Sulphur

Siarka; kwiat siarki. (Pierwiastek.)

Odpowiedni dla osób o skazie skrofulicznej, ze skłonnością do przekrwienia żylnego, zwłaszcza w układzie wrotnym. Osoby o temperamencie nerwowym, poruszające się szybko, porywcze, pełnokrwiste, ze skórą nadmiernie wrażliwą na zmiany atmosferyczne (Hep., Kali c., Psor.). Dla osób szczupłych, o przygarbionych ramionach, które chodzą i siedzą pochylone; chodzą zgarbione jak starcy. Pozycja stojąca jest dla chorych wymagających Sulphur najgorsza; nie mogą stać; każda pozycja stojąca jest niewygodna. Ludzie brudni, niechlujni, skłonni do chorób skóry (Psor.). Niechęć do mycia się; zawsze < po kąpieli. Zbyt leniwy, by się zmobilizować; zbyt nieszczęśliwy, by żyć. Dzieci: nie znoszą mycia ani kąpieli (w zimnej wodzie, Ant. c.); wychudzone, z dużym brzuchem; niespokojne, jest im gorąco, nocą zrzucają przykrycie (Hep., Sanic.); mają pasożyty jelitowe, lecz najstaranniej dobrany lek zawodzi. Gdy starannie dobrane leki nie wywołują korzystnego działania, zwłaszcza w ostrych chorobach, Sulphur często pobudza siły reaktywne ustroju i rozjaśnia obraz przypadku (w chorobach przewlekłych, Psor.). Choroby skrofuliczne, psoryczne i przewlekłe, powstałe wskutek zahamowania wykwitów (Caust., Psor.). Dolegliwości, które nieustannie nawracają (miesiączka, upławy itd.); chory zdaje się niemal zdrowieć, po czym choroba powraca raz za razem. Przekrwienie poszczególnych części ciała: oczu, nosa, klatki piersiowej, brzucha, jajników, ramion, nóg lub dowolnego narządu, wskazujące na początek rozwoju guzów albo rozrostów złośliwych, zwłaszcza w okresie przekwitania. Uczucie pieczenia: na ciemieniu; ze szczypaniem w oczach; na twarzy, bez zaczerwienienia; w pęcherzykach w jamie ustnej; z suchością gardła, najpierw po prawej, potem po lewej stronie; w żołądku; w odbytnicy; w odbycie, ze świądem guzków krwawniczych i parzącym moczem; falami, jak ogień (Ars.); w klatce piersiowej, wznoszące się ku twarzy; skóry całego ciała, z uderzeniami gorąca; miejscami, między łopatkami (Phos.). Ból głowy z nudnościami co tydzień lub co dwa tygodnie; wyczerpujący, osłabiający (Sang.); z gorącym ciemieniem i zimnymi stopami. Stałe gorąco na ciemieniu; zimne stopy w dzień, z pieczeniem podeszew w nocy; chory szuka dla nich chłodnego miejsca (Sang., Sanic.); wysuwa je z łóżka, aby je ochłodzić (Med.); nocą kurcze łydek i podeszew. Uderzenia gorąca w ciągu dnia, z napadami osłabienia i uczuciem omdlewania, ustępującymi po pojawieniu się lekkiego potu. Jaskrawe zaczerwienienie warg, jakby krew miała przez nie trysnąć (Tub.). Uczucie osłabienia, pustki, zapadania się lub omdlewania w żołądku około godz. 11 przed południem (o godz. 10 lub 11 przed południem > po jedzeniu, Nat. c.); nie może doczekać obiadu; w ciągu dnia częste napady osłabienia i uczucia omdlewania (por. Zinc.). Biegunka: po północy; bezbolesna; wypędza z łóżka wcześnie rano (Aloe, Psor.); jakby jelita były zbyt słabe, by utrzymać swą zawartość. Zaparcie: stolce twarde, guzowate, suche jak spalone (Bry.); duże, bolesne; dziecko boi się wypróżnienia z powodu bólu albo ból zmusza je do przerwania już pierwszej próby; zaparcie występuje naprzemiennie z biegunką. Drogi, przez które przechodzą mocz i kał, są przy ich wydalaniu bolesne; oddaje duże ilości bezbarwnego moczu; okolice odbytu zaczerwienione, z nadżerkami; wszystkie naturalne otwory ciała są bardzo czerwone; wszystkie wydzieliny są żrące i powodują nadżerki lub odparzenia wszędzie, gdzie zetkną się ze skórą albo błoną śluzową. Miesiączka: zbyt wczesna, obfita, przedłużona. Krwotok miesiączkowy; chora nie czuła się dobrze od ostatniego poronienia. „Pojedyncza dawka podczas nowiu”. — Lippe. Czyraki: pojawiają się rzutami w różnych częściach ciała albo po zagojeniu jednego czyraka natychmiast pojawia się następny (Tub.). Skóra: świąd rozkoszny; drapanie >; „drapanie sprawia przyjemność”; drapanie wywołuje pieczenie; < od ciepła łóżka (Mer.); bolesność w fałdach skórnych (Lyc.). Choroby skóry leczone mydłami leczniczymi i preparatami do obmywania; hemoroidy leczone maściami. Ułatwia wchłanianie wysięków surowiczych lub zapalnych w obrębie mózgu, opłucnej, płuc i stawów, gdy Bryonia, Kali mur. albo najstaranniej dobrany lek zawodzi. Przewlekły alkoholizm; puchlina wodna i inne dolegliwości alkoholików; „porzucają nałóg”, lecz stale do niego wracają (Psor., Tub.). Nocne napady duszenia; chce, aby drzwi i okna były otwarte; nocą nagle całkowicie się wybudza; senny po południu, po zachodzie słońca, a przez całą noc bezsenny. Radosne sny; budzi się, śpiewając. Wszystko, co chory sobie upodoba, wydaje mu się ładne; nawet łachmany wyglądają pięknie. Ruchy w brzuchu, jakby poruszało się dziecko (Croc., Thuja).

Zależności. — Dopełniające: Aloe, Psor. Ogólnie dolegliwości wskutek nadużywania metali. Zgodne: Calc., Lyc., Puls., Sars., Sep. Sulph., Calc., Lyc.; albo Sulph., Sars., Sep. często następują po sobie w podanej kolejności. Calcarea nie wolno stosować przed Sulphur. Sulphur jest przewlekłym odpowiednikiem Aconite i dobrze po nim działa w zapaleniu płuc oraz innych ostrych chorobach.

Pogorszenie. — W spoczynku; w pozycji stojącej; od ciepła w łóżku; wskutek mycia się, kąpieli, zmiennej pogody (Rhus).

Poprawa. — Przy suchej, ciepłej pogodzie; leżenie na prawym boku (odwrotnie niż Stan.).