N. O. Lobeliaceæ. Nalewka z całej świeżej rośliny.

Zastosowanie kliniczne

Serce, porażenie / Grypa / ból głowy w jej przebiegu / Liszaj tropikalny / Płuca, porażenie / Ukąszenia węży / Język, porażenie / Dur brzuszny / Zawroty głowy

Charakterystyka

Pierwszą wzmiankę o tej roślinie podał Erskine C. White (H. W., xxxii. 502) pod nazwą Lobelia rubra, poprawioną później przez F. Koppa (H. W., xxxiii. 328) i samego E. C. White’a (H. W., xxxiii. 510) na Lob. purpurascens. Kopp opisuje roślinę następująco: „Łodygi kanciaste, płożące. Liście jajowate, na powierzchni zielone, od spodu fioletowe albo fioletowo-zielone, nieco drobno piłkowane, dość jędrne, zwykle długości od pół do jednego cala; szypułki wyrastające z kątów liści, znacznie krótsze od liści, po kwitnieniu odgięte ku dołowi. Kwiaty z wierzchu białe, od spodu zabarwione fioletowo, delikatnie pachnące, przeważnie dwupienne; korona długości czterech lub pięciu linii, dolne płatki podłużne, tępe, dwa górne krótsze i węższe, bardziej zaostrzone i zagięte do wewnątrz. Torebka węższa, jajowata, długości co najmniej trzech linii; nasiona dość duże, często spłaszczone”. Rośnie obficie w australijskim buszu, najchętniej w miejscach wilgotnych, a najbujniej — jak twierdzi Kopp — tam, gdzie najliczniej występują węże. White dodaje, że roślina ta preferuje luźne, piaszczyste gleby. Jest to interesujące, ponieważ James S. Bray, cytowany przez White’a i Koppa, zaobserwował, że legwan po walce z wężem, ilekroć został ukąszony, zjadał tę Lobelię. Z drugiej strony Bray znalazł kiedyś wiele martwych owiec i z początku, sądząc po ich wyglądzie, przypuszczał, że ukąsiły je węże; jednak podczas badania ich żołądków znalazł liście i łodygi Lob. Purp. i doszedł do wniosku, że to właśnie było przyczyną ich śmierci. White podaje krótką patogenezę, w której na pierwszy plan wysuwają się objawy przypominające działanie jadu węża. Jego objawy, wraz z objawami Koppa, który rozgniótł zębami i połknął liść (H. W., xxxiv. 306), zestawiono w Schemacie. Wykazują one silne rodzinne podobieństwo do objawów Lob. inflata. White opisuje ważne własne doświadczenie kliniczne: „Roślina ta, nawet jeśli tylko nieostrożnie dotknie się jej zębami, wywołuje obezwładniające zawroty głowy. Zanim poznałem nazwę tej rośliny, zauważyłem, że wywoływane przez nią przyprawiające o mdłości osłupienie i ból głowy dokładnie przypominają objawy grypy. Mój ból głowy zniknął jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki pod wpływem Lob. purp. Ø; zauważałem też, że pod jej działaniem nie występowały żadne objawy ze strony klatki piersiowej. Grypa wybucha podczas wilgotnej pogody. Roślina ta, ze swymi drobnymi, klejnotopodobnymi białymi kwiatami, przez cały rok pokrywa ziemię kobiercem po każdym deszczu”. Inne ogólne cechy Lob. purp. White przedstawia następująco: głębokie wyczerpanie sił życiowych i układu nerwowego. Śmiertelne uczucie zimna bez dreszczy, obezwładniające cały organizm. Porażenie płuc i wynikające z niego zatrucie dwutlenkiem węgla; wymioty i śpiączka. Działa bardzo podobnie do Bapt. w ciężkich, adynamicznych stanach tyfoidalnych i zdaje się neutralizować toksyczne działanie grypy. Ponieważ rośnie na piaszczystej glebie, zawiera dużo krzemienia i, podobnie jak Secal., Staph. oraz zwykła marchew, szczególnie dobrze odpowiada pacjentom z niedoborem krzemionki, nerwowym, skłonnym do czyraków, o porywczym usposobieniu, obficie się pocącym i mającym stale próchniejące zęby. Objawy są < wskutek ruchu; < podczas wilgotnej pogody.

Zależności

Porównać: Lob. inf., Tabac., Lach. oraz inne jady węży. Bapt. (grypa, dur brzuszny); Secal., Staph. (zęby).

Przyczyny

Ukąszenia węży. Zatrucie krwi.

1. Umysł

Porywcze usposobienie. Przygnębienie.

2. Głowa

Zawroty głowy z towarzyszącymi nudnościami i osłupieniem. Obezwładniająca senność (dokładnie taka, jaką wywołuje jad węża); przyprawiający o mdłości ból głowy z zawrotami, zwłaszcza dokładnie między brwiami. Tępy i dokuczliwy ból głowy, z uczuciem pełności u podstawy potylicy oraz w czole; ból < wskutek potrząsania głową i każdego ruchu. Uczucie splątania w głowie.

3. Oczy

Oczy osłabione; przy ich zamykaniu wrażenie bolesności. Nie można utrzymać oczu otwartych; niemal skurczowe zaciskanie (górnych) powiek.

5. Nos

Suchość i uczucie pełności w nosie.

7. Zęby

(Odpowiedni dla osób, których zęby wcześnie próchnieją z powodu niedoboru Silica.)

8. Usta

Rtęciowy smak w ustach. Gęsta ślina w ustach. Język biały i porażony.

9. Gardło

Suchość w gardle o charakterze pieczenia.

10. Apetyt

Wielkie pragnienie. Utrata apetytu.

11. Żołądek

Uczucie zapadania się w żołądku. Nudności towarzyszące zawrotom głowy.

14. Narządy moczowe

Zwiększone wydzielanie moczu.

18. Klatka piersiowa

Uczucie ucisku w klatce piersiowej ze znacznym ciążeniem i oddechem wymagającym wysiłku. Wrażenie, jakby płuca były porażone; oddech płytki. Oddech powolny, niemal ustaje.

19. Serce

Przykre uczucie w okolicy serca. Serce porażone; uderzenia niemal niewyczuwalne.

20. Plecy

Osłabienie w okolicy lędźwiowej ze znacznym znużeniem.

21. Kończyny ogólnie

Znużenie i skrajne osłabienie kończyn.

23. Kończyny dolne

Znaczne osłabienie kończyn dolnych; kolana zdają się zapadać pod ciężarem ciała.

24. Objawy ogólne

Wyczerpanie i przygnębienie. Ogólne osłabienie z utratą apetytu i znacznym znużeniem. Objawy pojawiają się niezwykle szybko, w ciągu pięciu minut od przyjęcia leku. Asteniczny stan tyfoidalny.

25. Skóra

Kłujący świąd całego ciała, jak przy potówkach (lichen tropicus).

26. Sen

Obezwładniająca senność. Niespokojny sen.

27. Gorączka

Śmiertelne uczucie zimna bez dreszczy, obezwładniające cały organizm. Ogólne uczucie gorączkowości. Obfite pocenie. (Dur brzuszny. Grypa.)

Lobelia Purpurascens