Kalium iodatum

Lek ten jest środkiem przeciwpsorycznym i przeciwkiłowym. Dawna szkoła stosowała go bardzo szeroko jako środek przeciwkiłowy, lecz w używanych przez nią bardzo dużych dawkach jego działanie stawało się w znacznej mierze alopatyczne względem choroby, ponieważ wywierał potężny wpływ na cały organizm i zaszczepiał własną miazmę, przez co do pewnego stopnia tłumił wiele przypadków kiły.

Lekami będącymi najpotężniejszymi substancjami są w istocie te, które pozostają w stosunku homeopatycznym do choroby w ogóle; spośród nich, gdy są podobne, często leczą dawki najmniejsze z najmniejszych. Jeżeli lek nie jest wystarczająco podobny, by leczyć w takiej postaci, zwiększenie dawki nie czyni go homeopatycznym. Powszechne jest przekonanie, że zwiększanie dawki czyni lek podobnym. Jest to odejście od zasady. Jeżeli lek nie jest podobny, żadna postać dawki nie może go takim uczynić.

Oddziałuje na struktury gruczołowe i okostną w sposób właściwy kile. Wywołuje zapalenia nieżytowe. Jest lekiem działającym głęboko i blisko spokrewnionym z Mercurius . Występują w jego obrazie owrzodzenia, stany nieżytowe oraz schorzenia gruczołów podobne jak u Mercurius . Jego działanie jest podobne do działania Mercurius i stanowi dla niego antidotum.

Starsi pacjenci, którzy na swoje dolegliwości żółciowe stale przyjmowali Calomel lub niebieską masę rtęciową, z czasem zaczynają cierpieć na częste katary, zaparcie, rozmaite bóle, zaburzenia czynności wątroby oraz rozstrój żołądka — i znów muszą dostać dawkę rtęci . Niektóre z tych przypadków wymagają tego leku. Jeżeli praktykujecie w okolicy, w której działa bardzo kiepski homeopata, przekonacie się, że na niemal każde przeziębienie lub ból gardła podaje bijodek rtęci albo jakiś inny preparat rtęci .

U wszystkich tych pacjentów wytwarza to nadwrażliwość na zmiany pogody, a oni nadal przyjmują te czerwone proszki rtęciowe. Niektórzy noszą je w kieszeniach. Im więcej jednak zażywają tych czerwonych proszków, tym częściej cierpią na bóle gardła i przeziębienia. Niejednokrotnie nie uwolnią się od tych dolegliwości bez Kali iod. w postaci spotencjonowanej albo bez Hepar .

Hepar i Kali iod. to dwa główne leki potrzebne takim pacjentom. Osoby z podatnością na przeziębienia, bóle gardła i zmiany pogody, wynikającą z działania rtęci — osoby wprowadzone w stan rtęciowy — rozwijają objawy w dwóch kierunkach:

Ci, którzy niezmiennie mają dreszcze, marzną, chcą przesiadywać przy ogniu i nie mogą się ogrzać, będą potrzebowali Hepar , natomiast u tych, którym zawsze jest zbyt ciepło, którzy chcą się odkrywać i pozostawać w ciągłym ruchu, odczuwają skrajny niepokój ruchowy oraz bardzo się męczą, gdy pozostają bez ruchu, działanie rtęci zneutralizuje Kali iod.

Stan rtęciowy zostanie zneutralizowany, lecz niekiedy potrzeba do tego kilku ordynacji, a czasem szeregu starannie dobranych leków. Psora, czyli przewlekły stan pacjenta, nie ujawni się, dopóki nie usuniecie tego stanu miazmatycznego wywołanego przez Mercurius . Zdumiewające, jak wielka liczba mężczyzn, kobiet i dzieci ugina się pod ciężarem miazmy wytwarzanej przez rtęć, a mimo to owi lekarze nadal podają tę postać rtęci i twierdzą, że praktykują homeopatię. Skłania mnie to do uwagi, że wciąż pozostaje wiele do nauczenia się w sztuce ordynowania leków.

Umysł

Lek ten ma szczególny obraz psychiczny.

Występuje bardzo silna drażliwość, okrucieństwo i surowość usposobienia . Chory jest szorstki wobec rodziny i dzieci; znieważa je. Lek odbiera jego umysłowi wszelkie poczucie ogłady, po czym chory staje się smutny i płaczliwy.

Skrajnie nerwowo pobudzony; musi chodzić i być stale w ruchu. Jeżeli pozostaje w ciepłym pokoju, słabnie i męczy się, czuje, jakby nie mógł się poruszyć, nie chce się ruszać i nie wie, co mu dolega.

Jest mu gorzej w cieple domu, lecz gdy tylko wychodzi na świeże powietrze, czuje się lepiej; kiedy zaś zaczyna chodzić, poprawa jest jeszcze większa i może przebywać pieszo duże odległości bez zmęczenia. Po ponownym wejściu do domu słabnie, staje się zmęczony i wyczerpany.

Odpoczynek sprowadza wyczerpanie nerwowe i psychiczne.

Głowa: ujawnia pewne szczególne objawy, jakie niekiedy obserwujemy w kile; lek opanowuje je, gdy zgadzają się pozostałe objawy.

Obustronne bóle okolic ciemieniowych w kile układu nerwowego, w dawnych, długo trwających przypadkach. Bóle przeszywające kości ciemieniowe i boki głowy, jakby głowę miażdżono w imadle; straszliwe miażdżące, pulsujące, uciskające i rozdzierające bóle po obu stronach głowy.

Bóle te są gorsze w domu, a ustępują pod wpływem ciepła i ruchu; lepiej podczas chodzenia na świeżym powietrzu. W całej głowie występują bóle jak od pchnięć nożem, jak od wbijanych gwoździ; bóle przeszywające oraz bóle tnące w skórze głowy, skroniach, nad oczami i przechodzące przez oczy. Okostna czaszki staje się wrażliwa i pokrywa się guzkami. Na skórze głowy pojawiają się wykwity guzkowe, gruźlicze i kiłowe.

„Skóra głowy bolesna przy drapaniu, jakby owrzodzona”.

„Wyraźna skłonność włosów do zmiany barwy i wypadania”.

Chłód bolesnych miejsc.

Oczy

Podczas obserwacji przypadku kiły często zauważa się zaburzenia widzenia, a w końcu zapalenie tęczówki. Przypadki te można leczyć homeopatycznie. Widziałem kiłowe zapalenia tęczówki o najcięższym przebiegu wyleczone za pomocą Staphysagria, Hepar, Nitric acid, Mercurius, Kali iod. i wielu innych leków. Proces zapalny zatrzymuje się natychmiast; nie powstają zrosty ani zniekształcenia i nie pozostają żadne dolegliwości.

Jeżeli uznajecie, że zapalenie musi dobiec swego końca, że będą mu towarzyszyć wysięki włóknikowe i że najprawdopodobniej powstaną zrosty, musicie oczywiście przyjąć metodę rozszerzania źrenicy za pomocą Atropine i utrzymywać tęczówkę w tym stanie, dopóki choroba nie zakończy swego przebiegu. Po podaniu właściwego leku choroba jednak nie dobiega swego końca, a ponieważ objaw ten pojawił się jako ostatni, ustąpi jako pierwszy; można oczekiwać, że objawy oczne znikną w ciągu dwudziestu czterech godzin od podania leku homeopatycznego.

Lek ten wykazuje wyraźne dolegliwości spojówek z zieloną wydzieliną nieżytową z oczu. Ta zielona barwa występuje wszędzie tam, gdzie pojawiają się wydzieliny. Występuje obfita, gęsta, zielona plwocina oraz zielona wydzielina śluzowo-ropna z nosa, oczu i ucha, gęste zielonkawe upławy oraz zielona wydzielina z owrzodzeń. Te gęste, zielone lub żółtawozielone wydzieliny bywają bardzo cuchnące.

Niekiedy podczas badania spojówka wydaje się obrzmiała i uwypuklona, jakby znajdowała się za nią woda — jest to chemosis.

Jodek potasu wywołuje taki stan.

„Chemosis, wydzielina ropna”.

Dawniej, gdy zgodnie z panującą modą podawałem jodek potasu pacjentom reumatycznym, po jednym lub dwóch dniach obserwowałem pojawienie się chemosis oczu; pacjenta zaczynały boleć wszystkie kości, podczas gdy reumatyzm stawów ustępował. W organizmie pacjenta zakorzeniało się działanie alopatyczne, które miało trwać latami. Zauważyłem, że duża dawka Kali iod. u chorych na kiłę sprawiała, iż następnego ranka wstawali z trudnością otwierając powieki; po otwarciu oczu spojówki tworzyły workowate uwypuklenia wypełnione wodą, jakby za spojówkami znajdowała się woda i wypychała je na zewnątrz.

Kali iod. wywołuje również obrzęk powiek, nastrzyknięcie naczyń i obrzmienie spojówek. Błona śluzowa staje się czerwona, bolesna jak od otarcia i krwawi. Naczynia są powiększone, a powierzchnia bardzo bolesna, zmieniona zapalnie i szczypiąca. Chory musi podtrzymywać powieki podczas mrugania; mruganie jest bolesne i powoduje uczucie drapania jak od piasku. Ostre zapalenie spojówek, zwłaszcza u pacjentów cierpiących na reumatyzm, nadużywających rtęci albo dotkniętych kiłą. Kiłowe i reumatyczne schorzenia oczu.

Starzy chorzy na dnę, którzy muszą pozostawać w ruchu i na świeżym powietrzu, którym zawsze jest za ciepło i którzy nie znoszą nawet niewielkiego ciepła w pokoju; ci, których bóle dnawe nasilają się podczas bezruchu, którzy męczą się, pozostając bez ruchu, natomiast na świeżym powietrzu — zwłaszcza gdy jest zimno — mogą chodzić i poruszać się bez zmęczenia; z powiększonymi stawami, niepokojem ruchowym, niepokojem psychicznym, pobudzeniem nerwowym, szorstkością usposobienia i wielką drażliwością występującą naprzemiennie z płaczem.

Ta poprawa pod wpływem ruchu sprawi, że rutyniarz w wielu przypadkach poda Rhus, lecz Rhus nie będzie miał z takim przypadkiem żadnego związku. Pamiętajcie: Rhus jest pacjentem marznącym, który stale ma dreszcze i chce przebywać przy ogniu; jego dolegliwości są > pod wpływem ciepła, jest mu > w ciepłym pokoju, a ruch go męczy, podczas gdy Kali iod. nie męczy się wskutek długotrwałego ruchu.

Nos: jest siedliskiem licznych dolegliwości.

W dawnych kiłowych nieżytach chorzy wydmuchują wielkie strupy i fragmenty kości; kiłowa ozena; kości nosa są bardzo wrażliwe na dotyk, ulegają martwicy, a nos zapada się i staje miękki. Traci podtrzymujące jego kształt rusztowanie kostne i spłaszcza się, pozostaje jedynie czerwony koniuszek. Skrajny ból u nasady nosa, jak u Hepar .

Gęsta, żółtawozielona, obfita wydzielina z nosa. Każda zmiana pogody wywołuje stany nieżytowe. Chory stale się przeziębia i bez przerwy kicha. Obfita, wodnista wydzielina z nosa, nadżerająca przewody nosowe i powodująca pieczenie w nosie. Ten katar jest < na świeżym powietrzu, lecz wszystkie pozostałe dolegliwości chorego są > na świeżym powietrzu.

W konsekwencji, gdy u pacjenta występują dwa takie stany działające w przeciwnych kierunkach, cierpi on bardzo, ponieważ nie może znaleźć miejsca, które przyniosłoby mu ulgę. W ciepłym pokoju nieżyt nosa, czyli katar, jest >, natomiast na świeżym powietrzu > są jego pozostałe dolegliwości.

„Powtarzające się napady gwałtownego, gryzącego kataru po najlżejszym przeziębieniu”.

Wraz z katarem zajęte zostają zatoki czołowe i pojawia się silny ból przebiegający przez czoło; ból oczu oraz bóle przechodzące przez kości policzkowe.

Gardło

Jak można przypuszczać na podstawie związku tego leku z kiłą i rtęcią, w gardle występuje wiele dolegliwości.

Głębokie owrzodzenia gardła, dawne owrzodzenia kiłowe; owrzodzenia drążące, przeżerające i niszczące wszystkie tkanki miękkie, języczek oraz podniebienie miękkie. Owrzodzenia migdałków; powiększone migdałki; bardzo bolesny ból gardła. Guzki i wypukłości na błonach śluzowych gardła.

„Suchość gardła i powiększone migdałki”.

„Straszliwy ból u nasady języka w nocy”.

Całe gardło, krtań, tchawica i oskrzela cierpią wskutek stanów nieżytowych. Stany zapalne z zielonkawą wydzieliną.

Chociaż wszystkie objawy zewnętrzne i pozostałe objawy całego ciała ustępują w zimnym powietrzu oraz pod wpływem zewnętrznego zimna, zimne rzeczy przyjmowane wewnętrznie pogarszają stan chorego. Zimne mleko, lody, lodowata woda, zimne napoje i pokarmy — zimne rzeczy w żołądku < wszystkie objawy. Chociaż chory odczuwa nadmierne pragnienie i wypija duże ilości wody, bardzo zimna woda przyprawia go o mdłości.

Kali iod. ma cały obraz wzdęć i odbijań właściwy Carbo veg. i Lyco podium .

Gruczoły w całym ciele stają się obrzmiałe, powiększone i twarde. Lek ten wyleczył powiększenie tarczycy; cechę tę może przejmować od Iodine .

Bardzo charakterystyczne jest przewlekłe zapalenie cewki moczowej po rzeżączce, z gęstą, zieloną lub żółtawozieloną, bezbolesną wydzieliną. Zapalenie jąder o charakterze kiłowym.

Ból i bolesność jak od otarcia w krtani, z chrypką; chory budzi się wskutek zwężenia krtani. Lek jest bardzo użyteczny w gruźlicy krtani. Kaszel wskutek stałego podrażnienia krtani. Suchy, urywany kaszel; ochrypły kaszel z obfitą zielonkawą plwociną. Gruźlica nieżytowa z gęstą, obfitą, zielonkawą plwociną. Wysięk opłucnowy. Uczucie trzepotania serca. Kołatanie serca przy niewielkim wysiłku lub podczas chodzenia. Szybkie tętno.

Lek ten będzie bardzo pomocny nie tylko w dawnych dolegliwościach dnawych, lecz także u pacjentów zagrożonych gruźlicą oraz w dawnych dolegliwościach malarycznych.

Leczy rwę kulszową, gdy ból jest ostry i biegnie od biodra w dół, jest gorszy podczas leżenia, siedzenia lub stania, a lepszy podczas chodzenia.

Możecie podejść do łóżka pacjentki cierpiącej na to, co nazywa „pokrzywką”; zobaczycie, że od stóp do głów pokrywa ją wysypka tworząca wielkie guzki; całe jej ciało wręcz płonie. Nie znosi żadnego przykrycia; ciepło jej ciała jest bardzo intensywne, a jednak temperatura nie jest podwyższona.

Szorstkie, guzkowe wykwity na całej skórze; stan ten ustępuje w ciągu kilku godzin, lecz po kilku dniach, tygodniach albo miesiącach powraca. Jedna dawka Kali iod. w bardzo wysokiej potencji przywróci porządek w organizmie osób podatnych na taką pokrzywkę i nie dopuści do jej nawrotu.