Nux vomica
autorstwa Adolph von Lippe — Objawy kluczowe homeopatycznej Materia Medica
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
Nudności i wymioty każdego ranka, z przygnębieniem.
Nudności i wymioty po jedzeniu.
Stałe nudności.
Ucisk w żołądku godzinę lub dwie po jedzeniu.
Ucisk jak od kamienia w żołądku.
Senność po obiedzie.
Wzdęcie gazowe po jedzeniu lub piciu.
Przez dwie lub trzy godziny po posiłku niezdolność do pracy umysłowej i ból żołądka.
Zgaga.
Kwaśne lub gorzkie odbijania.
Cofanie się wody i gorzkiego płynu z żołądka.
Zawroty głowy wskutek nadmiernego spożycia kawy lub alkoholu.
Zawroty głowy z chwilową utratą świadomości.
Zawroty głowy ze skłonnością do przewracania się na bok.
Jama ustna i cieśń gardzieli pełne cuchnących owrzodzeń.
Jama ustna sucha i bolesna, z krwistą śliną.
Kwaśny smak w ustach.
Nieprzyjemny zapach z ust.
Język pokryty grubym białym nalotem.
Dziąsła szkorbutowe.
Gardło podrażnione, bolesne i szorstkie, jakby zdrapane.
Kłucia w uchu podczas przełykania.
Żółtaczka.
Powiększenie wątroby wskutek nadużywania alkoholu.
Bóle kłujące i bolesność wątroby.
Kolka w przebiegu kamicy żółciowej.
Kolka z uciskiem ku górze, w kierunku klatki piersiowej.
Kolka wzdęciowa z potrzebą oddania stolca.
Uczucie, jakby jelita ściskano między kamieniami.
Zaparcie wskutek nieregularności ruchów perystaltycznych.
Stałe, bezskuteczne parcie na stolec.
Częste, niewielkie, śluzowate lub krwiste stolce, z bólem w dolnej części pleców oraz parciem lub bolesnym, bezskutecznym parciem (tenesmus), ustępującymi natychmiast po oddaniu stolca.
Niepełne i niezadowalające wypróżnienia.
Uczucie, jakby część stolca pozostała w odbytnicy.
Swędzące hemoroidy, które nie pozwalają choremu zasnąć.
Krwawiące hemoroidy z bezskutecznym parciem na stolec.
Naprzemienne zaparcie i biegunka.
Czerwonka.
Przepuklina zadzierzgnięta.
Bolesne, bezskuteczne próby oddania moczu, ze skąpym wydalaniem moczu i pieczeniem.
Stranguria.
Oddawanie moczu kroplami u osób starszych wskutek powiększenia gruczołu krokowego.
Bolesne parcie na mocz z parciem na stolec.
Kolka nerkowa.
Mocz wypływa kroplami, z pieczeniem i rwącym bólem w cewce moczowej oraz szyi pęcherza.
Wieczorem nie może utrzymać się w stanie czuwania; zasypia na długo przed zwykłą porą snu i budzi się o 3 lub 4 nad ranem.
Skłonność do omdlewania pod wpływem zapachów, po jedzeniu, rano oraz po każdym bólu porodowym.
Osłabienie i paraliż. Paraliż lewostronny. Paraliż po udarze, z oziębieniem sparaliżowanej części.
Drgawki przy zachowanej świadomości.
Skurcze z tężcową sztywnością niemal wszystkich mięśni, przerywane kilkuminutowymi okresami, podczas których mięśnie są rozluźnione.
Drgawki wywoływane najmniejszym dotknięciem lub przeciągiem.
Opistotonus, z niemożnością poruszania się, lecz chory chce, by go trzymano.
Szczęki gwałtownie się zaciskają i sztywnieją.
Szczękościsk.
Uczucie zmęczenia i wyczerpania rano po przebudzeniu.
Nie znosi hałasu, muzyki, rozmów, silnych zapachów ani jasnego światła.
Gwałtowne impulsy (samobójcze).
Gniewny i niecierpliwy, nie znosi bólu.
Dolegliwości po ciągłej pracy umysłowej.
Nadmierna wrażliwość.
Wytyka błędy i łaje.
Odpowiada opryskliwie.
Łatwo się obraża.
W złym humorze.
Niechęć do robienia lub mówienia czegokolwiek.
Usposobienie mściwe i złośliwe.
Kłótliwy aż do przemocy.
Niechęć do robienia lub mówienia czegokolwiek.
Nawet najmniejsza dolegliwość bardzo silnie na nią oddziałuje.
Nie znosi sprzeciwu.
Drażliwy i wybuchowy.
Silna niechęć do pracy umysłowej.
Katar wskutek siedzenia w zimnych miejscach lub na kamiennych stopniach.
Katar gorszy w ciepłym pomieszczeniu, lepszy na zimnym powietrzu.
Ból głowy: gorszy rano, wskutek wysiłku umysłowego, ćwiczeń na świeżym powietrzu, po jedzeniu albo po winie lub kawie; lepszy w ciepłym pomieszczeniu, podczas spokojnego siedzenia lub leżenia.
Ból głowy z nudnościami zaczyna się rano, nasila się w ciągu dnia i łagodnieje pod wieczór; z zamglonym widzeniem oraz kwaśnymi lub gorzkimi wymiotami.
Uczucie, jakby głowa była niezmiernie większa od jego ciała; wielka jak kościół.
W dzień cieknie z nosa, w nocy nos jest zatkany.
Sapka niemowląt.
Suchy katar; gorzej w nocy: nos całkowicie zatkany.
Suchy, twardy kaszel z silną bolesnością brzucha.
Suchy, wyczerpujący kaszel.
Światłowstręt, znacznie gorszy rano.
Kaszel wywołuje rozpierający ból głowy.
Astma skurczowa; mięśnie klatki piersiowej sztywnieją; silny niepokój i uczucie duszenia.
Duszność podczas kaszlu, po jedzeniu, po położeniu się i wskutek chodzenia; ustępuje po odbijaniu.
Kołatanie serca po jedzeniu lub po położeniu się po obiedzie.
Parcie ku narządom płciowym wcześnie rano, w łóżku albo podczas spaceru, z uczuciem skurczu brzucha.
Każdy ból porodowy wywołuje potrzebę wypróżnienia albo oddania moczu, szczególnie tę pierwszą.
Silny ból w okolicy lędźwiowej.
Bezbolesne przekrwienie białkówek oczu.
Oczy nabiegłe krwią.
Silny ból w krzyżu, nasilający się przy obracaniu w łóżku.
Ból pleców; aby obrócić się w łóżku, chory musi usiąść.
Łatwo ulega pobudzeniu; pożądanie seksualne.
Polucje nocne.
Dokuczliwe wzwody.
Brak wzwodów (impotencja).
Nasieniotok.
Rzeżączka z rzadką, zielonkawożółtą wydzieliną.
Wrzód miękki lub szankroid.
Zwiększona ilość mastki.
Szkodliwe następstwa nadmiernej aktywności seksualnej.
Miesiączka bardzo nieregularna.
Miesiączka zbyt wczesna i zbyt obfita, z napadami osłabienia i uczuciem omdlewania.
Miesiączka przed terminem i raczej zbyt obfita albo przeciągająca się zbyt długo, z dolegliwościami pojawiającymi się na początku i utrzymującymi się po jej zakończeniu.
Cuchnące upławy, barwiące bieliznę na żółto, z bólem macicy jak po stłuczeniu.
Poranne nudności podczas ciąży.
Zagrażające poronienie.
Ból kończyn podczas gorączki.
Nie znosi zimna ani zimnego powietrza.
Dreszcze o 10 lub 11 przed południem.
Marznie przy najmniejszym ruchu i po odkryciu.
Musi być okryty w każdej fazie gorączki.
Silna dreszczowość i uczucie zimna, z sinymi paznokciami, nieustępujące pod wpływem ciepła pieca ani okrycia; głównie przed południem.
Gorączka o typie wyprzedzającym.
Silne gorąco, całe ciało rozpalone, a jednak chory musi być okryty, gdyż najmniejsze odkrycie lub ruch sprawiają, że marznie.
Podczas gorączki twarz staje się czerwona i gorąca.
Pot po północy i rano.
Kwaśny pot, tylko po jednej stronie ciała.