Złoto. Au., pierwiastek.

Złoto, pospolity metal, zostało poddane próbie lekowej i wprowadzone przez Hahnemanna w 1818 r. w Materia Medica, t. IV (95 i 138); wyd. 2, 1825 (151 i 201); w Chronic Diseases, wyd. 2, 1835 — 404 objawy. Ostatnią próbę lekową przeprowadził J. C. Burnett w 1879 r. Nie należy używać żadnego preparatu poza sporządzonym z osadu.

UMYSŁ [1]

Sprawna pamięć.

Słaba pamięć. θ Mania połogowa. θ Neuralgia twarzy.

Utrata pamięci.

Roztargnienie, zapominanie. θ Ozena.

Ociężałość umysłowa; czuje się otępiały. Zob. 35.

Niezdolność do namysłu.

Wydaje jej się, że odczuwa przygnębienie w piersi. θ Stwardnienie macicy.

Widzi wszystko w ciemnych barwach, płacze, modli się, uważa, że nie nadaje się do życia na tym świecie, tęskni za śmiercią; silna skłonność do samobójstwa; zrozpaczona, pragnie skoczyć z wysokości. θ Wypadanie lub stwardnienie macicy. θ Ciąża.

Wyobraża sobie, że zaniedbuje obowiązki i dlatego zasługuje na naganę.

Wyobraża sobie, że niczego nie potrafi doprowadzić do pomyślnego końca i wszystko robi źle; pozostaje w niezgodzie z samym sobą.

Wyobraża sobie, że wszędzie napotyka przeszkody, wywołane po części przez niesprzyjający los, po części przez niego samego; wprawia go to w przygnębienie.

Myśl o śmierci sprawia mu ogromną radość.

Wyobraża sobie, że utracił uczucia przyjaciół; zasmuca go to aż do łez.

Skłonność do majaczenia. θ Ból głowy.

Gwałtowne, wesołe, gadatliwe majaczenie ze wzmożeniem siły. θ Tyfus plamisty.

Obłęd występuje częściej niż upośledzenie umysłowe.

Mania samobójcza lub melancholia, tedium vitæ, z objawami ze strony narządów płciowych.

Mania religijna; stale się modli.

Pragnie być aktywny, poruszać się.

Tęsknota za śmiercią.

Myśli stale zwracają się ku samobójstwu. θ Wypadanie macicy. θ Połóg. θ Brak miesiączki.

Skłonność do samobójstwa. θ Przewlekłe zapalenie wątroby. θ Ból głowy.

Nastrój histeryczny: w jednej chwili śmieje się, a w następnej płacze.

Ciągłe uskarżanie się. θ Otyłość.

Skłonność do płaczu.

Płacz i modlitwa. θ Melancholia.

Zawodzi i krzyczy oraz wyobraża sobie, że jest nieodwracalnie zgubiona.

Nagły krzyk wskutek bólu ucha. θ Ozena.

Niespokojny, w pośpiechu, pragnie aktywności umysłowej i fizycznej; nie potrafi wykonywać czynności dostatecznie szybko.

Małomówność.

Pragnienie samotności.

Nastrój zmienny, pogodny lub przygnębiony; drażliwy; bez utraty świadomości.

Godna uwagi zmienność nastroju: raz impulsywny i pochopny, raz bardzo wesoły, innym razem smutny, z niespokojną tęsknotą za śmiercią, a wkrótce potem śmieje się głośno. θ Histeria.

Płaczliwy nastrój. θ Choroba serca.

Bardzo smutny, mógłby cały czas płakać. θ Hemianopsja.

Melancholia, skłonność do płaczu; wyobraża sobie, że nie nadaje się do życia na tym świecie i że nigdy niczego nie osiągnie.

Melancholia; czuje nienawiść i jest kłótliwy; niespokojne kołatanie serca i pragnienie popełnienia samobójstwa.

Głębokie przygnębienie z towarzyszącą bezpłodnością.

Głębokie przygnębienie. θ Starość.

Nastrój melancholijny, skłonność do unikania ludzi; gdy kogoś spotka, ogarnia go nerwowe drżenie i musi płakać.

Przez cały czas posępny, pozbawiony nadziei nastrój, często niepokój i rozpacz; życie jest dla niego ciężarem.

Straszliwa melancholia po nadużywaniu rtęci; chory marnieje wskutek fizycznego i psychicznego lęku.

Jest bardzo nieszczęśliwa; uporczywie myśli o samobójstwie. θ Mania połogowa.

Beznadziejność.

Bez nadziei i przygnębiony. θ Ból głowy.

Hipochondria z tęsknotą za śmiercią.

Rodzaj hipochondrycznego odurzenia; uczucie, jakby głowa była pełna sprężonego powietrza, zwłaszcza w kierunku karku.

Pełen obaw i lęku; już sam odgłos przy drzwiach budzi w nim niepokój.

Lękliwość, tęsknota za śmiercią. θ Hiperemia mózgu.

Lęk przed ludźmi.

Niepokój i trwoga. θ Wada zastawkowa serca.

Dojmujący lęk i wielki żal. θ Ból głowy.

Wielki, narastający aż do samobójstwa dojmujący lęk, ze skurczowym napięciem brzucha.

Częste napady dojmującego lęku w okolicy serca, z drżeniem i lękliwością.

Nadmierny dojmujący lęk z kołataniem serca, znużeniem wszystkich kończyn i sennością.

Wielki dojmujący lęk wychodzący z okolicy przedsercowej i pędzący go z miejsca na miejsce, tak że nigdzie nie może pozostać.

Przygnębienie.

Rozpacz z powodu siebie i innych.

Znużony życiem; zwłaszcza wieczorem, z tęsknotą za śmiercią.

Zawód miłosny, z płaczem i skłonnością do samobójstwa.

Nie ma zaufania do siebie i sądzi, że inni także jej nie ufają; czyni ją to nieszczęśliwą.

Skrajna skłonność do obrażania się; najdrobniejsze zdarzenia, które zdawały się ranić jego uczucia, niezwykle silnie go poruszały i drażniły.

Porywczy i kłótliwy.

Skłonny do zrzędzenia i kłótni. θ Ból głowy.

Kłótliwe usposobienie, gdy jest niezadowolony. θ Wypadanie macicy. θ Brak miesiączki.

Na przemian rozdrażniony i pogodny.

Marudny nastrój. θ Otyłość.

Rozdrażniony i gwałtowny; najmniejszy sprzeciw wzbudza jego gniew; drży, gdy nie może dać upustu złości.

Doznaje nieustannego rozdrażnienia i udręki. θ Żółtaczka.

Gniewa się na nieobecne osoby, gdy o nich myśli.

Rozgoryczenie, gwałtowny gniew i porywczość.

Gwałtowny i skłonny wpadać w złość. θ Ból głowy.

Sprzeciw wzbudza gniew; nieufność.

Bardzo wrażliwy, łatwo się przestrasza, zwłaszcza podczas zasypiania. θ Histeria.

Przygnębienie ducha i osłabienie ciała.

Gorzej od wysiłku umysłowego; lepiej dzięki rozrywce.

Praca umysłowa męczy; ból głowy od najmniejszego wysiłku umysłowego.

Czuje się znużony i wyczerpany wykonywaniem pracy umysłowej.

Gorzej po wzruszeniu. θ Kołatanie serca.

Dolegliwości wskutek żalu, zawodu miłosnego.

Dolegliwości wskutek przestrachu, gniewu, sprzeciwu, upokorzenia lub rozdrażnienia, z trwogą, lękiem, skrywanym niezadowoleniem albo gwałtownością.

Ból doprowadza ją do rozpaczy, tak że chciałaby wyskoczyć przez okno lub rzucić się z wysokości. θ Poród.

SENSORIUM [2]

Zawroty głowy. θ Kiła.

Zawroty głowy; głowa pełna i gorąca. θ Melancholia.

Zawroty głowy: podczas schylania się, jakby obracał się w kręgu; ustępują po wyprostowaniu się; jak po pijanemu podczas chodzenia na świeżym powietrzu; ma wrażenie, że upadnie na lewą stronę; musi się położyć, lecz nawet wtedy przez pewien czas zawroty powracają przy najmniejszym ruchu.

Czuje się otępiały; uczucie oszołomienia w głowie. θ Przewlekłe zapalenie wątroby.

W GŁĘBI GŁOWY [3]

Przekrwienie głowy.

Napływy krwi do głowy z gwałtownym kołataniem serca, wielkim niepokojem i omdleniem.

Nieprzyjemne uczucie w czole.

Bardzo silny ból lewego czoła i oka. θ Melancholia.

Ucisk w lewej skroni, < przy dotyku.

Silny ból głowy w okolicy czołowej. θ Nieżyt nosa.

Gorąco głowy przy zimnych dłoniach i stopach.

Napływ krwi do głowy z szumem i falowaniem w głowie.

Rozdzierający ból głowy głęboko w mózgu, w czole, skroniach i na szczycie głowy, łagodniejący na świeżym powietrzu.

Napływ krwi do głowy; iskry przed oczami oraz lśniąca, obrzmiała twarz; < od wysiłku umysłowego.

Ból jak przy stłuczeniu, zwłaszcza wcześnie rano lub podczas pracy umysłowej; myśli stają się splątane; huczenie w głowie.

Migrena: kłująco-palące bóle i pulsowanie po jednej stronie czoła; nudności, nawet wymioty żółcią.

Delikatny ból rozdzierający, biegnący z prawej strony potylicy przez mózg do czoła; < podczas ruchu.

Jednostronny, wiercący ból, z silnym tętnieniem; zaczyna się rano po przebudzeniu.

Rozdzieranie w głowie, zębach i uszach; < po lewej stronie. θ Choroba serca.

Ból głowy jak przy rozpoczynającym się przeziębieniu.

Uczucie, jakby przez głowę przemykał prąd powietrza, jeśli nie jest trzymana w cieple.

SKÓRA GŁOWY [4]

Kłucie zewnętrznie w czole, jak od szpilek.

Wiercenie po lewej stronie kości czołowej.

Bóle uciskające zewnętrznie w lewej skroni.

Bóle kości głowy podczas leżenia, osłabiające siły życiowe.

Bóle kości czaszki rano w łóżku.

Kiłowe wyrośla kostne czaszki.

Kości czaszki bolesne, jakby były połamane; < podczas leżenia.

Silne, stałe palące gorąco na szczycie głowy.

Wyrośla kostne czaszki; bóle wiercące; < od dotyku.

Próchnica wyrostka sutkowatego.

Grzybica skóry głowy.

Wysypka z drobnych białych krostek na całej owłosionej skórze głowy, z gorącem i świądem.

Fragmenty kości czołowej uległy złuszczeniu. θ Kiła po leczeniu rtęcią.

Wypadanie włosów, zwłaszcza w kile.

WZROK I OCZY [5]

Światłowstręt, obfite piekące łzawienie przy otwieraniu oczu; oczy bardzo wrażliwe na dotyk.

Światłowstręt; powiek nie można otworzyć nawet siłą.

Osłabienie wzroku i oczu.

Ostrość wzroku 5/200, po Aurum C2 — 5/80, a po kolejnych ośmiu tygodniach — 5/60. θ Guz oka.

Przy świetle gazowym widzi liczne jasne, unoszące się plamki i punkty.

Dolegliwości oczu > przy świetle księżyca i po intensywnym wysiłku mięśniowym.

Przedmioty wydają się mniejsze i bardziej odległe. θ Hemianopsja.

Widzi nieco lepiej, gdy intensywnie i nieruchomo wpatruje się w przedmiot, chociaż nie dostrzega ani śladu jego górnej połowy.

Nie potrafi rozróżnić dużych liter; wydają się jedynie czymś czarnym na białym tle.

Żółte twory w kształcie półksiężyca, unoszące się w polu widzenia ukośnie ku górze.

Ogniste iskry przed oczami; złudzenia wzrokowe w jaskrawych barwach.

Wszystko wydaje się niebieskie.

Tarcze nerwów wzrokowych mają zielonkawy odcień, z wyjątkiem obwodu, który jest żółtawobiały; na dolno-zewnętrznym brzegu tarczy nerwu wzrokowego lewego oka widoczny jest nieznaczny ślad złogu barwnikowego.

Mgła lub dym przed oczami; później dołączyły do tego czarne plamy, a od kilku ostatnich tygodni widzi tylko górną połowę przedmiotów, podczas gdy ich dolna połowa wydaje się przykryta czarną zasłoną. θ Hemianopsja.

Czarne plamy unoszące się przed oczami. θ Hemianopsja.

Napięcie w oczach; widzi przedmioty podwójnie albo zlewają się one ze sobą.

Przedmioty jakby podzielone poziomo; widzi tylko połowę przedmiotu, druga zaś wydaje się przykryta ciemnym ciałem.

W górnej, ciemnej części pola widzenia pojawiają się okresowo roje jasnych, podobnych do gwiazd ciał; dolna połowa wydaje się jaśniejsza i może rozróżnić, czy barwa jest jasna, czy ciemna.

Hemianopsja lewego oka.

Lewym okiem nie widział górnej połowy pokoju ani żadnego dużego przedmiotu, natomiast dolną połowę widział wyraźnie.

Hemianopsja wskutek przeciążenia oczu.

Silny ucisk od wewnątrz ku zewnątrz i z góry ku dołowi w obu gałkach ocznych, któremu towarzyszy tępy, ciężki ból głęboko w obu gałkach.

Ucisk w oczach jak od żrącego pyłu. θ Histeria.

Ból tnący, przeszywający oczy.

Bóle oczu > po wydmuchaniu nosa.

Przy używaniu oczu odczucie w nich gwałtownego gorąca.

Naczynia w centralnej części siatkówki silnie pulsują.

Przewlekłe zapalenie naczyniówki i siatkówki z nagromadzeniem płynu pod siatkówką; płyn zebrał się w dolnej części lewego oka, powodując rozległe odwarstwienie siatkówki. θ Hemianopsja.

Duży czarny guz podnaczyniówkowy za soczewką, na dnie oka, rozrastający się od strony przyśrodkowej.

Tęczówka czarnobrązowa, przemieszana z krwistą czerwienią; w miejscu źrenicy, zachodząc na tęczówkę, znajduje się guzowata narośl o mieszanej czarno-czerwonej barwie, wypełniająca całą komorę przednią, lecz nie przemieszczająca rogówki; na rogówce utworzył się pęcherzyk wydzielający płyn; twardówka usiana czarniawymi plamami; spojówka bladoczerwona i obrzęknięta; nieznaczne łzawienie; ucisk i lekkie pieczenie w oku i wokół niego; później ciągnący ból w otaczających kościach. θ Guz melanotyczny.

Ciało szkliste zmętniałe wskutek nacieku. θ Hemianopsja.

Komora przednia zwężona.

Wytrzeszcz oczu. θ Ból głowy.

Nieruchome, posępne spojrzenie. θ Melancholia.

Przy ucisku gałka oczna bardziej napięta i twardsza niż zwykle.

Śródmiąższowe zapalenie rogówki oraz zapalenie rogówki i tęczówki, nawet w przypadkach atonicznych, z nacieczeniem rogówki i delikatnym unaczynieniem śródmiąższowym.

Rogówka zmętniała; bielmo; szare lub żółte plamy, zawsze otoczone siecią poszerzonych naczyń krwionośnych; po zapaleniu rogówki, w przypadkach kiłowych lub skrofulicznych.

Zapalenie tęczówki cechujące się silnym bólem wokół oka, odczuwanym jakby głęboko w kości, biegnącym z zewnątrz ku wnętrzu i nasilającym się przy dotyku. θ Mercurio-syphilis.

Źrenice na ogół zwężone.

Amauroza.

Źrenice nieregularnie poszerzone; rogówka matowa, pozbawiona zwykłego połysku.

Macula corneæ.

Twardówka zaczerwieniona; pieczenie, kłucie, ciągnięcie i świąd w kącie przyśrodkowym oka.

Skrofuliczne zapalenie oczu z silnym światłowstrętem.

Drganie górnej powieki. θ Połowicze ubytki pola widzenia.

Bóle piekące lub tępe, zmuszające do zamknięcia powiek; < rano i > po zastosowaniu zimnej wody. θ Jaglica.

Powieki czerwone, ropiejące; kłucie, nakłuwanie, świąd; sklejanie się rano; rzęsy wypadają. θ Mercurio-syphilis.

Łuszczka rogówki z owrzodzeniem rogówki; bóle biegnące z zewnątrz ku wnętrzu; < od ucisku.

Duży guz kostny na lewym oku, ze świdrującymi, tępymi uporczywymi bólami, < w nocy.

Drobne pęcherzyki przechodzące w strupy na brzegach powiek, z niewielką rzęsicą.

Kości wokół oka sprawiają wrażenie stłuczonych.

Jęczmienie na powiekach.

SŁUCH I USZY [6]

Buczenie, brzęczenie i szum w uszach. θ Histeria.

Huczenie w uszach. θ Przekrwienie mózgu.

Nadwrażliwość na hałasy; muzyka jednak przynosi ulgę.

Dokuczliwa suchość uszu i nosa z upośledzeniem słuchu.

Próchnica wyrostka sutkowatego; uporczywy wyciek z ucha; pieczenie, nakłuwanie, świąd; świdrujący ból za lewym uchem.

Przekrwienie uszu.

Cuchnący wyciek z ucha; zwłaszcza przy próchnicy kosteczek słuchowych. θ Po płonicy.

Ślinianki przyuszne obrzęknięte, bolesne przy dotyku, jakby uciśnięte lub stłuczone.

WĘCH I NOS [7]

Krwawienie z nosa.

Niezmiernie cuchnąca wydzielina z nosa. θ Ozena.

Skrofuliczne i kiłowe schorzenia kości nosa i twarzy.

Próchnica kości nosa i podniebienia.

Dolegliwości wywołane silnymi zapachami.

Nadmiernie wrażliwy węch; wszystkie zapachy wydają się zbyt silne.

Odór zgnilizny podczas wydmuchiwania nosa.

Brak węchu.

Ból kości nosa.

Świdrujący ból kości nosa. θ Ozena.

Nieżyt nosa z melancholią, a nawet nastrojem samobójczym.

Nozdrza owrzodziałe, sklejone i bolesne; nie może oddychać przez nos.

Strupy w nosie. θ Ozena.

Wrażenie niedrożności nosa jak przy suchym katarze, choć powietrze przepływa swobodnie.

Ozena, niezmiernie cuchnąca wydzielina; silny ból czoła. θ Skrofuloza. θ Mercurio-syphilis.

Katar, gęsta wydzielina podobna do białka jaja; częste kichanie.

Próchnica kości nosa; prawa kość nosowa i przyległe części szczęki bolesne przy dotyku.

Nos zapadnięty. θ Próchnica kości nosa.

Świdrowanie po lewej stronie kości nosowej, w kierunku szczęki.

Pieczenie, świąd, kłucie i szczypanie; uczucie bolesności nosa, zwłaszcza przy dotyku.

Rano wydzielina śluzowa z nozdrzy tylnych.

Brunatnoczerwone plamy na nosie; nozdrza spękane.

Żółta, gęsta wydzielina z nosa albo wydmuchiwane suche, twarde kawałki, zawsze o odrażającym zapachu.

Koniec nosa „guzowaty”, czerwony.

Nos czerwony, obrzmiały. θ Skrofuloza. θ Nadużywanie rtęci.

Obrzęk nosa jak w róży.

Obrzęk nosa w pomieszczeniu po spacerze na świeżym powietrzu.

Wykwity na nosie.

Rak nosa.

GÓRNA POŁOWA TWARZY [8]

Obrzęk pod oczami. θ Zapalenie wsierdzia.

W bruździe między nosem a policzkiem guzek skórny wielkości połówki ziarna grochu, który drażni, jest rozdrapywany, pokrywa się strupem i nie znika.

Niespokojny wyraz twarzy. θ Zapalenie wsierdzia.

Czuje się chory i wygląda blado.

Gorąco tylko na twarzy.

Twarz blada. θ Wada zastawkowa serca.

Zasinienie wokół nosa i ust. θ Tyfus plamisty.

Twarz sinicza. θ Astma.

Twarz jaskrawoczerwona. θ Ból głowy.

Twarz obrzmiała, lśniąca; gorzej od wysiłku umysłowego.

Obrzęk jednego policzka z ciągnięciem i rwaniem w szczęce i żuchwie; zęby wydają się zbyt długie; obrzęk obu policzków.

Róża twarzy.

Ostry ból tnący, kłujący i rwący, występujący raz w nerwach lewej strony głowy, raz w zębach, pojawiający się i ustępujący, uniemożliwiający sen.

Zapalenie kości twarzy; próchnica z rwaniem, świdrowaniem i piekącymi ukłuciami.

Gwałtowne świdrowanie w prawym wyrostku jarzmowym podczas chodzenia.

Drobne krostki na twarzy. θ Wypadanie macicy.

Liszaje na twarzy.

Czerwona wysypka na czole i nosie, często się łuszcząca.

Drobne krostki na twarzy, których wierzchołki są wypełnione ropą.

Corona veneris. θ Kiła z merkurializacją.

DOLNA POŁOWA TWARZY [9]

Ból napinający w żuchwie.

Tępy ból uciskający w gruczole poniżej kąta żuchwy, występujący zarówno podczas przełykania, jak i niezależnie od niego.

Bolesny obrzęk gruczołów podżuchwowych.

Szczękościsk. θ Tyfus plamisty.

Wargi sinawe. θ Zapalenie wsierdzia.

ZĘBY I DZIĄSŁA [10]

Ból zęba wywołany wciąganiem powietrza do ust; podczas żucia nagle pojawia się tępy ból w jednym z górnych zębów trzonowych.

Ból zęba wskutek przekrwienia głowy.

Zęby próchnicze. θ Nerwoból twarzy.

Ból zęba w nocy. θ Choroba serca.

Gwałtowny rwący ból zęba, oddziałujący na serce.

Dziąsła obrzęknięte, ciemnoczerwone, bolesne przy dotyku lub jedzeniu; łatwo krwawią.

SMAK, MOWA, JĘZYK [11]

Metaliczny smak w jamie ustnej; język nieznacznie obłożony brunatnawym nalotem.

Mleczny smak.

Utrata smaku. θ Melancholia.

Mdły smak przy czystym języku. θ Histeria.

Gorzki smak w jamie ustnej z uczuciem suchości.

Odrażający smak nawet wody.

Między posiłkami smak zgnilizny w jamie ustnej, jak po zepsutej dziczyźnie.

Utrata smaku; język twardy jak skóra i nieruchomy.

Język obrzęknięty, o twardości podobnej do raka twardego; po przygryzieniu języka podczas snu.

Język drżący i suchy. θ Tyfus plamisty.

Język suchy i obłożony. θ Zapalenie wsierdzia.

Nalot na tylnej części języka. θ Marniejący chłopcy.

Owrzodzenia języka.

JAMA USTNA [12]

Cuchnący oddech. θ Dziewczęta w okresie pokwitania.

Oddech cuchnący jak stary ser.

Rano cuchnący oddech, czerwonawy język i obfite ślinienie. θ Melancholia.

Ślina obfita, słodkawa.

Afty na języku i w jamie ustnej.

PODNIEBIENIE I GARDŁO [13]

Próchnica kości podniebienia. θ Po nadużywaniu rtęci. θ Kiła.

Migdałki czerwone, obrzęknięte i owrzodziałe; utrudnione przełykanie.

Świdrowanie w podniebieniu twardym; próchnica kości sklepienia jamy ustnej, podniebienia i nosa. θ Nadużywanie rtęci. θ Kiła.

Kłująca bolesność gardła tylko podczas przełykania.

Utrudnione odkrztuszanie flegmy.

Tępy ból uciskający w gruczole poniżej kąta żuchwy, występujący podczas przełykania lub niezależnie od niego.

Kiłowe owrzodzenia podniebienia i gardła.

APETYT, PRAGNIENIE, UPODOBANIA I AWERSJE [14]

Gwałtowny głód i pragnienie.

Nieumiarkowany głód; je posiłek ze smakiem, lecz głód nie zostaje zaspokojony.

Nieumiarkowany apetyt i pragnienie z nudnościami odczuwanymi w żołądku.

Pragnienie mleka i kawy.

Pragnienie napojów alkoholowych, które są dobrze tolerowane. θ Tyfus plamisty.

Utrata apetytu.

Brak apetytu. θ Żółtaczka.

Niechęć do jedzenia, zwłaszcza mięsa.

Słaby apetyt. θ Połowicze ubytki pola widzenia.

Brak apetytu na zwykłe jedzenie. θ Marniejący chłopcy.

JEDZENIE I PICIE [15]

Po obiedzie: dyskomfort w brzuchu; sen.

Po jedzeniu: kolka; skłonność do wymiotów; ucisk w podżebrzach; uczucie duszenia się.

Gorzej po piciu; po winie.

Gorzej przy głodzie; ból żołądka itd.

Kolka nawet po najprostszym jedzeniu.

Senność po obiedzie.

CZKAWKA, ODBIJANIE, NUDNOŚCI I WYMIOTY [16]

Kwaśne odbijanie.

Odbijanie gazów łagodzi napady kołatania serca.

Nudności od pracy umysłowej.

DOŁEK PODSERCOWY I ŻOŁĄDEK [17]

Uczucie pieczenia w żołądku z gorącym podchodzeniem treści.

Ucisk w okolicy żołądka w południe.

Ucisk na lewo od dołka podsercowego, poniżej chrząstek górnych żeber rzekomych; < podczas wydechu.

Obrzęk dołka podsercowego i podżebrza, z bólem kłującym przy dotykaniu tych okolic.

PODŻEBRZA [18]

Obrzęk wątroby w następstwie przerostu serca.

Palące gorąco i cięcie w prawym podżebrzu.

Żółtaczka z bólem wątroby i dołka podsercowego; zielonkawobrunatny mocz; cuchnący oddech i smak zgnilizny.

Przewlekłe zapalenie wątroby z niechęcią do życia; nastrój samobójczy; niechęć do ruchu, poczucie otępienia.

Bolesne nagromadzenie gazów pod lewymi żebrami, powodujące bóle przeszywające.

Ucisk w podżebrzach jak od wzdęcia; < po jedzeniu lub piciu oraz przy ruchu.

BRZUCH I LĘDŹWIE [19]

Brzuch rozdęty.

Nocna kolka z wzdęciem.

Wodobrzusze: wskutek zaburzeń narządów jamy brzusznej; z albuminurią; z melancholią.

Brzuch wzdęty. θ Histeria.

Kolka, częste oddawanie gazów.

Tabes mesenterica.

Skurczowy skurcz brzucha z silnym dojmującym lękiem; skłonność do samobójstwa. Zob. 29.

Przepuklina pachwinowa; także u dzieci.

Uczucie ciężkości w brzuchu, z lodowato zimnymi dłońmi i stopami.

Nieznośny świąd w przyśrodkowej jednej trzeciej prawej pachwiny; nie mógł powstrzymać się od drapania; późniejsze oględziny wykazały bąbel pokrzywkowy, bolesny wskutek gwałtownego pocierania; nawet po zniknięciu bąbla okolica pozostaje bolesna.

STOLEC I ODBYTNICA [20]

Proctostasis.

Obfity stolec.

Oddaje cuchnące gazy.

Stolce: cuchnące, bolesne; szarawe, popielate; cuchnące podczas ciąży.

Nocna biegunka z pieczeniem w odbytnicy.

Stolce twarde, grudkowate lub duże; zaparcie, < podczas miesiączki, z wypadaniem macicy.

Hemoroidy z nieżytem odbytnicy; zaparcie; hemoroidy zewnętrzne krwawią podczas oddawania stolca.

Zaparcie; stolec bardzo duży i bardzo twardy lub grudkowaty.

Uporczywe zaparcie. θ Żółtaczka.

Biegunka i zaparcie na przemian. θ Melancholia.

NARZĄDY MOCZOWE [21]

Przez wiele dni znacznie wzmożona chorobliwa czynność układu moczotwórczego.

Częste oddawanie moczu z bolesnym zatrzymaniem. θ Wypadanie macicy.

Albuminuria w następstwie choroby serca.

Nerki przekrwione, z uciskiem wokół talii i zwiększonym wydalaniem moczu; w następstwie przerostu serca.

Oddaje więcej moczu, niż odpowiada ilości wypitej wody.

Stałe parcie na mocz.

Skąpe oddawanie moczu; mocz zielonkawobrunatny. θ Żółtaczka.

Mocz przejrzysty, złocisty. θ Obrzęk wodny.

Mocz mętny, podobny do maślanki; dużo osadu śluzowego.

Mocz amoniakalny, szybko się rozkłada, pachnie jak wydzielina z ucha.

Zatrzymanie moczu i zaparcie, gorzej podczas miesiączki. θ Wypadanie macicy.

Zahamowanie wydalania moczu.

Bolesne zatrzymanie moczu z uciskiem w pęcherzu.

Częste bolesne zatrzymanie moczu

Zapalenie cewki moczowej.

Znacznie zmniejszone wydzielanie moczu przez nerki.

Krwiomocz.

MĘSKIE NARZĄDY PŁCIOWE [22]

Jądra sprowadzone do samych zwisających strzępów. θ Marniejący chłopcy.

Przewlekłe stwardnienie jąder.

Jądra stwardniałe; także po nadużywaniu rtęci.

Jądra nieco obrzęknięte i twarde.

Częste nocne polucje. θ Melancholia. θ Neuralgia twarzy.

Onanizm. θ Nerwoból twarzy. θ Melancholia.

Nocne wzwody bez wytrysku albo nocne wzwody i polucje bez następującego po nich osłabienia.

Wyciek płynu sterczowego ze zwiotczałego prącia; utrwalona melancholia z manią samobójczą.

Uczucie, jakby przez obrzęknięte jądro przeciągano nóż.

Prawe jądro obrzęknięte; bóle uciskające przy dotykaniu lub pocieraniu; ucisk i napięcie jak po stłuczeniu.

Świąd moszny.

Owrzodzenia moszny po rzeżączce.

Cięcie i kłucie w kroczu.

Gruczoły pachwinowe ropieją. θ Mercurio-syphilis.

Wodniak jądra. θ Dziecko, æt. 6 miesięcy.

Szankry.

Szankry hunterowskie.

Kiła wtórna; także niemowlęca; zwłaszcza po nadużyciu rtęci (i prawdopodobnie potażu).

Choroby napletka.

Zapalenie żołędzi.

Kłykciny wokół odbytu; wokół korony żołędzi.

Sarkocele; zapalenie najądrza; zapalenie jądra.

Kiła.

NARZĄDY PŁCIOWE ŻEŃSKIE [23]

Niepłodność po przygnębieniu psychicznym.

Choroby jajników związane z kiłą.

Stwardnienie macicy. θ Wypadanie macicy.

Miesiączka opóźniona, zwłaszcza pierwsza. θ Wypadanie macicy.

Miesiączka zbyt późna i skąpa. θ Wypadanie macicy.

Brak miesiączki z wielką melancholią; jej myśli stale skłaniają się ku samobójstwu. θ Wypadanie macicy.

Ból macicy jak przy stłuczeniu, przeszywający lub ciągnący. θ Wypadanie macicy.

Ból ciągnący w okolicy łonowej. θ Wypadanie macicy.

Prawa okolica pachwinowa bolesna przy dotyku; zajęta macica.

Ujście macicy obrzęknięte, stwardniałe.

Wypadanie i stwardnienie macicy.

Macica wypadnięta i stwardniała; ból jak przy stłuczeniu, z bólem przeszywającym lub ciągnącym; uczucie ciężkości w brzuchu; po podniesieniu dużego ciężaru; gorzej podczas miesiączki.

Miesiączka regularna, lecz z bólem głowy i pieczeniem na szczycie głowy; macica stwardniała.

Miesiączka zbyt późna, skąpa; poprzedzona obrzękiem węzłów chłonnych pachowych; z towarzyszeniem kolki i wypadania odbytnicy.

Stałe sączenie się ze sromu.

Gęste białe upławy; pieczenie i szczypanie sromu; wargi sromowe większe czerwone, obrzęknięte.

Upławy obfite, żrące, żółte. θ Wypadanie macicy.

Upławy gęste, białe. θ Wypadanie macicy.

Wypadanie macicy: z bólem pleców, < podczas miesiączki; z uczuciem gorąca w pochwie; wskutek sięgania wysoko; wskutek natężania się; ze stwardnieniem macicy oraz bólami jak przy stłuczeniu, przeszywającymi lub ciągnącymi.

CIĄŻA. PORÓD. LAKTACJA [24]

Podczas ciąży: melancholia samobójcza; żółtaczka.

Zahamowanie wydzielania mleka.

Kołatanie serca następujące po krwotoku macicznym po zaśniadzie lub w połogu, po nadmiernym wysiłku.

Bóle porodowe doprowadzają ją do rozpaczy; chciałaby wyskoczyć przez okno lub rzucić się w dół; często z przekrwieniem głowy i klatki piersiowej oraz kołataniem serca.

GŁOS I KRTAŃ. TCHAWICA I OSKRZELA [25]

Głos: nosowy; ochrypły, jak przy przeziębieniu.

Flegma głęboko w krtani, trudna do odchrząknięcia.

ODDYCHANIE [26]

Astma poranna; twarz sinicza; osoby jasnowłose; < po rtęci, przy wilgotnej pogodzie i w ciepłym powietrzu.

Wyraźna duszność, niepokój w okolicy serca; stenokardia.

Nadmierna duszność, z utrudnionym oddychaniem w nocy.

Duszność pochodzenia sercowego. θ Starość

Duszność: z tępymi kłuciami w klatce piersiowej podczas wdechu; żadna pozycja nie przynosi ulgi; bierze głębokie oddechy z powodu 'besoin de respirer'. θ Choroba serca.

Astma wskutek przekrwienia klatki piersiowej; silny ucisk w nocy i podczas chodzenia na świeżym powietrzu; napady duszenia ze skurczowym zwężeniem klatki piersiowej; twarz sinoczerwona; kołatanie serca; pada nieprzytomny.

Brak tchu. θ Wada zastawkowa serca.

Utrudnione oddychanie. θ Żółtaczka.

Traci oddech, > po odbiciu lub podczas chodzenia. θ Histeria.

Napady duszenia i zwężenie klatki piersiowej.

Podczas śmiechu trudności w oddychaniu.

Siedzi wysoko podparty w łóżku i oddycha bardzo szybko. θ Zapalenie wsierdzia.

KASZEL [27]

Kaszel z powodu braku tchu w nocy.

Kaszel z lepką, żółtą plwociną rano po przebudzeniu.

Suchy, skurczowy, nerwowy kaszel, swoisty dla kobiet; okresowo, każdej nocy od zachodu do wschodu słońca.

Odkrztuszanie rzadkie, rano i wieczorem.

Wilgotne rzężenia w całej klatce piersiowej, z kaszlem. θ Zapalenie wsierdzia.

W GŁĘBI KLATKI PIERSIOWEJ I PŁUCA [28]

Silne uczucie ucisku w klatce piersiowej.

Gwałtowne uderzenie krwi do klatki piersiowej.

Hiperemia płuc.

Przeszywanie pleców podczas oddychania. θ Neuralgia twarzy.

Bóle przeszywające w klatce piersiowej po napadach kołatania serca.

Tępe kłucia po obu stronach klatki piersiowej, z gorącem w klatce piersiowej i dusznością; nasilają się przy wdechu.

Uporczywy suchy nieżyt w klatce piersiowej, wcześnie rano po przebudzeniu; z wielkim trudem odkrztusza niewielką ilość flegmy, i to dopiero po wstaniu z łóżka.

Ucisk w klatce piersiowej z bólem twarzy.

Skrajne uczucie ucisku w klatce piersiowej, z utrudnionym oddychaniem.

Silne uczucie ciężaru na klatce piersiowej, zwłaszcza dużego ciężaru na mostku. θ Angina pectoris.

SERCE, TĘTNO I KRĄŻENIE [29]

Częste napady dojmującego lęku w okolicy serca, z drżącą bojaźliwością; wielki lęk narastający aż do pragnienia samobójstwa, ze skurczowym ściągnięciem brzucha; niepokój i naglące pragnienie aktywności fizycznej i umysłowej; niczego nie potrafi zrobić wystarczająco szybko i nie udaje mu się zaspokoić własnych oczekiwań; stale czuje przymus pozostawania w ruchu i ubolewa nad własną bezczynnością; wyobraża sobie, że czegoś zaniedbuje i wskutek tego zasługuje na naganę.

Gwałtowne uderzenie serca niezsynchronizowane z tętnem.

Uczucie, jakby serce obracało się dookoła.

Zwężenie klatki piersiowej z bolesnym, skurczowym odczuciem w sercu; tętno okresowo zanika.

Bóle wędrują od stawu do stawu i ostatecznie umiejscawiają się w sercu; musi siedzieć wyprostowany; ma wrażenie, jakby serce zatrzymało się, a następnie nagle uderzyło jeden raz z wielką siłą.

Ból w okolicy serca, promieniujący w dół lewego ramienia aż do palców.

Ból serca i kołatanie; uczucie podskakiwania serca i gwałtowne kołatanie przy ruchu.

Angina pectoris.

Gwałtowna, chaotyczna czynność serca. θ Zapalenie wsierdzia.

Gwałtowne kołatanie serca, niepokój i przekrwienie głowy oraz klatki piersiowej. θ Po krwotoku macicznym.

Kołatanie serca z wielką udręką.

Podczas jazdy konnej lub chodzenia kołatanie serca zmusza go do zatrzymania się.

Gwałtowne bicie serca po wysiłku.

Między napadami kołatania uczucie, jakby w lewej połowie klatki piersiowej wisiał pęcherz; musi często brać głęboki oddech.

Nocne napady ucisku w okolicy serca, z kołataniem i wielkim osłabieniem. θ Starość.

Głośne szmery wewnątrzsercowe. θ Zapalenie wsierdzia.

Zwyrodnienie tłuszczowe serca.

Gwałtowne wzburzenie krwi, jakby wrzała.

Przekrwienie głowy i klatki piersiowej, z lękowym kołataniem serca.

Widoczne pulsowanie tętnic szyjnych i skroniowych. θ Choroby serca w podeszłym wieku.

Kołatanie serca z nieregularnym, przerywanym tętnem; krótki oddech.

Tętno małe, lecz przyspieszone; małe, słabe, szybkie; nieregularne.

Tętno szybkie, pełne, zgodne z uderzeniami serca, z wypadnięciem przed pojedynczym silnym uderzeniem. θ Choroba serca.

Tętno szybkie, łatwo ulegające uciskowi i przerywane. θ Zapalenie wsierdzia.

Słabe tętno. θ Starość.

Słabe serce.

Uczucie, jakby serce się zatrzymało.

ŚCIANA KLATKI PIERSIOWEJ [30]

Brodawka wielkości połówki nasienia bobu, obecna od próby lekowej Cundurango sprzed kilku lat, zaczyna się przewieszać i zaczepiać o przedmioty oraz wydaje się bardziej płaska; w szóstym tygodniu jest bardziej płaska i znacznie mniejsza; osiemdziesiątego dnia niemal znika; w dwunastym tygodniu ponownie się powiększa.

SZYJA I PLECY [31]

Ogromne wole zniknęło po długim czasie.

Obrzęknięte węzły chłonne szyjne. θ Skrofuliczne zapalenie oczu.

Napięcie szyi, jakby mięśnie były zbyt krótkie, nawet w spoczynku; głównie podczas schylania się.

Choroba kręgosłupa z gressus gallinaceus.

Ból w krzyżu jak ze zmęczenia.

Ścięgna mięśni są tak boleśnie sztywne, że nie można unieść uda; udo wydaje się sparaliżowane.

Bóle kłujące w krzyżu. θ Żółtaczka.

Ból w dolnej części kręgosłupa.

KOŃCZYNY GÓRNE [32]

Ramiona wykonują nagłe szarpnięcia. θ Histeria.

Świdrowanie w lewym barku.

Zapalny obrzęk węzłów chłonnych pachowych.

Utrudnione poruszanie ramionami; wydają się zmęczone; przedramiona wydają się ciężkie.

Silne bóle kości w okolicy prawego łokcia.

Świdrowanie w prawym przedramieniu.

Kurczowe rozdzieranie w kościach obu ramion.

Swędzenie dłoni.

Opryszczka na dłoniach.

Świdrowanie w stawach palców.

Kości rąk obrzęknięte; niemal nieruchome i bolesne przy dotyku. θ Zapalenie wsierdzia.

Duży, podobny do kaletki obrzęk nadgarstka, utrzymujący się od dawna. θ Hemianopsja.

Tkanki miękkie rąk obrzmiałe. θ Zapalenie wsierdzia.

Paznokcie palców sinieją.

KOŃCZYNY DOLNE [33]

Koksalgia.

Przykurczenie kończyn dolnych. θ Tyfus plamisty.

Cała krew zdawała się spływać z jej głowy do kończyn dolnych; kończyny wydają się sparaliżowane; musi usiąść.

Chwianie się kolan; sztywność, uczucie porażenia; podczas siedzenia bolą, jakby były mocno obandażowane.

Prawe kolano słabnie wskutek chodzenia; ból ciągnący podczas chodzenia lub stawiania stopy na podłodze.

Osłabienie kończyn, największe w dołach podkolanowych. θ Neuralgia.

Małe plamki na nodze i poniżej kolana; przy lekkim pocieraniu przekształcają się w grube guzki pod skórą.

Guzki na nogach. θ Kiła z zatruciem rtęcią.

Próchnica kości kończyn dolnych.

Świdrowanie w kościach piszczelowych, kostkach i grzbietach stóp.

Obrzęk nóg i stóp przy wstawaniu rano; > po chodzeniu.

Palce stóp czerwone.

Swędzenie podeszew.

Niewielki obrzęk wodny stóp. θ Zapalenie wsierdzia.

Obrzęknięte stopy. θ Wada zastawkowa serca.

Męczące bóle kości prawego stępu, przeszywające ku górze, w stronę kolana, wcześnie rano w łóżku.

KOŃCZYNY — OBJAWY OGÓLNE [34]

Kończyny cierpną; po przebudzeniu są zdrętwiałe, nieczułe; bardziej w leżeniu niż w ruchu.

Porażenne ciągnięcie w kończynach rano po przebudzeniu;

Podczas napadów kołatania serca musi chwytać lewe ramię.

Obrzęk okostnej kości przedramion i ud.

Ból jak po stłuczeniu w głowie i kończynach, wcześnie rano w łóżku; głównie w spoczynku; ustępuje po wstaniu.

Odczucia w stawach i mięśniach jak po niezwykłym wysiłku.

Kończyny obrzęknięte i bolesne, stawy niemal równie mocno unieruchomione jak w ankylozie; z powodu bólu wywołanego tym obrzękiem i stanem zapalnym stawów nie może poruszyć ani ręką, ani stopą. θ Zapalenie wsierdzia.

SPOCZYNEK. POZYCJA. RUCH [35]

Skłonność do aktywności.

Leżenie: bolesność kości czaszki; drętwienie kończyn.

Musi się położyć: zawroty głowy.

Przy duszności żadna pozycja nie przynosi ulgi.

Siedzenie: kolana bolą, jakby były mocno obandażowane.

Musi usiąść: objawy porażenne. Zob. 33 .

Musi siedzieć wyprostowany: choroba serca.

Wstawanie: zawroty głowy ustępują; odkrztusza tylko niewielką ilość flegmy; ból głowy i kończyn ustępuje.

Schylanie się: zawroty głowy, jakby obracał się w koło; napięcie szyi.

Chodzenie: zawroty głowy jak w upojeniu; ból głowy <; świdrowanie w kości jarzmowej; astma <; oddychanie w histerii >; kołatanie serca tak silne, że musi się zatrzymać; osłabienie prawego kolana; zmniejsza obrzęk stóp.

Ruch: zawroty głowy; ból głowy <; ucisk w podżebrzu <; przymus poruszania się; zmniejsza drętwienie kończyn.

Wysiłek: bicie serca.

Wskutek nadmiernego wysiłku podczas porodu. θ Kołatanie serca.

Chce wyskoczyć przez okno: podczas porodu.

(U chorych:) Ruch, nawet aż do zmęczenia, wspomaga działanie.

NERWY [36]

Zwiększona aktywność fizyczna i umysłowa, po której następują krańcowe osłabienie i melancholia.

Objawy histeryczne, zimne ręce i stopy. θ Wypadanie macicy.

Zwiększona drażliwość fizyczna.

Hipochondria i histeria.

Rano całkowicie wyczerpany, jakby nie spał.

Drżące podniecenie jak w radosnym oczekiwaniu.

Skurcze histeryczne; naprzemiennie śmiech i płacz.

Gdy myśli o wykonaniu ruchu, wykonuje drobne ruchy, nie zdając sobie z tego sprawy; podczas mówienia mimowolnie się uśmiecha.

Uczucie wewnętrznej pustki i osłabienia całego ciała.

Wielkie osłabienie nerwowe.

Wielkie osłabienie. θ Choroba serca w podeszłym wieku.

Drgawkowe ruchy twarzy i kończyn. θ Tyfus plamisty.

Naprzemiennie drgawki i osłupienie. θ Tyfus plamisty.

Chwiejny, niepewny chód. θ Melancholia.

SEN [37]

Wieczorem czuje się wyczerpany, lecz nie może zasnąć.

Wygląda i czuje się chory, a mimo znużenia nie ma ochoty ani na odpoczynek, ani na sen.

Bardzo czujny, w pełni zdolny do pracy; wielka aktywność umysłowa.

Utrzymująca się bezsenność; jeśli zaśnie, ma sny erotyczne, wzwód i polucję. θ Melancholia.

Przerażające sny.

Stan narkotyczny z mocznicą.

Głośno szlocha podczas snu; straszne sny o złodziejach, z głośnymi krzykami.

Nie śpi całą noc, bez bólu; rano bez osłabienia ani senności.

Sen zaburzony przez podniecenie seksualne. θ Histeria.

Bezsenność. θ Ból głowy.

Bezsenność po północy.

Budzą go bóle kości; cierpienie jest tak wielkie, że popada w rozpacz i nie chce żyć.

Uczucie obolałości jak po stłuczeniu; rano w łóżku.

Sen nie przynosi pokrzepienia.

Przez dwie kolejne noce bardzo wiele śnił o śmierci.

Wczesnym rankiem, w łóżku, znużające bóle prawej kości stępu.

Złe noce, sny o zmarłych i zwłokach.

Sny nad ranem.

Sen niespokojny i pełen niepokojących snów. θ Połowicze widzenie.

CZAS [38]

Noc: świdrujący, pobolewający ból lewego oka <; ból zęba; biegunka; utrudnione oddychanie; kaszel z braku tchu; uczucie guza w gardle; stale nie śpi; zimne ręce i stopy; bóle kości ; kolka i oddawanie gazów.

Nocne bóle kości.

Po godz. 3 nad ranem: mówi w majaczeniu.

Rano: ból głowy; splątanie w głowie wcześnie, po wstaniu; oczy <; wydzielina śluzowa w tylnych nozdrzach <; policzki obrzmiewają; powieki sklejają się; astma; kaszel po przebudzeniu; odkrztuszanie; nieżyt w klatce piersiowej; obrzęk podudzi i stóp; porażenne ciągnięcie w kończynach; wyczerpany, jakby nie spał; bez osłabienia, chociaż nie spał przez całą noc; uczucie obolałości jak po stłuczeniu w łóżku; pot.

Południe: ucisk w nadbrzuszu.

Remisja w dzień i wieczorem, aż do północy.

Wieczór: odkrztuszanie; znużenie życiem o godz. 18; jądro obrzmiewa; dreszcze.

Od wieczora do północy: silny świąd.

Wieczorem i rano: odkrztuszanie.

Zawsze < w miarę upływu dnia, a > rano. θ Połowicze widzenie.

Od zachodu do wschodu słońca: kaszel <.

TEMPERATURA I POGODA [39]

W pomieszczeniu: obrzęk nosa; kłujące i palące bóle >.

W łóżku: dreszcze; nogi zimne.

Ciepłe powietrze: astma <.

Powietrze: nasila ból zęba.

Pragnienie przebywania na świeżym powietrzu. θ Otyłość.

Na świeżym powietrzu: zawrót głowy jak po upiciu; obrzęk nosa; nasilenie astmy oraz bólów kłujących i palących; ból głowy >.

Niechęć do odkrywania się.

Zmarznięcie: porażenne ciągnięcie w kończynach.

Zimna woda: łagodzi ból oczu.

Wilgotna pogoda: nasila astmę.

Bardzo wrażliwy na zimno: na całym ciele.

Na ogół > po rozgrzaniu się. θ Ból głowy.

Wiele objawów znika po umyciu się.

GORĄCZKA [40]

Przeważają dreszcze.

Dreszcze i zimno rąk oraz stóp, także w łóżku, często utrzymujące się przez całą noc.

Uogólnione dreszcze, wieczorami w łóżku.

Zimno całego ciała z sinymi paznokciami i nudnościami.

Zimne ręce i stopy; czasem przez całą noc; brak pragnienia.

Dreszcze zmniejszają się po wyjściu z łóżka; w łóżku dreszcze, nogi zimne aż do kolan.

Im silniejsze bóle, tym bardziej marznie.

Gorąco tylko na twarzy; niechęć do odkrywania się; zimne ręce i stopy.

Gorąco najsilniejsze na twarzy, występujące naprzemiennie z dreszczami.

Pot wczesnym rankiem; głównie na narządach płciowych i wokół nich. θ Melancholia.

Obfite pocenie się. θ Zapalenie wsierdzia.

NAPADY, OKRESOWOŚĆ [41]

Codziennie kilka napadów. θ Kołatanie serca.

Napad kołatania serca co 2–3 tygodnie, rozpoczynający się podczas snu, chodzenia lub jazdy konnej i trwający pół godziny.

Bóle pojawiają się i ustępują: neuralgia głowy.

Każdej nocy, od zachodu do wschodu słońca: suchy, nerwowy kaszel.

UMIEJSCOWIENIE I KIERUNEK [42]

Prawa strona: ból z boku potylicy; próchnica kości nosa; bolesność szczęki; świdrowanie w kości jarzmowej; cięcie i gorąco w podżebrzu; obrzęk jądra; bolesność okolicy pachwinowej; świdrowanie w przedramieniu; bóle kości w łokciu.

Lewa strona: rwanie w głowie, zębach i uszach; świdrowanie w guzie na oku; połowicze widzenie; świdrowanie za uchem; świdrowanie w kości nosa; neuralgia głowy; ucisk w dołku podsercowym; gazy gromadzą się pod żebrami; wrażenie pęcherza zwisającego w klatce piersiowej; świdrowanie w barku; podczas kołatania serca obejmuje ramię.

Z zewnątrz do wewnątrz: bóle oczu.

Bóle wędrują ze stawu do stawu.

Rozdzierający ból skierowany ku górze.

Ból uciskający do wewnątrz.

Ból od wewnątrz na zewnątrz, w chorobach oczu.

Lewa strona gorsza przy nieżycie nosa.

ODCZUCIA [43]

Odczucia

Nadmiernie wrażliwy na wszelki ból.

Bóle doprowadzają do rozpaczy; nie chce żyć.

Podatny na wszelkiego rodzaju bóle; gdy o nich myśli, wyobraża sobie, że już je odczuwa.

Jakby przez głowę pędził strumień powietrza; kości czaszki jakby połamane; jakby przeciągano nóż przez jądro; jakby krew wrzała; jakby serce się zatrzymało; zęby wydają się zbyt długie; jakby serce obracało się wokół własnej osi; jakby w lewej połowie klatki piersiowej zwisał pęcherz; kolana jakby mocno zabandażowane.

Bardzo silny ból lewego czoła i oka.

Świdrowanie: połowiczy ból głowy; za lewym uchem; w kościach nosa; w kościach twarzy; w podniebieniu twardym; w lewym barku; w prawym przedramieniu; w stawach palców; w kościach piszczelowych; w kostkach i na grzbietach stóp.

Cięcie: przez oczy; w neuralgii twarzy i głowy; w prawym podżebrzu; przez obrzmiałe jądro; w kroczu.

Ból kłujący: migrena; w nosie; poniżej lewych żeber.

Ukłucia: w klatce piersiowej; w kącie przyśrodkowym oka.

Przeszywanie: w macicy; przez klatkę piersiową; od kości stępu w kierunku kolana; przez plecy.

Kłucie: w czole; w powiekach; w wyrostku sutkowatym.

Kłucie jak żądlenie: w powiekach; w neuralgii twarzy i głowy; w gardle; w obrzęku nadbrzusza; w kroczu; w okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

Szczypanie: w nosie; sromu.

Bolesność: w nosie; w gardle.

Pieczenie: przy migrenie; w powiekach; w wyrostku sutkowatym; w nosie; w żołądku; w prawym podżebrzu; w odbytnicy; na szczycie głowy; sromu.

Ciągnięcie: wokół oczu; w kącie przyśrodkowym oka; w szczękach; w macicy; w okolicy łonowej; w prawym kolanie; w kończynach.

Rwanie: z boku głowy przez mózg; głęboko w mózgu; w czole, skroniach i na szczycie głowy; w zębach i uszach; w szczękach; w neuralgii twarzy i głowy; ból zęba.

Kurczowe rwanie: w kościach nadgarstków.

Ucisk: w lewej skroni; w gałkach ocznych; w śliniankach podżuchwowych; w okolicy żołądka; na lewo od dołka podsercowego; w podżebrzach; w pęcherzu moczowym; w prawym jądrze.

Pobolewanie: tępe i ciężkie, w gałce ocznej.

Ból jak przy stłuczeniu: w głowie; w prawym jądrze; w macicy; w kończynach.

Znużające bóle: w prawej kości stępu.

Bliżej nieokreślony ból: w kościach głowy; w kościach nosa; w wątrobie i dołku podsercowym; w sercu.

Bliżej nieokreślone dolegliwości: w dolnej części kręgosłupa; w prawym łokciu; w dolnej części pleców.

Pulsowanie: w czole.

Nieprzyjemne uczucie: w czole.

Napięcie: w oczach; w żuchwie; w prawym jądrze; w szyi.

Ściskanie: klatki piersiowej.

Uczucie skurczowe: w okolicy serca.

Drganie: w powiece górnej.

Uczucie podskakiwania: serca.

Uczucie porażenia: w kończynach dolnych; w kolanach.

Uczucie ciężkości: w brzuchu; w przedramieniu.

Drętwienie: kończyn.

Suchość: w uszach i nosie; w jamie ustnej.

Gorąco: w oczach; w klatce piersiowej; głowy.

Świąd: powiek; wyrostka sutkowatego; kąta przyśrodkowego oka; nosa; prawej pachwiny; moszny; dłoni; podeszew.

TKANKI [44]

Po ustąpieniu gorąca reumatyzm pojawia się na plecach, kości krzyżowej, rękach i stopach.

Bóle świdrujące, przeważnie w kościach.

Kurczowy ból rwący w kościach paliczków i stawach.

Złogi artretyczne.

Bóle kości w nocy.

Zapalenie kości; próchnica kości.

Owrzodzenia po nadużywaniu rtęci, atakujące kości.

Eretyzm lub przepełnienie naczyń cechuje niemal wszystkie dolegliwości; stąd rumiana cera przy skrofulozie, bielmo naczyniowe, astma zastoinowa, wzburzenia krwi, erekcje oraz zastój w nerkach i wątrobie — wszystko wskutek przerostu serca.

Gwałtowne wzburzenie krwi; pełnokrwistość.

Owrzodzenia rakowe.

Części zewnętrzne czernieją.

Puchlina; wodobrzusze; albuminuria i choroby serca (mocz jest przejrzysty i złocisty).

Wyrośla kostne czaszki i innych kości.

Świdrowanie w kościach ; próchnica kości, zwłaszcza po rtęci; bóle doprowadzają do rozpaczy.

Otyłość; tłuszcz wokół serca; zwłaszcza przy współistniejącej podrażliwości nerwowej.

Gruczoły boleśnie obrzmiałe; skrofuloza, rumiana cera.

Zapalenie gruczołów.

Wychudzenie; kiła wtórna; także w melancholii.

Reumatyzm wędrujący; atakujący serce.

Stwardnienia.

Skrofuloza.

Skrofuliczne niszczenie stawów.

DOTYK. RUCH BIERNY. URAZY [45]

Podczas napadu kołatania serca musi mocno chwytać i ściskać lewe ramię.

Dotyk: nasila świdrujące bóle czaszki, bóle oczu, bóle obrzmiałych ślinianek przyusznych, bolesność kości nosa i szczęki, bolesność dziąseł, bóle jąder oraz bolesność okolicy pachwinowej.

Pocieranie: sprawia, że plamy na nodze są wyczuwane jak grube guzki.

Ucisk: nasila objawy oczne.

Jazda konna: wywołuje kołatanie serca.

Dźwiganie: powoduje wypadanie macicy.

Po upadku: obrzęk w pachwinie.

SKÓRA [46]

Żółtaczka z zielonkawobrunatnym moczem i zaparciem trwającym dwanaście dni.

Skóra ciemnożółta. θ Żółtaczka.

Brunatne plamy, niektóre podobne do bielactwa. θ Starość.

(U chorego:) Silny świąd, najpierw podeszew stóp, a następnie całego ciała, od wieczora do północy.

Drobna grudkowa wysypka na twarzy.

Głębokie owrzodzenia obejmujące kości; po nadużywaniu rtęci.

Małe i duże plamy, z kłuciem jak żądlenie i pieczeniem, odczuwane jak twarde guzy, barwy brudnożółtej; mniej nasilone w pomieszczeniu niż na świeżym powietrzu.

Stwardnienia pod skórą nogi, nad piętą i za kolanem, z bardzo silnym świądem.

Brodawki skrofuliczne, kiłowe, rtęciowe.

OKRES ŻYCIA, KONSTYTUCJA [47]

Osoby sangwiniczne, o czarnych włosach i ciemnych oczach, żywe, niespokojne, o lękliwym usposobieniu; skłonne do niepokoju o przyszłość.

Ból głowy u osób o czarnych włosach i ciemnej, oliwkowobrunatnej cerze; skłonnych do zaparcia; smutnych, posępnych, małomównych.

Konstytucje wyniszczone łącznym wpływem kiły i rtęci.

Przebyta kiła przed dziesięciu laty. θ Połowicze widzenie.

Przygnębieni, apatyczni, mizerniejący chłopcy, ze słabą pamięcią, zupełnie pozbawieni chłopięcego wigoru. Patrz 22 .

Konstytucja węglowo-azotowa.

Kobiety: kaszel nerwowy; histeria.

Dziewczęta w okresie pokwitania.

Często wskazany u osób starszych; słaby wzrok; otyłość itd.

Skrofuloza; jasne włosy; temperament sangwiniczny; rumiana cera.

Pacjenci kiłowi i zatruci rtęcią.

Mężczyzna, lat 34, cierpiący na ból głowy i dolegliwości hemoroidalne, obecnie znużony życiem.

Mężczyzna, lat 35, sangwinik, nerwowy, silny; po rzeżączce. θ Melancholia.

Kobieta, lat 55, po trzecim tygodniu gorączki reumatycznej. θ Zapalenie wsierdzia.

Kobieta, lat 70, ucisk w okolicy serca.

Mężczyzna, lat 85, ucisk w okolicy serca.

Mężczyzna, lat 63, rumiana cera, temperament sangwiniczny. θ Melanoza oka.

Mężczyzna, lat 52, pijący whisky. θ Osłabienie wzroku.

Pomimo codziennego picia whisky i niepowstrzymania się od niej wyzdrowiał. θ Połowicze widzenie.

ZALEŻNOŚCI [48]

Podobny do: Amm. carb . (klatka piersiowa, serce); Arg. met., Arg. nitr., Arsen., Asaf . (bóle wokół oczu; lecz przy Asaf. ucisk przynosi ulgę; próchnica kości po rtęci); Bellad., Capsic . (próchnica wyrostka sutkowatego; otyłość); Calc. ostr . (konstytucja leukoflegmatyczna, otyła; Aurum wykazuje większą nadwrażliwość i eretyzm); Calc. phosph., Coccul . (uczucie pustki); Cinchon., Coffea (nadmierne pobudzenie); Cuprum (astma); Digit . (serce; skłonność do aktywności); Ferrum (przekrwienie); Glonoine (przekrwienie płuca pochodzenia sercowego); Hepar, Iodum, Kali bichr . (głębokie owrzodzenia, skrofuliczne zapalenie oczu, ozena, kiła wtórna); Kali carb., Kali hydr . (kiła wtórna; rtęciowe choroby kości i okostnej); Kali brom . (dojmujący lęk w okolicy serca i pragnienie poruszania się); Laches., Lycop., Mercur., Nitr. ac., Nux vom . (przepuklina, wypadanie macicy); Pallad . (objawy maciczne); Platina (objawy maciczne); Pulsat., Spigel., Sol. nigr., Silic., Sepia, Sulphur, Tarantul . (jakby serce się obróciło; histeria); Thuya (kłykciny); Ver. vir . (serce).

Po bezskutecznym podaniu Kali bichr . Aur. fol . wyleczył ozenę i próchnicę kości nosa.

Antidota dla Aurum: Bellad., Cinchon., Coccul., Coffea, Cuprum, Mercur., Pulsat., Spigel., Sol. nigr .

Aurum stanowi antidotum dla: Mercur., Spigel .

Aur. met ., 2. roztarcie, od 16 do 21 lipca, dwukrotnie dziennie, następnie raz na cztery dni przez szesnaście dni, wyleczyło melanozę oka, gdy Thuya, Carb. an., Conium, Bellad . i Arsen . zawiodły.

Antidotum na szkodliwe następstwa działania rtęci.

Po przyjęciu dużych ilości jodku potasu. θ Hemianopsja.