Tępy ból prawego stawu kolanowego, < przy ruchu, > po dłuższym poruszaniu. Ból nóg, zaczynający się w kolanach i biegnący w dół nóg. > po wysiłku. Bardzo silne bóle stawów kolanowych, odczuwane bardzo głęboko, > od zimna i wysiłku. Tępe bóle obu nóg i pleców, wstępujące ku barkom. Tępe bóle z uczuciem zmęczenia w dołach podkolanowych. Bolesność łydek i ud. Utykanie z powodu mięśni przedniej części prawego podudzia. Bolesność i ból obu kolan; uczucie, jakby kości miały wystawać na zewnątrz. Po założeniu nogi na nogę nogi szybko drętwiały; kilka dni później nogi były ciężkie, z trudnością wchodzenia po schodach. Ostry, błyskawicowy ból na przedniej powierzchni lewej piszczeli, jakby w okostnej. Utykanie z powodu mięśni przednio-bocznej części prawego podudzia, < podczas chodzenia i od rozcierania. Ostre, przeszywające bóle lewej łydki, pojawiające się i ustępujące nagle. Ból pod lewą rzepką, > gdy stopa pozostaje nieruchoma, < podczas chodzenia i poruszania nią. Uczucie obolałości łydek jak po stłuczeniu. Po wstaniu z pozycji siedzącej sztywność stawów skokowych i stóp oraz utykanie; ledwie mógł stać lub chodzić. Utykanie i zacinanie się prawego stawu skokowego przy schodzeniu po schodach. Bolesność prawego ścięgna Achillesa przy wchodzeniu po schodach. Ostry ból lewego palucha (także obu paluchów), < przy ruchu, > przy dalszym poruszaniu. Drętwienie obu paluchów. Bóle w prawym paluchu i wokół niego. Tępy, uporczywy ból w stawie lewego palucha po tańcu. Ból palący lewego palucha, jak od kwasu. Kłucie jak igłami w dwóch środkowych palcach prawej stopy, z pewnym pieczeniem. Ostry ból kłujący w sklepieniu prawej stopy. Odciski na stopach nadmiernie wrażliwe. Modzel lub odcisk na przyśrodkowym brzegu prawej stopy, obecny od dwudziestu lat, zniknął całkowicie (C). Odcisk odpadł z prawej stopy (C). U pacjenta przyjmującego Rad. bro. 30, czternaście dni po dawce, pojawiło się podrażnione ognisko na prawej stopie (C). Cuchnąca potliwość stóp uległa złagodzeniu (C).

24. Objawy ogólne

Przez cały czas próby lekowej wyglądał na chorego; stracił na wadze 3 1/2 funta (C). Czuł, jakby miał zachorować; ledwie się wlókł (C). Tępe, uporczywe bóle w całym ciele; bardzo niespokojny ruchowo, musiał bez przerwy się poruszać. Ledwie zdolny się poruszać; niezdolny do należytej pracy. Zmęczenie; słabość; znużenie; wyczerpany, chce zdjąć ubranie i odpocząć. Bóle całego ciała, > na świeżym powietrzu i podczas poruszania się. Czuje, jakby całe ciało płonęło; z niezwykle ostrymi ukłuciami jak igłami lub wstrząsami elektrycznymi w całym ciele; także świąd całego ciała. Nagłe, błyskawiczne bóle „wstrząsowe” (C). Wstrząs jak od prądu przebiegający przez ciało podczas snu.

25. Skóra

Łuszczyca (prącia) (C). ° Wyprysk pełzający (C). Swędząca, sącząca się wysypka na twarzy, < od golenia, utrzymująca się przez tygodnie, ostatecznie uleczona za pomocą Rhus (C). Drobne znamiona uleczone (C). Sucha skóra twarzy (C). Plamisty rumień na czole (C). Pryszcze. Grudki. Świąd całego ciała w nocy. Czerwona, swędząca wysypka między łopatkami. Wypryskowe zapalenie skóry rąk, spowodowane oparzeniami od Radium i promieni rentgenowskich, zniknęło podczas próby lekowej. Czerwone grudki z boku ust; na klatce piersiowej; plecach; szyi. Wysypka na klatce piersiowej znika. ° Trądzik. Uczucie pieczenia i świąd całego ciała. Narażenie na promienie wywołuje zapalenie skóry, prowadzące do owrzodzenia, martwicy i nabłoniaka. Odciski.

26. Sen

Nieodparta senność i letarg. Zmęczony i senny przez cały dzień. Śpi dobrze, budzi się zmęczony, z chęcią przeciągania się. Niespokojny wskutek snów, budzi się przerażony. Niespokojny ruchowo przez całą noc, stale poruszał się w łóżku. Sny: o oddawaniu moczu; pożarach; samobójstwie; trwożne; pełne zajęć; aktywne; z kołataniem serca. ° Śpi regularnie bez opiatu (w przypadku choroby nowotworowej) (C).

27. Gorączka

Niedyspozycja żółciowa z dreszczami (C). Uczucie zimna przez cały dzień; dreszczowość ze szczękaniem zębami do południa; > po południu (podczas miesiączki). Wewnętrzna dreszczowość, po której następuje gorąco bez potu, choć zwykle chory się poci. Wewnętrzna dreszczowość z licznymi wypróżnieniami. Gorąco w całym ciele; musiał zrzucić okrycie z łóżka. Czuje, jakby całe ciało płonęło, z ostrymi ukłuciami jak igłami i wstrząsami elektrycznymi. Cuchnąca potliwość stóp uległa złagodzeniu (C).

Odkryj pełną platformę Similia

Uzyskaj dostęp do 13 klasycznych książek materia medica, 7 klasycznych repertoriów, semantycznego wyszukiwania AI i podstawowego zarządzania przypadkami — bezpłatnie.

Sprawdź cennik