Chromian ołowiu, PbCrO4.

Nazwa zwyczajowa — żółcień chromowa.

Źródła. 1 — dr Linstow, Vjs. fur Ger. Med., 1874, s. 60, zatrucie dwóch chłopców wskutek zjedzenia małych ciastek z gumy tragakantowej i żółcieni chromowej; 2 — Moreau, L'Empoisonnement aigu par le Plumb et ses Composés, 1875, skutki spożywania dużych ilości tej substancji przez szesnastoletnią dziewczynę podczas wykonywania sztucznych kwiatów; 3 — Leopold, Vjs. f. Ger. Med., lipiec 1877, skutki u robotnika mającego styczność z przędzą zabarwioną żółcienią chromową; 4 — ten sam autor, u kobiety; 5 — ten sam autor, u mężczyzny; 6 — ten sam autor, u dziewczyny; 7 — von Linstow, tamże, skutki u dziecka przebywającego w pobliżu matki pracującej przy tej przędzy; pył opadał na dziecko.

GŁOWA

Ból głowy z dzwonieniem w uszach, bólami w klatce piersiowej i żołądku oraz utratą apetytu; skłonność do wymiotów, 3.

OKO

Źrenice ogromnie rozszerzone, 2.
Gałki oczne nieruchome, wzrok utkwiony, 7.

TWARZ

Wyraz najgłębszego wyczerpania, 2.
Twarz blada, 7.
Wargi fioletowe, 2.
Wargi suche, 7.
Szczęki mocno zaciśnięte, 2.

JAMA USTNA

Język obłożony żółtym nalotem, 5. [10.]
Koniec języka czerwony, 2.

GARDŁO

Na krótko przed śmiercią przełykanie było utrudnione, 7.

ŻOŁĄDEK

Utrata apetytu, 4, 6.
Całkowita utrata apetytu, 5.
Początkowo dziecko piło chętnie, później jednak odmawiało picia, 7.
Nudności, 2.
Nudności ze skłonnością do wymiotów, 5.
Nudności i wymioty, 5.
Po południu, między godziną 2 a 3, obaj chłopcy zachorowali; wystąpiły gwałtowne wymioty i znaczne wyczerpanie. Wymiotowana treść była początkowo żółta; u jednego wymioty trwały do godziny 11, a u drugiego do godziny 8 wieczorem, lecz w późniejszej części tego okresu nie były częste. Około godziny 6 wieczorem wezwano lekarza, który zastał obu pacjentów leżących w łóżkach i sprawiających wrażenie bardzo ciężko chorych; twarze mieli bardzo zaczerwienione. Skarżyli się na silne pragnienie, byli niespokojni ruchowo, nie mieli biegunki i nie skarżyli się na żadne bóle. Do tego czasu byli całkowicie zdrowi. Leczenie polegało na podaniu prażonej magnezji. Następnego dnia pacjenci nadal mieli zaczerwienione i gorące twarze; byli apatyczni, lecz pytani wykazywali świadomość tego, co działo się wokół nich. U młodszego wystąpiła wówczas biegunka, a około południa drgawki, podczas których twarz stawała się sina; drgawki te nasilały się pod względem częstości ku wieczorowi. Pacjent zmarł następnego ranka o godzinie 9. Twarz starszego nadal była zaczerwieniona; był apatyczny, niemal w stanie soporu; skóra klatki piersiowej i brzucha wykazywała wybitny rumień; wieczorem temperatura w dole pachowym wynosiła 39,5°. Następnego dnia tętno było nieregularne i przepuszczające; temperatura wieczorem wynosiła 39,6°. Zalecono podskórne wstrzyknięcia Chinin, ponieważ mimo silnego pragnienia przełykanie było niezmiernie utrudnione. Następnego dnia występowały przykry zapach z ust, sopor i trudności w przełykaniu; temperatura wynosiła 39,2°. Kolejnego dnia: bardzo przykry zapach z ust, przełykanie niemal niemożliwe, znaczne splątanie świadomości. Zgon o godzinie 11 przed południem, 1.
Ból w nadbrzuszu, 5.

BRZUCH. [20.]

Brzuch twardy i silnie wciągnięty, 2.
Ból w okolicy pępkowej, 5.
Gwałtowny kurczowy ból brzucha z zaparciem, 5.

STOLEC

Gwałtowna biegunka, 6.
Żółta biegunka, 7.
Zaparcie z żółtym kałem, 5.
Zaparcie, 3.

NARZĄDY ODDECHOWE

Oddech krótki i utrudniony, 2.
Oddech krótki, 7.

TĘTNO

Tętno gwałtowne, 126–130, 2.

KLATKA PIERSIOWA. [30.]

Zaczerwienienie klatki piersiowej i brzucha, 7.
Bóle w klatce piersiowej, 4, 6.

PLECY

Ból kręgosłupa, 5.

OBJAWY OGÓLNE

Częste krzyki, 7.
Drgawki ze straszliwymi bólami, 2.
Śmierć dziecka spowodowały wyczerpanie oraz rozmiękczenie ścian żołądka, 7.
Silny niepokój ruchowy, 7.
Osłabienie, 5.
Znaczne wyczerpanie, 5.
Objawy ustępowały po wypiciu ciepłego mleka, 4.

SKÓRA. [40.]

Skóra sucha, 2.

SEN

Bezsenność, 5.

GORĄCZKA

Całe ciało gorące, 7.

Plumbum Chromicum