Mercurius Biniodide
autorstwa H.C. Allen — Objawy kluczowe i cechy charakterystyczne, wraz z porównaniami, wybranych czołowych leków Materia Medica
Dwujodek rtęci. (HgI2.)
Błonicze i gruczołowe schorzenia po lewej stronie; cieśń gardzieli ciemnoczerwona; połykanie pokarmów stałych lub płynów jest bolesne; wysięk skąpy, łatwo się oddziela; przypadki towarzyszące epidemii płonicy, wrzody na cieśni gardzieli lub migdałkach; gruczoły powiększone; zielonkawe, zbite grudki z gardła lub nozdrzy tylnych. Gruźlicze zapalenie gardła. Mercurius Solubilis. Rozpuszczalna rtęć Hahnemanna. Dolegliwości nerwowe po zahamowaniu wydzielin, zwłaszcza u chorych psorycznych (Asaf.). Gruczołowe i skrofuliczne schorzenia u dzieci. Wyciek z ucha: krwista, cuchnąca wydzielina, z przeszywającym bólem rwącym; < po stronie prawej, w nocy i podczas leżenia na chorej stronie. Furunkuły i czyraki w przewodzie słuchowym zewnętrznym (Pic. ac.). Polipy i grzybowate narośla w przewodzie słuchowym zewnętrznym (Mar. v., Thuja). Żrąca wydzielina z nosa, o zapachu starego sera; nozdrza czerwone, nadżarte, owrzodziałe. Krwawienie z nosa: podczas kaszlu; w nocy podczas snu; ciemne, skrzepłe pasmo krwi zwisa z nosa niczym sopel. Rzeżączka: ze stulejką lub wrzodami miękkimi; zielona wydzielina, < w nocy; parcie na oddawanie moczu; nieznośne pieczenie w przedniej części cewki moczowej przy oddawaniu ostatnich kilku kropel; napletek gorący, opuchnięty, obrzękły i tkliwy na dotyk; ma przebieg mało reaktywny, z zapowiadającą się lub ropiejącą dymienicą. Wrzód twardy: pierwotny; typowy, stwardniały wrzód Huntera, o sadłowatym dnie; o serowatym dnie i czerwonych brzegach zawiniętych do wewnątrz; ze stulejką lub załupkiem; głęboki, okrągły, drążący, przeżerający wędzidełko i napletek; krwawiący, bolesny, z żółtawą, cuchnącą wydzieliną. Lek Hahnemanna na kiłę i choroby układu moczowo-płciowego. Rzadko jest wskazany, jeśli język jest suchy. Choroba skóry; nieznośne uczucie kąsania i świąd całego ciała, jak po ukąszeniach owadów, < wieczorem i od ciepła łóżka; podczas drapania odczucie staje się przyjemne. Osłabienie i znużenie kończyn; obolałe, jak po stłuczeniu.