Thuja occidentalis — arbor vitae, drzewo życia — jest lekiem tkanki, która rośnie tam, gdzie nie powinna. Brodawki, kłykciny, polipy, znamiona, grzybiaste narośla, gąbczaste guzy. Boericke zaczyna dokładnie od tego: "jej związek z powstawaniem patologicznych wegetacji — kłykcin, brodawkowatych narośli, gąbczastych guzów — jest bardzo ważny."
Ten przerost jest widocznym obliczem tego, co Hahnemann nazwał sykozą, drugą przewlekłą miazmą, a Thuja jest jej głównym lekiem. Boericke: główne działanie polega na "wytwarzaniu stanów odpowiadających sykotycznej dyskrazji Hahnemanna, której głównym przejawem jest tworzenie brodawkowatych narośli na powierzchniach śluzowych i skórnych — figówek i kłykcin."
Ale lek ten jest czymś znacznie więcej niż lekiem na brodawki, a jego objawy psychiczne należą do najbardziej uderzających w całej materia medica. Boericke wymienia je bez wstępu: "idee utrwalone, jakby obca osoba stała u jego boku; jakby dusza i ciało były oddzielone; jakby coś żywego było w brzuchu."
Ten przewodnik przedstawia profil Thuja do nauki klinicznej na podstawie Materia Medica Boerickego, Dictionary Clarke'a, Synoptic Key Bogera i Keynotes Lippego. Oryginały można przeczytać w całości — Thuja według Clarke'a, Thuja według Boerickego i Thuja według Kenta — w bezpłatnej cyfrowej materia medica Similii.
Stan Thuja
Trzy fakty strukturalne porządkują ten lek.
Jest sykotyczny. Wszystko zmierza ku proliferacji oraz cuchnącej, nadmiernej wydzielinie. Podsumowanie Bogera: "miękka, wybujała, grzybiasta tkanka; polipy; kłykciny; brodawki, uszypułowane, czarne, stłumione," z "cuchnącymi, żrącymi, stęchłymi, zjełczałymi lub słodkawymi zapachami. Oleisty stolec, skóra lub pot."
Jest hydrogenoidalny. Termin Boerickego dla konstytucji, "których krew jest chorobliwie higroskopijna, tak że wilgotne powietrze i woda są wrogie." Tacy pacjenci niezawodnie czują się gorzej podczas wilgotnej pogody, w wilgotnych domach, w pobliżu wody. Pierwsze pogorszenie u Bogera to "ZIMNO WILGOTNE."
Jest lewostronny i chłodny. Boericke ujmuje to w czterech słowach — "lek lewostronny i chłodny" — a Boger wymienia "lewą stronę; jajnik" wśród okolic.
Do tego dochodzą dwie przyczyny, które czynią Thuja jednym z najczęściej przepisywanych leków konstytucyjnych w praktyce: złe skutki szczepienia (Boericke wyróżnia to kursywą i tworzy termin "vaccinosis" dla przewlekłych następstw) oraz stłumiona rzeżączka. Boger wymienia szczepienie, rzeżączkę, kiłę i rtęć razem wśród pogorszeń.
Ogólna żywotność jest słaba. Boericke: "szybkie wyczerpanie i wychudzenie." Boger: "wyczerpany i miękki. Wielkie osłabienie. Szybkie wychudzenie."
Obraz psychiczny i emocjonalny
Idee utrwalone. Objawy psychiczne Thuja mają charakter urojeniowy i są niezwykle konkretne. Trzy objawy Boerickego to klasyczny zestaw:
- "Jakby obca osoba stała u jego boku" — poczucie niewidzialnej obecności
- "Jakby dusza i ciało były oddzielone" — jakość dysocjacyjna, depersonalizacyjna
- "Jakby coś żywego było w brzuchu" — powtórzone w części dotyczącej brzucha jako "ruchy jakby czegoś żywego, bez bólu"
Boger dodaje więcej z tej samej rodziny: "iluzje, potem idee utrwalone; o kruchości; o żywej istocie wewnątrz; o kimś u jego boku; o byciu w rękach silniejszej mocy."
Idea kruchości zasługuje na osobne omówienie, ponieważ ma swój fizyczny odpowiednik. Boericke, w części dotyczącej kończyn: "podczas chodzenia kończyny czują się jakby były z drewna lub szkła i łatwo mogłyby się złamać."
Wrażliwość emocjonalna na muzykę. "Wrażliwość emocjonalna; muzyka wywołuje płacz i drżenie." Mały, swoisty i bardzo użyteczny objaw.
Pośpieszny lęk z powodu drobiazgów. Boger: "pośpieszny i lękowy; z powodu drobiazgów. Nie może się skoncentrować," z "złym humorem; smutkiem; wstrętem do życia."
Psychologiczna interpretacja, która narosła wokół tych objawów — poczucie, że zasadniczo nie jest się tym, kim się wydaje, że coś się ukrywa — nie występuje w klasycznych tekstach w tych słowach, ale naturalnie wynika z zapisanych idei utrwalonych.
Powinowactwa fizyczne
Skóra. Wizytówka leku: "polipy, guzki, brodawki, nabłoniak, znamiona, czyraki mnogie; owrzodzenia, zwłaszcza w okolicy odbytowo-płciowej. Piegi i plamy... brązowe plamy na dłoniach i ramionach." Paznokcie są "zniekształcone; kruche i miękkie"; Boger dodaje "prążkowane, miękkie, kruche, kruszące się, przebarwione lub zniekształcone."
I paradoks: "wykwity tylko na częściach zakrytych; gorzej po drapaniu," zestawione z potem "tylko na częściach odkrytych." Lippe podaje oba w jednym zdaniu — "potliwość odkrytych części i suchość części zakrytych."
Pot. "Obfity, kwaśny, pachnący jak miód." Boger: "pot na nagich częściach; z suchym gorącem na zakrytych; z zimnymi rękami; obfity na genitaliach; tryskający, < towarzystwo; cuchnący; ostry; plamiący."
Układ moczowo-płciowy. Druga główna sfera. "Cewka moczowa obrzęknięta, zapalna. Strumień moczu rozdwojony i mały. Uczucie kapania po oddaniu moczu. Silne cięcie po" — zwróć uwagę, że pogorszenie jest po, a nie w trakcie. Występuje reumatyzm rzeżączkowy, przewlekłe stwardnienie jąder, powiększenie prostaty, a u kobiet "pochwa bardzo wrażliwa," brodawkowate narośla na sromie i kroczu, gęste zielonkawe upławy oraz "silny ból w lewym jajniku."
Głowa. "Ból jakby przebity gwoździem" — u Bogera "rozrywający albo jak gwóźdź w l. części głowy." Lewostronny ból głowy; "biały, łuskowaty łupież; włosy suche i wypadające"; oraz "tłusta skóra twarzy" (Boger: "twarz blada, woskowa, lśniąca").
Brzuch i stolec. "Przewlekła biegunka, gorzej po śniadaniu. Wydaliny gwałtownie wyrzucane; odgłos bulgotania." Boger: "stolce bulgoczą albo wyskakują; < śniadanie... pośpieszne; wybuchowe; rozpryskujące; gazowe." Alternatywnie zaparcie "z gwałtownym bólem odbytnicy, powodującym, że stolec cofa się" — ten sam cofający się stolec co u Silicea, a Boericke odsyła do obu.
Usta. "Białe pęcherze z boku blisko nasady [języka], boleśnie tkliwe." Zęby "psują się przy dziąsłach." Żabka z żylakowatymi żyłami na języku i w ustach. I mała osobliwość: "płyny wpadają słyszalnie do żołądka" — u Bogera "głośne połykanie."
Oczy. Jęczmienie i guzy tarczkowe; "twardówka uniesiona plamami i wygląda niebieskawo-czerwono"; nawracające zapalenie nadtwardówki; przewlekłe zapalenie twardówki. Boericke podaje także "duże, płaskie grudki phlyctenules; indolentne" — ta sama niezdolność do rozwiązania się, która charakteryzuje cały lek. Boger dodaje "oczy krwistoczerwone; pełne łez; pozostają otwarte," oraz "fotopsje, poza polem widzenia," co dziwnie i charakterystycznie łączy się z utrwaloną ideą obecności u boku.
Układ oddechowy. Mniejsza, ale dobrze zdefiniowana sfera. Boericke wymienia "astmę u dzieci" — odsyłając do Natrum sulphuricum, drugiego leku hydrogenoidalnego — wraz z "brodawczakiem krtani" i przewlekłym zapaleniem krtani, czyli sykotycznym przerostem pojawiającym się na błonie śluzowej dróg oddechowych. Kaszel jest "suchy, dręczący, po południu, z bólem w dołku żołądka," a Boger zauważa, że jest to "kaszel tylko w dzień," z odkrztuszaniem łatwiejszym w pozycji leżącej i "serowatą plwociną."
Kończyny i paznokcie. "Podczas chodzenia kończyny czują się jakby były z drewna lub szkła i łatwo mogłyby się złamać. Końce palców obrzęknięte, czerwone... Drgania mięśni, osłabienie i drżenie. Trzaski w stawach. Ból pięt i ścięgna Achillesa." Boger dodaje "biodra ustępują; kończyny czują się sparaliżowane. Niespokojne kolana. Bolesne podeszwy. Cuchnący, żrący pot stóp." Paznokcie należą do najbardziej wiarygodnych objawów fizycznych: "paznokcie kruche," "zniekształcone," a u Bogera "prążkowane, miękkie, kruche, kruszące się, przebarwione lub zniekształcone" — dystroficzna zmiana paznokci u pacjenta z brodawkami i historią szczepienia jest silną wskazówką.
Kluczowe modalności
Gorzej od:
- Zimnego, wilgotnego powietrza; mokrej pogody; wody — pogorszenie hydrogenoidalne
- Ciepła łóżka — uderzające pogorszenie u skądinąd chłodnego pacjenta
- 3 rano i 3 po południu — niezwykle precyzyjna podwójna okresowość
- Po śniadaniu
- Szczepienia; stłumionej rzeżączki; rtęci
- Herbaty, kawy, tłuszczu, cebuli
- Światła księżyca i przybywającego księżyca
- W nocy; podczas miesiączki; przy oddawaniu moczu
Lepiej od:
- Podciągnięcia kończyny; krzyżowania nóg
- Swobodnych wydzielin; kichania
- Ciepłego powietrza, ciepłego wiatru; owijania głowy
- Ruchu (Boger); choć Lippe odnotowuje poprawę przez odpoczynek — obaj się różnią, a rozstrzyga przypadek
- Dotyku; lewego boku
Pogorszenie od ciepła łóżka u chłodnego, lewostronnego pacjenta jest jednym z bardziej wiarygodnych potwierdzeń i łatwo o nie zapytać wprost.
Objawy wiodące
- Brodawki, kłykciny, polipy i inne miękkie przerosty
- Złe skutki szczepienia
- Hydrogenoidalny: gorzej od wilgotnego powietrza, mokrej pogody i wody
- Lewostronny i chłodny
- Utrwalona idea, że coś żywego porusza się w brzuchu, bez bólu
- Jakby obca osoba stała u jego boku; jakby dusza i ciało były oddzielone
- Kończyny czują się jakby były z drewna lub szkła i łatwo mogłyby się złamać
- Pot tylko na odkrytych częściach; wykwity tylko na częściach zakrytych
- Pot pachnie jak miód; kwaśny i plamiący
- Ból głowy jakby przebity gwoździem
- Strumień moczu rozdwojony i mały; kapanie i cięcie po oddaniu moczu
- Biegunka gorsza po śniadaniu, gwałtownie wyrzucana
- Gorzej o 3 rano i 3 po południu; gorzej od ciepła łóżka
- Muzyka wywołuje płacz i drżenie
- Tłusta, woskowa, lśniąca skóra twarzy
Zastosowania kliniczne
Brodawki i kłykciny. Główne wskazanie, a Boericke podaje obie drogi — miejscowo jako nalewkę lub maść woskową, wewnętrznie od nalewki do trzydziestej potencji.
Złe skutki szczepienia. Boericke używa nazwy "vaccinosis" dla przewlekłych następstw — "uporczywe dolegliwości skórne, neuralgia itd." Silicea jest tu drugim głównym lekiem, a oba są komplementarne.
Przewlekłe dolegliwości moczowo-płciowe. Reumatyzm rzeżączkowy, przewlekłe zapalenie cewki moczowej, powiększenie prostaty, przewlekłe stwardnienie jąder oraz sykotyczne następstwa stłumionej rzeżączki.
Polipy. Nosowe, uszne, maciczne — wyraz tego samego przerostu na powierzchniach śluzowych.
Przewlekły nieżyt. "Gęsty, zielony śluz; krew i ropa," z owrzodzeniem w nozdrzach i bólem u nasady nosa.
Przewlekła biegunka. Gorzej po śniadaniu, wybuchowa, bulgocząca — bardzo swoiste i często używane wskazanie.
Ból jajnika. Lewostronny, gorszy przy każdej miesiączce; Boericke odsyła do Lachesis dla tej samej lateralizacji.
Astma u dzieci. Boericke wymienia ją, odsyłając do Natrum sulphuricum, drugiego wielkiego leku hydrogenoidalnego.
Diagnostyka różnicowa
Thuja vs. Natrum sulphuricum. Najbliższy rywal dla konstytucji hydrogenoidalnej, a Boericke wymienia je jako komplementarne. Natrum sulphuricum obejmuje złe skutki urazu głowy i wyraźne poranne pogorszenie z luźnym porannym stolcem; Thuja obejmuje brodawki, historię szczepienia i idee utrwalone.
Thuja vs. Medorrhinum. Oba są sykotyczne. Lippe mówi odświeżająco wprost, że w następstwach rzeżączki Thuja jest "gorsza od medorrhinum," i powtarza to dwukrotnie. Medorrhinum ma pozycję snu kolanowo-piersiową i wyraźną poprawę nad morzem; Thuja jest gorsza w pobliżu wilgoci i wody.
Thuja vs. Nitric acid. Oba obejmują brodawki i kłykciny, zwłaszcza odbytowo-płciowe, a Boger wymienia Nitric acid jako komplementarny i pokrewny. Nitric acid ma bóle jak od drzazg, cuchnący mocz pachnący jak mocz koński oraz wyraźną drażliwość z nieprzebaczającą urazą; Thuja ma idee utrwalone i paradoks zakryte/odkryte.
Thuja vs. Silicea. Leki komplementarne, dzielące przyczynowość szczepienia i cofający się stolec. Silicea ropieje i wydala ciała obce; Thuja proliferuje. Silicea jest lepsza od ciepła i owijania; Thuja jest gorsza od ciepła łóżka.
Thuja vs. Mercurius. Boger wymienia Mercurius jako pokrewny, a Boericke jako antidotum — sama rtęć jest jedną z przyczyn, które Thuja leczy, więc kolejność ma znaczenie kliniczne.
Szersze ramy, w których mieści się sykoza, znajdziesz w naszym przewodniku po trzech miazmach.
Wskazówki repertoryzacyjne
Te rubryki mają Thuja w wysokim stopniu:
- Skóra; NAROŚLA; brodawki oraz Skóra; KŁYKCINY
- Ogólne; SZCZEPIENIE; dolegliwości po
- Ogólne; WILGOĆ; mokra pogoda; pog. — ogólne hydrogenoidalne
- Umysł; UROJENIA; żywe, coś jest, w brzuchu — małe i niemal rozstrzygające
- Umysł; UROJENIA; obcy; ktoś jest obok niego
- Umysł; UROJENIA; podzielony na dwie części / ciało i dusza są oddzielone
- Umysł; UROJENIA; krucha, że jest; ze szkła
- Pot; ODKRYTE części, na oraz Skóra; WYKWITY; zakryte części, na
- Głowa; BÓL; gwóźdź, jak od
- Ogólne; ŁÓŻKO; ciepło; pog.
- Odbytnica; BIEGUNKA; śniadanie; po, pog.
- Umysł; MUZYKA; płacz, od
- Ogólne; TRZECIA rano oraz TRZECIA po południu
Oprzyj się na przyczynowości (szczepienie, stłumiona rzeżączka) plus ogólnym objawie hydrogenoidalnym, a następnie potwierdź jedną z rubryk idei utrwalonych lub paradoks zakryte/odkryte. Nasz przewodnik repertoryzacji dla początkujących przedstawia tę metodę bardziej szczegółowo.
Pogłębianie nauki
- Boericke dostarcza sykotycznego ujęcia, definicji hydrogenoidalnej i trzech klasycznych idei utrwalonych
- Boger's Synoptic Key zbiera jakość tkanki — "miękka, wybujała, grzybiasta" — oraz najpełniejszą listę urojeń
- Clarke's Dictionary zawiera najpełniejszy proving i kompilację kliniczną
- Lippe's Keynotes podaje paradoks zakryte/odkryte w jednej linijce i uczciwie mówi o ograniczeniach Thuja względem Medorrhinum
- Kent's Lectures rozwijają obraz psychiczny i stojącą za nim konstytucję sykotyczną
Wszystkie te źródła możesz czytać obok siebie dla dowolnego leku w bezpłatnej cyfrowej materia medica Similii. Aby umieścić Thuja wśród leków pokrewnych, zobacz przewodnik po najważniejszych lekach polikrestowych, albo przeczytaj, jak materia medica i repertorium współpracują w analizie przypadku.
