Succinum
autorstwa John Henry Clarke — Słownik praktycznej Materia Medica
Historyczny materiał referencyjny dla praktyków i studentów. Poniższe stwierdzenia odzwierciedlają nauczanie homeopatyczne wskazanego autora i nie stanowią dowodu skuteczności leczenia. Tekst ten nie jest poradą medyczną i nie może zastępować właściwej diagnozy ani opieki.
Electron. Bursztyn. (Zmineralizowana żywica, której nie należy mylić z ambrą szarą, Ambra.) Rozcierka. Roztwór nierektyfikowanego oleju (Oleum Succini non rectificatum), otrzymanego przez suchą destylację bursztynu. Roztwór kwasu bursztynowego. C 4 H 6 O 4 .
Zastosowanie kliniczne
Astma / Lęk; przed pociągami i ciasnymi pomieszczeniami / Uczucie kuli w gardle / Katar sienny / Czkawka / Histeria / Leukocytemia śledzionowa / Śledziona, schorzenia
Charakterystyka
Dr Morris Weiner (cytowany w New, Old, and Forgotten Remedies) przeprowadził próbę lekową Succin. ac., który sam sporządził z bursztynu metodą suchej destylacji. Jak podaje, opary surowego kwasu są palne i wywołują astmę, kaszel, kichanie, łzawienie, wyciekanie wodnistego śluzu z nozdrzy, ból w klatce piersiowej oraz ból głowy. Na podstawie tego wskazania leczył trzydzieści osób cierpiących na katar sienny, wyleczył je wszystkie i uwolnił od konieczności corocznego wyjazdu. Podawał jeden lub dwa grany rozcierki 3x samego Succinum, rozpuszczone w dwunastu łyżeczkach wody; po łyżeczce co dwie godziny. Burnett (Dis. of Spleen) stosował nierektyfikowany olej jako lek narządowy w schorzeniach śledziony, zwłaszcza gdy towarzyszyły im objawy nerwowe i histeryczne. Surowy olej jest gęstą, brunatną cieczą o silnym zapachu spalenizny. Jest silnym miejscowym środkiem drażniącym i jako taki był z powodzeniem stosowany w postrzale lędźwiowym, reumatyzmie oraz rwie kulszowej. Wchodzi w skład preparatów „Roche's Embrocation” i „Haarlem Oil”, a w lecznictwie ludowym cieszy się opinią leku na krztusiec; zaleca się wcieranie go w okolicę kręgosłupa na noc i rano (Murrell, w Brit. Med. Jour.). Jak podaje Murrell, dawka odpowiadająca łyżce stołowej wywołała uporczywe wymioty, biegunkę i objawy zapaści; pacjentka poroniła. Obserwacje te są cenne w zestawieniu z doświadczeniem Burnetta. Podawał on olej następująco: do sześciu uncji wody żołędziowej dodaje się pół skrupułu oleju. Substancje te nie łączą się chemicznie, lecz dzięki wstrząsaniu przed pobraniem każdej dawki uzyskuje się wymagane rozproszenie i rozcieńczenie. Kluczowym wskazaniem Burnetta jest: „Bolesne schorzenia śledziony, którym towarzyszą napady drgawkowe, jakie często miewają osoby histeryczne i hipochondryczne”. Burnett opisuje w swojej książce niezwykle godny uwagi przypadek „przewlekłego powiększenia śledziony z przeczulicą połowiczą, cefalalgią, dusznością, orthopnoë i drgawkami u młodej kobiety pod koniec drugiej dekady życia”. Po latach leczenia przez innych lekarzy i przez niego samego Burnett uznał na podstawie relacji Rademachera o Succ. ol., że może się ono okazać właściwym lekiem. Podawano go w dawkach po pięć kropli trzy razy dziennie. W ciągu czterdziestu ośmiu godzin napady drgawkowe ustąpiły na stałe, a wszystkie pozostałe objawy powoli zanikły. Burnett stwierdził również lecznicze działanie Succ. ol. w leukocytemii śledzionowej. Innym kluczowym wskazaniem Burnetta jest: „Lęk przed pociągami i ciasnymi pomieszczeniami”. Zalecana przez niego dawka wynosi pięć kropli oleju trzy razy dziennie.
Pokrewieństwa
Porównać: leki śledzionowe, Cean., Nat. m., Querc., Mang. ac., Nat. sul.
1. Umysł
Lęk przed pociągami i ciasnymi pomieszczeniami.
2. Głowa
Ból głowy.
3. Oczy
Łzawienie.
5. Nos
Kichanie; wyciekanie wodnistego śluzu z nozdrzy.
9. Gardło
Uczucie kuli w gardle.
11. Żołądek
Uporczywa czkawka. Gwałtowne wymioty.
13. Stolec i odbyt
Uporczywa biegunka i wymioty.
16. Żeńskie narządy płciowe
Poronienie.
17. Narządy oddechowe
Astma. (Początkowa gruźlica płuc. Przewlekłe zapalenie oskrzeli. Krztusiec.)
18. Klatka piersiowa
Ból w klatce piersiowej.
24. Objawy ogólne
Objawy zapaści; pacjentka poroniła, lecz wyzdrowiała. Drgawki histeryczne u kobiet (od zapachu. Burnett).