Juglans Regia

Nux juglans. Orzech włoski. Juglandaceæ. Nalewka z liści oraz z łupiny zielonego owocu.

Obraz kliniczny

Trądzik / Odbyt, pieczenie w / Węzły chłonne pachowe, ropienie / Wrzód pierwotny / Niesztowica / Oczy, ból nad / Favus / Wzdęcia / Ból głowy / Opryszczka / Opryszczka napletka / Unoszenie się, uczucie / Krwotok miesiączkowy / Plamica / Grzybica obrączkowa / Szkorbut / Śledziona, ból w / Kiła

Charakterystyka

„Powiada się, że w złotym wieku, gdy ludzie żywili się żołędziami, bogowie żywili się orzechami włoskimi, stąd zaś nazwa juglans, Jovis glans, czyli orzechy Jowisza” (Treasury of Botany). Z wielu względów drzewo orzecha włoskiego ma ogromne znaczenie i w pełni zasługuje na swą wzniosłą nazwę. Orzech królewski nie tylko dostarcza pożywienia, w każdym razie godnego bogów, oraz drewna zarazem lekkiego i mocnego, lecz także soku, z którego otrzymuje się cukier, i owocu, z którego uzyskuje się barwnik oraz olej i który nadaje się na marynaty; ma też w medycynie miejsce zasługujące na większe uznanie. Treasury of Botany daje homeopatom wskazówkę w następującej uwadze: „Nie należy sadzić go zbyt blisko domostw, ponieważ na niektóre osoby oddziałuje silny aromat jego listowia”. Uderzające podobieństwo orzecha do mózgu dało początek poglądowi, że jest on „pokarmem dla mózgu”. Nie mogę powiedzieć, aby istniała ku temu jakakolwiek inna podstawa; jednak u Clotara Müllera, który jako pierwszy przeprowadził próbę lekową Jug. r., wywołał on ten osobliwy objaw: „Wieczorem w łóżku pobudzony jak w stanie upojenia, z uczuciem, jakby głowa unosiła się w powietrzu”; wskazuje to na wyraźne działanie na mózg, jakie zwykle kojarzymy raczej z „winem” niż z „orzechami” podawanymi na deser. Odnotowano także drażliwość i ociężałość umysłową. Objawy głowy są równie wyraźne jak w przypadku Jug. c., lecz przeszywających bólów nie obserwowano w potylicy, jak przy tamtym leku, tylko w czole. Niewiele jest leków wywołujących wzdęcia i rozdęcie brzucha równie wyraźnie jak Jug. r. Zdaje się on oddziaływać silniej na śledzionę niż na wątrobę (odwrotnie niż Jug. c.). Występują biegunka oraz liczne objawy ze strony odbytnicy i odbytu, lecz biegunka nie ma tak wyraźnie żółciowego charakteru jak biegunka Jug. c. Podobnie jak Carya alba i Jug. c., Jug. r. ma działanie krwotoczne; krew (z macicy) jest czarna i skrzepła. W męskich narządach płciowych wystąpiły godne uwagi objawy zapalenia i owrzodzenia. W znacznej mierze należą one do ogólnego działania leku na powłoki ciała. To Clotar Müller poczynił spostrzeżenie, że „W narządach trawiennych wywołuje zaburzenia i podrażnienie, które równocześnie powodują nieprawidłowe objawy w innych narządach, zwłaszcza w głowie. Po tym działaniu, które jest krótkotrwałe, pojawiają się rozmaite objawy osutkowe, występujące późno i mające przewlekły przebieg”. Objawy skórne odmiany Regia są wyraźniejsze i bardziej zróżnicowane niż objawy Cinerea. Doprowadziło to do częstszego stosowania jej w skrofulozie, ponieważ choroby skóry i gruczołów często występują łącznie. Farrington twierdzi, że Jug. r. jest jednym z najlepszych leków w „tinea favosa, zwłaszcza na skórze głowy za uchem; świąd jest nocą tak silny, że choremu trudno zasnąć”. Strupy pojawiają się na ramionach i w dołach pachowych. Podczas próby lekowej Jug. r. objawy przeszły z prawego dołu pachowego na lewy. U jednej z moich pacjentek, pielęgniarki, której lewa ręka została kilka lat wcześniej zakażona podczas kontaktu z przypadkiem septycznym, a być może kiłowym, rozwinęło się zapalenie węzłów chłonnych pachowych — najpierw lewych, potem prawych — pozostawiające swędzące zmiany wypryskowe. Zajęte zostały również węzły chłonne pachwinowe. Elaps. 200 złagodził większość dolegliwości, lecz sporadycznie utrzymywało się jeszcze niewielkie podrażnienie w dołach pachowych; uznałem więc, że mogę przyspieszyć poprawę, podając Jug. r. 12 trzy razy dziennie. Nastąpiło co niżej: pięć dni po rozpoczęciu podawania Jug. r. na plecach pojawiła się silnie swędząca osutka z drobnych pęcherzyków. Ciągnęła się środkiem pleców od kości krzyżowej do środkowej części okolicy grzbietowej, rozszerzając się ku dołowi i zwężając ku górze. Pacjentka rozdrapała skórę do ran w dwóch miejscach. Osutka była < po myciu. Lecz wszelka bolesność i podrażnienie ustąpiły z ramion oraz dołów pachowych. Zneutralizowałem działanie leku za pomocą Rhus 12. Cztery lata później nadal nie miała żadnych dolegliwości ze strony węzłów chłonnych. Cl. Müller, który sam doświadczył objawów skórnych w dołach pachowych, nigdy wcześniej nie cierpiał na chorobę skóry. Jeden z uczestników próby lekowej został wyleczony ze swędzącej osutki nóg, na którą cierpiał zimą przez cztery lata; świąd rozpoczynał się, gdy tylko zaczynał się rozbierać. Wiele objawów bardzo przypominało kiłę, a zmianę na policzku jednego z uczestników próby lekarz, który widział go pod nieobecność Cl. Müllera, rzeczywiście rozpoznał jako kiłową. Zajęta jest przeważnie lewa strona głowy, twarzy i brzucha. Objawy pachowe przechodzą z prawej strony na lewą. Objawy ogólnie są < wskutek ruchu; migrena < podczas mówienia; ból brzucha < podczas śmiechu. < po tłustym pokarmie. < Wieczorem o godz. 21 i po godz. 21. Świąd jest < nocą. Ciepło łóżka < ból zęba. Lek usunął zimową osutkę < podczas rozbierania się. Osutka wywołana w moim przypadku była < wskutek mycia.

Zależności

Antidotum: Rhus. Porównać: Jug. c., Carya alb. (botanicznie); Rhus (skóra); Graph. (tinea favosa za uszami); Rumex (osutka < podczas rozbierania się); Mezer., Merc.; Cean. (śledziona); Lyc. (wzdęcia). Dobrze działa po: Elaps. (choroby węzłów chłonnych pachowych; czarne krwotoki); Sulph. (głowa gorąca, kończyny zimne); Grind. (ból nad l. okiem).

1. Umysł

Wieczorem w łóżku pobudzony jak w stanie upojenia, z uczuciem, jakby głowa unosiła się w powietrzu. Wieczorem drażliwy i niezadowolony. Niechętny do rozmowy lub dyskusji, choć zwykle miał taki zwyczaj; ociężałość umysłowa. Nieuwaga podczas czytania i niechęć do pracy.

2. Głowa

Zawroty głowy. Ból głowy po obiedzie i wieczorem; z zaczerwienieniem twarzy. Uczucie w głowie i nosie jak na początku nieżytu nosa. Splątanie w głowie. Palące gorąco w głowie wieczorem, z lodowato zimnymi kończynami. Uczucie ciężkości w głowie. Przeszywające bóle w czole. Ból po l. stronie czoła. Ból nad l. okiem, z bólem oczu. Ból nad oczami, < wskutek ruchu; < przy potrząsaniu głową lub poruszaniu oczami; z ziewaniem i sennością. Ból nad oczami, jak przy zawrotach głowy. Tętnienie w skroniach, > po wyjściu na świeże powietrze, nawracające po wejściu do ciepłego pomieszczenia, z kłującym bólem w przedniej części głowy. Migrena w jednym punkcie w okolicy l. kości ciemieniowej, uniemożliwiająca mówienie.

3. Oczy

Pieczenie oczu. Ból uciskający nad okiem (l.), < wskutek ruchu. Uczucie nieżytu nosa.

4. Uszy

Ból i uczucie pełności w p., następnie w l. uchu, potem wypływ ropy z obu uszu; ucho zewnętrzne zapalone, z dwiema bolesnymi nadżerkami. Pieczenie w l. uchu, następnie zaczerwienienie i obrzęk, potem krosta po wewnętrznej stronie, a następnie wypływ ropy z obu uszu, < po l., z pieczeniem i zaczerwienieniem l. ucha zewnętrznego oraz uczuciem przy każdym kroku, jakby coś wpadało do wnętrza ucha, a także z bolesnością uniemożliwiającą leżenie na l. stronie głowy.

6. Twarz

Obrzęk l. policzka i górnej wargi, z obrzękiem dziąsła nad l. górnymi siekaczami, bez poprzedzającego bólu zęba; następnie twardy, czerwonawy, bolesny obrzęk l. policzka, pośrodku którego znajdował się wyraźnie odgraniczony, zapadnięty, ciemnoczerwony i podatny na ucisk krąg; przez cienką skórę widoczna była ropa; pozornie zdrowy ząb usunięto, a przez otwór wypłynęła posokowata ropa (z ropnia); następnie obrzęk zniknął.

8. Jama ustna

Ból rozdzierający w zębach z ubytkami, < od ciepła łóżka. Język obłożony białym nalotem; rano, z gorzkim, śluzowatym smakiem. Język pokryty białym śluzem. Ślinotok. Po obiedzie skłonność do utrzymywania suchości jamy ustnej; nie mógł się zdecydować na wypicie jak zwykle wina ani wody. Smak gorzki. Rano po przebudzeniu smak śluzowaty.

9. Gardło

Odchrząkiwanie dużej ilości śluzu.

10. Apetyt

Zwiększony apetyt. Niezwykle duży apetyt bez zwiększenia pragnienia. Utrata apetytu. Brak pragnienia podczas jedzenia i niechęć do wina. Wieczorem niechęć do palenia tytoniu. Zwiększone pragnienie.

11. Żołądek

Odbijania: gwałtowne; częste; głośne; o smaku jak po spożyciu tłuszczu. Pełność i rozdęcie żołądka, uniemożliwiające jedzenie pomimo dobrego apetytu, > po odbijaniu. Czkawka gwałtowniejsza po jedzeniu. Nudności o godz. 6 rano; oraz po kolacji. Wymioty; nagle obudził się, zwymiotował pokarm spożyty cztery godziny wcześniej, a następnie zasnął bez dalszych dolegliwości. Pieczenie w żołądku. Ból w nadbrzuszu, z rozdęciem brzucha.

12. Brzuch

Pełność, rozdęcie, napięcie i uczucie ciężkości w brzuchu, z częstą potrzebą oddania stolca, > po odbijaniu i oddawaniu gazów. Rozdęcie: po jedzeniu; po obiedzie, z oddawaniem gazów; z nagłą potrzebą oddania stolca; tak znaczne, że musi rozluźnić ubranie, z uciskiem w żołądku; tak znaczne, że pomimo dobrego apetytu może zjeść tylko niewiele; bębenkowa twardość brzucha. Burczenie; z kolką; z bólem uciskającym w nadbrzuszu. Oddawanie gazów; zwłaszcza w pozycji leżącej. Ból brzucha > po odbijaniu. Bóle wędrujące. Ból uciskający i ciągnący, < wskutek ruchu, > po pojawieniu się miesiączki (piętnaście dni za wcześnie), trwającej następnie osiem dni (zamiast zwykłych trzech), z obfitym odpływem czarniawej krwi, często w dużych skrzepach, oraz z wyczerpaniem i utratą apetytu. Ciągnięcie, z uciskiem w okolicy śledziony. Kłucie pod najniższymi l. żebrami. Ucisk w okolicy śledziony, z odbijaniem. Ból pod l. żebrami rzekomymi, < przy głębokim oddychaniu, śmiechu lub pochylaniu się. Ból po l. stronie podczas szybkiego chodzenia. Ból po l. stronie, z wędrującą kolką w jelitach. Ból nad pępkiem. Ból w podbrzuszu, z nudnościami. Kłucie w podbrzuszu przy poruszaniu się lub pochylaniu. Ból tnący w p. okolicy podbrzusznej.

13. Stolec i odbyt

Stolec: płynny, dwa razy dziennie; poprzedzony bólem brzucha lub występujący z nim; rzadki; miękki, obfity, pod koniec niemal płynny. Stolec twardy; oddawany z trudnością; skąpy. Opóźnione oddanie stolca. Zaparcie. Rano brak wypróżnienia, po południu wypróżnienie prawidłowe. Obfity stolec, następnie ból palący i ucisk w odbycie. Stolec skąpy i częsty; oddawany z trudnością; brak stolca. Wieczorem w łóżku świąd odbytu, z kłuciami, zmuszający do chodzenia.

14. Narządy moczowe

Częsta potrzeba oddawania moczu wskutek osłabienia napięcia zwieracza. Stałe parcie i mimowolne kapanie moczu. Ciągła potrzeba oddawania moczu i częste mikcje w dzień i w nocy, z bardzo obfitym wydalaniem moczu. Zmuszony oddawać mocz w nocy. Zmuszony często oddawać mocz; za każdym razem w dużej ilości. Obfity mocz; lecz bez pragnienia. Mocz skąpy i przejrzysty. Mocz ciemnoczerwony.

15. Męskie narządy płciowe

Częste wzwody w dzień i w nocy. Pieczenie prącia po stosunku z żoną, z otarciem w miejscu połączenia napletka z prąciem; później ropiejąca smuga obejmująca połowę obwodu między żołędzią a napletkiem; następnie owrzodzenie powiększyło się, jego brzegi były twarde, podstawa słoninowata, a przy lekkim ucisku występowało krwawienie; często tworzył się mały strup, spod którego sączyła się ropa i który często odpadał, pozostawiając ropiejące owrzodzenie; później pośrodku utworzył się zdrowy strup i odpadł, pozostawiając zdrową skórę, tak że zamiast jednego długiego, wąskiego owrzodzenia pozostały dwa małe, okrągłe; zagoiły się bez blizny.

16. Żeńskie narządy płciowe

Miesiączka zbyt wczesna i zbyt obfita; odpływ dużej ilości czarnych skrzepów; poprzedzona uciskającymi bólami ciągnącymi w brzuchu, < wskutek ruchu; z towarzyszącym ogólnym wyczerpaniem i utratą apetytu.

17. Narządy oddechowe

Bezgłos lub znaczna chrypka.

18. Klatka piersiowa

Świąd na mostku. Kłucie w płucach niezależne od ruchu ani oddychania. Ucisk w klatce piersiowej.

19. Tętno

Tętno szybkie i pełne.

20. Plecy

Kłucia w okolicy krzyżowej. Silne kłucia w lędźwiach, wywołujące drżenie.

21. Kończyny

Ból ciągnący jak po skręceniu, w pierwszym paliczku i stawie l. kciuka, < wskutek ruchu, a podczas leżenia w łóżku taki sam ból w p. paluchu. Kłucie i świąd p. nogi oraz p. palców ręki. Ciągnięcie i uczucie bezwładu w nogach i kolanach, z osłabieniem i uginaniem się kolan podczas chodzenia oraz z podobnym odczuciem w p. ręce.

22. Kończyny górne

Świąd skóry dołu pachowego (p.); powstały liszaje; później (l.). Elektryczne zrywania w przedramionach i rękach budzą go w chwili zasypiania. Uczucie osłabienia w p. ręce. Przerywany ból p. palca wskazującego.

23. Kończyny dolne

Ból bioder lub kolan, utrudniający chodzenie. Kłucie w kłykciu przyśrodkowym kolana i uczucie przeszkody podczas chodzenia. Ból reumatyczny kolana utrudniający chodzenie. Ból w p. podbiciu podczas chodzenia oraz uczucie przeszkody. Próba lekowa wyleczyła występującą zimą osutkę kończyn dolnych z piekącym świądem, który rozpoczynał się, gdy tylko badany się rozebrał.

24. Objawy ogólne

Rozluźnienie mięśni. Wyczerpanie i niechęć do zwykłych zajęć. Uczucie upojenia; jakby się leciało.

25. Skóra

Osutka za uszami u dzieci. Swędząca osutka na całym ciele. Krosty na twarzy; czerwone krosty na twarzy, szyi, barkach i plecach, niektóre zawierające gęstawy płyn; krosty na karku, wydzielające wilgoć po rozdrapaniu (jak trądzik). Świąd: tu i ówdzie; na mostku; na rękach; na p. ręce; na grzbiecie p. ręki, następnie na stopach, czole, skórze głowy i brzuchu; p. palców ręki po południu; nóg, ramion i brzucha nocą, z rzucaniem się w łóżku i niemożnością zaśnięcia; tu i ówdzie, powodujący niespokojny sen, ze snami i wzwodami; na powierzchni zginaczowej p. przedramienia, w pobliżu łokcia, z pieczeniem i czerwoną plamą, pośrodku której znajdowała się krosta; zaczerwienienie zniknęło, lecz krosta była bolesna i utworzyła się ropa. Bolesne, duże krwawe czyraki na barku i w okolicy wątroby. Obrzęki gruczołów (obrzęki skrofuliczne). Krosty jak w wyprysku, z piekącym świądem oraz czerwoną, popękaną skórą, wydzielające zielonkawy płyn usztywniający bieliznę. Kiłowe, skrofuliczne i rtęciowe owrzodzenia oraz opryszczka. Świąd w p. dole pachowym, z pieczeniem; skóra bolesna i popękana, następnie czerwona i łuszcząca się; później stała się wilgotna; na brzegu liszaja znajdowały się piekące pęcherzyki; liszaj < po obfitym poceniu się; pot wraz z wydzieliną osutki usztywniał bieliznę i barwił ją na zielonkawożółto; ból był czasami tak silny, że gwałtowne poruszanie ramionami stawało się niemożliwe; po nasileniu pieczenia i świądu stale pojawiały się nowe pęcherzyki i zwiększał się obszar zaczerwienienia; taka sama dolegliwość wystąpiła w l. dole pachowym; następnie czyrak na barku, na wyrostku kruczym; potem bolesny czyrak nad mięśniem dwugłowym, z odgraniczonym zaczerwienieniem i stwardnieniem, wydzielający krwistą treść; następnie dwie czerwone, swędzące plamy na p. łokciu, na których utworzyła się żółta krosta; czyrak ze stwardnieniem i bólem między 9. a 10. żebrem, z gęstą, krwistą wydzieliną, pozostawiający stwardnienie; mniej więcej w tym samym czasie w pobliżu miejsca drugiego czyraka pojawiła się czerwona plama, która stała się podobna do stwardniałego gruczołu; w tym okresie na l. podbiciu, a następnie na p., wystąpiło zaczerwienienie ze świądem i pęcherzykami, pozostawiające twardy strup, wskutek czego cała okolica stała się wyniosła i bolesna; strupy były wgniatane przez buty i ścierane, tak że miejsce pozostawało obnażone; po zagojeniu plama była sinoczerwona i obrzęknięta.

26. Sen

Ziewanie; po południu, z przeciąganiem się. Senność. Niemożność zaśnięcia po obiedzie, mimo że chęć snu wystąpiła wcześniej niż zwykle. Niespokojny sen, z przerażającymi snami. Niespokojne sny.

27. Gorączka

Wieczorem tętno pełne i częste. Zimne kończyny; po godz. 21, z gorącą głową. Naprzemienne zimno i gorąco w krótkich napadach w ciągu dnia. Naprzemienne uczucie zimna i gorąca w całym ciele, z uczuciem ciężkości głowy, które po jedzeniu nasilało się do bólu, > po godz. 15. Gorąco w całym ciele wieczorem. Częste, nagłe napady uderzeń gorąca. Gorąco napadowe, ze splątaniem w głowie. Wieczorem twarz paląco gorąca, z zimnymi kończynami. Wieczorem gorąca głowa. O godz. 21 gorące ręce, z szybkim tętnem, następnie ogólne poty. Pot barwiący bieliznę na zielonkawożółto i usztywniający ją.