Rhus toxicodendron

Henry CLARKE, M.D.

Rhus Toxicodendron.

ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗΣ ΔΡΥΣ. N. O. Anacardiaceæ. Βάμμα νωπών φύλλων που συλλέγονται κατά τη δύση του ηλίου, ακριβώς πριν από την εποχή της άνθησης.

και

Rhus Radicans.

ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗΣ ΚΙΣΣΟΣ. N. O. Anacardiaceæ. Βάμμα νωπών φύλλων που συλλέγονται κατά τη δύση του ηλίου, ακριβώς πριν από την εποχή της άνθησης.

[Με την ονομασία Rhus ο Hahnemann δημοσίευσε την παθογενετική δοκιμή του «R. radicans, που ονομάζεται επίσης Toxicodendron.» Οι βοτανολόγοι συμφωνούν ότι δεν αναγνωρίζεται μεταξύ των δύο καμία άλλη διαφορά πέρα από τη μορφή ανάπτυξής τους. Ο Millspaugh (American Medicinal Plants), στη θαυμάσια περιγραφή του φυτού, αναφέρει ότι έχει δει τις δύο ποικιλίες να βλαστάνουν από το ίδιο ριζικό στέλεχος. Συνιστά να παρασκευάζεται το βάμμα από δείγματα και των δύο. Το Rhus tox. είναι θάμνος με όρθιο στέλεχος ύψους δύο έως τεσσάρων ποδιών. Το στέλεχος στερείται ριζιδίων. Το Rhus r. έχει περισσότερο ή λιγότερο ελικοειδή στελέχη, ύψους τεσσάρων έως τριάντα ποδιών, κατάσπαρτα από σκουρόχρωμα ριζίδια, με τα οποία προσκολλάται στο στήριγμά του. Κατά τον ίδιο τρόπο, ο δικός μας κισσός (Hedera helix) μπορεί να έρπει στο έδαφος και να ριζώνει κατά διαστήματα, αν δεν μπορεί να βρει στήριγμα, και να αναπτύσσεται σε μεγάλο ύψος, αν βρει· μπορεί επίσης να είναι όρθιος θάμνος χωρίς ριζίδια και χωρίς τάση αναρρίχησης. Οι δύο μορφές έχουν υποβληθεί ανεξάρτητα σε παθογενετική δοκιμή και, όταν είναι αναγκαίο να γίνεται διάκριση μεταξύ τους, θα τις ονομάζω Rh. r. και Rh. t. Όταν στο παρόν έργο γίνεται αναφορά και στις δύο ή σε οποιαδήποτε από αυτές, χρησιμοποιώ τον όρο Rhus χωρίς διάκριση. Όλες οι άλλες ποικιλίες του Rhus θα διακρίνονται.]

Κλινική

Αποβολή / Ροδόχρους ακμή / Υστερόπονοι / Αμηνόρροια / Πρωκτός, ραγάδα του / Σκωληκοειδίτιδα / Όρεξη, απώλεια της / Μπέρι-μπέρι / Οστά, πόνοι στα / Τυφλό, φλεγμονή του / Χιονίστρες / Κυκλοφορία, ασθενής / Κυάνωση / Δάγκειος πυρετός / Διάρροια· χρόνια / Διφθερίτιδα / Δυσεντερία / Δυσμηνόρροια / Δυσπεψία / Αυτί, έκζεμα του / Έκθυμα / Εντερικός πυρετός / Ερυσίπελας / Οζώδες ερύθημα / Εξόστωση / Μάτια, φλεγμονή των· χοριοειδίτιδα· όραση, ασθενής / Πόδια, πόνοι στα / Γαστρεντερίτιδα / Αδένες, φλεγμονή των / Ουρική αρθρίτιδα / Αιμορραγίες / Αιμορροΐδες / Χέρια, πόνοι στα / Κήλη / Έρπης / Έρπης ζωστήρας / Γόνατο της υπηρέτριας / Υδροκήλη / Γρίπη / Διαλείποντες πυρετοί / Γνάθος, κρότος στη / Ήπαρ, απόστημα του / Οσφυαλγία / Ιλαρά / Μηνορραγία / Μητρορραγία / Νευραλγία / Ωοθήκη, όγκος της / Παράλυση / Παραφίμωση / Πέμφιγα / Περιόστεο, πόνοι στο / Πλευρίτιδα / Πλευροδυνία / Πνευμονία· τυφοειδής / Βλεφαρόπτωση / Πυαιμία / Ερυθρό βρεφικό εξάνθημα / Υποτροπιάζων πυρετός / Ρευματισμός / Οστρακιά / Ισχιαλγία / Ύπνος, ανήσυχος / Ευλογιά / Σπονδυλική στήλη, παθήσεις της / Διάστρεμμα / Στενώσεις / Γλώσσα, παθήσεις της / Εξανθηματικός τύφος / Κνίδωση / Μυρμηγκιές / Αθηρώματα / Χασμουρητό

Χαρακτηριστικά

Ο δηλητηριώδης κισσός φύεται σε θαμνότοπους και χαμηλά εδάφη της Βόρειας Αμερικής και ανθίζει τον Ιούνιο. Εισήχθη στην Αγγλία ως φυτό το 1640. Το 1798 ο Dufresnoy από τη Valenciennes το χρησιμοποίησε πρώτος ως φάρμακο. Την προσοχή του προσέλκυσε η ίαση ενός νεαρού άνδρα από ερπητική έκθυση (dartre) διάρκειας έξι ετών, όταν αυτός δηλητηριάστηκε τυχαία από το φυτό. Ο Dufresnoy το χρησιμοποίησε με επιτυχία σε εξανθηματικές νόσους, παράλυση, ρευματισμούς και αμαύρωση. Ο γαλακτώδης χυμός, ο οποίος μαυρίζει όταν εκτεθεί στον αέρα, χρησιμοποιείται ως μελάνι σήμανσης (όπως το Anacard.) και ως συστατικό βερνικιών για το φινίρισμα υποδημάτων. Το βάμμα περιέχει ροϊταννικό οξύ (C 18 H 28 O 13) και τοξικοδενδρικό οξύ, μια δηλητηριώδη, πτητική δραστική ουσία. Ιδιομορφία του φυτού είναι ότι είναι περισσότερο δηλητηριώδες κατά τη νύχτα και όταν ανοίγουν τα φύλλα του ή οποτεδήποτε τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο όταν δεν πέφτει επάνω του το φως του ήλιου. Η απουσία ηλιακού φωτός, μαζί με την υγρασία, φαίνεται ότι ευνοεί την έκλυση τοξικοδενδρικού οξέος. «Ένας δριμύς ατμός, αναμεμειγμένος με ανθρακωμένο υδρογόνο, αναδίδεται κατά τη νύχτα από ένα αναπτυσσόμενο φυτό δηλητηριώδους δρυός. Μπορεί να συλλεχθεί σε ένα δοχείο και είναι ικανός να προκαλέσει φλεγμονή και φυσαλίδες στο δέρμα ατόμων ευερέθιστης ιδιοσυστασίας που βυθίζουν τα χέρια τους μέσα σε αυτό» (Porcher, όπως παρατίθεται από τον Millspaugh, από το έργο του οποίου αντλώ τα παραπάνω στοιχεία). Όσοι ενδιαφέρονται για τη θεωρία των Υπογραφών δεν θα παραλείψουν να συσχετίσουν τις κύριες επιδεινώσεις του Rhus . τη νύχτα και από την υγρασία . με την αυξημένη δραστικότητα του φυτού τη νύχτα και σε υγρή ατμόσφαιρα. (Ένας πειραματιστής του Rh. ven. δεν επηρεαζόταν από την επαφή με τα φύλλα όταν το δέρμα του ήταν ξηρό, αλλά μόνον όταν ίδρωνε· και οι χειρότερες δηλητηριάσεις από Rh. divers. συνέβησαν σε άτομα όταν ήταν υγρά και θερμασμένα.) Ο Millspaugh αναφέρει περιστατικά δηλητηρίασης από Rhus: Από δέκα άνδρες που εργάζονταν για να καθαρίσουν μια έκταση από θάμνους, μεταξύ των οποίων κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό η δηλητηριώδης άμπελος, μόνον τέσσερις γλίτωσαν: «Οι περισσότεροι άνδρες άρχισαν σύντομα να παρουσιάζουν σημεία κόπωσης και, στο τέλος της τέταρτης ημέρας, έξι από αυτούς ήταν ξαπλωμένοι ανάσκελα, τόσο άρρωστοι ώστε δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτε». Δεν είναι απαραίτητη η πραγματική επαφή με το φυτό για να προκληθεί η επίδρασή του. Μια αποπνικτική ημέρα του Ιουνίου, μια νεαρή κυρία έστειλε με το μπαστούνι μια μπάλα κροκέ διασχίζοντας ένα γρασίδι, προς μια συστάδα δηλητηριώδους κισσού που φύτρωνε δίπλα του. Γνωρίζοντας την ευαισθησία της, έβαλε το χέρι κάτω από το φυτό και τράβηξε έξω την μπάλα χωρίς να αγγίξει κανένα φύλλο. Το βράδυ της ίδιας ημέρας το πρόσωπό της άρχισε να παρουσιάζει κνησμό και κάψιμο, και τη νύχτα πρήστηκε τόσο πολύ, ώστε όχι μόνον έκλεισαν τα μάτια, αλλά ακόμη και οι βλεφαρίδες εξαφανίστηκαν μέσα στο οίδημα. Χρειάστηκαν σχεδόν δύο εβδομάδες για να αναρρώσει. Ο Millspaugh συνοψίζει τις επιδράσεις του Rhus (η πλειονότητα των δηλητηριάσεων έχει προκληθεί από Rh. rad.) ως εξής: Αρχικά ερυθρότητα και οίδημα του προσβεβλημένου μέρους, με ανυπόφορο κνησμό και κάψιμο, ακολουθούμενα από ίλιγγο, κόπωση και ένα είδος μέθης. Διήθηση του προσώπου και των οφθαλμών και συγκόλληση των βλεφάρων μετά τον ύπνο· μεγάλη ανησυχία, πόνος, δίψα και πυρετός. Μετά από λίγο, η επιφάνεια του δέρματος καλύπτεται από συρρέουσες πομφόλυγες όπου ο κυτταρικός ιστός είναι χαλαρός, και κατόπιν ακολουθεί δερματίτιδα που μοιάζει με ερυσίπελας· αυτή μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα και τελικά να επεκταθεί στους βλεννογόνους. Ακολουθούν οίδημα του στόματος και του λαιμού, βήχας, ναυτία και έμετος. Αναπτύσσονται ρευματοειδείς πόνοι γύρω από τις αρθρώσεις και εμφανίζεται επώδυνη δυσκαμψία στην οσφυϊκή χώρα, ενώ τα πόδια και τα χέρια μουδιάζουν. Στη συνέχεια μπορεί να εμφανιστούν διανοητική σύγχυση και παραλήρημα, κατά τη διάρκεια των οποίων ο ασθενής μπορεί να γίνει τόσο κακόκεφος, ανήσυχος και αγχώδης, ώστε να πηδήξει έξω από το κρεβάτι. Τα συνοδά συμπτώματα είναι: Φλεγμονή των οφθαλμών, διαστολή των κορών, εξασθενημένη όραση, μερικές φορές διπλωπία· επίσταξη· γλώσσα με καστανό επίχρισμα και τριγωνικό ερυθρό άκρο· οίδημα των παρωτίδων· δυσκαταποσία· κωλικοειδείς πόνοι· διάρροια· άφθονη ούρηση· αίσθημα πίεσης· ταχύς σφυγμός· κατάπτωση· επώδυνη ευαισθησία των μυών, < με την ανάπαυση· > με την άσκηση· υπνηλία· αίσθημα ψύχρας ακολουθούμενο από πυρετό και άφθονο ιδρώτα. Οι αμερικανικές δοκιμές πραγματοποιήθηκαν με Rh. rad., και η πλειονότητα των δηλητηριάσεων έχει προκληθεί από αυτό το φυτό. Μολονότι δεν είναι βέβαιο αν ο Hahnemann χρησιμοποίησε καθόλου ή αποκλειστικά Rh. tox., ο Jahr παρουσίασε χωριστά τα συμπτώματα του Rh. rad. Ο H. C. Allen (όπως παρατίθεται στο Critique, vi. 409) επισημαίνει στο Rh. rad. μια περιοδικότητα που το χαρακτηρίζει ως σπουδαίο αντιψωρικό. Όπως λέει, οι τοξικές επιδράσεις του γίνονται περισσότερο αισθητές και διαρκούν περισσότερο σε βαθιά ψωρικές ή φυματινικές ιδιοσυστασίες, και αυτές οι ιδιοσυστασιακές επιδράσεις «φαίνονται αδύνατο να εκριζωθούν χωρίς το αντιψωρικό». Σε μία περίπτωση που αντιμετώπισε, τα συμπτώματα επανέρχονταν στις 12.45 π.μ. της 5ης Ιουλίου, κάθε χρόνο επί δεκαέξι χρόνια, εκτός από το 1898, όταν η προηγούμενη χρήση Tuberculinum, σε μία δόση κάθε μήνα, απέτρεψε την προσβολή· και τροποποίησε την προσβολή του 1899. Ο Guernsey θεωρεί το Rh. rad. βαθύτερης δράσης από το Rh. tox., με ένδειξη στο φλεγμανώδες ερυσίπελας, ιδίως όταν αρχίζει στους αστραγάλους και ανέρχεται βαθμιαία στο πόδι, προχωρώντας στους βαθύτερους ιστούς, χωρίς πυρετό· καθώς και για τους μασχαλιαίους αδένες όταν το οίδημα είναι πολύ βαθύ και σκληρό. Ο Farrington δίνει ως διακριτικές ενδείξεις του Rh. rad.: Ινιακή κεφαλαλγία με ρευματική δυσκαμψία του αυχένα. Πόνοι με αίσθημα τραβήγματος και σχισίματος στα πόδια. Πλευροδυνία όταν οι πόνοι εκτινάσσονται προς τους ώμους. Ο Mahony (M. A., xxvi. 109) αναφέρει ένα περιστατικό εκζέματος στο περίνεο και το όσχεο, με ιδρώτα στη μεσογλουτιαία σχισμή, τα οποία υποχώρησαν και τα δύο μέσα σε μία εβδομάδα με Rh. rad. 12, δύο φορές την ημέρα. Ο Hahnemann αντιλήφθηκε γρήγορα το βασικό γνώρισμα των συμπτωμάτων του Rhus: «Παρατηρούμε», λέει στον πρόλογό του στη δοκιμή, «αυτή την παράδοξη δράση (η οποία απαντά σε λίγα άλλα φάρμακα και ποτέ σε τόσο μεγάλο βαθμό σε αυτά), δηλαδή ότι τα βαρύτερα συμπτώματα και ενοχλήματα προκαλούνται όταν το σώμα ή το άκρο αναπαύεται και διατηρείται όσο το δυνατόν περισσότερο χωρίς κίνηση. Το αντίθετο, δηλαδή η αύξηση των συμπτωμάτων με την κίνηση, παρατηρείται πολύ σπανιότερα». Αντιπαραβάλλει το Rhus με το Bry., το οποίο έχει σχεδόν πανομοιότυπους ρευματικούς πόνους, αλλά με τις αντίθετες Συνθήκες. Ο Neidhard προσθέτει μια σημείωση στο Jahr του Hempel, η οποία αναδεικνύει μια τροποποίηση αυτού του « < με την ανάπαυση» που έχει ύψιστη πρακτική σημασία, όπως μπορώ να επιβεβαιώσω. Ο Neidhard λέει ότι η νόσος στην οποία έχει χρησιμοποιήσει περισσότερο το Rhus είναι μια μορφή ρευματισμού συνήθης στη Βόρεια Αμερική και χαρακτηριζόμενη από τα ακόλουθα συμπτώματα: «Ακαμψία, παραλυτική αδυναμία των αρθρώσεων, με νυγμώδη πόνο κατά μήκος των τενόντων και των μυών. Οίδημα και ερυθρότητα επάνω ή κοντά στις αρθρώσεις. Ο ρευματισμός της άρθρωσης του ισχίου και του καρπού φαίνεται να ελέγχεται αποτελεσματικότερα από τη δράση του. Η μεγαλύτερη ακαμψία και ο εντονότερος πόνος γίνονται αισθητά με την πρώτη κίνηση των αρθρώσεων μετά την ανάπαυση και κατά την αφύπνιση το πρωί. Αφού οι αρθρώσεις κινηθούν για λίγο, ο πόνος μειώνεται». Σε αντιπαραβολή με το Bry., Rhus παρουσιάζει: «Όσο περισσότερο κινείται, τόσο > είναι»· ενώ το Bry. παρουσιάζει «Όσο περισσότερο κινείται, τόσο < είναι». Είναι απαραίτητο να διατηρείται κατά νου αυτή η διάκριση, διαφορετικά συχνά θα γίνεται εσφαλμένη συνταγογράφηση. Το Rhus δεν παρουσιάζει μόνον < κατά τη διάρκεια της ανάπαυσης, αλλά και < μετά την ανάπαυση. Ωστόσο, το Rhus και το Bry. αλληλοσυμπληρώνονται: δεν είναι ασυνήθιστο οι Συνθήκες μιας περίπτωσης να αλλάζουν υπό την επίδραση του ενός από αυτά τα φάρμακα, οπότε θα απαιτηθεί το άλλο. Ο Hahnemann λέει ότι «αυτά τα δύο ανταγωνιστικά αδελφά φάρμακα» . το καθένα στη θέση του . αντιμετώπισαν με επιτυχία τον τύφο που επικρατούσε στις χώρες τις οποίες ερήμωσε ο πόλεμος που μαινόταν από το καλοκαίρι του 1813 και έπειτα. Από 183 περιστατικά που αντιμετώπισε ο Hahnemann στη Leipzig, δεν πέθανε κανένα. Αυτή η ανησυχία του Rhus θα διαπιστωθεί ότι χαρακτηρίζει τα συμπτώματα σε μεγάλο ποσοστό των περιπτώσεων στις οποίες θα ενδείκνυται. Είναι τόσο ανήσυχο όσο το Acon. και το Ars., αλλά με τρόπο διαφορετικό από καθένα από αυτά. Στο Rhus οφείλεται στον πόνο και στην επώδυνη ευαισθησία που είναι προσωρινά > με την κίνηση· ή σε μια εσωτερική νευρική δυσφορία που κάνει τον ασθενή να θέλει να κινείται όταν δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος πόνος (Nash). Η παρουσία ανησυχίας αποτελεί κύρια ένδειξη για το Rhus στους πυρετούς, τυφοειδείς και άλλους. Άλλες ενδείξεις είναι . θόλωση του αισθητηρίου, αποχαύνωση, ψιθυριστό παραλήρημα, ξηρή γλώσσα. Η χαρακτηριστική γλώσσα του Rhus είναι ξηρή ή με σκουρόχρωμο επίχρισμα, με τριγωνικό ερυθρό άκρο. Στους διαλείποντες πυρετούς χαρακτηριστικό είναι ο «Βήχας κατά τη φάση του ρίγους». Ο Hahnemann επισήμανε ακόμη ένα βασικό γνώρισμα του Rhus: «Η επανειλημμένη εμπειρία με έχει διδάξει ότι το Rhus είναι το αποτελεσματικότερο και ειδικό φάρμακο για τις συχνά θανατηφόρες συνέπειες της υπερβολικής άρσης βάρους, της υπέρμετρης μυϊκής καταπόνησης και των θλάσεων». Οδηγήθηκε, βεβαίως, σε αυτό το συμπέρασμα από τους «πόνους σαν από μώλωπες και διαστρέμματα» και τη «δυσκαμψία» των δοκιμών. Το Rhus βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των φαρμάκων για τραυματισμούς. Αντιμετωπίζει την επαπειλούμενη αποβολή από διάστρεμμα· καθώς και τους παρατεταμένους υστερόπονους και άλλες συνέπειες της καταπόνησης ενός δύσκολου τοκετού· μασχαλιαίο απόστημα από αυτή την αιτία έχει θεραπευτεί με Rhus. Βήχες που καταπονούν, ρευματικοί βήχες. Παθήσεις από καταπόνηση ενός μεμονωμένου μέρους, μυός ή τένοντα· από υπερβολική άρση βάρους, ιδίως από τέντωμα ψηλά για να φτάσει κανείς αντικείμενα. Υπάρχει αναλογία με αυτό στα όνειρα . όνειρα μεγάλης καταπόνησης: κωπηλασία, κολύμβηση, σκληρή εργασία στη συνήθη καθημερινή απασχόληση. Το Rhus έχει θεραπεύσει πολλές μορφές παράλυσης: Ρευματική παραπληγία από βρέξιμο, κατάκλιση σε υγρό έδαφος· ύπνο σε υγρά σεντόνια· μετά από καταπόνηση· μετά από τοκετό, σεξουαλικές υπερβολές ή πυρετούς. Πτώση βλεφάρου. Παράλυση μεμονωμένων άκρων. Μούδιασμα των παράλυτων μερών. Νευραλγία προσώπου, οσφυαλγία και ισχιαλγία (ιδίως της αριστερής πλευράς), με ανησυχία, που εμφανίζονται μετά από βρέξιμο ή μετά από λουτρό, θεραπεύονται με Rhus. Οι νευραλγικοί πόνοι και τα εξανθήματα καθιστούν το Rhus τέλειο όμοιο φάρμακο σε πολλές περιπτώσεις έρπητα ζωστήρα. Πυρετικές φυσαλίδες γύρω από το στόμα. Ο Howard Crutcher αφηγείται (M. A., xxii. 38) πώς, αφού στάθηκε σε μια αποβάθρα με τη δεξιά πλευρά του εκτεθειμένη σε ψυχρό άνεμο από τον ποταμό, άρχισε να έχει έντονους πόνους που διατρέχαν προς τα πάνω το ωλένιο νεύρο, με σταθερό βύθιο πόνο ομοιόμορφο σε όλο τον βραχίονα και το αντιβράχιο, αλλά εξαιρετικά έντονο στις δομές κάτω από τον δελτοειδή. Ο πόνος ήταν πολύ < σε θερμό χώρο· δεν παρεμπόδιζε την κίνηση. Στις 8 μ.μ. ο Crutcher έλαβε Rhus 30 σε ξηρή μορφή πάνω στη γλώσσα και σχεδόν αμέσως κλήθηκε πάλι στο ύπαιθρο. Σε τριάντα λεπτά ο πόνος ήταν σαφώς καλύτερος· σε ενενήντα λεπτά είχε εξαφανιστεί. Ένα περιστατικό δηλητηρίασης από Rhus που αναφέρθηκε από τον Morey (Med. Cent., Φεβρουάριος 1898· H. W., xxxiii. 309) παρουσίασε επίδραση στην έμμηνο περίοδο και θεραπεύτηκε με Crocus. Η δεσποινίς M. δηλητηριάστηκε σοβαρά από Rh. rad. (αποκαλείται «Ivy») τον Ιούλιο του 1895, κατά τη διάρκεια της εμμήνου περιόδου της. Αντιμετωπίστηκε με Bell. και Rhus εσωτερικώς και με αλοιφή οξειδίου του ψευδαργύρου εξωτερικώς, και φάνηκε να αναρρώνει γρήγορα. Την 1η Σεπτεμβρίου 1897, χωρίς άλλη γνωστή δηλητηρίαση, εκδηλώθηκε άλλη παρόμοια προσβολή κατά τη διάρκεια της εμμήνου περιόδου, ενώ στα δύο χρόνια που μεσολάβησαν είχαν εμφανιστεί συχνές ηπιότερες προσβολές, πάντοτε κατά τον χρόνο της εμμήνου ρύσεως. Αργότερα παρουσίασε άλλη μία προσβολή, η οποία εξελίχθηκε γρήγορα και την ανησύχησε πολύ. Η έμμηνος ροή είχε αρχίσει μία εβδομάδα προτού προσέλθει στον Morey, ήταν πολύ πενιχρή, σκούρα και με πήγματα, όπως συνέβαινε εδώ και κάποιο διάστημα. Η ροή μόλις που είχε αρχίσει καλά-καλά, όταν σταμάτησε απότομα και εμφανίστηκε το εξάνθημα. Χορηγήθηκε Croc., και η πρώτη δόση αποκατέστησε τη ροή, η οποία ήταν φυσιολογική ως προς την όψη και την ποσότητα, και το εξάνθημα εξαφανίστηκε αμέσως. Οι Ιδιόμορφες Αισθήσεις είναι: Σαν να ήταν μεθυσμένος. Σαν να κοιμόταν. Σαν να υπήρχε βάρος πίσω από τον δεξιό οφθαλμικό κόγχο. Σαν μια ταινία να ήταν δεμένη σφιχτά γύρω από το μέτωπο. Σαν να διογκωνόταν προς τα έξω το κεφάλι. Ο εγκέφαλος, σαν να ήταν φορτωμένος· σαν να σχιζόταν· σαν να ήταν χαλαρός· σαν να κλυδωνιζόταν· σαν να εκτινασσόταν μέσα του μεγάλη ποσότητα αίματος όταν έσκυβε. Σαν οι μύες στο πίσω μέρος του κεφαλιού να συστρέφονταν μαζί. Σαν να υπήρχε βάρος ενός hundredweight στον αυχένα. Σαν να υπήρχε πέπλο μπροστά στα μάτια. Σαν να υπήρχε άμμος στα μάτια. Σαν να ήταν δύσκολη η κίνηση των βλεφάρων. Σαν να έσπαζε η γνάθος. Τα δόντια, σαν να ξεριζώνονταν· υπερβολικά μακριά· χαλαρά. Σαν να είχε γδαρθεί η γλώσσα. Σαν να επρόκειτο να προβάλει μια κήλη. Σαν ο φάρυγγας να ήταν αδρανής ή παράλυτος. Το στομάχι, σαν να ήταν υπερφορτωμένο· σαν να υπήρχε πέτρα μέσα του· σαν να ήταν διογκωμένο ή συσπασμένο το επιγάστριο. Τα υποχόνδρια και η κοιλιά σαν να είχαν χτυπηθεί. Αίσθηση σκαψίματος σαν να προκαλείται από σκουλήκι. Σαν να υπήρχε μαχαίρι στη δεξιά κοιλιακή χώρα. Σαν κάτι να είχε αποσπαστεί με σχίσιμο μέσα στην κοιλιά, στον θώρακα και γενικά στα εσωτερικά μέρη. Σαν ένας όγκος να βρισκόταν στην κοιλιά, όμοιος με πιεστικό βαρύ φορτίο. Σαν να είχε κλείσει με ανάπτυξη η μία πλευρά του ορθού. Σαν να έβγαιναν όλα έξω από το ορθό. Σαν να σταματούσε η αναπνοή στο επιγάστριο. Σαν να πιεζόταν το στέρνο προς τα μέσα. Σαν από διάστρεμμα ή εξάρθρημα: ράχη, γνάθος, βραχίονες, καρπός, ισχίο, γόνατο, αστράγαλος. Σαν να είχε μείνει ξαπλωμένος σε άβολη θέση. Σαν από μώλωπα στη δεξιά πλευρά των οσφυϊκών σπονδύλων και στη μέση. Σαν να είχε χτυπηθεί η σάρκα της μέσης. Σαν να είχε σπάσει η ράχη. Σαν κάποιος να πίεζε τον αριστερό ώμο. Σαν να κρατούσε το χέρι μέσα σε καυτό νερό. Το χέρι, σαν να ήταν μαραμένο· σαν να ήταν χωλό· σαν καρφίτσες να τρυπούσαν τις άκρες και τις παλαμιαίες επιφάνειες των πρώτων φαλάγγων των δακτύλων. Ο ορθός μηριαίος μυς σαν να ήταν μωλωπισμένος. Σαν οι οπίσθιοι μηριαίοι μύες και οι τένοντες των άκρων να ήταν υπερβολικά κοντοί. Σαν το γόνατο να ήταν υπερβολικά κοντό. Τα πόδια (και το δεξί άκρο πόδι) σαν να ήταν ξύλινα. Τα άκρα πόδια και οι αστράγαλοι σαν να είχαν αποκοιμηθεί. Οι πτέρνες σαν να πατούσε πάνω σε καρφίτσες. Σαν να περνούσαν καρφιά κάτω από το δέρμα των πτερνών. Σαν να βάδιζε πάνω σε βελόνες. Οι αρθρώσεις σαν να ήταν μωλωπισμένες. Σαν να πονούσαν βαθιά τα οστά. Σαν να βυθιζόταν μέσα από το κρεβάτι. Σαν κάτι να τον ανάγκαζε να βγει από το κρεβάτι. Τα οστά, σαν να τα έξυναν· σαν να αποσπούσαν με σχίσιμο τη σάρκα από αυτά. Σαν να καιγόταν ολόκληρο το σώμα. Σαν να έχυναν επάνω του κρύο νερό. Σαν να κυλούσε ψυχρό το αίμα μέσα στις φλέβες. Σαν να υπήρχε υποδόρια εξέλκωση. Σαν να είχαν συμφυθεί τα εσωτερικά μέρη. Τα Ιδιόμορφα Συμπτώματα είναι: Επιθυμία για κρύο ποτό και κοπιώδη όνειρα. Έρπης που εναλλάσσεται με άσθμα και δυσεντερία. Πνίγεται εύκολα κατά την κατάποση. Κατάποση = πόνος στο μέσο της ράχης. Ανορεξία στον ουρανίσκο και στον λαιμό. Ναυτία στον θώρακα. Γεύση αίματος με τον βήχα (χωρίς να αποβάλλεται αίμα). Ψυχρότητα στην αριστερή κνήμη. Ευαισθησία του τριχωτού της κεφαλής, < όταν γυρίζει τα μαλλιά προς τα πίσω. Σύσπαση της κοιλιάς σε σχήμα κλεψύδρας. Τα συμπτώματα είναι: < Με την αφή· > με την τριβή. < Από ιππασία· χτυπήματα· τραντάγματα· διαστρέμματα. < Με την ανάπαυση και κατά την έναρξη της κίνησης· > με τη συνεχιζόμενη κίνηση. (Η κατάκλιση > τους κωλικούς και τη διάρροια.) Η κατάκλιση σε σκληρό δάπεδο με μαξιλάρι κάτω από τη ράχη > τον πόνο στη ράχη. Πρέπει να κρατά το κεφάλι για να > το βάρος μέσα σε αυτό. Η κάμψη του κεφαλιού προς τα πίσω > τον πόνο στο ινίο· = πόνο στο κεφάλι και κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης προς τα κάτω. Τα άκρα επάνω στα οποία ξαπλώνει μουδιάζουν· δεν ιδρώνουν. < Στην πλευρά επάνω στην οποία ξαπλώνει. Η κατάκλιση στην αριστερή πλευρά = αίσθημα παλμών και πόνο στην καρδιά. Η κατάποση = πόνο στη ράχη. Τάση για τέντωμα. Το τέντωμα = κριγμό στα γόνατα· επώδυνη ευαισθησία στην κοιλιά. Ασυνήθιστη άσκηση = παράλυση. Υπερκαταπόνηση = αίσθημα παλμών· < κοξαλγία. < Το βράδυ· τη νύχτα· το πρωί μετά τον ύπνο. Ευαίσθητος στον ψυχρό αέρα του υπαίθρου· στους διαπεραστικούς βορειοανατολικούς ανέμους. Συνέπειες από πόση κρύου νερού· από βρέξιμο, ιδίως αφού έχει θερμανθεί, από ψυχρό λουτρό· από θαλάσσιο λουτρό. > Με τη ζέστη και τις θερμές εφαρμογές. < Με τη ζέστη του κρεβατιού. Η ισχιαλγία είναι > με τη θερμότητα που προέρχεται από την άσκηση. < Με την αλλαγή του καιρού· με υγρό, θυελλώδη καιρό· πριν από καταιγίδα· με χιονοθύελλα· το φθινόπωρο· τον χειμώνα. Η ναυτία < μετά το φαγητό. Επιθυμεί κρύο νερό, το οποίο αποβάλλεται αμέσως με έμετο.

Σχέσεις

Αντιδοτείται από: Bry., Bell., Camph., Coff., Crot. t., Grind., Merc., Sang., Sul., Verb. h. Αντίδοτο για: Bry., Ranunc., Rhod., Ant. t., Sapon. (Ars.). Συμπληρωματικό: Bry. Ασύμβατο: Apis, πριν ή μετά, ιδίως σε δερματικές παθήσεις. Συμβατό: Arn., Ars., Bry., Calc., Calc. ph., Cham., Con., Lach., Ph. ac., Puls., Sul. Ακολουθείται ευνοϊκά από: Calc., Bell., Graph., Nux, Pho., Pul., Merc., Sep., Sul., Ars., Bry. Σύγκρινε: Τα άλλα Rhoes και Anacardia. Οφθαλμικά συμπτώματα, > με την κίνηση, Comoc. (Rhus > με τη ζέστη· Comoc. <). Ρευματική παράλυση από έκθεση σε υγρασία και κρύο, Caust. (Rhus ανήσυχος, > με την κίνηση ημέρα και νύχτα· Caust. ανήσυχος μόνο τη νύχτα). Παρωτίδα, Am. c. (Rhus αριστερά· Am. c. δεξιά). Αποτελέσματα εργασίας μέσα στο νερό, Calc. Κοκκιωματώδης οφθαλμία, Arg. n. (το Rhus έχει περισσότερο σπασμό· αν τα βλέφαρα ανοιχτούν με τη βία, αναβλύζουν καυστικά δάκρυα και προκαλούν σπυράκια γύρω από το μάτι). Βήχας που προκαλείται από κρύο ποτό, Sil. (> Caust.). Ιδρώτας στο σώμα, κεφάλι ξηρό (Sil. ιδρώτας στο κεφάλι, σώμα ξηρό). Επίσταξη στην αρχή του τυφοειδούς πυρετού, Ph. ac. (με το Rhus >, όχι με το Ph. ac.). Επιτρέπει στα άτομα να αντέχουν τη μυϊκή κόπωση, Fl. ac., Ars., Coca. Υπερτροφία της καρδιάς από υπερπροσπάθεια, Bro., Arn., Aco. Έλκη στα πόδια σε υδρωπικία, Ars., Lyc. (Lyc. σε υδρωπικία από ηπατική νόσο). Φόβος δηλητηρίασης, Glo., K. bro., Hyo., Bap. Άφθονα δάκρυα που αναβλύζουν και ερεθίζουν το μάγουλο, Euphr. (Rhus < στο δεξί μάτι· το πύον λεπτόρρευστο). Βλεφαρόπτωση ή οποιαδήποτε οφθαλμική παράλυση, Gels. (Rhus σε ρευματικό ασθενή, από βρέξιμο· Gels. με νωθρή σκέψη και συμφορημένο πρόσωπο). Οστρακιά, ερυσίπελας κ.λπ., με υπνηλία και οίδημα, Apis (Rhus βαθύ ερυθρό, σωματική ανησυχία· Ap. ρόδινο ερυθρό, νευρική κινητικότητα. Στο Rhus υπερισχύει ο κνησμός· στο Ap. μικρότερη τάση σχηματισμού πύου). Εντερίτιδα, περιτονίτιδα, τυφλίτιδα, Lach. Καρδιακές παθήσεις με αιμωδία του αριστερού βραχίονα, Aco. (μυρμήγκιασμα στα δάκτυλα), Kalm., Puls. (αιμωδία, ιδίως γύρω από τον αγκώνα), Act. r. (σαν ο βραχίονας να ήταν δεμένος σφιχτά στο σώμα), Phyt. (δεξιός βραχίονας). Όνειρα για τις εργασίες της ημέρας, Bry. (τα Rhus και Bry. έχουν αντίθετες Συνθήκες· και η ψυχική κατάσταση του Rhus είναι απελπισμένη και αποκαρδιωμένη, ενώ του Bry. δύστροπη, κακόκεφη και ευερέθιστη.) Τυφοειδής πυρετός, Pho. (ακολουθεί ευνοϊκά το Rhus· πνευμονία· κόπρανα κίτρινα και με γραμμώσεις αίματος, ενίοτε σαν «νερό κρέατος»), Ars. (ευερέθιστος και αγχώδης παρά την κατάπτωση), Bapt. (πρόσωπο βαθύ ερυθρό, αποχαυνωμένο· κόπρανα σκούρα, υδαρή, πολύ δύσοσμα· υπνηλία, εμβροντησία· στριφογυρίζει με την παραίσθηση ότι τα άκρα είναι σκορπισμένα στο κρεβάτι· αισθάνεται το κρεβάτι σκληρό), Arn. (πλήρης απάθεια· ακούσια αποβολή κοπράνων και ούρων· αιματηρά πτύελα αν έχουν προσβληθεί οι πνεύμονες). Εμπύημα και σκλήρυνση των μασχαλιαίων αδένων, Bell. (Bell. στην κλιμακτήριο, Rhus μετά τον τοκετό). Έκζεμα, Mez., jug. r. (φαβός). Βήχας < από το βράδυ έως τα μεσάνυχτα, Mez. (Rhus επίσης όταν ξεσκεπάζεται). Κωλικός > με το σώμα διπλωμένο στα δύο, Coloc. (Rhus επίσης > με το να κινείται εδώ κι εκεί). Επιπεφυκίτιδα από βρέξιμο, Calc. Γλαύκωμα, Caust. Πόνος στη γνάθο σαν ράγισμα και σπάσιμο, Ign., Petr. Παράλυση από ρευματική μηνιγγίτιδα (από ρευματική μυελίτιδα, Dulc). Οξεία νωτιαία παράλυση βρεφών, Sul. (συμπληρωματικό). Αποστροφή προς το ξεσκέπασμα, Ars., Hep. Πίεση προς τα κάτω στο υπογάστριο, Puls. Οι σάρκες δίνουν την αίσθηση ότι έχουν χτυπηθεί και αποκολληθεί από τα οστά, Thuj. Αποστροφή προς το σκοτάδι, Am. m., Bar. c., Calc., Carb. a., Stro., Val., Stram. Αποστροφή προς το πλύσιμο, Ant. c., Clem., Hep., Sep., Spi., Sul. Αποτελέσματα από το ψηλό σήκωμα των βραχιόνων για την ανύψωση αντικειμένων, Pho. Αιματηρά ούρα που αποβάλλονται σταγόνα-σταγόνα, Pul. Φίμωση, Cann., Merc., Sul., Nit. ac., Sep., Thuj., Sabi. Πείνα νωρίς το πρωί, Aga., Ant. c., Asar., Calc., Carb. a., Lyc., Ran. b., Saba., Zn. Επίχρισμα στο ένα πλάγιο ήμισυ της γλώσσας, Daph., Lob. (Rhus λευκό). Θερμή αναπνοή, Calc., Carb. s., Sul. Νυχτερινή σιελόρροια, Cham., Nux, Pho. Δυσκολία στην κατάποση στερεών, Atrop., Bell., Bar. c., Calc., Chi., Dro., Lyc., Plb., Sil. Παρωτίτιδα, Aur., Merc., Pilo.· μετάσταση στους όρχεις, Rhus, Pal., Bell., K. ca. Ετήσιες υποτροπές, Ars. Κρυολόγημα από βρέξιμο του κεφαλιού (Bell. από κόψιμο των μαλλιών). Αίσθηση υποδόριας εξέλκωσης, Ran. b., Pul. Πνίγεται εύκολα κατά την κατάποση, K. ca. > Ζεστή τροφή, Lyc. Επίσταξη τη νύχτα (Bry. το πρωί). Διατρητικά τραύματα, σαν να πατά κανείς καρφιά, Hyper., Led. Οσφυαλγία > ξαπλώνοντας σε σκληρό δάπεδο, Nat. m. Ύδροα, Nat. m. Ακμή από βρέξιμο ή από παγωμένα ποτά όταν το σώμα είναι ζεστό, Bellis. Επιθυμεί κρύο ποτό και το εμέσει αμέσως, Ars. Παθήσεις από διάστρεμμα ενός μόνο μέρους, μυός ή τένοντα, Calc., Nux. Ίλιγγος < όταν ξαπλώνει (Apis >)· < όταν σηκώνεται από την κατάκλιση ή από σκυφτή θέση, Bry. Κόπρανα σαν ζελέ, Colch., K. bi.

Αιτιολογία

Ο παραμικρός θυμός. Κρύο. Από βρέξιμο του κεφαλιού. Υγρά σεντόνια. Λούσιμο, σε γλυκό ή αλμυρό νερό. Βρέξιμο ενώ το σώμα είναι ζεστό. Καταπονήσεις. Υπερπροσπάθεια. Ανύψωση υπερβολικού βάρους. Ψηλό σήκωμα των βραχιόνων για την ανύψωση αντικειμένων. Πόση παγωμένου νερού. Μπίρα (κεφαλαλγία).

1. Νους

Αγωνιώδης θλίψη και υπερβολική οδύνη, ιδίως (στο λυκόφως) το βράδυ και τη νύχτα, με επιθυμία για μοναξιά και τάση για κλάμα. Ανησυχία που δεν επιτρέπει στον ασθενή να παραμένει καθιστός· και τον αναγκάζει να στριφογυρίζει στο κρεβάτι. Οδύνη με φόβο θανάτου και αναστεναγμούς. Φόβος δηλητηρίασης. Αυτοκτονική μανία (επιθυμία να πέσει στο νερό). Ευερεθιστότητα και κακοθυμία, με αποστροφή προς την εργασία. Ηθική κατάπτωση με ανθρωποφοβία. Αίσθημα αδυναμίας και βαθιά απελπισία. Ανησυχία για τα παιδιά, τις υποθέσεις και το μέλλον του, με έλλειψη αυτοπεποίθησης. Εξασθένηση της μνήμης και λησμοσύνη (δεν μπορεί να θυμηθεί τα πιο πρόσφατα γεγονότα). Έλλειψη ιδεών και πνευματικής ενεργητικότητας. Δυσκολία κατανόησης. Βραδύτητα αντίληψης και πνευματική νωθρότητα. Παραληρηματικές ιδέες της φαντασίας και οράματα. Ήπιο παραλήρημα· με αναισθησία.

2. Κεφάλι

Το κεφάλι συγχυσμένο σαν από μέθη. Αποχαύνωση· με μυρμήγκιασμα στο κεφάλι και πόνο στα άκρα, > με την κίνηση. Τρικλίζον βάδισμα χωρίς ίλιγγο. Τρικλίζει προς τα δ. όταν βαδίζει. Ίλιγγος και τρικλισμός σαν να πρόκειται να πέσει· ιδίως όταν σηκώνεται από το κρεβάτι (αίσθημα ψύχρας και πίεση πίσω από τα μάτια). Ίλιγγος σαν να βρισκόταν ψηλά στον αέρα, ενώ κάθεται. Αίσθημα κενού στο κεφάλι. Ίλιγγος, με φόβο θανάτου, όταν ξαπλώνει το βράδυ. Κεφαλαλγία (< το πρωί, ενώ είναι ξαπλωμένος· από κρύο) αμέσως μετά το γεύμα ή μετά την πόση μπίρας, καθώς και όταν κινεί τους βραχίονες (> με τη θερμότητα και όταν κινείται εδώ κι εκεί). Κεφαλαλγία < το πρωί, στη δ. πλευρά, με ίλιγγο σαν να επρόκειτο να πέσει προς τα πίσω όταν σηκώνεται από το κρεβάτι, οξείς εκτινασσόμενους πόνους και στους δύο κροτάφους· μετά βίας μπορεί να κρατήσει το κεφάλι όρθιο και ένα θάμπωμα εμφανίζεται μπροστά στην όραση όταν κάνει κάτι γρήγορα ή σηκώνεται βιαστικά (προκλήθηκε. R. T. C.). (Ελαττωματική διεγερτικοκινητική λειτουργία). Κρίσεις κεφαλαλγίας με ανάγκη να ξαπλώσει· κάθε εκνευρισμός και άσκηση στην ύπαιθρο ανανεώνει τις κρίσεις. Περιοδική κεφαλαλγία. Πόνος στο κεφάλι σαν να είχε μωλωπιστεί ο εγκέφαλος, ιδίως το πρωί, < με την κίνηση και την ανύψωση του κεφαλιού. Παθητική συμφόρηση της κεφαλής > με την ανάπαυση. Βάρος και πιεστική πληρότητα της κεφαλής (ιδίως στο μέτωπο· σαν να έπεφτε ένα βάρος προς τα εμπρός, με θερμότητα στο πρόσωπο), με αίσθηση, όταν σκύβει, σαν να επρόκειτο να διαρραγεί ο εγκέφαλος. Το κεφάλι είναι τόσο βαρύ, ώστε αναγκάζεται να το κρατά όρθιο για να > το βάρος που πιέζει προς τα εμπρός μέσα στο μέτωπο. Αίσθηση συμπίεσης ή διόγκωσης στο κεφάλι. Πόνοι σαν τράβηγμα και σαν σκίσιμο στο κεφάλι, και ιδίως στους κροτάφους, κυρίως το βράδυ και τη νύχτα. Διαξιφιστική κεφαλαλγία ημέρα και νύχτα, που εκτείνεται μέχρι τα αυτιά, τη ρίζα της μύτης και τα ζυγωματικά, με αιμωδία στα δόντια. Χτύποι και σφύξεις στο κεφάλι, ιδίως στο ινίο. Πόνοι, ιδίως στα ινιακά ογκώματα. Αιματική συμφόρηση στο κεφάλι. Αίσθημα καύσου, ιδίως στο μέτωπο (κατά το βάδισμα) και στο ινίο. Ινιακή κεφαλαλγία με ρευματική δυσκαμψία στον αυχένα (R. rad.). Επώδυνο μυρμήγκιασμα στο κεφάλι. Αίσθηση σαν ποσότητα αίματος να εκτοξευόταν στον εγκέφαλο όταν σκύβει. Ορμή αίματος προς το κεφάλι με καυστικό μυρμήγκιασμα και σφυγμούς στον εγκέφαλο, ζωηρή ερυθρότητα του προσώπου, μεγάλη σωματική ανησυχία το πρωί κατά την ανάπαυση, < μετά το φαγητό. Ευπάθεια σε κρυολόγημα από βρέξιμο του κεφαλιού. Βόμβος και θόρυβος στο κεφάλι. Ταλάντευση και αίσθηση κυματισμού στο κεφάλι σε κάθε βήμα, σαν να ήταν χαλαρός ο εγκέφαλος, επίσης όταν κουνά το κεφάλι. Επώδυνη ευαισθησία της εξωτερικής επιφάνειας της κεφαλής, σαν από υποδόρια εξέλκωση, ιδίως όταν ανασηκώνονται τα μαλλιά και όταν τα αγγίζει· < στην πλευρά πάνω στην οποία δεν ξαπλώνει και όταν ζεσταίνεται στο κρεβάτι. Σύσπαση του τριχωτού της κεφαλής σαν να τραβούσαν τα μαλλιά. Πόνος σαν τράβηγμα και σαν σκίσιμο στο τριχωτό της κεφαλής. Διόγκωση της κεφαλής. Ερυσιπελατώδες οίδημα της κεφαλής και του προσώπου με φυσαλίδες που ξηραίνονται και σχηματίζουν κνησμώδεις εφελκίδες. Μυρμήγκιασμα στο τριχωτό της κεφαλής σαν να το ροκανίζει. Ξηρός έρπης στο τριχωτό της κεφαλής. Περιοδική φλεγμονώδης δερματοπάθεια του τριχωτού, που επανεμφανίζεται κάθε χρόνο. Φλεγμονώδης δερματοπάθεια του τριχωτού με παχιές εφελκίδες, οι οποίες καταστρέφουν τα μαλλιά, με πρασινωπό πύον (δυσάρεστη οσμή) και έντονο κνησμό τη νύχτα. (Έκζεμα ολόκληρου του τριχωτού της κεφαλής, που προκαλεί απώλεια μαλλιών. R. T. C.). Μικρά, μαλακά οζίδια στο τριχωτό της κεφαλής. Σμηγματογόνος κύστη πολλών ετών θεραπεύτηκε με Rh. t. Ø, το οποίο συγχρόνως προκάλεσε ερυσίπελας (H. W., xxxi. 199).

3. Μάτια

Πόνοι στα μάτια κατά την κίνηση των οφθαλμικών βολβών. Πίεση και αίσθημα καύσου στα μάτια. Μάτια ακίνητα, θαμπά και χαμηλωμένα. Τσούξιμο στα μάτια και στα βλέφαρα. Παθήσεις της εσωτερικής επιφάνειας των βλεφάρων. Φλεγμονή των ματιών και των βλεφάρων, με ερυθρότητα και νυχτερινή συγκόλληση. Άφθονη δακρύρροια (μάτια γεμάτα δάκρυα, θολή και κολλώδης όψη των ματιών) με οιδηματώδες πρήξιμο γύρω από τα μάτια. Οι μεϊβομιανοί αδένες διογκωμένοι, οι βλεφαρίδες πέφτουν. Φωτοφοβία. Διόγκωση των βλεφάρων σαν κύστη, που κλείνει τα μάτια. Διόγκωση (ερυσιπελατώδης) ολόκληρου του ματιού και των γύρω μερών. Ρευματική οφθαλμία, ιδιαίτερα του δ. ματιού. Ουρική κερατίτιδα, < σε υγρό, βροχερό καιρό, όραση θαμπή. Παραλυτική ακαμψία των βλεφάρων. Τινάγματα και τρεμούλιασμα των ματιών και των βλεφάρων. Κυανή χροιά γύρω από τα μάτια. Βάρος των βλεφάρων. Κριθαράκια· στα κάτω βλέφαρα. Πέπλο μπροστά στα μάτια και ασθενής όραση· όλα τα αντικείμενα φαίνονται ωχρά.

4. Αυτιά

Ωταλγία. Επώδυνος σφυγμός στο αυτί τη νύχτα. Διόγκωση των αυτιών. Έκκριση αιματηρού πύου από τα αυτιά, με κώφωση. Σφύριγμα, τρίξιμο ή κουδούνισμα στα αυτιά κατά το βάδισμα, που μετατρέπεται σε βαθύ αντηχητικό ήχο όταν ξαπλώνει, σαν να είχε διαρραγεί η membrana tympani. Διόγκωση και φλεγμονή των παρωτίδων με πυρετό. Διαπύηση των παρωτίδων.

5. Μύτη

Ερυθρότητα της κορυφής της μύτης, με πόνο σαν από εκδορά όταν αγγίζεται το μέρος. Θερμή διόγκωση της μύτης. Η αναπνοή φαίνεται τόσο θερμή, ώστε καίει τα ρουθούνια. Ξηρότητα της μύτης. Έκκριση πρασινωπού δύσοσμου πύου από τη μύτη. Επίσταξη επίσης τη νύχτα και όταν σκύβει ή καθαρίζει τον λαιμό· αίμα σκούρο· εφελκίδες γύρω από τα ρουθούνια. Συχνό, βίαιο και σχεδόν σπασμωδικό φτέρνισμα. Άφθονη έκκριση βλέννας από τη μύτη, χωρίς κόρυζα.

6. Πρόσωπο

Πρόσωπο ωχρό, νοσηρό, ισχνό, με τα μάτια περιβαλλόμενα από κυανό κύκλο και τη μύτη οξυκατάληκτη. Αίσθημα τραβήγματος και καύσου στην υπερόφρυα χώρα και στα ζυγωματικά. Πρόσωπο παραμορφωμένο και συνεσπασμένο. Πρόσωπο ερυθρό, με καυστική θερμότητα. Ερυσιπελατώδης φλεγμονή και διόγκωση του προσώπου, με πιεστικούς και διατατικούς εκτινασσόμενους πόνους και καυστικό μυρμήγκιασμα. Φυσαλιδώδες ερυσίπελας, με κίτρινο ορό στις φυσαλίδες. Υγρό εξάνθημα και παχιές εφελκίδες στο πρόσωπο, με ροή δύσοσμου και αιματηρού ορού. Ακμή. (Ροδόχρους ακμή· μολυσματικό κηρίο στο πρόσωπο ή στο μέτωπο.). Οι γωνίες των χειλέων επώδυνες και εξελκωμένες. Ερπητικό εξάνθημα με εφελκίδες γύρω από το στόμα και τη μύτη, με κνησμό, τινάγματα και αίσθημα καύσου. Εξάνθημα στα μάγουλα, στο πηγούνι και γύρω από το στόμα. Απολέπιση του δέρματος του προσώπου. Κοπτικές συσπάσεις και καυστικοί σπασμωδικοί πόνοι στα μάγουλα (τα οποία είναι ερυθρά και θερμά). Κρύος ιδρώτας στο πρόσωπο. Εξανθήματα από καυστικά σπυράκια γύρω από τα χείλη και το πηγούνι. Πόνος σαν κράμπα στην άρθρωση της γνάθου κατά την ανάπαυση και κατά την κίνηση της γνάθου, με κριγμό στην παραμικρή κίνηση, > με ισχυρή πίεση απ' έξω και με τη λήψη ζεστών πραγμάτων. Σπασμοί στη γνάθο. Συνεχής επιθυμία για χασμουρητό, μέχρι που φαίνεται σαν να επρόκειτο να σπάσει η γνάθος. Σκληρή και επώδυνη διόγκωση (πιεστικός, σκαπτικός πόνος) της παρωτίδας και των υπογνάθιων αδένων (με νυγμό κατά την κατάποση). Χείλη ξηρά και καστανωπά.

7. Δόντια

Οδονταλγία σαν από ερεθισμό, ή με πόνους σαν σκίσιμο, πόνους που εκτινάσσονται, τινάγματα, σκαπτικούς πόνους και μυρμήγκιασμα, συχνά τη νύχτα, ή < στο ύπαιθρο και > με εξωτερική θερμότητα (και σε ζεστό δωμάτιο), μερικές φορές επίσης ως συνέπεια κρυώματος. Χαλάρωση των δοντιών. Αίσθηση ότι τα δόντια είναι επιμηκυμένα. Χαλάρωση των κάτω τομέων· δεν μπορεί να δαγκώσει με αυτούς. Δυσώδης εκπνοή από τερηδονισμένα δόντια. Καυστικός πόνος στα ούλα σαν από ερεθισμό, επίσης τη νύχτα.

8. Στόμα

Ξηρότητα του στόματος με έντονη δίψα. Άφθονη συσσώρευση σάλιου στο στόμα. Κίτρινο και μερικές φορές επίσης αιματηρό σάλιο ρέει από το στόμα τη νύχτα. Ενώ κάθεται και κοιμάται το απόγευμα, το σάλιο τρέχει από το στόμα. Το πρωί στο κρεβάτι, το στόμα είναι γεμάτο αλμυρό νερό. Το πρωί, η βλέννα και η γλώσσα έχουν αλμυρή γεύση. Άφθονη συσσώρευση παχύρρευστης βλέννας στο στόμα και στον λαιμό, με συχνή απόχρεμψη. Δυσάρεστη οσμή από το στόμα. Γλώσσα: ξηρή, κόκκινη ή καστανωπή και ραγισμένη· τριγωνική κόκκινη άκρη· κιτρινωπόλευκη στη ρίζα. Γλώσσα λευκή· συχνά στη μία πλευρά. Αίσθηση σαν η γλώσσα να καλύπτεται από δέρμα.

9. Λαιμός

Αίσθηση ξηρότητας του λαιμού. Πονόλαιμος, σαν να προκαλείται από εσωτερικό οίδημα, με πόνο σαν από μώλωπα ακόμη και κατά την ομιλία, και με πίεση και πόνους που εκτινάσσονται κατά την κατάποση. Αίσθηση στον λαιμό σαν να ξεριζώνεται κάτι από μέσα του. (Πονόλαιμος μετά από καταπόνηση κατά την ομιλία.). Δυσκολία στην κατάποση και πόνος κατά την κατάποση στερεάς τροφής, σαν από σύσπαση του λαιμού και του οισοφάγου· δυσχερής κατάποση υγρών σαν από παράλυση. Το μπράντι προκαλεί εξαιρετικά έντονο αίσθημα καύσου στον λαιμό. Άφθονη συσσώρευση βλέννας στον λαιμό, με συχνό καθάρισμα του λαιμού το πρωί. Σφύζων πόνος στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου.

10. Όρεξη

Γεύση σήψης, esp. το πρωί και μετά από γεύμα. Άνοστη, κολλώδης, δριμεία, πικρή, ξινή ή μεταλλική γεύση. Λιπαρή γεύση στο στόμα, αλλά η τροφή έχει κανονική γεύση. Γεύση σαν να είχε διαταραχθεί το στομάχι από σάπιο κρέας, αλλά η τροφή έχει κανονική γεύση. Γλυκίζουσα γεύση στο στόμα. Πικρή γεύση της τροφής, esp. του ψωμιού, το οποίο φαίνεται τραχύ και ξηρό. Ανορεξία με αποστροφή προς κάθε τροφή, esp. προς το ψωμί, το κρέας, τον καφέ και το κρασί. Ανορεξία στον ουρανίσκο και στον λαιμό, με αίσθημα κενού στο στομάχι και, ταυτόχρονα, αδηφάγο πείνα, η οποία υποχωρεί αφού καθίσει για λίγη ώρα. Αίσθημα πληρότητας και κορεσμού στο στομάχι, το οποίο αφαιρεί κάθε όρεξη. Μετά από γεύμα, έντονη τάση για ύπνο, πίεση και πληρότητα στο στομάχι και στην κοιλιά, ναυτία με τάση προς έμετο, καταβολή, ίλιγγος και ανατριχίλα. Αιφνίδιος έμετος κατά το φαγητό. Το ψωμί βαραίνει το στομάχι. Έλλειψη όρεξης με άσβεστη δίψα. Πείνα χωρίς όρεξη. Πόνος και θερμότητα στο κεφάλι μετά την κατανάλωση μπίρας. Δίψα που οφείλεται συχνότερα σε αίσθηση ξηρότητας του στόματος, επίσης τη νύχτα ή το πρωί, με επιθυμία κυρίως για κρύο νερό και κρύο γάλα. Λαχτάρα για εκλεκτά εδέσματα· για στρείδια.

11. Στομάχι

Αναγωγές με γεύση τροφής. Κενές αναγωγές μετά από γεύμα ή μετά από πόση. Ερυγές από το στομάχι, οι οποίες φαίνεται να μεταφέρονται στη r. πλευρά του θώρακα, σαν να εγκαθίστανται εκεί. Έντονες αναγωγές με μυρμήγκιασμα στο στομάχι, > με την κατάκλιση, < κατά την έγερση. Βλέννα στο στομάχι. Πόνος στο στομάχι και ναυτία από την πόση παγωμένου νερού. Ναυτία και τάση προς έμετο, κυρίως μετά από γεύμα και μετά από πόση, καθώς και τη νύχτα ή το πρωί μετά την έγερση, > με την κατάκλιση. Έμετος αμέσως μετά το φαγητό. Πόνοι στο στομάχι σαν να υπήρχε πέτρα μέσα του, esp. μετά από γεύμα· και κατά την ορθοστασία. Πίεση στο στομάχι και στον επιγαστρικό βόθρο, συχνά με παρεμπόδιση της αναπνοής. Σφυγμός και πόνος που εκτινάσσεται στην επιγαστρική χώρα. Συμπίεση, αίσθηση διόγκωσης και πόνος σαν από εξέλκωση στο επιγάστριο. Αίσθηση ψυχρότητας στο στομάχι. Αίσθηση στο επιγάστριο σαν να αποσπάται κάτι από μέσα του, esp. κατά το σκύψιμο ή το παραπάτημα.

12. Κοιλιά

Διάταση της κοιλιάς, esp. μετά από γεύμα. Πιεστικό αίσθημα τραβήγματος από κάτω προς τα πάνω, στο l. υποχόνδριο. Ευαισθησία σαν από ξυλοδαρμό στα υποχόνδρια και ακόμη περισσότερο στην κοιλιά· < στην πλευρά πάνω στην οποία ήταν ξαπλωμένος, όταν γυρίζει και όταν αρχίζει να κινείται. Πιεστικό βάρος στην κοιλιά, σαν από φορτίο. Συσπαστικοί σπασμοί στην κοιλιά, οι οποίοι αναγκάζουν τον ασθενή να παραμένει διπλωμένος στα δύο. Σκληρή και ορατή σύσπαση της κοιλιάς εγκάρσια στον ομφαλό· η κοιλιά είναι διατεταμένη πάνω και κάτω από αυτή τη λωρίδα. (Πόνος στην κοιλιά με σφίξιμο εγκάρσια στο μέτωπο και αϋπνία. Έντονος και συνεχής πόνος γύρω από τον ομφαλό, προκαλούμενος από προσπάθειες προς έμετο. R. T. C.). Σκαπτικό στριφογύρισμα στην κοιλιά, σαν να προκαλείται από σκουλήκι. Κοπτικοί πόνοι σαν σκίσιμο, τινάγματα και τσιμπήματα στην κοιλιά (esp. μετά το φαγητό· > μετά την κένωση). Πόνος στην περιοχή του ανιόντος κόλου. Αίσθημα καύσου στην κοιλιά. Χαλάρωση της κοιλιάς, με εσωτερικό τράνταγμα σε κάθε βήμα. Έντονος κολικός, συχνά τη νύχτα, ή < από κάθε είδους τροφή ή ποτό, μερικές φορές με αιματηρές κενώσεις. Αίσθηση στην κοιλιά σαν να αποσπάται κάτι. Πορφυρό χρώμα της κοιλιάς. Ευαισθησία στο δέρμα της κοιλιάς, σαν να ήταν εξελκωμένο, esp. κατά το τέντωμα το πρωί. Διόγκωση των βουβωνικών αδένων. Πίεση στις βουβωνικές χώρες προς τα έξω, σαν να επρόκειτο να προβάλει κήλη. Φουσκωμένη κοιλιά, esp. μετά το φαγητό. Έντονος μετεωρισμός, με γουργουρητό, ζύμωση και κινήσεις σαν τσιμπήματα στην κοιλιά. Εξαιρετικά δύσοσμα αέρια.

13. Κόπρανα και πρωκτός

Δυσκοιλιότητα, μερικές φορές εναλλασσόμενη με διάρροια. Σκληρές και βραδείες κενώσεις. Τεινεσμός, μερικές φορές με ναυτία και πόνους σαν σκίσιμο ή τσιμπήματα στην κοιλιά. Επώδυνος τεινεσμός χωρίς κένωση. Κενώσεις χαλαρές, αιματηρές, υδαρείς ή βλεννώδεις, αφρώδεις, ζελατινώδεις, κόκκινες ή με λευκές και κίτρινες γραμμώσεις. Δυσεντερία· ζελατινώδεις, άοσμες κενώσεις, συχνότερες μετά τα μεσάνυχτα, των οποίων προηγείται και έπεται πολύς πόνος με έντονη ανησυχία. Επίμονη ή δυσεντερική διάρροια. Κόπρανα εντελώς λευκά. Νυχτερινή διάρροια, με έντονο κολικό, κεφαλαλγία και πόνους σε όλα τα άκρα (> μετά από κένωση ή όταν είναι ξαπλωμένος πάνω στην κοιλιά). Χρόνια ανώδυνη διάρροια, μόνο το πρωί, της οποίας προηγείται έντονη αναστάτωση στα έντερα. Διάρροια με πόνους σαν σκίσιμο που κατέρχονται κατά μήκος της οπίσθιας επιφάνειας του ποδιού με κάθε κένωση. Ακούσιες κενώσεις κατά τον νυχτερινό ύπνο. Βραχεία αναπνοή κατά την κένωση. Μυρμήγκιασμα και κνησμός στον πρωκτό και στο ορθό. Αίσθηση σύσφιξης στο ορθό, σαν να είχε κλείσει η μία πλευρά από ανάπτυξη. Πρόπτωση αιμορροΐδων από τον πρωκτό μετά από μαλακή κένωση, με πόνο σαν από ερεθισμό.

14. Ουροποιητικά όργανα

Κατακράτηση ούρων. Συχνή και επιτακτική ανάγκη για ούρηση, ημέρα και νύχτα, με άφθονη αποβολή ούρων. Ακράτεια ούρων, esp. κατά την ανάπαυση (τη νύχτα ή όταν κάθεται). Τα ούρα αποβάλλονται με διχασμένη ροή. Σταγόνα-σταγόνα αποβολή αιματέρυθρων ούρων, με τεινεσμό. Μειωμένη αποβολή ούρων, μολονότι μπορεί να λαμβάνονται πολλά υγρά. Σκουρόχρωμα, ερεθιστικά ούρα, τα οποία σύντομα γίνονται θολά. Λευκά, θολά ούρα. Ούρα διαυγή σαν νερό, με χιονόλευκο ίζημα. Διόγκωση της ουρήθρας.

15. Ανδρικά γεννητικά όργανα

Άφθονο εξάνθημα στα γεννητικά όργανα (το οποίο αποφράσσει την ουρήθρα λόγω διόγκωσης). Φλεγμονή της βαλάνου. Φυσαλίδες που ορορροούν στη βάλανο. Διόγκωση της βαλάνου και της ακροποσθίας· η ακροποσθία είναι βαθυκόκκινη. Παραφίμωση. Κόκκινες κηλίδες (πλάκες) στην εσωτερική επιφάνεια της ακροποσθίας. Διόγκωση και πάχυνση του οσχέου (με ανυπόφορο κνησμό). Ερυσίπελας του οσχέου. (Υδροκήλη· από υπερβολική άρση βάρους). Όσχεο χαλαρό και χαμηλά κρεμάμενο. Υγρό εξάνθημα στο όσχεο. Συχνές στύσεις τη νύχτα, με ανάγκη για ούρηση. Έντονη σεξουαλική επιθυμία το πρωί.

16. Γυναικεία γεννητικά όργανα

Πρόωρη και υπερβολικά άφθονη έμμηνος ρύση. Εμμηνορροϊκή ροή ανοιχτόχρωμη και ερεθιστική, η οποία προκαλεί δαγκωτικό πόνο στο αιδοίο. Ερυσιπελατώδης φλεγμονή των εξωτερικών γεννητικών οργάνων. Ευαισθησία και πόνος στον κόλπο λίγο μετά τη συνουσία (ή που την παρεμποδίζει). Έμμηνος ρύση υπερβολικά μεγάλης διάρκειας. Εμμηνορροϊκή έκκριση = έντονος πόνος στο αιδοίο. Υμενώδης δυσμηνόρροια. Μηνορραγία από καταπόνηση· από βρέξιμο. Αιματηρή έκκριση κατά την εγκυμοσύνη. Πόνος σαν από ερεθισμό και πόνοι που εκτινάσσονται στον κόλπο. (Πολύποδας της μήτρας με μητρορραγία. Ανακουφίζει τους πόνους που εκτινάσσονται του cancer uteri. R. T. C.). Πόνος με πίεση προς τα κάτω· κατά την ορθοστασία. Υστερόπονοι υπερβολικά μεγάλης διάρκειας, μετά από δύσκολο τοκετό, με πολύ και υπερβολικό σφίξιμο. Αποβολή αίματος και θρόμβων αίματος από τη μήτρα, με ωδίνες τοκετού. Μετά τον τοκετό, αλλοιωμένη έκκριση από τον κόλπο, με πόνους που εκτινάσσονται προς τα πάνω στα γεννητικά μέρη και αίσθηση ότι το κεφάλι θα διαρραγεί. Για εβδομάδες μετά τον τοκετό, πόνος στα r. άκρα με μούδιασμα από τα ισχία έως τα πέλματα (κιρσοί). Αποβολή από καταπόνηση. Μασχαλιαίο απόστημα μετά τον τοκετό. Μαστοί επώδυνα διατεταμένοι, με κόκκινες γραμμώσεις, σε ρευματική κατάσταση. Αμηνόρροια από βρέξιμο· με γάλα στους μαστούς. Λευκή επώδυνη φλεγμονή του σκέλους, τυφοειδής μητρίτιδα μετά τον τοκετό. Μειωμένη έκκριση (ή καταστολή) του γάλακτος· με καύσο σε όλο το σώμα.

17. Αναπνευστικά όργανα

Βράγχος φωνής και τραχύτητα του λαιμού, με αίσθηση ερεθισμένης, γδαρμένης επιφάνειας στον θώρακα. Αίσθηση ψυχρότητας στον λαιμό κατά την εισπνοή. Τάση πνιγμού κατά την κατάποση. Καυστική εκπνοή από τον λάρυγγα. Αίσθηση σύσφιξης στον σφαγιτιδικό βόθρο μετά από σύντομο περίπατο. Βήχας που προκαλείται από γαργάλημα στις αεροφόρους οδούς· γενικά βραχύς και ξηρός, με αγωνία και δύσπνοια, και κυρίως το βράδυ πριν από τα μεσάνυχτα. Ξηρός, εξαντλητικός βήχας. Ξηρός, ενοχλητικός βήχας που αρχίζει ακριβώς πριν από την κρυάδα και συνεχίζεται κατά τη διάρκειά της. Βήχας με έμετο τροφής, esp. το βράδυ και όταν είναι ξαπλωμένος ανάσκελα. Βήχας μετά την πρωινή αφύπνιση. Κατά τον βήχα αισθάνεται γεύση αίματος στο στόμα, αλλά δεν αποχρέμπει αίμα. Βραχύς βήχας με πικρή γεύση στο στόμα, το βράδυ μετά την κατάκλιση και το πρωί μετά την αφύπνιση. Βήχας με νυγμούς στον θώρακα και άφθονη γενικευμένη εφίδρωση. Κοκκύτης· σπασμωδικός, έντονος βήχας, προκαλούμενος από γαργάλημα στον λάρυγγα και στον θώρακα, με απόχρεμψη (εκτός από το βράδυ) ερεθιστικού πύου ή γκριζοπράσινης, ψυχρής βλέννας με οσμή σήψης· ή ωχρού, πηγμένου, ενίοτε καστανού αίματος. Το να βγάλει το χέρι έξω από το κρεβάτι προκαλεί βήχα. Πνευμονία με τυφοειδή συμπτώματα, συχνά μετά από επαναρρόφηση πύου. Βήχας με πόνο στο στομάχι ή με τράνταγμα στον θώρακα και στο κεφάλι. Τρομερός βήχας που δίνει την εντύπωση ότι θα ξεριζώσει κάτι από τον θώρακα. Βήχας με απόχρεμψη ζωηρού ερυθρού αίματος και αίσθημα λιποθυμίας στον θώρακα.

18. Θώρακας

Δυσχερής αναπνοή μετά από μέτριο περίπατο. Αγχώδης πίεση στον θώρακα, ακόμη και τη νύχτα. Ναυτία στον θώρακα· < κατά το σκύψιμο. Αναπνοή που παρεμποδίζεται από πίεση και συμπίεση στο επιγάστριο. Δύσπνοια το βράδυ με τάση στον θώρακα. Συχνή ανάγκη για πλήρη εισπνοή. Αδυναμία στον θώρακα, η οποία δυσχεραίνει την ομιλία μετά από περίπατο στο ύπαιθρο. Αίσθηση σύσφιξης στον θώρακα. Πόνοι που εκτινάσσονται και λογχοειδείς νυγμοί στον θώρακα και στις πλευρές του· esp. όταν κάθεται με το σώμα σκυμμένο προς τα εμπρός, όταν μιλά, όταν αναπνέει βαθιά, όταν φτερνίζεται, σπάνια όταν περπατά ή όταν καταβάλλει έντονη προσπάθεια. Φλεγμονή των πνευμόνων, επίσης pneumonia nervosa. Πλευροδυνία, πόνοι του θώρακα που εκτινάσσονται προς τους ώμους (Rh. rad.). Μυρμήγκιασμα στον θώρακα, με τάση των θωρακικών μυών, < κατά την ανάπαυση. Συρροή αίματος στον θώρακα.

19. Καρδιά

Αδυναμία και αίσθηση τρόμου στην καρδιά. Έντονη αίσθηση παλμών της καρδιάς ενώ κάθεται ήρεμα. Πόνοι που εκτινάσσονται στην περιοχή της καρδιάς, με επώδυνο αίσθημα σαν παράλυση και μούδιασμα του l. βραχίονα. Σφυγμός ταχύς, μικρός, συμπιεστός.

20. Αυχένας και ράχη

Ρευματική δυσκαμψία του ινίου και του αυχένα, με επώδυνη τάση κατά την κίνηση. Επώδυνη διόγκωση των μασχαλιαίων αδένων. Ρευματικός πόνος σαν σκίσιμο μεταξύ των ωμοπλατών, που δεν επηρεάζεται από την κίνηση, < από το κρύο, > από τη θερμότητα. Πόνος σαν σκίσιμο ανάμεσα στους ώμους, με αίσθημα τραβήγματος προς το κέντρο και από τις δύο πλευρές. Παροδική ψυχρότητα στη ράχη. Πόνος σαν από μώλωπα στην οσφυϊκή χώρα, esp. κατά την επαφή με τα σημεία και κατά την ανάπαυση. Πόνος στη μέση όταν κάθεται ακίνητος ή όταν είναι ξαπλωμένος· > όταν ξαπλώνει πάνω σε κάτι σκληρό ή με την άσκηση. Πόνος σαν από μώλωπα στο ιερό οστό όταν μένει ξαπλωμένος ακίνητος πάνω του ή κάθεται ακίνητος· δεν τον αισθάνεται κατά την κίνηση. Επώδυνη ακαμψία στην οσφυϊκή χώρα. Επώδυνη εξόστωση στο ιερό οστό. Παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης. Πόνοι στην οσφυϊκή χώρα, στη ράχη και στο ινίο, σαν από άρση υπερβολικά μεγάλου βάρους. Αίσθημα τραβήγματος και νυγμοί στη ράχη, esp. όταν κάθεται και κατά το σκύψιμο. Οπισθότονος.

21. Άκρα

Οίδημα, δυσκαμψία και αισθήσεις σαν παράλυση στις αρθρώσεις, από διαστρέμματα, υπερβολική άρση βάρους ή υπερβολική διάταση. Δυσχρησία, δυσκαμψία και πόνος κατά τις πρώτες κινήσεις μετά από ανάπαυση ή κατά την πρωινή έγερση· > με συνεχή κίνηση. Τρόμος ή αίσθηση τρόμου στα άκρα. Τα άκρα πάνω στα οποία ξαπλώνει, esp. οι βραχίονες, μουδιάζουν. Ρευματική τάση, τραβήγματα και σχιστικοί πόνοι στα άκρα, κατά την ανάπαυση. Υπερβολικά κρύα χέρια και πόδια όλη την ημέρα.

22. Άνω άκρα

Καυστικός, διαξιφιστικός πόνος κάτω από τη l. μασχάλη, στον βραχίονα. Σχιστικός πόνος και αίσθημα καύσου στον ώμο, με παράλυση του βραχίονα, esp. κατά την ψυχρή εποχή, κατά την ανάπαυση και μέσα στη ζέστη του κρεβατιού. Ψυχρότητα, παράλυση και αναισθησία του βραχίονα. R. βραχίονας αδύναμος· ρευματική παράλυση. Εξόστωση στον βραχίονα, με αίσθημα καύσου και έλκη, τα οποία εκκρίνουν οροαιματηρό πύον. Ερυσιπελατώδες οίδημα και φλύκταινες, με καυστικό κνησμό στους βραχίονες, στα χέρια και στα δάκτυλα. Ερυθρές κηλίδες στους βραχίονες. Βίαιοι νυγμοί στο r. άνω τμήμα του βραχίονα, από έξω προς τα μέσα. Τινάγματα, διαξιφιστικοί και σχιστικοί πόνοι στους βραχίονες. Τάση στην άρθρωση του αγκώνα. Σχιστικοί πόνοι με τινάγματα στους αγκώνες, στους καρπούς και στις αρθρώσεις των δακτύλων. Σκαπτικός πόνος στα οστά του αντιβραχίου. Αδυναμία και ακαμψία του αντιβραχίου και των δακτύλων κατά την κίνηση, και τρόμος αυτών των μερών μετά την παραμικρή προσπάθεια. Θερμό οίδημα των χεριών το βράδυ. Διογκωμένες φλέβες στα χέρια. Φυσαλιδώδες εξάνθημα κατά συστάδες στον καρπό. Ραγάδες· τσούξιμο στη ράχη των χεριών. Η ράχη του χεριού καλυμμένη με σκασίματα και θερμή· το δέρμα σκληρό, τραχύ και άκαμπτο. Σχιστικοί πόνοι σε όλες τις αρθρώσεις των δακτύλων. Μυρμηκίες στα χέρια και στα δάκτυλα. Παρωνυχίδες. Οίδημα των δακτύλων. Τινάγματα στους αντίχειρες. Σύσπαση των δακτύλων.

23. Κάτω άκρα

(Εξάνθημα με ιδρώτα στη μεσογλουτιαία σχισμή.). Αμβλείς πόνοι στα κάτω άκρα· πρέπει να αλλάζει θέση κάθε στιγμή. (Πόνοι στο l. κάτω άκρο, κυρίως στον μηρό, από σηπτική απορρόφηση σε παλαιά κοιλιακή νόσο, με ερεθισμό της ουροδόχου κύστης. R. T. C.). Διαξιφιστικοί και σχιστικοί πόνοι στην άρθρωση του ισχίου, που εκτείνονται στην ιγνύα, esp. όταν στηρίζεται στο πόδι· ή με αμβλέα τραβήγματα και αίσθημα καύσου κατά την ανάπαυση, και επώδυνη ευαισθησία των αρθρώσεων κατά την έγερση από κάθισμα ή κατά την άνοδο σκάλας (ή μετά από άλλη υπερβολική άσκηση· ακούσια χωλότητα). Τάση και δυσκαμψία των μυών και των αρθρώσεων των ισχίων, των μηρών, των κνημών, των γονάτων και των ποδιών. Παράλυση των κάτω άκρων. Κράμπα στη γαστροκνημία μετά τα μεσάνυχτα, όταν είναι ξαπλωμένος στο κρεβάτι και όταν κάθεται μετά από βάδισμα· υποχωρεί με την κάμψη του γόνατος. Κράμπες στους γλουτούς, στους μηρούς και στις γαστροκνημίες, esp. τη νύχτα, στο κρεβάτι ή όταν κάθεται μετά από βάδισμα. Σπασμωδικές συσπάσεις των άκρων όταν ανοίγει το βήμα. Τάση στο γόνατο σαν οι τένοντες να ήταν υπερβολικά βραχείς. Επώδυνο οίδημα πάνω από το γόνατο. Τραβήγματα και σχιστικοί πόνοι με τινάγματα στους μηρούς και στις κνήμες. Διαξιφιστικοί πόνοι στους μηρούς, στις κνήμες, στα γόνατα, στα πόδια και στα δάκτυλα των ποδιών. Βάρος στα κάτω άκρα, esp. στις ιγνύες και στις γαστροκνημίες. Μυρμηκώδης πόνος στις διαφύσεις των κνημών τη νύχτα, όταν τα κάτω άκρα είναι σταυρωμένα, με συνεχή ανάγκη για κίνηση, η οποία εμποδίζει τον ύπνο. Ψυχρότητα στην l. κνήμη. Παράλυση των κάτω άκρων και των ποδιών. Διαξιφιστικοί πόνοι και πόνος σαν από στρέβλωση στα σφυρά, όταν στηρίζεται στο πόδι. Φλεγμονώδες οίδημα του ταρσού, μερικές φορές με φλύκταινες και κεχροειδή σπυράκια στο προσβεβλημένο μέρος. Οίδημα γύρω από τα σφυρά μετά από παρατεταμένο κάθισμα, ιδιαίτερα κατά το ταξίδι. Ερυσιπελατώδες οίδημα των ποδιών. Οίδημα των ποδιών το βράδυ. Μούδιασμα και ωχρότητα των ποδιών (πόδια σαν νεκρά). Παραμόρφωση των δακτύλων των ποδιών. Κάλοι στα πόδια, με αίσθημα καύσου και πόνο σαν από εκδορά.

24. Γενικά

[Οδηγούμαστε να σκεφτούμε αυτό το φάρμακο όταν διαπιστώνουμε ακατανίκητη επιθυμία για κίνηση ή για αλλαγή θέσης κάθε λίγο, την οποία ακολουθεί μεγάλη ανακούφιση για σύντομο χρονικό διάστημα, οπότε πρέπει να κινηθούν πάλι και βιώνουν την ίδια ανακούφιση για λίγο· αυτή η κατάσταση συνήθως είναι < τη νύχτα. Μετά από ανάπαυση για κάποιο διάστημα ή κατά την έγερση από τον ύπνο, με τις πρώτες κινήσεις, γίνεται αισθητή επώδυνη δυσκαμψία, η οποία υποχωρεί με τη συνεχή κίνηση· ανακούφιση όμως επιτυγχάνεται με τη συνεχή κίνηση . e.g., μια θηλάζουσα μητέρα μπορεί να έχει επώδυνες θηλές και, όταν το παιδί αρχίζει να θηλάζει, η θηλή πονά υπερβολικά, αλλά με τη συνέχιση του θηλασμού ο πόνος γίνεται πολύ ηπιότερος. Πόνος στον θώρακα (συχνά ρευματικός), < με τη χρήση των βραχιόνων . όπως κατά το στρώσιμο κρεβατιού, το σκούπισμα, &c., δυσκαμψία του αυχένα· αίσθηση σαν η σάρκα να είχε αποκολληθεί από τα οστά με χτυπήματα ή σαν ένας σκύλος να την αποσπούσε ροκανίζοντάς την· σαν οποιοδήποτε μέρος να ήταν συσπασμένο· σαν ένα μέρος να είχε αυξηθεί σε μέγεθος· σαν ορισμένα μέρη να είχαν συμφυθεί· αίσθημα βάρους στα εξωτερικά ή στα εσωτερικά μέρη· πόνοι με τινάγματα στα εξωτερικά μέρη· εκτινασσόμενοι και σχιστικοί πόνοι· αίσθημα τάσης ή σφιξίματος στα εξωτερικά ή στα εσωτερικά μέρη· αρθριτικός πόνος στις αρθρώσεις· αίσθηση τρόμου στα εσωτερικά μέρη· οι δυσπεπτικοί συχνά παραπονούνται για τρόμο στο στομάχι· αίσθημα απόξεσης κατά μήκος του περιοστέου. Για οποιεσδήποτε διαταραχές ή ενοχλήματα, οξέα ή χρόνια, τα οποία προκύπτουν από αιφνίδια και πλήρη διαβροχή από νεροποντή· από βρέξιμο με οποιονδήποτε τρόπο· μπορεί να υπάρχουν διαταραχές πολύ μακράς διάρκειας που προκλήθηκαν έτσι. Διαταραχές γενικά που προσβάλλουν τον r. κοιλιακό δακτύλιο· τον l. θώρακα· τον l. βραχίονα· το l. κάτω άκρο· την l. πλευρά του σώματος· το τριχωτό της κεφαλής, όπως στο ερυσίπελας όταν ανέρχεται προς το τριχωτό· τους αδένες γύρω από τον αυχένα, ιδίως αν είναι διογκωμένοι ή φλεγμαίνουν με ερυθρές γραμμώσεις, όπως συμβαίνει συχνά στην οστρακιά· τις αρθρώσεις των γνάθων, ιδίως όταν είναι < στην έναρξη της κίνησης και γίνονται > με τη συνεχιζόμενη κίνηση· την κοιλιακή κοιλότητα γενικά· το εφήβαιο, όπου μπορεί να υπάρχει πολύς κνησμός και μερικές φορές εντοπίζεται σκληρός κυανός δοθιήνας· τις ωμοπλάτες· την οσφύ, όπως, e.g., όταν κάποιος σκύβει, η πλάτη του πονά τόσο ώστε δεν μπορεί να ευθυγραμμιστεί χωρίς βοήθεια . αυτό μπορεί να προκύψει από παλαιό διάστρεμμα ή από αιφνίδιο «πιάσιμο» της πλάτης· το ιερό οστό· τους γλουτούς· το αντιβράχιο· τον ώμο, τη ράχη του χεριού· τις αρθρώσεις των δακτύλων γενικά, την άρθρωση του ώμου· τον αγκώνα, τον καρπό, τα οστά του βραχίονα· τις γαστροκνημίες· τις αρθρώσεις του κάτω άκρου, την άρθρωση του ισχίου, το γόνατο και την ποδοκνημική· αδυναμία των αρθρώσεων. Πηγμένο αίμα από τη μύτη· αιματηρός βήχας, με το αίμα πηγμένο· πρόσωπο καλυμμένο σαν από ερυσίπελας· αύξηση του σάλιου· δυσκολία στην κατάποση, πονά τόσο πολύ στην πλάτη· άφθονη ρέουσα ρινική καταρροή. Αδυναμία κίνησης των προσβεβλημένων μερών στην αρχή. Παθαίνει κανείς πολύ εύκολα διάστρεμμα κατά την άρση βάρους· παράλυση των άκρων· παραπάτημα κατά το βάδισμα. Στενώσεις μετά από φλεγμονή και, επομένως, μπορεί μερικές φορές να χρησιμοποιηθεί για στενώσεις που παραμένουν μετά από γονόρροια· οιδήματα γενικά, με ή χωρίς φλεγμονή· εξασθένηση· αποστροφή προς το πλύσιμο· τραύματα, με διάστρεμμα των μυών. Μασχαλιαίοι αδένες, όταν το οίδημα βρίσκεται πολύ βαθιά και είναι σκληρό.

< πριν από νεροποντή· μετά τα μεσάνυχτα· το πρωί· πριν αποκοιμηθεί· από το λουτρό· δεν αντέχει το κρύο νερό· ενοχλήματα που εμφανίζονται το φθινόπωρο· κατά τη βαθιά αναπνοή· κατά την εισπνοή· από το κρύο γενικά· στον ψυχρό αέρα· σε ψυχρό και υγρό καιρό· από τον βήχα· κατά τη μάσηση· από το μάζεμα των άκρων προς το σώμα· από τη σωματική προσπάθεια· μετά την πόση· μετά από κόπωση· όταν αποκαλύπτεται το κεφάλι· από χειρουργικούς τραυματισμούς· από διαστρέμματα· όταν ξαπλώνει· από την άρση βάρους· από κρύα τροφή· κρύο νερό· οτιδήποτε κρύο· κατά την εφίδρωση· από υγρά καταπλάσματα· κατά την ανάπαυση· κατά την πρώτη έγερση· όταν κάθεται· όταν μιλά· αφού γδυθεί· σε ομιχλώδη ή ομιχλώδη και υγρό καιρό· από το βρέξιμο· τον χειμώνα· από το βρέξιμο ενώ ιδρώνει· γυναίκες κατά τη λοχεία· ευλογιά· επακόλουθα της σύφιλης. H. N. G.]. Επιδημικές νόσοι με οίδημα του ισθμού του φάρυγγα, που απειλεί με οίδημα της γλωττίδας, φυσαλίδες διάσπαρτες στον φάρυγγα και βραχνή φωνή· αίσθημα σαν γδαρμένο και τραχύτητα του φάρυγγα (Dunham). Ρευματικά και αρθριτικά τραβήγματα, τάση και σχιστικοί πόνοι στα άκρα, που αυξάνονται στον μέγιστο βαθμό κατά την ανάπαυση, καθώς και σε κακοκαιρία, τη νύχτα και μέσα στη ζέστη του κρεβατιού, συχνά με αίσθηση νωθρότητας και μουδιάσματος στο προσβεβλημένο μέρος αφού αυτό κινηθεί. Κράμπα και τάση σε διάφορα μέρη σαν από σύσπαση των τενόντων. Σύσπαση ορισμένων άκρων. Διαξιφιστικοί πόνοι με τάση και δυσκαμψία στις αρθρώσεις, < κατά την έγερση από κάθισμα και στην ύπαιθρο. Παραλυτική ακαμψία στα άκρα, esp. στην έναρξη της κίνησης του μέρους μετά από ανάπαυση. Εύκολο μούδιασμα των μερών πάνω στα οποία στηρίζεται ξαπλωμένος ο ασθενής. Νωθρότητα ορισμένων μερών με μυρμήκωμα και αναισθησία. Μυρμήκωμα στα προσβεβλημένα μέρη. Πόνος σαν από στρέβλωση στα άκρα. Παράλυση, μερικές φορές στο ένα ήμισυ του σώματος. Ερυθρά και στιλπνά οιδήματα, με διαξιφιστικό πόνο σαν από εκδορά κατά την αφή. Πόνοι σαν από μώλωπες ή, σε άλλα σημεία, αίσθηση σαν η σάρκα να είχε αποσπαστεί από τα οστά. Πιεστικό τράβηγμα στο περιόστεο, σαν να αποξέονταν τα οστά. Αίσθηση στα εσωτερικά όργανα σαν κάτι να αποσπάται με σχίσιμο. Οίδημα και σκλήρυνση των αδένων. Ίκτερος. Τινάγματα στους μυς και στα άκρα. Σπασμωδικές κινήσεις και άλλα ενοχλήματα που προκύπτουν από ψυχρό λουτρό. Προσβολές του ενός ημιμορίου του σώματος. < Και εμφάνιση πόνων και συμπτωμάτων κατά την ανάπαυση ή τη νύχτα, καθώς και κατά την είσοδο σε δωμάτιο από την ύπαιθρο· > επιτυγχάνεται με την κίνηση και το βάδισμα. Ο ψυχρός, καθαρός αέρας δεν είναι ανεκτός· φαίνεται να κάνει το δέρμα επώδυνο· (χαρακτηριστικό σύμπτωμα στους ρευματισμούς. Dunham). Επανεμφάνιση ή < πολλών ενοχλημάτων σε δυσμενή καιρό. Γενική διεγερσιμότητα του νευρικού συστήματος, < με την παραμικρή εκδήλωση θυμού. Τραβήγματα σε όλα τα άκρα όταν ξαπλώνει. Τρόμος των άκρων μετά την παραμικρή κόπωση. Ασταθές βάδισμα. Μεγάλη καταβολή και αδυναμία, με ανάγκη να ξαπλώσει. Συγκοπή. Αδυναμία ανοχής της υπαίθρου, είτε ο αέρας είναι θερμός είτε ψυχρός· προκαλεί επώδυνη αίσθηση στο δέρμα.

25. Δέρμα

Φυσαλιδώδης ερυσίπελας, όπου οι φυσαλίδες είναι μεγάλες. Εξανθήματα στο πρόσωπο γενικά—στο πηγούνι, στο πρόσωπο, στις παρειές, στο στόμα, στη μύτη, στο μέτωπο—που προκαλούν έντονο καυστικό κνησμό. Φλυκταινώδεις χιονίστρες. Εξανθήματα γενικά· καυστικά· με καυστικό κνησμό· φλυκταινώδη· με οίδημα· κατά πλάκες· σαν γαλακτώδης κρούστα· υγρά· σαν κνίδωση· κυανά, με ερυσίπελας· λεπιδώδη· με αίσθημα τάσης ή σφιξίματος· ευλογιοειδή· μαύρα· πυώδη· zona ή έρπης ζωστήρας· πετέχειες· τσιμπήματα· γαργάλισμα· πομφόλυγες που μερικές φορές εξαπλώνονται προς τα πάνω κατά μήκος του άκρου και μερικές φορές έχουν κυκλική μορφή, εξαπλώνονται με ερυθρό χείλος που προπορεύεται και μετατρέπεται σταδιακά σε πομφόλυγα, ενώ το ερυθρό όριο εξακολουθεί να προπορεύεται (αν τα χείλη είναι μαύρα, Arsen.)· κνησμός < μετά το ξύσιμο. Λειχήνες γενικά. Έλκη με καύσο· με διαβρωτικό πύον· με ιχωρώδες πύον. Το εξάνθημα προκαλεί πολύ κνησμό, στην οστρακιά, στην ευλογιά, &c., με τη χαρακτηριστική ανησυχία. Φλεγμανώδης ερυσίπελας, esp. όταν ο ερυσίπελας αρχίζει στον αστράγαλο και ανέρχεται βαθμιαία κατά μήκος του κάτω άκρου, επεκτεινόμενος προς τα πάνω στους βαθύτερους ιστούς, χωρίς πυρετό. Κνησμός σε ολόκληρο το σώμα, κυρίως στα τριχωτά μέρη. Κεντρίσματα και μυρμήκωμα στο δέρμα, καύσος μετά το ξύσιμο. Υγρότητα του δέρματος. Σκληρότητα του δέρματος με πάχυνση. Οίδημα (σκληρό) των προσβεβλημένων μερών. Ερυσιπελατώδεις φλεγμονές. Κνίδωση. Εξανθήματα, γενικά φυσαλιδώδη, εφελκιδοποιημένα, με καυστικό κνησμό, που εμφανίζονται esp. την άνοιξη και το φθινόπωρο. Εξάνθημα μικρών φλυκταινών πάνω σε ερυθρή βάση, σαν zona. Γαγγραινώδη έλκη που προκύπτουν από μικρές φυσαλίδες, με βίαιο πυρετό. Πετέχειες, με μεγάλη αδυναμία που φθάνει μέχρι πλήρη κατάπτωση. Μαύρες φλύκταινες. Έρπης, μερικές φορές εναλλάξ με ασθματικά ενοχλήματα και δυσεντερικές διαρροϊκές κενώσεις. Μυρμηκίες, esp. στα χέρια και στα δάκτυλα· μεγάλες, οδοντωτές, συχνά μισχωτές, που εκκρίνουν υγρό και αιμορραγούν εύκολα. Ραγάδες στα χέρια. Παναρίτιο. Μυρμήκωμα ή διαξιφιστικός πόνος ή καυστικό τσούξιμο στα έλκη, esp. τη νύχτα. Χιονίστρες. Κάλοι στα πόδια, με αίσθημα καύσου και πόνο σαν από εκδορά.

26. Ύπνος

Συχνά, έντονα και σπασμωδικά χασμουρητά. Σπασμωδικό χασμουρητό χωρίς τάση για ύπνο, με τέντωμα των άκρων και πόνο σαν από εξάρθρωση της άρθρωσης της γνάθου. Χασμουρητό γενικά· με έντονο τέντωμα των άκρων· αργεί να αποκοιμηθεί· βρίσκεται ξαπλωμένος ανάσκελα κατά τον ύπνο. Έντονη τάση για ύπνο κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς και το πρωί στο κρεβάτι. Υπνηλία, με πλήθος οδυνηρών και διακεκομμένων ονείρων. Αϋπνία, ιδίως πριν από τα μεσάνυχτα, προκαλούμενη γενικά από αίσθημα θερμότητας, αναβρασμό του αίματος και ανησυχία που δεν επιτρέπει στον ασθενή να παραμείνει ξαπλωμένος. Διαταραγμένος ύπνος, με αγχώδη και τρομακτικά όνειρα. Coma somnolentum, με ροχαλητό, μουρμουρητά και καρφολογία. Ο ύπνος εμποδίζεται από ζοφερές σκέψεις. Αφύπνιση που προκαλείται από πικρία και αίσθημα ξηρότητας στο στόμα. Ο νυχτερινός ύπνος εμποδίζεται από πίεση στο στομάχι, σκαπτικά τσιμπήματα στην κοιλιά και ναυτία, με τάση προς έμετο. Αδυναμία να παραμείνει ξαπλωμένος στο πλάι τη νύχτα. Τινάγματα με τρόμο και τραντάγματα του σώματος κατά τον ύπνο. Ατελής και ταραγμένος ύπνος, με ανήσυχο στριφογύρισμα και πολλές βασανιστικές σκέψεις. Ζωηρά όνειρα για τις ασχολίες της ημέρας, με ομιλία κατά τον ύπνο. Κλάμα κατά τον ύπνο. Όνειρα με φωτιά. Ύπνος με ανοικτό στόμα και βραχεία αναπνοή.

27. Πυρετός

Σφυγμός ακανόνιστος· γενικά επιταχυσμένος, αλλά αδύναμος και μαλακός· μερικές φορές δεν γίνεται αισθητός ή είναι διαλείπων. Ανατριχίλα και αίσθημα ψύχους, γενικά το βράδυ, συνοδευόμενα από κρίσεις πόνου και άλλα συνοδά συμπτώματα. Εξωτερική ψυχρότητα σε όλη την επιφάνεια του δέρματος· αίσθημα ψύχους, αλλά δεν ενοχλείται από τον ψυχρό αέρα. Ανατριχίλα και τρέμουλο στην ύπαιθρο, με σφοδρή δίψα. Συνεχείς παροδικές ανατριχίλες, σαν να είχαν ρίξει κρύο νερό σε όλο το σώμα. Αίσθημα ψύχους ακόμη και με ελάχιστη κίνηση. Ρίγος στη ράχη και θερμότητα στο πρόσθιο τμήμα του σώματος. Ψυχρότητα και ωχρότητα του προσώπου, εναλλάξ με θερμότητα και ερυθρότητα. Ανατριχίλες αναμεμειγμένες με θερμότητα, είτε γενικευμένες και ταυτόχρονες (εσωτερική ανατριχίλα με εξωτερική θερμότητα και vice versâ) είτε σε διαφορετικά μέρη. Γενικευμένο αίσθημα θερμότητας, σαν να του είχαν ρίξει ζεστό νερό ή σαν το αίμα να έρρεε καυτό μέσα στις φλέβες. Γενικευμένη εφίδρωση, συχνά ήδη κατά τη φάση της θερμότητας, οπότε συχνά δεν αφορά το πρόσωπο. Βραδινός πυρετός: πρώτα ανατριχίλα, έπειτα θερμότητα και δίψα (και εφίδρωση)· συνοδεύεται ή ακολουθείται από κοπτικούς πόνους και διάρροια. Πρώτα κεφαλαλγία (σφύξεις στους κροτάφους)· κατόπιν κρυάδα, με δίψα και πόνους σαν σχίσιμο στα άκρα, σαν από κόπωση· κατόπιν γενικευμένη ζέστη, με ελαφρά ρίγη κατά την κίνηση και πελιδνό πρόσωπο· τέλος, άφθονη εφίδρωση με ξινή οσμή. Τριταίος ή καθημερινός πυρετός. Τριταίος πυρετός με κνιδωτικό εξάνθημα, το οποίο εξαφανίζεται μετά την προσβολή· κατά την απυρεξία, καύσος και ερυθρότητα στους σκληρούς χιτώνες. Διπλός τριταίος πυρετός· πρώτα ανατριχίλα και δίψα, έπειτα γενικευμένη θερμότητα, με ανατριχίλα στην παραμικρή κίνηση, και τέλος εφίδρωση. Κατά την ανατριχίλα, πόνος στα άκρα, κεφαλαλγία, ίλιγγος, σφύζων πονόδοντος, συσσώρευση σιέλου στο στόμα και τάση προς έμετο. Κατά τη νυχτερινή θερμότητα, αίσθημα τραβήγματος σε όλα τα άκρα. Παροδική θερμότητα, με εφίδρωση, η οποία αρχίζει από την ομφαλική περιοχή και εναλλάσσεται γρήγορα με ανατριχίλες. Κατά τη διάρκεια ή μετά τον πυρετό, τινάγματα, μυρμήγκιασμα στα αυτιά, κώφωση, ξηρή κόρυζα, αϋπνία με ανήσυχο στριφογύρισμα, ίκτερος και κνιδωτικό εξάνθημα, πίεση στο επιγάστριο, αίσθημα παλμών της καρδιάς με άγχος, κωλικός, διάρροια και άλλες γαστρικές διαταραχές, καθώς και νυχτερινή δίψα. Κακοήθης πυρετός με πολυλογικό παραλήρημα, σφοδρούς πόνους σε όλα τα άκρα, υπερβολική αδυναμία, ξηρή ή μαύρη γλώσσα, ξηρά, καστανωπά ή μελανωπά χείλη, θερμότητα και ερυθρότητα στις παρειές, carphologia, ταχύ και μικρό σφυγμό, coma somnolentum με ροχαλητό και βογκητά. Εφίδρωση κατά τη διάρκεια των πόνων. Εφίδρωση γενικά· με θερμότητα· δύσοσμη. Εφίδρωση σε καθιστή θέση, συχνά με έντονο τρέμουλο. Νυχτερινή εφίδρωση, μερικές φορές με κεγχροειδές και κνησμώδες εξάνθημα. Πρωινή εφίδρωση, μερικές φορές με όξινη οσμή. Εφίδρωση από ζεστά ποτά. Συνεχής εφίδρωση.