Aconitum Napellus
Akonit
autorstwa William Boericke — Kieszonkowy podręcznik homeopatycznej Materia Medica i repertorium
Stan strachu, lęku; udręka psychiczna i fizyczna. Niepokój ruchowy i psychiczny oraz przestrach są najbardziej charakterystycznymi przejawami działania Aconitum. Ostry, nagły i gwałtowny początek z gorączką stanowi wskazanie do jego zastosowania. Chory nie chce, by go dotykano. Nagłe i znaczne opadanie z sił. Dolegliwości i napięcie wywołane narażeniem na suchą, zimną pogodę, przeciąg zimnego powietrza, zahamowanie pocenia się, a także dolegliwości wskutek bardzo upalnej pogody, zwłaszcza zaburzenia żołądkowo-jelitowe itd. Lek pierwszego wyboru w zapaleniach i gorączkach zapalnych. Wyraźnie oddziałuje na błony surowicze i tkankę mięśniową. Piekące odczucia wewnątrz ciała; mrowienie, zimno i drętwienie. Grypa. Napięcie tętnic; emocjonalne, fizyczne i psychiczne napięcie wyjaśnia wiele objawów. Przepisując Aconitum, należy pamiętać, że wywołuje ono jedynie zaburzenia czynnościowe; nie ma dowodów, by mogło powodować zmiany tkankowe — działa krótko i nie wykazuje okresowości. Jego domeną jest początek ostrej choroby; nie należy go stosować nadal po wystąpieniu zmian patologicznych. W przekrwieniu i zastoju, lecz nie po rozpoczęciu wysięku. Grypa (Influenzin)
Umysł. Wielki strach, lęk i zamartwianie się towarzyszą każdej dolegliwości, choćby błahej. Majaczenie cechują nieszczęśliwość, zmartwienie, strach i bredzenie, rzadko zaś utrata świadomości. Złe przeczucia i obawy. Lęk przed śmiercią, chory jest jednak przekonany, że wkrótce umrze; przepowiada dzień śmierci. Lęka się przyszłości, tłumu, przechodzenia przez ulicę. Niepokój ruchowy, miotanie się. Skłonność do wzdrygania się. Wyostrzona wyobraźnia, jasnowidzenie. Bóle są nieznośne; doprowadzają chorego do szaleństwa. Muzyka jest nie do zniesienia; zasmuca ją (Ambra). Sądzi, że jego myśli pochodzą z żołądka — że części jego ciała są nienaturalnie grube. Ma wrażenie, jakby to, co właśnie się wydarzyło, było snem.
Głowa
Uczucie pełności; głowa ciężka, z bólem pulsującym, gorąca, jakby miała pęknąć, z piekącym, falującym odczuciem. Ciśnienie śródczaszkowe (Hedera Helix). Piekący ból głowy, jakby mózg poruszała wrząca woda (Indigo). Zawroty głowy; gorsze przy podnoszeniu się (Nux. Opium) oraz przy potrząsaniu głową. Odczucie na szczycie głowy, jakby ciągnięto za włosy albo jakby włosy stawały dęba. Nocne gwałtowne majaczenie.
Oczy
Czerwone, objęte zapaleniem. Wydają się suche i gorące, jakby był w nich piasek. Powieki obrzęknięte, twarde i czerwone. Niechęć do światła. Obfite łzawienie po narażeniu na suche, zimne wiatry, światło odbite od śniegu, po usunięciu drobin żużlu i innych ciał obcych.
Uszy
Bardzo wrażliwe na hałasy; muzyka jest nie do zniesienia. Ucho zewnętrzne gorące, czerwone, bolesne, obrzęknięte. Ból ucha (Cham). Uczucie, jakby w lewym uchu znajdowała się kropla wody.
Nos
Węch niezwykle wrażliwy. Ból u nasady nosa. Katar z częstym kichaniem; pulsowanie w nozdrzach. Krwawienie jasnoczerwoną krwią. Błona śluzowa sucha, nos zatkany; katar suchy albo jedynie ze skąpą, wodnistą wydzieliną.
Twarz
Czerwona, gorąca, przekrwiona, obrzęknięta. Jeden policzek czerwony, drugi blady (Cham, Ipec). Przy podnoszeniu się czerwona twarz staje się śmiertelnie blada albo choremu zaczyna kręcić się w głowie. Mrowienie w policzkach i drętwienie. Neuralgia, zwłaszcza lewostronna, z niepokojem ruchowym, mrowieniem i drętwieniem. Ból szczęk.
Jama ustna
Zdrętwiała, sucha, z mrowieniem. Język obrzęknięty; mrowienie koniuszka. Zęby wrażliwe na zimno. Stale porusza żuchwą, jakby żuł. Dziąsła gorące i objęte zapaleniem. Język obłożony białym nalotem (Antim crud).
Gardło
Czerwone, suche, ściśnięte, zdrętwiałe, z mrowieniem, pieczeniem i szczypaniem. Migdałki obrzęknięte i suche.
Żołądek
Wymioty ze strachem, uczuciem gorąca, obfitym potem i wzmożonym oddawaniem moczu. Pragnienie zimnej wody. Gorzki smak wszystkiego oprócz wody. Silne pragnienie. Pije, wymiotuje i oświadcza, że umrze. Wymioty żółciowe, śluzowe i krwawe, zielonkawe. Ucisk w żołądku z dusznością. Krwawe wymioty. Pieczenie od żołądka ku przełykowi.
Brzuch
Gorący, napięty, wzdęty bębenkowo. Wrażliwy na dotyk. Kolka, której nie łagodzi żadna pozycja. Objawy brzuszne ustępują po ciepłej zupie. Pieczenie w okolicy pępkowej.
Odbytnica
Ból z nocnym świądem i kłuciem odbytu. Częste, skąpe wypróżnienia z bolesnym parciem; stolec zielony, jak posiekane zioła. Stolec biały, mocz czerwony. Choleryczne wypróżnienia z zapaścią, lękiem i niepokojem ruchowym. Krwawiące hemoroidy (Hamam). Wodnista biegunka u dzieci. Dzieci dużo płaczą i uskarżają się, cierpią na bezsenność i są niespokojne ruchowo.
Mocz
Skąpy, czerwony, gorący, oddawany boleśnie. Bolesne parcie i pieczenie w obrębie szyi pęcherza. Pieczenie w cewce moczowej. Zatrzymanie moczu; mocz krwawy. Lęk zawsze na początku oddawania moczu. Zatrzymanie moczu z krzykiem i niepokojem ruchowym oraz manipulowaniem przy narządach płciowych. Okolica nerek wrażliwa. Obfite oddawanie moczu z obfitym poceniem się i biegunką.
Mężczyzna
Uczucie pełzania i szczypania w żołędzi. Ból jąder jak po stłuczeniu; jądra obrzęknięte, twarde. Częste erekcje i polucje. Bolesne erekcje.
Kobieta
Pochwa sucha, gorąca, wrażliwa. Miesiączka zbyt obfita, z krwawieniem z nosa, nadmiernie przedłużona, spóźniona. Szał z chwilą pojawienia się miesiączki. Zahamowanie miesiączki wskutek przestrachu lub zimna u osób pełnokrwistych. Jajniki przekrwione i bolesne. Ostre, przeszywające bóle macicy. Bóle poporodowe ze strachem i niepokojem ruchowym.
Układ oddechowy
Stały ucisk w lewej połowie klatki piersiowej; utrudnione oddychanie przy najmniejszym ruchu. Chrypliwy, suchy, krupowy kaszel; głośne, ciężkie oddychanie. Dziecko chwyta się za gardło za każdym razem, gdy kaszle. Wielka wrażliwość na wdychane powietrze. Duszność. Krtań wrażliwa. Bóle kłujące przeszywające klatkę piersiową. Kaszel suchy, krótki, urywany; gorszy w nocy i po północy. Uczucie gorąca w płucach. Przy odchrząkiwaniu pojawia się krew. Mrowienie w klatce piersiowej po kaszlu.
Serce
Tachykardia. Dolegliwości serca z bólem lewego barku. Ból kłujący w klatce piersiowej. Kołatanie serca z lękiem, omdleniem i mrowieniem palców. Tętno pełne, twarde, napięte i skaczące; czasem wypadają pojedyncze uderzenia. W pozycji siedzącej wyraźnie odczuwa pulsowanie tętnic skroniowych i szyjnych.
Plecy
Zdrętwiałe, sztywne, bolesne. Uczucie pełzania i mrowienia, jak po stłuczeniu. Sztywność karku. Ból między łopatkami jak po stłuczeniu.
Kończyny
Drętwienie i mrowienie; bóle przeszywające; lodowate zimno i utrata czucia dłoni oraz stóp. Ramiona wydają się niesprawne ruchowo, jak po stłuczeniu, ciężkie i zdrętwiałe. Ból promieniujący w dół lewego ramienia (Cact, Crotal, Kalmia, Tabac). Gorące dłonie i zimne stopy. Reumatyczne zapalenie stawów; gorsze w nocy; czerwony, lśniący, bardzo wrażliwy obrzęk. Kulawizna związana ze stawem biodrowym i udem, zwłaszcza po leżeniu. Kolana niepewne; skłonność stopy do podwijania się (Aescul). Więzadła wszystkich stawów słabe i wiotkie. Bezbolesne trzaskanie we wszystkich stawach. Jasnoczerwone wyniosłości kłębika obu dłoni. Uczucie, jakby krople wody spływały po udzie.
Sen
Koszmary senne. Nocne bredzenie. Niespokojne sny. Bezsenność z niepokojem ruchowym i miotaniem się (stosować 30. potencję). Zrywa się ze snu. Długie sny z lękiem odczuwanym w klatce piersiowej. Bezsenność osób w podeszłym wieku.
Skóra
Czerwona, gorąca, obrzęknięta, sucha, piekąca. Purpura miliaris. Wysypka podobna do odry. Gęsia skórka. Mrówczenie i drętwienie. Dreszczowość i mrówczenie schodzące w dół pleców. Świąd ustępujący pod wpływem środków pobudzających.
Gorączka
Najbardziej zaznaczona faza zimna. Zimny pot i lodowate zimno twarzy. Zimno i gorąco występują naprzemiennie. Wieczorne uczucie zimna wkrótce po położeniu się do łóżka. Przechodzą przez niego fale zimna. Pragnienie i niepokój ruchowy są zawsze obecne. Marznie po odkryciu lub dotknięciu. Suche gorąco, czerwona twarz. Niezwykle cenny lek przeciwgorączkowy przy dojmującym lęku, niepokoju ruchowym itd. Obfity, zlewający pot na częściach ciała, na których chory leży; pot łagodzi wszystkie objawy.
Modalności
Lepiej na świeżym powietrzu; gorzej w ciepłym pomieszczeniu, wieczorem i w nocy; gorzej podczas leżenia na chorej stronie, od muzyki, dymu tytoniowego oraz suchych, zimnych wiatrów.
Ocet w dużych dawkach działa jako antidotum na skutki zatrucia.
Powiązania
Kwasy, wino i kawa, lemoniada oraz kwaśne owoce modyfikują jego działanie.
Niewskazany w gorączkach malarycznych i gorączkach o ciężkim, adynamicznym przebiegu, w stanach gorączki wyniszczającej i ropnicy ani w zapaleniach, gdy proces ulegnie umiejscowieniu. Często następuje po nim Sulphur. Porównać Cham i Coffea przy silnym bólu i bezsenności.
Agrostis
działa podobnie jak Acon w gorączce i zapaleniach; podobnie Spiranthes.
Leki dopełniające: Coffea; Sulph. Sulphur można uważać za przewlekłe Aconitum. Często dopełnia wyleczenie rozpoczęte przez Aconitum.
Porównać: Bellad; Cham; Coffea; Ferr, phos.
Aconitine.
(Uczucie ciężaru jak z ołowiu; bóle nerwu nadoczodołowego; odczucia lodowatego zimna pełzną ku górze; objawy wodowstrętu. Tinnitus aurium 3x). Uczucie mrowienia.
Aconitum Lycotonum.
Wielki żółty tojad lisi. (Obrzęk gruczołów; choroba Hodgkina. Biegunka po spożyciu wieprzowiny. Świąd nosa, oczu, odbytu i sromu. Skóra nosa popękana; smak krwi).
Aconitum Cammarum.
(Ból głowy z zawrotami i szumem usznym. Objawy kataleptyczne. Mrówczenie języka, warg i twarzy).
Aconitum ferox.
Tojad indyjski. Jego działanie jest nieco gwałtowniejsze niż działanie A. napellus. Działa silniej moczopędnie, a słabiej przeciwgorączkowo. Okazał się cenny w duszności pochodzenia sercowego, neuralgii i ostrym napadzie dny moczanowej. Duszność. Musi siedzieć wyprostowany. Przyspieszony oddech. Lęk z uczuciem duszenia się wynikającym z wrażenia porażenia mięśni oddechowych. Oddech Cheyne’a-Stokesa. Quebracho (duszność pochodzenia sercowego) (Achyranthes. Lek meksykański — bardzo podobny do Aconitum w gorączkach, lecz o szerszym zakresie działania; odpowiedni także w stanach durowych i gorączkach przerywanych. Reumatyzm mięśniowy. Silny środek napotny. Stosować 6x). Eranthis hymnalis — (tojad zimowy — działa na splot słoneczny, następnie kieruje działanie ku górze, powodując duszność. Ból potylicy i szyi).
Dawkowanie
Szósta potencja w zaburzeniach czuciowych; od pierwszej do trzeciej w stanach zastoinowych. W ostrych chorobach dawki należy często powtarzać. Acon działa szybko. W neuralgiach często korzystniejsza jest nalewka z korzenia w dawkach po jednej kropli (trująca) albo, zależnie od wrażliwości chorego, 30. potencja.