Kali Muriaticum

Kali chloratum. Chlorek potasu. Chlorek potasowy. K Cl. (Nie mylić z chloranem potasu, Kali chloricum, KClO 3 ). Rozcierka. Roztwór.

Zastosowania kliniczne

Trądzik / Afty / Dymienica / Haluksy / Oparzenia / Zaćma / Odmroziny / Zaparcie / Krup / Zapalenie pęcherza moczowego / Biegunka / Błonica / Puchlina wodna / Czerwonka / Ucho, schorzenia / Wyprysk / Zator / Trąbki Eustachiusza, niedrożność / Oczy, schorzenia / Gruczoły, obrzęk / Hemoroidy / Serce, schorzenia / Choroba Hodgkina / Wrastające paznokcie palców stóp / Żółtaczka / Stawy, trzaskanie / Upławy / Świnka / Reumatyzm / Szkorbut / Półpasiec / Ospa prawdziwa / Sykoza / Ścięgna, trzeszczenie / Szczepienie, następstwa / Brodawki

Charakterystyka

Wprowadzenie tej soli do homeopatii zawdzięczamy Schüsslerowi. Opisuje ją następująco: „Znajduje się niemal we wszystkich komórkach i jest chemicznie spokrewniona z fibryną. Rozpuszcza białe lub szarawobiałe wydzieliny błony śluzowej oraz wysięki plastyczne”. Wskazuje to na jej zastosowanie w nieżytach, wysiękach krupowych i błoniczych oraz w drugim stadium zapalenia błon surowiczych, gdy wysięk ma charakter plastyczny. „Gdy wskutek chorobowego podrażnienia komórki naskórka tracą cząsteczki K. mur., fibryna wydostaje się na powierzchnię w postaci białej lub białawoszarej masy; po wyschnięciu tworzy ona mączysty nalot. Jeżeli podrażnienie objęło tkanki położone pod naskórkiem, dochodzi do wysięku fibryny i surowicy, wskutek czego w zajętym miejscu naskórka powstają pęcherze. Podobne procesy mogą zachodzić w komórkach nabłonka i pod nimi”. Stanowi to praktycznie całość głównych wskazań, na podstawie których przepisywano K. mur. Zgodnie z tymi wskazaniami lek był szeroko stosowany przez homeopatów, nie wiadomo mi jednak, by przeprowadzono jego próbę lekową. Boericke i Dewey w swym standardowym dziele o lekach tkankowych podają zestawienie „objawów przewodnich”, lecz w znacznej części składa się ono z nazw stanów patologicznych. Zawiera jednak cenne wskazania i tym autorom zawdzięczam mój wykaz objawów. Najsilniej podkreślane stany i objawy to: przewlekły nieżyt ucha środkowego. Niedrożne trąbki Eustachiusza. Trzaski i szmery w uchu. Język szarawobiały, raczej suchy lub śluzowaty. Hemoroidy krwawiące; krew ciemna, włóknikowa, skrzepła. Błonica. Gorączka reumatyczna z wysiękiem i obrzękiem wokół stawów. Objawy są < wskutek ruchu oraz < po wszelkich tłustych lub obfitych potrawach bądź wypiekach. < Od ciepła łóżka (objawy reumatyczne). Podaje się, że lek ten wyleczył zaćmę po uprzedniej poprawie wywołanej przez Calc. fl. Wyleczyłem nim reumatyzm obejmujący głównie lewy bark i łokieć, < rano po wstaniu. K. mur. ujawnia działanie swych dwóch składników w mniej więcej równych proporcjach. Jest bardzo zbliżony do K. chlor. i całkiem możliwe, że próba lekowa tego ostatniego będzie miała zastosowanie do obu preparatów, jak wnioskuje Hering. Wśród objawów K. chl. znajdują się: „Skłonność do napływu krwi do obojga oczu” oraz „Światło przed obojgiem oczu podczas kaszlu i kichania”. Boericke i Dewey podają: „Oczy sprawiają wrażenie wytrzeszczonych, biały język, krupowy, twardy kaszel, szorstki i szczekający”. Hering podaje: „Kaszel pochodzenia żołądkowego, głośny, z oczami sprawiającymi wrażenie wytrzeszczonych”. Nie potrafię powiedzieć, do którego preparatu należy ten ostatni objaw; jednak w jednym z moich przypadków K. mur. spowodował silne nasilenie następującego objawu: „Jakby oczy miały zostać wypchnięte z głowy, z kaszlem”. Wnioskuję zatem, że „kaszel oddziałujący na oczy” jest wspólny dla K. chl. i K. mur. Wielkim objawem przewodnim K. mur. jest białość — białość wydzielin, wysięków, wykwitów i tkanek. Następnym jest spoistość — wysięki i wydzieliny włóknikowe oraz zbyt łatwo krzepnąca krew, stąd zatory, stwardnienia i twarde obrzęki. W H. R., xv. 341, znajduje się opis przypadkowej próby lekowej K. mur. przeprowadzonej przez „J. De W. C.”. Uwzględniłem jego objawy i oznaczyłem je „(C)”. Dotyczą one przeważnie gardła.

Relacje

Antidota: Bell., Calc. s., Hydrast., Puls. Dobrze działa po: Calc. ph., Calc. fl., Fer. ph. Porównać: K. chl.; przy ciągliwych wydzielinach: K. bi., K. ca., Hydrast.; w schorzeniach reumatycznych: Bry., Rhus, Sul., Merc.; w schorzeniach trąbek Eustachiusza: Merc.; w zapaleniu ucha: Graph., K. bi., K. ca.; przy < po tłustym pokarmie i < od ciepła: Puls. Porównać także: Nat. mur., Nit. ac., Silic., Apis, Thuj.

Przyczyny

Szczepienie. Skręcenia. Oparzenia. Uderzenia. Skaleczenia. Obfite potrawy. Zaburzenia czynności narządów wewnętrznych.

1. Umysł

Chory wyobraża sobie, że musi umrzeć z głodu.

2. Głowa

Ból głowy z wymiotami i odchrząkiwaniem białego, mlecznego śluzu. Migrenowy ból głowy z językiem pokrytym białym nalotem, wymiotami białego śluzu wynikającymi z osłabionej czynności wątroby, brakiem apetytu itd. W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych drugi lek Schüsslera. Crusta lactea. Łupież.

3. Oczy

Wydzielina z oczu: biały śluz albo żółta, zielonkawa treść oraz żółte, ropne strupy. Drobne skupiska ropy na powiekach. Powierzchowne, płaskie owrzodzenie oka powstałe z pęcherzyka. Pęcherze na rogówce. Uczucie piasku w oczach. Miąższowe zapalenie rogówki. Zaćma.

4. Uszy

Przewlekłe stany nieżytowe ucha środkowego. Głuchota lub ból ucha wskutek przekrwienia bądź obrzęku ucha środkowego albo trąbek Eustachiusza, z obrzękiem gruczołów lub odgłosami trzaskania podczas wydmuchiwania nosa albo przełykania. Głuchota wskutek dolegliwości gardła, z białym językiem itd. Głuchota wskutek obrzęku ucha zewnętrznego. Ziarnistość przewodu słuchowego zewnętrznego i błony bębenkowej. Niedrożne trąbki Eustachiusza. Lek zdaje się działać silniej na trąbkę Eustachiusza. Trzaski i szmery w uchu.

5. Nos

Nieżyt; wydzielina biała, gęsta. Katar z zatkaniem nosa i białawoszarym językiem. Sklepienie gardła pokryte przylegającymi strupami. Krwawienie z nosa po południu.

6. Twarz

Policzki obrzęknięte i bolesne. Ból twarzy wskutek obrzęku twarzy lub dziąseł.

8. Jama ustna

Afty, pleśniawki, białe owrzodzenia w jamie ustnej małych dzieci lub karmiących matek. Obrzęk gruczołów w okolicy szczęki i szyi. Obrzęk języka. Nalot na języku szarawobiały, raczej suchy lub śluzowaty. Język geograficzny. Uczucie, jakby na języku rósł guz (objaw usunięty u jednego z moich pacjentów).

9. Gardło

Migdałki nadmiernie obrzęknięte; śluz nitkowaty, ciągliwy; przełykanie niezwykle bolesne, nawet wody lub najbardziej miękkiego chleba; chory musi skręcać szyję, aby zdołać przełknąć (C.). Świnka, obrzęk ślinianek przyusznych. Odchrząkuje cuchnące, serowate, małe grudki. Szarawe naloty lub plamy w gardle.

11. Żołądek

Brak apetytu. Dyspepsja i zaburzenia trawienia z białawoszarym językiem, mdłościami po spożyciu tłuszczu oraz bólem i uczuciem ciężaru po prawej stronie pod łopatką.

12, 13. Brzuch i stolec. — Żółtaczka, jeśli została wywołana przeziębieniem prowadzącym do nieżytu dwunastnicy; stolce jasne. Spowolniona czynność lub całkowita atonia wątroby, ból po prawej stronie. Zaparcie; jasne stolce świadczące o niedostatecznym wydzielaniu żółci, spowolniona czynność wątroby albo zaparcie występujące w następstwie jakiegoś pierwotnego zaburzenia, zwł. gdy tłuszcze i wypieki szkodzą. Biegunka po tłustym pokarmie oraz w durze brzusznym, ze stolcami bladożółtymi, ochrowymi albo barwy gliny; stolce białe lub śluzowate. Czerwonka, częste wypróżnienia ze śluzowatymi stolcami. Hemoroidy krwawiące; krew ciemna i gęsta, włóknikowa, skrzepła.

14. Narządy moczowe

Ostre przypadki zapalenia pęcherza moczowego w drugim stadium, gdy wystąpił już obrzęk, a wydzielinę stanowi gęsty, biały śluz.

15. Męskie narządy płciowe

Główny lek Schüsslera w rzeżączce oraz zapaleniu jądra będącym następstwem zahamowania rzeżączki. W dymienicy — na miękki obrzęk; także główny lek Schüsslera w przypadku wrzodów miękkich. Przewlekły wyciek z cewki moczowej współistniejący z wypryskiem widocznym lub utajonym.

16. Żeńskie narządy płciowe

Miesiączka zbyt późna lub zahamowana, zatrzymana albo zbyt wczesna; krwawienie nadmierne, krew ciemna, skrzepła lub ciągliwa, czarna jak smoła. Upławy: wydzielina z mlecznobiałego śluzu, gęsta, niedrażniąca, łagodna. Ciąża: poranne nudności z wymiotami białego śluzu.

17. Narządy oddechowe

Utrata głosu, chrypka wskutek przeziębienia, język biały. Oczy sprawiają wrażenie wytrzeszczonych, język biały, kaszel krupowy, twardy, szorstki i szczekający.

19. Serce

Kołatanie serca wskutek nadmiernego napływu krwi do serca w stanach przerostowych.

21. Kończyny ogólnie

Nocne bóle reumatyczne < od ciepła łóżka; bóle błyskawicowe od okolicy krzyżowej do stóp; chory musi wstać z łóżka i usiąść. Obrzmienie stawów skokowych (C.). Owrzodzenia kończyn z włóknikową wydzieliną; haluksy. Tenalgia crepitans, trzeszczenie ścięgien na grzbiecie dłoni.

24. Objawy ogólne

Swoisty lub główny lek Schüsslera w padaczce, zwł. jeśli występuje ona w związku z zahamowaniem wyprysku lub innych wykwitów albo po ich zahamowaniu. Wiąd rdzenia. Krwotoki; krew ciemna, czarna, skrzepła lub ciągliwa. Skutki uderzeń, skaleczeń i stłuczeń — na obrzęk. Puchlina wodna wynikająca z choroby serca, wątroby lub nerek, z niedrożności dróg żółciowych albo z osłabienia serca z kołataniem. Główny lek na obrzęki gruczołów i nacieki pęcherzykowe. Skrofuliczne powiększenie gruczołów. Szkorbut, twarde nacieki. Drugi lek Schüsslera w skręceniach.

25. Skóra

Trądzik; rumień; wyprysk i inne wykwity skórne z pęcherzykami zawierającymi gęstą, białą treść. Wyprysk albuminoidowy lub inna choroba skóry powstała po szczepieniu wadliwą limfą szczepionkową. Wyprysk wskutek zahamowania albo zaburzenia czynności macicy. Suche, mączyste łuski na skórze. Uporczywy wyprysk, crusta lactea, łuszczące się wykwity na głowie i twarzy małych dzieci. Oparzenia wszystkich stopni (lek także do stosowania zewnętrznego), pęcherze itd. Haluksy, odmroziny, wykwity związane z zaburzeniami żołądkowymi lub miesiączkowymi. Wrastające paznokcie palców stóp. Brodawki na dłoniach.

26. Sen

Senność. Niespokojny sen; chory zrywa się przy najmniejszym hałasie.

27. Gorączka

Przekrwienia i zapalenia w drugim stadium, dotyczące dowolnego narządu lub części ciała. Gorączka nieżytowa, silne uczucie zimna; najmniejszy powiew zimnego powietrza przeszywa chorego dreszczem, musi siedzieć blisko ognia, aby się ogrzać, i stale marznie. Gorączka reumatyczna; wysięk i obrzęk wokół stawów.