Phosphorus

Dolegliwości odpowiadające Phosphorus najczęściej pojawiają się u osób o słabej konstytucji, które urodziły się chorowite, wyrosły na szczupłe i rosły zbyt szybko.

Dolegliwości te spotyka się u osób wychudzonych i szybko tracących masę ciała; u dzieci popadających w charłactwo oraz u osób, u których podłoże gruźlicy jest już dość dobrze ugruntowane. Osoby delikatne, o woskowej cerze, niedokrwiste i wychudzone. Osoby gwałtowne, popędliwe.

Opis ten wyraża zarówno usposobienie człowieka, jak i jego wewnętrzny stan konstytucjonalny. Wewnątrz wszystko jest wzburzone. Skłonność do gwałtownego pulsowania, dolegliwości wywoływanych zmianami elektrycznymi w atmosferze; gwałtowne kołatania serca i napady wzburzenia naczyniowego. U dziewcząt z chlorozą, które rosły zbyt szybko i nagle osłabły, z bladością, błędnicą i zaburzeniami miesiączkowania. Napływy krwi i przekrwienia. Skazy krwotoczne.

Krew: niewielkie rany obficie krwawią; po ukłuciu igłą wypływa, tworząc pęcherzyki, dużo jasnoczerwonej krwi.

Krwotoki z niewielkich ran, z nosa, płuc, żołądka, pęcherza moczowego i macicy. Krwawienie z owrzodzeń. Nieprawidłowa ziarnina, która krwawi. Purpura haemorrhagica. Czarne i sine plamy.

Krew wynaczynia się pod spojówką albo w dowolnym miejscu pod skórą.

Krwawa ślina; oznaki rozpadu krwi lub wrażenie, że krew staje się płynna. Po niewielkich stłuczeniach powstają rozległe sine plamy. Przy wydmuchiwaniu nosa wydostaje się dużo krwi. Wybroczyny na całym ciele, takie jak w durze brzusznym oraz w ciężkich, osłabiających postaciach utrzymującej się gorączki z krwotokami. Grzybowate narośle. Zwyrodnienie tłuszczowe jest wyraźną cechą Phosphorus i może występować w wątrobie, sercu lub nerkach.

Uogólniony stan obrzękowy. Obrzmienie rąk i stóp, zwłaszcza stany obrzękowe po płonicy. Wszystkie błony śluzowe są blade, jak po utracie krwi lub w ciężkich, wyniszczających postaciach choroby. Wyraźna niedokrwistość i zwiotczenie mięśni. Mięśnie wiotkie. Zwyrodnienie tłuszczowe mięśni.

Narządy płciowe zwisają. U kobiety występuje zwiotczenie narządów miednicy, wypadanie i inne przemieszczenia. Sztywność jest wyraźną cechą Phosphorus. Sztywność przy rozpoczynaniu ruchu. Kończyny sztywne jak u konia z ochwatem, zwłaszcza rano. Reumatyczna sztywność wszystkich kończyn. Phosphorus ma bóle rwące i ciągnące w kończynach. Bóle ciągnące i rwące w zajętych częściach ciała. Dolegliwości Phosphorus są gorsze podczas zimnej pogody.

Ogólnie rzecz biorąc, sam chory jest wrażliwy na zimno. Wszystkie jego dolegliwości pogarszają się od zimna i zimnych okładów, a poprawiają od ciepła i ciepłych okładów, z wyjątkiem dolegliwości głowy i żołądka, które łagodnieją od zimna, jak zostanie opisane dalej. Phosphorus bywa bardzo użyteczny w stanach osłabienia i wiotkości stawów po skręceniach, gdy objawy są zgodne.

Martwica jest kolejną cechą Phosphorus, zwłaszcza martwica żuchwy, lecz lek może być użyteczny w martwicy każdej kości. Wyrośla kostne czaszki z bólami rwącymi. Bóle rwące, świdrujące, zwłaszcza nocą. Phosphorus wyleczył polipy nosa i uszu. Obrzęki skrofuliczne i gruczołowe. Gruczoły powiększają się, zwłaszcza po stłuczeniach, podobnie jak w przypadku Bellis .

Choroby gruczołów u osób słabych, bladych i chorowitych, cierpiących na biegunkę i stany wyczerpania, z ropniami, otworami przetok i gorączką hektyczną. Ropnie z obfitą wydzieliną żółtej ropy. Gdy objawy są zgodne, zastosowanie Phosphorus znacznie hamuje rozwój zmian złośliwych. Wszędzie obserwuje się bóle palące. Palenie w mózgu, pieczenie skóry. Palenie w żołądku, klatce piersiowej i różnych częściach ciała.

Chory typu Phosphorus jest bardzo wrażliwy na wszelkie bodźce zewnętrzne: słabe zapachy, hałasy i dotyk. Błahe przyczyny prowadzą do wyczerpania ciała lub umysłu. Drżenie całego ciała wskutek błahych przyczyn, posługiwania się rękami, niewielkiego wysiłku, osłabienia lub kaszlu. Osłabienie jest wyraźnie dominującym objawem i ostatecznie przechodzi w porażenie lub osłabienie porażenne, jakie występuje w większości postaci duru brzusznego, z obsuwaniem się chorego w łóżku, drżeniem i szarpnięciami mięśni. Porażenie z mrowieniem oraz rwaniem w kończynach.

Porażenie występujące wraz z udarem. Szarpnięcia i drgania mięśni, jakie stwierdzano w porażeniu. Skurcze części sparaliżowanych. Bóle rwące, ciągnące i palące w całym ciele.

Chory typu Phosphorus chce być rozcierany. Zazwyczaj czuje się lepiej po śnie. Stale pragnie odpoczywać. Jest ciągle zmęczony. Chory typu Phosphorus doświadcza wielkiego pobudzenia. Drżenie. Dzikie myśli. Pobudliwość, która nie pozwala mu spać w nocy. Gwałtowne wyobrażenia.

Umysł

Pobudliwość posunięta nawet do ekstazy i jasnowidzenia.

Umysł może być nadmiernie aktywny albo skrajnie bierny, z utratą pamięci. Drażliwość umysłu i ciała oraz wielkie wyczerpanie umysłowe po niewielkim wysiłku umysłowym, a fizyczne — po niewielkim wysiłku fizycznym.

Niepokój, ponure przeczucia. Obawa, że coś się wydarzy. Niepokój o zmierzchu. Niepokój w samotności. Lękliwe oczekiwanie. Lęk podczas burzy, która wywołuje liczne dolegliwości: kołatanie serca, biegunkę i drżenie. Drżenie całego ciała.

Napady zaburzeń trawienia wskutek strachu. Strach wieczorem, lęk przed śmiercią. Lęk przed dziwnymi, starymi twarzami spoglądającymi na niego z kąta. Mnóstwo dziwnych, obłąkanych wyobrażeń. Na pograniczu obłędu. Niezdolność do podtrzymania wysiłku umysłowego. Lęk przed udarem. Rozmyślanie wywołuje ból głowy i trudności w oddychaniu, którym towarzyszy lękliwe oczekiwanie lub uczucie zapadania się w dołku nadbrzusza. Jego lęk zdaje się rozpoczynać w dołku nadbrzusza.

Apatia lub obojętność; obojętny wobec przyjaciół i otoczenia. Obojętny wobec własnych dzieci. Nie odpowiada na pytania, nie zwraca uwagi na rodzinę ani na otaczające go rzeczy, odpowiada powoli, myśli ociężale, wydaje się oszołomiony lub pogrążony w odrętwieniu. Wszystko wydaje się ciemne; jest znużony życiem, posępny i nic nie mówi.

Przygnębiony; bardzo wyraźny przypadek hipochondrii. Płacze, jest smutny, histeryczny; odkrywa ciało i obnaża się. Gwałtowny, gadatliwy; majaczenie. Majaczenie w ciężkich, osłabiających postaciach gorączki albo majaczenie w mania a potu.

Napady maniakalne pojawiają się podczas snu, z furią i skrajną gwałtownością, tak że nikt nie śmie się do niego zbliżyć; stan ten postępuje ku otępieniu, dziecinności, osłabieniu władz umysłowych i idiotyzmowi. Wyczerpanie umysłowe wskutek przepracowania umysłowego i stałego przeciążania wzroku. Zawroty głowy są bardzo częstym objawem we wszystkich dolegliwościach Phosphorus. Zataczanie się podczas chodzenia, jak w stanie upojenia. Zawroty głowy na świeżym powietrzu; zawroty głowy po jedzeniu; zawroty głowy wieczorem. Uczucie ciężkości i splątania w głowie, wszystko wiruje; wielkie uczucie osłabienia głowy.

Wszystkie te objawy psychiczne są gorsze w ciemności; gorsze w samotności; czasem gorsze od muzyki; gorsze od pobudzenia; gorsze podczas gry na fortepianie.

Głowa

Bóle głowy Phosphorus mają charakter zastoinowy i pulsujący.

Krew napływa do głowy. Bóle głowy łagodnieją od zimna, a pogarszają się od ciepła; są gorsze od ruchu, lepsze w spoczynku i gorsze w pozycji leżącej. Chory często jest zmuszony siedzieć wyprostowany, stosując silny ucisk na głowę i zimne okłady. Twarz jest zaczerwieniona i gorąca; uczucie palenia w mózgu.

Ciepłe pomieszczenie, ciepłe otoczenie, ciepłe jedzenie oraz wkładanie rąk do ciepłej wody nasilają ból głowy. Dolegliwości głowy, podobnie jak dolegliwości żołądka, są gorsze od ciepła, ciepłych okładów i ciepłego jedzenia, a lepsze od rzeczy zimnych; natomiast dolegliwości całego ciała poprawiają się od ciepła, a pogarszają od zimna.

Bóle głowy są niezwykle gwałtowne i często towarzyszy im głód albo poprzedza je uczucie głodu; bóle głowy z wymiotami, czerwoną twarzą i skąpym moczem; mocznicowe bóle głowy; gwałtowne bóle neuralgiczne, nagle przebiegające, rwące i przeszywające głowę; bóle uciskające w głowie. Okresowe bóle głowy; bóle głowy wywołane wysiłkiem umysłowym.

Wielkie gorąco w głowie i sztywność mięśni twarzy oraz szczęk. Czasem towarzyszy temu zimno w potylicy. Wstrząsy przebiegające przez mózg. Bóle głowy są gorsze od hałasu i światła; udarowe przekrwienie głowy. Lek wyleczył ostre wodogłowie oraz objawy przypominające wodogłowie.

Przewlekłe zapalenie opon mózgowych; rozmiękanie mózgu; otępienie; obłęd. Gwałtowne bóle głowy; zanik mózgu; rdzeń przedłużony. Skóra owłosiona głowy jest pokryta łupieżem; włosy wypadają kępami, pozostawiając tu i ówdzie miejsca wyłysiałe. Wielkie gorąco skóry głowy; napięcie skóry głowy, twarzy i czoła, jakby były związane bandażem. Łuszczące się wykwity na wyłysiałych miejscach głowy; wyrośla kostne czaszki.

Dolegliwości głowy pojawiają się wskutek przegrzania. Wrażenie, jakby ciągnięto za włosy; wielka bolesność skóry głowy; podczas bólu głowy chory musi pozostawiać włosy rozpuszczone.

Oczy

Objawy oczne są bardzo liczne: pieczenie, zaczerwienienie, przekrwienie i rozszerzenie naczyń krwionośnych.

Przedmioty w polu widzenia wydają się czerwone, a często niebieskie; czasem wydają się zielone i szare, jak obserwuje się w początkowej zaćmie. Barwy mogą również wydawać się czarne przed oczami. Widzenie jest nieostre; oczy szybko odmawiają posłuszeństwa podczas czytania; rano i o zmierzchu widzi lepiej.

Objawy oczne, podobnie jak objawy Phosphorus w ogóle, łagodnieją po odpoczynku. Chwilowa ślepota przypominająca omdlenie; wydaje się, że nagle traci wzrok; porażenie nerwu wzrokowego; ślepota po porażeniu prądem lub uderzeniu pioruna. Lek wyleczył jaskrę. Wyleczył zapalenie siatkówki w chorobie Brighta.

Wyleczył zmętnienie ciała szklistego. Wyleczył porażenne osłabienie różnych mięśni oczu. Wyleczył porażenie trzeciej pary nerwów czaszkowych z opadaniem powiek; podostre zapalenie oczu.

Pieczenie, zaczerwienienie i szczypanie łagodzone zimnymi okładami. Powieki drgają i drżą; obrzęk powiek; obrzęk wodnisty powiek; znaczne ściemnienie skóry wokół oczu; wyraźne obwódki wokół oczu. Jest to bardzo użyteczny lek w zmianach złośliwych obejmujących oko, wyraźnie hamujący postęp choroby.

Objawy oczne, podobnie jak objawy głowy i umysłu, często pojawiają się u osób pracujących umysłowo; praca w jasnym świetle powoduje znaczny napływ krwi do głowy, wskutek czego cierpią zarówno oczy, jak i inne części ciała.

Uszy

Phosphorus cechuje swoista głuchota.

Jedną z najbardziej uderzających cech Phosphorus jest niezdolność rozumienia artykułowanych dźwięków ludzkiej mowy. Słyszenie jest utrudnione. Chory czasem czuje, jakby coś znajdowało się na uszach; jakby uszy były zakryte, co utrudnia docieranie fal dźwiękowych.

Silny świąd uszu; przekrwienie ucha zewnętrznego; świąd oraz rwące, pulsujące i palące bóle wewnątrz ucha. Lek wyleczył polipy uszu.

Nos

Objawy ze strony nosa są również bardzo liczne; uporczywy przewlekły nieżyt nosa.

Przeziębienie obejmuje u niego nos, lecz najczęstszą siedzibą przeziębienia typu Phosphorus jest klatka piersiowa i większość jego dolegliwości rozpoczyna się w klatce piersiowej; Phosphorus leczy jednak nieżyt nosa i katar.

W nosie występuje bolesna suchość; ciągłe kichanie i wypływ z nosa wodnistej, krwistej wydzieliny.

Częste naprzemienne występowanie wodnistego kataru i zatkania nosa; katar z bolesnością gardła; zatkanie nozdrzy; częste kichanie i zatkanie nosa występujące naprzemiennie z suchością nosa w płonicy; nozdrza wypełnione zielonym śluzem; obfita wydzielina z nosa złożona z zielonkawożółtego śluzu pasmowato podbarwionego krwią, gorsza rano; nieprzyjemny zapach z nosa; częste wydmuchiwanie krwi z nosa; obfity krwotok z nosa jasnoczerwoną krwią; obrzęk nosa, zaczerwienienie i połysk; bardzo duża wrażliwość na dotyk; martwica kości nosa.

Lek wyleczył polipy nosa, zwłaszcza polipy krwawiące. Wachlarzowate poruszanie skrzydełkami nosa, jak u Lycopodium .

Twarz

Chory Phosphorus ma chorobliwy wygląd twarzy: ziemistą cerę, zapadnięte rysy i bladość, jakie spotykamy w gruźlicy, u osób, u których gruźlica ma się rozwinąć, oraz u cierpiących na głęboko zakorzenione zaburzenia konstytucjonalne; twarz wynędzniała, niedokrwista.

Zabarwienie twarzy jest zmienne; twarz obrzęknięta, opuchnięta; obrzęk pod oczami; wargi i powieki obrzęknięte. Innym razem na policzkach pojawiają się czerwone plamy, jak w gorączce hektycznej; rumieniec hektyczny. Napięcie skóry i twarzy; bóle rwące i przeszywające w całej twarzy i wokół oczu, biegnące od skroni i szczytu głowy w dół do kości jarzmowej. Szarpiące, rwące bóle zębów.

Bóle zębów często łagodzi ciepło, natomiast bóle głowy łagodzi zimno. Bóle zębów nasilają się podczas mówienia i jedzenia oraz po jedzeniu. Występują bardzo silne neuralgie twarzy, obejmujące szczękę i skronie, z gorącą, obrzmiałą twarzą, nasilane przez mówienie i jedzenie.

Występuje próchnicze niszczenie żuchwy, z silnym gorącem, paleniem i przetokami. Neuralgia twarzy i zębów; chory musi być w nocy ciepło okryty; gorzej przy wietrznej pogodzie.

Twarz ma wygląd chorobliwy, zapadnięty i wyniszczony, jakby nadciągała ciężka choroba.

Wargi są spieczone, suche i krwawią. Stają się czarne lub brunatne i pękają, jak w ciężkich, adynamicznych postaciach gorączki oraz przy martwicy żuchwy. Zapalenie ślinianki przyusznej, zwłaszcza gdy dochodzi do ropienia lub powstają przetoki. Szybkie niszczenie zębów. Dziąsła krwawią i cofają się od zębów.

Phosphorus jest bardzo użyteczny przy jasnoczerwonym krwotoku po usunięciu zębów. Język jest obrzęknięty, a mowa utrudniona. Artykulacja jest trudna. Smak w ustach gorzki lub kwaśny, zwłaszcza kwaśny po wypiciu mleka; czasami słony albo słodkawy; gorzki po jedzeniu.

Rano smak siarkowodoru. Język pokryty futerkowatym nalotem; czasem kredowobiały, czasem żółty; suchy, popękany i krwawiący; brudny osad na zębach. Na błonach śluzowych jamy ustnej, dziąsłach, wargach i języku tworzą się strupy. Język jest obrzęknięty, a brodawki nabrzmiałe wskutek przekrwienia.

Gardło

Suchość jamy ustnej i gardła; bolesne, nadżarte błony śluzowe jamy ustnej i gardła.

Jama ustna może być pokryta pleśniawkami, jak przy zapaleniu jamy ustnej u kobiet karmiących; krwawiące nadżerki jamy ustnej; zapalenie jamy ustnej u karmiących. Z ust wypływa dużo wodnistej śliny oraz śliny z domieszką krwi. Śliny jest obficie; ma smak słodkawy, słonawy lub cuchnący. Błony śluzowe gardła są w takim samym stanie jak błony śluzowe jamy ustnej. Silna suchość, szorstkość, uczucie surowości, nadżarcia, krwawienie i zapalenie migdałków; zapalenie gardła; uczucie waty w gardle; uczucie aksamitu w gardle.

Migdałki są bardzo obrzęknięte. Intensywny ból i palenie w gardle, sięgające do przełyku. Niemożność przełknięcia jakiegokolwiek pokarmu z powodu porażenia przełyku albo ostrego zapalenia błon śluzowych gardła i przełyku; zwężenie przełyku.

W Phosphorus występuje gwałtowny głód, który powraca bardzo szybko po jedzeniu. Chory musi jeść podczas fazy zimna. Musi wstawać w nocy, aby jeść. Czuje omdlewanie i jest zmuszony jeść. Wilczy głód podczas bólu głowy; chory wie, że nadchodzi ból głowy, ponieważ ogarnia go gwałtowny głód; w okresowych bólach głowy.

Głód ma często charakter skurczowy, gdyż niekiedy występuje niechęć do jedzenia. Innym razem chory chce jeść, lecz gdy tylko podaje mu się jedzenie, przestaje go chcieć. Pragnienie jest jedną z najbardziej stałych cech Phosphorus.

W ostrych i przewlekłych dolegliwościach występuje gwałtowne pragnienie; pragnienie lodowato zimnych napojów. Chory chce czegoś orzeźwiającego; zimne napoje przynoszą chwilową ulgę, lecz pragnienie pojawia się ponownie, gdy tylko woda ogrzeje się w żołądku. Wymioty zaczynają się, gdy tylko woda ogrzeje się w żołądku, istnieje jednak wiele stanów, w których lodowato zimna woda jest dobrze tolerowana.

Pragnienie nie do ugaszenia. Po zwymiotowaniu wody pragnienie zawsze pozostaje nieugaszone. Chory pragnie zarówno zimnych pokarmów, jak i zimnych napojów; rzeczy orzeźwiających, pikantnych i soczystych; pragnie wina i rzeczy kwaśnych. Phosphorus często usuwa u alkoholików przemożny pociąg do alkoholu.

Przypomina to po prostu przekrwienie błony śluzowej żołądka. Niechęć do słodyczy, mięsa, gotowanego mleka, solonych ryb, piwa, puddingów, herbaty i kawy.

Jedzenie łagodzi wiele dolegliwości Phosphorus. Objawy nerwowe Phosphorus zmuszają chorego do jedzenia; przez krótki czas czuje się po nim lepiej, lecz potem musi znowu jeść, w przeciwnym razie objawy nerwowe powracają. Często po jedzeniu śpi lepiej i nie może zasnąć, dopóki czegoś nie zje.

Żołądek

Objawy żołądkowe są liczne: bóle, nudności, wymioty, palenie.

Objawy żołądkowe łagodzą rzeczy zimne, a nasilają ciepłe. Nudności i wymioty wywołuje zanurzenie rąk w ciepłej wodzie, przebywanie w ciepłym pomieszczeniu, ciepłe rzeczy oraz przyjmowanie ciepłych pokarmów lub napojów do żołądka. Lek usuwa nudności ciężarnych, gdy kobieta nie może zanurzyć rąk w ciepłej wodzie bez wywołania wymiotów. Inną wyraźną cechą Phosphorus jest odbijanie pokarmem.

Pokarm odbija się kęs po kęsie, aż żołądek zostaje opróżniony z ostatniego posiłku. Stałe nudności, z wyjątkiem czasu, gdy w żołądku znajduje się coś zimnego. Gdy tylko woda ogrzeje się w żołądku, zostaje zwymiotowana. Bardzo przypomina to wymioty i nudności po Chloroform , a Phosphorus jest wielkim sprzymierzeńcem chirurga, ponieważ niemal zawsze może zneutralizować żołądkowe następstwa działania Chloroform za pomocą Phosphorus. Krwawe wymioty i gwałtowne wymioty kwaśnymi płynami; wymioty żółcią i śluzem; wymioty czarną treścią, przypominającą fusy z kawy. Straszliwe uczucie zapadania i zupełnej pustki w żołądku.

Czasami pojawia się ono o godzinie jedenastej, jak w Sulphur . Bóle uciskające, palące i rwące w żołądku; ból żołądka po jedzeniu; tkliwość w dołku podsercowym; zapalenie żołądka. Lek ten bywał bardzo użyteczny w raku żołądka, z wymiotami przypominającymi fusy z kawy i paleniem; zimno, jakby dołek podsercowy zamarzał; napady nożowych bólów żołądka.

Lodowato zimne rzeczy na chwilę łagodzą bóle żołądka; skurczowe kurczenie się żołądka; krwotok z żołądka; wymioty dużymi ilościami skrzepłej krwi; długotrwała dyspepsja; silne wzdęcia; cofanie się pokarmu; rozdęcie żołądka i brzucha; owrzodzenie żołądka.

Wątroba dostarcza nam wielu objawów Phosphorus. Przekrwienie wątroby, uczucie pełności, ból, stwardnienie, stłuszczenie wątroby, hiperemia wątroby. Phosphorus jest jednym z najbardziej użytecznych leków wątrobowych; wątroba twarda, powiększona. Objawom żołądkowym i wątrobowym często towarzyszy żółtaczka.

Brzuch

Brzuch bardzo wrażliwy, bolesny przy dotyku; przelewanie i burczenie.

Uczucie pustki w brzuchu; uczucie zapadania się brzucha. Brzuch wydaje się zwiotczały; uczucie obwisania oraz wielkiego ciężaru w brzuchu. Brzuch bębenkowato rozdęty, jak w durze brzusznym.

Wyraźną cechą Phosphorus jest szczególne bulgotanie, które zaczyna się w żołądku i przesuwa w dół przez jelita, z towarzyszącym mimowolnym oddaniem stolca. Występuje to w durze brzusznym. W Arsenicum jest ono odczuwane w dół przełyku.

Wzdęcia; kolka; bóle rozrywające, rwące i tnące w całym brzuchu; bóle kłujące w brzuchu; bardzo silne bóle neuralgiczne w brzuchu; zapalenie jelit i otrzewnej; zapalenie wyrostka robaczkowego. Żółte i brunatne plamy na brzuchu; wybroczyny na brzuchu podczas duru brzusznego.

Phosphorus obfituje w objawy ze strony odbytnicy i stolca; mimowolne wypróżnienia; obfite wydalanie płynnej treści; cuchnące, tryskające stolce; przeraźliwie cuchnące, żółte, wodniste stolce. Chory leży jak umierający, a stolce odchodzą mimowolnie; stolce złożone z białego śluzu; stolce ze śluzowatą treścią przemieszaną drobnymi punkcikami podobnymi do łoju; mimowolne wyciekanie z odbytu, który pozostaje stale szeroko otwarty.

Krwotok z jelit w durze brzusznym i ciężkich, wyniszczających postaciach chorób; krwiste wydzieliny podobne do popłuczyn mięsnych, odchodzące mimowolnie przy każdym poruszeniu. Palenie w odbytnicy podczas oddawania stolca. Wypadanie odbytnicy; wypadanie guzków krwawniczych. Ostre, kłujące bóle biegnące od kości guzicznej w górę kręgosłupa do podstawy mózgu i odciągające szyję ku tyłowi; objaw ten występuje podczas oddawania stolca. Występował również podczas mimowolnego oddania stolca.

Po stolcu bolesne kurcze odbytnicy; palenie w odbycie; gwałtowne parcie naglące; uczucie zapadania w brzuchu; chory musi się położyć; wyczerpanie i omdlenie. Obfita biegunka przypomina gwałtowny strumień wody z hydrantu. Lek jest użyteczny podczas epidemii cholery oraz w cholerze swojskiej. Jest użytecznym lekiem w przewlekłej biegunce z miękkimi, rzadkimi stolcami. Bywał bardzo użyteczny w cholerze niemowląt. Leczył także czerwonkę ze śluzem z domieszką krwi oraz skąpymi stolcami z gwałtownym parciem naglącym. Leczy również uporczywe zaparcie.

Stolec jest twardy, długi i cienki; w podręcznikach opisuje się go jako podobny do stolca psa. Biegunka i zaparcie występujące naprzemiennie u osób starszych. Skurcze odbytnicy. Porażenie jelita, wskutek którego nie można przeć podczas oddawania stolca. Krwotok z jelit. Lek usuwał polipy odbytnicy; zapalenie odbytnicy. Wielokrotnie leczył krwawiące, wypadające guzki krwawnicze; guzki krwawnicze, które palą. Leczył szczeliny odbytu. Przy wielu spośród tych objawów jelitowych odbyt sprawia wrażenie szeroko otwartego.

Nerki : Phosphorus jest użytecznym lekiem w chorobach nerek, zwłaszcza w cukrzycy z obecnością cukru w moczu, gdy występuje silne pragnienie lodowato zimnych napojów i lodowato zimnej wody. Stopniowe wychudzenie; postępujące osłabienie; znaczne gorąco głowy; zimno kończyn oraz cukier w moczu. Phosphorus leczy stłuszczenie nerek. Kamienie nerkowe. Brak potrzeby oddawania moczu mimo pełnego pęcherza moczowego.

Występuje niedowładna słabość, podobna do niedowładnej słabości wszystkich mięśni ciała. Chory nie może przeć, aby oddać mocz, ponieważ takie parcie nasila ból w okolicy pęcherza moczowego.

Obfity, blady, wodnisty mocz; częste oddawanie skąpych ilości moczu albo całkowicie zahamowane oddawanie moczu. Mocz mętny, białawy; ze skrzepami jak ścięte mleko. Mocz zawierający białko. Mimowolne oddawanie moczu podczas snu.

Rwanie w cewce moczowej; drgania i palenie w cewce moczowej. Okresowe bóle głowy z nudnościami czasami poprzedzają skąpe oddawanie moczu, a czasami obfity wypływ wodnistego moczu.

Mężczyźni: Męskie narządy płciowe dostarczają wielu objawów Phosphorus.

Gwałtowny popęd płciowy doprowadzający chorego do szaleństwa. Częste i bolesne wzwody w dzień i w nocy. Nocne polucje nawet bez lubieżnych snów. Osłabienie płciowe wskutek nieumiarkowanego używania soli kuchennej. Impotencja po nadmiernym pobudzeniu i onanizmie, poprzedzona nadmiernym pobudzeniem narządów płciowych.

Częste wycieki z cewki moczowej rzadkiego, śluzowatego, bezbarwnego płynu, w dzień i w nocy. Nadużycia seksualne z chorobą rdzenia kręgowego. Wydzielanie płynu sterczowego podczas oddawania twardego stolca. Przewlekła wydzielina z cewki moczowej wskutek przerostu gruczołu krokowego; przewlekły śluzowy wyciek z cewki. Obrzęk i bolesność jąder oraz powrózków nasiennych; zapalenie jąder i powrózków nasiennych. Lek usuwał wodniaka jądra po rzeżączce.

Kobiety: U kobiet lek jest równie użyteczny.

Phosphorus wyleczył wiele przypadków niepłodności, które przypisywano gwałtownemu pobudzeniu płciowemu. Gwałtowne pobudzenie płciowe z niechęcią do stosunku. Bardzo silny ból jajników, sięgający w dół po wewnętrznej stronie ud podczas miesiączki, wywołany zapaleniem jajników.

Zapalenie macicy podczas miesiączki, ciąży albo ropnicy. Obfite krwotoki z macicy, jasnoczerwoną krwią ze skrzepami, po porodzie, podczas miesiączki albo w okresie przekwitania. Częste i obfite krwotoki z macicy spowodowane zmianami rakowymi.

Miesiączka pojawia się zbyt wcześnie; krew jest jaskrawoczerwona, krwawienie trwa zbyt długo i jest obfite; podczas miesiączki lodowato zimne stopy i dłonie; nudności; ból pleców, jakby były złamane; sine obwódki wokół oczu; utrata masy ciała; wielka lękliwość. Występuje także zahamowanie miesiączki u suchotnic z kaszlem, krwawieniem z nosa i krwiopluciem. Gwałtowne podniecenie płciowe, popychające do samogwałtu.

Obfite żółte upławy ze znacznym osłabieniem; upławy zamiast miesiączki; białe, wodniste upławy, gryzące, wywołujące nadżerki; mleczne upławy, obfite podczas chodzenia. Upławy są tak żrące, że na narządach płciowych tworzą się pęcherze. Pieczenie i szczypanie w pochwie. Bóle kłujące biegnące z pochwy ku górze, do miednicy. Chociaż podczas stosunku występuje gwałtowne podniecenie płciowe, w pochwie brak czucia, jakby była zdrętwiała.

Kłykciny mają wygląd brodawek figowatych i narośli wokół narządów płciowych oraz w pochwie. Krwawiące brodawki. Guzy erekcyjne na zewnętrznych narządach płciowych.

Obrzęk wodniczy warg sromowych. Kalafiorowate narośla z obfitym krwawieniem. Bolesne, twarde, duże guzki w gruczołach sutkowych. Włókniaki piersi. Włókniaki macicy z obfitymi krwotokami.

Podczas ciąży i laktacji gwałtowne pożądanie płciowe; wymioty ciężarnych. Wielkie wyczerpanie, uczucie zapadania się i drżenie; drgawki połogowe; ból pleców, jakby miały się złamać. Wzmożone wydzielanie mleka poza właściwym okresem. Zapalenie gruczołów sutkowych z silnym gorącem, uczuciem ciężkości i ropieniem. Róża piersi lub narządów płciowych.

Krtań: zapalenie krtani z chrypką rano; matowy, zachrypnięty głos; wielka wrażliwość krtani na dotyk i zimne powietrze; ból i pieczenie w krtani podczas mówienia; osłabienie strun głosowych; gwałtowne łaskotanie w krtani podczas mówienia; zaciskanie i skurcze krtani; stałe podrażnienie krtani wywołujące kaszel; gruźliczy stan krtani; krwawienie; utrata głosu; chory nie może wypowiedzieć ani słowa z powodu bólu krtani; uczucie aksamitu w krtani; uczucie zdarcia i szczypanie w krtani.

Phosphorus wyleczył wiele przypadków krupu, w tym krupu błoniastego, gdy obecne były wszystkie jego objawy. Każda zmiana pogody, przegrzanie oraz przeziębienia umiejscawiają się w krtani, wywołując utratę głosu i chrypkę, szczególnie u mówców publicznych i śpiewaków. Chrypka i utrata głosu; wielka suchość w krtani i wszystkich drogach oddechowych. Silny, suchy, szorstki kaszel, który wskutek podrażnienia krtani wstrząsa całym ciałem.

Podrażnienie przesuwa się w dół dróg oddechowych i obejmuje tchawicę, z towarzyszącym utrudnieniem oddychania; oddech astmatyczny; chwytający skurcz w krtani; uczucie duszenia się; duszność; skurcze i zaciskanie klatki piersiowej.

Gwałtowny, świszczący wdech wieczorem podczas zasypiania; lęk przed uduszeniem; oddech z wysiłkiem. Porażenie płuc; uczucie pełności w klatce piersiowej po jedzeniu, silne podrażnienie krtani; utrudnione oddychanie; odchrząkiwanie śluzu z krtani po jedzeniu.

Klatka piersiowa

W klatce piersiowej Phosphorus wywołuje ucisk; jego dolegliwościom piersiowym towarzyszą lęk, osłabienie i zaciskanie. Uczucie ciężkości, jakby na klatce piersiowej spoczywał wielki ciężar. Przy kaszlu, zapaleniu oskrzeli, zapaleniu płuc i objawach sercowych zawsze występuje mniejsze lub większe zaciskanie klatki piersiowej, jakby była skrępowana, zabandażowana albo ciasno obwiązana sznurem.

Uczucie ucisku nad mostkiem, a przy wszystkich dolegliwościach wielkie osłabienie klatki piersiowej; ucisk jak od ciężaru nad środkową częścią mostka; uczucie napływu krwi do klatki piersiowej, z gwałtownym pulsowaniem lub bez niego. Uczucie gorąca w klatce piersiowej, wznoszącego się do głowy; uderzenia gorąca w klatce piersiowej, rozchodzące się ku górze. Ból kłujący w klatce piersiowej; skurczowe bóle w klatce piersiowej; gwałtowne bóle kłujące po lewej stronie klatki piersiowej, łagodniejsze podczas leżenia na prawym boku. Są to bóle mogące występować w zapaleniu opłucnej albo w zapaleniu opłucnej z zapaleniem płuc.

Dolegliwości klatki piersiowej nasilają się na zimnym powietrzu. Uczucie zdarcia w tchawicy, sięgające do płuc; pieczenie w klatce piersiowej; ostry ból w dolnej części płuc; bardzo silny ból w klatce piersiowej podczas kaszlu. Chory jest zmuszony przytrzymywać klatkę piersiową dłonią. Zapalenie płuc z lękiem, uciskiem i odkrztuszaniem jaskrawoczerwonej krwi.

Chory typu Phosphorus cierpi na obfite krwotoki z płuc w stanach gruźliczych, w zapaleniu oraz zapaleniu oskrzeli z bardzo wysoką gorączką i gwałtownym, wstrząsającym kaszlem; przy kaszlu drży całe ciało; rwące bóle mostka podczas kaszlu; uczucie duszenia się i zaciskanie klatki piersiowej. Ból krtani. Plwocina może być podbarwiona pasmami krwi albo rdzawa, jak w zapaleniu płuc. Może być ropna. W późniejszych stadiach staje się gęsta, żółta i słodkawa.

Phosphorus jest użytecznym lekiem w starych nieżytach oskrzeli oraz w dolegliwościach trwających od przebytego zapalenia płuc lub zapalenia oskrzeli. Każde przeziębienie umiejscawia się w klatce piersiowej. Płuca wydają się słabe. Jest również wskazany w zwątrobieniu płuca podczas zapalenia płuc, z silnym, suchym, męczącym kaszlem; w zwątrobieniu płuc podczas zapalenia płuc Phosphorus, Sulphur i Lycopodium są najczęściej wskazanymi lekami.

Phosphorus jest często lekiem właściwym po Arsenic, gdy Arsenic odpowiadał niepokojowi, wyczerpaniu i lękowi, lecz choroba osiągnęła stadium, w którym z powodu zwątrobienia lek ten nie może już uczynić nic więcej dla wyleczenia przypadku. Jeśli wówczas chory odczuwa pragnienie lodowato zimnej wody, zaciskanie klatki piersiowej, suchy, męczący kaszel, porażenną słabość płuc oraz odkrztusza krew lub pienisty śluz, Phosphorus jest najlepszym lekiem.

W zapaleniu płuc mogą występować pieczenie w klatce piersiowej, pieczenie w głowie, gorące policzki i gorączka; gestykulacja i majaczenie; gwałtowne pragnienie lodowato zimnej wody; wachlarzowaty ruch skrzydełek nosa; utrudnione oddychanie; urywany wdech; leżenie na plecach z głową mocno odrzuconą do tyłu; krótki, suchy kaszel.

Tętnice szyjne pulsują. Uczucie zdarcia w klatce piersiowej; uczucie stłuczenia w klatce piersiowej; bóle mają charakter tnący; podczas kaszlu w płucach występuje pieczenie albo ostre bóle rwące. Uczucie duszenia się lub niemal zupełna niemożność nabrania powietrza, szczególnie na początku zwątrobienia, gdy twarz staje się sina, rysy twarzy wyostrzają się, występuje zimny pot oraz szybkie, twarde tętno. Pienista plwocina w ciężkich, adynamicznych postaciach zapalenia płuc, określanych jako tyfoidalne zapalenie płuc.

Zagrożenie porażeniem płuc. Phosphorus jest również użytecznym lekiem, gdy gruźlica ma się właśnie ujawnić u osób o wąskiej klatce piersiowej, szczupłych i o słabej żywotności. Wszystkie przeziębienia umiejscawiają się w klatce piersiowej. Po każdym przeziębieniu występuje wiele rzężeń oraz silny kaszel, wstrząsający całym ciałem, u osób słabych, bladych, chorowitych i skłonnych do krwotoków.

Kaszel pojawia się na zimnym powietrzu. Wychudzenie; wychudzenie klatki piersiowej i szyi. Stanom tym towarzyszy gorączka hektyczna w ostatnich stadiach suchot; bardzo wysoka gorączka, czerwona twarz i nocne poty; gorączka pojawiająca się po południu i trwająca do czasu po północy.

Proszek Phosphorus w bardzo wysokiej potencji obniży tę gorączkę i zapewni choremu ulgę aż do śmierci. We wszystkich nieuleczalnych przypadkach po obniżeniu gorączki nie należy ponownie podawać Phosphorus, ponieważ nasili on gorączkę i wywoła właśnie to, czemu miał zapobiec. Nierzadko po podaniu Phosphorus następuje kryzys. Nie należy nigdy hamować przedłużających się potów i biegunki, ponieważ wkrótce ustąpią samoistnie, pozostawiając chorego w stanie spokoju.

Podawanie Phosphorus w bardzo wysokiej potencji bywa niebezpieczne w niektórych przypadkach suchot, w ich ostatnich stadiach. Chorzy ci powinni byli otrzymać Phosphorus, gdy ich stan był jeszcze uleczalny. W takich przypadkach można niekiedy bezpiecznie zastosować Phosphorus 30.; w przypadkach wątpliwych zadziała on jako próba pozwalająca stwierdzić, czy można wywołać reakcję. Gdy reakcję można wywołać, późniejsze podanie jeszcze wyższej potencji może okazać się użyteczne, lecz rozpoczynając leczenie Phosphorus w daleko posuniętych przypadkach suchot, lepiej nie przekraczać potencji 30. lub 200.

Phosphorus w bardzo niskiej potencji będzie działał jak trucizna w przypadkach rzeczywiście odpowiadających Phosphorus; jedynym ratunkiem niektórych chorych, którzy otrzymali Phosphorus w tak bardzo niskiej potencji, było to, że lek nie był dostatecznie podobny, aby ich zabić albo wyleczyć.

Serce

Phosphorus ma gwałtowne kołatanie serca; gorsze od ruchu i podczas leżenia na lewym boku, szczególnie wieczorem; gorsze w nocy po przebudzeniu, z gwałtownymi napływami krwi do klatki piersiowej, którym towarzyszy silne uczucie duszenia się.

Uczucie ucisku w klatce piersiowej i kołatanie odczuwane w całym ciele; ucisk w okolicy serca. Phosphorus wyleczył zapalenie wsierdzia. Phosphorus wyleczył powiększenie i rozszerzenie serca, a także zwyrodnienie tłuszczowe. Przy zwyrodnieniu tłuszczowym z silnym zastojem żylnym i obrzęknięciem twarzy, szczególnie pod powiekami, Phosphorus jest często właściwym lekiem.

We wszystkich tych chorobach serca zawsze występuje pragnienie bardzo zimnej wody. Wewnętrzne gorąco; chory pragnie czegoś zimnego, aby ochłodzić wnętrze ciała.

Gwałtowne napływy krwi do klatki piersiowej wskutek każdego podniecenia, zmartwienia oraz oczekiwania na przyszłe wydarzenie. Phosphorus ma liczne bóle neuralgiczne ściany klatki piersiowej oraz żółtobrunatne plamy.

Plecy i kręgosłup: występują liczne objawy w obrębie pleców; sztywność pleców i karku, między łopatkami oraz w okolicy lędźwiowej.

Sztywność przy wstawaniu z siedzenia. Uczucie intensywnego gorąca biegnącego w górę pleców. Chory skarży się, że kręgosłup jest gorący.

Miejscowa bolesność na różnych wysokościach kręgosłupa; bolesność dotykowa między łopatkami; pulsowanie w różnych miejscach pleców i w całym kręgosłupie.

Kość guziczna jest wrażliwa na ucisk; ból kości guzicznej, jakby była owrzodziała, uniemożliwiający ruch. Ból pleców podczas miesiączki i porodu, jakby plecy miały się złamać. Choroby i zapalenia kręgosłupa. Osłabienie kończyn po wysiłku umysłowym, długotrwałym wysiłku fizycznym, przegrzaniu, udarze słonecznym i ekscesach seksualnych; osłabienie porażenne. Zapalenie rdzenia kręgowego; rozmiękanie rdzenia kręgowego; postępujące porażenie rdzeniowe.

Phosphorus okazał się użytecznym lekiem w wiądzie rdzenia, łagodząc wiele objawów, w tym bóle, oraz przywracając odruchy. Phosphorus jest często odpowiedni i hamuje postęp stwardnienia rozsianego, gdy występuje znaczne osłabienie i drżenie kończyn. Phosphorus wyleczył próchnicę kręgów u dzieci skrofulicznych. Phosphorus jest lekiem o szerokim zastosowaniu w rozmaitych chorobach kręgosłupa.

Kończyny: w kończynach występuje osłabienie porażenne obejmujące obie ręce i nogi, z drżeniem i drętwieniem; porażenie jednej albo obu kończyn dolnych bądź kończyn górnych, z drżeniem i drętwieniem.

Dłonie i ramiona stają się bardzo zimne. Kończyny chudną, a żyły się rozszerzają; ramiona pieką; okresowe kurczenie się palców; drętwienie narastające aż do zupełnej nieczułości palców; opuszki palców wydają się zdrętwiałe i nieczułe.

Wielki niepokój w kończynach dolnych; znużenie kończyn dolnych; osłabienie kończyn dolnych, szczególnie widoczne podczas chodzenia; chód niepewny i drżący; porażenie kończyn dolnych. Ostre zapalenie stawów kolanowych i stawu biodrowego.

Piekące, rwące bóle kończyn wskutek narażenia na zimno. Reumatyzm stawów i mięśni; sztywność stawów po oziębieniu. Wszystkie dolegliwości kończyn łagodnieją od ciepła, natomiast dolegliwości głowy i żołądka łagodnieją od zimna. Dolegliwości klatki piersiowej łagodnieją od ciepła. Kończyny dolne pokrywa cuchnący pot. Zgorzel kończyn dolnych. Zapalenie okostnej kości piszczelowej. Owrzodzenia kończyn dolnych; stopy lodowato zimne.

Chory typu Phosphorus chce się położyć; jest wyczerpany; nie jest w stanie chodzić; podczas chodzenia zatacza się wskutek osłabienia i zawrotów głowy. Stopniowo postępujące osłabienie ogarnia całe jego ciało; osłabienie; drżenie; uczucie omdlewania.

Szarpnięcia i drgania mięśni; skurcze w porażonych częściach ciała. Padaczka; drgawki; bóle neuralgiczne różnych części ciała, a zwłaszcza kończyn, łagodzone przez ciepło. Lek ten wyleczył zapalenie wielonerwowe.

Sen

Niespokojny sen; zrywania podczas snu; rano czuje się tak, jakby nie spał dostatecznie, jednak sen łagodzi większość dolegliwości i bólów, zwłaszcza objawy ze strony głowy; chodzi we śnie.

Śpi na prawym boku. Leżenie na lewym boku wywołuje niepokój, ból serca i kołatanie serca. Wieczorem późno zasypia; leży bezsennie, rozmyślając o sprawach minionego dnia i martwiąc się na zapas. Phosphorus jest często wskazanym lekiem w adynamicznych postaciach duru brzusznego, przy wcześniej wymienionych objawach.

Skóra

W obrazie Phosphorus występują liczne wykwity skórne.

Wykwity są suche i łuszczące się; sucha, otrębiasta opryszczka; pęcherze wypełnione krwią; plamy purpurowe; żółte plamy na klatce piersiowej i brzuchu; mrowienie i świąd w porażonych częściach ciała; drętwienie skóry; nieregularne brunatne plamy na ciele; łuszczyca kolan, nóg, łokci i brwi; pokrzywka i czyraki z krwistą treścią; zapalenie ropowicze.

Przewlekłe, ropiejące otwory z gorączką hektyczną; otwory przetokowe; wrzody krwawią z nadejściem miesiączki; głębokie wrzody żrące; wrzody o powolnym przebiegu; wrzody złośliwe.

Bardzo przydatny w rakowych wrzodach, które krwawią i przybierają grzybiasty wygląd, oraz w adynamicznych postaciach płonicy, gdy wysypka ma bardzo ciemne, sine zabarwienie albo znika i ropienie rozpoczyna się w różnych miejscach w okolicy szyi, na kończynach lub na końcach palców, a ponadto występują gwałtowne pragnienie zimnej wody, purpurowe zabarwienie gardła oraz suchy, urywany, wstrząsający kaszel.