Veratrum album

Zdumiewające jest niezwykłe zimno przewijające się przez cały obraz tego leku.

Zimno: prawie żadna grupa objawów nie występuje bez towarzyszącego jej zimna. Zimne wydzieliny i wydaliny, zimno ciała. Zdumiewa również godne uwagi krańcowe wyczerpanie towarzyszące rozmaitym grupom objawów — całkowite zwiotczenie i wyczerpanie, zimno. Obfity pot, wymioty i biegunka.

Obfite, wodniste wydaliny. Stany te pojawiają się bez widocznej przyczyny. W cholerze lub cholerze sporadycznej wydaje się, jakby płyny wypływały z ciała.

Leży w łóżku, zwiotczały i krańcowo wyczerpany, zimny aż po czubki palców, z odpowiadającym temu zasinieniem, wręcz purpurowy; wargi zimne i sine, rysy twarzy ściągnięte, twarz zapadnięta; silne uczucie zimna, jakby krew była lodowatą wodą; skóra owłosiona głowy zimna; czoło pokryte zimnym potem; ból głowy i wyczerpanie; zimno miejscami na całym ciele; kończyny zimne jak u zmarłego. Pełno skurczów; wygląda, jakby miał umrzeć.

Stan ten pojawia się podczas miesiączki, podczas kolki z nudnościami, z manią i gwałtownym majaczeniem, z bólem głowy, przy gwałtownych stanach zapalnych. Czy można się dziwić, że Hahnemann przewidział, iż Veratrum, Camphor i Cuprum staną się lekami stosowanymi w leczeniu cholery? Dostrzegł w ich naturze zdolność leczenia.

Dostrzegł podobieństwo. W przypadkach tego rodzaju, cechujących się nadmiarem skurczów, Cuprum jest simillimum. Dla przypadków przebiegających z zimnem i zasinieniem oraz skąpym potem, wymiotami i gwałtowną biegunką właściwym lekiem jest Camphor. Nazywa się je „suchą cholerą”; chorzy osuwają się i umierają bez wyczerpujących wydalin. Im bardziej zaznaczone są zimno i zasinienie, a wydaliny skąpe, tym wyraźniej wskazany jest Camphor. Im obfitsze są wydaliny oraz im wyraźniejsze zasinienie i zimno, tym bardziej wskazane jest Veratrum. Secale ma w swym obrazie pewne cechy cholery. Podo. ma wyczerpujące stolce. Ars. — niespokojne pobudzenie z lękiem.

Umysł

Objawy psychiczne cechują gwałtowność i niszczycielstwo — chory chce niszczyć, coś rozdzierać; zdziera ubranie z ciała.

Zawsze chce być zajęty, wykonywać swą codzienną pracę. Bednarz cierpiący na obłęd odpowiadający Veratrum ustawiał krzesła jedno na drugim. Zapytany, co robi, odpowiedział, że układa klepki bednarskie. Kiedy nie był tym zajęty, rozdzierał ubranie albo godzinami modlił się na kolanach, tak głośno, że słyszano go z odległości kilku przecznic.

Stan uniesienia z religijnym szałem; wierzy, że jest zmartwychwstałym Chrystusem; krzyczy i wrzeszczy, aż twarz mu sinieje; głowa zimna jak lód, zimny pot; wyciąga ręce i wzywa do skruchy. Napomina do pokuty, głosi kazania, wyje, śpiewa obsceniczne pieśni, obnaża ciało. Lęk i następstwa lęku; lęk przed śmiercią i potępieniem; wyobraża sobie, że świat płonie.

„Mania z pragnieniem cięcia i rozdzierania wszystkiego, zwłaszcza ubrania, z obscenicznym zachowaniem i lubieżnymi wypowiedziami.

Mania połogowa i drgawki, z gwałtownym przekrwieniem mózgowym; twarz sinawa i obrzmiała; oczy wytrzeszczone; dzikie wrzaski, ze skłonnością do gryzienia i rozdzierania.

Gadatliwość; mówi szybko.

Jest niepocieszona z powodu urojonego nieszczęścia; biega po pokoju, wyjąc i krzycząc, albo siedzi pogrążona w ponurych rozmyślaniach, zawodząc i płacząc”.

Naprzemienne stany posępnego zamyślenia, krzyku i wrzasku. Kilka takich leków opróżniłoby nasze zakłady dla obłąkanych, zwłaszcza z niedawnych przypadków.

Obłęd jest uleczalny, jeśli choroba nie pozostawiła nieodwracalnych następstw. Chory jest przepełniony rozpaczą i beznadzieją w miarę zbliżania się obłędu.

„Rozpacz z powodu braku nadziei na wyzdrowienie; próby samobójcze”.

Obłąkani nie są pozbawieni nadziei; pozbawieni jej są ci, którzy zbliżają się do obłędu, lecz gdy już popadną w obłęd, sądzą, że wszyscy oprócz nich samych są szaleni. Osoby przygniecione wielkim smutkiem i rozpaczą prawdopodobnie przejdą w stan gwałtownej manii. Veratrum przeprowadza je przez stan rozpaczy.

„Melancholia; głowa zwisa; chory siedzi w milczeniu, pogrążony w ponurych rozmyślaniach”.

Młode dziewczęta przez lata cierpią na zaburzenia miesiączkowania, a każdy napór miesiączkowy poprzedza stan rozpaczy; nigdy się nie uśmiechają, świat wydaje się posępny, wszystko jest mroczne; przygotowuje to grunt pod wyraźny stan obłędu.

Veratrum jest lekiem, który uchroniłby wiele kobiet przed zakładem dla obłąkanych, zwłaszcza kobiety z dolegliwościami macicy. Dziewczęta w okresie dojrzewania cierpią na bolesne miesiączkowanie, histeryczne stany psychiczne, biegunkę i wymioty. Podczas miesiączki stają się zimne jak u zmarłego; wargi są sine, kończyny zimne i sine; występują straszliwe bóle, uczucie zapadania się, mania całowania wszystkich, histeria z zimnem w okresie miesiączki, obfity pot, wymioty i biegunka itd.

Głowa

Veratrum ma dokuczliwe, bardzo gwałtowne bóle głowy o charakterze neuralgicznym, z towarzyszeniem zimna, wymiotów żółcią i krwią, wielkiego wyczerpania oraz obfitego potu.

Wymioty i odruchy wymiotne po opróżnieniu żołądka; skurczowe odruchy wymiotne i kurcze żołądka; można dostrzec wysiłek zmierzający do opróżnienia żołądka, a co pewien czas podchodzi do ust odrobina żółci.

Gwałtowny napływ krwi do głowy, przekrwienie głowy przy zimnych kończynach. Głowa sprawia wrażenie, jakby była szczelnie wypełniona lodem; odczuwa, jakby lód leżał na szczycie głowy i potylicy ( Calc.). Napięcie w głowie, jakby błony ciaśniej opinały mózg; bóle uciskające.

Pamiętam rolnika, który latem zasięgnął u mnie porady. Gdy pił wodę, doznawał dziwnego wrażenia, jakby spływała po zewnętrznej stronie ciała, zamiast przechodzić przez przełyk. Wrażenie to było tak wyraźne, że prosił znajomych, by sprawdzili, czy woda rzeczywiście nie spływa po zewnętrznej stronie. Veratrum 2 M. go uleczyło. Żaden lek nie wywołał takiego wrażenia, lecz doszedłem do niego przez analogię.

Gwałtowne pragnienie zimnej wody i lodu.

„Wszystkie owoce powodują bolesne rozdęcie żołądka”.

„Wymioty gwałtowne i nadmierne.

Nudności z osłabieniem; chory jest zmuszony się położyć; histeryczne kurcze żołądka; skurcze mięśni brzucha podobne do kolki.

Nieżyt żołądka, znaczne osłabienie, zimno, nagłe uczucie zapadania się”.

Bóle: liczne bóle reumatyczne i neuralgiczne kończyn; nasilają się od ciepła łóżka; nocą wypędzają chorego z łóżka do zimnego pokoju i musi chodzić po pokoju, aby doznać ulgi.

Można by naturalnie przypuszczać, że ciepło przynosi ulgę; istotnie, czasami przynosi ją w obrębie brzucha i innych części ciała, kiedy panuje zimno, lecz nasila bóle ( Merc .).

„Bolesne porażenne osłabienie kończyn”.

„Dreszcze i gorąco występują naprzemiennie, raz tu, raz tam, w pojedynczych częściach ciała.

Wewnętrzne uczucie zimna przebiegające od głowy do palców stóp, pojawiające się podczas picia”.

Wiele dolegliwości Veratrum nasila się podczas picia.

Pieczenie podczas zimnego potu. W przewlekłych zaburzeniach psychicznych skóra jest ciemnoszara i sucha, z wyjątkiem skóry czoła. Natomiast w ostrych dolegliwościach, w których przeważają objawy fizyczne, jak w bolesnym miesiączkowaniu, ostrym obłędzie itd., występuje obfity pot.

Dokuczliwy, gryzący głód pomimo nudności i wymiotów. Uczucie pustki w brzuchu, jakby wszystko z niego znikło, po oddaniu stolca.