Gallicum acidum
autorstwa Richard Hughes & Jabez P. Dake — Encyklopedia patogenezy leków
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
Tom I — Tekst główny
ACIDUM GALLICUM.
Kwas galusowy, kwas trioksybenzoesowy, C7H6O5·H2O. Otrzymywany przez działanie
kwasu siarkowego na galasy.
I. Próby lekowe. — 1. a. Dr D. S. Kimball przyjął 5 września o godz. 8 rano 1 gran kwasu roztartego z 20 granami białego cukru. O godz. 13 wystąpiły wzmożone wydzielanie bladego moczu i rozdęcie pęcherza moczowego; podczas jedzenia o godz. 15 stwierdził zmniejszony apetyt oraz mniej wyraźne odczuwanie smaku niż przy śniadaniu. 6. Nad ranem pojawiło się w jelitach gryzące, omdlewające i mdłe odczucie. Wypróżnienie w południe pozostawiło w jelitach uczucie szczypania, tępego bólu, omdlewania, mdłości, głodu i gryzienia, rozciągające się do żołądka, z nudnościami i utrzymujące się przez większą część popołudnia; szczypanie zwłaszcza w odbytnicy. Obudził się z popołudniowej sjesty z
wczorajszymi objawami ze strony moczu i pęcherza moczowego. 7. Te same objawy, tylko mniej nasilone, ze światłowstrętem. O godz. 21 ból w prawym płucu, zmniejszający się w pozycji leżącej. 8. Po wstaniu ten sam ból, nasilający się przy kaszlu i pełnym wdechu. (Przed 9 mies. przebył przekrwienie płuc, zwłaszcza prawego płuca.) Wziewał akonit. Wieczorem ból nieco się nasilił. Następnego ranka w miejscu bólu odczuwał bolesność przy ziewaniu, kaszlu i głębokim oddychaniu. Przyjął fosfor i objawy ustąpiły.
b. 14 marca. — Już wcześniej miewał w jelitach odczucia podobne do wywołanych przez lek, z podrażnieniem guzków krwawniczych po wypróżnieniu — „pozostałości dawnej dyspepsji”; ponadto występował nasilony nieżyt z wydzieliną spływającą po tylnej ścianie gardła. Trzy grany rozcierki 1x roztarto z 10 granami białego cukru, po czym o godz. 8.30 i 6.50 przyjęto po 3 grany otrzymanego proszku. Poranne wypróżnienie tego dnia opóźniło się do godz. 15; następnego ranka wszystkie objawy były łagodniejsze, lecz ilość moczu zwiększyła się o 7 uncji, a dziąsło po lewej stronie wokół zepsutego zęba było bolesne. 15. Przyjął dwie dawki, tak jak poprzedniego dnia. Mocz nadal był obfity. Po południu i wieczorem wystąpiły światłowstręt i piekący świąd powiek; suchość w jamie ustnej i gardle oraz nieprzyjemny smak. Rano pojawiło się pewne pobolewanie w środkowych i górnych częściach płuc, silniejsze po lewej stronie, obejmujące mięśnie szyi i prawego barku oraz schodzące w dół górnego odcinka kręgosłupa, zwłaszcza przy ruchu i obracaniu głowy. Ponadto częsty świąd skóry w różnych miejscach. 16. O tych samych porach przyjął 3 i 4 grany rozcierki 1x. Bóle stopniowo ustąpiły; światłowstręt i świąd powiek utrzymywały się tego dnia oraz do 19. Coraz większe dawki (do 27 granów) przyjęto 18 i 19, z postępującą poprawą objawów chorobowych i bez wywołania żadnych nowych. Mocz zawierał teraz nieco czerwonego osadu.
f. Przy kilku późniejszych okazjach przyjmował rozcierkę 1x z powodu takich objawów, zawsze z ulgą, a na ogół także z wystąpieniem diurezy i świądu pojawiającego się tu i ówdzie na skórze.