Sticta pulmonaria
autorstwa E. B. Nash — Leki wiodące w terapii homeopatycznej
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
Uczucie ciężkości i rozpierania oraz ból i ucisk w czole i u nasady nosa > po pojawieniu się wydzieliny.
Wydzielina w nosie zasycha i tworzy strupy; ciągła potrzeba wydmuchiwania nosa, bez skutku, z powodu nadmiernej suchości.
Suchy kaszel nocny; chory nie może spać ani leżeć; musi usiąść: kaszel po odrze (Coff.).
Lek ten, choć nigdy nigdzie nie przeprowadzono jego pełnej próby lekowej, stał się bardzo przydatny. W ostrym nieżycie nosa należy do najlepszych.
Jego charakterystycznym objawem jest tutaj ból z uczuciem ciężkości i ucisk w czole i u nasady nosa. Występuje on na początku przeziębienia; gdy z nosa zaczyna swobodnie wypływać wydzielina, ból ustępuje lub staje się znacznie słabszy.
Ma również wielką wartość w tej postaci nieżytu nosa, w której po zaschnięciu wydzieliny pojawia się ten sam ból w czole i zatokach czołowych. W takich przypadkach wydzielina z nosa ma skłonność do zasychania i trudno ją usunąć, lecz podrażnienie jest tak znaczne, że chory odczuwa ciągłą potrzebę wydmuchiwania nosa, z niewielkim skutkiem. Wydzielina staje się tak twarda i sucha, że tworzy strupiaste złogi. Stan ten jest bardzo zbliżony do czopów i twardych, spieczonych złogów występujących przy Kali bichromicum, po których często dochodzi do owrzodzenia przegrody nosowej. Sticta przyniosła ulgę w wielu leczonych przeze mnie przypadkach przewlekłego nieżytu nosa; niektóre trwały od lat.
Należy pamiętać, że Kali bichromicum również ma silny czołowy ból głowy u nasady nosa, zwłaszcza wskutek zahamowanego kataru, dlatego przy wyborze między tymi lekami trzeba uwzględnić wszystkie pozostałe objawy. Innymi lekami przypominającymi Sticta w ostrej postaci nieżytu nosa są Aconite, Ammonium carb., Camphor, Nux vomica i Sambucus, a w postaci przewlekłej — Ammonium carb. i Lycopodium.
Przy Sticta nigdy nie występuje wodnista ani obficie cieknąca postać kataru, wymagająca takich leków jak Euphrasia, Mercurius, Arsenicum i Kali hydroiodicum. Nigdy też nie stwierdziłem przydatności tego leku w przypadku gęstej, niedrażniącej wydzieliny, która wymaga Pulsatilla, Sepia i Kali sulphuricum. Sticta jest również jednym z naszych leków na kaszel, a jednym z najlepszych wskazań do jej zastosowania, zwłaszcza w ostrym kaszlu, jest wspomniany wyżej nieżyt nosa towarzyszący temu kaszlowi. Kaszel Sticta nasila się także w nocy podczas leżenia i nie pozwala choremu zasnąć; nie sądzę jednak, aby bezsenność wynikała wyłącznie z kaszlu — przyczynia się do niej także zaburzenie nerwowe, które również mieści się w zakresie leczniczego działania Sticta.
Lek ten należy do najlepszych na uporczywy kaszel towarzyszący odrze lub występujący po niej; pamiętamy przy tym, że bezsenność jest częstym objawem towarzyszącym. Pod tym względem Sticta przypomina Coffea cruda, która jest tutaj nadzwyczaj skuteczna. Kaszel Sticta jest początkowo suchy, lecz później może stać się wilgotny; dlatego lek ten często okazuje się przydatny w nieustannym, dręczącym i wyczerpującym kaszlu chorych na gruźlicę płuc. W katarze siennym jest wskazany, gdy dolegliwości skupiają się w obrębie głowy i zatok czołowych; nos jest całkowicie zatkany, mimo ciągłego kichania.
Stwierdziłem, że Sticta szybko doprowadza do wyleczenia w zapalnym reumatyzmie stawu kolanowego. Jego napady pojawiają się bardzo nagle, a jeśli Sticta szybko nie przyniesie ulgi, choroba przechodzi w fazę wysiękową i nabiera przewlekłego charakteru. W jednym przypadku ból był tak silny, że chory, choć był silnym i stanowczym mężczyzną, zaczął z bólu majaczyć. Sticta przyniosła mu ulgę i całkowicie go wyleczyła, tak że w ciągu tygodnia mógł wrócić do swojej pracy (woźnicy). Sticta zasługuje na gruntowną próbę lekową. Istnieje objaw nerwowy, który został kilkakrotnie potwierdzony, mianowicie — „nogi wydawały się unosić w powietrzu albo ona czuła się lekka i zwiewna, jakby nie spoczywała na łóżku”. Por. Asarum i Valerian. Takie odczucia często występują w stanach histerycznych i są bardzo dokuczliwe.