Antimonium tartaricum

Nazwa zwyczajowa: emetyk (winian antymonylowo-potasowy).

Za pośrednictwem nerwu błędnego osłabia czynność oddechową i krążenie (A.).

Choroby powstałe wskutek przebywania w wilgotnych suterenach lub piwnicach (Aran., Ars., Dulc., Nat-S., Tereb.) (A.).

WIELKA UTRATA SIŁ I SŁABOŚĆ (Apis, Ars., Bism., Chin., Dig., Ferr., Gels., Kali-P., Lach., Mosch., Nat-C., Op., Phos., Phos-Ac., Sel., Sep., Sulph., Verat.).

Napady zasłabnięcia i omdlenia (Ars., Camph., Kali-P., Nux-V., Phos., Verat.).

Wewnętrzne drżenie (Calc., Graph., Iod., Rhus-T., Stann., Staph. Sulph-Ac.).

WACHLARZOWATE PORUSZANIE SKRZYDEŁEK NOSA (Amm-C., Brom., Chel., Iod., Kreos., Lyc., Phos., Sulph.).

Wskazany w dolegliwościach osób starszych, szczególnie w ortopnoe lub przy grożącym porażeniu płuc u ludzi w podeszłym wieku. W klatce piersiowej słychać głośne rzężenia, a mimo to chory nie może odkrztusić wydzieliny (F.).

DZIECKO CHCE BYĆ NOSZONE (Ars., Brom., Carb-V., Cham., Cina, Ign., Kali-C., Lyc., Puls., Rhus-T., Sanic., Staph., Sulph., Verat.) I NIE CHCE, ABY JE DOTYKANO (Acon., Ant-C., Ars., Bell., Cham., Cina).

Wielkie przygnębienie (Ars., Aur., Calc., Coff., Hell., Ign., Psor.) (Br.).

Lęk przed pozostawaniem samemu (Arg-N., Ars., Crot-C., Hyos., Kali-C., Lyc., Phos.) (Br.).

DZIECKO LGNIE DO OSÓB W OTOCZENIU; PŁACZE I MARUDZI, JEŚLI KTOŚ JE DOTKNIE; NIE POZWALA ZBADAĆ SOBIE TĘTNA (Ant-C., Cham., Cina, Nat-M.).

WIELKA SENNOŚĆ LUB NIEODPARTA SKŁONNOŚĆ DO SNU, TOWARZYSZĄCA NIEMAL WSZYSTKIM DOLEGLIWOŚCIOM (Æth., Apis, Gels., Nux-M., Op.) (A).

Wywołuje krosty niemal identyczne z wykwitami ospy prawdziwej; dlatego może być bardzo użytecznym lekiem w tej chorobie (F.).

DRGAWKI, GDY WYKWITY OSPY PRAWDZIWEJ NIE POJAWIAJĄ SIĘ (K.).

Mamroczące majaczenie i osłupienie (Arn., Hyos., Rhus-T.) (Br.).

Dolegliwości jednostronne (bóle reumatyczne w lewej części klatki piersiowej, pulsowanie po jednej stronie czoła i jednostronny ból głowy).

Bolesność całej klatki piersiowej (Arn., Bell., Bry., Eup-P., Nat-S., Nux-V., Phos., Ran-B., Rhus-T.).

STAŁY I MĘCZĄCY KASZEL, MAJĄCY SKŁONNOŚĆ DO PRZYBIERANIA MOKREGO CHARAKTERU, Z OBFITYM ODKRZTUSZANIEM (Lyc., Nat-S., Puls., Sil.).

Nadmierne wymioty w gorączce przerywanej (K.).

Biegunka w chorobach przebiegających z osutką (Puls.) (Br.).

Apetyt zmienny: niekiedy wielkie łaknienie jabłek, z pragnieniem chłodnej wody; innym razem utrata apetytu, bez pragnienia; niepokojące nudności po jedzeniu; utrudnione wymioty, z drżeniem rąk, częstymi stolcami i osłabieniem (R.).

Krup ze świstami i rzężeniami schodzącymi do tchawicy (D.).

Lek bardzo użyteczny w przypadkach zapalenia płuc

Gdy jest skuteczny, występują rzężenia wskutek zalegania śluzu w klatce piersiowej, nieżytowe zapalenie oczu oraz wyraźne zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Twarz zimna, sina, blada, pokryta zimnym potem (Camph., Tab., Verat.) (A.).

KIEDY CHORY KASZLE, WYDAJE SIĘ, ŻE W OSKRZELACH ZNAJDUJE SIĘ DUŻA ILOŚĆ ŚLUZU; MOŻNA BY SĄDZIĆ, ŻE WIELE ZOSTANIE ODKRZTUSZONE, LECZ NIC SIĘ NIE WYDOBYWA (A.).

Żółtaczka z zapaleniem płuc (Chel., Dig., Iod., Merc., Nat-S.), zwłaszcza prawego płuca (A.).

Może być stosowany w zapaleniu płuc u alkoholików (F.).

Antim Tart. tworzy pełny obraz zapalenia opłucnej i płuc (Bry., Kali-C., Phos., Sulph.).

Niektóre części płuc są porażone. Drobne rzężenia słychać nawet nad obszarami zwątrobienia. Występuje znaczna duszność, szczególnie nad ranem. Aby oddychać, chory musi siedzieć. Dołek podsercowy jest bardzo wrażliwy na dotyk lub ucisk. Występują wzdęcie, nudności i wymioty (F.).

(W obrazie LYCOPODIUM duszność jest większa i bardziej dokuczliwa, występują liczne rzężenia śluzowe, kłujący i przeszywający ból opłucnowy oraz skłonność do wzdęcia brzucha).

Kaszel i ziewanie występują naprzemiennie. Gęsta plwocina. Zapalenie oskrzelików.

KASZEL NASILA SIĘ, KIEDY DZIECKO JEST ROZZŁOSZCZONE LUB KIEDY JE; KOŃCZY SIĘ WYMIOTAMI ŚLUZU I TREŚCI POKARMOWEJ (D.).

Zapalenie opłucnej i płuc. Porażenne osłabienie serca i płuc (Bar-C.) (B.).

GWAŁTOWNE WYMIOTY, PO NICH WYCZERPANIE I SEN (Æth.). GWAŁTOWNE ODRUCHY WYMIOTNE, UCZUCIE ZAPADANIA SIĘ W ŻOŁĄDKU (B.).

(W obrazie Lycopodium występuje wyraźne osłabienie, lecz chory również z wielkim wysiłkiem walczy o zaczerpnięcie oddechu, czemu towarzyszy rozszerzanie skrzydełek nosa).

Asphyxia neonatorum (F.).

Dziecko po urodzeniu blade, bez oddechu, chwytające powietrze. Łagodzi rzężenie przedśmiertne (Laur.) (A.).

Skóra mało reaktywna, chłodna, spocona. Opóźnione lub cofające się, sine albo krostkowe wykwity (Cup., Hyos., Lach., Zinc.) (B.).

Język obłożony, ciastowaty, gruby, biały, z zaczerwienionymi brodawkami i czerwonymi brzegami; czerwony w smugi; bardzo czerwony i suchy pośrodku (A.).

Długotrwałe objawy dyspeptyczne z utratą apetytu (Bry., Chin., Hep., Kali-C., Lyc., Puls., Sep.).

Niezwykłe łaknienie jabłek (Aloe, Guai., Sulph., Tell.; kwaśnych potraw i marynat — Ant-C., Hep., Lach., Sulph., Sulph-I., Verat.) (A).

NUDNOŚCI Z CZĘSTYMI WYMIOTAMI GORZKIEJ, KWAŚNEJ TREŚCI — WYRAŹNA CECHA CHARAKTERYSTYCZNA.

Wymioty: w każdej pozycji z wyjątkiem leżenia na prawym boku; aż do omdlenia; po nich senność i krańcowe wyczerpanie (A.).

Bolesne parcie na mocz; skąpe oddawanie moczu, ciemnoczerwonego lub choćby nieznacznie krwistego, z kłuciem w pęcherzu moczowym i pieczeniem w cewce moczowej (Bt.).

Nie może utrzymać otwartych oczu; nieodparta senność i głęboki, otępiający sen; po przebudzeniu beznadziejność i rozpacz albo dreszcze i gorączka, albo wymioty treścią pokarmową (N.).

Zimny, lepki pot na całym ciele (Ars., Camph., Carb-V., Sec., Verat.) (C.).

Kołatanie serca (Acon., Ars., Cact., Calc., Dig., Kali-P., Spig.) (C.).

Tętno: szybkie, słabe, drżące; pełne i wolne; albo nitkowate i ledwie wyczuwalne (C.).

Kolka, jakby jelita miały zostać pocięte na kawałki; rwące bóle jak porodowe, biegnące z góry w dół, z burczeniem i luźnymi stolcami (N.).

Wodnisto-krwiste upławy, pojawiające się napadowo, gorsze podczas siedzenia (N.).

Bardzo silne bóle w okolicy krzyżowo-lędźwiowej (Æsc., Kali-C., Rhus-T.); najmniejsza próba poruszenia się wywołuje odruchy wymiotne i zimny pot (N.).

Oczy zapadnięte, otoczone ciemnymi obwódkami (Cina, Staph.) (G.).

Reumatyczne zapalenie oczu (Calc., Hep., Kali-B., Rhus-T., Sep., Sulph.) (G.).

Zapalenie powiek z nieżytowym zapaleniem spojówek (All-C., Euphr., Rhus-T.).

POGORSZENIE: Podczas wilgotnej, zimnej pogody; podczas leżenia w nocy; w cieple pomieszczenia; przy zmianie pogody; oraz wiosną.

POPRAWA: Na chłodnym, świeżym powietrzu; podczas siedzenia w pozycji wyprostowanej; wskutek odkrztuszania; oraz podczas leżenia na prawym boku.

POWIĄZANIA. Podobny do Lycopodium, lecz skurczowe ruchy skrzydełek nosa zastępuje rozszerzenie nozdrzy; do Veratrum — oba mają biegunkę, kolkę, wymioty, uczucie zimna i łaknienie kwaśnych potraw; do Ipecac, lecz cechuje go większa senność wskutek niedostatecznego oddychania; nudności, które jednak łagodnieją po wymiotach.

Kiedy czynność płuc zdaje się zanikać, chory staje się senny, a kaszel słabnie lub ustaje, zastępuje Ipecac.

Na złe następstwa szczepienia, kiedy Thuja zawodzi, a Silicea nie jest wskazana.

Dzieci słabo reagujące na leczenie, u których Antim Tart. wydaje się wskazany z powodu kaszlu, wymagają Hepar.

Antidota: Puls. i Sep.

Nazwa zwyczajowa: emetyk (winian antymonylowo-potasowy); antimonium tartaricum.

Środek osłabiający czynność serca; wywołuje porażenie ruchowe i czuciowe oraz zniesienie odruchów (D.).

Na błonach śluzowych i skórze wywołuje zapalenia nieżytowe i krostkowe (D.).

Często użyteczny na obu krańcach życia — w dzieciństwie i starości (Bar-C., Lyc., Sil., Sulph.) (N.).

Bardzo silne bóle w okolicy krzyżowo-lędźwiowej; najmniejsza próba poruszenia się wywołuje odruchy wymiotne i zimny pot (N.).

Kichanie z katarem z obfitą wodnistą wydzieliną oraz utratą smaku i węchu (Nat-M., Puls.) (G.).

WACHLARZOWATE PORUSZANIE SKRZYDEŁEK NOSA W ZAPALENIU PŁUC (Am-C., Kreos., Lyc., Phos., Sulph.) (K.).

Wielka utrata sił i słabość (Ars., Kali-P., Lach., Phos., Verat.).

Wewnętrzne drżenie (Sulph-Ac.).

Wielka senność (Gels., Nux-M., Op.) (N.).

Nieodparta skłonność do snu, towarzysząca niemal wszystkim dolegliwościom (Nux-M., Op.) (N.).

DRGAWKI, GDY WYKWITY OSPY PRAWDZIWEJ NIE POJAWIAJĄ SIĘ (Cupr., Zinc.) (K.).

Twarz bardzo blada lub sinicza wskutek niedostatecznego utlenowania krwi (Carb-V., Ipec.) (N.).

Ogólne uczucie zimna i zimny pot (Carb-V.) (N.).

Napady zasłabnięcia i omdlenia (Ars., Camph., Kali-P., Laur., Nux-V., Phos., Verat.).

Dolegliwości jednostronne (bóle reumatyczne w lewej części klatki piersiowej), pulsowanie po jednej stronie czoła i jednostronny ból głowy.

Konwulsyjne drgania niemal wszystkich mięśni twarzy (Bell., Cupr., Hyos.) (N.).

DZIECKO CHCE BYĆ NOSZONE (Acon., Ars., Brom., Carb-V., Cham., Cina, Ign., Lyc.) I NIE CHCE, ABY JE DOTYKANO (Ant-C., Arn., Ars., Bell., Bry., Cham., Cina, Kali-C., Lach., Sil.).

DZIECKO LGNIE DO OSÓB W OTOCZENIU, PŁACZE I MARUDZI, JEŚLI KTOŚ JE DOTKNIE; NIE POZWALA ZBADAĆ SOBIE TĘTNA (Cham., Cina) (N.).

Choroby powstałe wskutek przebywania w wilgotnych suterenach lub piwnicach (Aran., Ars., Tereb.) (A.).

Bolesność całej klatki piersiowej (Arn., Bry., Ran-B.).

Gdy dzieci się złoszczą, rozpoczyna się napad kaszlu; podobnie po jedzeniu (N.).

STAŁY I MĘCZĄCY KASZEL, MAJĄCY SKŁONNOŚĆ DO PRZYBIERANIA MOKREGO CHARAKTERU, Z OBFITYM ODKRZTUSZANIEM (Ipec., Kali-S., Puls.).

Rzężący lub głuchy kaszel, gorszy w nocy, z uczuciem duszenia się; gardło pełne wydzieliny; pot na czole; wymioty treścią pokarmową (Ipec.) (N.).

Lek bardzo użyteczny w przypadkach zapalenia płuc (Kali-C., Lyc., Phos.).

W drugim stadium odoskrzelowego zapalenia płuc, gdy oskrzela są wypełnione śluzem, działa swoiście (Bt.).

Gdy jest skuteczny, występują rzężenia wskutek zalegania śluzu w klatce piersiowej, nieżytowe zapalenie oczu oraz wyraźne zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

KASZEL STAJE SIĘ RZADSZY; CHORY WYKAZUJE OBJAWY NIEDOSTATECZNEGO UTLENOWANIA KRWI (N.).

Kiedy dziecko kaszle, wydaje się, że w oskrzelach znajduje się duża ilość śluzu; można by sądzić, że wiele zostanie odkrztuszone, lecz nic się nie wydobywa (N.).

RZĘŻENIA GRUBOBAŃKOWE Z NIEMOŻNOŚCIĄ ODKRZTUSZENIA; GROŻĄCE PORAŻENIE PŁUC (N.).

PORAŻENIE PŁUC Z WIELKĄ DUSZNOŚCIĄ I NAPADAMI DUSZENIA SIĘ (Hyos., Lyc., Op.) (Bt.).

Stały kaszel i ziewanie, szczególnie u dzieci (Hn.).

Krótki, chrapliwy, słaby, niemal duszący oddech ze świstem; klatka piersiowa rozszerza się z wielkim trudem; głowa odrzucona do tyłu, z wielkim niepokojem i krańcowym wyczerpaniem; twarz sina i zimna; czoło, a czasem całe ciało, pokryte zimnym potem; tętno słabe i przyspieszone (Bt.)

Ostry obrzęk płuc (Apis, Ars., Lach., Lyc., Merc-Sulph., Phos.) (Bt.).

KRUP ZE ŚWISTAMI I RZĘŻENIAMI SCHODZĄCYMI DO TCHAWICY (D.).

Krztusiec; kaszel gorszy, kiedy dziecko jest rozgniewane lub kiedy je; kończy się wymiotami śluzu i treści pokarmowej (D.).

Asfiksja: mechaniczna, jak w pozornej śmierci wskutek utonięcia; wskutek śluzu w oskrzelach; wskutek grożącego porażenia płuc; oraz wskutek ciał obcych w krtani i tchawicy (A.).

Asphyxia neonatorum; dziecko po urodzeniu blade, bez oddechu, chwytające powietrze. Łagodzi rzężenie przedśmiertne (Laur.) (A.).

Nozdrza osmolone lub poruszające się jak skrzydła (Hyos., Lyc.) (B.).

Bolesne parcie na mocz; skąpe oddawanie moczu, ciemnoczerwonego, przy czym ostatnia porcja jest krwista; z kłuciem w pęcherzu moczowym i pieczeniem w cewce moczowej (N.).

Po zahamowaniu rzeżączki ból jąder (Puls.) (G.).

Silne parcie ku dołowi w pochwie (Bell., Murx., Sep.) (G.).

Stopy „drętwieją” natychmiast po przyjęciu pozycji siedzącej (C.).

Brak czucia i zimno kończyn (Camph., Carb-V.) (C.).

Obrzęk wodny nóg (Ars., Ferr., Kali-C.) (B.).

Tętno szybkie, słabe i drżące (R.).

Żółtaczka z zapaleniem płuc, zwłaszcza prawego płuca (Chel., Merc.) (A.).

Język bardzo cienko obłożony białym nalotem, z zaczerwienionymi brodawkami i czerwonymi brzegami, szczególnie w krztuścu (N.).

Język czerwony w smugi (Hn.).

Zapalenie krostkowe występuje w przełyku, jamie ustnej, gardle, krtani, żołądku i jelicie cienkim (Hg.).

Zapalenie żołądka i jelit cechujące się wielkim niepokojem, nudnościami i wymiotami zielonej, wodnistej, pienistej treści zawierającej cząstki pokarmu (Bl.).

Łaknienie kwaśnych potraw (Ars., Cor-R., Hep.) i owoców (Ars., Calc-S., Phos-Ac., Verat.) (K.).

Niezwykłe łaknienie jabłek (Aloe; kwaśnych potraw i marynat — Ant-C.) (A.).

Bardzo silne pragnienie w dzień i w nocy (Ars., Bry., phos., Sulph.) (Bt.).

MÓGŁ LEŻEĆ WYŁĄCZNIE NA PRAWYM BOKU; KAŻDA ZMIANA TEJ POZYCJI NIEUCHRONNIE WYWOŁYWAŁA WYMIOTY (Wd.).

Silne nudności i wymioty w dzień i w nocy, z sennością (Aeth.) (G.).

Niechęć do mleka, a często do wszelkiego pożywienia (G.).

Bardzo silne bóle przypominające skurcze w nadbrzuszu (Cupr.) (G.).

Wymioty aż do omdlenia (A.).

NUDNOŚCI Z CZĘSTYMI WYMIOTAMI (Ant-C., Ars., Ipec., Nux-V.) GORZKIEJ, KWAŚNEJ TREŚCI — WYRAŹNA CECHA CHARAKTERYSTYCZNA.

Długotrwałe objawy dyspeptyczne z utratą apetytu (Carb-V., Kali-C., Lyc., Nux-V., Puls., Sep., Sulph.).

Bicie i tętnienie w całym ciele, szczególnie w brzuchu lub dołku podsercowym, z wielkim lękiem o przyszłość (N.).

SILNE NUDNOŚCI I WYMIOTY Z KRAŃCOWYM WYCZERPANIEM (Ipec., Tab., Verat.) (N.).

Wymioty dużymi ilościami śluzu (Ipec., Phos., Puls.) (Bt.).

Zapalenie powiek z nieżytowym zapaleniem spojówek (Calc., Euphr., Merc., Puls., Sulph.).

Gwałtowna biegunka często związana z wymiotami (Ars., Podo., Verat.) (Bl.).

Stolce są obfite i wodniste, z oznakami zapaści (Carb-V., Kali-P., Verat.) (Bl.).

Biegunka związana z zapaleniem płuc, ospą prawdziwą i innymi chorobami przebiegającymi z osutką, szczególnie gdy osutka została zahamowana (Sulph.) (G.).

Stolce mogą być bardzo cuchnące, wodniste, krwiste, jasno brunatnożółte albo zielone jak trawa (G.).

Gorączka przerywana ze stanem letargicznym (Gels.) (Br.).

Gwałtowne wymioty związane z gorączką przerywaną (Ant-C., Cina, Elat., Ferr., Lyc.) (K.).

Krótki dreszcz i długotrwałe gorąco, z sennością oraz obfitym potem na czole (A.).

Pocenie się skóry głowy (Calc., Ipec., Merc., Sil., Tarant.) albo czoła podczas kaszlu (Chlor., Ipec., Verat.) (K.).

Zawroty głowy z sennością (Hn.).

Głowa drży, szczególnie podczas kaszlu, czemu towarzyszy wewnętrzne drżenie; szczękanie zębami i senność, bardziej nasilone wieczorem i w cieple (N.).

Obfite wykwity przypominające krosty ospowe, często krostkowe (Rhus-T.); wielkości grochu (Merc.) (N.).

Ospa prawdziwa z wymiotami lepkiego śluzu zatykającego drogi oddechowe; krosty w krtani, jamie ustnej, gardle i narządach trawiennych (Bt.).

Znaczna dysfagia; przełykanie niemal niemożliwe (Bell., Hep., Lach., Merc., Phos., Sil.) (G.).

POGORSZENIE: Podczas wilgotnej, zimnej pogody; wskutek leżenia; w nocy; od ciepła pomieszczenia; wskutek zmiany pogody; wiosną; od dotyku; od gniewu; oraz wskutek przejedzenia.

POPRAWA: Na świeżym powietrzu; wskutek siedzenia w pozycji wyprostowanej; wskutek odkrztuszania; oraz podczas leżenia na prawym boku.

POWIĄZANIA: W płatowym zapaleniu płuc i odoskrzelowym zapaleniu płuc Tart-Emet. jest bardzo podobny do Lyc. (W obrazie Lyc. występują większa i bardziej dokuczliwa duszność, liczne rzężenia śluzowe, kłujący i przeszywający ból opłucnowy oraz skłonność do wzdęcia brzucha. Ponadto u Lyc. występuje nie tylko wyraźne osłabienie, lecz chory również z wielkim wysiłkiem walczy o zaczerpnięcie oddechu, czemu towarzyszy rozszerzanie skrzydełek nosa).

Tart-Emet. jest podobny do Verat-Alb. w cholerze. Oba mają biegunkę, kolkę, wymioty, uczucie zimna i łaknienie kwaśnych potraw, lecz u drugiego leku bardziej widoczne jest obfite pocenie się czoła.

W zapaleniu oskrzelików lub odoskrzelowym zapaleniu płuc Tart-Emet. odpowiada Ipec., lecz można go odróżnić po wybitnej senności lub śpiączce wskutek niewydolnego oddychania. Ponadto należy pamiętać, że zastępuje Ipec., gdy czynność płuc zdaje się zanikać, a kaszel słabnie lub ustaje.

Jest wskazany przy złych następstwach szczepienia, kiedy Thuja zawodzi, a Silicea nie jest wskazana.

Dzieci słabo reagujące na leczenie, u których Ant-T. wydaje się wskazany z powodu kaszlu, wymagają Hep-S.

Antidota: Chin., Ipec., Puls. i Sep.