Ranunculus sceleratus

autorstwa E. A. Farrington — Kliniczna Materia Medica

Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.

Ranunculus sceleratus: język itd.; skóra.

Porównać z Natrum m., Arsenicum, Taraxacum, Rhus tox.

Ranunculus sceleratus działa bardziej drażniąco niż Ranunculus bulbosus. W działaniu na skórę wywołuje osutkę pęcherzykową z rzadką, żółtą, żrącą wydzieliną, przypominającą nieco tę po Ranunculus bulbosus. Powoduje również, w sposób bardziej wyraźny, duże, odosobnione pęcherze. Gdy pękają, powstaje wrzód, z którego wypływa bardzo żrąca wydzielina, powodująca bolesność otaczających tkanek.

W przebiegu wrzodziejącego zapalenia jamy ustnej, a niekiedy nawet błonicy lub duru brzusznego, Ranunculus sceleratus okazuje się wskazany, gdy na języku występują obnażone pola, podczas gdy pozostała część języka jest obłożona. Jest to stan znany jako język geograficzny. Objaw ten występuje u Natrum m., a także u Arsenicum, Rhus tox. i Taraxacum, lecz przy żadnym z tych leków pieczenie i bolesność nie osiągają takiego nasilenia jak przy Ranunculus sceleratus. Żrące działanie leku odróżnia go od wszystkich pozostałych.

Podobnie jak Ranunculus bulbosus, Ranunculus sceleratus może być wskazany w zwykłych nieżytach z kichaniem, katarem z obfitą wodnistą wydzieliną, bólami stawów i pieczeniem przy oddawaniu moczu.

Odkryj pełną platformę Similia

Uzyskaj dostęp do 21 klasycznych książek materia medica, 8 klasycznych repertoriów, wyszukiwania semantycznego AI i podstawowego zarządzania przypadkami — bezpłatnie.

Sprawdź cennik