Mercurius
autorstwa H.C. Allen — Objawy kluczowe i cechy charakterystyczne, wraz z porównaniami, wybranych czołowych leków Materia Medica
Żywe srebro. (Pierwiastek.)
Najlepiej odpowiada osobom o jasnych włosach; skóra i mięśnie wiotkie. W chorobach kości bóle nasilające się w nocy; obrzęki gruczołów z ropieniem lub bez niego, zwłaszcza jednak wtedy, gdy ropienie jest zbyt obfite (Hep., Sil.). Zimne obrzęki; ropnie, które ropieją powoli. Niemal każdej dolegliwości towarzyszą obfite poty, lecz nie przynoszą ulgi; mogą nawet nasilać cierpienie (obfite poty przynoszą ulgę: Nat. m., Psor., Ver.). Znaczne osłabienie i drżenie wskutek najmniejszego wysiłku. Oddech i ciało cuchną (Psor.). Mowa pośpieszna i szybka (Hep.). Nieżyt nosa: z częstym kichaniem; wydzielina obfita, wodnista, gryząca i żrąca; nozdrza bolesne, owrzodziałe; wydzielina żółtozielona, cuchnąca, podobna do ropy; kości nosa obrzęknięte; < w nocy i od wilgotnej pogody. Ból zęba: pulsujący, rwący, rozdzierający, przeszywający do twarzy lub uszu; < przy wilgotnej pogodzie lub od wieczornego powietrza, ciepła łóżka oraz zimnych lub ciepłych rzeczy; > od pocierania policzka. Korony zębów ulegają próchnicy, korzenie pozostają (korony nienaruszone, korzenie ulegają próchnicy: Mez.). Ślinotok; ślina lepka, mydlana, ciągnąca się w nitki, obfita, cuchnąca, o miedzianym, metalicznym smaku. Język: duży, zwiotczały, z odciskami zębów (Chel., Pod., Rhus); bolesny, z wrzodami; czerwony lub biały. Silne pragnienie, mimo że język wygląda na wilgotny, a ślina jest obfita (suchość w ustach, lecz bez pragnienia: Puls.). Świnka, błonica, zapalenie migdałków z obfitą, cuchnącą śliną; język duży, zwiotczały, z odciskami zębów; język geograficzny (Lach., Nat., Tarax.). Błonica: migdałki objęte stanem zapalnym, języczek obrzęknięty i wydłużony, stałe pragnienie przełykania; błona rzekoma gruba, szara, o strzępiastych brzegach, przyrośniętych lub wolnych. Czerwonka: stolec śluzisty, krwisty, z bólami kolkowymi i omdlewaniem; silne parcie naglące podczas oddawania stolca i po nim, niezłagodzone przez wypróżnienie, po którym następuje uczucie zimna i wrażenie, że „nie można dokończyć”. Im więcej krwi, tym wyraźniejsze wskazanie. Ilość wydalanego moczu jest większa niż ilość wypitej wody; częste parcie na mocz. Nocne polucje zabarwione krwią (Led., Sars.). Upławy: gryzące, piekące, świąd z bolesnością; zawsze gorzej w nocy; świąd < wskutek kontaktu z moczem; mocz trzeba zmywać (Sulph.). Poranne nudności; nadmierne ślinienie, przez które podczas snu moknie poduszka (Lac. ac.). Gruczoły sutkowe bolesne, jak gdyby miały ulec owrzodzeniu przy każdej miesiączce (Con., Lac. c.); mleko w piersiach zamiast miesiączki. Kaszel: suchy, męczący, szarpiący; w dwóch napadach, gorszy w nocy i od ciepła łóżka; z zupełną niemożnością leżenia na prawym boku. Zajmuje dolny płat prawego płuca; kłucia przeszywają na wylot do pleców (Chel., Kali c.). Ropienie płuc po krwotokach towarzyszących zapaleniu płuc (Kali c.). Wrzody na dziąsłach, języku, w gardle i na wewnętrznej stronie policzka, z obfitym ślinotokiem; nieregularnego kształtu, o niewyraźnych brzegach; mają brudny, chorobowy wygląd; sadłowate dno otoczone ciemną obwódką; skłonne do zlewania się (wrzody kiłowe są okrągłe, zajmują tylne części jamy ustnej i gardła, mają wyraźnie odgraniczone brzegi, są otoczone miedzianym zabarwieniem i nie szerzą się poza swoje pierwotne umiejscowienie). Drżenie kończyn, zwłaszcza rąk; porażenie drżączkowe. Dolegliwości od cukru, użądleń owadów oraz oparów arsenu lub miedzi. Choroby występujące zimą.
Zależności. — Dobrze działa po: Bell., Hep., Lach., Sulph., nie należy go jednak podawać przed Silicea ani po niej. Podany w niskich (słabych) potencjach przyspiesza ropienie, zamiast je przerywać. Szkodliwe skutki Mer. znoszą Aur., Hep., Lach., Mez., Nit. ac., Sulph., a także silna (wysoka) potencja Mer., gdy objawy jej odpowiadają. Por.: Mezereum, jego roślinny odpowiednik w odniesieniu do szkodliwych skutków dużych dawek lub zbyt częstego powtarzania. Mercurius: < od ciepła łóżka, lecz > od odpoczynku w łóżku. Arsenic: > od ciepła łóżka, lecz < od odpoczynku w łóżku.
Pogorszenie. — W nocy; przy mokrej, wilgotnej pogodzie (Rhus); jesienią, podczas ciepłych dni i zimnych, wilgotnych nocy; podczas leżenia na prawym boku; podczas pocenia się.