Bryonia Alba
autorstwa H.C. Allen — Objawy kluczowe i cechy charakterystyczne, wraz z porównaniami, wybranych czołowych leków Materia Medica
Przestęp biały, dziki chmiel. (Cucurbitaceae.)
Najlepiej odpowiada osobom o skazie dnawej lub reumatycznej, skłonnym do tak zwanych napadów żółciowych. Pacjenci Bryonia są drażliwi, skłonni do gwałtowności i gniewu; mają ciemne lub czarne włosy, ciemną cerę, zwartą muskulaturę; są to osoby szczupłe, o suchej konstytucji i nerwowym usposobieniu (Nux). Bóle: kłujące, rozdzierające, gorsze w nocy; < przy ruchu, wdechu, kaszlu; > przy bezwzględnym spoczynku oraz leżeniu na bolesnym boku (Ptel., Puls. — ból kłujący, lecz < i > są odwrotne, Kali c.). Nadmierna suchość błon śluzowych całego ciała; wargi i język suche, wysuszone, popękane; stolec suchy, jakby spalony; kaszel suchy, twardy, wyczerpujący, z nieobfitym odkrztuszaniem; mocz ciemny i skąpy; silne pragnienie. Miesiączka zastępcza; krwawienie z nosa w czasie, gdy powinna pojawić się miesiączka (Phos.); plucie krwią lub krwioplucie. Dolegliwości wskutek zgryzoty, upokorzenia, gniewu (Col., Staph.); gwałtownego wzburzenia, z dreszczowością i uczuciem zimna; po gniewie chory marznie, lecz głowa jest gorąca, a twarz czerwona (Aur.). Dolegliwości: gdy po chłodnych dniach nastaje ciepła pogoda; od zimnych napojów lub lodu podczas upałów; po przeziębieniu lub przegrzaniu się latem; wskutek ochłodzenia w stanie przegrzania; chory zrzuca z siebie okrycie; po narażeniu na przeciąg, zimny wiatr (Acon., Hep.); wskutek zahamowania wydzielin wszelkiego rodzaju — miesiączki, mleka lub wykwitów ostrej osutki. Jedną z głównych cech Bryonia jest pogorszenie wskutek każdego ruchu i odpowiadająca mu poprawa przy bezwzględnym spokoju, psychicznym bądź fizycznym. Chory natychmiast pragnie rzeczy, których nie może otrzymać, albo odmawia ich, gdy zostaną mu zaoferowane. Dzieci nie lubią być noszone ani podnoszone. Majaczenie: stale mówi o swoich interesach; pragnie wstać z łóżka i pójść do domu (Act., Hyos.). Nieustanne ruchy lewej ręki i nogi (Apoc., Hell.); pacjent nie może usiąść z powodu nudności i uczucia omdlenia. Silne pragnienie: duże ilości płynu w długich odstępach. Ból głowy: przy schylaniu się, jakby mózg miał rozsadzić czoło; od prasowania (Sep.); podczas kaszlu; rano po wstaniu albo przy pierwszym otwarciu oczu; rozpoczyna się rano i stopniowo narasta aż do wieczora; wskutek zaparcia (Aloe, Colin., Op.). Ucisk jak od kamienia w dołku podsercowym, ustępujący po odbiciu (Nux, Pul.). Zaparcie: jelita nieaktywne, brak parcia; stolec obfity, twardy, ciemny, suchy, jakby spalony; podczas podróży morskiej (Plat.). Biegunka: podczas okresu upalnej pogody; żółciowa, żrąca, z bolesnością odbytu; jak brudna woda; z niestrawionym pokarmem; po zimnych napojach w stanie przegrzania, po owocach lub kiszonej kapuście; < rano, przy poruszeniu się, nawet ręką lub stopą. Piersi ciężkie, twarde jak kamień; blade, lecz twarde; gorące i bolesne; chora musi podtrzymywać piersi (Phyt.). Kaszel: suchy, skurczowy, z odruchami wymiotnymi i wymiotami (Kali c.); z kłuciami w boku klatki piersiowej; z bólem głowy, jakby głowa miała rozpaść się na kawałki; < po jedzeniu, piciu, wejściu do ciepłego pomieszczenia, głębokim wdechu.
Zależności. — Dopełniające: Alumina, Rhus. Podobne: Bell., Hep. — w pośpiesznym mówieniu i piciu. Do Ran. w opłucnowych lub reumatycznych bólach klatki piersiowej. Do Ptelea w tępym bólu z uczuciem ciężkości w okolicy wątroby; > przy leżeniu na prawym boku, znacznie < przy leżeniu na lewym boku; obrócenie się na lewy bok wywołuje uczucie ciągnięcia. Po Bryonia: Alum., Kali c., Nux, Phos., Rhus, Sulph.
Pogorszenie. — Ruch, wysiłek, dotyk; chory nie może usiąść, ponieważ robi mu się słabo albo niedobrze, albo jedno i drugie; ciepło, ciepłe pokarmy; zahamowanie wydzielin wszelkiego rodzaju.
Poprawa. — Leżenie, zwłaszcza na bolesnym boku (Ptel., Puls.); ucisk; spoczynek; zimno, jedzenie zimnych pokarmów.