Liatris Spicata
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Liatra kłosowa. Pióro prerii. Diabelski kąsek. Korzeń na kolkę. N. O. Compositæ (plemię Cichoraceæ). Nalewka ze sproszkowanego świeżego korzenia.
Kliniczne
Biegunka / Obrzęki / Obrzęki pochodzenia nerkowego / Owrzodzenia
Charakterystyka
Liatris jest dawnym lekiem roślinnym stosowanym w zaburzeniach trawienia i kolce. Jak wyjaśnia T. C. Duncan (H. R., xiii. 110), roślinę nazywa się „diabelskim kąskiem”, ponieważ każdej bulwie brakuje kawałka, jak gdyby został odgryziony. Uchodzi za środek aromatyczny, pobudzający, napotny, moczopędny, przeciwbólowy i wiatropędny; szczególnie przydatny w kolce, bólach głowy i wzdęciach. Do medycyny homeopatycznej wprowadzono ją (H. R., xiii. 35) ze względu na działanie w dwóch przypadkach obrzęków leczonych metodą eklektyczną: (1) obrzęki wskutek znacznego powiększenia wątroby i śledziony; (2) obrzęki z niemal całkowitym zahamowaniem wydalania moczu. Gdy inne leki zawiodły, podano Liatris i drugiego dnia chory wydalił półtora galona moczu. A. E. White pisał w Minneap. Hom. Mag. (daty nie podano) o innym zastosowaniu Liatris. Roślina ta powszechnie uchodzi za swoisty lek w przewlekłej biegunce występującej po narażeniu na niekorzystne warunki życia obozowego, a także za środek do stosowania miejscowego na nieziarninujące owrzodzenia. W tym celu korzeń należy przeżuć, a następnie przyłożyć do owrzodzenia. White’a poproszono o przeżucie kawałka korzenia i uczynił to. W rezultacie po sześciu lub ośmiu godzinach wystąpiły u niego trzy następujące po sobie, bardzo naglące parcia na stolec, lekki kurczowy ból w dolnej części pleców oraz pewne napinanie się przy oddawaniu stolca. Potwierdził przydatność leku w biegunce obozowej, twierdzi jednak, że działa on lepiej, jeśli wcześniej poda się Sul. lub Merc. cor. Przytacza następujący przypadek. Pan X, lat 56, cierpiał na przewlekłą biegunkę od czasu wojny. Próbował wszelkiego rodzaju leczenia, w tym homeopatycznego. Oddawał od dwunastu do szesnastu stolców dziennie. Jego masa ciała spadła ze 180 do 120 funtów. Był zupełnie wyczerpany i pogodził się z myślą, że pozostało mu niewiele życia. Podano mu Sul. 30x w dwóch dawkach, po jednej każdej nocy; następnie Merc. cor. 3x, po jednej dawce każdej nocy przez pięć nocy; potem Liatris 1x, po cztery granulki każdej nocy przez pięć tygodni, po czym był całkowicie wyleczony.